سورة الأعراف

Verse 152 of 206

7:152

إِنَّ الَّذينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرينََ

كسانى كه گوساله را [به خدايى] برگزيدند، به‌زودى خشمى از جانب پروردگارشان، و ذلّتى [بزرگ] در زندگى دنيا به آن‌ها مى‌رسد؛ و اينچنين، كسانى را كه [بر خدا] افترا مى‌بندند، كيفر مى‌دهيم!

(As for) those who took the calf (for a god), surely wrath from their Lord and disgrace in this world's life shall overtake them, and thus do We recompense the devisers of lies.

બેશક જે લોકોએ વાછરડાને (ખુદા તરીકે) માની લીધું તેમના પર તેમના પરવરદિગાર તરફથી ટૂંક સમયમાં અઝાબ (અલ્લાહનો ગઝબ) આવી પડશે તથા આ દુનિયાના જીવનમાં જ તેમને ઝિલ્લત મળશે; અને અમે જૂઠી નિસ્બત આપનારને આવો જ બદલો આપીએ છીએ.

#1 و هنگامی‌که موسی خشمگین و اندوهناک به‌سوی قوم خود بازگشت And when Musa returned to his people, angry and grieved અને જ્યારે મૂસા ગુસ્સે અને દુઃખી થઈને પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَرْحَمُ اللَّهُ أَخِی مُوسَی (علیه السلام) لَیْسَ الْمُخْبِرُ کَالْمُعَایِنِ لَقَدْ أَخْبَرَهُ اللَّهُ بِفِتْنَهًِْ قَوْمِهِ وَ قَدْ عَرَفَ أَنَّ مَا أَخْبَرَهُ رَبُّهُ حَقٌّ وَ إِنَّهُ عَلَی ذَلِکَ لَمُتَمَسِّکٌ بِمَا فِی یَدَیْهِ فَرَجَعَ إِلَی قَوْمِهِ وَ رَآهُمْ فَغَضِبَ وَ أَلْقَی الْأَلْوَاح.

پیامبر ( خداوند برادرم موسی (را رحمت کند؛ حق‌تعالی او را از فتنه‌ی قومش با باخبر ساخت و موسی (فهمید که آنچه که پروردگارش به او خبر داده حق است؛ بر این اساس او به آنچه که در دستش بود متمسّک بود. به‌سوی قومش بازگشت، آن‌ها را دید و خشمگین شد و لوح را انداخت.

The Messenger (peace be upon him and his family): May Allah have mercy on my brother Musa; Allah the Exalted informed him of the tribulation of his people, and Musa understood that what his Lord had told him was true. On that basis, he held fast to what was in his hand. He returned to his people, saw them, became angry, and threw down the tablet.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ મારા ભાઈ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર રહમ કરે; અલ્લાહ તઆલાએ તેમને તેમની કૌમની ફિતનાની જાણ કરી અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સમજ્યા કે તેમના પરવરદિગારે તેમને જે જણાવ્યું છે તે હક છે; આ આધારે તેઓ જે તેમના હાથમાં હતું તેને પકડી રહ્યા. તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા, તેમને જોયા અને ગુસ્સે થયા અને લોહ (તખતી) ફેંકી દીધી.

#2 و هنگامی‌که موسی خشمگین و اندوهناک به‌سوی قوم خود بازگشت And when Musa returned to his people, angry and grieved અને જ્યારે મૂસા ગુસ્સે અને દુઃખી થઈને પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌أَبِی‌حَمْزَهًَْ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمَّا أَخْبَرَ مُوسَی (علیه السلام) أَنَّ قَوْمَهُ اتَّخَذُوا عِجْلًا لَهُ خُوَارٌ فَلَمْ یَقَعْ مِنْهُ مَوْقِعَ الْعِیَانِ فَلَمَّا رَآهُمْ اشْتَدَّ فَأَلْقَی الْأَلْوَاحَ مِنْ یَدِهِ فَقَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) وَ لِلرُّؤْیَهًِْ فَضْلٌ عَلَی الْخَبَر.

امام صادق ( محمّدبن‌ابوحمزه از کسی‌که از او روایت شده است نقل می‌کند: امام صادق (فرمود: «خدای تبارک‌وتعالی هنگامی‌که به موسی (اطّلاع داد که قومش مشغول پرستش گوساله‌ای که صدا در می‌آورد هستند، چونان کسی که دیده، باور نکرد و هنگامی‌که آنان را دید، سخت خشمگین شد و الواح را از دست خود بر زمین انداخت». امام صادق (فرمود: «دیدن با چشم، بر شنیدن برتری دارد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad ibn Abu Hamza narrates from someone who reported from him: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "When Allah the Blessed and Exalted informed Musa (peace be upon him) that his people were busy worshipping a calf that made a lowing sound, he did not believe it like one who had seen it with his own eyes, and when he saw them, he became severely angry and threw the tablets from his hand onto the ground." Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Seeing with the eye is superior to hearing."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન અબૂ હમ્ઝા એ વ્યક્તિથી નકલ કરે છે જેનાથી રિવાયત કરવામાં આવી છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ને જણાવ્યું કે તેમની કૌમ એવા વાછરડાની ઇબાદતમાં મશગૂલ છે જે અવાજ કાઢે છે, ત્યારે તેમણે જોનારની જેમ વિશ્વાસ ન કર્યો, અને જ્યારે તેમણે તેમને જોયા, ત્યારે સખત ગુસ્સે થયા અને લોહ (તખતીઓ) ને પોતાના હાથથી જમીન પર ફેંકી દીધી." ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "આંખથી જોવું, સાંભળવા કરતાં શ્રેષ્ઠ છે."

#3 گفت: «پس از من، بد جانشینانی برایم بودید [و آیین مرا ضایع کردید]! آیا در مورد فرمان پروردگارتان [و تمدید مدّت میعاد او]،… He said: Evil is what you have done after me [and you ruined my religion]! Did you hasten the command of your Lord [and its appointed term]? Then he threw down the tablets and seized his brother's head [in anger], pulling him toward himself તેમણે કહ્યું: મારા પછી તમે મારા ખરાબ ખલીફા બન્યા [અને મારા દીનને બરબાદ કરી નાખ્યો]! શું તમે તમારા પરવરદિગારના હુકમ [અને તેની મુદ્દતના વિસ્તાર] વિશે ઉતાવળ કરી? પછી તેમણે તખ્તીઓ ફેંકી દીધી અને પોતાના ભાઈનું માથું પકડીને [ગુસ્સામાં] પોતાની તરફ ખેંચ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَدِیرٍ: قَالَ لِی أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) یَا أَبَاالْفَضْلِ تِلْکَ الصَّخْرَهًُْ الَّتِی حَیْثُ غَضِبَ مُوسَی (علیه السلام) فَأَلْقَی الْأَلْوَاحَ فَمَا ذَهَبَ مِنَ التَّوْرَاهًِْ الْتَقَمَتْهُ الصَّخْرَهًُْ فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ رَسُولَهُ أَدَّتْهُ إِلَیْهِ وَ هِیَ عِنْدَنَا.

امام باقر ( سَدیر گوید: امام باقر (به من فرمود: «ای ابوالفضل؛ این همان صخره‌ای است که وقتی موسی (خشمگین شد و لوح‌ها را انداخت، و آنچه را که از تورات از میان رفت، صخره آن را بلعید و وقتی‌که خداوند پیامبرش را فرستاد آن را به او داد و آن نزد ماست».

Imam Baqir (peace be upon him): Sadir said: Imam Baqir (peace be upon him) said to me: "O Abu al-Fadl, this is that very rock which, when Musa (peace be upon him) became angry and threw down the tablets, whatever of the Tawrat was lost, the rock swallowed it, and when Allah sent His Prophet, it delivered it to him, and it is with us."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સદીર કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ મને ફરમાવ્યું: "હે અબુલફઝલ; આ તે જ ખડક છે કે જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ગુસ્સે થયા અને લોહો (તખતીઓ) ફેંકી, અને તૌરાતમાંથી જે નાશ પામ્યું, તેને ખડકે ગળી ગયું અને જ્યારે અલ્લાહે પોતાના પયગંબરને મોકલ્યા ત્યારે તેને તેમને આપી દીધું અને તે અમારી પાસે છે."

#4 گفت: «پس از من، بد جانشینانی برایم بودید [و آیین مرا ضایع کردید]! آیا در مورد فرمان پروردگارتان [و تمدید مدّت میعاد او]،… He said: Evil is what you have done after me [and you ruined my religion]! Did you hasten the command of your Lord [and its appointed term]? Then he threw down the tablets and seized his brother's head [in anger], pulling him toward himself તેમણે કહ્યું: મારા પછી તમે મારા ખરાબ ખલીફા બન્યા [અને મારા દીનને બરબાદ કરી નાખ્યો]! શું તમે તમારા પરવરદિગારના હુકમ [અને તેની મુદ્દતના વિસ્તાર] વિશે ઉતાવળ કરી? પછી તેમણે તખ્તીઓ ફેંકી દીધી અને પોતાના ભાઈનું માથું પકડીને [ગુસ્સામાં] પોતાની તરફ ખેંચ્યું

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ کَانَتْ أَلْوَاحُ مُوسَی (علیه السلام) عَنْ {مِنْ} زُمُرُّدٍ أَخْضَرَ فَلَمَّا غَضِبَ مُوسَی (علیه السلام) أَخَذَ الْأَلْوَاحَ مِنْ یَدِهِ فَمِنْهَا مَا تَکَسَّرَ وَ مِنْهَا مَا بَقِیَ وَ مِنْهَا مَا ارْتَفَعَ.

امام علی ( الواح موسی (از سنگ سبز زمّرد بود و هنگامی‌که موسی (خشمناک شد الواح را از دستش انداخت، برخی از این الواح شکسته شد و برخی از آن‌ها باقی ماند و برخی از آن‌ها به آسمان بالا رفت.

Imam Ali (peace be upon him): The tablets of Musa (peace be upon him) were of green emerald stone, and when Musa (peace be upon him) became angry, he threw the tablets from his hand — some of these tablets broke, some of them remained, and some of them rose up to the sky.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ની લોહો (તખતીઓ) લીલા ઝમરુદ પથ્થરની હતી અને જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ગુસ્સે થયા ત્યારે તખતીઓ પોતાના હાથથી ફેંકી, આ તખતીઓમાંથી કેટલીક તૂટી ગઈ અને કેટલીક બાકી રહી અને કેટલીક આસમાન તરફ ઉપર ચાલી ગઈ.

#5 گفت: «فرزند مادرم» He said: Son of my mother કહ્યું: મારી માતાના દીકરા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌سَالِمٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) أَخْبِرْنِی عَنْ هَارُونَ (علیه السلام) لِمَ قَالَ لِمُوسَی (علیه السلام) یَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی وَ لَمْ یَقُلْ یَا ابْنَ أَبِی فَقَالَ إِنَّ الْعَدَاوَاتِ بَیْنَ الْإِخْوَهًِْ أَکْثَرُهَا تَکُونُ إِذَا کَانُوا بَنِی عَلَّاتٍ وَ مَتَی کَانُوا بَنِی أُمٍّ قَلَّتِ الْعَدَاوَاتُ بَیْنَهُمْ إِلَّا أَنْ ینزع {یَنْزَغَ} الشَّیْطَانُ بَیْنَهُمْ فَیُطِیعُوهُ فَقَالَ هَارُونُ (علیه السلام) لِأَخِیهِ مُوسَی (علیه السلام) یَا أَخِی الَّذِی وَلَدَتْهُ أُمِّی وَ لَمْ تَلِدْنِی غَیْرُ أُمِّهِ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی وَ لَمْ یَقُلْ یَا ابْنَ أَبِی لِأَنَّ بَنِی الْأَبِ إِذَا کَانَتْ أُمَّهَاتُهُمْ شَتَّی لَمْ تُسْتَبْدَعِ الْعَدَاوَهًُْ بَیْنَهُمْ إِلَّا مَنْ عَصَمَهُ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ إِنَّمَا تُسْتَبْدَعُ الْعَدَاوَهًُْ بَیْنَ بَنِی أُمٍّ وَاحِدَهًٍْ قَالَ قُلْتُ لَهُ فَلِمَ أَخَذَ بِرَأْسِهِ یَجُرُّهُ إِلَیْهِ وَ بِلِحْیَتِهِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ فِی اتِّخَاذِهِمُ الْعِجْلَ وَ عِبَادَتِهِمْ لَهُ ذَنْبٌ فَقَالَ إِنَّمَا فَعَلَ ذَلِکَ بِهِ لِأَنَّهُ لَمْ یُفَارِقْهُمْ لَمَّا فَعَلُوا ذَلِکَ وَ لَمْ یَلْحَقْ بِمُوسَی (علیه السلام) وَ کَانَ إِذَا فَارَقَهُمْ یَنْزِلُ بِهِمُ الْعَذَابُ أَ لَا تَرَی أَنَّهُ قَالَ لَهُ مُوسَی (علیه السلام) یا هارُونُ ما مَنَعَکَ إِذْ رَأَیْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَیْتَ أَمْرِی قَالَ هَارُونُ (علیه السلام) لَوْ فَعَلْتُ ذَلِکَ لَتَفَرَقُّوا وَ إِنِّی خَشِیتُ أَنْ تَقُولَ لِی فَرَّقْتَ بَیْنَ بَنِی إِسْرائِیلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِی.

