سورة الأعراف

Verse 157 of 206

7:157

الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

همان كسانى كه از فرستاده‌ی [خدا]، پيامبرِ «اُمّى» [و درس نخوانده] پيروى مى‌كنند؛ پيامبرى كه صفاتش را، در تورات و انجيلى كه به‌صورت مكتوب نزدشان است، مى‌يابند؛ كه آن‌ها را به معروف دستور مى‌دهد، و از منكر بازمى‌دارد؛ اشياء پاكيزه را براى آن‌ها حلال مى‌شمرد، و ناپاكي‌ها را تحريم مى‌كند؛ و بارهاى سنگين، و زنجيرهايى را كه بر آن‌ها بود، [از دوش و گردنشان] برمى‌دارد؛ پس كسانى كه به او ايمان آوردند، و حمايت و ياريش كردند، و از [هدايت و] نورى كه با او نازل شده پيروى نمودند، تنها آنان رستگارانند».

Those who follow the Apostle-Prophet, the Ummi, whom they find written down with them in the Taurat and the Injeel (who) enjoins them good and forbids them evil, and makes lawful to them the good things and makes unlawful to them impure things, and removes from them their burden and the shackles which were upon them; so (as for) those who believe in him and honor him and help him, and follow the light which has been sent down with him, these it is that are the successful.

જે લોકો રસૂલની તાબેદારી કરે છે જે ઉમ્મી નબીનું વર્ણન તેમણે પોતાની પાસેની તૌરેત તથા ઇન્જીલમાં લખેલું પામે છે, જે તેમને નેકીનો હુકમ કરે છે તથા બદીની મનાઇ કરે છે, તથા પાક વસ્તુઓ તેમના માટે હલાલ અને ખબીસ વસ્તુઓ તેમના માટે હરામ કરે છે અને તેમનો (મુશ્કીલ એહકામનો) બોજો તથા તે બેડીઓ (અડચણો) કે જે તેમની ઉપર પડી હતી તે ઉતારે છે; માટે જે લોકો તેના પર ઇમાન લાવે છે તથા તેની ઇજ્જત કરે છે તથા તેની મદદ કરે છે, અને તેની સાથે નાઝિલ થયેલ નૂરની તાબેદારી કરે છે, તેઓ જ કામ્યાબ છે.

#1 همان کسانی که از فرستاده‌ی [خدا] هستند Those who are from the Messenger of Allah તે લોકો જે અલ્લાહના રસૂલ તરફથી છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

بُنِیَ الدِّینُ عَلَی اتِّبَاعِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونِی وَ اتِّبَاعِ الْکِتَابِ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ وَ اتِّبَاعِ الْأَئِمَّهًِْ مِنْ أَوْلَادِهِ وَ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ فَاتِّبَاعُ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) یُورِثُ الْمَحَبَّهًَْ یُحْبِبْکُمُ اللَّهُ وَ اتِّبَاعُ الْکِتَابِ یُورِثُ السَّعَادَهًَْ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدایَ فَلا یَضِلُّ وَ لا یَشْقی وَ اتِّبَاعُ الْأَئِمَّهًِْ یُورِثُ الْجَنَّهًَْ.

امام باقر ( دین بر پیروی از پیامبر (بنا شده است: بگو: «اگر خدا را دوست می‌دارید، از من پیروی کنید»!. ( آل عمران/۳۱ ) و پیروی از کتاب خدا به‌دلیل این آیه: وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ و پیروی از ائمّه (از اولاد پیامبر (به‌دلیل آیه: و کسانی که به نیکی از آن‌ها پیروی کردند. ( توبه/۱۰۰ ) پس پیروی از پیامبر (موجب محبّت می‌شود: یُحْبِبْکُمُ اللهُ؛ و پیروی از قرآن موجب سعادت: هرکس از هدایتم پیروی کند، نه گمراه می‌شود و نه تیره‌بخت. ( طه/۱۲۳ ) و پیروی از ائمّه سبب بهشت می‌شود.

Imam Baqir (peace be upon him): The religion is built upon following the Prophet (peace be upon him and his family): "Say: 'If you love Allah, then follow me' " (Al Imran/31); and following the Book of Allah, on the basis of this verse: وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ [and they follow the light which has been sent down with him]; and following the Imams from the descendants of the Prophet (peace be upon him and his family), on the basis of the verse: "and those who followed them in goodness" (Tawbah/100). So following the Prophet (peace be upon him and his family) brings about love: يُحْبِبْکُمُ اللهُ [Allah will love you]; and following the Quran brings about felicity: "whoever follows My guidance will not go astray, nor will he be wretched" (Ta Ha/123); and following the Imams brings about Paradise.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): દીન પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અનુસરણ પર બન્યો છે: "કહો: 'જો તમે અલ્લાહને ચાહતા હો, તો મારું અનુસરણ કરો' " (આલે ઇમરાન/૩૧); અને અલ્લાહની કિતાબનું અનુસરણ, આ આયતના આધારે: وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ [અને તેઓ તે નૂરનું અનુસરણ કરે છે જે તેમની સાથે નાઝિલ કરવામાં આવ્યું છે]; અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સંતાનોમાંથી ઇમામોનું અનુસરણ, આ આયતના આધારે: "અને તે લોકો જેમણે નેકી સાથે તેઓનું અનુસરણ કર્યું" (તૌબહ/૧૦૦). તો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું અનુસરણ મોહબ્બતનું કારણ બને છે: يُحْبِبْکُمُ اللهُ [અલ્લાહ તમને ચાહશે]; અને કુરઆનનું અનુસરણ સઆદતનું કારણ: જે કોઈ મારી હિદાયતનું અનુસરણ કરે, ન તો ગુમરાહ થશે અને ન બદનસીબ (તા હા/૧૨૩); અને ઇમામોનું અનુસરણ જન્નતનું કારણ બને છે.

#2 پیامبرِ «اُمّی» [و درس نخوانده] The Ummi Prophet ઉમ્મી પયગંબર [જેઓ કોઈની પાસે ભણ્યા નથી]

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

نَحْنُ أُمَّهًٌْ أُمِّیَّهًٌْ لَا نَکْتُبُ وَ لَا نَحْسُب.

پیامبر ( ما امّتی اُمّی هستیم که نمی نویسیم و حساب نمی دانیم.

The Prophet (peace be upon him and his family): We are an ummi nation (a nation of unlettered people); we do not write and we do not reckon.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અમે ઉમ્મી ઉમ્મત છીએ; અમે લખતા નથી અને ગણતરી કરતા નથી.

#3 پیامبرِ «اُمّی» [و درس نخوانده] The Ummi Prophet ઉમ્મી પયગંબર [જેઓ કોઈની પાસે ભણ્યા નથી]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصُّوفِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ الْبَاقِرَ (علیه السلام) فَقُلْتُ: یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ لِمَ سُمِّیَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) الْأُمِّیَّ؟ فَقَالَ: مَا یَقُولُ النَّاسُ؟ قُلْتُ: یَزْعُمُونَ أَنَّهُ إِنَّمَا سُمِّیَ الْأُمِّیَ لِأَنَّهُ لَمْ یُحْسِنْ أَنْ یَکْتُبَ. فَقَالَ (علیه السلام): کَذَبُوا عَلَیْهِمْ لَعْنَهًُْ اللَّهِ، أَنَّی ذَلِکَ وَ اللَّهُ یَقُولُ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ؟ فَکَیْفَ کَانَ یُعَلِّمُهُمْ مَا لَا یُحْسِنُ؟ وَ اللَّهِ لَقَدْ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقْرَأُ وَ یَکْتُبُ بِاثْنَتَیْنِ وَ سَبْعِینَ أَوْ قَالَ: بِثَلَاثَهًٍْ وَ سَبْعِینَ لِسَاناً وَ إِنَّمَا سُمِّیَ الْأُمِّیَّ لِأَنَّهُ کَانَ مِنْ أَهْلِ مَکَّهًَْ وَ مَکَّهًُْ مِنْ أُمَّهَاتِ الْقُرَی وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَ لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها.

امام باقر ( جعفربن‌محمد صوفی گوید: از امام باقر (پرسیدم: «چرا نبی اکرم (را امّی می‌گفتند»؟ فرمود: «مردم درباره‌ی این موضوع چه می‌گویند»؟ عرض کردم: «مردم گمان می‌کنند که چون آن حضرت نمی‌توانست بنویسد و بخواند حضرتش را امّی گفتند»! فرمود: «دروغ می‌گویند، لعنت خدا بر آن‌ها باد، چگونه چنین چیزی می‌شود که پیغمبر (نمی‌توانست بخواند و بنویسد! [و هرکه چنین معتقد باشد برخلاف قول خدا معتقد شده] با اینکه خداوند در کتاب محکم خود قرآن مجید می‌فرماید: و کسی است که در میان جمعیّت درس نخوانده رسولی از خودشان برانگیخت که آیاتش را بر آن‌ها می‌خواند و آن‌ها را تزکیه می‌کند و به آنان کتاب (قرآن) و حکمت می‌آموزد. ( جمعه/۲ ) اوست خدایی که میان عرب امّی (که خواندن و نوشتن را نمی‌دانستند) پیغمبری بزرگوار از جنس همان مردم مبعوث به رسالت فرمود تا برایشان آیات وحی خدا را تلاوت کند و ایشان را از جهل و صفات ناپسند و اخلاق زشت پاک سازد و شریعت و کتاب آسمانی و حکمت الهی به آن‌ها بیاموزد. پس وقتی که خدا بفرماید: «پیغمبر تلاوت آیات می‌نمود و مردم را تعلیم کتاب می‌کرد، آیا چنین پیغمبری نمی‌توانست بخواند و بنویسد»؟! به خدا قسم رسول خدا (به هفتاد و سه زبان می‌خواند و می‌نوشت، و علّت آنکه آن حضرت را امّی گفتند برای این بود که از اهل مکّه بود و مکّه را امّ القری می‌گویند چنانکه خدای تعالی می‌فرماید: تا [اهل] أمّ القری [مکّه] و کسانی را که گرد آن هستند، بترسانی! ( انعام/۹۲ ).

Imam Baqir (peace be upon him): Ja'far ibn Muhammad al-Sufi said: I asked Imam Baqir (peace be upon him): "Why was the noble Prophet (peace be upon him and his family) called Ummi?" He said: "What do the people say about this?" I said: "The people suppose that His Holiness was called Ummi because he could not read and write." He said: "They lie — may the curse of Allah be upon them. How can such a thing be, that the Prophet (peace be upon him and his family) could not read and write! [And whoever holds such a belief has believed contrary to the word of Allah,] while Allah in His firm Book, the noble Quran, says: 'And it is He who raised up amongst the unlettered people a Messenger from among themselves, who recites His verses to them and purifies them and teaches them the Book (the Quran) and wisdom' (Jumu'ah/2). He is the Allah who sent forth amongst the ummi Arabs (who did not know reading and writing) a noble Prophet from their own kind, to recite for them the verses of Allah's revelation and to purify them from ignorance and blameworthy traits and ugly morals, and to teach them the sacred law and the heavenly Book and divine wisdom. So when Allah says: 'The Prophet recited the verses and taught the people the Book,' could such a Prophet not read and write?! By Allah, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) read and wrote in seventy-three languages, and the reason His Holiness was called Ummi was because he was of the people of Makkah, and Makkah is called Ummul Qura, as Allah the Exalted says: 'That you may warn [the people of] Ummul Qura [Makkah] and those around it' (An'am/92)."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જઅફર બિન મુહમ્મદ સૂફી કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "નબીએ અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ઉમ્મી કેમ કહેવામાં આવતા હતા?" ફરમાવ્યું: "લોકો આ વિષે શું કહે છે?" મેં અરજ કરી: "લોકો ગુમાન કરે છે કે તે હઝરત લખી અને વાંચી શકતા ન હતા તેથી તેમને ઉમ્મી કહેવામાં આવ્યા!" ફરમાવ્યું: "તેઓ જૂઠું કહે છે, અલ્લાહની લઅનત તેઓ પર થાય, આવું કેવી રીતે થઈ શકે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) વાંચી અને લખી ન શકતા હોય! [અને જે કોઈ આવો અકીદો રાખે તે અલ્લાહના કૌલની ખિલાફ અકીદો રાખે છે] જ્યારે અલ્લાહ પોતાની મુહકમ કિતાબ કુરઆન મજીદમાં ફરમાવે છે: અને તે એવો છે જેણે અભણ લોકોમાં તેઓમાંથી જ એક રસૂલ મોકલ્યા, જે તેઓ પર તેની આયતો પઢે છે અને તેઓને પાક કરે છે અને તેઓને કિતાબ (કુરઆન) અને હિકમત શીખવે છે (જુમુઆહ/૨). તે એ જ ખુદા છે જેણે ઉમ્મી અરબો (જેઓ વાંચવા-લખવાનું જાણતા ન હતા) વચ્ચે તે જ લોકોમાંથી એક બુઝુર્ગ પયગંબર રિસાલત માટે મબઊસ કર્યા જેથી તેમના પર અલ્લાહની વહીની આયતો પઢે અને તેમને જહાલત, નાપસંદ સિફતો અને બુરી અખલાકથી પાક કરે અને શરીઅત, આસમાની કિતાબ અને ઇલાહી હિકમત તેઓને શીખવે. તો જ્યારે અલ્લાહ ફરમાવે કે: 'પયગંબર આયતોની તિલાવત કરતા હતા અને લોકોને કિતાબ શીખવતા હતા,' શું આવા પયગંબર વાંચી અને લખી ન શકતા હોય?! અલ્લાહની કસમ, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તોંતેર ભાષાઓમાં વાંચતા અને લખતા હતા, અને તે હઝરતને ઉમ્મી કહેવાનું કારણ એ હતું કે તેઓ મક્કાના રહેવાસી હતા અને મક્કાને ઉમ્મુલ કુરા કહેવામાં આવે છે, જેમ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: જેથી [મક્કાના રહેવાસી] ઉમ્મુલ કુરા [મક્કા] અને તેની આસપાસના લોકોને ડરાવો! (અનઆમ/૯૨)."

#4 پیامبرِ «اُمّی» [و درس نخوانده] The Ummi Prophet ઉમ્મી પયગંબર [જેઓ કોઈની પાસે ભણ્યા નથી]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) یَقْرَأُ الْکِتَابَ وَ لَا یَکْتُبُ.

امام صادق ( پیامبر (نوشته را می خواند امّا نمی‌نوشت.

Imam Sadiq (peace be upon him): The Prophet (peace be upon him and his family) used to read what was written but did not write.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) લખાણ વાંચતા હતા પરંતુ લખતા ન હતા.

