عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِیِّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: فَإِذَا کَانَتْ صَیْحَهًُْ الْقِیَامَهًِْ اشْتَعَلَ قَبْرَ الْکَافِرِ نَاراً فَیَقُولُ لِیَ الْوَیْلُ إِذَا اشْتَعَلَ قَبْرِی نَاراً فَیُنَادِی مُنَادٍ أَلَا الْوَیْلُ قَدْ دَنَا مِنْکَ وَ الْهَوَانُ قُمْ مِنْ نِیرَانِ الْقَبْرِ إِلَی نِیرَانٍ لَا یَطْفَأُ فَیَخْرُجُ مِنْ قَبْرِهِ مُسْوَدّاً وَجْهُهُ مُزْرَقَّهًًْ عَیْنَاهُ قَدْ طَالَ خُرْطُومُهُ وَ کَسَفَ بَالُهُ مُنَکِّساً رَأْسَهُ یُسَارِقُ النَّظَرَ فَیَأْتِیهِ عَمَلُهُ الْخَبِیثُ فیَسْتَوِی عَلَی مَنْکِبَیْهِ فَیَرْحَلُ {فَیَرْکُلُ ظ} قَفَاهُ حَتَّی یَنْتَهِیَ إِلَی عُجْزَهًِْ جَهَنَّمَ فَإِذَا نَظَرَ إِلَی الْمَلَائِکَهًِْ قَدِ اسْتَعَدُّوا لَهُ بِالسَّلَاسِلِ وَ الْأَغْلَالِ قَدْ عَضُّوا عَلَی شِفَاهِهِمْ مِنَ الْغَیْظِ وَ الْغَضَبِ فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ وَ یُنَادِی الْجَلِیلُ جِیئُوا بِهِ إِلَی النَّارِ فَصَارَتِ الْأَرْضُ تَحْتَهُ نَاراً وَ الشَّمْسُ فَوْقَهُ نَاراً وَ جَاءَتْ نَارٌ فَأَحْدَقَتْ بِعُنُقِهِ فَنَادَی وَ بَکَی طَوِیلًا یَقُولُ وَا عَقِبَاهُ قَالَ فَتُکَلِّمُهُ النَّارُ فَتَقُولُ أَبْعَدَ اللَّهُ عَقِبَیْکَ مِمَّا أَعْقَبَتَا فِی طَاعَهًِْ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ تَجِیءُ صَحِیفَتُهُ تَطِیرُ مِنْ خَلْفِ ظَهْرِهِ فَتَقَعُ فِی شِمَالِهِ ثُمَّ یَأْتِیهِ مَلَکٌ فَیَثْقُبُ {فَیُقَلِّبُ} صَدْرَهُ إِلَی ظَهْرِهِ ثُمَّ یَفْتِلُ شِمَالَهُ إِلَی خَلْفِ ظَهْرِهِ ثُمَّ یُقَالُ لَهُ اقْرَأْ کِتَابَکَ قَالَ فَیَقُولُ أَیُّهَا الْمَلَکُ کَیْفَ أَقْرَأُ وَ جَهَنَّمُ أَمَامِی قَالَ فَیَقُولُ اللَّهُ دُقَّ عُنُقَهُ وَ اکْسِرْ صُلْبَهُ وَ شُدَّ نَاصِیَتَهُ إِلَی قَدَمَیْهِ ثُمَّ یَقُولُ خُذُوهُ فَغُلُّوهُ قَالَ فَیَبْتَدِرُهُ لِتَعْظِیمِ قَوْلِ اللَّهِ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَکٍ غِلَاظٍ شِدَادٍ فَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتِفُ لِحْیَتَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَحْطِمُ عِظَامَهُ قَالَ فَیَقُولُ أَ مَا تَرْحَمُونِی قَالَ فَیَقُولُونَ یَا شَقِیُّ کَیْفَ نَرْحَمُکَ وَ لَا یَرْحَمُکَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ أَ فَیُؤْذِیکَ هَذَا قَالَ فَیَقُولُ نَعَمْ أَشَدَّ الْأَذَی قَالَ فَیَقُولُونَ یَا شَقِیُّ وَ کَیْفَ لَوْ قَدْ طَرَحْنَاکَ فِی النَّارِ قَالَ فَیَدْفَعُهُ الْمَلَکُ فِی صَدْرِهِ دَفْعَهًًْ فَیَهْوِی سَبْعِینَ أَلْفَ عَام.