امام صادق ( علیّ‌بن‌سالم از پدرش نقل می‌کند: به امام صادق (عرض کردم: چرا هارون به موسی (گفت: ای فرزند مادرم! [ای برادر!] ریش و سر مرا مگیر. ( طه/۹۴ ) و نگفت: «ای فرزند پدرم»؟ فرمود: «بیشترین دشمنی بین برادران وقتی بود که آن‌ها از پدران متفاوتی بودند؛ ولی وقتی که از یک مادر بودند دشمنی میان آن‌ها کم می‌شد، مگر اینکه شیطان میان آن‌ها نزاع می‌انداخت و آن‌ها نیز از او پیروی می‌کردند. هارون به برادرش موسی (گفت: «ای برادرم، ای کسی که مادر من او را به دنیا آورده و آن مادر من را نیز به دنیا آورده، ریش و موی سر مرا نگیر». و نگفت: «ای پسر پدرم». چون فرزندان پدر، وقتی که مادرشان متفاوت بود همیشه دشمنی داشتند مگر کسانی که خداوند آن را، از آن‌ها حفظ می‌کرد و دشمنی بین فرزندانی که از یک مادر بودند، به دور بود (وجود نداشت)». به امام (عرض کردم: «پس چرا موی سر و ریش او را گرفته بود و به‌سوی خود می‌کشاند درحالی‌که در گرفتن گوساله توسّط آن‌ها و عبادت‌کردن آن، گناهی نداشت»؟ فرمود: «این کار را با او انجام داد، چون وقتی‌که آن‌ها این کار را انجام دادند از آن‌ها جدا نشد و به موسی (ملحق نشد. اگر از آن‌ها جدا می‌شد، دچار عذاب می‌شدند. مگر نمی‌بینی که موسی (به او گفت: «ای هارون! چرا هنگامی‌که دیدی آن‌ها گمراه شدند. از من پیروی نکردی؟! آیا فرمان مرا عصیان نمودی»؟!. ( طه/۹۳۹۲ ) هارون گفت: «اگر آن را انجام می‌دادم، دچار تفرقه می‌شدند. من ترسیدم که به من بگویی: «میان بنی‌اسرائیل تفرقه و جدایی انداختی و سفارش مرا [در حفظ وحدت بنی‌اسرائیل] رعایت نکردی. ( طه/۹۴ )

Imam Sadiq (peace be upon him): Ali ibn Salim narrates from his father: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): Why did Harun say to Musa (peace be upon him): "يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي [O son of my mother! (O brother!) Do not seize my beard or my head]" (Ta Ha/94) and did not say: "O son of my father"? He said: "Enmity between brothers was greatest when they were from different fathers; but when they were from one mother, enmity between them was lessened, unless Satan cast strife between them and they obeyed him. Harun said to his brother Musa (peace be upon him): 'O my brother, O the one whom my mother bore and who bore me too — do not seize my beard or the hair of my head.' And he did not say 'O son of my father,' because the children of one father, when their mothers were different, always had enmity, except those whom Allah safeguarded from that; and enmity between children who were from one mother was distant (did not exist)." I said to the Imam (peace be upon him): "Then why did he take hold of his head-hair and his beard and pull him towards himself, when he had no sin in their taking of the calf and their worship of it?" He said: "He did that with him because when they did that, he did not separate from them and did not join Musa (peace be upon him). Had he separated from them, they would have been struck with punishment. Do you not see that Musa (peace be upon him) said to him: 'يا هارُونُ ما مَنَعَکَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي [O Harun! What prevented you, when you saw them going astray, from following me? Did you then disobey my command?]' (Ta Ha/92-93). Harun said: 'Had I done that, they would have fallen into division. I feared you would say to me: You caused division among the Children of Israel and did not heed my word [regarding preserving the unity of the Children of Israel]' (Ta Ha/94)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન સાલિમ પોતાના પિતાથી નકલ કરે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: હારૂને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ને કેમ કહ્યું: "يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي [હે મારી માતાના પુત્ર! (હે ભાઈ!) મારી દાઢી અને માથું ન પકડો]" (તાહા/૯૪) અને કેમ ન કહ્યું: "હે મારા પિતાના પુત્ર"? આપે ફરમાવ્યું: "ભાઈઓ વચ્ચે સૌથી વધુ દુશ્મની ત્યારે હતી જ્યારે તેઓ જુદા જુદા પિતાઓથી હોય; પરંતુ જ્યારે તેઓ એક જ માતાથી હોય તો તેમની વચ્ચે દુશ્મની ઓછી થઈ જતી, સિવાય કે શેતાન તેમની વચ્ચે ઝઘડો નાખે અને તેઓ પણ તેની પૈરવી કરે. હારૂને પોતાના ભાઈ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ને કહ્યું: 'હે મારા ભાઈ, હે તે વ્યક્તિ કે જેને મારી માતાએ જન્મ આપ્યો છે અને એ જ માતાએ મને પણ જન્મ આપ્યો છે, મારી દાઢી અને માથાના વાળ ન પકડો.' અને એમ ન કહ્યું: 'હે મારા પિતાના પુત્ર.' કારણ કે પિતાના સંતાનો, જ્યારે તેમની માતા જુદી હોય, હંમેશા દુશ્મની રાખતા સિવાય તે લોકો કે જેમને અલ્લાહ તેનાથી હિફાઝત કરતો, અને એક જ માતાથી થયેલા સંતાનો વચ્ચે દુશ્મની દૂર હતી (અસ્તિત્વમાં ન હતી)." મેં ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "તો પછી કેમ તેમના માથાના વાળ અને દાઢી પકડીને પોતાની તરફ ખેંચી રહ્યા હતા જ્યારે તેમનો વાછરડું બનાવવામાં અને તેની ઇબાદત કરવામાં કોઈ ગુનાહ ન હતો?" આપે ફરમાવ્યું: "આ કામ તેમની સાથે એટલા માટે કર્યું, કારણ કે જ્યારે તેમણે આ કામ કર્યું ત્યારે તેઓ તેમનાથી અલગ ન થયા અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સાથે ન મળ્યા. જો તેમનાથી અલગ થઈ જાત તો તેઓ અઝાબમાં ગ્રસ્ત થઈ જાત. શું તું નથી જોતો કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ તેમને કહ્યું: 'يا هارُونُ ما مَنَعَکَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي [હે હારૂન! જ્યારે તમે તેમને ગુમરાહ થતાં જોયા ત્યારે તમને શું રોક્યાં કે તમે મારી પૈરવી ન કરી? શું તમે મારા આદેશની અવજ્ઞા કરી?]' (તાહા/૯૨-૯૩). હારૂને કહ્યું: 'જો હું તે કરત, તો તેઓ તફરકામાં પડી જાત. મને ડર હતો કે તમે મને કહેશો: તમે બની ઇસરાઇલ વચ્ચે તફરકા અને જુદાઈ પાડી અને મારી સિફારિશ [બની ઇસરાઇલની એકતાની જાળવણીમાં] નું પાલન ન કર્યું.' (તાહા/૯૪)"

#6 گفت: «فرزند مادرم» He said: Son of my mother કહ્યું: મારી માતાના દીકરા

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: ... فَقُلْتُ: کَانَ هَارُونُ (علیه السلام) أَخَا مُوسَی (علیه السلام) لِأَبِیهِ وَ أُمِّهِ؟ قَالَ: نَعَمْ أَ مَا تَسْمَعُ اللهَ تَعَالَی یَا بْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لَا بِرَأْسِی.

امام باقر ( محمّدبن‌مسلم گوید: از امام باقر (پرسیدم: ... «آیا هارون (برادر موسی (از یک پدر و مادر بود»؟ فرمود: «بله آیا سخن خداوند متعال را نشنیدی که فرمود: ای فرزند مادرم ریش و موی سرم را نکش».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I asked Imam Baqir (peace be upon him): ... "Was Harun (peace be upon him) the brother of Musa (peace be upon him) from the same father and mother?" He said: "Yes. Have you not heard the word of Allah the Exalted who said: يَا بْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لَا بِرَأْسِی [O son of my mother! Do not seize me by my beard or by my head]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: ... "શું હારૂન (અલયહિસ્સલામ) મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના સગા ભાઈ (એક જ પિતા અને માતાના) હતા?" તમે ફરમાવ્યું: "હા, શું તમે અલ્લાહ તઆલાનું ફરમાન સાંભળ્યું નથી કે તેમણે ફરમાવ્યું: يَا بْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لَا بِرَأْسِی [હે મારી માતાના પુત્ર! મારી દાઢી અને માથાના વાળ ન ખેંચો]."

#7 گفت: «فرزند مادرم» He said: Son of my mother કહ્યું: મારી માતાના દીકરા

کَانَ هَارُونُ (علیه السلام) أَخَاهُ لِأَبِیهِ وَ أُمِّهِ.

امام علی ( هارون (برادر پدری و مادری موسی (بود.

Imam Ali (peace be upon him): Harun (peace be upon him) was the brother of Musa (peace be upon him) from the same father and mother.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હારૂન (અલયહિસ્સલામ) મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના સગા (એક જ પિતા અને માતાના) ભાઈ હતા.

#8 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

أَنَّ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) کَانَ جَالِساً فِی بَعْضِ مَجَالِسِهِ بَعْدَ رُجُوعِهِ مِنَ النَّهْرَوَانِ فَجَرَی الْکَلَامُ حَتَّی قِیلَ {لَهُ} لِمَ لَا حَارَبْتَ أَبَا بَکْرٍ وَ عُمَرَ کَمَا حَارَبْتَ طَلْحَهًَْ وَ الزُّبَیْرَ وَ مُعَاوِیَهًَْ فَقَالَ (علیه السلام) إِنِّی کُنْتُ لَمْ أَزَلْ مَظْلُوماً مُسْتَأْثَراً عَلَی حَقِّی فَقَامَ إِلَیْهِ أَشْعَثُ‌بْنُ‌قَیْسٍ فَقَالَ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لِمَ لَمْ تَضْرِبْ بِسَیْفِکَ وَ تَطْلُبَ بِحَقِّکَ فَقَالَ یَا أَشْعَثُ قَدْ قُلْتَ قَوْلًا فَاسْمَعِ الْجَوَابَ وَ عِهْ وَ اسْتَشْعِرِ الْحُجَّهًَْ إِنَّ لِی أُسْوَهًًْ بِسِتَّهًٍْ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) أَوَّلُهُمْ نُوحٌ (علیه السلام) وَ خَامِسُهُمْ أَخُوهُ هَارُونُ (علیه السلام) حَیْثُ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی فَإِنْ قَالَ قَائِلٌ إِنَّهُ قَالَ لِغَیْرِ خَوْفٍ فَقَدْ کَفَرَ وَ إِلَّا فَالْوَصِیُّ أَعْذَرُ.

امام علی ( امام علی (پس از جنگ نهروان در مجلسی نشسته بود و از جریان امور گذشته مذاکره می‌شد، تا اینکه از آن حضرت پرسیده شد: «چرا با ابوبکر و عمر همچون طلحه و زبیر و معاویه نجنگیدی»؟ امیرالمؤمنین (فرمود: «من از روز نخست زندگی پیوسته مظلوم واقع شده و حقوق خود را مورد تجاوز و دستبرد دیگران می‌دیدم». پس اشعث‌بن‌قیس برخاسته و گفت: «ای امیرالمؤمنین (چرا دست به شمشیر نبردی و حقّ خود را نستاندی»؟ فرمود: «ای اشعث مطلبی را پرسیدی پس خوب به پاسخش گوش کن و به خاطر بسپار، و به حقیقت کلام و حجّت من توجّه کن. که من از شش تن از انبیای گذشته تبعیّت و پیروی نمودم: اوّل از حضرت نوح (که خداوند درباره‌اش می‌فرماید: او به درگاه پروردگار عرضه داشت: «من مغلوب [این قوم طغیانگر] شده‌ام، انتقام مرا از آن‌ها بگیر»!. ( قمر/۱۰ ) پس اگر کسی بگوید: «او از قوم خود خوف نداشته»، منکر کلام خدا و کافر به آن شده است!.

Imam Ali (peace be upon him): After the battle of Nahrawan, Imam Ali (peace be upon him) was seated in a gathering, and the past events were being discussed, until he was asked: "Why did you not fight Abu Bakr and Umar as you fought Talha, Zubayr and Muawiya?" Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "From the very first day of my life, I have continuously been wronged, and I saw my rights being violated and plundered by others." Then Ash'ath ibn Qays stood up and said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! Why did you not take up the sword and claim your right?" He said: "O Ash'ath, you have asked a matter, so listen well to its answer and commit it to memory, and pay attention to the truth of my words and my proof. Indeed I followed and took as example six of the past prophets: the first of them was Nuh (peace be upon him), about whom Allah says that he addressed his Lord: 'Indeed I am overcome [by this rebellious people], so take revenge for me from them!' (Qamar/10). So if someone says: 'He did not fear his people,' he has denied the word of Allah and disbelieved in it!"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): નહરવાનની લડાઈ પછી ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) એક મજલિસમાં બિરાજમાન હતા અને ભૂતકાળની બાબતો વિશે ચર્ચા થતી હતી, ત્યાં સુધી કે તમને પૂછવામાં આવ્યું: "તમે અબુ બક્ર અને ઉમર સાથે તલ્હા, ઝુબૈર અને મુઆવિયાની જેમ કેમ ન લડ્યા?" અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હું જીવનના પ્રથમ દિવસથી સતત મઝલૂમ રહ્યો છું અને મારા હકો બીજાઓ દ્વારા છીનવાતા અને લૂંટાતા જોતો રહ્યો છું." પછી અશ્અસ બિન કૈસ ઊભા થઈને બોલ્યા: "હે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તમે તલવાર કેમ ન ઉઠાવી અને પોતાનો હક કેમ ન લીધો?" તમે ફરમાવ્યું: "હે અશ્અસ, તેં એક પ્રશ્ન પૂછ્યો છે તો તેના જવાબને સારી રીતે સાંભળ અને યાદ રાખ, અને મારા કલામની હકીકત તથા હુજ્જત તરફ ધ્યાન આપ. ખરેખર મેં ભૂતકાળના છ પયગંબરોનું અનુસરણ અને પૈરવી કરી છે: પ્રથમ હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ), જેમના વિશે અલ્લાહ ફરમાવે છે કે તેમણે પોતાના પરવરદિગારની બારગાહમાં અરજ કરી: 'હું [આ સરકશ કૌમથી] મગ્લૂબ થઈ ગયો છું, તેમનાથી મારો બદલો લો!' (કમર/૧૦). તો જો કોઈ કહે: 'તેઓ પોતાની કૌમથી ડરતા ન હતા,' તો તેણે અલ્લાહના કલામનો ઇન્કાર કર્યો છે અને તેનો કાફિર બન્યો છે!"