#5 پیامبرِ «اُمّی» [و درس نخوانده] The Ummi Prophet ઉમ્મી પયગંબર [જેઓ કોઈની પાસે ભણ્યા નથી]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ مِمَّا مَنَّ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَی رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ کَانَ یَقْرَأُ وَ لَا یَکْتُبُ، فَلَمَّا تَوَجَّهَ أَبُو سُفْیَانَ إِلَی أُحُدٍ کَتَبَ الْعَبَّاسُ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَجَاءَهُ الْکِتَابُ وَ هُوَ فِی بَعْضِ حِیطَانِ الْمَدِینَهًِْ فَقَرَأَهُ وَ لَمْ یُخْبِرْ أَصْحَابَهُ وَ أَمَرَهُمْ أَنْ یَدْخُلُوا الْمَدِینَهًَْ فَلَمَّا دَخَلُوا الْمَدِینَهًَْ أَخْبَرَهُمْ.

امام صادق ( از منّت‌هایی که حقّ تعالی بر رسول گرامی اسلام (گذاشته این بود که آن جناب می‌خواند ولی نمی‌نوشت، هنگامی‌که ابوسفیان به احد متوجّه شد، عبّاس (نامه‌ای محضر مبارک پیامبر اکرم (نوشت، نامه وقتی به حضرت رسید که در یکی از باغ‌های مدینه بود، حضرت نامه را خوانده و به اصحابش خبر نداد فقط به آن‌ها امر فرمود که به مدینه داخل شوند، هنگامی‌که اصحاب به مدینه وارد شدند حضرت آن‌ها را از مضمون نامه خبر داد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Among the favours which Allah the Mighty and Majestic bestowed upon the noble Messenger of Islam (peace be upon him and his family) was that His Holiness would read but would not write. When Abu Sufyan set out for Uhud, Abbas wrote a letter to the noble presence of the Prophet (peace be upon him and his family). The letter reached His Holiness while he was in one of the gardens of Madinah. His Holiness read the letter and did not inform his companions; he only commanded them to enter Madinah. When the companions had entered Madinah, His Holiness informed them of the content of the letter.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હકે તઆલાએ ઇસ્લામના રસૂલે ગિરામી (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર જે એહસાનો કર્યા હતા તેમાંથી એક એ હતું કે તે જનાબ વાંચતા હતા પરંતુ લખતા ન હતા. જ્યારે અબૂ સુફયાન ઓહદ તરફ રવાના થયો, ત્યારે અબ્બાસે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં એક પત્ર લખ્યો. પત્ર જ્યારે હઝરતને પહોંચ્યો ત્યારે તેઓ મદીનાના એક બગીચામાં હતા. હઝરતે પત્ર વાંચ્યો અને પોતાના અસ્હાબોને ખબર ન આપી, ફક્ત તેઓને હુકમ કર્યો કે મદીનામાં દાખલ થાય. જ્યારે અસ્હાબો મદીનામાં દાખલ થયા ત્યારે હઝરતે તેઓને પત્રના મઝમૂનની ખબર આપી.

#6 پیامبری که صفاتش را، در تورات و انجیلی که نزدشان است، می‌یابند A Prophet whose description they find in the Torah and the Gospel with them એ પયગંબર જેની સિફતો તેઓ પોતાની પાસેની તૌરાત અને ઇંજીલમાં જુએ છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ یَهُودِیٌّ لِرَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله): إِنِّی قَرَأْتُ نَعْتَکَ فِی التَّوْرَاهًِْ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ مَوْلِدُهُ بِمَکَّهًَْ وَ مُهَاجَرُهُ بِطَیْبَهًَْ وَ لَیْسَ بِفَظٍّ وَ لَا غَلِیظٍ وَ لَا سَخَّابٍ وَ لَا مُتَزَیِّنٍ بِالْفُحْشِ وَ لَا قَوْلِ الْخَنَاءِ وَ أَنَا أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّکَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ هَذَا مَالِی فَاحْکُمْ فِیهِ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ.

امام علی ( شخصی یهودی به رسول خدا (عرض نمود: «نعت و ستایش تو را در تورات خوانده‌ام، محمّدبن‌عبدالله (که محلّ ولادتش در مکّه و هجرتش از آن است، و کسی است که نه تفرقه افکن است و نه سخت دل و پرهیاهو، نه فحّاش است و نه سخنان زشت بر زبان می‌آورد، و من شهادت می‌دهم که خدایی جز الله نیست و تو رسول خدایی، و این مال و اموال من است، مطابق آنچه خداوند نازل نموده، در آن حکم و تصرّف کن».

Imam Ali (peace be upon him): A Jewish man came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: "I have read your description and praise in the Torah — Muhammad ibn Abdullah, whose place of birth is Makkah and whose place of migration is from it, and who is neither divisive nor harsh-hearted nor clamorous, neither foul-mouthed nor uttering obscene speech. And I bear witness that there is no god but Allah and that you are the Messenger of Allah, and this is my wealth and property — rule and dispose of it according to what Allah has revealed."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક યહૂદી માણસ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો અને અરજ કરી: "મેં તૌરાતમાં તમારી પ્રશંસા અને ગુણગાન વાંચ્યાં છે — મુહમ્મદ બિન અબ્દુલ્લાહ, જેમની જન્મભૂમિ મક્કા છે અને જેમની હિજરત તેમાંથી છે, અને જેઓ ન તો ફૂટ પાડનાર છે, ન કઠોર દિલ અને શોરબકોર કરનાર, ન ગાળ આપનાર છે અને ન અશ્લીલ વાતો જીભ પર લાવનાર. અને હું સાક્ષી આપું છું કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી અને તમે અલ્લાહના રસૂલ છો, અને આ મારો માલ અને સંપત્તિ છે, અલ્લાહે જે નાઝિલ કર્યું છે તે અનુસાર તેમાં હુકમ અને તસર્રુફ કરો."

#7 پیامبری که صفاتش را، در تورات و انجیلی که نزدشان است، می‌یابند A Prophet whose description they find in the Torah and the Gospel with them એ પયગંબર જેની સિફતો તેઓ પોતાની પાસેની તૌરાત અને ઇંજીલમાં જુએ છે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فِی الْخَرَائِجِ وَ الْجَرَائِحِ عَنِ الرِّضَا (علیه السلام) حَدِیثٌ طَوِیلٌ وَ فِیهِ: فَقَالَ الرِّضَا (علیه السلام): أَنْتَ یَا جَاثَلِیقُ آمِنْ فِی ذِمَّهًِْ اللَّهِ وَ ذِمَّهًِْ رَسُولِهِ لِأَنَّهُ لَا یَبْدَؤُکَ مِنَّا شَیْءٌ تَکْرَهُ مِمَّا تَخَافُهُ وَ تَحْذَرُهُ. قَالَ: أَمَّا إِذَا قَدْ آمَنْتَنِی فَإِنَّ هَذَا النَّبِیُّ الَّذِی اسْمُهُ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ هَذَا الْوَصِیُّ الَّذِی اسْمُهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ هَذِهِ الْبِنْتُ الَّتِی اسْمُهَا فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) وَ هَذَانِ السِّبْطَانِ اللَّذَانِ اسْمُهُمَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ (علیها السلام) فِی التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ.

امام رضا ( امام رضا (به جاثلیق فرمود: «خدا و پیغمبر (را گواه می‌گیرم که در امانی! از طرف ما آنچه که مخالف طبع توست، متوجّه تو نشود». جاثلیق گفت: «اکنون که امان دادی، این پیغمبری که اسم او محمّد است و این وصی که نامش علی است و دخترش که فاطمه نامیده می‌شود و آن دو فرزندی که موسوم به حسن و حسین هستند، نامشان در تورات و انجیل و زبور ثبت است».

Imam al-Rida (peace be upon him): Imam al-Rida (peace be upon him) said to the Catholicos: "I take Allah and His Prophet (peace be upon him and his family) as witness that you are safe! Nothing from our side which is against your nature will come to you." The Catholicos said: "Now that you have granted me safety [I say]: this Prophet whose name is Muhammad, and this successor whose name is Ali, and his daughter who is called Fatima, and those two sons named Hasan and Husayn — their names are recorded in the Torah, the Injil and the Zabur."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) એ જાસલીકને ફરમાવ્યું: "હું અલ્લાહ અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને સાક્ષી લઉં છું કે તું અમાનમાં છે! અમારી તરફથી જે તારા સ્વભાવ વિરુદ્ધ હોય તે તારા તરફ નહીં આવે." જાસલીકે કહ્યું: "હવે જ્યારે તમે અમાન આપી છે [તો હું કહું છું]: આ પયગંબર જેમનું નામ મુહમ્મદ છે અને આ વસી જેમનું નામ અલી છે અને તેમની પુત્રી જેમનું નામ ફાતિમા છે અને તે બે સંતાનો જેઓ હસન અને હુસૈન નામથી ઓળખાય છે — તેમનાં નામ તૌરાત, ઇન્જીલ અને ઝબૂરમાં નોંધાયેલાં છે."

#8 پیامبری که صفاتش را، در تورات و انجیلی که نزدشان است، می‌یابند A Prophet whose description they find in the Torah and the Gospel with them એ પયગંબર જેની સિફતો તેઓ પોતાની પાસેની તૌરાત અને ઇંજીલમાં જુએ છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ: جَاءَ نَفَرٌ مِنَ الْیَهُودِ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَال یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فَأَخْبِرْنِی عَنْ خَمْسَهًِْ أَشْیَاءَ مَکْتُوبَاتٍ فِی التَّوْرَاهًِْ أَمَرَ اللَّهُ بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنْ یَقْتَدُوا بِمُوسَی (علیه السلام) فِیهَا مِنْ بَعْدِهِ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) أَوَّلُ مَا فِی التَّوْرَاهًِْ مَکْتُوبٌ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ هِیَ بِالْعِبْرَانِیَّهًِْ طاب ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّه (صلی الله علیه و آله) هَذِهِ الْآیَهًَْ یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ وَ فِی السَّطْرِ الثَّانِی اسْمُ وَصِیِّی عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‎طَالِبٍ (علیه السلام) وَ الثَّالِثِ وَ الرَّابِعِ سِبْطَیَّ الْحَسَنِ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ فِی السَّطْرِ الْخَامِسِ أُمِّهِمَا فَاطِمَهًَْ سَیِّدَهًِْ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ (سلام الله علیها) وَ فِی التَّوْرَاهًِْ اسْمُ وَصِیِّی إِلْیَا وَ اسْمُ السِّبْطَیْنِ شَبَّرَ وَ شَبِیرٍ وَ هُمَا نُورَا فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) قَالَ الْیَهُودِیُّ صَدَقْتَ یَا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله).

پیامبر ( حسن‌بن‌علی (فرمود: «تعدادی از یهودیان نزد رسول خدا (آمده و چند سؤال از ایشان کردند و از جمله سؤ ال هایی که از وی پرسیدند این بود: مرا از پنج‌چیز آگاه کنید که در تورات نوشته شده و خداوند به بنی اسرائیل امر فرموده که پس از موسی (در آن ها به وی اقتدا کنند. پیامبر (فرمود: «پیامبر (فرمود: در آغاز تورات نوشته شده است محمّدٌ رسولُ الله که به زبان عبری «طاب» نوشته شده، سپس پیامبر (این دو آیه را تلاوت فرمود: یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ و در سطر دوّم نام وصیّ من علیّ‌بن‌ابی‌طالب (و در سطرهای سوّم و چهارم نام دو سبط من حسن و حسین (و در سطر پنجم نام مادرشان فاطمه (سرور زنان جهان نوشته شده است. و در تورات نام وصیّ من «إلیا» و نام من دو سبط من «شبّر و شبیر» که آن دو، دو نور فاطمه (هستند، نوشته شده است». یهودی عرض کرد: «راست گفتی ای محمّد (».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Hasan ibn Ali (peace be upon him) said: A group of Jews came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and asked him several questions. Among the questions they asked him was this: "Inform me of five things written in the Torah which Allah commanded the Children of Israel to follow Musa (peace be upon him) in, after him." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "At the beginning of the Torah it is written 'Muhammadun Rasul Allah', which in the Hebrew language is written 'Tab'." Then the Prophet (peace be upon him and his family) recited these two verses: يَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ [They find him written down with them in the Torah and the Injil, and giving glad tidings of a Messenger who will come after me, whose name is Ahmad]. "And in the second line is the name of my successor, Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and in the third and fourth lines are the names of my two grandsons, Hasan and Husayn (peace be upon them), and in the fifth line is the name of their mother Fatima (peace be upon her), the mistress of the women of the worlds. And in the Torah the name of my successor is 'Ilya' and the name of my two grandsons is 'Shabbar and Shabir', who are the two lights of Fatima (peace be upon her)." The Jew said: "You have spoken the truth, O Muhammad (peace be upon him and his family)."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હસન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "કેટલાક યહૂદીઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા અને તેમને કેટલાક સવાલો કર્યા. તેમાંનો એક સવાલ આ હતો: મને પાંચ વસ્તુઓ વિશે માહિતી આપો જે તૌરાતમાં લખાયેલી છે અને અલ્લાહે બની ઇસ્રાઈલને હુકમ કર્યો છે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પછી તેમાં તેમનું અનુકરણ કરે. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'તૌરાતની શરૂઆતમાં લખાયેલું છે મુહમ્મદુન રસૂલુલ્લાહ, જે હિબ્રૂ ભાષામાં ‘તાબ’ લખાયેલું છે.' પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ આ બે આયતોની તિલાવત ફરમાવી: يَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ [તેઓ તેમને પોતાની પાસે તૌરાત અને ઇન્જીલમાં લખાયેલા જુએ છે, અને એક રસૂલની ખુશખબરી આપનાર જે મારા પછી આવશે, જેમનું નામ અહમદ છે]. અને બીજી લીટીમાં મારા વસી અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) નું નામ, અને ત્રીજી અને ચોથી લીટીમાં મારા બે સિબ્ત (નવાસાઓ) હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ) નાં નામ, અને પાંચમી લીટીમાં તેમની માતા ફાતિમા (અલયહસ્સલામ), જગતની સ્ત્રીઓની સરદાર, નું નામ લખાયેલું છે. અને તૌરાતમાં મારા વસીનું નામ ‘ઇલ્યા’ અને મારા બે સિબ્તનાં નામ ‘શબ્બર અને શબીર’ લખાયેલાં છે, જેઓ ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) ના બે નૂર છે." યહૂદીએ અરજ કરી: "સાચું ફરમાવ્યું, હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!"

