سورة القلم

Verse 51 of 52

68:51

وَ إِنْ يَكادُ الَّذينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ

نزديك است كافران هنگامى‌كه آيات قرآن را مى‌شنوند با چشم زخم خود تو را نابود سازند، و مى‌گويند: «او به يقين ديوانه است».

And those who disbelieve would almost smite you with their eyes when they hear the reminder, and they say: Most surely he is mad.

અને નઝદીક હતુ કે નાસ્તિકો કુરઆન સાંભળીને તને નજર લગાડી દે અને કહે છે કે તે દીવાનો છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحُسَیْنِ الْجَمَّالِ قَال حَمَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) مِنَ الْمَدِینَهًِْ إِلَی مَکَّهًَْ، فَلَمَّا بَلَغَ غَدِیرَ خُمٍّ نَظَرَ إِلَیَّ وَ قَالَ هَذَا مَوْضِعُ قَدَمِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) حِینَ أَخَذَ بِیَدِ عَلِیٍّ (علیه السلام)، وَ قَالَ مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلَاهُ، وَ کَانَ عَنْ یَمِینِ الْفُسْطَاطِ أَرْبَعَهًُْ نَفَرٍ مِنْ قُرَیْشٍ سَمَّاهُمْ لِی، فَلَمَّا نَظَرُوا إِلَیْهِ وَ قَدْ رَفَعَ یَدَهُ حَتَّی بَانَ بَیَاضُ إِبْتَیْهِ، قَالَ انْظُرُوا إِلَی عَیْنَیْهِ قَدِ انْقَلَبَتَا کَأَنَّهُمَا عَیْنَا مَجْنُونٍ، فَأَتَاهُ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) فَقَالَ اقْرَأْ وَ إِنْ یَکادُ الَّذِینَ کَفَرُوا ... الْآیَهًَْ، وَ الذِّکْرُ عَلِیُّ‌بْن‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام). فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَسْمَعَنِی هَذَا مِنْکَ. فَقَالَ لَوْ لَا أَنَّکَ جَمَّالِی لَمَا حَدَّثْتُکَ بِهَذَا، لِأَنَّکَ لَا تُصَدَّقَ إِذَا رَوَیْتَ عَنِّی.

