لَمَّا بَعَثَ اللَّهُ مُوسَی (علیه السلام) إِلَی فِرْعَوْنَ أَتَی بَابَهُ فَاسْتَأْذَنَ عَلَیْهِ وَ لَمْ یُؤْذَنْ لَهُ فَضَرَبَ بِعَصَاهُ الْبَابَ فَاصْطَکَّتِ الْأَبْوَابُ مُفَتَّحَهًًْ ثُمَّ دَخَلَ عَلَی فِرْعَوْنَ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِینَ ثُمَّ قالَ مُوسَی (علیه السلام) أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَیْءٍ مُبِینٍ فَقَالَ لَهُ فِرْعَوْن فَأْتِ بِهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ فَأَلْقی عَصاهُ فَإِذا هِیَ ثُعْبانٌ مُبِینٌ فَلَمْ یَبْقَ أَحَدٌ مِنْ جُلَسَاءِ فِرْعَوْنَ إِلَّا هَرَبَ وَ دَخَلَ فِرْعَوْنَ مِنَ الرُّعْبِ مَا لَمْ یَمْلِکْ نَفْسَهُ فَقَالَ فِرْعَوْنُ یَا مُوسَی (علیه السلام) أَنْشُدُکَ اللَّهَ وَ الرَّضَاعَ إِلَّا مَا کَفَفْتَهَا عَنِّی فَکَفَّهَا ثُمَّ نَزَعَ یَدَهُ فَإِذا هِیَ بَیْضاءُ لِلنَّاظِرِینَ فَلَمَّا أَخَذَ مُوسَی (علیه السلام) الْعَصَا فَقَامَ إِلَیْهِ هَامَانُ فَقَالَ لَهُ بَیْنَمَا أَنْتَ إِلَهٌ تُعْبَدُ إِذْ صِرْتَ تَابِعاً لِعَبْدٍ ثُمَّ قَالَ فِرْعَوْنُ لِلْمَلَإِ الَّذِی حَوْلَهُ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِیمٌ یُرِیدُ أَنْ یُخْرِجَکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ بِسِحْرِهِ فَما ذا تَأْمُرُونَ إِلَی قَوْلِهِ لِمِیقاتِ یَوْمٍ مَعْلُوم.
امام صادق ( از امام صادق (روایت شده است که فرموده‌اند: هنگامی که خدا موسی (را به سوی فرعون فرستاد تا دروازه‌ی کاخ او پیش رفت سپس از او اجازه گرفت تا وارد شود؛ ولی فرعون به او اجازه نداد با عصایش به در زد درها به هم برخورد کردند و به روی موسی باز شدند. سپس بر فرعون وارد شد و او را باخبر کرد که او فرستاده‌ای از سوی پروردگار جهانیان است ... موسی (جواب داد: «أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَیءٍ مُبِینٍ». گفت: «اگر برای تو چیزی آشکار بیاورم، چه»؟ فرعون گفت: «فَأْتِ بِهِ إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ َأَلْقَی عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُّبِینٌ؛ در این لحظه از همنشینان فرعون کسی باقی نماند و همه آن‌ها فرار کردند فرعون در رعب و وحشت فرو رفت. در حالیکه نمی‌توانست خود را کنترل کند. فرعون گفت: «به خدا تو را سوگند می‌دهم و پسرخواندگی رضاعی بودن که این مار را از من دور کنی». در نتیجه آن را از فرعون دور کرد سپس دستش را از گریبانش بیرون آورد ناگهان دستش برای ناظرین می درخشید. هنگامی که موسی (عصا را در دست گرفت. حال فرعون عادی شد و خواست موسی (را تصدیق کند. هامان به سوی فرعون رفت و به او گفت: «درحالی‌که تو خدایی هستی که پرستش می‌شوی اکنون تابع عبدی شده‌ای؟ سپس فرعون به بزرگان و اشراف قومش که اطرافش بودند گفت: «إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ. یُرِیدُ أَن یُخْرِجَکُم مِّنْ أَرْضِکُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُون ... لِمِیقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ».
