کَانَ فِرْعَوْنُ وَ هَامَانُ قَدْ تَعَلَّمَا السِّحْرَ وَ إِنَّمَا غَلَبَا النَّاسَ بِالسِّحْرِ وَ ادَّعَی فِرْعَوْنُ الرُّبُوبِیَّهًَْ بِالسِّحْرِ فَلَمَّا أَصْبَحَ بَعَثَ فِی الْمَدَائِنِ حَاشِرِینَ مَدَائِنِ مِصْرَ کُلِّهَا وَ جَمَعُوا أَلْفَ سَاحِرٍ وَ اخْتَارُوا مِنَ الْأَلْفِ مِائَهًًْ وَ مِنَ الْمِائَهًِْ ثَمَانِینَ و کَانَ مَوْعِدُهُمْ یَوْمَ عِیدٍ لَهُمْ فَلَمَّا ارْتَفَعَ النَّهَارُ مِنْ ذَلِکَ الْیَوْمِ وَ جَمَعَ فِرْعَوْنُ الْخَلْقَ وَ السَّحَرَهًَْ وَ کَانَتْ لَهُ قُبَّهًٌْ طُولُهَا فِی السَّمَاءِ ثَمَانُونَ ذِرَاعاً وَ قَدْ کَانَتْ لُبِسَتِ الْحَدِیدَ الْفُولَادَ وَ کَانَتْ إِذَا وَقَعَتِ الشَّمْسُ عَلَیْهَا لَمْ یَقْدِرْ أَحَدٌ أَنْ یَنْظُرَ إِلَیْهَا مِنْ لَمْعِ الْحَدِیدِ وَ وَهَجِ الشَّمْسِ وَ جَاءَ فِرْعَوْنُ وَ هَامَانُ وَ قَعَدَا عَلَیْهَا یَنْظُرَانِ وَ أَقْبَلَ مُوسَی (علیه السلام) یَنْظُرُ إِلَی السَّمَاءِ فَقَالَتِ السَّحَرَهًُْ لِفِرْعَوْنَ إِنَّا نَرَی رَجُلًا یَنْظُرُ إِلَی السَّمَاءِ وَ لَمْ یَبْلُغْ سِحْرُنَا السَّمَاءَ وَ ضَمِنَتِ السَّحَرَهًُْ مَنْ فِی الْأَرْضِ فَقَالُوا لِمُوسَی إِمَّا أَنْ تُلْقِیَ وَ إِمَّا أَنْ نَکُونَ نَحْنُ الْمُلْقِینَ قالَ لَهُمْ مُوسی (علیه السلام) أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَ عِصِیَّهُمْ.
امام صادق ( فرعون و هامان سحر را یاد گرفته بودند و با سحر و جادو بر مردم غلبه می‌کردند و فرعون در ساحری ادّعای خدایی می کرد. صبح فردا، کسانی را برای جمع آوری ساحران به شهرها فرستاد وآن‌ها را به همه شهر های مصر فرستاد. هزار نفر جمع آوری کردند؛ از میان هزار ساحر صد ساحر و از میان صد ساحر هشتاد ساحر انتخاب کردند.. هنگامی که صبح روز موعود فرا رسید و روز به وسط‌های خود رسید فرعون مردم و ساحران را جمع کرد؛ گنبدی داشت که طول آن هشتاد ذراع بود و لباس‌های فولادی بر او پوشیده شده بود که هنگامی که نور خورشید به آن فولاد می خورد به‌خاطر درخشش و لمعان آن کسی نمی‌توانست به او نگاه کند. فرعون و هامان حاضر شدند و بر آن نشستند و نگاه می‌کردند. موسی (پیش آمد و به آسمان نگاه کرد. ساحران به فرعون گفتند: «ما مردی را می‌بینیم که به آسمان نگاه می‌کند سحر و جادوی ما به آسمان نرسیده است و سحر ساحران هر چیزی که در روی زمین بود را در برگرفت». به موسی گفتند: «یا اینکه اول تو عصایت را بینداز یا ما طناب ها و چوبدستی های خود را به زمین بیندازیم. موسی به ساحران گفت: «آنچه را می‌خواهید بیفکنید، بیفکنید»! آن‌ها طناب‌ها و عصاهای خود را افکندند. ( شعراء/۴۴۳۴ ).