#9 پیامبری که صفاتش را، در تورات و انجیلی که نزدشان است، می‌یابند A Prophet whose description they find in the Torah and the Gospel with them એ પયગંબર જેની સિફતો તેઓ પોતાની પાસેની તૌરાત અને ઇંજીલમાં જુએ છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أبِی‌عُبَیْدَهًَْ اْلحَذَّاءِ قَالَ: ... ثُمَّ قَالَ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَعْنِی النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) وَ الْوَصِیَّ وَ الْقَائِمَ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ إِذَا قَامَ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْمُنْکَرُ مَنْ أَنْکَرَ فَضْلَ الْإِمَامِ وَ جَحَدَهُ وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ أَخْذَ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِهِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ وَ الْخَبَائِثُ قَوْلُ مَنْ خَالَفَ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ هِیَ الذُّنُوبُ الَّتِی کَانُوا فِیهَا قَبْلَ مَعْرِفَتِهِمْ فَضْلَ الْإِمَامِ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ وَ الْأَغْلَالُ مَا کَانُوا یَقُولُونَ مِمَّا لَمْ یَکُونُوا أُمِرُوا بِهِ مِنْ تَرْکِ فَضْلِ الْإِمَامِ فَلَمَّا عَرَفُوا فَضْلَ الْإِمَامِ وَضَعَ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْإِصْرُ الذَّنْبُ وَ هِیَ الْآصَارُ ثُمَّ نَسَبَهُمْ فَقَالَ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ یَعْنِی بِالْإِمَامِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ یَعْنِی الَّذِینَ اجْتَنَبُوا الْجِبْتَ وَ الطَّاغُوتَ أَنْ یَعْبُدُوهَا وَ الْجِبْتُ وَ الطَّاغُوتُ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ وَ الْعِبَادَهًُْ طَاعَهًُْ النَّاسِ لَهُم.

امام باقر ( ابوعبیده حذاء گوید: ... سپس امام (فرمود: یَجِدُونَهُ مَکْتُوبًا عِندَهُمْ فِی التَّوْرَاةِ وَ الإِنْجِیلِ یعنی پیامبر (و وصی و قائم (را که در هنگام قیامش آنان را به معروف امر می‌کند و از منکر نهی می‌کند و منکر کسی است که فضل امام را انکار کرده باشد. وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ یعنی دریافت علم از اهلش؛ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الخَبَآئِثَ و منظور از خبائث، قول مخالفان است. وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ عبارت است از گناهانی که قبل از شناخت فضیلت امام مرتکب می‌شدند وَ الأَغْلاَلَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ اغلال یعنی آنچه را که درباره‌ی انکار فضیلت امام می‌گفتند درحالی‌که به آنان امر نشده بود. هنگامی‌که فضیلت امام را شناختند، گناهانشان را بخشید. «اصر» همان گناه است و جمع آن آصار است. سپس به آنان نسبت داده و فرموده است: فَالَّذِینَ آمَنُواْ بِهِ یعنی به امام ایمان آوردند وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ المُفْلِحُونَ یعنی آنان‌که از پرستیدن بت ها و طاغوت اجتناب ورزیدند و منظور از جِبت و طاغوت، فلان و فلان و فلان است و عبادت، عبارت از اطاعت مردم از آنان است.

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Ubaydah al-Hadhdha said: ... Then the Imam (peace be upon him) said regarding the words of Allah the Exalted يَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ [they find him written down with them in the Tawrat and the Injil], meaning the Prophet (peace be upon him and his family) and the Wasi and the Qa'im, who, when he rises, يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ [enjoins upon them what is right] and يَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ [forbids them from what is wrong]; and al-munkar (the wrong) is the one who denies the excellence of the Imam. وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ [and he makes lawful for them the good things], meaning the taking of knowledge from its people; وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَائِثَ [and he forbids upon them the impure things], and what is meant by al-khaba'ith (the impure things) is the speech of the opponents. وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ [and he removes from them their burden] consists of the sins they used to commit before recognizing the excellence of the Imam. وَ الْأَغْلَالَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ [and the shackles which were upon them]: al-aghlal (the shackles) means what they used to say concerning the denial of the excellence of the Imam, while they had not been commanded to do so. When they recognized the excellence of the Imam, He forgave their sins. Al-isr is the sin itself, and its plural is al-asar. Then He attributed to them and said: فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ [so those who believe in him], meaning they believed in the Imam, وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [and honour him and help him and follow the light which has been sent down with him — these are the successful], meaning those who kept away from worshipping the idols and the taghut, and what is meant by al-Jibt and al-Taghut is so-and-so and so-and-so and so-and-so, and the worship is the people's obedience to them.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ ઉબૈદા હઝ્ઝાએ કહ્યું: ... પછી ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ તઆલાના કથન યَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ [તેઓ તેમને તેમની પાસે તૌરાત અને ઇન્જીલમાં લખાયેલા જુએ છે] વિશે ફરમાવ્યું: એટલે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને વસી અને કાઇમ, જેઓ પોતાના કિયામ વખતે તેઓને يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ [નેકીનો હુકમ આપે છે] અને يَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ [બુરાઇથી રોકે છે], અને મુનકર તે છે જેણે ઇમામની ફઝીલતનો ઇનકાર કર્યો હોય. وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ [અને તેઓ માટે પવિત્ર વસ્તુઓ હલાલ કરે છે], એટલે કે ઇલ્મને તેના અહલથી પ્રાપ્ત કરવું; وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَائِثَ [અને તેઓ પર અપવિત્ર વસ્તુઓ હરામ કરે છે], અને ખબાઇસથી મુરાદ મુખાલિફોનું કથન છે. وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ [અને તેઓ પરથી તેમનો બોજ ઉતારે છે] એ ગુનાહો છે જે ઇમામની ફઝીલત જાણ્યા પહેલાં તેઓ કરતા હતા. وَ الْأَغْلَالَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ [અને તે બેડીઓ જે તેમના પર હતી]: અગ્લાલ એટલે તે વસ્તુ જે ઇમામની ફઝીલતના ઇનકાર વિશે તેઓ કહેતા હતા જ્યારે કે તેઓને તેનો હુકમ આપવામાં આવ્યો ન હતો. જ્યારે તેઓએ ઇમામની ફઝીલત જાણી, તો તેઓના ગુનાહો માફ કરી દીધા. 'ઇસ્ર' એ જ ગુનાહ છે અને તેનું બહુવચન આસાર છે. પછી તેઓ તરફ સંબંધ આપીને ફરમાવ્યું: فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ [તો જેઓ તેમના પર ઈમાન લાવ્યા], એટલે કે ઇમામ પર ઈમાન લાવ્યા, وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [અને તેમનું સન્માન કર્યું અને તેમની મદદ કરી અને તે નૂરનું અનુસરણ કર્યું જે તેમની સાથે ઉતારવામાં આવ્યું — તેઓ જ સફળ છે], એટલે કે તેઓ જેઓ બુતો અને તાગૂતની ઇબાદતથી દૂર રહ્યા, અને જિબ્ત અને તાગૂતથી મુરાદ ફલાણો, ફલાણો અને ફલાણો છે, અને ઇબાદત એટલે લોકોનું તેમનું અનુસરણ કરવું.

#10 پیامبری که صفاتش را، در تورات و انجیلی که نزدشان است، می‌یابند A Prophet whose description they find in the Torah and the Gospel with them એ પયગંબર જેની સિફતો તેઓ પોતાની પાસેની તૌરાત અને ઇંજીલમાં જુએ છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ بَیْنَ یُوسُفَ (علیه السلام) وَ مُوسَی (علیه السلام) مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) وَ کَانَ وَصِیُّ مُوسَی (علیه السلام) یُوشَعَ‌بْنَ‌نُونٍ (علیه السلام) وَ هُوَ فَتَاهُ الَّذِی ذَکَرَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِی کِتَابِهِ فَلَمْ تَزَلِ الْأَنْبِیَاءُ (علیهم السلام) تُبَشِّرُ بِمُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) حَتَّی بَعَثَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی الْمَسِیحَ عِیسَی‌ابْنَ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) فَبَشَّرَ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی یَجِدُونَهُ یَعْنِی الْیَهُودَ وَ النَّصَارَی مَکْتُوباً یَعْنِی صِفَهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عِنْدَهُمْ یَعْنِی فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ یُخْبِرُ عَنْ عِیسَی (علیه السلام) وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ وَ بَشَّرَمُوسَی (علیه السلام)وَ عِیسَی بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) کَمَا بَشَّرَ الْأَنْبِیَاءُ (علیهم السلام) بَعْضُهُمْ بِبَعْضٍ حَتَّی بَلَغَتْ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله).

امام باقر ( میان یوسف و موسی (پیامبرانی بودند. و وصیّ موسی (یوشع‌بن‌نون (بود و همان جوان او بود که خدای عزّوجلّ داستانش را در قرآنش ذکر فرموده، پس همچنان پیامبران به آمدن محمّد (مژده می‌دادند تا اینکه خدای تبارک‌وتعالی حضرت مسیح عیسی‌بن‌مریم (را فرستاد و او نیز به آمدن محمّد (مژده داد، و این است کلام خداوند که می‌فرماید: یَجِدُونَهُ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمعْرُوفِ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ المُنْکَرِ و همین است گفتار خدای عزّوجلّ که عیسی (خبر می‌دهد: وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَد ( صف/۶ ) و موسی و عیسی (هردو به آمدن محمّد (مژده دادند چنانچه پیامبران (یکدیگر را مژده دادند تا رسید به خود حضرت محمّد (.

Imam Baqir (peace be upon him): Between Yusuf (peace be upon him) and Musa (peace be upon him) there were prophets. And the wasi of Musa (peace be upon him) was Yusha ibn Nun (peace be upon him), and he was that young man of his whose story Allah the Mighty and Majestic has mentioned in His Quran. The prophets continued to give glad tidings of the coming of Muhammad (peace be upon him and his family) until Allah, Blessed and Exalted, sent the Messiah, Isa ibn Maryam (peace be upon him), and he too gave glad tidings of the coming of Muhammad (peace be upon him and his family). And this is the word of Allah who says: يَجِدُونَهُ فِی التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ [they find him in the Tawrat and the Injil; he enjoins upon them what is right and forbids them from what is wrong]. And this is the saying of Allah the Mighty and Majestic, in which He reports about Isa (peace be upon him): وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ [and giving glad tidings of a Messenger who will come after me, whose name is Ahmad] (Saff/6). And Musa and Isa (peace be upon them) both gave glad tidings of the coming of Muhammad (peace be upon him and his family), just as the prophets (peace be upon them) gave glad tidings of one another until it reached Muhammad himself (peace be upon him and his family).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) અને મુસા (અલયહિસ્સલામ)ની વચ્ચે પયગંબરો હતા. અને મુસા (અલયહિસ્સલામ)ના વસી યુશા બિન નૂન (અલયહિસ્સલામ) હતા, અને તેઓ જ તેમના તે યુવાન હતા જેમની વાર્તા અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પોતાના કુરઆનમાં ઝિક્ર કરી છે. પછી પયગંબરો સતત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના આગમનની ખુશખબરી આપતા રહ્યા ત્યાં સુધી કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ હઝરત મસીહ ઇસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ)ને મોકલ્યા, અને તેમણે પણ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના આગમનની ખુશખબરી આપી. અને આ જ અલ્લાહનું કથન છે જે ફરમાવે છે: يَجِدُونَهُ فِی التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ [તેઓ તેમને તૌરાત અને ઇન્જીલમાં જુએ છે; તેઓ તેમને નેકીનો હુકમ આપે છે અને બુરાઇથી રોકે છે]. અને આ જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન છે જેમાં ઇસા (અલયહિસ્સલામ) વિશે ખબર આપે છે: وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ [અને એક રસૂલની ખુશખબરી આપનાર જે મારા પછી આવશે, જેમનું નામ અહમદ છે] (સફ્ફ/૬). અને મુસા અને ઇસા (અલયહેમસ્સલામ) બંનેએ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના આગમનની ખુશખબરી આપી, જેમ પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)એ એકબીજાની ખુશખબરી આપી ત્યાં સુધી કે તે ખુદ હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સુધી પહોંચી.

