سورة الحاقة

Verse 25 of 52

69:25

وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَني لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ

امّا كسى كه نامه اعمالش را به دست چپش بدهند مى‌گويد: «اى كاش هرگز نامه‌ی اعمالم رابه من نمى‌دادند.

And as for him who is given his book in his left hand he shall say: O would that my book had never been given me:

પરંતુ જેને તેના નામએ આમાલ ડાબા હાથમાં આપવામાં આવશે (તમન્ના કરીને) કહેશે કે કદાચ મને આ નામએ આમાલ આપવામાં ન આવેત.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِیِّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ الْکَافِرِ قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ انْطَلِقْ أَنْتَ وَ أَعْوَانُکَ إِلَی عَدُوِّی ... فَیَجِیئُهُ مَلَکُ الْمَوْتِ بِوَجْهٍ کَرِیهٍ کَالِحٍ ... فَإِذَا نَظَرَ إِلَی مَلَکِ الْمَوْتِ شَخَصَ بَصَرُهُ وَ طَارَ عَقْلُه ... ثُمَّ یُسَلِّطُ اللَّهُ عَلَیْهِ مَلَکَیْنِ أَصَمَّیْنِ أَعْمَیْن مَعَهُمَا مِطْرَقَتَانِ مِنْ حَدِیدٍ مِنْ نَارٍ یَضْرِبَانِهِ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًْ فَإِذَا کَانَتْ صَیْحَهًُْ الْقِیَامَهًِْ اشْتَعَلَ قَبْرُهُ نَاراً فَیَقُولُ لِیَ الْوَیْلُ إِذَا اشْتَعَلَ قَبْرِی نَاراً فَیُنَادِی مُنَادٍ أَلَا الْوَیْلُ قَدْ دَنَا مِنْکَ وَ الْهَوَانُ قُمْ مِنْ نِیرَانِ الْقَبْرِ إِلَی نِیرَانٍ لَا یَطْفَأُ فَیَخْرُجُ مِنْ قَبْرِهِ مُسْوَدّاً وَجْهُهُ مُزْرَقَّهًًْ عَیْنَاهُ قَدْ طَالَ خُرْطُومُهُ وَ کَسَفَ بَالُهُ مُنَکِّساً رَأْسَهُ یُسَارِقُ النَّظَرَ فَیَأْتِیهِ عَمَلُهُ الْخَبِیثُ فَیَقُولُ وَ اللَّهِ مَا عَلِمْتُکَ إِلَّا کُنْتَ عَنْ طَاعَهًِْ اللَّهِ مُبْطِئاً وَ إِلَی مَعْصِیَتِهِ مُسْرِعاً قَدْ کُنْتَ تَرْکَبُنِی فِی الدُّنْیَا فَأَنَا أُرِیدُ أَنْ أَرْکَبَکَ الْیَوْمَ کَمَا کُنْتَ تَرْکَبُنِی وَ أَقُودُکَ إِلَی النَّارِ قَالَ ثُمَّ یَسْتَوِی عَلَی مَنْکِبَیْهِ فَیَرْحَلُ {فَیَرْکُلُ} قَفَاهُ حَتَّی یَنْتَهِیَ إِلَی عُجْزَهًِْ جَهَنَّمَ فَإِذَا نَظَرَ إِلَی الْمَلَائِکَهًِْ قَدِ اسْتَعَدُّوا لَهُ بِالسَّلَاسِلِ وَ الْأَغْلَالِ قَدْ عَضُّوا عَلَی شِفَاهِهِمْ مِنَ الْغَیْظِ وَ الْغَضَبِ فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ وَ یُنَادِی الْجَلِیلُ جِیئُوا بِهِ إِلَی النَّارِ.