Imam Sadiq (peace be upon him): Firon and Haman had learned sorcery, and they overpowered people through sorcery, and Firon claimed divinity through sorcery. The next morning, he sent people to the cities to gather the sorcerers, and he sent them to all the cities of Egypt. They gathered a thousand men; from among the thousand sorcerers a hundred were chosen, and from among the hundred, eighty were chosen. When the morning of the appointed day arrived and the day reached its midpoint, Firon gathered the people and the sorcerers. He had a dome whose height was eighty cubits, and it was clothed in steel armour, such that when the sunlight fell upon that steel, no one could look at it because of its glitter and gleam. Firon and Haman came and sat upon it, watching. Musa (peace be upon him) came forward and looked at the sky. The sorcerers said to Firon: "We see a man looking at the sky, and our sorcery does not reach the sky, and the sorcery of the sorcerers has encompassed everything that is on the face of the earth." They said to Musa: "Either you first throw down your staff, or we shall throw down our ropes and staffs onto the ground." Musa said to the sorcerers: "Throw down what you wish to throw!" So they threw down their ropes and staffs. (Shu'ara/43-44).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ફિરઔન અને હામાને જાદુ શીખ્યો હતો અને જાદુ દ્વારા લોકો પર ગાલિબ થતા હતા, અને ફિરઔન જાદુ દ્વારા ખુદાઈનો દાવો કરતો હતો. બીજા દિવસે સવારે, તેણે જાદુગરોને એકત્ર કરવા માટે લોકોને શહેરોમાં મોકલ્યા અને તેમને મિસ્રના તમામ શહેરોમાં મોકલ્યા. તેમણે એક હજાર માણસો એકત્ર કર્યા; એક હજાર જાદુગરોમાંથી સો જાદુગરો અને સો જાદુગરોમાંથી એંસી જાદુગરો પસંદ કર્યા. જ્યારે નિર્ધારિત દિવસની સવાર આવી અને દિવસ મધ્ય પર પહોંચ્યો ત્યારે ફિરઔને લોકો અને જાદુગરોને એકત્ર કર્યા; તેની પાસે એક ગુંબજ હતો જેની ઊંચાઈ એંસી હાથ હતી અને તેના પર પોલાદનાં કપડાં પહેરાવેલાં હતાં, જ્યારે સૂર્યનું નૂર તે પોલાદ પર પડતું ત્યારે તેની ચમક અને લમઆનને લીધે કોઈ તેની તરફ જોઈ શકતું નહોતું. ફિરઔન અને હામાન હાજર થયા અને તેના પર બેઠા અને જોઈ રહ્યા હતા. મૂસા (અલયહિસ્સલામ) આગળ આવ્યા અને આસમાન તરફ જોયું. જાદુગરોએ ફિરઔનને કહ્યું: "અમે એક માણસને જોઈ રહ્યા છીએ જે આસમાન તરફ જુએ છે, અમારો જાદુ આસમાન સુધી પહોંચ્યો નથી અને જાદુગરોના જાદુએ જમીન પર જે કંઈ હતું તે બધું ઘેરી લીધું છે." તેમણે મૂસાને કહ્યું: "કાં તો પહેલા તમે તમારી લાકડી ફેંકો, અથવા અમે અમારી દોરીઓ અને લાકડીઓ જમીન પર ફેંકીએ." મૂસાએ જાદુગરોને કહ્યું: "જે ફેંકવા માંગો છો તે ફેંકો!" તેમણે તેમની દોરીઓ અને લાકડીઓ ફેંકી. (શુઅરા/૪૩-૪૪).