#11 پیامبری که صفاتش را، در تورات و انجیلی که نزدشان است، می‌یابند A Prophet whose description they find in the Torah and the Gospel with them એ પયગંબર જેની સિફતો તેઓ પોતાની પાસેની તૌરાત અને ઇંજીલમાં જુએ છે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فِی بَابِ مَجْلِسِ الرِّضَا (علیه السلام) مَعَ أصْحَابِ الْمِلَلِ وَ الْمَقَالَاتِ فَالْتَفَتَ الرِّضَا (علیه السلام) إِلَی رَأْسِ الْجَالُوتِ فَقَالَ لَهُ تَسْأَلُنِی أَوْ أَسْأَلُکَ قَالَ بَلْ أَسْأَلُکَ وَ لَسْتُ أَقْبَلُ مِنْکَ حُجَّهًًْ إِلَّا مِنَ التَّوْرَاهًِْ أَوْ مِنَ الْإِنْجِیلِ أَوْ مِنْ زَبُورِ دَاوُدَ أَوْ مِمَّا فِی صُحُفِ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ مُوسَی (علیه السلام) فَقَالَ الرِّضَا (علیه السلام) لَا تَقْبَلْ مِنِّی حُجَّهًًْ إِلَّا بِمَا تَنْطِقُ بِهِ التَّوْرَاهًُْ عَلَی لِسَانِ مُوسَی‌بْنِ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) وَ الْإِنْجِیلُ عَلَی لِسَانِ عِیسَی‌ابْنِ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) وَ الزَّبُورُ عَلَی لِسَانِ دَاوُدَ (علیه السلام) فَقَالَ رَأْسُ الْجَالُوتِ مِنْ أَیْنَ تُثْبِتُ نُبُوَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) شَهِدَ بِنُبُوَّتِهِ (صلی الله علیه و آله) مُوسَی‌بْنُ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) وَ عِیسَی‌ابْنُ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) وَ دَاوُدُ (علیه السلام) خَلِیفَهًُْ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فِی الْأَرْضِ فَقَالَ لَهُ أَثْبِتْ قَوْلَ مُوسَی‌بْنِ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) هَلْ تَعْلَمُ یَا یَهُودِیُّ أَنَّ مُوسَی (علیه السلام) أَوْصَی بَنِی إِسْرَائِیلَ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّهُ سَیَأْتِیکُمْ نَبِیٌّ هُوَ مِنْ إِخْوَتِکُمْ فَبِهِ فَصَدِّقُوا وَ مِنْهُ فَاسْمَعُوا فَهَلْ تَعْلَمُ أَنَّ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ إِخْوَهًًْ غَیْرَ وُلْدِ إِسْمَاعِیلَ (علیه السلام) إِنْ کُنْتَ تَعْرِفُ قَرَابَهًَْ إِسْرَائِیلَ (علیه السلام) مِنْ إِسْمَاعِیلَ (علیه السلام) وَ النَّسَبَ الَّذِی بَیْنَهُمَا مِنْ قِبَلِ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) فَقَالَ رَأْسُ الْجَالُوتِ هَذَا قَوْلُ مُوسَی (علیه السلام) لَا نَدْفَعُهُ فَقَالَ لَهُ الرِّضَا (علیه السلام) هَلْ جَاءَکُمْ مِنْ إِخْوَهًِْ بَنِی إِسْرَائِیلَ نَبِیٌّ غَیْرُ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) قَالَ لَا قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) أَ وَ لَیْسَ قَدْ صَحَّ هَذَا عِنْدَکُمْ قَالَ نَعَمْ وَ لَکِنِّی أُحِبُّ أَنْ تُصَحِّحَهُ لِی مِنَ التَّوْرَاهًِْ فَقَالَ لَهُ الرِّضَا (علیه السلام) هَلْ تُنْکِرُ أَنَّ التَّوْرَاهًَْ تَقُولُ لَکُمْ جَاءَ النُّورُ مِنْ جَبَلِ طُورِ سَیْنَاءَ وَ أَضَاءَ لَنَا مِنْ جَبَلِ سَاعِیرَ وَ اسْتَعْلَنَ عَلَیْنَا مِنْ جَبَلِ فَارَانَ قَالَ رَأْسُ الْجَالُوتِ أَعْرِفُ هَذِهِ الْکَلِمَاتِ وَ مَا أَعْرِفُ تَفْسِیرَهَا قَالَ الرِّضَا (علیه السلام)أَنَا أُخْبِرُکَ بِهِ أَمَّا قَوْلُهُ جَاءَ النُّورُ مِنْ جَبَلِ طُورِ سَیْنَاءَ فَذَلِکَ وَحْیُ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی الَّذِی أَنْزَلَهُ عَلَی مُوسَی (علیه السلام) عَلَی جَبَلِ طُورِ سَیْنَاءَ وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ أَضَاءَ لَنَا مِنْ جَبَلِ سَاعِیرَ فَهُوَ الْجَبَلُ الَّذِی أَوْحَی اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ إِلَی عِیسَی‌ابْنِ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) وَ هُوَ عَلَیْهِ وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ اسْتَعْلَنَ عَلَیْنَا مِنْ جَبَلِ فَارَانَ فَذَلِکَ جَبَلٌ مِنْ جِبَالِ مَکَّهًَْ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهَا یَوْمٌ وَ قَالَ شَعْیَا النَّبِیُّ (علیه السلام)فِیمَا تَقُولُ أَنْتَ وَ أَصْحَابُکَ فِی التَّوْرَاهًِْ رَأَیْتُ رَاکِبَیْنِ أَضَاءَ لَهُمَا الْأَرْضُ أَحَدُهُمَا رَاکِبٌ عَلَی حِمَارٍ وَ الْآخَرُ عَلَی جَمَلٍ فَمَنْ رَاکِبُ الْحِمَارِ وَ مَنْ رَاکِبُ الْجَمَلِ قَالَ رَأْسُ الْجَالُوتِ لَا أَعْرِفُهُمَا فَخَبِّرْنِی بِهِمَا قَالَ (علیه السلام) أَمَّا رَاکِبُ الْحِمَارِ فَعِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ وَ أَمَّا رَاکِبُ الْجَمَلِ فَمُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أَ تُنْکِرُ هَذَا مِنَ التَّوْرَاهًِْ قَالَ لَا مَا أُنْکِرُهُ ثُمَّ قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) هَلْ تَعْرِفُ حیقوقَ النَّبِیَ قَالَ نَعَمْ إِنِّی بِهِ لَعَارِفٌ قَالَ (علیه السلام) فَإِنَّهُ قَالَ وَ کِتَابُکُمْ یَنْطِقُ بِهِ جَاءَ اللَّهُ بِالْبَیَانِ مِنْ جَبَلِ فَارَانَ وَ امْتَلَأَتِ السَّمَاوَاتُ مِنْ تَسْبِیحِ أَحْمَدَ وَ أُمَّتِهِ یَحْمِلُ خَیْلَهُ فِی الْبَحْرِ کَمَا یَحْمِلُ فِی الْبَرِّ یَأْتِینَا بِکِتَابٍ جَدِیدٍ بَعْدَ خَرَابِ بَیْتِ الْمَقْدِسِ یَعْنِی بِالْکِتَابِ الْقُرْآنَ أَ تَعْرِفُ هَذَا وَ تُؤْمِنُ بِهِ قَالَ رَأْسُ الْجَالُوتِ قَدْ قَالَ ذَلِکَ حَیْقُوقُ (علیه السلام) وَ لَا نُنْکِرُ قَوْلَهُ قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) وَ قَدْ قَالَ دَاوُدُ (علیه السلام) فِی زَبُورِهِ وَ أَنْتَ تَقْرَأُ اللَّهُمَّ ابْعَثْ مُقِیمَ السُّنَّهًِْ بَعْدَ الْفَتْرَهًِْ فَهَلْ تَعْرِفُ نَبِیّاً أَقَامَ السُّنَّهًَْ بَعْدَ الْفَتْرَهًِْ غَیْرَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) قَالَ رَأْسُ الْجَالُوتِ هَذَا قَوْلُ دَاوُدَ (علیه السلام) نَعْرِفُهُ وَ لَا نُنْکِرُهُ وَ لَکِنْ عَنَی بِذَلِکَ عِیسَی (علیه السلام) وَ أَیَّامُهُ هِیَ الْفَتْرَهًُْ قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) جَهِلْتَ إِنَّ عِیسَی (علیه السلام) لَمْ یُخَالِفِ السُّنَّهًَْ وَ قَدْ کَانَ مُوَافِقاً لِسُنَّهًِْ التَّوْرَاهًِْ حَتَّی رَفَعَهُ اللهُ إِلَیْهِ وَ فِی الْإِنْجِیلِ مَکْتُوبٌ إِنَّ ابْنَ‌الْبَرَّهًِْ ذَاهِبٌ وَ الْفَارَقَلِیطَا جَاءٍ مِنْ بَعْدِهِ وَ هُوَ الَّذِی یُخَفِّفُ الْآصَارَ وَ یُفَسِّرُ لَکُمْ کُلَّ شَیْءٍ وَ یَشْهَدُ لِی کَمَا شَهِدْتُ لَهُ أَنَا جِئْتُکُمْ بِالْأَمْثَالِ وَ هُوَ یَأْتِیکُمْ بِالتَّأْوِیلِ أَ تُؤْمِنُ بِهَذَا فِی الْإِنْجِیلِ قَالَ نَعَمْ لَا أُنْکِرُه.

امام رضا ( در باب، مجلس امام رضا (با اصحاب ملل و مناظرات امام رضا (آمده است که حضرت به رأس جالوت فرمود: «تو شروع می‌کنی و سوال می‌پرسی یا اینکه من از تو بپرسم»؟ گفت: «می‌پرسم، و هیچ دلیلی از تو نمی‌پذیرم مگر اینکه از تورات، انجیل، زبور داود (و به آنچه در صحف ابراهیم و موسی (آمده است استناد نمایی»، امام رضا (فرمود: «از من هیچ دلیلی را نپذیر مگر اینکه بر زبان موسی‌بن‌عمران (در تورات و بر زبان عیسی‌بن‌مریم (در انجیل و بر زبان داود (در زبور سخن گویم». رأس الجالوت گفت: «نبوّت محمّد (را از کجا اثبات می‌نمایی»؟ حضرت فرمود: «موسی‌بن‌عمران و عیسی‌بن‌مریم و داود (که خلیفه‌ی خدا بر روی زمینند، شهادت به نبوّت وی داده‌اند». به وی گفت: «سخن موسی‌بن‌عمران (را در این رابطه بازگو نما». حضرت فرمود: «ای یهودی، آیا می‌دانی که موسی (بنی‌اسرائیل را توصیه نموده [و وصی‌ای و پیامبری بعد از خود را تعیین کرده]؟». و به آنان گفت: «برای شما پیامبری از برادرانتان خواهد آمد، به وی ایمان آورده و سخنانش را گوش فرا دهید، آیا تو برادرانی برای بنی‌اسرائیل غیر از فرزندان اسماعیل (می‌شناسی، آیا از نزدیکی یعقوب (با اسماعیل (و رابطه‌ی میان آن‌ها به‌واسطه‌ی ابراهیم (اطلاع داری»؟ رأس جالوت گفت: «این سخن موسی (است و ما آن را رد نمی‌کنیم». امام رضا (به وی فرمود: «آیا از برادران بنی‌اسرائیل پیامبری غیر از محمّد (برای شما آمد»؟ گفت: «نه». امام رضا (فرمود: «آیا این امر در نزد شما پذیرفته‌شده نیست»؟ گفت: «آری پذیرفته‌ایم، امّا دوست داریم که از تورات این نکته را بازگونمایی». امام رضا (به وی گفت: «آیا منکر گفته‌ی تورات هستی که می‌گوید: از جانب کوه طور سیناء نوری برای شما رسید و از جانب کوه ساعیر بر ما تابناک گشت، و از کوه فاران بر ما آشکار شد. رأس جالوت گفت: «این کلمات را می‌دانم امّا تفسیرش را آگاه نیستم». امام رضا (فرمود: «من تو را به تفسیرش آگاه می‌کنم. آنکه فرمود از جانب کوه طور سیناء نوری به شما رسید، این همان وحی خداوند تبارک‌وتعالی است که بر موسی (در کوه طور سیناء نازل گشت، و امّا تفسیر و از جانب کوه ساعیر بر ما تابناک گشت، آن کوهی است که خداوند متعال بر عیسی‌بن‌مریم (درحالی‌که بر روی آن کوه قرار داشت وحی نمود، و تفسیر و از کوه فاران بر ما آشکار شد، کوه فاران کوهی است که از کوه‌های مکّه که حّد فاصل آن با مکّه یک روز می‌باشد، و شعیای نبی در تورات در مورد آنچه که تو و یارانت بر آنند، می‌گوید: دو سوار را دیدم که زمین [برای آنان] روشن گشت، یکی از آنان بر دراز گوش و دیگری بر شتر سوار شده بود، آیا می‌دانی چه کسی سوار بر الاغ و چه کسی سواربر شتر شده بود»؟ رأس الجالوت گفت: «نمی‌شناسم، مرا نسبت به آنان آگاه ساز». فرمود: «سوار بر الاغ عیسی (است و سواره بر شتر محمّد (است، آیا منکر این مطلب در تورات می‌باشی»؟! گفت: «منکر نمی‌شوم». سپس امام رضا (فرمود: «آیا حیقوق پیامبر (را می‌شناسی»؟ گفت: «آری، می‌شناسم». فرمود: «وی این مطلب را گفت درحالی‌که کتاب شما نیز آن را بیان نموده است که: خداوند نشانه‌هایش را از کوه فاران پدیدار ساخت و آسمان‌ها از تسبیح و حمد احمد (و امّتش آکنده گشت، مرکبش را خشکی‌ها و دریاه‌ها حمل می‌نمایند، و بعد از خرابی بیت‌المقدس، کتابی جدید برای ما می‌آورد، و مرادش از کتاب، قرآن است، آیا این کتاب را می‌شناسی و به آن ایمان داری»؟ رأس الجالوت گفت: «حیقوق این را گفته و ما منکر آن نیستیم». امام رضا (فرمود: «و داود (در زبورش نیز این را بیان نموده است، و تو می‌خوانی [که نوشته است]: خدایا مبعوث نما برپا کننده‌ی سنّت را بعد از دوران فترت، آیا پیامبری غیر از محمّد (می‌شناسی که سنّت را بعد از دوران فترت اقامه نمود»؟! رأس الجالوت گفت: «این سخن داود (است بر آن آگاهیم و منکر آن نیستیم، امّا مرادش عیسی (است، و زمان عیسی (دوران فترت است». امام رضا (فرمود: «به خطا رفتی، عیسی (مخالف با سنّت نبود، و موافق با سنّت تورات بود تا آن زمانی‌که خداوند او را به‌سوی خود بالا برد، و در انجیل ذکرشده است که ابن‌البره رفت و فارقلیطا بعد از وی آمد، و او کسی است که اخبار را برایتان بازگو و تمامی امور را برایتان تفسیر می‌کند، [بر حقانیّت من] شهادت می‌دهد همانگونه که من بر [حقانیّتش] شهادت دادم، من با امثال [و حکم] بر شما مبعوث گشتم و وی با تأویل و تفسیر آن‌ها، آیا به این گفته که در انجیل آمده ایمان می‌آوری»؟! عرض کرد: «آری، منکر آن نیستم».

