سورة الأعراف

Verse 96 of 206

7:96

وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ

و اگر اهل شهرها و آبادي‌ها، ايمان مى‌آوردند و تقوا پيشه مى‌كردند، به‌يقين بركات آسمان و زمين را بر آن‌ها مى‌گشوديم؛ ولى [آن‌ها حق را] تكذيب كردند؛ ما هم آنان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم.

And if the people of the towns had believed and guarded (against evil) We would certainly have opened up for them blessings from the heaven and the earth, but they rejected, so We overtook them for what they had earned.

અને જો તે વસ્તીવાળાઓ ઇમાન લઇ આવતે અને (બૂરાઇથી) બચતા રહેતે તો અમે તેમના પર આસમાન તથા ઝમીનની બરકતો ખોલી નાખતે, પરંતુ તેમણે (હકને) જૂઠલાવ્યુ પછી તેમની કરણીઓના કારણે અમોએ તેમને પકડી લીધા.

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) لِأَصْحَابِهِ قَبْلَ أَنْ یُقْتَلَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ لِی یَا بُنَیَّ إِنَّکَ سَتُسَاقُ إِلَی الْعِرَاقِ وَ هِیَ أَرْضٌ قَدِ الْتَقَی بِهَا النَّبِیُّونَ وَ أَوْصِیَاءُ النَّبِیِّینَ (علیهم السلام) وَ هِیَ أَرْضٌ تُدْعَی عَمُورَا وَ إِنَّکَ تُسْتَشْهَدُ بِهَا وَ یُسْتَشْهَدُ مَعَکَ جَمَاعَهًٌْ مِنْ أَصْحَابِکَ لَا یَجِدُونَ أَلَمَ مَسِّ الْحَدِیدِ وَ تَلَا قُلْنا یا نارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاماً عَلی إِبْراهِیمَ یَکُونُ الْحَرْبُ بَرْداً وَ سَلَاماً عَلَیْکَ وَ عَلَیْهِمْ فَأَبْشِرُوا فَوَ اللَّهِ لَئِنْ قَتَلُونَا فَإِنَّا نَرِدُ عَلَی نَبِیِّنَا قَالَ ثُمَّ أَمْکُثُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَأَکُونُ أَوَّلَ مَنْ یَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْهُ فَأَخْرُجُ خَرْجَهًًْ یُوَافِقُ ذَلِکَ خَرْجَهًَْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ قِیَامَ قَائِمِنَا وَ حَیَاهًَْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ لَیَنْزِلَنَّ عَلَیَّ وَفْدٌ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لَمْ یَنْزِلُوا إِلَی الْأَرْضِ قَطُّ وَ لَیَنْزِلَنَّ إِلَیَّ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) وَ مِیکَائِیلُ (علیه السلام) وَ إِسْرَافِیلُ (علیه السلام) وَ جُنُودٌ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ (علیهم السلام) وَ لَیَنْزِلَنَّ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ أَنَا وَ أَخِی وَ جَمِیعُ مَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَیْهِ فِی حَمُولَاتٍ مِنْ حَمُولَاتِ الرَّبِّ جِمَالٍ مِنْ نُورٍ لَمْ یَرْکَبْهَا مَخْلُوقٌ ثُمَّ لَیَهُزَّنَّ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) لِوَاءَهُ وَ لَیَدْفَعُهُ إِلَی قَائِمِنَا مَعَ سَیْفِهِ ثُمَّ إِنَّا نَمْکُثُ مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ یُخْرِجُ مِنْ مَسْجِدِ الْکُوفَهًِْ عَیْناً مِنْ دُهْنٍ وَ عَیْناً مِنْ مَاءٍ وَ عَیْناً مِنْ لَبَنٍ ثُمَّ إِنَّ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) یَدْفَعُ إِلَیَّ سَیْفَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ یَبْعَثُنِی إِلَی الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ فَلَا آتِی عَلَی عَدُوٍّ لِلَّهِ إِلَّا أَهْرَقْتُ دَمَهُ وَ لَا أَدَعُ صَنَماً إِلَّا أَحْرَقْتُهُ حَتَّی أَقَعَ إِلَی الْهِنْدِ فَأَفْتَحَهَا وَ إِنَّ دَانِیَالَ (علیه السلام) وَ یُوشَعَ (علیه السلام) یَخْرُجَانِ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) یَقُولَانِ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ یَبْعَثُ مَعَهُمَا إِلَی الْبَصْرَهًِْ سَبْعِینَ رَجُلًا فَیَقْتُلُونَ مُقَاتِلِیهِمْ وَ یَبْعَثُ بَعْثاً إِلَی الرُّومِ فَیَفْتَحُ اللَّهُ لَهُمْ ثُمَّ لَأَقْتُلَنَّ کُلَّ دَابَّهًٍْ حَرَّمَ اللَّهُ لَحْمَهَا حَتَّی لَا یَکُونَ عَلَی وَجْهِ الْأَرْضِ إِلَّا الطَّیِّبُ وَ أَعْرِضُ عَلَی الْیَهُودِ وَ النَّصَارَی وَ سَائِرِ الْمِلَلِ وَ لَأُخَیِّرَنَّهُمْ بَیْنَ الْإِسْلَامِ وَ السَّیْفِ فَمَنْ أَسْلَمَ مَنَنْتُ عَلَیْهِ وَ مَنْ کَرِهَ الْإِسْلَامَ أَهْرَقَ اللَّهُ دَمَهُ وَ لَا یَبْقَی رَجُلٌ مِنْ شِیعَتِنَا إِلَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَیْهِ مَلَکاً یَمْسَحُ عَنْ وَجْهِهِ التُّرَابَ وَ یُعَرِّفُهُ أَزْوَاجَهُ وَ مَنْزِلَتَهُ فِی الْجَنَّهًِْ وَ لَا یَبْقَی عَلَی وَجْهِ الْأَرْضِ أَعْمَی وَلَا مُقْعَدٌ وَ لَا مُبْتَلًی إِلَّا کَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ بَلَاءَهُ بِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ لَیُنْزِلَنَّ الْبَرَکَهًَْ مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الْأَرْضِ حَتَّی‌إِنَّ الشَّجَرَهًَْ لَتُقْصَفُ بِمَا یَزِیدُ اللَّهُ فِیهَا مِنَ الثَّمَرَهًِْ وَ لَتَأْکُلُنَّ ثَمَرَهًَْ الشِّتَاءِ فِی الصَّیْفِ وَ ثَمَرَهًَْ الصَّیْفِ فِی الشِّتَاءِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ لَیَهَبُ لِشِیعَتِنَا کَرَامَهًًْ لَا یَخْفَی عَلَیْهِمْ شَیْءٌ فِی الْأَرْضِ وَ مَا کَانَ فِیهَا حَتَّی إِنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ یُرِیدُ أَنْ یَعْلَمَ عِلْمَ أَهْلِ بَیْتِهِ فَیُخْبِرَهُمْ بِعِلْمِ مَا یَعْمَلُونَ.

