قالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ فَحَرَمَهُمُ اللَّهُ ذَلِکَ بِذَنْبٍ کَانَ مِنْهُمْ وَ لَمْ یَظْلِمْهُمْ شَیْئاً.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ* بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ بنابراین خداوند به خاطر آن گناهی که مرتکب شدند، آن‌ها را از آن رزق و روزی محروم کرد، و در واقع در حقّ آنان ظلمی نکرده است.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ [They said: Indeed we have gone astray; nay, we are deprived] — thus Allah, because of the sin they had committed, deprived them of that provision and sustenance, and in reality He did them no injustice.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ [તેઓએ કહ્યું: ખરેખર અમે ગુમરાહ છીએ; બલ્કે અમે વંચિત છીએ] — તેથી અલ્લાહે તે ગુનાહના કારણે જે તેઓએ કર્યો હતો, તેમને તે રિઝ્ક અને રોજીથી વંચિત કર્યા, અને ખરેખર તેમના હક્કમાં કોઈ ઝુલ્મ કર્યો નથી.