#9 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

عَنْ سُلَیْمِ‌بْنِ‌قِیْسٍ الْهِلَالِیِّ قَالَ: وَ غَضِبَ مِنْ قَوْلِهِ فَمَا مَنَعَکَ یَا ابْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) حِینَ بُویِعَ أَبُوبَکْرٍ أَخُو بَنِی‌تَیْمٍ وَ أَخُو بَنِی‌عَدِیِّ‌بْنِ‌کَعْبٍ وَ أَخُو بَنِی‌أُمَیَّهًَْ بَعْدَهُمْ أَنْ تُقَاتِلَ وَ تَضْرِبَ بِسَیْفِکَ قَالَ (علیه السلام) یَا ابْنَ‌قَیْسٍ اسْمَعِ الْجَوَابَ، لَمْ یَمْنَعْنِی مِنْ ذَلِکَ الْجُبْنُ وَ لَا کَرَاهَهًٌْ لِلِقَاءِ رَبِّی، وَ لَکِنْ مَنَعَنِی مِنْ ذَلِکَ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ عَهْدُهُ إِلَیَّ أَخْبَرَنِی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَنَّ الْأُمَّهًَْ سَتَخْذُلُنِی وَ تُبَایِعُ غَیْرِی، وَ أَخْبَرَنِی (صلی الله علیه و آله) وَ سَلَّمَ أَنِّی مِنْهُ بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) مِنْ مُوسَی (علیه السلام)، وَ أَنَّ الْأُمَّهًَْ سَیَصِیرُونَ بَعْدَهُ بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) وَ مَنْ تَبِعَهُ وَ الْعِجْلِ وَ مَنْ تَبِعَهُ، إِذْ قَالَ لَهُ مُوسَی (علیه السلام) یا هارُونُ ما مَنَعَکَ إِذْ رَأَیْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَیْتَ أَمْرِی. قالَ یَابن‌أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی إِنِّی خَشِیتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَیْنَ بَنِی إِسْرائِیلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِی وَ إِنَّمَا یَعْنِی أَنَّ مُوسَی (علیه السلام) أَمَرَ هَارُونَ (علیه السلام) حِینَ اسْتَخْلَفَهُ عَلَیْهِمْ إِنْ ضَلُّوا فَوَجَدَ أَعْوَاناً أَنْ یُجَاهِدَهُمْ وَ إِنْ لَمْ یَجِدْ أَعْوَاناً أَنْ یَکُفَّ یَدَهُ وَ یَحْقِنَ دَمَهُ وَ لَا یُفَرِّقَ بَیْنَهُمْ، وَ إِنِّی خَشِیتُ أَنْ یَقُولَ ذَلِکَ أَخِی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِمَ فَرَّقْتَ بَیْنَ الْأُمَّهًِْ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِی وَ قَدْ عَهِدْتُ إِلَیْکَ أَنَّکَ إِنْ لَمْ تَجِدْ أَعْوَاناً أَنْ تَکُفَّ یَدَکَ وَ تَحْقِنَ دَمَکَ وَ دَمَ أَهْلِکَ وَ شِیعَتِکَ فَلَمْ یَسْتَجِبْ مِنْ جَمِیعِ النَّاسِ إِلَّا أَرْبَعَهًُْ رَهْطٍ الزُّبَیْرُ وَ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) وَ أَبُوذَرٍّ (رحمة الله علیه) وَ الْمِقْدَادُ (رحمة الله علیه)، وَ لَمْ یَکُنْ مَعِی أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ بَیْتِی أَصُولُ بِهِ وَ لَا أَقْوَی بِهِ، أَمَّا حَمْزَهًُْ (رحمة الله علیه) فَقُتِلَ یَوْمَ أُحُدٍ، وَ أَمَّا جَعْفَرٌ (رحمة الله علیه) فَقُتِلَ یَوْمَ مُؤْتَهًَْ، وَ بَقِیتُ بَیْنَ جِلْفَیْنِ خَائِفَیْنِ ذَلِیلَیْنِ حَقِیرَیْنِ الْعَبَّاسِ (رحمة الله علیه) وَ عَقِیل (رحمة الله علیه)، وَ کَانَا قَرِیبَیْ عَهْدٍ بِکُفْرٍ، فَأَکْرَهُونِی وَ قَهَرُونِی، فَقُلْتُ کَمَا قَالَ هَارُونُ (علیه السلام) لِأَخِیهِ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی فَلِی بِهَارُونَ أُسْوَهًٌْ حَسَنَهًٌْ، وَ لِی بِعَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) حُجَّهًٌْ قَوِیَّهًٌْ.

امام علی ( سلیم‌بن قیس هلالی گوید: اشعث‌بن‌قیس که از سخن علی (خشمگین شده بود گفت: «ای پسر ابوطالب! چه چیزی تو را از این امر بازداشت که هنگامی‌که مردم با ابوبکر که از قبیله‌ی بنی تیم است و با عمر که از بنی عدی‌بن‌کعب است و با عثمان که از بنی امیّه است، بیعت کردند، با آن‌ها نجنگی و شمشیر نزنی»؟ علی فرمود: «ای پسر قیس! گفتی و حال پاسخ را بشنو؛ این ترس و فرار از مرگ نبود که مرا از آن بازداشت، من بیش از هرکسی می‌دانم که آنچه نزد خداوند است، برایم از دنیا و آنچه در آناست بهتر می‌باشد، ولی آنچه مرا از شمشیرکشیدن بازداشت، وصیّت و پیمان رسول خدا (با من بود». رسول خدا (به من خبر داد که به‌زودی امّت مرا رها خواهند کرد و با فردی جز من بیعت خواهند نمود و از شخصی به جز من پیروی خواهند کرد. رسول خدا (به من خبر داد که من نسبت به او مانند هارون نسبت به موسی (هستم، و اندکی پس از حضرت، سرنوشت امّت همانند هارون و پیروانش و گوساله و گوساله‌پرستان خواهد شد، که موسی (به هارون گفت: ای هارون، وقتی دیدی آن‌ها گمراه شدند، چه چیز مانع تو شد که از من پیروی کنی؟ آیا از فرمانم سر باز زدی؟ گفت: «ای پسر مادرم، نه ریش مرا بگیر و نه [موی] سرم را، من ترسیدم بگویی: میان بنی‌اسرائیل تفرقه انداختی و سخنم را مراعات نکردی». ( طه/۹۴۹۲ ) یعنی هنگامی‌که موسی (هارون را به‌جای خود بر آنان گمارد، به وی فرمود: «اگر گمراه شدند و یارانی یافت، با آنان جهاد کند و اگر نیافت، دست نگهدارد و خون خویش را حفظ کند و پراکنده‌شان نسازد. و من ترسیدم که برادرم رسول خدا (به من چنین گوید: «چرا میان امّت تفرقه ایجاد کردی و وصیّتم را به کار نبستی، به تو گفتم که اگر یارانی نیافتی دست نگه داری و خون خود و اهل بیت و پیروانت را حفظ کنی! از همه‌ی آنان، تنها چهار نفر به دعوتم پاسخ دادند؛ سلمان، ابوذر، مقداد، و زبیر. از خاندانم نیز کسی نبود تا از من پشتیبانی کند؛ حمزه (در نبرد احد کشته شده بود و جعفر (در نبرد موته، من بودم و دو عامی تندخوی بدبخت ناتوان خوار؛ عبّاس و عقیل که تازه از کفر به اسلام روی آورده بودند. مردم مرا ناخوش داشتند و رها کردند. و من، آن‌گونه که هارون به برادرش گفت. گفتم: ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی؛ هارون برایم الگوی نیکویی است و عهد و پیمان رسول خدا (برایم حجّتی قوی است!

Imam Ali (peace be upon him): Sulaym ibn Qays al-Hilali said: Ash'ath ibn Qays, who had become angry at Ali's words, said: "O son of Abu Talib! What kept you from fighting and drawing your sword when the people gave allegiance to Abu Bakr, who is from the tribe of Banu Taym, and to Umar, who is from Banu Adi ibn Ka'b, and to Uthman, who is from Banu Umayyah?" Ali (peace be upon him) said: "O son of Qays! You have spoken, now hear the answer. It was not fear or fleeing from death that kept me from it — I know better than anyone that what is with Allah is better for me than the world and what is in it — but what kept me from drawing the sword was the will and covenant of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) with me. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) informed me that the ummah would soon abandon me and give allegiance to someone other than me and follow someone other than me. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) informed me that I am to him as Harun (peace be upon him) was to Musa (peace be upon him), and that shortly after him the fate of the ummah would become like that of Harun and his followers and the calf and its worshippers, when Musa (peace be upon him) said to Harun: 'O Harun, when you saw them going astray, what kept you from following me? Did you disobey my command?' He said: 'O son of my mother, seize me not by my beard nor by [the hair of] my head; indeed I feared that you would say: you caused division among the Bani Israil and did not observe my word.' (Taha/92–94) That is, when Musa (peace be upon him) appointed Harun (peace be upon him) in his place over them, he ordered him that if they went astray and he found helpers, he should wage jihad against them, and if he did not find helpers, he should hold back his hand and preserve his blood and not divide them. And I feared that my brother the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) would say to me: 'Why did you cause division in the ummah and not observe my word? I told you that if you did not find helpers, hold back your hand and preserve your blood and the blood of your Ahl al-Bayt and your followers.' Out of all of them, only four men responded to my call: Salman, Abu Dharr, al-Miqdad, and al-Zubayr. Nor was there anyone from my household to support me; Hamzah (may Allah have mercy on him) had been killed at the Battle of Uhud, and Ja'far (may Allah have mercy on him) at the Battle of Mu'tah. I was left with two rough, wretched, weak, humiliated common men — al-Abbas and Aqil — who had newly turned from unbelief to Islam. The people disliked me and abandoned me. So I said, as Harun said to his brother: ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی [O son of my mother, indeed the people held me weak and were about to kill me]. Harun is a good example for me, and the covenant of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) is a strong proof for me!"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સુલયમ બિન કયસ હિલાલી કહે છે: અશ્અસ બિન કયસ, જે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વાતથી ગુસ્સે થયો હતો, તેણે કહ્યું: "ઓ અબૂ તાલિબના પુત્ર! જ્યારે લોકોએ અબૂ બક્ર જે બની તયમ કબીલાનો છે, અને ઉમર જે બની અદી બિન કઅબનો છે, અને ઉસ્માન જે બની ઉમય્યાનો છે, તેમની સાથે બયઅત કરી, ત્યારે તમને શેણે રોક્યા કે તમે તેમની સાથે લડ્યા નહીં અને તલવાર ચલાવી નહીં?" અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ કયસના પુત્ર! તેં કહ્યું, હવે જવાબ સાંભળ; આ મૃત્યુનો ભય કે તેનાથી ભાગવું નહોતું જેણે મને તેનાથી રોક્યો, હું બીજા કોઈ કરતાં વધુ જાણું છું કે જે અલ્લાહની પાસે છે તે મારા માટે દુનિયા અને તેમાં જે છે તેનાથી બહેતર છે, પરંતુ જેણે મને તલવાર ખેંચવાથી રોક્યો તે મારી સાથે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વસિય્યત અને પ્રતિજ્ઞા હતી. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને ખબર આપી કે ઉમ્મત જલ્દી જ મને છોડી દેશે અને મારા સિવાય કોઈ બીજા સાથે બયઅત કરશે અને મારા સિવાય કોઈ બીજાનું અનુસરણ કરશે. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને ખબર આપી કે હું તેમની નિસ્બત એવો છું જેવા હારૂન (અલયહિસ્સલામ) મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની નિસ્બત હતા, અને હઝરત પછી થોડા સમયમાં ઉમ્મતની હાલત હારૂન અને તેમના અનુયાયીઓ અને ગોસાળા [વાછરડા] અને ગોસાળાની પૂજા કરનારાઓ જેવી થશે, કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ હારૂનને કહ્યું: 'ઓ હારૂન, જ્યારે તમે તેમને ગુમરાહ થતાં જોયા, ત્યારે તમને શેણે રોક્યા કે તમે મારું અનુસરણ ન કર્યું? શું તમે મારા આદેશથી મોઢું ફેરવ્યું?' હારૂને કહ્યું: 'ઓ મારી માના પુત્ર, ન મારી દાઢી પકડો ન [મારા માથાના વાળ], ખરેખર મને બીક હતી કે તમે કહેશો: તમે બની ઇસ્રાઈલ વચ્ચે ફૂટ પાડી અને મારી વાતનું પાલન ન કર્યું.' (તાહા/૯૨-૯૪) એટલે કે જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ હારૂન (અલયહિસ્સલામ)ને પોતાની જગ્યાએ તેમના ઉપર નિયુક્ત કર્યા, ત્યારે તેમને ફરમાવ્યું: 'જો તેઓ ગુમરાહ થાય અને મદદગારો મળે, તો તેમની સાથે જિહાદ કરવો, અને જો ન મળે, તો હાથ રોકી લેવો અને પોતાનું ખૂન સાચવવું અને તેમની વચ્ચે ફૂટ ન પાડવી.' અને મને બીક હતી કે મારા ભાઈ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મને એમ કહેશે: 'તેં ઉમ્મત વચ્ચે ફૂટ કેમ પાડી અને મારી વસિય્યત પર અમલ ન કર્યો, મેં તને કહ્યું હતું કે જો મદદગારો ન મળે તો હાથ રોકી લેજે અને પોતાનું અને અહલેબૈત તથા તારા અનુયાયીઓનું ખૂન સાચવજે!' તે બધામાંથી ફક્ત ચાર જણે મારા આહ્વાનનો જવાબ આપ્યો; સલમાન, અબૂઝર, મિકદાદ, અને ઝુબયર. મારા ખાનદાનમાંથી પણ કોઈ ન હતું જે મારી પડખે ઊભું રહે; હમ્ઝા (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) ઉહુદની લડાઈમાં શહીદ થઈ ગયા હતા અને જઅફર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) મૂતાની લડાઈમાં. હું હતો અને બે ક્રૂર, બદનસીબ, નબળા, ખ્વાર સામાન્ય માણસો; અબ્બાસ અને અકીલ, જેઓ હજી હમણાં જ કુફ્રથી ઇસ્લામ તરફ વળ્યા હતા. લોકોને હું પસંદ ન આવ્યો અને તેમણે મને છોડી દીધો. અને મેં, જેમ હારૂને પોતાના ભાઈને કહ્યું હતું તેમ કહ્યું: ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی [ઓ મારી માના પુત્ર, ખરેખર આ કૌમે મને નબળો સમજ્યો અને મને મારી નાખવાની નજીક હતા]; હારૂન મારા માટે એક ઉત્તમ નમૂનો છે અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો અહદ અને પ્રતિજ્ઞા મારા માટે એક મજબૂત હુજ્જત છે!"

