سورة الأعراف

Verse 35 of 206

7:35

يا بَني آدَمَ إِمّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتي فَمَنِ اتَّقى وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ

اى فرزندان آدم! اگر پيامبرانى از خود شما به سراغتان بيايند كه آيات مرا براى شما بازگو كنند، [از آن‌ها پيروى كنيد]؛ كسانى كه پرهيزگارى پيشه كنند و عمل صالح انجام دهند، نه ترسى بر آن‌هاست و نه اندوهگين مى‌شوند.

O children of Adam! if there come to you apostles from among you relating to you My communications, then whoever shall guard (against evil) and act aright-- they shall have no fear nor shall they grieve.

અય આદમની ઔલાદ! જો તમારી પાસે તમારામાંથી જ રસૂલો આવે જેઓ અમારી આયતો તમને વાંચી સંભળાવે તો જે કોઇ પોતાને બૂરાઇથી બચાવશે તથા નેકી કરશે તો તેમને ન તો કાંઇ ડર રહેશે અને ન તો તેઓ ગમગીન થશે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ بَکْرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ الْأزْدِیِّ عَنْ أبِی عَبْدِ اللهِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِی تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاقِیکُمْ إِلَی قَوْلِهِ تَعْمَلُونَ قَالَ تَعُدُّ السِّنِینَ ثُمَّ تَعُدُّ الشُّهُورَ ثُمَّ تَعُدُّ الْأَیَّامَ ثُمَّ تَعُدُّ السَّاعَاتِ ثُمَّ تَعُدُّ النَّفَسَ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ.

امام صادق ( بکربن‌محمد ازدی از امام صادق (روایت کرده است که فرمود: بگو: «این مرگی که از آن فرار می‌کنید سرانجام با شما ملاقات خواهد کرد سپس به‌سوی کسی که دانای پنهان و آشکار است بازگردانده می‌شوید آنگاه شما را از آنچه انجام می‌دادید خبر می‌دهد»!. ( جمعه/۸ ) سپس گفت: «سال‌ها را می‌شمرند. سال‌ها که به سر رسید ماه‌ها را می‌شمرند، ماه‌ها که تمام شد روزها را می‌شمرند، روزها که تمام شد ساعت‌ها را می‌شمرند و بالأخره نفس‌ها را می‌شمرند تا عمر مقدّر به سر آید و فرشته‌ی مرگ، روح آدمی را قبض کند، فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Bakr ibn Muhammad al-Azdi narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: Say: "إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِی تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاقِیکُمْ [Indeed the death from which you flee will surely meet you]" up to His saying "تَعْمَلُونَ [what you were doing]" (al-Jumu'ah/8). Then he said: "They count the years. When the years come to an end, they count the months; when the months are over, they count the days; when the days are over, they count the hours; and finally they count the breaths, until the appointed life ends and the angel of death takes the soul of the person, فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ [and when their term comes, they cannot delay it by an hour, nor can they advance it]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): બકર બિન મુહમ્મદ અઝદીએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરી છે કે તમે ફરમાવ્યું: કહો: "إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِی تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاقِیکُمْ [ખરેખર જે મૌતથી તમે ભાગો છો તે અવશ્ય તમને મળશે]" તેમના કથન "تَعْمَلُونَ [જે તમે કરતા હતા]" સુધી (જુમુઆ/૮). પછી તમે ફરમાવ્યું: "તેઓ વર્ષોની ગણતરી કરે છે. વર્ષો પૂરાં થાય તો મહિનાઓની ગણતરી કરે છે, મહિનાઓ પૂરાં થાય તો દિવસોની ગણતરી કરે છે, દિવસો પૂરાં થાય તો કલાકોની ગણતરી કરે છે, અને છેવટે શ્વાસોની ગણતરી કરે છે જ્યાં સુધી નિર્ધારિત આયુષ્ય પૂરું ન થાય અને મૌતનો ફરિશ્તો માણસની રૂહ કબ્ઝ કરે, فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ [અને જ્યારે તેમનો સમય આવે છે, ત્યારે તેઓ એક ઘડી પણ મોડું કરી શકતા નથી, ન આગળ કરી શકે છે]."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مَسْعَدَهًَْ‌بْنِ‌صَدَقَهًَْ عَنْ أبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ ثُمَّ قَضی أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمًّی عِنْدَهُ قَالَ الْأَجَلُ الَّذِی غَیْرُ مُسَمًّی مَوْقُوفٌ یُقَدِّمُ مِنْهُ مَا شَاءَ وَ یُؤَخِّرُ مِنْهُ مَا شَاءَ وَ أَمَّا الْأَجَلُ الْمُسَمَّی فَهُوَ الَّذِی یُنْزَلُ مِمَّا یُرِیدُ أَنْ یَکُونَ مِنْ لَیْلَهًِْ الْقَدْرِ إِلَی مِثْلِهَا مِنْ قَابِلٍ فَذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ.

