عَنْ زَیْنِ الْعَابِدِینَ (علیه السلام): أَنَّهُ اجْتَمَعَتْ قُرَیْشٌ إِلَی أَبِی‌طَالِبٍ وَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عِنْدَهُ فَقَالُوا قُلْ لَابْنِ أَخِیکَ یَکُفَّ عَنْ شَتْمِ آلِهَتِنَا فَلَا یَذْکُرْهَا بِسُوءٍ فَنَزَلَ أَ فَغَیْرَ اللهِ تَأْمُرُونِّی أَعْبُد فَقَالُوا قُلْ لَهُ أَرْسَلَهُ اللَّهُ إِلَیْنَا خَاصَّهًًْ أَمْ إِلَی النَّاسِ کَافَّهًًْ قَالَ بَلْ إِلَی النَّاسِ أُرْسِلْتُ کَافَّهًًْ إِلَی الْأَبْیَضِ وَ الْأَسْوَدِ وَ مَنْ عَلَی رُءُوسِ الْجِبَالِ وَ مَنْ فِی لُجَجِ الْبِحَارِ وَ لَأَدْعُوَنَّ السَّنَهًَْ فَارِسَ وَ الرُّومَ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِلَیْکُمْ جَمِیعاً فَتَجَبَّرَتْ قُرَیْشٌ وَ اسْتَکْبَرَتْ وَ قَالَتْ وَ اللَّهِ لَوْ سَمِعَتْ بِهَذَا فَارِسُ وَ الرُّومُ لَاخْتَطَفَتْنَا مِنْ أَرْضِنَا وَ لَقَلَعَتِ الْکَعْبَهًَْ حَجَراً حَجَراً فَنَزَلَ وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدی مَعَک وَ قَوْلُهُ أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ.
پیامبر ( از امام سجّاد (روایت شده است: سران قریش نزد ابوطالب آمده درحالی‌که پیامبر (در آنجا حضور داشت ... گفتند: «ای ابوطالب، به وی بگو که دست از دشنام‌دادن خدایان ما بردارد و از آن ها به زشتی یاد نکند. پس آیه نازل گشت: آیا به من دستور می‌دهید که غیر خدا را بپرستم ای جاهلان؟!. ( زمر/۶۴ ) پس گفتند: «به وی بگو: آیا خدا او را فقط برای ما فرستاده یا برای همه مردم»؟ فرمود: «برای همه‌ی مردم مبعوث شده ام: سیاه، سفید، کوه نشین، دریانشین، و قطعاً مردم سرزمین فارس و روم را نیز دعوت خواهم کرد یَأَ یُّهَا النَّاسُ إِنّی ِرَسُولُ اللهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعًا قریش با شنیدن این کلمات، دچار خودبزرگ بینی و تکبّر گشته و گفتند: به خدا سوگند اگر فارس و روم این سخن تو را بشنوند، ما را از سرزمین مان بیرون خواهند کرد و کعبه را نیز سنگ به سنگ ویران خواهند ساخت، پس آیه: آن‌ها گفتند: «ما اگر هدایت را همراه تو پذیرا شویم، ما را از سرزمینمان می‌ربایند»! آیا ما حرم امنی در اختیار آن‌ها قرار ندادیم که ثمرات هرچیزی [از هر شهر و دیاری] به‌سوی آن آورده می‌شود؟! رزقی است از جانب ما ولی بیشتر آنان نمی‌دانند!. ( قصص/۵۷ ) و آیه: آیا ندیدی پروردگارت با فیل سواران [لشکر ابرهه که برای نابودی کعبه آمده بودند] چه کرد؟!. ( فیل/۱ ) نازل شد».
The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Sajjad (peace be upon him): The chiefs of Quraysh came to Abu Talib while the Prophet (peace be upon him and his family) was present there... They said: "O Abu Talib, tell him to stop insulting our gods and to not speak ill of them." Then the verse was revealed: أَ فَغَیْرَ اللهِ تَأْمُرُونِّی أَعْبُدُ [Do you order me to worship other than Allah, O ignorant ones?!] (Zumar/64). Then they said: "Tell him: Has Allah sent him only for us, or for all people?" He said: "I have been sent for all people: the black, the white, the mountain-dweller, the sea-dweller, and indeed I will certainly invite the people of the land of Persia and Rome as well. یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعًا [O people! Indeed I am the Messenger of Allah to you all]." On hearing these words, Quraysh became arrogant and haughty and said: "By Allah, if Persia and Rome hear this speech of yours, they will drive us out of our land and will demolish the Kaaba stone by stone." Then the verse was revealed: "They said: 'If we follow the guidance with you, we shall be snatched away from our land'! Have We not established for them a secure sanctuary to which the fruits of everything [from every city and region] are brought? A provision from Us, but most of them do not know!" (Qasas/57), and the verse: "Have you not seen what your Lord did to the people of the elephant [the army of Abraha who came to destroy the Kaaba]?!" (Fil/1) were revealed.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે: કુરૈશના સરદારો અબૂ તાલિબ પાસે આવ્યા જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ત્યાં હાજર હતા... તેઓએ કહ્યું: "ઓ અબૂ તાલિબ, તેમને કહો કે અમારા ખુદાઓને ગાળો દેવાનું બંધ કરે અને તેમની બુરાઈ ન કરે." પછી આ આયત નાઝિલ થઈ: أَ فَغَیْرَ اللهِ تَأْمُرُونِّی أَعْبُدُ [શું તમે મને હુકમ કરો છો કે અલ્લાહ સિવાય બીજાની ઇબાદત કરું, ઓ જાહિલો?!] (ઝુમર/૬૪). પછી તેઓએ કહ્યું: "તેમને કહો: શું અલ્લાહે તેમને ફક્ત અમારા માટે મોકલ્યા છે કે તમામ લોકો માટે?" તમે ફરમાવ્યું: "હું તમામ લોકો માટે મબ્ઊસ થયો છું: કાળા, ગોરા, પહાડ પર રહેનારા, દરિયામાં રહેનારા, અને ખરેખર હું ફારસ અને રોમની ધરતીના લોકોને પણ દાવત આપીશ. یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعًا [ઓ લોકો! ખરેખર હું તમારા સૌ તરફ અલ્લાહનો રસૂલ છું]." આ શબ્દો સાંભળીને કુરૈશ ઘમંડ અને તકબ્બુરમાં પડ્યા અને કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ, જો ફારસ અને રોમ તમારી આ વાત સાંભળશે, તો અમને અમારી ધરતીથી બહાર કાઢી મૂકશે અને કાબાને પણ પથ્થર પથ્થર કરીને ધ્વસ્ત કરી નાખશે." પછી આ આયત: "તેઓએ કહ્યું: 'અમે જો તમારી સાથે હિદાયતને કબૂલ કરીએ, તો અમને અમારી ધરતીથી ઉપાડી લેવામાં આવશે'! શું અમે તેમના માટે અમનવાળું હરમ મુકરર્ર નથી કર્યું જ્યાં દરેક વસ્તુના ફળો [દરેક શહેર અને દેશથી] લાવવામાં આવે છે?! એ અમારા તરફથી રિઝ્ક છે પરંતુ તેમાંના મોટાભાગના જાણતા નથી!" (કસસ/૫૭) અને આયત: "શું તમે નથી જોયું કે તમારા પરવરદિગારે હાથી સવારો [અબરહાનું લશ્કર જે કાબાને નષ્ટ કરવા આવ્યું હતું] સાથે શું કર્યું?!" (ફીલ/૧) નાઝિલ થઈ.