#10 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

عَنْ سَلْمَانَ الْفَارْسِیِّ (رحمة الله علیه) فِی حَدِیثِ الْبَیْعَهًِْ ثُمَّ انْطَلَقُوا بِعَلِیٍّ (علیه السلام) یُتَلُّ حَتَّی انْتُهِیَ بِهِ إِلَی أَبِی بَکْرٍ وَ عُمَرُ قَائِمٌ بِالسَّیْفِ عَلَی رَأْسِهِ وَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِیدِ وَ أَبُو عُبَیْدَهًَْ بْنُ الْجَرَّاحِ وَ سَالِمٌ مَوْلَی أَبِی حُذَیْفَهًَْ وَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَ الْمُغِیرَهًُْ بْنُ شُعْبَهًَْ وَ أُسَیْدُ بْنُ حُضَیْرٍ وَ بَشِیرُ بْنُ سَعْدٍ وَ سَائِرُ النَّاسِ حَوْلَ أَبِی بَکْرٍ عَلَیْهِمُ السِّلَاحُ ... قَالَ فَانْتَهَوْا بِعَلِیٍّ (علیه السلام) إِلَی أَبِی بَکْرٍ وَ هُوَ یَقُولُ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ وَقَعَ سَیْفِی فِی یَدِی لَعَلِمْتُمْ أَنَّکُمْ لَمْ تَصِلُوا إِلَی هَذَا أَبَداً أَمَا وَ اللَّهِ مَا أَلُومُ نَفْسِی فِی جِهَادِکُمْ وَ لَوْ کُنْتُ أَسْتَمْسِکُ مِنْ أَرْبَعِینَ رَجُلًا لَفَرَّقْتُ جَمَاعَتَکُمْ وَ لَکِنْ لَعَنَ اللَّهُ أَقْوَاماً بَایَعُونِی ثُمَّ خَذَلُونِی ... انْتَهَرَهُ عُمَرُ وَ قَالَ لَهُ بَایِعْ وَ دَعْ عَنْکَ هَذِهِ الْأَبَاطِیلَ فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) فَإِنْ لَمْ أَفْعَلْ فَمَا أَنْتُمْ صَانِعُونَ قَالُوا نَقْتُلُکَ ذُلًّا وَ صَغَاراً فَقَالَ إِذاً تَقْتُلُونَ عَبْدَ اللَّهِ وَ أَخَا رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ أَبُو بَکْرٍ أَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَنَعَمْ وَ أَمَّا أَخُو رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَمَا نُقِرُّ لَکَ بِهَذَا قَالَ أَ تَجْحَدُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) آخَی بَیْنِی وَ بَیْنَهُ قَالَ نَعَمْ فَأَعَادَ ذَلِکَ عَلَیْهِ ثَلَاثَ مَرَّات ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَیْهِمْ عَلِیٌّ (علیه السلام) فَقَالَ یَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُهَاجِرِینَ وَ الْأَنْصَار أَنْشُدُکُمُ اللَّهَ أَ سَمِعْتُمْ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ کَذَا وَ کَذَا وَ فِی غَزْوَهًِْ تَبُوکَ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) أمَا تَرْضَی أنْ تَکُونَ مِنِّی بِمَنْزَلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) مِنْ مُوسَی (علیه السلام) إلّا النَّبُوَّهًَْ فَلَمْ یَدَعْ عَلِیٌّ (علیه السلام) شَیْئاً قَالَهُ فِیهِ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَانِیَهًًْ لِلْعَامَّهًِْ إِلا ذَکَّرَهُمْ إِیَّاهُ فَقَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ ... فَقَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) أَنْتَ یَا زُبَیْرُ وَ أَنْتَ یَا سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) وَ أَنْتَ یَا أَبَا ذَرٍّ (رحمة الله علیه) وَ أَنْتَ یَا مِقْدَادُ (رحمة الله علیه) أَسْأَلُکُمْ بِاللَّهِ وَ بِالْإِسْلَامِ أَ مَا سَمِعْتُمْ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ ذَلِکَ وَ أَنْتُمْ تَسْمَعُونَ إِنَّ فُلَاناً وَ فُلَاناً حَتَّی عَدَّ هَؤُلَاءِ الْخَمْسَهًَْ قَدْ کَتَبُوا بَیْنَهُمْ کِتَاباً وَ تَعَاهَدُوا فِیهِ وَ تَعَاقَدُوا عَلَی مَا صَنَعُوا فَقَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَدْ سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ ذَلِکَ لَکَ ... فَقَالَ لَکَ إِنْ وَجَدْتَ عَلَیْهِمْ أَعْوَاناً فَجَاهِدْهُمْ وَ نَابِذْهُم ... وَ إِنْ لَمْ تَجِدْ أَعْوَاناً فَبَایِعْهُمْ وَ احْقُنْ دَمَکَ فَقَال عَلِیٌّ (علیه السلام) أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ أَنَّ أُولَئِکَ الْأَرْبَعِینَ رَجُلًا الَّذِینَ بَایَعُونِی وَفَوْا لِی لَجَاهَدْتُکُمْ فِی اللَّهِ وَ لَکِنْ أَمَا وَ اللَّهِ لَا یَنَالُهَا أَحَدٌ مِنْ عَقِبِکُمَا إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ ُ ... فَنَادَی عَلِیٌّ (علیه السلام) قَبْلَ أَنْ یُبَایِعَ وَ الْحَبْلُ فِی عُنُقِهِ وَ أشَارَ إلَی قَبْرِ رَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله) یَا ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی.

امام علی ( از سلمان (در حدیث بیعت [آورده شده که] علی (را درحالی‌که گریبانش را گرفته بودند، به شدّت کشان کشان و به زور به سوی ابوبکر و عمر بردند، تا اینکه به ابوبکر رسیدند [درحالی‌که] عمر با شمشیری در دست، بالای سرش ایستاده بود و همراه وی خالدبن ولید مخزومی، ابوعبیده جراح، سالم غلام ابوحذیفه، معاذبن‌جبل، مغیرهًْ‌بن‌شعبه، اسدبن‌حضیر و بشیربن‌سعد و مردم دیگر اطراف ابوبکر نشسته و سلاح‌ها را حمایل ساخته بودند ... علی (وارد شد درحالی‌که می‌فرمود: «به خداوند سوگند! اگر شمشیرم در دستم بود، به شما یاد می‌دادم که [به این مقام] غیر از من احدی نخواهد رسید، و به خداوند سوگند خویشتن را سرزنش نمی‌نمایم، اگر چهل یاور داشتم گروه شما را پراکنده می‌ساختم، خداوند لعنت کند قومی را که با من بیعت نموده آنگاه کنار زدند ... عمر بر وی نهیب زد و گفت: «بیعت کن و دست از این گزافه گویی بکش»! حضرت فرمود: «اگر انجام ندهم چه»؟ گفت: «تو را با خواری می‌کشیم». حضرت فرمود: «در این صورت بنده‌ی خدا و برادر رسول خدا (را می‌کشید». ابوبکر گفت: «بنده خدا آری، امّا برادر رسول خدا (را قبول نداریم». حضرت فرمود: «آیا منکر این هستید که پیامبر (میان خویش و من برادری ایجاد نمود، و این سخن را سه‌بار تکرار نمود؟! آنگاه علی (رو به مردم نمود و فرمود: «ای گروه مهاجرین و انصار شما را به خداوند سوگند آیا شنیدید که در روز غدیر خم حضرت رسول (چه گفت، و در جنگ تبوک فرمود: «ای علی (آیا راضی نمی‌شوی که نسبت به من همچون هارون (نسبت به موسی (باشی؟ مگر اینکه پیامبری بعد از من نیست». سپس امیرالمومنین (تمام مواردی را که پیامبر (به صورت علنی و در جماعت مسلمین در وصف علی (فرموده بود را یک به یک بیان کرد و مردم تأیید کردند و گفتند: «به خدا قسم چنین است». ... علی (فرمود: «ای زبیر، ای سلمان! و تو ای مقداد! خدا و اسلام را به میان می‌کشم، آیا از رسول خدا (نشنیدید که به من گفت: «فلانی و فلانی [تا اینکه] آن پنج نفر را برشمرد بین خویش پیمانی را نوشته و عهد بسته و امضاء نمودند تا کاری را که می‌خواهند (نرسیدن خلافت به دست بنی‌هاشم) انجام دهند»؟! گفتند: «به خداوند سوگند بله، به‌درستی‌که این را شنیدیم که به شما این مطلب را می‌گفت ... و به شما گفت اگر یاورانی یافتی با آنان مبارزه نما ... و اگر یاورانی نیافتی با آنان بیعت نما و خونت را پایمال نساز». علی (فرمود: «به خداوند سوگند اگر چهل مرد [از افراد] که با من بیعت نموده، به بیعت خویش وفادار می‌ماندند در راه خدا و برای خدا با شما جهاد می‌کردم، به خداوند سوگند که [نمی‌گذاشتم] هیچ‌یک از نسل شما تا روز قیامت به این مقام دست یابد، ... آنگاه درحالی‌که ریسمان بر گردن داشت، قبل از اینکه بیعت نماید، ندا زد و به قبر رسول خدا (اشاره نمود و فرمود: ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی.