امام حسین ( امام باقر (فرمود: امام حسین (قبل از اینکه کشته شود به اصحاب خود می‌فرمود: «پیغمبر خدا (به من فرمود: «ای پسر عزیزم! تو به‌زودی به‌سوی عراق رانده خواهی شد. زمین عراق همان زمینی است که پیامبران و اوصیای آنان در آن با یکدیگر ملاقات کردند. آن زمین را عمور می‌خوانند. تو در آن زمین شهید خواهی شد و گروهی هم با تو شهید می‌شوند که درد نیزه و شمشیر را احساس نمی‌کنند. سپس این آیه را تلاوت کرد: [سرانجام او را به آتش افکندند ولی ما] گفتیم: «ای آتش! بر ابراهیم سرد و سالم باش»!. ( انبیاء/۶۹ ) جنگ برای تو و یارانت سرد و سلامت خواهد شد. سپس امام حسین (به اصحاب خود فرمود: مژده باد شما را، گرچه دشمنان ما را می‌کشند ولی ما بر پیامبر خود وارد خواهیم شد. سپس من به‌قدری که خدا بخواهد مکث خواهم نمود! بعدا اوّل کسی که زمین برایش شکافته و او خارج می‌شود من خواهم بود. من با حضرت امیر (و قیام حضرت قائم و زنده‌بودن پیامبر خدا (خارج خواهم شد. سپس افرادی از آسمان از طرف خدا نزد من می‌آیند که هرگز در زمین نازل نشده‌اند. جبرئیل، میکائیل، اسرافیل، گروهی از ملائکه بر من نازل خواهند شد؛ حضرت محمّد (و علی (و من و برادرم (و جمیع آن افرادی که خدا بر آنان منّت نهاده به‌وسیله‌ی شترانی از نور که احدی از مخلوقین بر آن‌ها سوار نشده فرود می‌آییم. پس از این جریان حضرت محمّد (پرچم خود را به اهتزاز می‌آورد و آن را با شمشیر خود به قائم ما می‌دهد. سپس ما آنچه را که خدا بخواهد مکث می‌نماییم. بعدا خدای توانا چشمه‌ای از روغن و چشمه‌ای از آب و چشمه‌ای از شیر در مسجد کوفه خارج می‌کند. پس از این جریان امیرالمؤمنین (شمشیر پیغمبر خدا (را به من می‌دهد و مرا به‌سوی مشرق و مغرب زمین می‌فرستد، من به هیچ‌یک بر نمی‌خورم مگر اینکه خون او را می‌ریزم هیچ بتی را نمی‌بینم مگر اینکه آن را می‌سوزانم، تا اینکه به هند می‌رسم و آن را فتح می‌نمایم! دانیال و یوشع خارج می‌شوند و به حضرت امیر (می‌گویند: «خدا و رسول راست گفته‌اند». سپس ایشان با تعداد هفتاد مرد به‌سوی بصره می‌روند و دشمنان خود را می‌کشند. گروهی به‌جانب روم اعزام می‌شوند و خدای توانا پیروزی را نصیب آنان می‌نماید. بعدا من هر حیوانی را که خدا گوشت آن را حرام‌کرده می‌کشم تا اینکه در روی زمین غیر از گوشت طیب و طاهر چیزی نباشد. من بر یهود و نصارا و سائر ملل اسلام شمشیر را عرضه می‌کنم و آنان را بین اسلام و شمشیر مخیّر می‌نمایم هرکسی از آنان اسلام بیاورد بر او منّت می‌گذارم و هرکسی که از اسلام بیزار باشد خدا خون او را خواهد ریخت. هیچ مردی از شیعیان ما روی زمین نیست مگر اینکه خدا ملکی می‌فرستد تا خاک را از روی او پاک نماید. زنان و مقام و منزلت او را در بهشت به وی معرفی نماید؛ در روی زمین شخص کور و زمین‌گیر و مبتلایی نخواهد بود مگر اینکه خدا به‌وسیله‌ی ما اهل بیت بلا را از او برطرف می‌کند. به قدری برکت از آسمان به زمین نازل می‌شود که شاخه‌ی درخت از زیادی میوه می‌شکند! میوه‌ی زمستانی در تابستان و میوه‌ی تابستانی در زمستان خورده می‌شود. همین است معنای کلام خداوند سبحان که می‌فرماید: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ سپس خدای رؤف کرامتی به شیعیان ما عطا می‌کند که چیزی در زمین بر آنان پنهان نخواهد بود. حتّی اینکه مردی از ایشان تصمیم می‌گیرد که علم اهل بیت خود را بداند آنان را از آنچه را می‌دانند آگاه می‌نماید.

