وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتِی کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ یَعْدُونَ فِی السَّبْتِ إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَأْتِیهِمْ فَإِنَّهَا قَرْیَهًٌْ کَانَتْ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ قَرِیبَهًٌْ مِنَ الْبَحْرِ وَ کَانَ الْمَاءُ یَجْرِی عَلَیْهَا فِی الْمَدِّ وَ الْجَزْرِ فَیَدْخُلُ أَنْهَارَهُمْ وَ زُرُوعَهُمْ وَ یَخْرُجُ السَّمَکُ مِنَ الْبَحْرِ حَتَّی یَبْلُغَ آخِرَ زُرُوعِهِمْ وَ قَدْ کَانَ اللَّهُ حَرَّمَ عَلَیْهِمُ الصَّیْدَ یَوْمَ السَّبْتِ فَکَانُوا یَضَعُونَ الشُّبَّاکَ فِی الْأَنْهَارِ لَیْلَهًَْ الْأَحَدِ وَ یَصِیدُونَ بِهَا السَّمَکَ وَ کَانَ السَّمَکُ یَخْرُجُ یَوْمَ السَّبْتِ وَ یَوْمَ الْأَحَدِ لَا یَخْرُجُ وَ هُوَ قَوْلُهُ إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَأْتِیهِمْ فَنَهَاهُمْ عُلَمَاؤُهُمْ عَنْ ذَلِکَ فَلَمْ یَنْتَهُوا فَمُسِخُوا قِرَدَهًًْ وَ خَنَازِیرَ وَ کَانَ الْعِلَّهًُْ فِی تَحْرِیمِ الصَّیْدِ عَلَیْهِمْ یَوْمَ السَّبْتِ أَنَّ عِیدَ جَمِیعِ الْمُسْلِمِینَ وَ غَیْرِهِمْ کَانَ یَوْمَ الْجُمُعَهًِْ فَخَالَفَ الْیَهُودُ وَ قَالُوا عِیدُنَا السَّبْتُ فَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الصَّیْدَ یَوْمَ السَّبْتِ وَ مُسِخُوا قِرَدَهًًْ وَ خَنَازِیرَ.
علیّبنابراهیم ( وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتِی کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ یَعْدُونَ فِی السَّبْتِ إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَأْتِیهِمْ [قریهای که در این آیه آمده است]، قریهای است که از آن بنیاسرائیل بود. این قریه در نزدیکی دریا قرار داشت و آب هم درحالت مدّ و هم درحالت جزر در آن جاری بود. آب وارد رودخانهها میشد و ماهی از دریا خارج میشد [و به رودخانه می آمد] تا اینکه آب به انتهای کشت و زرع ایشان میرسید و خدا شکار ماهی را در روز شنبه بر آنان حرام کرده بود و آنان تورهایشان را در شب یکشنبه در رودخانهها میانداختند تا با آنها ماهی بگیرند و ماهی در روز شنبه بیرون میآمد و در روز یکشنبه بیرون نمیآمد. این همان کلام خداوند است که فرمود: إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتَانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لاَ یَسْبِتُونَ لاَ تَأْتِیهِمْ پس دانشمندان آنها، آنان را از این کار نهی میکردند، امّا مردم به نصحت آنان عمل نمیکردند. پس به بوزینه و خوک مسخ [تبدیل] شدند.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتِی کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ یَعْدُونَ فِی السَّبْتِ إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَأْتِیهِمْ [Ask them about the town that stood by the sea, when they transgressed on the Sabbath, when their fish came to them on the day of their Sabbath appearing on the surface, and on the day they did not keep Sabbath they did not come to them] — [the town mentioned in this verse] is a town that belonged to the Children of Israel. This town was located near the sea, and water flowed into it both at high tide and at low tide. The water would enter the rivers, and the fish would come out of the sea [and enter the rivers] until the water reached the far end of their cultivated fields. Allah had forbidden them from fishing on Saturday, but they would set their nets in the rivers on Saturday night to catch fish with them, and the fish would come out on Saturday and would not come out on Sunday. This is the very word of Allah who said: إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتَانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لاَ یَسْبِتُونَ لاَ تَأْتِیهِمْ [when their fish came to them on the day of their Sabbath appearing on the surface, and on the day they did not keep Sabbath they did not come to them]. Their scholars forbade them from this act, but the people did not act upon their counsel. So they were transformed [changed] into monkeys and swine.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتِی کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ یَعْدُونَ فِی السَّبْتِ إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَأْتِیهِمْ [આ આયતમાં જે વસ્તી (કરયહ)નો ઉલ્લેખ છે], તે એક વસ્તી છે જે બની ઇસરાઈલની હતી. આ વસ્તી દરિયાની નજીક હતી અને પાણી બંને ભરતી અને ઓટની સ્થિતિમાં તેમાં વહેતું હતું. પાણી નદીઓમાં પ્રવેશતું અને માછલી દરિયામાંથી બહાર આવતી [અને નદીમાં આવતી] ત્યાં સુધી કે પાણી તેમના ખેતરોના છેડા સુધી પહોંચતું, અને અલ્લાહે તેમના પર શનિવારના દિવસે માછલી પકડવાનું હરામ કર્યું હતું, અને તેઓ પોતાની જાળો રવિવારની રાત્રે નદીઓમાં નાખતા જેથી તેમાંથી માછલી પકડે, અને માછલી શનિવારના દિવસે બહાર આવતી અને રવિવારના દિવસે બહાર આવતી નહીં. આ જ અલ્લાહનું વચન છે જેમાં ફરમાવ્યું: إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتَانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لاَ یَسْبِتُونَ لاَ تَأْتِیهِمْ. તો તેમના આલિમો તેમને આ કામથી રોકતા હતા, પરંતુ લોકો તેમની નસીહત પર અમલ કરતા નહોતા. તેથી તેઓ વાંદરા અને ભૂંડમાં મસ્ખ [પરિવર્તિત] થઈ ગયા.