Imam al-Rida (peace be upon him): In the chapter on the assembly of Imam al-Rida (peace be upon him) with the people of the [various] religions and debates, it is reported that the Imam (peace be upon him) turned to the Ras al-Jalut [the head of the Jews] and said to him: "Will you begin and ask, or shall I question you?" He said: "I will ask, and I will not accept any proof from you except from the Tawrat, the Injil, the Zabur of Dawud (peace be upon him), or from what has come in the scriptures of Ibrahim (peace be upon him) and Musa (peace be upon him)." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "Do not accept any proof from me except what I speak from the tongue of Musa ibn Imran (peace be upon him) in the Tawrat, from the tongue of Isa ibn Maryam (peace be upon him) in the Injil, and from the tongue of Dawud (peace be upon him) in the Zabur." Ras al-Jalut said: "From where do you establish the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family)?" The Imam (peace be upon him) said: "Musa ibn Imran, Isa ibn Maryam, and Dawud (peace be upon him), who is the vicegerent of Allah upon the earth, all bore witness to his prophethood." He said to him: "Present the statement of Musa ibn Imran (peace be upon him) concerning this." The Imam (peace be upon him) said: "O Jew, do you know that Musa (peace be upon him) counseled the Children of Israel [and appointed a successor and a prophet after himself]? And he said to them: 'There will come to you a prophet from among your brethren; believe in him and listen to his words.' Do you know of any brethren for the Children of Israel other than the descendants of Isma'il (peace be upon him)? Are you aware of the nearness of Ya'qub (peace be upon him) to Isma'il (peace be upon him), and the relation between them through Ibrahim (peace be upon him)?" Ras al-Jalut said: "This is the word of Musa (peace be upon him), and we do not reject it." Imam al-Rida (peace be upon him) said to him: "Did any prophet from the brethren of the Children of Israel come to you other than Muhammad (peace be upon him and his family)?" He said: "No." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "Is this matter not established with you?" He said: "Yes, we accept it, but we would like you to establish this point for us from the Tawrat." Imam al-Rida (peace be upon him) said to him: "Do you deny that the Tawrat says: 'A light came to you from the mountain of Tur Sinai, and shone upon us from the mountain of Sa'ir, and became manifest to us from the mountain of Faran'?" Ras al-Jalut said: "I know these words, but I do not know their interpretation." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "I shall inform you of their interpretation. As for his saying, 'A light came from the mountain of Tur Sinai,' that is the revelation of Allah, Blessed and Exalted, which He sent down upon Musa (peace be upon him) on the mountain of Tur Sinai. As for his saying, 'And shone upon us from the mountain of Sa'ir,' that is the mountain upon which Allah the Exalted sent revelation to Isa ibn Maryam (peace be upon him) while he was upon it. As for his saying, 'And became manifest to us from the mountain of Faran,' the mountain of Faran is one of the mountains of Makkah, between which and Makkah is a distance of one day. And Sha'ya the Prophet (peace be upon him) said in the Tawrat concerning that which you and your companions hold: 'I saw two riders, for whom the earth was lit up; one of them was riding upon a donkey and the other upon a camel.' Do you know who was riding the donkey and who was riding the camel?" Ras al-Jalut said: "I do not know; inform me concerning them." He (peace be upon him) said: "The rider of the donkey is Isa (peace be upon him), and the rider of the camel is Muhammad (peace be upon him and his family). Do you deny this from the Tawrat?" He said: "I do not deny it." Then Imam al-Rida (peace be upon him) said: "Do you know Hayquq the Prophet (peace be upon him)?" He said: "Yes, I know him." He (peace be upon him) said: "He said — and your book also speaks of it: 'Allah brought forth His signs from the mountain of Faran, and the heavens were filled with the glorification and praise of Ahmad (peace be upon him and his family) and his community; his mount is borne by the lands and the seas, and after the destruction of Bayt al-Maqdis he brings us a new book' — and by 'the book' he means the Quran. Do you know of this and believe in it?" Ras al-Jalut said: "Hayquq said this, and we do not deny it." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "And Dawud (peace be upon him) has also stated this in his Zabur, and you read [what is written]: 'O Allah, raise up the establisher of the Sunnah after the period of interval (fatrah).' Do you know of any prophet other than Muhammad (peace be upon him and his family) who established the Sunnah after the period of interval?" Ras al-Jalut said: "This is the word of Dawud (peace be upon him); we are aware of it and we do not deny it, but what he meant by it is Isa (peace be upon him), and the time of Isa (peace be upon him) is the period of interval." Imam al-Rida (peace be upon him) said: "You have erred. Isa (peace be upon him) did not oppose the Sunnah; rather, he was in accord with the Sunnah of the Tawrat until the time when Allah raised him up to Himself. And in the Injil it is mentioned that Ibn al-Barrah has departed and Faraqlita comes after him, and he is the one who will recount the tidings for you and interpret all matters for you, and he will bear witness [to my truthfulness] just as I have borne witness [to his truthfulness]; I was sent to you with parables [and rulings], and he [will come] with their ta'wil (interpretation). Do you believe in this that has come in the Injil?" He said: "Yes, I do not deny it."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની જુદા જુદા ધર્મો અને મતોના લોકો સાથેની મજલિસ અને મુનાઝરાઓના પ્રકરણમાં આવ્યું છે કે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ રાસુલ જાલૂત [યહૂદીઓના વડા]ને ફરમાવ્યું: "તમે શરૂ કરો અને પ્રશ્ન પૂછો કે હું તમને પ્રશ્ન પૂછું?" તેણે કહ્યું: "હું પૂછું છું, અને હું તમારી પાસેથી કોઈ દલીલ કબૂલ નહીં કરું સિવાય કે તમે તૌરાત, ઇન્જીલ, દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)ના ઝબૂર અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) તથા મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના સહીફાઓમાં જે આવ્યું છે તેનો દાખલો આપો." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "મારી પાસેથી કોઈ દલીલ કબૂલ ન કરો સિવાય કે હું તૌરાતમાં મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ)ની ઝબાન પર, ઇન્જીલમાં ઈસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ)ની ઝબાન પર, અને ઝબૂરમાં દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)ની ઝબાન પર જે આવ્યું છે તે કહું." રાસુલ જાલૂતે કહ્યું: "મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત તમે ક્યાંથી સાબિત કરો છો?" હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "મૂસા બિન ઇમરાન અને ઈસા બિન મરયમ અને દાઉદ (અલયહિસ્સલામ), જેઓ ધરતી પર અલ્લાહના ખલીફા છે, તેમણે તેમની નબુવ્વતની ગવાહી આપી છે." તેણે કહ્યું: "આ બાબતમાં મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ)ની વાત બયાન કરો." હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ યહૂદી! શું તું જાણે છે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ બની ઇસરાઈલને વસિય્યત કરી [અને પોતાના પછી વસી અને પયગંબરની નિમણૂક કરી]? અને તેમને કહ્યું: 'તમારી પાસે તમારા ભાઈઓમાંથી એક પયગંબર આવશે, તેમના પર ઈમાન લાવજો અને તેમની વાતો સાંભળજો.' શું તું બની ઇસરાઈલ માટે ઇસ્માઈલ (અલયહિસ્સલામ)ના ફરઝંદો સિવાય કોઈ બીજા ભાઈઓને ઓળખે છે? શું તું યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ની ઇસ્માઈલ (અલયહિસ્સલામ) સાથેની નિકટતા અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ના માધ્યમથી તેમની વચ્ચેના સંબંધથી માહિતગાર છે?" રાસુલ જાલૂતે કહ્યું: "આ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની વાત છે અને અમે તેનો ઇન્કાર કરતા નથી." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "શું બની ઇસરાઈલના ભાઈઓમાંથી મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સિવાય તમારી પાસે કોઈ પયગંબર આવ્યા?" તેણે કહ્યું: "ના." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું આ બાબત તમારી પાસે સ્વીકૃત નથી?" તેણે કહ્યું: "હા, અમે તેને સ્વીકારીએ છીએ, પરંતુ અમે ઇચ્છીએ છીએ કે તમે તૌરાતમાંથી આ મુદ્દો બયાન કરો." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "શું તું તૌરાતના તે કથનનો ઇન્કાર કરે છે જે કહે છે: 'તૂરે સીના પર્વત તરફથી તમારા માટે એક નૂર આવ્યું અને સાઇર પર્વત તરફથી અમારા પર પ્રકાશિત થયું, અને ફારાન પર્વતથી અમારા પર ઝાહિર થયું'?" રાસુલ જાલૂતે કહ્યું: "આ શબ્દો હું જાણું છું પરંતુ તેની તફસીરથી માહિતગાર નથી." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હું તને તેની તફસીરથી વાકેફ કરું છું. જે ફરમાવ્યું 'તૂરે સીના પર્વત તરફથી તમારા માટે એક નૂર આવ્યું,' આ તે જ અલ્લાહ તબારક વ તઆલાની વહી છે જે તૂરે સીના પર્વત પર મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર નાઝિલ થઈ. અને 'સાઇર પર્વત તરફથી અમારા પર પ્રકાશિત થયું'ની તફસીર એ છે કે તે એ પર્વત છે જેના પર અલ્લાહ તઆલાએ ઈસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી જ્યારે તેઓ તે પર્વત પર હતા. અને 'ફારાન પર્વતથી અમારા પર ઝાહિર થયું'ની તફસીર એ છે કે ફારાન પર્વત મક્કાના પર્વતોમાંનો એક પર્વત છે જેની અને મક્કા વચ્ચેનું અંતર એક દિવસનું છે. અને શઅયા નબી (અલયહિસ્સલામ)એ તૌરાતમાં તે વિષે જે તું અને તારા સાથીઓ કહે છે, ફરમાવ્યું: 'મેં બે સવારોને જોયા જેમના માટે ધરતી પ્રકાશિત થઈ, તેમાંનો એક ગધેડા પર અને બીજો ઊંટ પર સવાર હતો.' શું તું જાણે છે કે ગધેડા પર કોણ સવાર હતું અને ઊંટ પર કોણ સવાર હતું?" રાસુલ જાલૂતે કહ્યું: "હું જાણતો નથી, મને તેમના વિષે માહિતગાર કરો." હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ગધેડા પર સવાર ઈસા (અલયહિસ્સલામ) છે અને ઊંટ પર સવાર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે. શું તું તૌરાતમાં આ બાબતનો ઇન્કાર કરે છે?" તેણે કહ્યું: "હું ઇન્કાર કરતો નથી." પછી ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું તું હયકૂક પયગંબર (અલયહિસ્સલામ)ને ઓળખે છે?" તેણે કહ્યું: "હા, હું ઓળખું છું." હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તેમણે આ વાત કહી છે અને તમારી કિતાબ પણ તેને બયાન કરે છે: 'અલ્લાહે પોતાની નિશાનીઓ ફારાન પર્વત પરથી ઝાહિર કરી અને આસમાનો અહમદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમની ઉમ્મતની તસ્બીહ અને હમ્દથી ભરાઈ ગયા, તેમની સવારીને જમીનો અને દરિયાઓ ઉઠાવે છે, અને બયતુલ મુકદ્દસના વિનાશ પછી અમારા માટે એક નવી કિતાબ લાવે છે,' અને તેમનો મુરાદ કિતાબથી કુરઆન છે. શું તું આ કિતાબને ઓળખે છે અને તેના પર ઈમાન રાખે છે?" રાસુલ જાલૂતે કહ્યું: "હયકૂકે આ કહ્યું છે અને અમે તેનો ઇન્કાર કરતા નથી." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અને દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)એ પણ પોતાના ઝબૂરમાં આ બયાન કર્યું છે, અને તું વાંચે છે [કે તેમાં લખ્યું છે]: 'ઓ અલ્લાહ! ફતરત [પયગંબરો ન હોવાના] યુગ પછી સુન્નતને કાયમ કરનારને મબઊસ કર.' શું તું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સિવાય કોઈ પયગંબરને ઓળખે છે જેમણે ફતરતના યુગ પછી સુન્નતને કાયમ કરી?" રાસુલ જાલૂતે કહ્યું: "આ દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)ની વાત છે, અમે તેનાથી માહિતગાર છીએ અને તેનો ઇન્કાર કરતા નથી, પરંતુ તેમનો મુરાદ ઈસા (અલયહિસ્સલામ) છે, અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)નો સમય ફતરતનો યુગ છે." ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તું ભૂલ કરી, ઈસા (અલયહિસ્સલામ) સુન્નતના મુખાલિફ ન હતા, અને તૌરાતની સુન્નતના મુવાફિક હતા તે સમય સુધી કે અલ્લાહે તેમને પોતાની તરફ ઉંચે ઉઠાવ્યા, અને ઇન્જીલમાં ઉલ્લેખ છે કે ઇબ્નુલ બર્રહ ગયા અને તેમના પછી ફારકલીતા આવ્યા, અને તેઓ એવા છે જે તમારા માટે ખબરો બયાન કરશે અને તમામ બાબતોની તફસીર કરશે, [મારી હકકાનિય્યત પર] ગવાહી આપશે જેમ મેં [તેમની હકકાનિય્યત પર] ગવાહી આપી, હું તમારા પર દાખલાઓ [અને હુકમો] સાથે મબઊસ થયો અને તેઓ તેમની તાવીલ અને તફસીર સાથે [આવશે]. શું ઇન્જીલમાં આવેલી આ વાત પર તું ઈમાન લાવે છે?" તેણે અરજ કરી: "હા, હું તેનો ઇન્કાર કરતો નથી."

