عَنِ السِّنْدِیِّ عَنْ أبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: مَا أَخْلَصَ الْعَبْدُ الْإِیمَانَ بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَرْبَعِینَ یَوْماً أَوْ قَالَ مَا أَجْمَلَ عَبْدٌ ذِکْرَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَرْبَعِینَ یَوْماً إِلَّا زَهَّدَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِی الدُّنْیَا وَ بَصَّرَهُ دَاءَهَا وَ دَوَاءَهَا فَأَثْبَتَ الْحِکْمَهًَْ فِی قَلْبِهِ وَ أَنْطَقَ بِهَا لِسَانَهُ ثُمَّ تَلَا إِنَّ الَّذِینَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَیَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُفْتَرِینَ فَلَا تَرَی صَاحِبَ بِدْعَهًٍْ إِلَّا ذَلِیلًا وَ مُفْتَرِیاً عَلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ عَلَی رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ (علیهم السلام) إِلَّا ذَلِیلًا.
امام باقر ( سندی گوید: امام باقر (فرمود: بنده، ایمان خود را به خدا به مدّت چهل‌روز خالص نمی‌گرداند یا گفت: «چه نیکوست اگر بنده‌ای، ذکر خدای عزّوجلّ را برای چهل‌روز خالص گرداند مگر اینکه خدای عزّوجلّ او را زهد نسبت به دنیا دهد و درد دنیا و دوای آن را به او بیاموزد و حکمت را در دل او ریشه‌دار کند و زبانش را به آن جاری سازد». سپس این آیه را تلاوت فرمود: إِنَّ الَّذِینَ اتَّخَذُواْ الْعِجْلَ سَیَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِی الحَیاةِ الدُّنْیَا وَ کَذَلِکَ نَجْزِی الْمفْتَرِینَ پس صاحب بدعتی را نمی‌بینی، مگر اینکه ذلیل باشد و شخصی را که به خدای عزّوجلّ و رسولش، و اهل بیت (افترا می‌بندد را نمی‌بینی، مگر اینکه خوار و ذلیل باشد».
Imam Baqir (peace be upon him): Sindi said: Imam Baqir (peace be upon him) said: "A servant does not make his faith in Allah pure for forty days" — or he said: "How excellent it is if a servant makes the remembrance of Allah the Mighty and Majestic pure for forty days — except that Allah the Mighty and Majestic grants him detachment from the world and teaches him its disease and its cure, and roots wisdom in his heart and causes his tongue to speak it." Then he recited this verse: إِنَّ الَّذِینَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَیَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَ کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُفْتَرِینَ [Indeed, those who took the calf — wrath from their Lord and disgrace in the life of this world will overtake them; and thus do We recompense the fabricators]. "So you will not see the innovator except as one abased, and you will not see one who fabricates against Allah the Mighty and Majestic and His Messenger (peace be upon him and his family) and his Ahl al-Bayt (peace be upon them) except as one debased and abased."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સિન્દી કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: 'બંદો પોતાની ઈમાનને અલ્લાહ માટે ચાલીસ દિવસ સુધી ખાલિસ નથી કરતો' — અથવા ફરમાવ્યું: 'કેટલું સારું છે જો કોઈ બંદો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ના ઝિક્રને ચાલીસ દિવસ માટે ખાલિસ કરે, સિવાય કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તેને દુનિયા પ્રત્યે ઝુહ્દ આપે અને દુનિયાનો દર્દ અને તેની દવા તેને શીખવે અને હિકમતને તેના દિલમાં જડમૂળ કરે અને તેની જીભને તેનાથી જારી કરે.' પછી આ આયત તિલાવત ફરમાવી: إِنَّ الَّذِینَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَیَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَ کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُفْتَرِینَ [ખરેખર, જેમણે વાછરડાને [મઅબૂદ] બનાવ્યો, તેમને તેમના રબ તરફથી ગઝબ અને દુનિયાની ઝિંદગીમાં ઝિલ્લત પહોંચશે; અને આ જ રીતે અમે જૂઠ ઘડનારાઓને બદલો આપીએ છીએ]. 'તો બિદઅતવાળાને તમે નહીં જોશો સિવાય કે તે ઝલીલ હોય, અને એવી વ્યક્તિને જે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ અને તેના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અહલે બૈત (અલયહેમુસ્સલામ) પર જૂઠ બાંધે તમે નહીં જોશો સિવાય કે તે ખ્વાર અને ઝલીલ હોય.'