وَ اذْکُرُوا یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ إِذْ نَجَّیْناکُمْ أَنْجَیْنَا أَسْلَافَکُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ ... وَ کَانَ مِنْ عَذَابِهِمُ الشَّدِیدِ أَنَّهُ کَانَ فِرْعَوْنُ یُکَلِّفُهُمْ عَمَلَ الْبِنَاءِ عَلَی الطِّینِ وَ یَخَافُ أَنْ یَهْرُبُوا عَنِ الْعَمَلِ فَأَمَرَ بِتَقْیِیدِهِمْ وَ کَانُوا یَنْقُلُونَ ذَلِکَ الطِّینَ عَلَی السَّلَالِیمِ إِلَی السُّطُوحِ فَرُبَّمَا سَقَطَ الْوَاحِدُ مِنْهُمْ فَمَاتَ أَوْ زَمِنَ لَا یَحْفِلُونَ بِهِمْ إِلَی أَنْ أَوْحَی اللَّهُ إِلَی مُوسَی (علیه السلام) قُلْ لَهُمْ لَا یَبْتَدِءُونَ عَمَلًا إِلَّا بِالصَّلَاهًِْ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ لِیَخِفَّ عَلَیْهِمْ فَکَانُوا یَفْعَلُونَ ذَلِکَ فَیَخِفُّ عَلَیْهِمْ وَ أَمَرَ کُلَّ مَنْ سَقَطَ فَزَمِنَ مِمَّنْ نَسِیَ الصَّلَاهًَْ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ أَنْ یَقُولَهَا عَلَی نَفْسِهِ إِنْ أَمْکَنَهُ أَیِ الصَّلَاهًَْ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ أَوْ یُقَالَ عَلَیْهِ إِنْ لَمْ یُمْکِنْهُ فَإِنَّهُ یَقُومُ وَ لَا یَقْلِبُهُ یَدٌ فَفَعَلُوهَا فَسَلِمُوا ... قِیلَ لِفِرْعَوْنَ إِنَّهُ یُولَدُ فِی بَنِی إِسْرَائِیلَ مَوْلُودٌ یَکُونُ عَلَی یَدِهِ هَلَاکُکَ وَ زَوَالُ مُلْکِکَ فَأَمَرَ بِذَبْحِ أَبْنَائِهِمْ فَکَانَتِ الْوَاحِدَهًُْ مِنْهُنَّ تُصَانِعُ الْقَوَابِلَ عَنْ نَفْسِهَا کَیْلَا تَنِمَّ عَلَیْهَا وَ تَنِمَّ حَمْلُهَا ثُمَّ تُلْقِی وَلَدَهَا فِی صَحْرَاءَ أَوْ غَارِ جَبَلٍ وَ تَقُولُ عَلَیْهِ عَشْرَ مَرَّاتٍ الصَّلَاهًُْ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ فَیُقَیِّضُ اللَّهُ لَهُ مَلَکاً یُرَبِّیهِ وَ یُدِرُّ مِنْ إِصْبَعٍ لَهُ لَبَناً یَمَصُّهُ وَ مِنْ إِصْبَعٍ طَعَاماً لَیِّناً یَتَغَدَّاهُ إِلَی أَنْ نَشَأَ بَنُو إِسْرَائِیلَ وَ کَان‌مَنْ سَلِمَ مِنْهُمْ وَ نَشَأَ أَکْثَرَ مِمَّنْ قُتِلَ وَ یَسْتَحْیُونَ نِساءَکُمْ یُبْقُونَهُنَّ وَ یَتَّخِذُونَهُنَّ إِمَاءً فَضَجُّوا إِلَی مُوسَی (علیه السلام) وَ قَالُوا یَفْتَرِشُونَ بَنَاتِنَا وَ أَخَوَاتِنَا فَأَمَرَ اللَّهُ تِلْکَ الْبَنَاتِ کُلَّمَا رَابَهُنَّ مِنْ ذَلِکَ رَیْبٌ صَلَّیْنَ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ فَکَانَ اللَّهُ یَرُدُّ عَنْهُنَّ أُولَئِکَ الرَّجُلَ إِمَّا بِشُغُلٍ أَوْ مَرَضٍ أَوْ زَمَانَهًٍْ أَوْ لُطْفٍ مِنْ أَلْطَافِهِ فَلَمْ یَفْتَرِشْ مِنْهُنَّ امْرَأَهًًْ بَلْ دَفَعَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ ذَلِکَ عَنْهُنَّ بِصَلَاتِهِنَّ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ ثُمَّ قَالَ عَزَّوَجَلَ وَ فِی ذلِکُمْ فِی ذَلِکَ الْإِنْجَاءِ الَّذِی أَنْجَاکُمْ مِنْهُمْ رَبُّکُمْ بَلاءٌ نِعْمَهًٌْ مِنْ رَبِّکُمْ عَظِیمٌ کَبِیرٌ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ اذْکُرُوا إِذَا کَانَ الْبَلَاءُ یُصْرَفُ عَنْ أَسْلَافِکُمْ وَ یَخِفُّ بِالصَّلَاهًِْ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ أَ فَمَا تَعْلَمُونَ أَنَّکُمْ إِذَا شَاهَدْتُمُوهُ وَ آمَنْتُمْ بِهِ کَانَتِ النِّعْمَهًُْ عَلَیْکُمْ أَفْضَلَ وَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ أَجْزَل.