امام باقر (علیه السلام)- جابر جعفی از امام باقر (علیه السلام) نقل کرده است که فرمود: ... هنگامی‌که فریاد قیامت (نفخ صور دوّم) واقع شود، قبرش با آتش شعله‌ور شود و می‌گوید: «وای بر من که قبرم با آتش شعله‌ور شد». پس ندادهنده‌ای ندا می‌دهد: «عذاب و خواری به تو نزدیک شد. از آتش قبر برخیز و به‌سوی آتشی که خاموش نمی‌شود برو». پس از قبرش بیرون می‌آید درحالی‌که چهره‌اش سیاه و چشمانش کبود است و بینی‌اش دراز شده و قلبش گرفته و غمگین است و سر افکنده است و زیر چشمی نگاه می‌کند. سپس عمل پلیدش نزد او می‌آید و می‌گوید: «به خدا سوگند تو را نشناختم مگر اینگونه که اطاعت خدا را به تأخیر می‌انداختی و در آن سستی می‌کردی و باسرعت به‌سوی نافرمانی او می‌رفتی. در دنیا بر من سوار می‌شدی و من امروز می‌خواهم همانگونه که بر من سوار می‌شدی بر تو سوار شوم و تو را به‌سوی آتش ببرم». فرمود: «سپس بر شانه‌اش سوار می‌شود و با پا به پشت گردنش می‌زند تا اینکه به لبه‌ی جهنّم می‌رسد و هنگامی‌که فرشتگان را ببیند که برای او زنجیرها و غل‌ها آماده کرده‌اند، از خشم و غضب لب‌هایشان را می‌گزند فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ و خداوند جلیل صدا می‌زند: «او را به‌سوی آتش بیاورید». پس زمین، در زیرش آتش شود و خورشید، در بالایش آتش شود و آتشی بیاید و دور گردنش را بگیرد؛ پس فریاد زند و زیاد گریه کند و می‌گوید: «افسوس بر گذشته‌ام». فرمود: آتش با او سخن می‌گوید و می‌گوید: «خداوند گذشته‌ات را دور گرداند؛ به خاطر آنچه در اطاعت خدا از خود برجای گذاشت». سپس پرونده‌اش می‌آید؛ پشت‌سرش پرواز می‌کند و در دست چپش قرار می‌گیرد. سپس فرشته‌ای نزد او می‌آید و از سینه تا پشتش را می‌شکافد. سپس دست چپش را به‌طرف پشت‌سرش می‌پیچاند. سپس به او گفته می‌شود: «نامه‌ی عملت را بخوان». فرمود: می‌گوید: «ای فرشته! چگونه بخوانم درحالی‌که جهنّم روبروی من است»؟ فرمود: سپس خداوند می‌فرماید: «گردنش را بشکن و ستون فقراتش را بشکن و پیشانیش را به پاهایش ببند». سپس می‌فرماید: خُذُوهُ فَغُلُّوهُ فرمود: برای بزرگداشت سخن خداوند هفتادهزار فرشته خشن و سختگیر بر یکدیگر پیشی می‌گیرند. بعضی از آن‌ها ریشش را می‌کنند و بعضی از آن‌ها استخوان‌هایش را می‌شکنند. فرمود: می‌گوید: «آیا بر من رحم نمی‌کنید»؟ فرمود: می‌گویند: «ای بدبخت! چگونه بر تو رحم کنیم درحالی‌که ارحم الراحمین به تو رحم نمی‌کند؟ آیا این [کارها] تو را اذیّت می‌کند»؟ فرمود: می‌گوید: «بله شدیدترین اذیّت‌ها». فرمود: می‌گویند: «ای بدبخت! اگر تو را در آتش انداختیم، چه حالی داری»؟ فرمود: «فرشته یک‌مرتبه او را از ناحیه‌ی سینه‌اش هل می‌دهد؛ پس هفتادهزار سال [در جهنّم] سقوط می‌کند».
Imam Baqir (peace be upon him): Jabir al-Ju'fi narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that he said: ... When the cry of the Day of Resurrection (the second blast of the trumpet) takes place, his grave blazes up with fire and he says, "Woe to me, for my grave has blazed up with fire!" Then a caller calls out, "Torment and disgrace have drawn near to you. Rise from the fire of the grave to a fire that is never extinguished." So he comes out of his grave with his face