امام صادق ( مسعده‌بن‌صدقه گوید: امام صادق (در تفسیر سخن خداوند: او کسی است که شما را از گل آفرید سپس مدّتی مقرّر داشت [تا انسان تکامل یابد] و اجل حتمی نزد اوست [و فقط او از آن آگاه است]. با این همه، شما [مشرکان در توحید و یگانگی و قدرت او] تردید می‌کنید. ( انعام/۲ ) فرمود: «اجل غیر مسمّی، موقوف [معلّق] است، هرچه می‌خواهد از آن مقدّم می‌دارد و هرچه می‌خواهد از آن به تأخیر می‌اندازد. امّا اجل مسمّی (تعیین شده) عبارت است از نزول آنچه می‌خواهد از شب قدر امسال تا شب قدر سال آینده، اتّفاق بیفتد». فرمود: «این همان فرموده‌ی خداوند عزّوجلّ است: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ».

Imam Sadiq (peace be upon him): Mas'ada ibn Sadaqa said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the interpretation of the word of Allah: "He is the One who created you from clay, then decreed a term [so that man may reach perfection], and a fixed term is with Him [and only He knows it]. Yet you [polytheists] doubt [His oneness and power]." (Al-An'am/2). He said: "The unspecified term is suspended [conditional]; whatever He wills of it He advances, and whatever He wills of it He delays. As for the specified (fixed) term, it is what descends of what He wills to occur from this Laylat al-Qadr to the next Laylat al-Qadr of the following year." He said: "This is the word of Allah, the Mighty and Majestic: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ [When their term comes, they shall not remain behind an hour, nor can they go ahead]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મસ્અદા બિન સદકાહ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહના કલામ: "તે એ જ છે જેણે તમને માટીથી પેદા કર્યા, પછી એક મુદ્દત નિર્ધારિત કરી [જેથી માણસ કમાલ સુધી પહોંચે] અને નિશ્ચિત અજલ તેની પાસે છે [અને ફક્ત તે જ તેનાથી વાકેફ છે]. તેમ છતાં, તમે [મુશરિકો તેની તૌહીદ અને યગાનગી અને કુદરતમાં] શંકા કરો છો." (અલ-અન્આમ/૨) - ના તફસીર વિશે પૂછ્યું. તમે ફરમાવ્યું: "અજલે ગૈરે મુસમ્મા મૌકૂફ [મુઅલ્લક] છે, જે ચાહે તેને આગળ કરે છે અને જે ચાહે તેને પાછળ કરે છે. પરંતુ અજલે મુસમ્મા (નિર્ધારિત) એટલે કે જે કંઈ આ વર્ષની શબે કદ્રથી આવતા વર્ષની શબે કદ્ર સુધી થવાનું હોય તેનું નાઝિલ થવું છે." તમે ફરમાવ્યું: "આ જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું ફરમાન છે: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ [જ્યારે તેમની અજલ આવી પહોંચે છે, ત્યારે તેઓ એક ઘડી પણ મોડું કે વહેલું કરી શકતા નથી]."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حُمْرَانَ عَنْ أبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ ثُمَّ قَضی أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمًّی عِنْدَهُ قَالَ الْمُسَمَّی مَا سُمِّیَ لِمَلَکِ الْمَوْتِ فِی تِلْکَ اللَّیْلَهًِْ وَ هُوَ الَّذِی قَالَ اللَّهُ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ وَ هُوَ الَّذِی سُمِّیَ لِمَلَکِ الْمَوْتِ فِی لَیْلَهًِْ الْقَدْرِ وَ الْآخَرُ لَهُ فِیهِ الْمَشِیَّهًُْ إِنْ شَاءَ قَدَّمَهُ وَ إِنْ شَاءَ أَخَّرَهُ.