امام عسکری ( خدای تعالی فرمود: وَ إِذْ أَنْجَیْناکُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ از جمله عذاب‌هایی که فرعونیان در حقّ بنی‌اسرائیل روا می‌داشتند این بود که آن‌ها را مجبور با ساختن بناهای عظیم می‌کردند و از بیم آنکه آن‌ها فرار نکنند، آن‌ها را به‌وسیله‌ی زنجیر مقیّد می‌کردند و گل به زنجیرهای آن‌ها می‌چسبید و آنقدر سنگین می‌شد که به زمین می‌خوردند و بعضی در اثر فشار کار جان می‌دادند تا اینکه خداوند به موسی (وحی کرد که به آن‌ها تعلیم دهد کار خود را با درود و صلوات بر محمّد و آل محمّد (شروع کنند و وقتی آن‌ها چنین کردند، سنگینی کار و زنجیر کاهش یافت و از میان آن‌ها فقط کسانی در اثر سنگینی کار می‌مردند که صلوات بر محمّد و آل (او را فراموش می‌کردند، و قبل از آن نیز در زمانی‌که فرعون اطفال آن‌ها را ذبح می‌کرد، بعضی از ایشان به قابله‌ها رشوه می‌دادند تا حمل آن‌ها را بروز ندهند و سپس کودک خود را در بیابان یا غار به دنیا می‌آوردند، ده‌بار بر او صلوات بر محمّد و آل محمّد (را تلقین می‌نمودند و آن کودک را به خدا می‌سپاردند و ملکی از ملائکه آن کودکان را حفظ می‌فرمود و از انگشت آن‌ها شیر بیرون می‌تراوید و بزرگ می‌شد و همین امر باعث حفظ نسل بنی‌اسرائیل شد و همواره شماره‌ی کسانی که سالم می‌ماندند از شماره‌ی کشته‌شدگان بیشتر بود. از طرف دیگر زنان بنی‌اسرائیل را برای خدمتکاری به کنیزی می‌گرفتند و بنی‌اسرائیل به موسی (شکایت بردند که بیم داریم آن‌ها به دختران و خواهران ما تعدّی و تجاوز نمایند، خداوند تعالی به موسی (وحی نمود که به زنان بنی‌اسرائیل تعلیم دهد، هروقت چشمشان به مردان قبطی می‌افتد بر محمّد و آل محمّد (صلوات بفرستند و در اثر همین ذکر مردان قبطی به‌واسطه‌ی اشتغال یا مرض یا انگیزه دیگر از الطاف الهی از آن‌ها فاصله می‌گرفتند و لذا هیچ‌یک از زنان بنی‌اسرائیل در نکاح و فراش قبطیّان قرار نگرفت و به‌واسطه‌ی صلوات شرّ آن مردان از ایشان دفع می‌شد، پس وسیله‌ی نجات آن‌ها صلوات بر محمّد و خاندان او (بود و این همان فضل و نعمتی است که خداوند به آن‌ها ارزانی داشت.