#12 پیامبری که صفاتش را، در تورات و انجیلی که نزدشان است، می‌یابند A Prophet whose description they find in the Torah and the Gospel with them એ પયગંબર જેની સિફતો તેઓ પોતાની પાસેની તૌરાત અને ઇંજીલમાં જુએ છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) صَدِیقَانِ یَهُودِیَّانِ قَدْ آمَنَا بِمُوسَی (علیه السلام) رَسُولِ اللَّهِ وَ أَتَیَا مُحَمَّداً رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ سَمِعَا مِنْهُ وَ قَدْ کَانَا قَرَءَا التَّوْرَاهًَْ وَ صُحُفَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ مُوسَی (علیه السلام) وَ عَلِمَا عِلْمَ الْکُتُبِ الْأُولَی فَلَمَّا قَبَضَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی رَسُولَهُ (صلی الله علیه و آله) أَقْبَلَا یَسْأَلَانِ عَنْ صَاحِبِ الْأَمْرِ بَعْدَهُ وَ قَالا إِنَّهُ لَمْ یَمُتْ نَبِیٌّ قَطُّ إِلَّا وَ لَهُ خَلِیفَهًٌْ یَقُومُ بِالْأَمْرِ فِی أُمَّتِهِ مِنْ بَعْدِهِ قَرِیبُ الْقَرَابَهًِْ إِلَیْهِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ عَظِیمُ الْخَطَرِ جَلِیلُ الشَّأْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ هَلْ تَعْرِفُ صَاحِبَ الْأَمْرِ مِنْ بَعْدِ هَذَا النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ الْآخَرُ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا بِالصِّفَهًِْ الَّتِی أَجِدُهَا فِی التَّوْرَاهًِْ وَ هُوَ الْأَصْلَعُ الْمُصَفَّرُ فَإِنَّهُ کَانَ أَقْرَبَ الْقَوْمِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَلَمَّا دَخَلَا الْمَدِینَهًَْ وَ سَأَلَا عَنِ الْخَلِیفَهًِْ أُرْشِدَا إِلَی أَبِی‌بَکْرٍ فَلَمَّا نَظَرَا إِلَیْهِ قَالا لَیْسَ هَذَا صَاحِبَنَا ثُمَّ قَالا لَهُ مَا قَرَابَتُکَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ إِنِّی رَجُلٌ مِنْ عَشِیرَتِهِ وَ هُوَ زَوْجُ ابْنَتِی عَائِشَهًَْ قَالا هَلْ غَیْرُ هَذَا قَالَ لَا قَالا لَیْسَتْ هَذِهِ بِقَرَابَهًٍْ قَالا فَأَخْبِرْنَا أَیْنَ رَبُّکَ قَالَ فَوْقَ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ قَالا هَلْ غَیْرُ هَذَا قَالَ لَا قَالا دُلَّنَا عَلَی مَنْ هُوَ أَعْلَمُ مِنْکَ فَإِنَّکَ أَنْتَ لَسْتَ بِالرَّجُلِ الَّذِی نَجِدُ صِفَتَهُ فِی التَّوْرَاهًِْ أَنَّهُ وَصِیُّ هَذَا النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ خَلِیفَتُهُ قَالَ فَتَغَیَّظَ مِنْ قَوْلِهِمَا وَ هَمَّ بِهِمَا ثُمَّ أَرْشَدَهُمَا إِلَی عُمَرَ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ عَرَفَ مِنْ عُمَرَ أَنَّهُمَا إِنِ اسْتَقْبَلَاهُ بِشَیْءٍ بَطَشَ بِهِمَا فَلَمَّا أَتَیَاهُ قَالا مَا قَرَابَتُکَ مِنْ هَذَا النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ أَنَا مِنْ عَشِیرَتِهِ وَ هُوَ زَوْجُ ابْنَتِی حَفْصَهًَْ قَالا هَلْ غَیْرُ هَذَا قَالَ لَا قَالا لَیْسَتْ هَذِهِ بِقَرَابَهًٍْ وَ لَیْسَتْ هَذِهِ الصِّفَهًَْ الَّتِی نَجِدُهَا فِی التَّوْرَاهًِْ ثُمَّ قَالا لَهُ فَأَیْنَ رَبُّکَ قَالَ فَوْقَ سَبْع‌سَمَاوَاتٍ قَالا هَلْ غَیْرُ هَذَا قَالَ لَا قَالا دُلَّنَا عَلَی مَنْ هُوَ أَعْلَمُ مِنْکَ فَأَرْشَدَهُمَا إِلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) فَلَمَّا جَاءَاهُ فَنَظَرَا إِلَیْهِ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ إِنَّهُ الرَّجُلُ الَّذِی نَجِدُ صِفَتَهُ فِی التَّوْرَاهًِْ أَنَّهُ (علیه السلام) وَصِیُّ هَذَا النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ خَلِیفَتُهُ وَ زَوْجُ ابْنَتِهِ وَ أَبُو السِّبْطَیْنِ وَ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ مِنْ بَعْدِهِ ثُمَّ قَالا لِعَلِیٍّ (علیه السلام) أَیُّهَا الرَّجُلُ مَا قَرَابَتُکَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ هُوَ أَخِی وَ أَنَا وَارِثُهُ وَ وَصِیُّهُ وَ أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ أَنَا زَوْجُ ابْنَتِهِ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) قَالا لَهُ هَذِهِ الْقَرَابَهًُْ الْفَاخِرَهًُْ وَ الْمَنْزِلَهًُْ الْقَرِیبَهًُْ وَ هَذِهِ الصِّفَهًُْ الَّتِی نَجِدُهَا فِی التَّوْرَاهًِْ ... قَالَ الْیَهُودِیَّانِ فَمَا مَنَعَ صَاحِبَیْکَ أَنْ یَکُونَا جَعَلَاکَ فِی مَوْضِعِکَ الَّذِی أَنْتَ أَهْلُهُ فَوَ الَّذِی أَنْزَلَ التَّوْرَاهًَْ عَلَی مُوسَی (علیه السلام) إِنَّکَ لَأَنْتَ الْخَلِیفَهًُْ حَقّاً نَجِدُ صِفَتَکَ فِی کُتُبِنَا وَ نَقْرَؤُهُ فِی کَنَائِسِنَا.

امام باقر ( از پدرشان روایت فرمود: «رسول خدا (را دو آشنای یهود بود که به موسی (ایمان آورده بودند و به خدمت حضرت آمده و از او شنیده بودند و تورات و صحف ابراهیم و موسی (را خوانده بودند و علم کتاب‌های نخستین را دانسته بودند و چون خدای تبارک‌وتعالی روح مطهر رسول خود (را قبض کرد آن دو یهود از صاحب امر خلافت بعد از آن حضرت سؤال می‌کردند و گفتند که هرگز هیچ پیغمبری نمرده مگر آنکه او را خلیفه و جانشینی بوده که در میان امّتش بعد از او به امر خلافت قیام می‌نموده و قرابتش به او نزدیک و از خاندان او بوده و قدرش بزرگ و شأنش عظیم بوده پس یکی از آن‌ها به یار خود گفت: «آیا صاحب این امر را بعد از این پیغمبر می‌شناسی»؟ آن دیگر گفت: «او را نمی‌شناسم مگر به صفتی که آن را در تورات می‌یابم؛ او است آن که پیش سرش مو ندارد و رنگش زرد است پس به‌درستی‌که او نسبت به رسول (از همه‌ی قوم نزدیکتر است. چون داخل مدینه شدند و از خلیفه رسول سؤال کردند ایشان را به‌سوی ابو بکر راهنمایی نمودند و چون به‌سویش نظر کردند گفتند که این صاحب ما نیست. بعد از آن به ابوبکر گفتند: «خویشیّت نسبت به رسول خدا (چیست»؟ گفت: «من مردی از خویشان اویم و او شوهر دخترم عایشه است». گفتند: «آیا غیر از این امر خویشی دیگری داری»؟ ابوبکر گفت: «نه». گفتند: «این خویشی خویشی نیست، پس ما را خبر ده که پروردگارت کجا است»؟ گفت: «در بالای هفت آسمان». گفتند: «آیا غیر از این می‌دانی»؟ گفت: «نه». گفتند: «ما را دلالت کن بر کسی که از تو داناتر است زیرا که تو آن مردی نیستی که ما صفتش را در تورات می‌یابیم که او وصیّ این پیغمبر و خلیفه‌ی او است». ابوبکر از گفتار ایشان به خشم آمد و قصد کرد که ایشان را بکشد بعد از آن ایشان را به‌سوی عمر ارشاد کرد و این به‌جهت آن بود که می‌دانست اگر آن‌ها چیز ناخوشایندی پیش عمر بگویند او بر ایشان سخت می‌گیرد. چون نزد عمر آمدند گفتند: «خویشیت نسبت به این پیغمبر (چیست»؟ گفت: «من از قبیله و خویشان اویم و او شوهر دختر من حفصه است». گفتند: «آیا غیر از این امر خویشی دیگری داری»؟ گفت: «نه». گفتند: «این خویشی، خویشی نیست و این صفت، صفتی نیست که ما آن را در تورات می‌یابیم». بعد از آن به عمر گفتند: «پروردگارت در کجا است»؟ گفت: «در بالای هفت آسمان». گفتند: «آیا غیر از این می‌دانی»؟ گفت: «نه». گفتند: «ما را دلالت کن بر کسی که از تو داناتر است». پس عمر ایشان را به‌سوی علی (ارشاد کرد و چون به نزد آن حضرت آمدند و به‌سویش نظر کردند یکی از آن‌ها به رفیق خود گفت: او همان مردی است که ما در تورات صفتش را می‌شناسیم که او وصیّ این پیغمبر (و خلیفه‌ی او است و شوهر دخترش و پدر دو نبیره‌اش و قائم به حق بعد از اوست. پس به علی (گفتند: «ای مرد خویشیت نسبت به رسول خدا (چیست»؟ فرمود: «آن حضرت برادر من است و منم وارث و وصیّ او و اوّل کسی که به او ایمان آورده و منم شوهر دخترش فاطمه (». به آن حضرت گفتند: «این همان خویشی فاخر و منزله نزدیک است و این صفت همان صفتی است که ما آن را در تورات می‌یابیم». یهودیها گفتند: «پس چه چیز مانع شد که آن دو نفر تو را در جایگاهی که سزاوار آن هستی قرار دهند، که قسم به آن کسی که تورات را بر موسی (فرو فرستاده که تویی خلیفه‌ی حقّی که ما صفت تو را در کتاب‌های خود می‌یابیم و آن را در کنشت‌های خود می‌خوانیم».

Imam Baqir (peace be upon him) narrated from his father: "The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had two Jewish acquaintances who had believed in Musa (peace be upon him), and they had come to the Messenger and heard from him. They had read the Tawrat and the scriptures of Ibrahim and Musa (peace be upon him) and knew the knowledge of the earlier books. When Allah, Blessed and Exalted, took the pure soul of His Messenger (peace be upon him and his family), those two Jews began asking about the master of the affair of the caliphate after him. They said: 'No prophet has ever died without having a successor and vicegerent who, after him, undertook the affair of the caliphate among his community, whose kinship to him was close and who was from his household, whose rank was great and whose station was mighty.' Then one of them said to his companion: 'Do you know the master of this affair after this Prophet?' The other said: 'I do not know him except by the description I find in the Tawrat: he is the one who has no hair on the front of his head and his complexion is yellow, and indeed he is the closest of the people to the Messenger (peace be upon him and his family).' When they entered Madina and asked about the caliph of the Messenger, they were directed to Abu Bakr. When they looked at him they said: 'This is not our man.' Then they said to Abu Bakr: 'What is your kinship to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)?' He said: 'I am a man from his tribe, and he is the husband of my daughter Aisha.' They said: 'Do you have any kinship other than this?' Abu Bakr said: 'No.' They said: 'This kinship is not a kinship. So inform us: where is your Lord?' He said: 'Above the seven heavens.' They said: 'Do you know anything other than this?' He said: 'No.' They said: 'Direct us to someone more knowledgeable than you, for you are not the man whose description we find in the Tawrat — that he is the wasi (executor) of this Prophet and his caliph.' Abu Bakr became angry at their words and intended to kill them, then he directed them to Umar. That was because he knew that if they said anything displeasing before Umar, he would deal harshly with them. When they came before Umar they said: 'What is your kinship to this Prophet (peace be upon him and his family)?' He said: 'I am from his tribe and kin, and he is the husband of my daughter Hafsa.' They said: 'Do you have any kinship other than this?' He said: 'No.' They said: 'This kinship is not a kinship, and this description is not the description we find in the Tawrat.' Then they said to Umar: 'Where is your Lord?' He said: 'Above the seven heavens.' They said: 'Do you know anything other than this?' He said: 'No.' They said: 'Direct us to someone more knowledgeable than you.' So Umar directed them to Ali (peace be upon him). When they came to him and looked at him, one of them said to his companion: 'He is the very man whose description we recognise in the Tawrat — that he is the wasi (executor) of this Prophet (peace be upon him and his family) and his caliph, the husband of his daughter, the father of his two grandsons, and the one who upholds the truth after him.' Then they said to Ali (peace be upon him): 'O man, what is your kinship to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)?' He said: 'He is my brother, and I am his heir and his wasi (executor), and the first who believed in him, and I am the husband of his daughter Fatima (peace be upon her).' They said to him: 'This is the noble kinship and the close station, and this description is the very description we find in the Tawrat.' The two Jews said: 'Then what prevented your two companions from placing you in the position for which you are worthy? For by the One who sent down the Tawrat upon Musa (peace be upon him), indeed you are truly the caliph — we find your description in our books and read it in our synagogues.'"

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના પિતા થકી રિવાયત કરી: "રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના બે યહૂદી પરિચિતો હતા, જેઓ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર ઈમાન લાવ્યા હતા અને હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની ખિદમતમાં આવ્યા હતા અને તેમનાથી સાંભળ્યું હતું, અને તેઓએ તૌરાત તથા ઇબ્રાહીમ અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ના સહીફા વાંચ્યા હતા અને પહેલાના કિતાબોનું ઇલ્મ જાણતા હતા. જ્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ પોતાના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની પવિત્ર રૂહ કબ્જ કરી, ત્યારે તે બે યહૂદીઓ હઝરત પછી ખિલાફતના સાહિબે અમ્ર વિશે પૂછતા હતા. તેમણે કહ્યું: 'ક્યારેય કોઈ પયગંબર મૃત્યુ પામ્યા નથી સિવાય કે તેમના માટે એક ખલીફા અને જાનશીન હતા, જેઓ તેમની ઉમ્મતમાં તેમના પછી ખિલાફતના અમ્રનો કારભાર સંભાળતા હતા, અને જેઓની કુટુંબગત નિકટતા તેમની સાથે નિકટની હતી અને તેમના ખાનદાનમાંથી હતા, અને જેમનો દરજ્જો મહાન અને શાન અઝીમ હતી.' પછી તેમાંથી એકે પોતાના સાથીને કહ્યું: 'શું તું આ પયગંબર પછીના આ અમ્રના સાહિબને ઓળખે છે?' બીજાએ કહ્યું: 'હું તેમને ઓળખતો નથી સિવાય કે તે વર્ણનથી જે હું તૌરાતમાં જોઉં છું; તેઓ તે છે જેમના માથાના આગળના ભાગે વાળ નથી અને તેમનો રંગ પીળો છે, અને ખરેખર તેઓ સમગ્ર કૌમમાં રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી સૌથી નજીકના છે.' જ્યારે તેઓ મદીનામાં દાખલ થયા અને રસૂલના ખલીફા વિશે પૂછ્યું, ત્યારે તેમને અબૂ બક્ર તરફ માર્ગદર્શન અપાયું. જ્યારે તેઓએ તેની તરફ જોયું તો કહ્યું: 'આ અમારા સાહિબ નથી.' પછી અબૂ બક્રને કહ્યું: 'રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે તારી કુટુંબગત નિકટતા શું છે?' તેણે કહ્યું: 'હું તેમના સગાઓમાંનો એક છું, અને તેઓ મારી પુત્રી આયશાના પતિ છે.' તેઓએ કહ્યું: 'શું આ સિવાય કોઈ બીજી નિકટતા છે?' અબૂ બક્રે કહ્યું: 'ના.' તેઓએ કહ્યું: 'આ નિકટતા નિકટતા નથી. તો અમને જણાવ કે તારો રબ ક્યાં છે?' તેણે કહ્યું: 'સાત આસમાનોની ઉપર.' તેઓએ કહ્યું: 'શું આ સિવાય કોઈ બીજું જાણે છે?' તેણે કહ્યું: 'ના.' તેઓએ કહ્યું: 'અમને એવા વ્યક્તિ તરફ માર્ગદર્શન આપ જે તારાથી વધુ જ્ઞાની હોય, કારણ કે તું તે વ્યક્તિ નથી જેનું વર્ણન અમે તૌરાતમાં જોઈએ છીએ કે તે આ પયગંબરના વસી (વસિય્યત પામનાર) અને તેમના ખલીફા છે.' અબૂ બક્ર તેમની વાતથી ગુસ્સે થયો અને તેમને મારી નાખવાનો ઇરાદો કર્યો, પછી તેમને ઉમર તરફ માર્ગદર્શન કર્યું. અને આ એટલા માટે હતું કે તે જાણતો હતો કે જો તેઓ ઉમર સામે કંઈ અણગમતું કહેશે તો તે તેમના સાથે સખ્તાઈ કરશે. જ્યારે તેઓ ઉમર પાસે આવ્યા તો કહ્યું: 'આ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે તારી કુટુંબગત નિકટતા શું છે?' તેણે કહ્યું: 'હું તેમની કબીલા અને સગાઓમાંનો છું, અને તેઓ મારી પુત્રી હફસાના પતિ છે.' તેઓએ કહ્યું: 'શું આ સિવાય કોઈ બીજી નિકટતા છે?' તેણે કહ્યું: 'ના.' તેઓએ કહ્યું: 'આ નિકટતા નિકટતા નથી, અને આ વર્ણન એ વર્ણન નથી જે અમે તૌરાતમાં જોઈએ છીએ.' પછી ઉમરને કહ્યું: 'તારો રબ ક્યાં છે?' તેણે કહ્યું: 'સાત આસમાનોની ઉપર.' તેઓએ કહ્યું: 'શું આ સિવાય કોઈ બીજું જાણે છે?' તેણે કહ્યું: 'ના.' તેઓએ કહ્યું: 'અમને એવા વ્યક્તિ તરફ માર્ગદર્શન આપ જે તારાથી વધુ જ્ઞાની હોય.' પછી ઉમરે તેમને અલી (અલયહિસ્સલામ) તરફ માર્ગદર્શન કર્યું. જ્યારે તેઓ તે હઝરત પાસે આવ્યા અને તેમની તરફ જોયું, તો તેમાંથી એકે પોતાના સાથીને કહ્યું: 'આ તે જ વ્યક્તિ છે જેને અમે તૌરાતમાં તેમના વર્ણનથી ઓળખીએ છીએ કે તેઓ આ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના વસી (વસિય્યત પામનાર) અને તેમના ખલીફા છે, અને તેમની પુત્રીના પતિ, અને તેમના બે નવાસાઓના પિતા, અને તેમના પછી હકના કાયમ કરનાર છે.' પછી અલી (અલયહિસ્સલામ) ને કહ્યું: 'ઓ પુરુષ! રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે તમારી કુટુંબગત નિકટતા શું છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'તે હઝરત મારા ભાઈ છે, અને હું તેમનો વારસ અને વસી (વસિય્યત પામનાર) છું, અને પ્રથમ વ્યક્તિ જે તેમના પર ઈમાન લાવ્યો, અને હું તેમની પુત્રી ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) નો પતિ છું.' તેઓએ તે હઝરતને કહ્યું: 'આ જ ગૌરવપૂર્ણ કુટુંબગત નિકટતા છે અને નિકટનો દરજ્જો છે, અને આ વર્ણન એ જ વર્ણન છે જે અમે તૌરાતમાં જોઈએ છીએ.' યહૂદીઓએ કહ્યું: 'તો શું વસ્તુએ તે બે વ્યક્તિઓને રોક્યા કે તેઓ તમને તે સ્થાન પર બેસાડે જેને તમે લાયક છો? તે હસ્તીની કસમ જેણે તૌરાત મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર ઉતારી, ખરેખર તમે જ સાચા ખલીફા છો, અમે તમારું વર્ણન અમારી કિતાબોમાં જોઈએ છીએ અને તેને અમારા ઇબાદતખાનાઓમાં વાંચીએ છીએ.'"