Imam Ali (peace be upon him): From Salman (may Allah have mercy on him) in the hadith of the bay'ah [it is narrated that] they brought Ali (peace be upon him) — while they had seized him by the collar — dragging him harshly and by force towards Abu Bakr, until they reached Abu Bakr, [while] Umar stood over his head with a sword in hand, and with him were Khalid ibn Walid al-Makhzumi, Abu Ubayda al-Jarrah, Salim the freedman of Abu Hudhayfa, Mu'adh ibn Jabal, al-Mughira ibn Shu'ba, Usayd ibn Hudayr and Bashir ibn Sa'd, and other people were seated around Abu Bakr with weapons slung upon them ... Ali (peace be upon him) entered, saying: "By Allah! Had my sword been in my hand, I would have made you know that no one other than me will attain [this position], and by Allah I do not blame myself, had I forty helpers I would have scattered your company. May Allah curse a people who pledged allegiance to me and then abandoned me ..." Umar rebuked him and said: "Give the bay'ah and cease this idle talk!" His Eminence said: "And if I do not?" He said: "We will kill you with humiliation." His Eminence said: "In that case you would be killing a servant of Allah and the brother of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)." Abu Bakr said: "As for the servant of Allah, yes, but as for the brother of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), we do not accept that of you." His Eminence said: "Do you deny that the Prophet (peace be upon him and his family) established brotherhood between himself and me?" And he repeated this statement three times. Then Ali (peace be upon him) turned to the people and said: "O company of the Muhajirun and Ansar! I place you under oath by Allah: did you not hear what the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said on the day of Ghadir Khumm, and [what he] said at the battle of Tabuk: 'O Ali (peace be upon him), are you not content that you should be to me as Harun (peace be upon him) was to Musa (peace be upon him), except that there is no prophet after me?'" Then the Commander of the Faithful (peace be upon him) recounted, one by one, all the things the Prophet (peace be upon him and his family) had said openly among the gathering of the Muslims in praise of Ali (peace be upon him), and the people confirmed and said: "By Allah, it is so." ... Ali (peace be upon him) said: "O Zubayr, O Salman, and you O Miqdad! I invoke Allah and Islam: did you not hear from the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) that he said to me: 'So-and-so and so-and-so [until] he counted those five persons, have written a pact between themselves and made a covenant and signed it to carry out what they intend (that the caliphate not reach the hands of Banu Hashim)'?" They said: "By Allah, yes, indeed we heard this, that he was telling you this matter ... and he told you: if you find helpers, fight them and break with them ... and if you do not find helpers, give them the bay'ah and preserve your blood." Ali (peace be upon him) said: "By Allah, if those forty men who had pledged allegiance to me had remained faithful to their bay'ah, I would have waged jihad against you for the sake of Allah and in the way of Allah, and by Allah I [would not have let] any one of your descendants attain this position until the Day of Resurrection." ... Then, with the rope around his neck, before giving the bay'ah, he called out and pointed towards the grave of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی [O son of my mother! Indeed the people reckoned me weak and were about to kill me].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) થી બયઅતની હદીસમાં [રિવાયત થયું છે કે] અલી (અલયહિસ્સલામ) ને, જ્યારે તેમનો ગિરેબાન પકડ્યો હતો, સખ્ત રીતે ખેંચીને અને બળજબરીથી અબૂબક્ર તરફ લઈ ગયા, ત્યાં સુધી કે અબૂબક્ર પાસે પહોંચ્યા [જ્યારે] ઉમર હાથમાં તલવાર લઈને તેમના માથા ઉપર ઊભો હતો, અને તેની સાથે ખાલિદ બિન વલીદ મખઝૂમી, અબૂ ઉબૈદા જર્રાહ, અબૂ હુઝૈફાનો ગુલામ સાલિમ, મુઆઝ બિન જબલ, મુગીરહ બિન શુઅબા, અસદ બિન હુઝૈર અને બશીર બિન સઅદ અને બીજા લોકો અબૂબક્રની આસપાસ બેઠા હતા અને હથિયારો લટકાવેલા હતા ... અલી (અલયહિસ્સલામ) દાખલ થયા જ્યારે ફરમાવી રહ્યા હતા: "અલ્લાહની કસમ! અગર મારી તલવાર મારા હાથમાં હોત, તો હું તમને શીખવાડી દેત કે [આ મકામ સુધી] મારા સિવાય કોઈ પણ નહીં પહોંચે, અને અલ્લાહની કસમ હું પોતાની જાતને મલામત કરતો નથી, અગર મારી પાસે ચાળીસ મદદગાર હોત તો હું તમારા સમૂહને વિખેરી નાખત, અલ્લાહ લઅનત કરે તે કૌમ ઉપર જેઓએ મારી સાથે બયઅત કરી પછી બાજુએ થઈ ગયા ..." ઉમરે તેમને ધમકાવ્યા અને કહ્યું: "બયઅત કરો અને આ બકવાસ છોડી દો"! હઝરતે ફરમાવ્યું: "અગર હું ન કરૂં તો"? તેણે કહ્યું: "તમને ખ્વારીથી કત્લ કરીશું". હઝરતે ફરમાવ્યું: "આ સૂરતમાં તમે અલ્લાહના બંદા અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના ભાઈને કત્લ કરશો". અબૂબક્રે કહ્યું: "અલ્લાહના બંદા હા, પરંતુ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના ભાઈ હોવાનું અમે કબૂલ કરતા નથી". હઝરતે ફરમાવ્યું: "શું તમે ઇન્કાર કરો છો કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પોતાની અને મારી વચ્ચે ભાઈચારો કાયમ કર્યો?" અને આ વાતને ત્રણ વખત દોહરાવી?! પછી અલી (અલયહિસ્સલામ) લોકો તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: "ઓ મુહાજિરીન અને અન્સારના સમૂહ! તમને અલ્લાહની કસમ આપીને પૂછું છું, શું તમે સાંભળ્યું કે ગદીરે ખુમના દિવસે હઝરત રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ શું ફરમાવ્યું, અને તબૂકની જંગમાં ફરમાવ્યું: 'ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે રાજી નથી કે મારી નિસ્બતમાં તમે એવા હો જેવા હારૂન (અલયહિસ્સલામ) મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ની નિસ્બતમાં હતા? સિવાય એ કે મારા પછી કોઈ પયગંબર નથી'". પછી અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ તે તમામ મવારિદ કે જે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અલનિય્યત રીતે અને મુસલમાનોની જમાઅતમાં અલી (અલયહિસ્સલામ) ની તઅરીફમાં ફરમાવ્યા હતા, તે એક એક કરીને બયાન કર્યા અને લોકોએ તાઈદ કરી અને કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ એવું જ છે". ... અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઓ ઝુબૈર, ઓ સલમાન! અને તું ઓ મિકદાદ! અલ્લાહ અને ઇસ્લામને વચ્ચે લાવું છું, શું તમે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી નથી સાંભળ્યું કે તેમણે મને કહ્યું: 'ફલાણો અને ફલાણો [ત્યાં સુધી કે] તે પાંચ વ્યક્તિઓને ગણાવ્યા, પોતાની વચ્ચે એક કરાર લખ્યો છે અને અહદ બાંધ્યો છે અને હસ્તાક્ષર કર્યા છે કે તેઓ જે કામ કરવા માંગે છે (ખિલાફત બની હાશિમના હાથમાં ન પહોંચે) તે અંજામ આપે'?!" તેઓએ કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ હા, ખરેખર અમે આ સાંભળ્યું કે તેઓ તમને આ વાત કહી રહ્યા હતા ... અને તમને કહ્યું અગર મદદગારો મળી જાય તો તેઓ સાથે લડાઈ કરો ... અને અગર મદદગારો ન મળે તો તેઓ સાથે બયઅત કરી લો અને પોતાના ખૂનને પાયમાલ ન કરો". અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ અગર તે ચાળીસ મર્દો [માંથી] જેઓએ મારી સાથે બયઅત કરી હતી, પોતાની બયઅત ઉપર વફાદાર રહ્યા હોત તો હું અલ્લાહની રાહમાં અને અલ્લાહ માટે તમારી સાથે જિહાદ કરત, અલ્લાહની કસમ કે [હું ન થવા દેત] કે તમારી નસ્લમાંથી કોઈ પણ કયામતના દિવસ સુધી આ મકામ સુધી પહોંચે", ... પછી જ્યારે ગળામાં દોરડું હતું, બયઅત કરે તે પહેલાં, નિદા આપી અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની કબર તરફ ઇશારો કર્યો અને ફરમાવ્યું: ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی [ઓ મારી માના દીકરા! ખરેખર આ કૌમે મને કમઝોર સમજ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે].

#11 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

قَالَ عَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ الْمَسْعُودِیّ فِی کِتَابِ الْوَصِیَّهًِْ: ... لَمَّا بَایَعَ عُمَرُ‌بْنُ‌الْخَطَّابِ أَبَابَکْرٍ وَ صَفَقَ عَلَی یَدَیْه ثُمَّ بَایَعَهُ قَوْمُهُ مِمَّنْ قَدِمَ الْمَدِینَهًَْ ذَلِکَ الْوَقْتَ مِنَ الْأَعْرَابِ واتَّصَلَ الْخَبَرُ بِأَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بَعْدَ فَرَاغِهِ مِنْ غُسْلِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ تَحْنِیطِهِ وَ تَکْفِینِهِ وَ تَجْهِیزِهِ وَ دَفْنِهِ بَعْدَ الصَّلَاهًِْ عَلَیْهِ مَعَ مَنْ حَضَرَ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ وَ قَوْمٍ مِنْ صَحَابَتِهِ مِثْلِ سَلْمَانَ (رحمة الله علیه) وَ أَبِی‌ذَرٍّ (رحمة الله علیه) وَ الْمِقْدَادِ (رحمة الله علیه) وَ عَمَّارٍ (رحمة الله علیه) وَ حُذَیْفَهًَْ وَ أُبَیِّ‌بْنِ‌کَعْبٍ وَ جَمَاعَهًٍْ نَحْوَ أَرْبَعِینَ رَجُلًا فَقَامَ خَطِیباً فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ إِنْ کَانَتِ الْإِمَامَهًُْ فِی قُرَیْشٍ فَأَنَا أَحَقُّ قُرَیْشٍ بِهَا وَ إِنْ لَا تَکُنْ فِی قُرَیْشٍ فَالْأَنْصَارُ عَلَی دَعْوَاهُمْ ثُمَّ اعْتَزَلَهُمْ وَ دَخَلَ بَیْتَهُ فَأَقَامَ فِیهِمْ وَ مَنِ اتَّبَعَهُ مِنَ الْمُسْلِمِینَ وَ قَالَ إِنَّ لِی فِی خَمْسَهًٍْ مِنَ النَّبِیِّینَ (علیهم السلام) أُسْوَهًًْ نُوحٍ (علیه السلام) إِذْ قَالَ أَنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ وَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) إِذْ قَالَ وَ أَعْتَزِلُکُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ وَ لُوطٍ (علیه السلام) إِذْ قَالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ وَ مُوسَی (علیه السلام) إِذْ قَالَ فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ وَ هَارُونَ (علیه السلام) إِذْ قَالَ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی.

امام علی ( علیّ‌بن‌حسین مسعودی در کتاب وصیّت گوید: عمربن‌خطاب با ابوبکر بیعت کرد و با او دست داد. سپس آن دسته از قوم او که به مدینه آمده بودند، اعم از اعراب با ابوبکر بیعت کردند و سایر مردم نیز به تبع آن ها بیعت کردند. خبرها وقتی به امیرالمؤمنین (رسید که ایشان کار غسل و حنوط و تکفین و تجهیز و دفن رسول خدا (را به اتمام رسانده بود و بعد از آن، حاضرین از بنی‌هاشم، و عدّه‌ای از اصحاب ایشان مانند سلمان و ابوذر و مقداد و عمّار و حذیفه و ابیّ‌بن‌کعب و عدّه ای دیگر که حدود چهل نفر بودند بر حضرت نماز گزارده بودند. وقتی خبر رسید، ایشان به خطبه ایستاد و پس از حمد و ثنای خداوند فرمود: «اگر امامت باید در قریش باشد، پس من در میان قریش سزاوارترین از همه به آن هستم و اگر لازم نیست در قریش باشد، پس انصار هم می توانند مدّعی آن باشند. سپس آن ها را ترک نمود و داخل خانه اش شد. ایشان و آن عدّه از مسلمانانی که پیرو ایشان بودند، به همین وضع ادامه دادند». و فرمود: «در زندگی پنج‌تن از پیامبران، الگویی برای من وجود دارد: نوح (زمانی‌که گفت: من مغلوب [این قوم طغیانگر] شده‌ام، انتقام مرا از آن‌ها بگیر!. ( قمر/۱۰ ) و ابراهیم (آنگاه که گفت: و از شما، و آنچه غیر خدا می‌خوانید، کناره‌گیری می‌کنم و پروردگارم را می‌خوانم و امیدوارم در خواندن پروردگارم بی‌پاسخ نمانم!. ( مریم/۴۸ ) و لوط (زمانی‌که گفت: [افسوس]! ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم یا تکیه‌گاه و پشتیبان محکمی در اختیار من بود! [آن‌گاه می‌دانستم با شما زشت‌سیرتان ددمنش چه کنم]!. ( هود/۸۰ ) و موسی (زمانی‌که گفت: پس هنگامی‌که از شما ترسیدم فرار کردم و پروردگارم به من حکمت و دانش بخشید، و مرا از پیامبران قرار داد!. ( شعراء/۲۱ ) و هارون (هنگامی‌که گفت: إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کَادُواْ یَقْتُلُونَنِی.