امام صادق (علیه السلام)- حسین جمّال گوید: امام صادق (علیه السلام) را سوار بر شتر از مدینه به مکّه رساندم و هنگامی‌که به غدیر خم رسید، به من نگاه کرد و فرمود: «اینجا، جای پای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است، هنگامی‌که دست علی (علیه السلام) را گرفت و فرمود: هرکس من مولای اویم، علی (علیه السلام) مولای اوست؛ و در سمت راست، خیمه چهار نفر از قریش بود که نام آن‌ها را برای من ذکر کرد هنگامی‌که به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نگاه کردند که دست علی (علیه السلام) را تا اندازه‌ای بلند کرده است که سفیدی زیر بغلش نمایان شده است، گفتند: به چشمان وی نگاه کنید که چگونه مانند چشمان دیوانه می‌چرخد. پس جبرئیل نزد آن حضرت فرود آمد و فرمود: بخوان وَ إِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ؛ وَ مَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ و ذِکْرٌ همان علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است». عرض کردم: «خدا را شکر می‌کنم که این سخن را از زبان شما شنیدم». فرمود: «اگر تو شتربان نبودی، این سخنان را به تو نمی‌گفتم. به این دلیل که تو شتربان هستی، اگر از من روایت کنی، مردم به حرف‌های تو اعتماد نمی‌کنند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Husayn al-Jammal said: I carried Imam Sadiq (peace be upon him) on a camel from Medina to Mecca, and when we reached Ghadir Khumm, he looked at me and said: "This is the place where the foot of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) stood when he took Ali's (peace be upon him) hand and said: Whoever I am his master, Ali (peace be upon him) is his master; and on the right side there was a tent of four men from Quraysh whose names he mentioned to me. When they looked at the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) as he had raised Ali's (peace be upon him) hand so high that the whiteness of his armpit was visible, they said: Look at his eyes, how they roll like the eyes of a madman. So Jibra'il descended upon him and said: Recite وَ إِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ؛ وَ مَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ [And those who disbelieve would almost smite you with their eyes when they hear the reminder, and they say: Most surely he is mad; and it is nothing but a reminder to the worlds], and the Dhikr (reminder) is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)." I said: "Praise be to Allah who let me hear this from you." He said: "Were you not my cameleer, I would not have told you these words. Because you are a cameleer, if you narrate from me, people will not trust your words."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હુસૈન જમ્માલ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ઊંટ પર બેસાડીને મદીનાથી મક્કા પહોંચાડ્યા, અને જ્યારે ગદીરે ખુમ્મ પહોંચ્યા, ત્યારે તેમણે મારી તરફ જોયું અને ફરમાવ્યું: "અહીં, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પગનું સ્થળ છે, જ્યારે તેમણે અલી (અલયહિસ્સલામ)નો હાથ પકડ્યો અને ફરમાવ્યું: જેનો હું મૌલા છું, અલી (અલયહિસ્સલામ) તેના મૌલા છે; અને જમણી બાજુ કુરૈશના ચાર માણસોનો તંબુ હતો જેમના નામ તેમણે મારા માટે જણાવ્યા. જ્યારે તેમણે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જોયા કે તેમણે અલી (અલયહિસ્સલામ)નો હાથ એટલો ઊંચો કર્યો છે કે તેમની બગલની સફેદી દેખાવા લાગી, ત્યારે તેઓએ કહ્યું: તેમની આંખો તરફ જુઓ, કેવી રીતે દીવાનાની આંખો જેવી ફરી રહી છે. તો જિબ્રઈલ તે હઝરત પાસે ઉતર્યા અને ફરમાવ્યું: પઢો وَ إِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ؛ وَ مَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ [અને જે લોકોએ કુફ્ર કર્યું છે, તેઓ જ્યારે ઝિક્ર સાંભળે છે ત્યારે તેમની આંખો દ્વારા તમને લગભગ પછાડી દેશે, અને તેઓ કહે છે: ખરેખર તે દીવાનો છે; અને તે તો આલમો માટે એક ઝિક્ર (યાદ) સિવાય કંઈ નથી], અને ઝિક્ર એ જ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે." મેં અરજ કરી: "અલ્લાહનો શુક્ર છે કે આ વાત મેં તમારી ઝબાનેથી સાંભળી." તેમણે ફરમાવ્યું: "જો તમે ઊંટવાળા ન હોત, તો હું આ વાતો તમને ન કહેત. કારણ કે તમે ઊંટવાળા છો, જો તમે મારાથી રિવાયત કરો, તો લોકો તમારી વાતો પર ભરોસો કરશે નહીં."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَمَّا الْجَانِبُ الْآخَرُ فَذَلِکَ مَوْضِعُ فُسْطَاطِ الْمُنَافِقِینَ الَّذِینَ لَمَّا رَأَوْهُ رَافِعاً یَدَهُ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْظُرُوا إِلَی عَیْنَیْهِ تَدُورَانِ کَأَنَّهُمَا عَیْنَا مَجْنُونٍ فَنَزَلَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) بِهَذِهِ الْآیَهًِْ وَ إِنْ یَکادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَ ما هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ أَخْبَرَ الصَّادِقُ (علیه السلام) بِذَلِکَ حَسَّانَ الْجَمَّالَ لَمَّا حَمَلَهُ مِنَ الْمَدِینَهًِْ إِلَی مَکَّهًَْ فَقَالَ لَهُ یَا حَسَّانُ لَوْ لَا أَنَّکَ جَمَّالِی مَا حَدَّثْتُکَ بِهَذَا الْحَدِیثِ.