امام باقر (علیه السلام)- جابر جعفی از امام باقر (علیه السلام) نقل کرده است که فرمود: وقتی که خداوند بخواهد جان کافر را بگیرد، می‌فرماید: «ای فرشته‌ی مرگ! تو و یارانت به‌سوی دشمنم بروید ... فرشته‌ی مرگ با چهره‌ی زشت و گرفته نزد او می‌آید ... هنگامی‌که کافر به فرشته‌ی مرگ نگاه می‌کند، چشمانش از حرکت باز می‌ایستد و عقلش می‌پرد ... سپس خداوند دو فرشته کر و کور بر او مسلّط می‌گرداند که همراه آن‌ها دو چکش آهنین از آتش است. او را تا روز قیامت می‌زنند و هنگامی‌که فریاد قیامت (نفخ صور دوّم) واقع شود، قبرش با آتش شعله‌ور شود و می‌گوید: «وای بر من که قبرم با آتش شعله‌ور شد». پس ندادهنده‌ای ندا می‌دهد: «عذاب و خواری به تو نزدیک شد. از آتش قبر برخیز و به‌سوی آتشی که خاموش نمی‌شود برو». پس از قبرش بیرون می‌آید درحالی‌که چهره‌اش سیاه و چشمانش کبود است و بینی‌اش دراز شده و قلبش گرفته و غمگین است و سرافکنده است و زیر چشمی نگاه می‌کند. سپس عمل پلیدش نزد او می‌آید و می‌گوید: «به خدا سوگند تو را جز اینگونه نشناختم که اطاعت خدا را به تأخیر می‌انداختی و در آن سستی می‌کردی و با سرعت به‌سوی نافرمانی او می‌رفتی. در دنیا بر من سوار می‌شدی و من امروز می‌خواهم همانگونه که بر من سوار می‌شدی بر تو سوار شوم و تو را به‌سوی آتش ببرم». فرمود: «سپس بر شانه‌اش سوار می‌شود و با پا به پشت گردنش می‌زند تا اینکه به لبه‌ی جهنّم می‌رسد و هنگامی‌که فرشتگان را ببیند که برای او زنجیرها و غل‌ها آماده کرده‌اند، از خشم و غضب لب‌هایشان را می‌گزند فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ و خداوند جلیل صدا می‌زند: «او را به‌سوی آتش بیاورید».

Imam Baqir (peace be upon him): Jabir al-Ju'fi narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that he said: When Allah wills to take the soul of a disbeliever, He says: 'O Angel of Death! You and your helpers, go to My enemy ... The Angel of Death comes to him with an ugly, grim face ... When the disbeliever looks at the Angel of Death, his eyes freeze and his mind flies away ... Then Allah sets over him two angels, deaf and blind, with two iron hammers of fire, and they strike him until the Day of Resurrection. And when the cry of the Resurrection (the second blast of the Trumpet) occurs, his grave blazes with fire, and he says: 'Woe unto me, for my grave has blazed with fire.' Then a caller calls out: 'Punishment and humiliation have drawn near to you. Rise from the fires of the grave to a fire that is not extinguished.' So he emerges from his grave with his face black and his eyes blue, his nose lengthened, his heart gripped with grief, his head bowed, glancing furtively. Then his vile deed comes to him and says: 'By Allah, I have known you only to be one who delayed obedience to Allah and was slack in it, and hastened toward disobedience to Him. In the world you used to ride me, and today I want to ride you as you used to ride me, and lead you to the Fire.' He (the Imam) said: 'Then it mounts upon his shoulders and kicks the back of his neck until he reaches the edge of Hell, and when he sees the angels have prepared for him chains and shackles, biting their lips out of rage and fury, فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ [he says: O would that my book had never been given me], and Allah the Majestic calls out: 'Bring him to the Fire.'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર જોઅફીએ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કર્યું છે કે તેઓએ ફરમાવ્યું: જ્યારે અલ્લાહ કાફિરની જાન લેવા ઇચ્છે છે, તો ફરમાવે છે: 'હે મૌતના ફરિશ્તા! તું અને તારા સાથીઓ મારા દુશ્મન તરફ જાઓ ... મૌતનો ફરિશ્તો બદસૂરત અને ગમગીન ચહેરા સાથે તેની પાસે આવે છે ... જ્યારે કાફિર મૌતના ફરિશ્તાને જુએ છે, તો તેની આંખો સ્થિર થઈ જાય છે અને તેની અક્લ ઉડી જાય છે ... પછી અલ્લાહ તેના ઉપર બે બહેરા અને આંધળા ફરિશ્તાઓને મુસલ્લત કરે છે, જેમની સાથે આગના બે લોખંડી હથોડા હોય છે. તેઓ કયામતના દિવસ સુધી તેને મારે છે, અને જ્યારે કયામતની ચીસ (બીજી વખતનું સૂરમાં ફૂંક) થાય છે, ત્યારે તેની કબર આગથી ભડકી ઉઠે છે અને તે કહે છે: 'મારા પર અફસોસ કે મારી કબર આગથી ભડકી ઉઠી.' પછી એક નિદા આપનાર નિદા આપે છે: 'અઝાબ અને ઝિલ્લત તારી નજીક આવી ગઈ. કબરની આગમાંથી ઉઠ અને એ આગ તરફ જા જે ઓલવાતી નથી.' પછી તે તેની કબરમાંથી બહાર આવે છે, તેનો ચહેરો કાળો અને તેની આંખો ભૂરી હોય છે, તેનું નાક લાંબુ થઈ ગયું હોય છે, તેનું દિલ ગમગીન હોય છે, માથું નીચું હોય છે, ચોરીથી જુએ છે. પછી તેનું પલીત અમલ તેની પાસે આવે છે અને કહે છે: 'અલ્લાહની કસમ, મેં તને એવો જ જાણ્યો કે તું અલ્લાહની આજ્ઞાપાલનમાં વિલંબ કરતો હતો અને તેમાં સુસ્તી કરતો હતો અને તેની નાફરમાની તરફ ઝડપથી જતો હતો. દુનિયામાં તું મારા ઉપર સવાર થતો હતો, અને હું આજે ઈચ્છું છું કે જેમ તું મારા ઉપર સવાર થતો હતો તેમ હું તારા ઉપર સવાર થાઉં અને તને આગ તરફ લઈ જાઉં.' ફરમાવ્યું: 'પછી તે તેના ખભા પર સવાર થાય છે અને પગથી તેની ગરદનની પાછળ મારે છે ત્યાં સુધી કે તે જહન્નમની કિનારે પહોંચે છે, અને જ્યારે તે ફરિશ્તાઓને જુએ છે કે તેઓએ તેના માટે સાંકળો અને બેડીઓ તૈયાર કરી છે, ગુસ્સા અને ક્રોધથી પોતાના હોઠો કરડતા હોય છે, فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ [તો તે કહે છે: કાશ મને મારી કિતાબ આપવામાં આવી ન હોત], અને અલ્લાહ જલીલ પોકારે છે: 'તેને આગ તરફ લઈ આવો.'