امام صادق ( حمران گوید: از امام صادق (درمورد کلام خداوند: سپس مدّتی مقرّر داشت [تا انسان تکامل یابد] و اجل حتمی نزد اوست [و فقط او از آن آگاه است]. ( انعام/۲ ) پرسیدم، فرمود: «مسمّی، آن چیزی است که برای ملک الموت در آن شب تعیین گردیده است». و آن همان کلام خداوند است: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لایَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لایَسْتَقْدِمُونَ، و آن عبارت است از آنچه برای ملک‌الموت در شب قدر تعیین شده است و امّا در آن دیگری، اختیار دارد، اگر بخواهد مقدّم می‌دارد و اگر بخواهد به تأخیر می اندازد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Humran said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the word of Allah: "Then He decreed a term [so that man may reach perfection], and a fixed term is with Him [and only He knows it]." (Al-An'am/2). He said: "The specified (musamma) is that which is designated for the Angel of Death on that night." And it is the word of Allah: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ [When their term comes, they shall not remain behind an hour, nor can they go ahead], and it is that which is designated for the Angel of Death on Laylat al-Qadr. As for the other, He has discretion in it: if He wills, He advances it, and if He wills, He delays it.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હુમરાન કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહના કલામ: "પછી એક મુદ્દત નિર્ધારિત કરી [જેથી માણસ કમાલ સુધી પહોંચે] અને નિશ્ચિત અજલ તેની પાસે છે [અને ફક્ત તે જ તેનાથી વાકેફ છે]." (અલ-અન્આમ/૨) - વિશે પૂછ્યું, તમે ફરમાવ્યું: "મુસમ્મા એ છે જે તે રાત્રે મલકુલ મૌત માટે નિર્ધારિત થાય છે." અને તે જ અલ્લાહનો કલામ છે: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ [જ્યારે તેમની અજલ આવી પહોંચે છે, ત્યારે તેઓ એક ઘડી પણ મોડું કે વહેલું કરી શકતા નથી], અને તે એ છે જે શબે કદ્રમાં મલકુલ મૌત માટે નિર્ધારિત થાય છે. પરંતુ પેલા બીજામાં તેને ઇખ્તિયાર છે, જો ચાહે તો આગળ કરે અને જો ચાહે તો પાછળ કરે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الْأَجَلُ الَّذِی یُسَمَّی فِی لَیْلَهًِْ الْقَدْرِ هُوَ الْأَجَلُ الَّذِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ.

امام صادق ( اجلی که در شب قدر مقدّر می‌شود، همان اجلی است که خداوند در مورد آن فرموده است: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لایَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لایَسْتَقْدِمُونَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): The term that is decreed on Laylat al-Qadr is the same term concerning which Allah has said: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ [When their term comes, they shall not remain behind an hour, nor can they go ahead].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે અજલ શબે કદ્રમાં મુકર્રર થાય છે, તે જ એ અજલ છે જેના વિશે અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ [જ્યારે તેમની અજલ આવી પહોંચે છે, ત્યારે તેઓ એક ઘડી પણ મોડું કે વહેલું કરી શકતા નથી].

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الْعَیَّاشِیُّ، عَنْ أَبِی عَبْدِاللهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَ لَا یَسْتَقْدِمُونَ قَالَ: هُوَ الَّذِی یُسَمَّی لِمَلَکِ الْمَوْتِ (علیه السلام).

امام صادق ( فَإِذَا جَاء أَجَلُهُمْ لاَ یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَ لاَ یَسْتَقْدِمُونَ؛ اوست که برای فرشته مرگ [اجل را] تعیین می‌کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَ لَا یَسْتَقْدِمُونَ [When their term comes, they shall not remain behind an hour, nor can they go ahead]; He is the One who determines [the term] for the Angel of Death.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَ لَا یَسْتَقْدِمُونَ [જ્યારે તેમની અજલ આવી પહોંચે છે, ત્યારે તેઓ એક ઘડી પણ મોડું કે વહેલું કરી શકતા નથી]; તે જ છે જે મલકુલ મૌત માટે [અજલ] નિર્ધારિત કરે છે.

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) فِی الْمَحْیَا وَ الْمَمَاتِ وَ الْمَبْعَثِ عَاشَ بِقَدَرٍ وَ مَاتَ بِأَجَلٍ.

امام حسن ( همانا علی (در حیات، ممات، و بعثت، آن‌قدر که مقدّر او بود زیست و چون زمانش سر آمد، به جهان دیگر رحلت کرد.

Imam Hasan (peace be upon him): Indeed Ali (peace be upon him), in life, in death, and at the resurrection, lived by what was decreed for him, and when his time came, he departed to the other world.

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર અલી (અલયહિસ્સલામ) હયાત, મમાત અને બઅસતમાં, જેટલું તેમના માટે મુકદ્દર હતું તેટલું જીવ્યા અને જ્યારે તેમનો સમય પૂરો થયો, ત્યારે બીજા જહાનમાં રીહલત ફરમાવી.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ یَحْیَی بْنِ أَبِی کَثِیرٍ قَالَ قِیلَ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَ لَا نَحْرُسُکَ قَالَ حَرَسُ کُلِّ امْرِئٍ أَجَلُه.

امام علی ( یحیی‌بن‌ابوکثیر گوید: به امیرالمؤمنین (عرض شد: «آیا نمی‌خواهی که تو را پاسبانی کنیم»؟ فرمود: «هر مردی را اجلش پاسبانی کرده است».