Imam Ali (peace be upon him) (Ali ibn Husayn al-Mas'udi in Kitab al-Wasiyyah says): Umar ibn al-Khattab pledged allegiance to Abu Bakr and shook his hand. Then that group of his people who had come to Medina, including the Bedouins, pledged allegiance to Abu Bakr, and the rest of the people followed them in pledging allegiance. The news reached Amir al-Mu'minin (peace be upon him) at a time when he had completed the ghusl, hunut, kafan, preparation and burial of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and after that those present from the Banu Hashim and a group of his companions such as Salman (may Allah have mercy on him), Abu Dharr (may Allah have mercy on him), Miqdad (may Allah have mercy on him), Ammar (may Allah have mercy on him), Hudhayfah, Ubayy ibn Ka'b and others, about forty men, had prayed over the Prophet. When the news reached him, he rose to deliver a sermon, and after praising and glorifying Allah he said: "If the imamate must be in Quraysh, then I am the most deserving of it among all of Quraysh, and if it need not be in Quraysh, then the Ansar too can claim it." Then he left them and entered his house. He and the group of Muslims who followed him continued in this state. And he said: "In the lives of five of the prophets there is an example for me: Nuh (peace be upon him), when he said: 'Indeed I have been overpowered [by this rebellious people], so take my revenge from them!' (Qamar/10); and Ibrahim (peace be upon him), when he said: 'And I withdraw from you and from what you invoke besides Allah, and I call upon my Lord, and I hope that in calling upon my Lord I will not be unanswered!' (Maryam/48); and Lut (peace be upon him), when he said: '[Alas]! Would that I had power against you, or could betake myself to some powerful support! [Then I would know what to do with you evil-natured brutes]!' (Hud/80); and Musa (peace be upon him), when he said: 'So when I feared you I fled from you, and my Lord bestowed on me wisdom and knowledge, and made me one of the messengers!' (Shu'ara/21); and Harun (peace be upon him), when he said: إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کَادُواْ یَقْتُلُونَنِی [Indeed the people reckoned me weak and were about to kill me]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) (અલી બિન હુસૈન મસ્ઉદી કિતાબે વસિય્યતમાં કહે છે): ઉમર બિન ખત્તાબે અબૂબક્ર સાથે બયઅત કરી અને તેની સાથે હાથ મિલાવ્યો. પછી તેની કોમના જે લોકો મદીના આવ્યા હતા, જેમાં અરબો પણ હતા, અબૂબક્ર સાથે બયઅત કરી, અને બાકીના લોકોએ પણ તેમનું અનુસરણ કરીને બયઅત કરી. જ્યારે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને ખબર પહોંચી ત્યારે તેઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ગુસ્લ, હનૂત, કફન, તજહીઝ અને દફનનું કાર્ય પૂરું કરી ચૂક્યા હતા, અને ત્યાર બાદ હાજર બનૂ હાશિમ અને તેમના કેટલાક સહાબીઓ જેમ કે સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ), અબૂઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ), મિકદાદ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ), અમ્માર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ), હુઝયફા, ઉબય્ય બિન કઅબ અને બીજા લોકો જે લગભગ ચાલીસ માણસો હતા, પયગંબર પર નમાઝ પઢી ચૂક્યા હતા. જ્યારે ખબર પહોંચી, તેઓ ખુત્બો આપવા ઊભા થયા અને અલ્લાહની હમ્દ અને સના પછી ફરમાવ્યું: "જો ઇમામત કુરૈશમાં હોવી જોઈએ, તો હું કુરૈશમાં તેના માટે સૌથી વધુ લાયક છું, અને જો કુરૈશમાં હોવી જરૂરી ન હોય, તો અન્સાર પણ તેનો દાવો કરી શકે છે." પછી તેઓ તેમને છોડીને પોતાના ઘરે દાખલ થયા. તેઓ અને તે મુસલમાનો જે તેમના અનુયાયી હતા, આ જ સ્થિતિમાં ચાલુ રહ્યા. અને ફરમાવ્યું: "પાંચ પયગંબરોના જીવનમાં મારા માટે નમૂનો છે: નૂહ (અલયહિસ્સલામ), જ્યારે તેમણે કહ્યું: 'હું [આ સરકશ કોમ દ્વારા] મગ્લૂબ થઈ ગયો છું, તેમનાથી મારો બદલો લે!' (કમર/૧૦); અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ), જ્યારે તેમણે કહ્યું: 'અને હું તમારાથી અને જેને તમે અલ્લાહ સિવાય પોકારો છો તેનાથી કિનારો કરું છું, અને મારા પરવરદિગારને પોકારું છું, અને આશા રાખું છું કે મારા પરવરદિગારને પોકારવામાં જવાબ વગર નહીં રહું!' (મરિયમ/૪૮); અને લૂત (અલયહિસ્સલામ), જ્યારે તેમણે કહ્યું: '[અફસોસ]! કાશ તમારી સામે મારી પાસે તાકાત હોત અથવા મારી પાસે મજબૂત ટેકો અને પુશ્તિપનાહ હોત! [તો હું જાણતો કે તમારા જેવા બદસૂરત દરિંદાઓ સાથે શું કરું]!' (હૂદ/૮૦); અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ), જ્યારે તેમણે કહ્યું: 'પછી જ્યારે હું તમારાથી ડર્યો ત્યારે ભાગી ગયો અને મારા પરવરદિગારે મને હિકમત અને ઇલ્મ આપ્યું, અને મને પયગંબરોમાંથી બનાવ્યો!' (શોઅરા/૨૧); અને હારૂન (અલયહિસ્સલામ), જ્યારે તેમણે કહ્યું: إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کَادُواْ یَقْتُلُونَنِی [ખરેખર આ કોમે મને કમજોર ગણ્યો અને નજીક હતું કે તેઓ મને કત્લ કરી નાખે]."

#12 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ سُلَیْمِ‌بْنِ‌قِیْسٍ الْهِلَالِیِّ: سَمِعْتُ سَلْمَانَ‌الْفَارِسِیَّ (رحمة الله علیه) یَقُولُ کُنْتُ جَالِساً بَیْنَ یَدَیْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی مَرَضِهِ الَّذِی قُبِضَ فِیهِ ... ثُمَّ نَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِلَی فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ إِلَی بَعْلِهَا وَ إِلَی ابْنَیْهَا فَقَالَ یَا سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) أُشْهِدُ اللَّهَ أَنِّی حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَهُمْ وَ سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَهُمْ أَمَا إِنَّهُمْ مَعِی فِی الْجَنَّهًِْ ثُمَّ أَقْبَلَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) عَلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) فَقَالَ یَا عَلِیُّ إِنَّکَ سَتَلْقَی {بَعْدِی} مِنْ قُرَیْشٍ شِدَّهًًْ مِنْ تَظَاهُرِهِمْ عَلَیْکَ وَ ظُلْمِهِمْ لَکَ فَإِنْ وَجَدْتَ أَعْوَاناً {عَلَیْهِمْ} فَجَاهِدْهُمْ وَ قَاتِلْ مَنْ خَالَفَکَ بِمَنْ وَافَقَکَ فَإِنْ لَمْ تَجِدْ أَعْوَاناً فَاصْبِرْ وَ کُفَّ یَدَکَ وَ لَا تُلْقِ بِیَدِکَ إِلَی التَّهْلُکَةِ فَإِنَّکَ {مِنِّی} بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) مِنْ مُوسَی (علیه السلام) وَ لَکَ بِهَارُونَ (علیه السلام) أُسْوَهًٌْ حَسَنَهًٌْ إِنَّهُ قَالَ لِأَخِیهِ مُوسَی (علیه السلام) إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی.

پیامبر ( سلیم‌بن‌قیس هلالی گوید: از سلمان فارسی (شنیدم که می‌گفت: «در زمان بیماری‌ای که پیامبر (به‌واسطه‌ی آن از دنیا رفت نزد حضرت نشسته بودم، سپس پیامبر (به فاطمه (و همسر او و دو پسرش نگاهی کرد و فرمود: «ای سلمان (خدا را شاهد می‌گیرم که من با کسانی که با اینان بجنگند روی جنگ دارم و با کسانی که با اینان روی صلح داشته باشند روی صلح دارم. بدانید که اینان در بهشت همراه من هستند». سپس پیامبر (رو به علی (کرد و فرمود: «یا علی (تو به‌زودی بعد از من، از قریش و متّحدانشان برعلیه تو و ظلمشان بر تو سختی خواهی کشید. اگر برعلیه آنان یارانی یافتی با آنان جهاد کن و با مخالفین خود به‌وسیله‌ی موافقینت جنگ کن، و اگر یاری نیافتی صبر کن و دست نگهدار و با دست خویش خود را در هلاکت نینداز. تو نسبت به من به‌منزله‌ی هارون (نسبت به موسی (هستی! و تو از هارون اسوه و روش خوبی خواهی داشت که به برادرش موسی (گفت: إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی».

The Prophet (peace be upon him and his family) (Sulaym ibn Qays al-Hilali says): I heard Salman al-Farsi (may Allah have mercy on him) saying: "During the illness in which the Prophet (peace be upon him and his family) passed away, I was sitting with him. Then the Prophet (peace be upon him and his family) looked at Fatimah (peace be upon her) and her husband and her two sons and said: 'O Salman (may Allah have mercy on him)! I call Allah to witness that I am at war with whoever wages war on them and at peace with whoever is at peace with them. Know that they will be with me in Paradise.' Then the Prophet (peace be upon him and his family) turned to Ali (peace be upon him) and said: 'O Ali (peace be upon him)! You will soon, after me, face hardship from Quraysh and their allies through their conspiring against you and their oppression of you. If you find helpers against them, then wage jihad against them, and fight those who oppose you with the help of those who agree with you. And if you do not find helpers, then be patient and hold back your hand, and do not cast yourself with your own hand into destruction. You in relation to me are in the position of Harun (peace be upon him) in relation to Musa (peace be upon him)! And you will have in Harun a good example, who said to his brother Musa (peace be upon him): إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی [Indeed the people reckoned me weak and were about to kill me].'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) (સુલયમ બિન કૈસ હિલાલી કહે છે): મેં સલમાન ફારસી (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)થી સાંભળ્યું કે તેઓ કહેતા હતા: "જે બીમારીમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દુનિયાથી ગુજરી ગયા તે વખતે હું આપની પાસે બેઠો હતો, પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) અને તેમના પતિ અને તેમના બંને પુત્રો પર નજર કરી અને ફરમાવ્યું: 'ઓ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! હું અલ્લાહને ગવાહ બનાવું છું કે જે લોકો આમની સાથે જંગ કરે તેમની સાથે મારી જંગ છે અને જે લોકો આમની સાથે સુલ્હ રાખે તેમની સાથે મારી સુલ્હ છે. જાણી લો કે આ લોકો જન્નતમાં મારી સાથે હશે.' પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અલી (અલયહિસ્સલામ) તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: 'યા અલી (અલયહિસ્સલામ)! તમે જલદી જ મારા પછી, કુરૈશ અને તેમના સાથીઓ તરફથી તમારી વિરુદ્ધ અને તમારા પરના ઝુલ્મથી સખ્તી સહન કરશો. જો તમને તેમની વિરુદ્ધ મદદગારો મળે તો તેમની સાથે જિહાદ કરો અને તમારા વિરોધીઓ સાથે તમારા સાથીઓ દ્વારા જંગ કરો, અને જો મદદગારો ન મળે તો સબર કરો અને હાથ રોકી રાખો અને પોતાના હાથે પોતાને હલાકતમાં ન નાખશો. તમે મારી નિસ્બતમાં એ મન્ઝિલા પર છો જે મન્ઝિલા હારૂન (અલયહિસ્સલામ)ની મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સાથે હતી! અને તમારા માટે હારૂનમાં એક સારો નમૂનો હશે જેમણે પોતાના ભાઈ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی [ખરેખર આ કોમે મને કમજોર ગણ્યો અને નજીક હતું કે તેઓ મને કત્લ કરી નાખે].'"

#13 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ سُلَیْمِ‌بْنِ‌قِیَسٍ الْهِلَالِیِّ: حَدَّثَنِی عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) أَنَّهُ قَالَ کُنْتُ أَمْشِی مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی بَعْضِ طُرُقِ الْمَدِینَهًِْ فَلَمَّا خَلَا لَهُ الطَّرِیقُ اعْتَنَقَنِی ثُمَّ أَجْهَشَ بَاکِیاً وَ قَالَ بِأَبِی الْوَحِیدُ الشَّهِیدُ فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَا یُبْکِیکَ فَقَالَ ضَغَائِنُ فِی صُدُورِ أَقْوَامٍ لَا یُبْدُونَهَا لَکَ إِلَّا مِنْ بَعْدِی أَحْقَادُ بَدْرٍ وَ تِرَاتُ أُحُدٍ قُلْتُ فِی سَلَامَهًٍْ مِنْ دَیْنِی قَالَ فِی سَلَامَهًٍْ مِنْ دِینِکَ فَأَبْشِرْ یَا عَلِیُّ فَإِنَّ حَیَاتَکَ وَ مَوْتَکَ مَعِی وَ أَنْتَ أَخِی وَ أَنْتَ وَصِیِّی وَ أَنْتَ صَفِیِّی وَ وَزِیرِی وَ وَارِثِی وَ الْمُؤَدِّی عَنِّی وَ أَنْتَ تَقْضِی دَیْنِی وَ تُنْجِزُ عِدَاتِی عَنِّی وَ أَنْتَ تُبْرِئُ ذِمَّتِی وَ تُؤَدِّی أَمَانَتِی وَ تُقَاتِلُ عَلَی سُنَّتِی النَّاکِثِینَ مِنْ أُمَّتِی وَ الْقَاسِطِینَ وَ الْمَارِقِینَ وَ أَنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) مِنْ مُوسَی (علیه السلام) وَ لَکَ بِهَارُونَ (علیه السلام) أُسْوَهًٌْ حَسَنَهًٌْ إِذِ اسْتَضْعَفَهُ قَوْمُهُ وَ کَادُوا یَقْتُلُونَهُ فَاصْبِرْ لِظُلْمِ قُرَیْشٍ إِیَّاکَ وَ تَظَاهُرِهِمْ عَلَیْکَ فَإِنَّکَ بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) مِنْ مُوسَی (علیه السلام) وَ مَنْ تَبِعَهُ وَ هُمْ بِمَنْزِلَهًِْ الْعِجْلِ وَ مَنْ تَبِعَهُ وَ إِنَّ مُوسَی (علیه السلام) أَمَرَ هَارُونَ (علیه السلام) حِینَ اسْتَخْلَفَهُ عَلَیْهِمْ إِنْ ضَلُّوا فَوَجَدَ أَعْوَاناً أَنْ یُجَاهِدَهُمْ بِهِمْ وَ إِنْ لَمْ یَجِدْ أَعْوَاناً أَنْ یَکُفَّ یَدَهُ وَ یَحْقِنَ دَمَهُ وَ لَا یُفَرِّقَ بَیْنَهُمْ.