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

کَتَبَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) إِلَی مُعَاوِیَهًْ ... لَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِیَّ وَ فِیکَ آیَاتٌ مِنْ سُورَهًٍْ خَاصَّهًٍْ الْأُمَّهًُْ یُؤَوِّلُونَهَا عَلَی الظَّاهِرِ وَ لَا یَعْلَمُونَ مَا الْبَاطِنُ وَ هِیَ فِی سُورَهًِْ الْحَاقَّهًِْ فَأَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمِینِهِ وَ أَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ یُدْعَی بِکُلِّ إِمَامِ ضَلَالَهًٍْ وَ إِمَامِ هُدًی وَ مَعَ کُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَصْحَابُهُ الَّذِینَ بَایَعُوهُ فَیُدْعَی بِی وَ بِکَ یَا مُعَاوِیَهًُْ وَ أَنْتَ صَاحِبُ السِّلْسِلَهًِْ الَّذِی یَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِیَهْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ ذَلِکَ وَ کَذَلِکَ کُلُّ إِمَامِ ضَلَالَهًٍْ کَانَ قَبْلَکَ أَوْ یَکُونُ بَعْدَکَ لَهُ مِثْلُ ذَلِکَ مِنْ خِزْیِ اللَّهِ وَ عَذَابِه.

امیرالمؤمنین (علیه السلام)- امیرالمؤمنین (علیه السلام) در نامه‌ای به معاویه نوشت... خداوند درباره‌ی من و تو به خصوص آیه‌ای از قرآن نازل کرده است که تو و امثال تو آن را طبق ظاهرش می‌خوانید و نمی‌دانید تأویل باطن آن چیست و آن در سوره‌ی الحاقّه است: پس کسی که نامه‌ی اعمالش به دست راستش داده شود، به‌زودی حساب آسانی برای او می‌شود. ( انشقاق/۸۷ ) تا آنجا که می‌فرماید: وَ أَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ ِ فَیَقُولُ یا لَیْتَنی لَمْ أُوتَ کِتابِیَه، تا آنجا که می‌فرماید: وَ أَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ، و قضیّه چنین خواهد بود که هر امام ضلالت و امام هدایتی فرا خوانده می‌شوند و با هرکدام از آن‌ها اصحابشان که با او بیعت کرده‌اند خواهند بود، و من و تو هم فرا خوانده می‌شویم. ای معاویه، تو صاحب زنجیر هستی که می‌گوید: یَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِیَهْ به خدا قسم این مطلب را از پیامبر (صلی الله علیه و آله) شنیدم که درباره‌ی تو می‌فرمود و همچنین درباره‌ی هر امام ضلالتی که قبل از تو بوده و بعد از تو خواهد بود مثل همین خواری و عذاب از جانب خدا خواهد بود.