Imam al-Askari (peace be upon him): Allah the Exalted said: وَ إِذْ أَنْجَیْناکُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ [And when We delivered you from the people of Firʿawn]. Among the torments which the people of Firʿawn inflicted upon the Children of Israel was that they compelled them to construct great buildings, and out of fear that they might flee, they bound them with chains. The clay would stick to their chains and become so heavy that they would fall to the ground, and some of them died from the strain of the work. Until Allah revealed to Musa (peace be upon him) that he should teach them to begin their work with salawat and blessings upon Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon him and his family). When they did so, the heaviness of the work and of the chains was lightened, and thereafter only those among them died from the burden of the work who forgot to send salawat upon Muhammad and his family (peace be upon him and his family). And before that also, at the time when Firʿawn was slaughtering their infants, some of them would give bribes to the midwives so that they would not disclose their pregnancy. Then they would give birth to their child in the wilderness or in a cave, and would repeat over the child ten times the salawat upon Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon him and his family), and would entrust the child to Allah. An angel from among the angels would protect those children, and milk would flow forth from its finger, and the child would grow. This is what preserved the lineage of the Children of Israel, and the number of those who remained safe was always greater than the number of those who were killed. On the other side, they took the women of the Children of Israel as slave-girls for service, and the Children of Israel complained to Musa (peace be upon him) that "We fear that they will encroach upon and violate our daughters and sisters." Allah the Exalted revealed to Musa (peace be upon him) that he should instruct the women of the Children of Israel that whenever their eyes fell upon the Coptic men, they should send salawat upon Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon him and his family). By reason of this remembrance, the Coptic men would be kept away from them — by way of some occupation, or illness, or some other cause among the graces of Allah. Therefore not one of the women of the Children of Israel came into the marriage or bed of the Copts, and by means of the salawat the evil of those men was warded off from them. So the means of their deliverance was the salawat upon Muhammad and his household (peace be upon him and his family), and this is the very grace and blessing which Allah bestowed upon them.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: وَ إِذْ أَنْجَیْناکُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ [અને જ્યારે અમે તમને ફિરઔનના લોકોથી નજાત આપી]. ફિરઔનીઓ બની ઇસ્રાઇલ પર જે અઝાબો કરતા હતા તેમાંથી એક એ હતું કે તેઓ તેમને મોટી ઇમારતો બનાવવા મજબૂર કરતા હતા, અને એ ડરથી કે તેઓ ભાગી ન જાય, તેમને સાંકળોથી બાંધી રાખતા હતા. કીચડ તેમની સાંકળોમાં ચોંટી જતું અને એટલું ભારે થઈ જતું કે તેઓ જમીન પર પડી જતા હતા, અને કેટલાક કામના દબાણથી પ્રાણ ગુમાવતા હતા. ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી કે તેઓ તેમને શીખવે કે તેઓ પોતાનું કામ મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર દરૂદ અને સલવાત સાથે શરૂ કરે. જ્યારે તેઓએ એમ કર્યું, ત્યારે કામ અને સાંકળનું ભારેપણું ઘટી ગયું, અને તેમની વચ્ચેથી ફક્ત તે જ લોકો કામના ભારેપણાથી મરતા હતા જેઓ મુહમ્મદ અને તેમની આલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર સલવાત ભૂલી જતા હતા. અને એ પહેલાં પણ, જ્યારે ફિરઔન તેમના બાળકોને ઝબહ કરતો હતો, ત્યારે તેમાંથી કેટલાક દાયણોને લાંચ આપતા હતા કે તેઓ તેમના ગર્ભને જાહેર ન કરે, અને પછી પોતાના બાળકને જંગલમાં કે ગુફામાં જન્મ આપતા હતા, અને તેના પર દસ વાર મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પરની સલવાતનું તલ્કીન કરતા હતા, અને તે બાળકને અલ્લાહને સોંપી દેતા હતા. ફરિશ્તાઓમાંથી એક ફરિશ્તો તે બાળકોની હિફાઝત કરતો હતો અને તેમની આંગળીમાંથી દૂધ નીકળતું હતું અને તે મોટો થતો હતો. અને આ જ બાબત બની ઇસ્રાઇલની નસ્લની હિફાઝતનું કારણ બની, અને હંમેશા સલામત રહેનારાઓની સંખ્યા કત્લ થયેલાઓની સંખ્યા કરતાં વધુ હતી. બીજી બાજુ, બની ઇસ્રાઇલની સ્ત્રીઓને ખિદમત માટે કનીઝ તરીકે લઈ જતા હતા, અને બની ઇસ્રાઇલે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસે ફરિયાદ કરી કે "અમને ડર છે કે તેઓ અમારી દીકરીઓ અને બહેનો પર જુલમ અને તજાવુઝ કરશે." અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી કે તેઓ બની ઇસ્રાઇલની સ્ત્રીઓને શીખવે કે જ્યારે પણ તેમની નજર કિબ્તી પુરુષો પર પડે, ત્યારે તેઓ મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર સલવાત મોકલે. અને આ જ ઝિક્રના પરિણામે કિબ્તી પુરુષો કોઈ કામ, બીમારી કે અલ્લાહની અન્ય કૃપાઓમાંથી કોઈ કારણને લીધે તેમનાથી દૂર થઈ જતા હતા, અને એટલા માટે બની ઇસ્રાઇલની કોઈપણ સ્ત્રી કિબ્તીઓના નિકાહ કે બિસ્તરમાં ન આવી, અને સલવાતના કારણે તે પુરુષોનું અનિષ્ટ તેમનાથી દૂર થતું હતું. તો તેમની નજાતનું સાધન મુહમ્મદ અને તેમના ખાનદાન (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પરની સલવાત હતી, અને આ જ તે ફઝલ અને નેઅમત છે જે અલ્લાહે તેમને અતા કરી.