Imam Baqir (peace be upon him) said: Imam Husayn (peace be upon him), before he was killed, said to his companions: "The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to me: 'O my dear son! You will soon be driven towards Iraq. The land of Iraq is the very land in which the prophets and their successors met one another. That land is called ʿAmura. You will be martyred in that land, and a group will be martyred with you who will not feel the pain of the spear and the sword.' Then he recited this verse: [In the end they cast him into the fire, but We] said: قُلْنا یا نارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاماً عَلی إِبْراهِیمَ [O fire! Be coolness and safety upon Ibrahim] (Anbiya/69). The battle will be coolness and safety for you and your companions." Then Imam Husayn (peace be upon him) said to his companions: "Glad tidings to you, for although the enemies kill us, we shall enter upon our Prophet. Then I shall wait as long as Allah wills. Afterwards, the first one for whom the earth splits open and who comes forth will be I. I shall come forth together with Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and the rising of our Qa'im (peace be upon him) and the life of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). Then persons from the heavens, from Allah's side, will come to me, who have never before descended to the earth. Jibra'il, Mika'il, Israfil, and a group of angels will descend upon me; and Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and I and my brother (peace be upon him) and all those upon whom Allah has bestowed favour will descend upon camels of light which no creature has ever mounted. After this, Muhammad (peace be upon him and his family) will hoist his banner and hand it, together with his sword, to our Qa'im. Then we shall wait as long as Allah wills. Afterwards, Allah the Powerful will bring forth in the Masjid of Kufa a spring of oil, a spring of water, and a spring of milk. After this, Amir al-Mu'minin (peace be upon him) will give me the sword of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and will send me towards the east and west of the earth. I shall not come upon any [enemy of Allah] without shedding his blood, nor see any idol without burning it, until I reach India and conquer it. Daniyal (peace be upon him) and Yusha' (peace be upon him) will come forth and say to Amir al-Mu'minin (peace be upon him): 'Allah and His Messenger have spoken the truth.' Then they, with a number of seventy men, will go towards Basra and kill their enemies. A group will be sent towards Rum, and Allah the Powerful will grant them victory. Afterwards I shall kill every animal whose flesh Allah has made unlawful, so that on the face of the earth there will be nothing but flesh that is good and pure. I shall offer to the Jews, the Christians, and the rest of the nations Islam and the sword, and shall give them the choice between Islam and the sword. Whoever among them embraces Islam, I shall bestow favour upon him, and whoever loathes Islam, Allah will shed his blood. There is no man of our Shia upon the earth to whom Allah will not send an angel to wipe the dust from his face and to make known to him his wives and his station in Paradise. On the face of the earth there will be