blackened, his eyes bluish, his nose grown long, his heart heavy and grieving, his head bowed, glancing stealthily. Then his evil deed comes to him and says, "By Allah, I did not know you except as one who delayed obedience to Allah and was slack in it, and hurried swiftly toward disobedience to Him. In the world you used to ride upon me, and today I wish to ride upon you just as you used to ride upon me, and to carry you toward the Fire." He (the Imam) said: Then it mounts on his shoulder and kicks the back of his neck until he reaches the edge of Hell. And when he sees the angels, that they have prepared chains and shackles for him, biting their lips out of wrath and anger, فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ [He says: "Would that my book had not been given to me!"], and Allah the Majestic calls out, "Bring him to the Fire." So the earth beneath him becomes fire, and the sun above him becomes fire, and a fire comes and encircles his neck; then he cries out and weeps at length and says, "Alas for what I have left behind!" He said: The Fire speaks to him and says, "May Allah cast away what you left behind, for what it left behind of obedience to Allah." Then his record comes; it flies from behind his back and settles into his left hand. Then an angel comes to him and splits open his chest to his back. Then he twists his left hand around behind his back. Then it is said to him, "Read the record of your deeds." He said: He says, "O angel! How shall I read while Hell is in front of me?" He said: Then Allah says, "Break his neck, and break his spine, and bind his forelock to his feet." Then He says, خُذُوهُ فَغُلُّوهُ [Lay hold on him, then put a chain on him]. He said: In honor of Allah's word, seventy thousand harsh and severe angels race one another toward him. Some of them pluck out his beard, and some of them break his bones. He said: He says, "Will you not have mercy on me?" He said: They say, "O wretched one! How shall we have mercy on you when the Most Merciful of the merciful has no mercy on you? Does this [treatment] cause you pain?" He said: He says, "Yes, the most severe pain." He said: They say, "O wretched one! And how would it be if we cast you into the Fire?" He said: The angel gives him a single shove in his chest, and he falls [in Hell] for seventy thousand years.