پیامبر ( سلیم‌بن‌قیس هلالی گوید: امیرالمؤمنین (برایم حدیث نمود و فرمود: «در یکی از راه‌های مدینه به همراه پیامبر (راه می‌رفتیم. وقتی راه خلوت شد، پیامبر (مرا در آغوش گرفت و درحالی‌که گریه‌اش گرفته بود؛ فرمود: «پدرم فدای تنهای شهید»! عرض کردم: «یا رسول خدا (چرا گریه می‌کنی»؟ فرمود: «از کینه‌هایی که در دل اقوامی است و آن را برایت ظاهر نمی‌کنند مگر بعد از من، و آن کینه‌های بدر و خون‌های احد است». عرض کردم: «آیا دینم در آن هنگام سلامت خواهد بود»؟ فرمود: «دینت در سلامت خواهد بود. یا علی (بر تو بشارت باد که زندگی و مرگ تو با من است، و تو برادر و جانشین من هستی. تو انتخاب شده‌ی من و وزیرم و وارثم و اداکننده از جانب من هستی. تو قرض مرا ادا می‌کنی و وعده‌های مرا از جانب من وفا می‌نمایی، و تو ذمّه‌ی مرا بریء می‌کنی و امانت مرا باز می‌گردانی و طبق سنّت من با ناکثین و قاسطین و مارقین از امّتم می‌جنگی. تو نسبت به من همچون هارون نسبت به موسی (هستی، و تو از هارون اسوه و روش خوبی خواهی داشت؛ آن هنگام که قومش او را ضعیف شمردند و نزدیک بود او را بکشند. پس بر ظلم قریش و اتّحادشان در مقابلت صبر کن، چرا که تو همچون هارون نسبت به موسی (و پیروانش هستی و آنان همچون گوساله و پیروانش هستند. هنگامی‌که موسی (هارون را جانشین خود در قومش قرار داد به او چنین دستور داد که اگر گمراه شدند و او یارانی پیدا کرد به کمک ایشان با آنان جهاد کند، و اگر یارانی پیدا نکرد دست نگه دارد و خونش را حفظ کند و بین آنان اختلاف ایجاد نکند».

The Messenger (peace be upon him and his family): Sulaym ibn Qays al-Hilali said: Amir al-Mu'minin (peace be upon him) narrated to me and said: "I was walking with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) on one of the roads of Medina. When the road became empty, the Prophet (peace be upon him and his family) embraced me and, while weeping, said: 'May my father be sacrificed for the lone martyr!' I asked: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), why do you weep?' He said: 'Because of the grudges that are in the hearts of certain people, which they will not display to you until after me — the rancour of Badr and the blood-debts of Uhud.' I said: 'Will my din (religion) be safe at that time?' He said: 'Your din will be safe. O Ali (peace be upon him), rejoice, for your life and your death are with me. You are my brother and my successor. You are my chosen one, my minister, my heir, and the one who discharges [obligations] on my behalf. You will pay my debts and fulfil my promises on my behalf, you will clear my liability, return my trusts, and fight — according to my sunnah — the nakithin (covenant-breakers), the qasitin (deviators) and the mariqin (renegades) of my ummah. You are to me as Harun (peace be upon him) was to Musa (peace be upon him), and in Harun (peace be upon him) you have a fine example, when his people deemed him weak and were about to kill him. So bear patiently the injustice of Quraysh against you and their conspiring together against you, for you are as Harun (peace be upon him) was to Musa (peace be upon him) and his followers, and they are as the calf and its followers. When Musa (peace be upon him) made Harun (peace be upon him) his successor over his people, he commanded him that if they went astray and he found helpers, he should wage jihad against them with their help; and if he did not find helpers, he should hold back his hand, preserve his blood, and not cause division among them.'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): સુલયમ બિન કયસ હિલાલી કહે છે: અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ મને હદીસ સંભળાવી અને ફરમાવ્યું: "મદીનાના એક રસ્તા પર હું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે ચાલી રહ્યો હતો. જ્યારે રસ્તો ખાલી થયો, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને આગોશમાં લીધો અને રડતાં રડતાં ફરમાવ્યું: 'મારા પિતા એકલા શહીદ પર કુરબાન'! મેં અરજ કરી: 'યા રસૂલલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તમે કેમ રડો છો?' આપે ફરમાવ્યું: 'એ કીનાઓને લીધે જે કેટલાક લોકોના દિલોમાં છે અને તેઓ મારા પછી જ તમારા સામે તેને પ્રગટ કરશે, અને તે બદ્રના કીના અને ઉહદના લોહી છે.' મેં અરજ કરી: 'શું તે વખતે મારો દીન સલામત રહેશે?' આપે ફરમાવ્યું: 'તમારો દીન સલામત રહેશે. હે અલી (અલયહિસ્સલામ), તમને શુભ સમાચાર હો કે તમારું જીવન અને મરણ મારી સાથે છે, અને તમે મારા ભાઈ અને મારા જાનશીન છો. તમે મારા પસંદ કરાયેલા છો, મારા વઝીર, મારા વારસ અને મારી તરફથી અદા કરનારા છો. તમે મારું કરજ અદા કરશો અને મારી તરફથી મારા વાયદાઓ પૂરા કરશો, અને તમે મારી ઝિમ્માને બરી કરશો અને મારી અમાનતને પરત કરશો અને મારી સુન્નત મુજબ મારી ઉમ્મતના નાકેસીન (અહદ તોડનારાઓ), કાસેતીન (વિચલિત થનારાઓ) અને મારેકીન (દીનથી નીકળી ગયેલા)ઓ સાથે લડશો. તમે મારી નિસ્બતે એ જ પ્રમાણે છો જેમ હારૂન (અલયહિસ્સલામ) મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની નિસ્બતે હતા, અને તમારા માટે હારૂન (અલયહિસ્સલામ)માં એક ઉત્તમ નમૂનો છે; જ્યારે તેમની કૌમે તેમને નબળા ગણ્યા અને તેમને કત્લ કરવાની નજીક હતા. તો કુરૈશના ઝુલ્મ પર અને તમારી સામે તેમના એકજૂટ થવા પર સબર કરો, કારણ કે તમે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના અનુયાયીઓની નિસ્બતે હારૂન (અલયહિસ્સલામ) જેવા છો, અને તેઓ વાછરડા અને તેના અનુયાયીઓ જેવા છે. જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ હારૂન (અલયહિસ્સલામ)ને પોતાની કૌમમાં પોતાના જાનશીન બનાવ્યા, ત્યારે તેમને એવો હુકમ આપ્યો કે જો તેઓ ગુમરાહ થઈ જાય અને તેમને મદદગારો મળે તો તેમની મદદથી તેમની સાથે જિહાદ કરે, અને જો મદદગારો ન મળે તો હાથ રોકી લે અને પોતાનું લોહી બચાવે અને તેમની વચ્ચે ફૂટ ન પાડે.'"

#14 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

عَنْ عَبْدِاللهِ‌بْنِ‌سُلَیْمَانَ عَنْ أبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) قَالَ: لَمَّا أُخْرِجَ بِعَلِیٍّ (علیه السلام) مُلَبَّباً وَقَفَ عِنْدَ قَبْرِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ یَا ابْنَ‌أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی قَالَ فَخَرَجَتْ یَدٌ مِنْ قَبْرِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَعْرِفُونَ أَنَّهَا یَدُهُ وَ صَوْتٌ یَعْرِفُونَ أَنَّهُ صَوْتُهُ نَحْوَ أبی‌بَکْرٍ یَا هَذَا أَ کَفَرْتَ بِالَّذِی خَلَقَکَ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَهًٍْ ثُمَّ سَوَّاکَ رَجُلًا.

امام علی ( عبدالله‌بن‌سلیمان گوید: امام صادق (فرمود: زمانی‌که علی (را [برای گرفتن بیعت] از منزل بیرون آوردند و کشان‌کشان [به مسجد] بردند، ایشان بالای قبر پیامبر (ایستاد و فرمود: یا ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کَادُواْ یَقْتُلُونَنِی. در همان زمان دستی از قبر رسول خدا (خارج شد که همه فهمیدند که دست خود ایشان است، و صدایی [شنیده شد] که همه فهمیدند که صدای ایشان است؛ و رو به ابوبکر گفته شد: ای تو! آیا به خدایی که تو را از خاک، و سپس از نطفه آفرید، و پس از آن تو را مرد کاملی قرار داد، کافر شدی؟!. ( کهف/۳۷ ).

Amir al-Mu'minin (peace be upon him): Abdullah ibn Sulayman said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: When Ali (peace be upon him) was brought out of his house [to take the pledge of allegiance] and dragged [to the mosque], he stood at the grave of the Prophet (peace be upon him and his family) and said: يَا ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کَادُوا یَقْتُلُونَنِی [O son of my mother, indeed the people deemed me weak and were about to kill me]. At that very moment a hand came out of the grave of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and all recognised that it was his own hand, and a voice [was heard] which all recognised to be his voice; and addressing Abu Bakr it was said: 'You there! Have you disbelieved in the One who created you from dust, then from a drop, then fashioned you into a [complete] man?!' (al-Kahf/37).

અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન સુલયમાન કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને [બયઅત લેવા માટે] ઘરથી બહાર લાવવામાં આવ્યા અને ખેંચી ખેંચીને [મસ્જિદમાં] લઈ જવામાં આવ્યા, ત્યારે તેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની કબર પાસે ઊભા રહ્યા અને ફરમાવ્યું: يَا ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی وَ کَادُواْ یَقْتُلُونَنِی [હે મારી માંના દીકરા, ખરેખર આ કૌમે મને નબળો ગણ્યો અને મને કત્લ કરવાની નજીક હતા]. તે જ સમયે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની કબરમાંથી એક હાથ બહાર આવ્યો કે બધા સમજી ગયા કે તે તેમનો પોતાનો હાથ છે, અને એક અવાજ [સંભળાયો] કે બધા સમજી ગયા કે તે તેમનો અવાજ છે; અને અબૂ બક્ર તરફ ફરીને કહેવામાં આવ્યું: 'અય તું! શું તું એ અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે છે જેણે તને માટીથી, પછી નુત્ફાથી પૈદા કર્યો, અને પછી તને એક પૂર્ણ પુરુષ બનાવ્યો?!' (કહ્ફ/૩૭).

#15 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

عَنْ أبِی‌الْهِیْثَمِ‌بْنِ‌التَّیِّهَانِ قَالَ: أَنَّ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) خَطَبَ النَّاسَ بِالْمَدِینَهًِْ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّه أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ کَانَ لِی عِدَّهًُْ أَصْحَابِ طَالُوتَ أَوْ عِدَّهًُْ أَهْلِ بَدْرٍ وَ هُمْ أَعْدَاؤُکُمْ لَضَرَبْتُکُمْ بِالسَّیْفِ حَتَّی تَئُولُوا إِلَی الْحَقِّ وَ تُنِیبُوا لِلصِّدْقِ فَکَانَ أَرْتَقَ لِلْفَتْقِ وَ آخَذَ بِالرِّفْقِ اللَّهُمَّ فَاحْکُمْ بَیْنَنَا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَیْرُ الْحَاکِمِینَ قَالَ ثُمَّ خَرَجَ مِنَ الْمَسْجِدِ فَمَرَّ بِصِیرَهًٍْ فِیهَا نَحْوٌ مِنْ ثَلَاثِینَ شَاهًًْ فَقَالَ وَ اللَّهِ لَوْ أَنَّ لِی رِجَالًا یَنْصَحُونَ لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِعَدَدِ هَذِهِ الشِّیَاهِ لَأَزَلْتُ ابْنَ آکِلَهًِْ الذِّبَّانِ عَنْ مُلْکِهِ قَالَ فَلَمَّا أَمْسَی بَایَعَهُ ثَلَاثُمِائَهًٍْ وَ سِتُّونَ رَجُلًا عَلَی الْمَوْتِ فَقَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) اغْدُوا بِنَا إِلَی أَحْجَارِ الزَّیْتِ مُحَلِّقِینَ وَ حَلَّقَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَمَا وَافَی مِنَ الْقَوْمِ مُحَلِّقاً إِلَّا أَبُوذَرٍّ (رحمة الله علیه) وَ الْمِقْدَادُ (رحمة الله علیه) وَ حُذَیْفَهًُْ‌بْنُ‌الْیَمَانِ (رحمة الله علیه) وَ عَمَّارُ‌بْنُ‌یَاسِرٍ (رحمة الله علیه) وَ جَاءَ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) فِی آخِرِ الْقَوْمِ فَرَفَعَ یَدَیْهِ إِلَی السَّمَاءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِی کَمَا اسْتَضْعَفَ بَنُو إِسْرَائِیلَ هَارُونَ اللَّهُمَّ فَ إِنَّکَ تَعْلَمُ ما نُخْفِی وَ ما نُعْلِنُ وَ مَا یَخْفَی عَلَیْکَ شَیْءٌ فِی الْأَرْضِ وَ لَا فِی السَّمَاءِ تَوَفَّنِی مُسْلِماً وَ أَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ.

امام علی ( ابوهیثم‌بن‌تیهان گوید: امام علی (خطاب به مردم فرمود: «به خدا قسم! اگر به تعداد یاران طالوت یا تعداد یاران بدر یاور داشتم که هم‌طراز شماها بودند هرآینه با تیغ شما را می‌زدم تا به حق برگردید و به‌راستی گرایش پیدا کنید و این کار برای پیوند شکاف و نرمش بهتر بود؛ خدایا میان ما به حق حکم فرما که تو بهترین حاکم هستی»! گوید: امام علی (بعد [از ایراد این سخنان] از مسجد بیرون آمد و از کنار آغلی که نزدیک به سی رأس گوسفند در آن بود، گذشت و فرمود: «به خدا سوگند اگر مردمی به تعداد این گوسفندان داشتم که خالصانه در خدمت خداوند عزّوجلّ و رسول خدا (بودند، فرزند آکلهًْ الذبّان را از حکومت پایین می کشیدم». شب که رسید، سیصدوشصت مرد تا کشته‌شدن با ایشان بیعت کردند؛ امیرالمؤمنین (فرمود: «فردا با سرهای تراشیده به احجارالزیت بیایید. امیرالمومنین (سر خود را تراشید، و از آن همه، تنها ابوذر و مقداد و حذیفهًْ‌بن‌یمان و عمّاربن‌یاسر سر خود را تراشیدند و بعد از آن ها سلمان (نیز آمد». حضرت دستانش را به آسمان بلند کرده و فرمود: «خداوندا! این قوم مرا ضعیف یافتند، چنانکه بنی اسرائیل هارون را ضعیف یافتند». بار خدایا! تو هر آنچه در پنهان و آشکارمان است را می‌دانی و هیچ‌چیزی در زمین و آسمان بر تو پنهان نیست: مرا مسلمان از دنیا بر و به نیکان برسان. ( یوسف/۱۰۱ ).