#13 و بارهای سنگین، و زنجیرهایی را که بر آن‌ها بود، [از دوش و گردنشان] بر می‌دارد And He removes from them their heavy burdens and the shackles that were upon them અને ભારે બોજા, અને સાંકળો જે તેમના પર હતી, [તેમના ખભા અને ગરદનેથી] ઉતારી નાખે છે

مِنْ ذَلِکَ مَا کَانَ مُثْبَتاً فِی التَّوْرَاهًِْ آصَارٌ غَلِیظَهًٌْ عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی الْفَرَائِضِ فَوَضَعَ اللَّهُ تَعَالَی تِلْکَ الْآصَارَ عَنْهُمْ وَ عَنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ فَقَالَ سُبْحَانَهُ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِم.

امام علی ( از دیگر موارد احکام سنگینی است که بر بنی‌اسرائیل وضع شده بود که خداوند متعال آن‌ها را از دین امّت برداشته و فرمود: وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِم.

Imam Ali (peace be upon him): Among the other cases are the heavy rulings that had been placed upon the Children of Israel, which Allah the Exalted has removed from the religion of this ummah, and He said: وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِم [and He removes from them their burden and the shackles which were upon them].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): બની ઇસરાઈલ પર મૂકવામાં આવેલા બીજા ભારે અહકામ (આદેશો)માંથી છે, જેને અલ્લાહ તઆલાએ આ ઉમ્મતના દીનમાંથી ઉઠાવી લીધા છે અને ફરમાવ્યું: وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِم [અને તેઓની ઉપરથી તેઓનો ભાર અને તે બેડીઓ જે તેઓ ઉપર હતી તે ઉઠાવી લે છે].

#14 و بارهای سنگین، و زنجیرهایی را که بر آن‌ها بود، [از دوش و گردنشان] بر می‌دارد And He removes from them their heavy burdens and the shackles that were upon them અને ભારે બોજા, અને સાંકળો જે તેમના પર હતી, [તેમના ખભા અને ગરદનેથી] ઉતારી નાખે છે

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ یَعْنِی الثَّقَلَ الَّذِی کَانَ عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ وَ هُوَ أَنَّهُ فَرَضَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الْغُسْلَ وَ الْوُضُوءَ بِالْمَاءِ وَ لَمْ یُحِلَّ لَهُمُ التَّیَمُّمَ وَ لَا یُحِلُّ لَهُمُ الصَّلَاهًَْ إِلَّا فِی الْبِیَعِ وَ الْکَنَائِسِ وَ الْمَحَارِیبِ، وَ کَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَذْنَبَ جَرَحَ نَفْسَهُ جَرْحاً مَتِیناً فَیُعْلَمُ أَنَّهُ أَذْنَبَ، وَ إِذَا أَصَابَ شَیْئاً مِنْ بَدَنِهِ الْبَوْلُ قَطَعُوهُ، وَ لَمْ یَحِلَّ لَهُمُ الْمَغْنَمَ فَرَفَعَ ذَلِکَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) عَنْ أُمَّتِهِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ یعنی باری که بر دوش بنی‌اسرائیل بود و آن عبارت بود از اینکه خدا غسل و وضو با آب را بر آنان واجب کرد و تیمّم را برای آنان جایز ندانست و نماز را برای آنان تجویز نکرد، مگر در صومعه‌ها و کنیسه‌ها و محراب ها و هرگاه یکی از آنان مرتکب گناه می‌شد، زخمی عمیق به خود وارد می‌کرد و بدین‌وسیله، دیگران متوجّه می‌شدند که او گناه کرده است و هرگاه ادرار به بدنشان می‌رسید، آن ناحیه را می‌بریدند و غنیمت برای آنان حلال نبود. پس رسول خدا (این تحریم‌ها را از امتش برداشت.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ [and He removes from them their burden and the shackles which were upon them] — meaning the burden that was upon the Children of Israel, which was that Allah made ghusl and wudu with water obligatory upon them and did not permit tayammum for them, and did not permit prayer for them except in cloisters, synagogues and prayer-niches; and whenever one of them committed a sin, he would inflict a deep wound upon himself, and by this others would come to know that he had sinned; and whenever urine reached their bodies, they would cut off that area; and spoils of war were not lawful for them. So the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) removed these prohibitions from his ummah.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ [અને તેઓની ઉપરથી તેઓનો ભાર અને તે બેડીઓ જે તેઓ ઉપર હતી તે ઉઠાવી લે છે] એટલે કે તે ભાર જે બની ઇસરાઈલના ખભા પર હતો, અને તે એ હતું કે અલ્લાહે તેઓ પર પાણીથી ગુસ્લ અને વુઝૂ વાજિબ કર્યા હતા અને તેઓ માટે તયમ્મુમને જાઇઝ ન ઠરાવ્યું, અને તેઓ માટે નમાઝને સૌમઆઓ, કનીસાઓ અને મેહરાબો સિવાય જાઇઝ ન ઠરાવી, અને જ્યારે તેઓમાંનો કોઈ ગુનાહ કરતો ત્યારે તે પોતાના શરીર પર ઊંડો ઘા મારતો અને આ રીતે બીજા લોકોને ખબર પડતી કે તેણે ગુનાહ કર્યો છે, અને જ્યારે તેઓના શરીર પર પેશાબ પડતો ત્યારે તે ભાગને કાપી નાખતા, અને ગનીમત તેઓ માટે હલાલ ન હતી. તો રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ પ્રતિબંધો પોતાની ઉમ્મત પરથી ઉઠાવી લીધા.

#15 و بارهای سنگین، و زنجیرهایی را که بر آن‌ها بود، [از دوش و گردنشان] بر می‌دارد And He removes from them their heavy burdens and the shackles that were upon them અને ભારે બોજા, અને સાંકળો જે તેમના પર હતી, [તેમના ખભા અને ગરદનેથી] ઉતારી નાખે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ بَنُو إِسْرَائِیلَ إِذَا أَصَابَ أَحَدَهُمْ قَطْرَهًُْ بَوْلٍ قَرَضُوا لُحُومَهُمْ بِالْمَقَارِیضِ وَ قَدْ وَسَّعَ اللَّهُ عَلَیْکُمْ بِأَوْسَعِ مَا بَیْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ جَعَلَ لَکُمُ الْمَاءَ طَهُوراً فَانْظُرُوا کَیْفَ تَکُونُونَ.

امام صادق ( اسرائیلیان (یهودیان) دارای چنین رسمی بوده که چون به بدن یکی از آنان قطره‌ای بول می‌رسید، گوشت‌های خود را با قیچی می‌بریدند.

Imam Sadiq (peace be upon him): The Israelites (the Jews) had such a custom that when a drop of urine reached the body of any one of them, they would cut off their flesh with scissors. And Allah has given you ease [as broad] as what lies between the heaven and the earth, and has made water a purifier for you; so consider how you should be.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇસરાઈલીઓ (યહૂદીઓ)નો એવો રિવાજ હતો કે જ્યારે તેઓમાંના કોઈના શરીર પર પેશાબનું ટીપું પડતું, ત્યારે તેઓ પોતાના ગોશ્તને કાતરથી કાપી નાખતા. અને અલ્લાહે તમારા માટે આસમાન અને ઝમીનની વચ્ચે જે કંઈ છે તેના જેટલી વિશાળ સહૂલિયત આપી છે, અને તમારા માટે પાણીને પાક કરનારું બનાવ્યું છે; તો જુઓ કે તમારે કેવા હોવું જોઈએ.

#16 پس کسانی که به او ایمان آوردند، و حمایت و یاریش کردند So those who believed in him, and supported and helped him તો જે લોકો તેમના પર ઈમાન લાવ્યા, અને તેમની હિમાયત અને મદદ કરી

ثُمَّ قَالَ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ یَعْنِی بِرَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله) وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ کسانی که به پیامبر (ایمان آورند؛ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوه.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ [So those who believe in him] — those who bring faith in the Prophet (peace be upon him and his family); وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوه [and honour him and help him].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ [જેઓ તેમના ઉપર ઈમાન લાવ્યા] એટલે કે જેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવે; وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوه [અને તેમનું સન્માન કર્યું અને તેમની મદદ કરી].

#17 و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند And follow the light sent down with him, they are the successful અને તે નૂરની પૈરવી કરી જે તેમની સાથે નાઝિલ થયું, તેઓ જ કામયાબ છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

النُّورُ هُوَ عَلِیٌّ (علیه السلام).

امام باقر ( نور در اینجا امیرمؤمنان (هستند.

Imam Baqir (peace be upon him): The light here is the Commander of the Faithful (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અહીં નૂરથી મુરાદ અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) છે.

#18 و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند And follow the light sent down with him, they are the successful અને તે નૂરની પૈરવી કરી જે તેમની સાથે નાઝિલ થયું, તેઓ જ કામયાબ છે

وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ قَالَ النُّورُ فِی هَذَا الْمَوْضِعِ عَلِیٌّ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًُْ (علیهم السلام).

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ اتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الْمفْلِحُونَ؛ نور در اینجا امیرمؤمنان و ائمّه (هستند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ اتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [and follow the light which has been sent down with him — these it is that are the successful]; the light here is the Commander of the Faithful (peace be upon him) and the Imams (peace be upon them).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ اتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [અને તે નૂરનું અનુસરણ કર્યું જે તેમની સાથે નાઝિલ કરવામાં આવ્યું, આ જ લોકો સફળ છે]; અહીં નૂરથી મુરાદ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) અને ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ) છે.

#19 و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند And follow the light sent down with him, they are the successful અને તે નૂરની પૈરવી કરી જે તેમની સાથે નાઝિલ થયું, તેઓ જ કામયાબ છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی قَالَ هُوَ مَلَکٌ أَعْظَمُ مِنْ جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) وَ مِیکَائِیلَ (علیه السلام) کَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّه (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ مَعَ الْأَئِمَّهًِْ ثُمَّ کَنَی عَنْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَقَالَ وَ لکِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِی بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا وَ الدَّلِیلُ عَلَی أَنَّ النُّورَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَوْلُهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ.

امام صادق ( وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی ( اسراء/۸۵ ) او فرشته‌ایست بزرگتر از جبرئیل و میکائیل که با پیامبر اکرم (بود و یا آنچه نیز هست سپس به کنایه از امیرالمؤمنین (یاد کرده و فرمود: ولی ما آن را نوری قرار دادیم که به‌وسیله‌ی آن هرکس از بندگان خویش را بخواهیم هدایت می‌کنیم. ( شوری/۵۲ ) دلیل بر اینکه نور در این آیه امیرالمؤمنین (است این آیه می‌باشد: وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَه.