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર જોઅફીએ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: ... જ્યારે કયામતની ચીસ (સૂરનો બીજો ફૂંક) થશે, ત્યારે તેની કબર આગથી ભડકી ઉઠશે અને તે કહેશે: "મારા પર અફસોસ કે મારી કબર આગથી ભડકી ઉઠી." પછી એક પોકારનાર પોકારશે: "અઝાબ અને ખ્વારી તારી નજીક આવી ગઈ. કબરની આગમાંથી ઉઠ અને એવી આગ તરફ જા જે કદી બુઝાતી નથી." પછી તે તેની કબરમાંથી બહાર આવશે, તેનો ચહેરો કાળો અને આંખો ભૂરી હશે, નાક લાંબુ થઈ ગયું હશે, દિલ દુ:ખી અને ગમગીન હશે, માથું નીચું ઝુકેલું હશે અને તે ચોરી-છૂપી નજરે જોતો હશે. પછી તેનું ગંદુ કર્મ તેની પાસે આવશે અને કહેશે: "અલ્લાહની કસમ, મેં તને એવો જ જાણ્યો કે તું અલ્લાહની આજ્ઞાપાલનમાં વિલંબ કરતો હતો અને તેમાં સુસ્તી કરતો હતો અને તેની નાફરમાની તરફ ઝડપથી જતો હતો. દુનિયામાં તું મારા પર સવાર થતો હતો, અને આજે હું ઇચ્છું છું કે જેમ તું મારા પર સવાર થતો હતો તેમ હું તારા પર સવાર થાઉં અને તને આગ તરફ લઈ જાઉં." ફરમાવ્યું: "પછી તે તેના ખભા પર સવાર થાય છે અને પગથી તેની ગરદનની પાછળ મારે છે, ત્યાં સુધી કે તે જહન્નમની કિનારી પર પહોંચે છે, અને જ્યારે તે ફરિશ્તાઓને જુએ કે તેઓએ તેના માટે સાંકળો અને બેડીઓ તૈયાર કરી છે, ગુસ્સા અને કોપથી પોતાના હોઠ કરડતા હોય, فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ [તે કહેશે: "કાશ મને મારી કિતાબ આપવામાં ન આવી હોત!"] અને અલ્લાહ જલીલ પોકારશે: "તેને આગ તરફ લાવો." પછી તેની નીચેની જમીન આગ બની જશે અને તેની ઉપરનો સૂરજ આગ બની જશે, અને એક આગ આવીને તેની ગરદનની આસપાસ વીંટળાઈ જશે; પછી તે ચીસ પાડશે અને ખૂબ રડશે અને કહેશે: "મારા ભૂતકાળ પર અફસોસ." ફરમાવ્યું: આગ તેની સાથે વાત કરે છે અને કહે છે: "અલ્લાહ તારા ભૂતકાળને દૂર કરે, જે તેણે અલ્લાહની આજ્ઞાપાલનમાં પોતાની પાછળ છોડ્યું તેના કારણે." પછી તેની (કર્મોની) ફાઇલ આવે છે; તેની પીઠની પાછળથી ઉડે છે અને તેના ડાબા હાથમાં આવે છે. પછી એક ફરિશ્તો તેની પાસે આવે છે અને તેની છાતીથી પીઠ સુધી ચીરી નાખે છે. પછી તેના ડાબા હાથને તેની પીઠની પાછળ મરોડે છે. પછી તેને કહેવામાં આવે છે: "તારા અમલનામાને વાંચ." ફરમાવ્યું: તે કહે છે: "ઓ ફરિશ્તા! હું કેવી રીતે વાંચું જ્યારે જહન્નમ મારી સામે છે?" ફરમાવ્યું: પછી અલ્લાહ ફરમાવે છે: "તેની ગરદન તોડી નાખો અને તેની કરોડરજ્જુ તોડી નાખો અને તેના કપાળને તેના પગ સાથે બાંધી દો." પછી ફરમાવે છે: خُذُوهُ فَغُلُّوهُ [તેને પકડો, પછી તેને સાંકળોમાં જકડી દો]. ફરમાવ્યું: અલ્લાહના કલામની બુઝુર્ગી માટે સિત્તેર હજાર કઠોર અને સખ્ત ફરિશ્તાઓ એકબીજાથી આગળ વધવાની હોડ કરે છે. તેમાંથી કેટલાક તેની દાઢી ખેંચી કાઢે છે અને કેટલાક તેના હાડકાં તોડે છે. ફરમાવ્યું: તે કહે છે: "શું તમે મારા પર રહેમ નહીં કરો?" ફરમાવ્યું: તેઓ કહે છે: "ઓ બદનસીબ! અમે તારા પર કેવી રીતે રહેમ કરીએ જ્યારે અરહમુર્રાહેમીન તારા પર રહેમ કરતા નથી? શું આ [કાર્યો] તને તકલીફ આપે છે?" ફરમાવ્યું: તે કહે છે: "હા, સૌથી સખ્ત તકલીફ." ફરમાવ્યું: તેઓ કહે છે: "ઓ બદનસીબ! જો અમે તને આગમાં ફેંકી દઈએ તો તારી શું હાલત થશે?" ફરમાવ્યું: "ફરિશ્તો એક જ વારમાં તેની છાતી બાજુથી તેને ધક્કો મારે છે; પછી તે સિત્તેર હજાર વર્ષ સુધી [જહન્નમમાં] પડતો રહે છે."