Imam Sadiq (peace be upon him): When Allah sent Musa (peace be upon him) to Pharaoh, he went up to the gate of his palace and sought permission to enter, but Pharaoh did not grant him permission. He struck the door with his staff and the doors clashed together and opened before Musa. Then he entered upon Pharaoh and informed him that he was a messenger from the Lord of the worlds... Musa (peace be upon him) said: "أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَیْءٍ مُبِینٍ [Even if I bring you something clear?]." Pharaoh said: "فَأْتِ بِهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ. فَأَلْقَی عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُبِینٌ [Then bring it, if you are of the truthful. So he cast down his staff, and behold, it was a manifest serpent]." At that moment, not one of Pharaoh's companions remained; they all fled. Pharaoh was overwhelmed with terror and dread, unable to control himself. Pharaoh said: "I adjure you by Allah and by the milk-kinship [foster relationship] between us, that you take this serpent away from me." So he took it away from Pharaoh. Then he drew out his hand from his collar, and suddenly his hand shone brightly for the onlookers. When Musa (peace be upon him) took the staff back in his hand, Pharaoh's state returned to normal and he wanted to affirm Musa (peace be upon him). Haman went to Pharaoh and said to him: "While you are a god who is worshipped, have you now become a follower of a servant?" Then Pharaoh said to the great ones and nobles of his people who were around him: "إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ. یُرِیدُ أَنْ یُخْرِجَکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ بِسِحْرِهِ فَمَا ذَا تَأْمُرُونَ ... لِمِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ [Indeed, this is a learned magician. He wishes to drive you out of your land by his magic; so what do you advise? ... for the appointed time of a known day]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને ફિરઔન તરફ મોકલ્યા, ત્યારે તેઓ તેના મહેલના દરવાજા સુધી ગયા અને અંદર જવાની ઇજાઝત માંગી, પરંતુ ફિરઔને તેમને ઇજાઝત ન આપી. તેમણે પોતાની અસા (લાકડી) વડે દરવાજા પર માર્યું, દરવાજા એકબીજા સાથે ટકરાયા અને મૂસા સામે ખૂલી ગયા. પછી તેઓ ફિરઔનની પાસે દાખલ થયા અને તેને જાણ કરી કે તેઓ જગતોના પાલનહાર તરફથી મોકલાયેલા છે... મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَیْءٍ مُبِینٍ [જો હું તારી પાસે કોઈ સ્પષ્ટ વસ્તુ લાવું તો?]." ફિરઔને કહ્યું: "فَأْتِ بِهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ. فَأَلْقَی عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُبِینٌ [જો તું સાચો હોય તો તેને લાવ. પછી તેમણે પોતાની અસા નાખી, અને એકાએક તે એક સ્પષ્ટ સાપ બની ગઈ]." આ ક્ષણે ફિરઔનના સાથીઓમાંથી કોઈ બાકી ન રહ્યું અને તે બધા ભાગી ગયા. ફિરઔન ભય અને દહેશતમાં ડૂબી ગયો, જ્યારે તે પોતાની જાતને કાબૂમાં રાખી શકતો ન હતો. ફિરઔને કહ્યું: "હું તમને અલ્લાહનો અને દૂધ-સંબંધી [રઝાઈ] નાતાનો વાસ્તો આપું છું કે આ સાપને મારાથી દૂર કરો." પરિણામે તેમણે તેને ફિરઔનથી દૂર કર્યો. પછી તેમણે પોતાનો હાથ ગિરેબાનમાંથી બહાર કાઢ્યો, એકાએક તેમનો હાથ જોનારાઓ માટે ચમકવા લાગ્યો. જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ અસાને હાથમાં લીધી, ત્યારે ફિરઔનની હાલત સામાન્ય થઈ ગઈ અને તેણે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની તસ્દીક કરવા ચાહ્યું. હામાન ફિરઔન તરફ ગયો અને તેને કહ્યું: "તું તો એક ખુદા છે જેની ઇબાદત કરવામાં આવે છે, હવે તું એક બંદાનો તાબેદાર બની ગયો છે?" પછી ફિરઔને પોતાની કૌમના તે મોટા લોકો અને સરદારોને, જેઓ તેની આસપાસ હતા, કહ્યું: "إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ. یُرِیدُ أَنْ یُخْرِجَکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ بِسِحْرِهِ فَمَا ذَا تَأْمُرُونَ ... لِمِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ [ખરેખર આ એક જાણકાર જાદુગર છે. તે પોતાના જાદુ વડે તમને તમારી ધરતીથી બહાર કાઢવા ચાહે છે; તો તમે શું સલાહ આપો છો?... એક નિર્ધારિત દિવસના મુકરર સમય માટે]."