امام صادق (علیه السلام)- و امّا آن جانب دیگر مسجد محلّ چادر و خیمه منافقان بود که چون دیدند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دست به دعا برداشته، و یا دست علی (علیه السلام) را با دست خویش بلند کرده بعضی به بعض دیگر گفتند: به چشمان او بنگرید چگونه در حدقه می‌گردد گویا چشمان دیوانه ایست، پس جبرئیل با این آیه نازل شد: وَ إِنْ یَکادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَ ما هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ یعنی؛ و نزدیک بود کافران با بد چشمی خویش یا با چشمان بدیشان تو را آسیب رسانند و از پا درآورند آنگاه که قرآن را شنیدند و گویند که البتّه او دیوانه است و حال آنکه این قرآن نیست مگر پندی برای عالمیان. و هنگامی‌که حسّان شتربان، امام صادق (علیه السلام) را از مدینه‌ی منوّره به مکّه‌ی معظّمه می‌برد آن حضرت او را از این خبر آگاه ساخت و به او فرمود: «ای حسّان اگر تو شتربان من نمی‌بودی و به تو اعتماد نمی‌داشتم این حدیث را به تو نمی‌گفتم».

Imam Sadiq (peace be upon him): And as for the other side, that was the place of the tent of the hypocrites, who, when they saw the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had raised his hand in supplication — or had raised Ali's (peace be upon him) hand with his own — said to one another: Look at his eyes, how they roll in their sockets as if they were the eyes of a madman. So Jibra'il descended with this verse: وَ إِنْ یَکادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَ ما هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ [And those who disbelieve would almost smite you with their eyes when they hear the reminder, and they say: Most surely he is mad; and it is nothing but a reminder to the worlds] — meaning: the disbelievers were about to strike you down and destroy you with their evil eye or their evil looks when they heard the Qur'an, and they say: surely he is mad, whereas this Qur'an is nothing but an admonition for the worlds. And when Hassan the cameleer was taking Imam Sadiq (peace be upon him) from Medina the Illuminated to Mecca the Ennobled, that Imam informed him of this news and said to him: "O Hassan, were you not my cameleer, and had I not trusted you, I would not have told you this hadith."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અને મસ્જિદની બીજી બાજુ મુનાફિકોના તંબુ અને ખેમાનું સ્થળ હતું, જ્યારે તેમણે જોયું કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ દુઆ માટે હાથ ઉઠાવ્યા છે, અથવા અલી (અલયહિસ્સલામ)નો હાથ પોતાના હાથ સાથે ઉંચો કર્યો છે, તો કેટલાકે બીજા કેટલાકને કહ્યું: તેમની આંખો તરફ જુઓ કેવી રીતે ડોળામાં ફરી રહી છે જાણે દીવાનાની આંખો હોય, તો જિબ્રઈલ આ આયત સાથે નાઝિલ થયા: وَ إِنْ یَکادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَ ما هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ [અને જે લોકોએ કુફ્ર કર્યું, નજદીક હતું કે તેઓ પોતાની ખરાબ નજરથી અથવા તેમની ખરાબ આંખો દ્વારા તમને નુકસાન પહોંચાડે અને પાડી નાખે જ્યારે તેમણે કુરઆન સાંભળ્યું અને કહે છે કે ખરેખર તે દીવાનો છે, જ્યારે કે આ કુરઆન આલમો માટે નસીહત સિવાય કંઈ નથી]. અને જ્યારે હસ્સાન ઊંટવાળા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને મદીનએ મુનવ્વરાથી મક્કએ મુઅઝ્ઝમા લઈ જઈ રહ્યા હતા, ત્યારે તે હઝરતે તેમને આ ખબરથી માહિતગાર કર્યા અને તેમને ફરમાવ્યું: "ઓ હસ્સાન, જો તમે મારા ઊંટવાળા ન હોત અને મને તમારા પર ભરોસો ન હોત, તો હું આ હદીસ તમને ન કહેત."