Amir al-Mu'minin (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him) wrote in a letter to Mu'awiya... Allah has revealed a verse of the Quran specifically about me and you, which you and those like you read according to its outward meaning, and you do not know what its inner interpretation is; and it is in Surah al-Haqqa: فَأَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمِینِهِ [So as for him who is given his book in his right hand], his reckoning will soon be an easy one for him. (Al-Inshiqaq/87) Up to where He says: وَ أَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ فَیَقُولُ یا لَیْتَنی لَمْ أُوتَ کِتابِیَه [And as for him who is given his book in his left hand, he shall say: O would that my book had never been given me]. Up to where He says: وَ أَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ [And as for him who is given his book in his left hand]. And the matter will be such that every imam of misguidance and every imam of guidance will be called forth, and with each of them will be their companions who pledged allegiance to them, and I and you too will be called forth. O Mu'awiya, you are the possessor of the chain, who says: یَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِیَهْ [He says: O would that my book had never been given me, and I had not known what my account was]. By Allah, I heard this from the Prophet (peace be upon him and his family) who said it concerning you, and likewise concerning every imam of misguidance who has been before you and will be after you — the like of this humiliation and punishment from Allah will befall him.

અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ મુઆવિયાને એક પત્રમાં લખ્યું... અલ્લાહે મારા અને તમારા વિશે ખાસ કરીને કુરઆનની એક આયત નાઝિલ કરી છે, જેને તમે અને તમારા જેવા લોકો તેના ઝાહેર (દેખીતા અર્થ) મુજબ વાંચે છે અને તેનું બાતિની (અંદરૂની) તાવીલ શું છે તે જાણતા નથી; અને તે સૂરએ અલ-હાક્કામાં છે: فَأَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمِینِهِ [તો જેને તેનું નામએ આમાલ તેના જમણા હાથમાં આપવામાં આવશે], જલ્દી જ તેનો હિસાબ સહેલો કરવામાં આવશે. (અલ-ઇન્શિકાક/૮૭) ત્યાં સુધી કે તે ફરમાવે છે: وَ أَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ فَیَقُولُ یا لَیْتَنی لَمْ أُوتَ کِتابِیَه [અને જેને તેનું નામએ આમાલ તેના ડાબા હાથમાં આપવામાં આવશે, તો તે કહેશે: અફસોસ! કાશ મને મારું નામએ આમાલ આપવામાં ન આવ્યું હોત]. ત્યાં સુધી કે તે ફરમાવે છે: وَ أَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ [અને જેને તેનું નામએ આમાલ તેના ડાબા હાથમાં આપવામાં આવશે]. અને બાબત એવી હશે કે દરેક ગુમરાહીના ઇમામ અને હિદાયતના ઇમામને બોલાવવામાં આવશે અને દરેકની સાથે તેમના અસ્હાબ [સાથીઓ] જેમણે તેમની બયઅત કરી હતી તેઓ હશે, અને હું અને તમે પણ બોલાવવામાં આવીશું. હે મુઆવિયા, તમે તે ઝંજીરના માલિક છો જે કહે છે: یَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِیَهْ [તે કહે છે: અફસોસ! કાશ મને મારું નામએ આમાલ આપવામાં ન આવ્યું હોત અને હું જાણી ન શક્યો હોત કે મારો હિસાબ શું છે]. અલ્લાહની કસમ, મેં આ વાત પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસેથી સાંભળી છે જે તેઓ તમારા વિશે ફરમાવતા હતા, અને એ જ રીતે દરેક ગુમરાહીના ઇમામ વિશે જે તમારા પહેલાં હતો અને તમારા પછી હશે — તેના માટે પણ અલ્લાહ તરફથી આવી જ ખરાબી અને અઝાબ હશે.