Imam Ali (peace be upon him): Yahya ibn Abi Kathir said: It was said to Amir al-Mu'minin (peace be upon him): "Would you not like us to stand guard over you?" He said: "Every man's appointed time [of death] stands guard over him."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): યહયા બિન અબુ કસીર કહે છે: અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરવામાં આવી: "શું તમે નથી ઈચ્છતા કે અમે તમારી ચોકી કરીએ?" તમે ફરમાવ્યું: "દરેક માણસની તેની અજલ (નિર્ધારિત મૃત્યુ સમય) જ તેની ચોકી કરે છે."

عَنْ سَعِیدِ بْنِ وَهْبٍ قَالَ: کُنَّا مَعَ سَعِیدِ بْنِ قَیْسٍ بِصِفِّینَ لَیْلًا وَ الصَّفَّانُ یَنْظُرُ کُلُ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِلَی صَاحِبِهِ حَتَّی جَاءَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَنَزَلْنَا عَلَی قَنَاهًٍْ، فَقَالَ لَهُ سَعِیدُ بْنُ قَیْسٍ: أَ فِی هَذِهِ السَّاعَهًِْ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)؟ أَ مَا خِفْتَ شَیْئاً؟ قَالَ: وَ أَیَّ شَیْءٍ أَخَافُ؟ إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَ مَعَهُ مَلَکَانِ مُوَکَّلَانِ بِهِ أَنْ یَقَعَ فِی بِئْرٍ أَوْ تَضُرَّ بِهِ دَابَّهًٌْ أَوْ یَتَرَدَّی مِنْ جَبَلٍ حَتَّی یَأْتِیَهُ الْقَدَرُ فَإِذَا أَتَی الْقَدَرُ خَلَّوْا بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُ.

امام علی ( سعیدبن‌وهب گوید: شبی در صفین با سعیدبن‌قیس بودیم و صف‌ها یعنی صف لشکر علی (و صف لشکر معاویه چنان بودند که هریک از ایشان به‌سوی صاحب خویش که صف دیگر باشد نظر می‌کردند تا آنکه امیرالمؤمنین (آمد پس امر کرد بر کاریزی آمدیم و سعیدبن‌قیس به آن حضرت عرض کرد: «یا امیرالمؤمنین (آیا در این ساعت از چیزی نترسیدی»؟ فرمود: «از چه چیزی بترسم به‌درستی‌که هیچ‌کس نیست مگر آنکه با او دو فرشته‌اند که بر او گماشته‌اند که نگذارند در چاهی فرود آید یا جنبنده‌ای به او گزند برساند یا از کوهی بیفتد تا او را قدر بیاید و چون قدر آمد در میانه‌ی او و قدر رها کنند».

Imam Ali (peace be upon him): Sa'id ibn Wahb said: One night at Siffin we were with Sa'id ibn Qays, and the two ranks — that is, the rank of Ali's army and the rank of Mu'awiya's army — were such that each was looking towards its counterpart, the other rank, until Amir al-Mu'minin (peace be upon him) came. He then commanded and we came down by a qanat (underground water channel). Sa'id ibn Qays said to him: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him), at this hour did you not fear anything?" He said: "What should I fear? Indeed there is no one but that with him are two angels appointed over him, who do not let him fall into a well, nor a moving creature harm him, nor him fall from a mountain, until the [decreed] measure comes to him; and when the measure comes, they leave him between himself and it."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સઈદ બિન વહબ કહે છે: એક રાત્રે અમે સિફફીનમાં સઈદ બિન કૈસ સાથે હતા, અને બંને પક્ષોની હરોળો, એટલે કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ના લશ્કરની હરોળ અને મુઆવિયાના લશ્કરની હરોળ, એવી હતી કે તેમાંનો દરેક પોતાના સામેવાળા એટલે કે બીજી હરોળ તરફ જોઇ રહ્યો હતો, ત્યાં સુધી કે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) આવ્યા અને હુકમ કર્યો, અને અમે એક કારીઝ (ભૂગર્ભ પાણી નહેર) પર આવ્યા. સઈદ બિન કૈસે તે હઝરતને અરજ કરી: "યા અમીરલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ), શું આ ઘડીએ તમે કોઇ વસ્તુથી ડર્યા નહીં?" તમે ફરમાવ્યું: "હું કઇ વસ્તુથી ડરું? ખરેખર કોઇ પણ વ્યક્તિ એવી નથી કે જેની સાથે બે ફરિશ્તાઓ ન હોય, જેમને તેના ઉપર નિમાયા છે કે તેને કૂવામાં પડવા ન દે, અથવા કોઇ ચાલનારું પ્રાણી તેને નુકસાન ન પહોંચાડે, અથવા તે પર્વત પરથી ન પડે, ત્યાં સુધી કે તેની કદર (નિર્ધારિત તકદીર) આવે; અને જ્યારે કદર આવે છે, ત્યારે તેઓ તેની અને કદરની વચ્ચે તેને છોડી દે છે."