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ إِنْ یَکادُ الَّذِینَ کَفَرُوا قَالَ لَمَّا أَخْبَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِفَضْلِ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالُوا هُوَ مَجْنُونٌ فَقَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ ما هُوَ یَعْنِی أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ إِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ، هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از مقام و منزلت امیرالمؤمنین (علیه السلام) برای آن‌ها صحبت کرد، گفتند: او دیوانه است. پس خداوند تعالی فرمود: وَ مَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ که منظور امیرالمؤمنین (علیه السلام) است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ إِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ [And those who disbelieve would almost smite you with their eyes when they hear the reminder] — when the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) spoke to them of the rank and status of Amir al-Mu'minin (peace be upon him), they said: He is mad. So Allah the Exalted said: وَ مَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ [and it is nothing but a reminder to the worlds] — meaning Amir al-Mu'minin (peace be upon him).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ إِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ [અને જે લોકોએ કુફ્ર કર્યું છે, તેઓ જ્યારે ઝિક્ર સાંભળે છે ત્યારે તેમની આંખો દ્વારા તમને લગભગ પછાડી દેશે], જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેઓ સામે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ના મુકામ અને મંઝિલત વિષે વાત કરી, તો તેઓએ કહ્યું: તેઓ દીવાના છે. તો અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: وَ مَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ [અને તે તો આલમો માટે એક ઝિક્ર (યાદ) સિવાય કંઈ નથી] જેનો હેતુ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَیُزْلِقُونَکَ أی یقتلونک و یهلکونک.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- لَیُزْلِقُونَکَ یعنی البته نزدیک است آنان که کافر شدند تو را بکشند و نابود سازند.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): لَیُزْلِقُونَکَ means: indeed, those who disbelieve are about to kill you and destroy you.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): લَیُزْلِقُونَکَ એટલે કે ખરેખર, જેઓ કાફિર થયા છે તેઓ તમને કત્લ કરી નાખવા અને નષ્ટ કરી દેવા નજીક છે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) رَقَا النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) حَسَناً (علیه السلام) وَ حُسَیْناً (علیه السلام) فَقَالَ أُعِیذُکُمَا بِکَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّهًِْ وَ أَسْمَائِهِ الْحُسْنَی کُلِّهَا عَامَّهًًْ مِنْ شَرِّ السَّامَّهًِْ وَ الْهَامَّهًِْ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ عَیْنٍ لَامَّهًٍْ وَ مِنْ شَرِّ کُلِ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ ثُمَّ الْتَفَتَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) إِلَیْنَا فَقَالَ هَکَذَا کَانَ یُعَوِّذُ إِبْرَاهِیمُ إِسْمَاعِیلَ وَ إِسْحَاقَ (علیهم السلام).

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام علی (علیه السلام) فرمود: پیامبر (صلی الله علیه و آله) این تعویذ و دعا را برای حضرت حسنین (علیها السلام) خواند: أُعِیذُکُمَا بِکَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّةِ وَ أَسْمَائِهِ الحُسْنَی کُلِّهَا عَامَّةً مِنْ شَرِّ السَّامَّةِ وَ الهَامَّةِ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ عَیْنٍ لَامَّة وَ مِنْ شَرِّ کُلِ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ.

The Messenger (peace be upon him and his family): Imam Ali (peace be upon him) said: The Prophet (peace be upon him and his family) recited this ta'widh (protective supplication) and prayer for Hasanayn [Hasan and Husayn] (peace be upon them): أُعِیذُکُمَا بِکَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّةِ وَ أَسْمَائِهِ الحُسْنَی کُلِّهَا عَامَّةً مِنْ شَرِّ السَّامَّةِ وَ الهَامَّةِ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ عَیْنٍ لَامَّة وَ مِنْ شَرِّ کُلِ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ [I seek refuge for you both by the perfect words of Allah and by all His beautiful names, in general, from the evil of every poisonous creature and every harmful vermin, and from the evil of every envious eye, and from the evil of every envier when he envies].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ તઅવીઝ (રક્ષણાત્મક દુઆ) અને દુઆ હઝરત હસનૈન (અલયહિમસ્સલામ) માટે પઢી: أُعِیذُکُمَا بِکَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّةِ وَ أَسْمَائِهِ الحُسْنَی کُلِّهَا عَامَّةً مِنْ شَرِّ السَّامَّةِ وَ الهَامَّةِ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ عَیْنٍ لَامَّة وَ مِنْ شَرِّ کُلِ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ [હું તમને બંનેને અલ્લાહના સંપૂર્ણ કલિમાત અને તેના તમામ સુંદર નામોના વસીલાથી, દરેક ઝેરીલા જીવ અને હાનિકારક જંતુના શરથી, અને દરેક ખરાબ નજરના શરથી, અને દરેક હાસદ (ઈર્ષાળુ) જ્યારે ઈર્ષા કરે ત્યારે તેના શરથી પનાહ આપું છું].