Imam Ali (peace be upon him): Abu al-Haytham ibn al-Tayyihan narrates: Imam Ali (peace be upon him) addressed the people and said: "By Allah! If I had helpers equal to the number of the companions of Talut or the number of the companions of Badr who were a match for the likes of you, I would strike you with the sword until you returned to the truth and inclined toward sincerity, and this would be better for mending the rift and for gentleness. O Allah, judge between us with truth, for You are the best of judges!" He said: Imam Ali (peace be upon him) then came out of the mosque and passed by a pen in which there were about thirty sheep, and he said: "By Allah, if I had men equal to the number of these sheep who were sincerely in the service of Allah the Mighty and Majestic and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), I would pull down the son of the fly-eater from his rule." When night came, three hundred and sixty men pledged allegiance to him unto death. Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "Tomorrow come to Ahjar al-Zayt with your heads shaved." Amir al-Mu'minin (peace be upon him) shaved his head, and out of all of them only Abu Dharr (may Allah have mercy on him), al-Miqdad (may Allah have mercy on him), Hudhayfah ibn al-Yaman (may Allah have mercy on him) and Ammar ibn Yasir (may Allah have mercy on him) shaved their heads, and after them Salman (may Allah have mercy on him) also came. He raised his hands to the sky and said: "O Allah! This people have found me weak, just as the Children of Israel found Harun weak. O Allah! You know all that is hidden and all that is manifest of ours, and nothing in the earth or the heaven is hidden from You: take me [from this world] as a Muslim and join me with the righteous." (Yusuf/101).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબુલ હયસમ બિન તયહાન કહે છે: ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ લોકોને સંબોધીને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! જો મારી પાસે તાલૂતના સાથીઓની સંખ્યા જેટલા અથવા બદ્રના સાથીઓની સંખ્યા જેટલા મદદગાર હોત જેઓ તમારા જેવા હોત, તો હું ચોક્કસ તલવારથી તમને પ્રહાર કરત જ્યાં સુધી તમે હક તરફ પાછા ન ફરો અને સચ્ચાઈ તરફ ઝુકાવ ન કરો, અને આ કાર્ય તિરાડ સાંધવા અને નરમાશ માટે વધુ સારું હોત; હે અલ્લાહ! અમારી વચ્ચે હકથી ફેંસલો કર કે તું શ્રેષ્ઠ ફેંસલો કરનાર છે!" કહે છે: ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) [આ વાતો કર્યા] પછી મસ્જિદમાંથી બહાર આવ્યા અને એક વાડાની બાજુમાંથી પસાર થયા જેમાં લગભગ ત્રીસ ઘેટાં હતાં, અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, જો મારી પાસે આ ઘેટાંની સંખ્યા જેટલા લોકો હોત જેઓ ખરેખર અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સેવામાં હોત, તો હું માખી ખાનારીના દીકરાને હકૂમતથી નીચે ઉતારી પાડત." જ્યારે રાત આવી, ત્યારે ત્રણસો સાઠ પુરુષોએ મૃત્યુ સુધી તેમની સાથે બયઅત કરી; અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "કાલે મુંડાવેલા માથા સાથે અહજારુઝ ઝયત પર આવજો. અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાનું માથું મુંડાવ્યું, અને એ બધામાંથી, ફક્ત અબૂઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) અને મિકદાદ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) અને હુઝયફા બિન યમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) અને અમ્માર બિન યાસિર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ પોતાનું માથું મુંડાવ્યું અને ત્યાર બાદ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) પણ આવ્યા." હઝરતે પોતાના હાથ આકાશ તરફ ઊંચા કરીને ફરમાવ્યું: "હે અલ્લાહ! આ કૌમે મને નબળો સમજ્યો, જેમ બની ઇસરાઈલે હારૂનને નબળો સમજ્યો." હે અલ્લાહ! તું જે કંઈ અમારા છૂપામાં અને પ્રગટમાં છે તે જાણે છે અને ધરતી અને આકાશમાં કોઈ વસ્તુ તારા પર છૂપી નથી: મને મુસલમાન તરીકે દુનિયામાંથી લઈ જા અને નેક લોકોમાં ભેળવી દે. (યૂસુફ/૧૦૧).

#16 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلْقَمَهًَْ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ‌الْحَضْرَمِیِّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ‌مُحَمَّدِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) أَنَّهُ قَالَ حَجَّ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْمَدِینَهًِْ ... وَ بَلَّغَ مَنْ حَجَّ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنْ أَهْلِ الْمَدِینَهًِْ وَ أَهْلِ الْأَطْرَافِ وَ الْأَعْرَابِ سَبْعِینَ أَلْفَ إِنْسَانٍ أَوْ یَزِیدُونَ عَلَی نَحْوِ عَدَدِ أَصْحَابِ مُوسَی (علیه السلام) السَّبْعِینَ أَلْفَ الَّذِینَ أَخَذَ عَلَیْهِمْ بَیْعَهًَْ هَارُونَ (علیه السلام) فَنَکَثُوا وَ اتَّبَعُوا الْعِجْلَ وَ السَّامِرِیَ وَ کَذَلِکَ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الْبَیْعَهًَْ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) بِالْخِلَافَهًِْ عَلَی عَدَدِ أَصْحَابِ مُوسَی (علیه السلام) فَنَکَثُوا الْبَیْعَهًَْ وَ اتَّبَعُوا الْعِجْلَ وَ السَّامِرِیَ سُنَّهًًْ بِسُنَّهًٍْ وَ مِثْلًا بِمِثْل.

امام باقر ( علقمهًْ‌بن‌محمّد حضرمی نقل می‌کند: امام باقر (فرمود: رسول خدا (همراه هفتادهزار نفر از اهالی مدینه و اطراف آن عازم مکّه شده و از مدینه خارج شدند مانند همان تعداد که حضرت موسی (از آنان برای هارون بیعت گرفت و عهدشکنی کردند و در آخر از گاو و سامری تبعیّت نمودند و همه‌ی جماعت مسلمین در طول این سفر قدم‌به‌قدم از تمام اعمال آن حضرت پیروی می‌کردند، ولی عاقبت این بیعتی که رسول خدا (برای خلافت علی (از مسلمانان گرفت در نهایت شبیه به عهدشکنی قوم موسی (در بیعت با هارون و تبعیّت از گاو و سامری گردید.

Imam Baqir (peace be upon him): Alqamah ibn Muhammad al-Hadrami narrates: Imam Baqir (peace be upon him) said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) set out from Medina for Mecca together with seventy thousand people from the inhabitants of Medina and its surroundings, like the same number from whom Musa (peace be upon him) took the pledge of allegiance for Harun and who broke their pledge and in the end followed the calf and al-Samiri. And all the community of Muslims throughout this journey followed step by step in all the acts of that Prophet, but in the end this pledge which the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) took from the Muslims for the caliphate of Ali (peace be upon him) ultimately became similar to the pledge-breaking of the people of Musa (peace be upon him) in their pledge to Harun and their following of the calf and al-Samiri.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલકમા બિન મુહમ્મદ હઝરમી નકલ કરે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીના અને તેની આસપાસના સિત્તેર હજાર લોકો સાથે મક્કા જવા રવાના થયા અને મદીનાથી બહાર નીકળ્યા, જેટલી સંખ્યા હઝરત મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમનાથી હારૂન માટે બયઅત લીધી હતી અને તેઓએ અહદ તોડ્યો અને અંતે ગાય અને સામરીનું અનુસરણ કર્યું, અને મુસલમાનોની બધી જમાત આ સફર દરમિયાન કદમ-બ-કદમ એ હઝરતના તમામ કાર્યોનું અનુસરણ કરતી હતી, પરંતુ અંતે આ બયઅત જે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની ખિલાફત માટે મુસલમાનો પાસેથી લીધી હતી તે આખરે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમના હારૂન સાથેની બયઅતમાં અહદ તોડવા અને ગાય તથા સામરીના અનુસરણ જેવી બની ગઈ.

#17 این گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه س… This people oppressed me and weakened me and were about to kill me, so do not let the enemies gloat over me, and do not place me with the wrongdoing people આ કૌમે મને દબાવ્યો અને કમજોર કરી નાખ્યો અને નજીક હતું કે મને કત્લ કરી નાખે, તો એવું ન કરો કે દુશ્મનો મારી હાંસી ઉડાવે અને મને ઝાલિમ કૌમ સાથે ન રાખો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

بِإسْنَادِهِ إلَی سَلْمَانَ‌الْفَارْسِیِّ (رحمة الله علیه) عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) حَدِیثٌ طَوِیلٌ یَقُولُ فِیهِ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) یَا أخِی أنْتَ سَیْفِی بَعْدِی وَ سَتَلْقَی مِنْ قُرَیْشٍ شِدَّهًًْ مِنْ تَظَاهُرِهِمْ عَلَیْکَ وَ ظُلْمِهِمْ لَکَ فَإِنْ وَجَدْتَ عَلَیْهِمْ أَعْوَاناً فَجَاهِدْهُمْ وَ قَاتِلْ مَنْ خَالَفَکَ بِمَنْ وَافَقَکَ وَ إِنْ لَمْ تَجِدْ أَعْوَاناً فَاصْبِرْ وَ کُفَّ یَدَکَ وَ لَا تُلْقِ بِهَا إِلَی التَّهْلُکَهًِْ فَإِنَّکَ مِنِّی بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) مِنْ مُوسَی (علیه السلام) وَ لَکَ بِهَارُونَ أُسْوَهًٌْ حَسَنَهًٌْ إِذَا اسْتَضْعَفَهُ قَوْمُهُ وَ کَادُوا یَقْتُلُونَهُ فَاصْبِرْ لِظُلْمِ قُرَیْشٍ إِیَّاکَ وَ تَظَاهُرِهِمْ عَلَیْکَ فَإِنَّکَ بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) وَ مَنْ تَبِعَه.

پیامبر ( روایتی طولانی که سندش به سلمان فارسی (منتهی می‌شود از پیامبر (نقل کرده است که به امیرالمومنین (فرمود: «ای برادرم! تو پس از من باقی خواهی ماند و از قریش به جهت هم دستیشان علیه تو و ظلمشان بر تو سختی خواهی دید؛ پس اگر یارانی برای خودت یافتی، با کمک آنان که با تو موافقند علیه آنان که با تو مخالفت می کنند بجنگ و اگر یارانی برای خودت نیافتی، صبر پیشه کن و دست نگه‌دار و خود را به هلاکت نینداز. تو در نزد من به منزله‌ی هارون (برای موسی (هستی و هارون (درآن‌هنگام که قومش او را ضعیف یافتند و نزدیک بود او را بکشند، اسوه ای نیکو برای توست. پس بر ظلم قریش بر خودت و همدستی آنان علیه خودت صبر کن که تو برای من به‌منزله‌ی هارون برای موسی (و پیروانش هستی».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): A long narration whose chain reaches through Salman al-Farsi (may Allah have mercy on him) from the Prophet (peace be upon him and his family), in which he said to Amir al-Mu'minin (peace be upon him): "O my brother! You will remain after me, and you will face hardship from Quraysh on account of their collusion against you and their oppression of you. So if you find helpers for yourself, then with the help of those who are with you fight against those who oppose you; and if you do not find helpers, then be patient and hold back your hand, and do not cast yourself into destruction. You are to me in the position of Harun (peace be upon him) to Musa (peace be upon him), and Harun (peace be upon him) — when his people found him weak and were about to kill him — is a beautiful example for you. So endure the oppression of Quraysh against you and their collusion against you, for you are to me in the position of Harun to Musa and his followers."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક લાંબી રિવાયત જેની સનદ સલમાન ફારસી (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) સુધી પહોંચે છે, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી નકલ કરવામાં આવી છે કે તેમણે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવ્યું: 'હે મારા ભાઈ! તમે મારા પછી બાકી રહેશો અને કુરૈશ તરફથી તેમના તમારી વિરુદ્ધ સાથ આપવા અને તમારા પર ઝુલ્મ કરવાના કારણે સખ્તી જોશો; તો જો તમે તમારા માટે મદદગારો મેળવો, તો જેઓ તમારી સાથે સહમત છે તેમની મદદથી જેઓ તમારી વિરુદ્ધ છે તેમની સાથે લડો, અને જો તમે તમારા માટે મદદગારો ન મેળવો, તો સબ્ર કરો અને હાથ રોકી રાખો અને પોતાને હલાકતમાં ન નાખો. તમે મારી પાસે એવા મકામ પર છો જેવો હારૂન (અલયહિસ્સલામ) મૂસા (અલયહિસ્સલામ) માટે હતા, અને હારૂન (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે તેમની કૌમે તેમને કમજોર જાણ્યા અને તેમને કત્લ કરવાની નજીક હતા, ત્યારે તમારા માટે એક નેક નમૂનો છે. તો કુરૈશના તમારા પર ઝુલ્મ અને તમારી વિરુદ્ધ તેમના સાથ આપવા પર સબ્ર કરો, કેમ કે તમે મારા માટે એવા મકામ પર છો જેવો હારૂન મૂસા અને તેમના પૈરવીકારો માટે હતા.'