Imam Sadiq (peace be upon him): وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی [And they ask you about the Spirit. Say: the Spirit is from the command of my Lord] (Isra/85) — he is an angel greater than Jibra'il and Mika'il who was with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and is also with the Imams. Then, alluding to the Commander of the Faithful (peace be upon him), He said: وَ لکِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِی بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا [But We have made it a light by which We guide whom We will of Our servants] (Shura/52). The proof that the light in this verse is the Commander of the Faithful (peace be upon him) is this verse: وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ [and they follow the light which has been sent down with him].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی [અને તેઓ તમને રૂહ વિશે પૂછે છે. કહો: રૂહ મારા રબના આદેશથી છે] (ઇસ્રા/૮૫) — તે એક ફરિશ્તા છે જે જિબ્રઈલ અને મીકાઈલ કરતાં પણ મોટા છે, જે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે હતા અને ઇમામો સાથે પણ છે. પછી અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) તરફ ઇશારો કરીને ફરમાવ્યું: وَ لکِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِی بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا [પરંતુ અમે તેને એક નૂર બનાવ્યું જેના દ્વારા અમે અમારા બંદાઓમાંથી જેને ચાહીએ તેને હિદાયત આપીએ છીએ] (શૂરા/૫૨). આ આયતમાં નૂરથી મુરાદ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે તેની દલીલ આ આયત છે: وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ [અને તે નૂરનું અનુસરણ કર્યું જે તેમની સાથે નાઝિલ કરવામાં આવ્યું].

#20 و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند And follow the light sent down with him, they are the successful અને તે નૂરની પૈરવી કરી જે તેમની સાથે નાઝિલ થયું, તેઓ જ કામયાબ છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

الْبَاقِرُ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ وَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِوَلَایَهًِْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‎طَالِبٍ (علیه السلام) أَوْلِیاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ نَزَلَتْ فِی أَعْدَائِهِ وَ مَنْ تَبِعَهُمْ أَخْرَجُوا النَّاسَ مِنَ النُّورِ وَ النُّورُ وَلَایَهًُْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَصَارُوا إِلَی الظُّلْمَهًِْ وَلَایَهًِْ أَعْدَائِهِ وَ قَدْ نَزَلَ فِیهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ وَ قَوْلُهُ تَعَالَی یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهَُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ.

امام باقر ( امام باقر (در سخنی فرمود: وَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُماتِ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِیها خالِدُونَ ( بقره/۲۵۷ ) درباره‌ی دشمنان اهل بیت (و دنباله‌ی روان آن ها نازل شده است. اینان مردم را از نور که همانا ولایت علی (است بیرون آورده و به تاریکی روی آوردند که همان پذیرش ولایت دشمنان ایشان است. آن‌ها می‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند ولی خدا جز این نمی‌خواهد که نور خود را کامل کند، هرچند کافران ناخشنود باشند. ( توبه/۳۲ ).

Imam Baqir (peace be upon him): Imam Baqir (peace be upon him) said in a statement: وَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُماتِ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِیها خالِدُونَ [And those who disbelieve, their guardians are the Taghut; they bring them out of the light into the darkness; these are the inmates of the Fire, in it they shall abide] (Baqarah/257) — it was revealed concerning the enemies of the Ahl al-Bayt (peace be upon them) and their followers. They took people out of the light — which is the wilayah of Ali (peace be upon him) — and turned to darkness, which is accepting the wilayah of his enemies. They wish to extinguish the light of Allah with their mouths, but Allah refuses save that He should perfect His light, even though the disbelievers are averse. (Tawbah/32).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ એક વાતમાં ફરમાવ્યું: وَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُماتِ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِیها خالِدُونَ [અને જે લોકોએ કુફ્ર કર્યું, તેમના વલી તાગૂત છે, જે તેમને નૂરમાંથી અંધકારો તરફ કાઢે છે; આ લોકો જહન્નમવાળા છે, તેઓ તેમાં હંમેશા રહેશે] (બકરહ/૨૫૭) અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ) ના દુશ્મનો અને તેમના અનુયાયીઓ વિશે નાઝિલ થઈ છે. તેઓએ લોકોને નૂરમાંથી — જે અલી (અલયહિસ્સલામ) ની વિલાયત છે — બહાર કાઢ્યા અને અંધકાર તરફ વળ્યા, જે તેમના દુશ્મનોની વિલાયત સ્વીકારવી છે. તેઓ પોતાના મોંથી અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ચાહે છે, પરંતુ અલ્લાહ આ સિવાય કંઈ ચાહતો નથી કે પોતાના નૂરને પૂરું કરે, ભલે કાફિરો નાખુશ હોય. (તૌબહ/૩૨).

#21 و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند And follow the light sent down with him, they are the successful અને તે નૂરની પૈરવી કરી જે તેમની સાથે નાઝિલ થયું, તેઓ જ કામયાબ છે

وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ یَعْنِی أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ فَأَخَذَ اللَّهُ مِیثَاقَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) أَنْ یُخْبِرُوا أُمَمَهُمْ وَ یَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرُوهُ بِالْقَوْلِ وَ أَمَرُوا أُمَمَهُمْ بِذَلِکَ وَ سَیَرْجِعُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ یَرْجِعُونَ وَ یَنْصُرُونَهُ فِی الدُّنْیَا.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ یعنی امیرالمومنین (است؛ أُولئِکَ هُمُ الْمفْلِحُونَ پس خداوند درباره‌ی رسول خدا (از پیامبران پیمان گرفت که به امت‌های خود خبر دهند و او را یاری کنند. ایشان نیز او را به گفتار یاری نمودند و به امّت های خود این دستور را دادند در آینده پیامبر اکرم (برمی‌گردد، آن‌ها نیز برخواهند گشت و او را در دنیا یاری می‌کنند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ [and they follow the light which has been sent down with him] — meaning Amir al-Mu'minin (peace be upon him); أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [these it is that are the successful]. So Allah took a covenant regarding the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) from the prophets, that they should inform their nations about him and help him. They helped him with their words and commanded their nations to do the same. In the future, the Noble Prophet (peace be upon him and his family) will return, and they too will return and will help him in this world.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ [અને તે નૂરનું અનુસરણ કર્યું જે તેમની સાથે ઉતારવામાં આવ્યું] એટલે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ); أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [તેઓ જ સફળ થનારા છે]. પછી અલ્લાહે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) વિશે પયગંબરો પાસેથી વચન લીધું કે તેઓ પોતાની ઉમ્મતોને ખબર આપે અને તેમની મદદ કરે. તેઓએ પણ પોતાના શબ્દોથી તેમની મદદ કરી અને પોતાની ઉમ્મતોને પણ આ આદેશ આપ્યો. ભવિષ્યમાં પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાછા આવશે, તેઓ પણ પાછા આવશે અને દુનિયામાં તેમની મદદ કરશે.

#22 و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند And follow the light sent down with him, they are the successful અને તે નૂરની પૈરવી કરી જે તેમની સાથે નાઝિલ થયું, તેઓ જ કામયાબ છે

سَأَلُوهُ (علیه السلام) عَنْ أَقْسَامِ النُّورِ فِی الْقُرْآنِ قَالَ النُّورُ الْقُرْآنُ وَ النُّورُ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ تَعَالَی وَ النُّورُ النُّورِیَّهًُْ وَ النُّورُ الْقَمَرُ وَ النُّورُ ضَوْءُ الْمُؤْمِنِ وَ هُوَ الْمُوَالَاهًُْ الَّتِی یَلْبَسُ بِهَا نُوراً یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ النُّورُ فِی مَوَاضِعَ مِنَ التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الْقُرْآنِ حُجَّهًُْ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ عَلَی عِبَادِهِ وَ هُوَ الْمَعْصُوم ... قَوْلِهِ سُبْحَانَهُ النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ فَالنُّورُ فِی هَذَا الْمَوْضِعِ هُوَ الْقُرْآنُ.

امام علی ( سپس از ایشان در مورد معانی نور در قرآن پرسیدند که فرمود: «نور قرآن است و اسمی از اسماء الهی و همچنین در معنای فوریت، ماه، درخشش مؤمن که همان موالات است که در روز قیامت نوری بر او می‌پوشاند به کار رفته است. و همچنین در بخش‌هایی از تورات و انجیل و قرآن نور به‌معنای حجّت خداوند بر مردم که همان معصوم است آمده است، و این همان سخن خداوند است که می‌فرماید: النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ که نور در این آیه همان قرآن است.

Imam Ali (peace be upon him): Then they asked him about the meanings of nur (light) in the Qur'an. He said: "Nur is the Qur'an, and it is a name from the names of Allah the Exalted, and it is also used in the sense of nuriyya (luminosity), the moon, and the radiance of the believer — which is wilaya (allegiance), by which on the Day of Resurrection a light will be clothed upon him. And in some places in the Tawrat, the Injil, and the Qur'an, nur is used in the meaning of the proof (hujja) of Allah over the people, which is the Infallible (Ma'sum); and this is the very saying of Allah: النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [the Ummi Prophet, whom they find written down with them in the Tawrat and the Injil, who enjoins them good and forbids them evil, and makes lawful to them the good things and makes unlawful to them impure things, and removes from them their burden and the shackles which were upon them; so those who believe in him and honour him and help him and follow the light which has been sent down with him — these it is that are the successful], for the nur in this verse is the Qur'an."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): પછી તેમને કુરઆનમાં નૂરના અર્થો વિશે પૂછવામાં આવ્યું, તો તેમણે ફરમાવ્યું: "નૂર કુરઆન છે, અને અલ્લાહ તઆલાના નામોમાંનું એક નામ છે, અને એ જ પ્રમાણે નૂરિય્યત (પ્રકાશમયતા), ચંદ્ર, અને મોઅમિનની ચમકના અર્થમાં પણ વપરાયું છે — જે વિલાયત છે, જેના દ્વારા કયામતના દિવસે તેના પર નૂરનું વસ્ત્ર પહેરાવવામાં આવશે. અને એ જ પ્રમાણે તૌરાત, ઇન્જીલ અને કુરઆનના કેટલાક ભાગોમાં નૂરનો અર્થ લોકો પર અલ્લાહની હુજ્જત આપવામાં આવ્યો છે, જે એ જ મઅસૂમ છે, અને આ જ અલ્લાહનું કથન છે: النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [ઉમ્મી નબી, જેમને તેઓ પોતાની પાસે તૌરાત અને ઇન્જીલમાં લખેલા જુએ છે, જે તેમને સારાની આજ્ઞા આપે છે અને ખરાબથી રોકે છે, અને તેમના માટે પવિત્ર વસ્તુઓને હલાલ કરે છે અને અપવિત્ર વસ્તુઓને હરામ કરે છે, અને તેમના પરથી તેમનો બોજ અને બેડીઓ જે તેમના પર હતી તે ઉતારી નાખે છે; તો જેઓ તેમના પર ઈમાન લાવ્યા અને તેમનું સન્માન કર્યું અને તેમની મદદ કરી અને તે નૂરનું અનુસરણ કર્યું જે તેમની સાથે ઉતારવામાં આવ્યું — તેઓ જ સફળ થનારા છે], કારણ કે આ આયતમાં નૂર એ જ કુરઆન છે."

#23 و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند، آنان رستگارانند And follow the light sent down with him, they are the successful અને તે નૂરની પૈરવી કરી જે તેમની સાથે નાઝિલ થયું, તેઓ જ કામયાબ છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فِی نَهْجِ الْبَیَانِ رُوِیَ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ قَالَ: أَیُّ الْخَلْقِ أَعْجَبُ إِیْمَاناً؟ فَقَالُوا: الْمَلَائِکَهًُْ (علیهم السلام). فَقَالَ: الْمَلَائِکَهًُْ (علیهم السلام) عِنْدَ رَبِّهِمْ فَمَا لَهُمْ لَا یُؤْمِنُونَ؟ فَقَالُوا: الْأَنْبِیَاءُ (علیهم السلام). فَقَالَ: الْأَنْبِیَاءُ (علیهم السلام) یُوحَی إِلَیْهِمْ فَمَا لَهُمْ لَا یُؤْمِنُونَ؟ فَقَالُوا: نَحْنُ. فَقَالَ: أَنَا فِیکُمْ فَمَا لَکُمْ لَا تُؤْمِنُونَ؟ إِنَّمَا هُمْ قَوْمٌ یَکُونُونَ بَعْدَکُمْ فَیَجِدُونَ کِتَاباً فِی وَرَقٍ فَیُؤْمِنُونَ بِهِ وَ هَذَا مَعْنَی قَوْلِهِ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ.

پیامبر ( در کتاب نهج‌البیان از پیامبر (روایت شده که فرمود: «کدام‌یک از آفریدگان ایمانش عجیب‌تر و شگفت‌آورتر است»؟ گفتند: «فرشتگان». فرمود: «فرشتگان نزد پروردگارشان هستند، چرا ایمان نیاورند»؟ گفتند: «پیامبران». گفتند: «به پیامبران وحی می‌شود، چرا ایمان نیاورند»؟ گفتند: «پس حتما ما هستیم». فرمود: «من در میان شما هستم، چرا ایمان نیاورید؟ همانا آنان قومی هستند که پس از شما خواهند بود. آنان نوشته ای را در کاغذ می‌بینند و به آن ایمان می‌آورند، و این معنای گفته‌ی خداست: وَ اتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الْمفْلِحُونَ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): In the book Nahj al-Bayan it is narrated from the Prophet (peace be upon him and his family) that he said: "Which of the creatures is the most amazing and astonishing in faith?" They said: "The angels." He said: "The angels are with their Lord, why would they not believe?" They said: "The prophets." He said: "Revelation comes to the prophets, why would they not believe?" They said: "Then surely it is us." He said: "I am among you, why would you not believe? Indeed, they are a people who will come after you. They will find a writing on paper and will believe in it — and this is the meaning of the saying of Allah: وَ اتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [and follow the light which has been sent down with him — these it is that are the successful]."

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): નહજુલ બયાન કિતાબમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી રિવાયત છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "સર્જનમાંથી કોનું ઈમાન વધુ અજાયબ અને આશ્ચર્યજનક છે?" તેઓએ કહ્યું: "ફરિશ્તાઓનું." તેમણે ફરમાવ્યું: "ફરિશ્તાઓ પોતાના પરવરદિગાર પાસે છે, તેઓ ઈમાન કેમ ન લાવે?" તેઓએ કહ્યું: "પયગંબરોનું." તેમણે ફરમાવ્યું: "પયગંબરો પર વહી ઉતરે છે, તેઓ ઈમાન કેમ ન લાવે?" તેઓએ કહ્યું: "તો ખરેખર અમે જ છીએ." તેમણે ફરમાવ્યું: "હું તમારી વચ્ચે છું, તમે ઈમાન કેમ ન લાવો? ખરેખર તેઓ એક એવી કૌમ છે જે તમારા પછી આવશે. તેઓ કાગળ પર એક લખાણ જોશે અને તેના પર ઈમાન લાવશે, અને આ જ અલ્લાહના કથનનો અર્થ છે: وَ اتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِیَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ [અને તે નૂરનું અનુસરણ કર્યું જે તેમની સાથે ઉતારવામાં આવ્યું — તેઓ જ સફળ થનારા છે]."