no blind person, no crippled person, and no afflicted person without Allah removing the affliction from him through us, the Ahl al-Bayt. Blessings will descend from the heaven to the earth in such measure that the branch of the tree will break from the abundance of fruit! Winter fruit will be eaten in summer and summer fruit in winter. This is the meaning of the word of Allah the Glorified, who says: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ [And if the people of the towns had believed and guarded (against evil) We would certainly have opened up for them blessings from the heaven and the earth, but they rejected, so We overtook them for what they had earned]. Then Allah the Compassionate will bestow upon our Shia a nobility whereby nothing on the earth will be hidden from them. Indeed, one of them will decide to know the knowledge of his household, and he will inform them of what they know."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના શહીદ થવા પહેલાં પોતાના અસ્હાબોને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ મને ફરમાવ્યું: 'હે મારા પ્યારા પુત્ર! તમે જલ્દી જ ઇરાક તરફ ધકેલવામાં આવશો. ઇરાકની ધરતી એ જ ધરતી છે જ્યાં પયગંબરો અને તેમના ઓસિયાઓ એકબીજા સાથે મળ્યા હતા. તે ધરતીને અમૂરા કહેવામાં આવે છે. તમે તે ધરતી પર શહીદ થશો અને તમારી સાથે એક જૂથ પણ શહીદ થશે જેઓ ભાલા અને તલવારની પીડા અનુભવશે નહીં.' પછી તેમણે આ આયત તિલાવત કરી: [આખરે તેને આગમાં નાખવામાં આવ્યો પણ અમે] કહ્યું: قُلْنا یا نارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاماً عَلی إِبْراهِیمَ [હે આગ! ઇબ્રાહીમ પર ઠંડી અને સલામતી બન] (અંબિયા/૬૯). યુદ્ધ તમારા અને તમારા સાથીઓ માટે ઠંડું અને સલામત થશે." પછી ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના અસ્હાબોને ફરમાવ્યું: "તમને ખુશખબર હો, ભલે દુશ્મનો અમને કત્લ કરે, પણ અમે અમારા પયગંબર પાસે પહોંચી જઈશું. પછી હું જેટલું અલ્લાહ ચાહશે એટલું રોકાઈશ! ત્યાર બાદ સૌ પ્રથમ જેના માટે ધરતી ફાટશે અને જે બહાર આવશે તે હું જ હોઈશ. હું અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) અને હઝરત કાઇમના કિયામ અને અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના જીવન સાથે બહાર આવીશ. પછી આસમાનમાંથી અલ્લાહ તરફથી કેટલાક લોકો મારી પાસે આવશે જેઓ ક્યારેય ધરતી પર નાઝિલ થયા નથી. જિબ્રઈલ, મીકાઈલ, ઇસ્રાફીલ અને ફરિશ્તાઓનું એક જૂથ મારા પર નાઝિલ થશે; હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને હું અને મારા ભાઈ (અલયહિસ્સલામ) અને તે તમામ લોકો જેઓના પર અલ્લાહે એહસાન કર્યો છે, નૂરના ઊંટો પર જેના પર કોઈ મખ્લૂક સવાર થયું નથી, ઉતરીશું. આ પછી હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાનો અલમ લહેરાવશે અને તેને પોતાની તલવાર સાથે અમારા કાઇમને આપશે. પછી અમે જેટલું અલ્લાહ ચાહશે એટલું રોકાઈશું. ત્યાર બાદ કુદરતવાળા અલ્લાહ મસ્જિદે કૂફામાં તેલનું એક ઝરણું, પાણીનું એક ઝરણું અને દૂધનું એક ઝરણું બહાર કાઢશે. આ પછી અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની તલવાર મને આપશે અને મને પૂર્વ અને પશ્ચિમ તરફ મોકલશે. હું કોઈ [અલ્લાહના દુશ્મન] ને મળીશ નહીં સિવાય કે તેનું લોહી વહાવીશ, અને કોઈ મૂર્તિ જોઈશ નહીં સિવાય કે તેને બાળી નાખીશ, ત્યાં સુધી કે હિંદ પહોંચીશ અને તેને ફતેહ કરીશ! દાનિયાલ (અલયહિસ્સલામ) અને યૂશા (અલયહિસ્સલામ) બહાર આવશે અને હઝરત અમીર (અલયહિસ્સલામ) ને કહેશે: 'અલ્લાહ અને તેના રસૂલે સાચું કહ્યું છે.' પછી તેઓ સિત્તેર માણસો સાથે બસરા તરફ જશે અને પોતાના દુશ્મનોને કત્લ કરશે. એક જૂથ રૂમ તરફ મોકલવામાં આવશે અને કુદરતવાળા અલ્લાહ તેમને વિજય આપશે. ત્યાર બાદ હું દરેક એ પ્રાણીને કત્લ કરીશ જેનું ગોશ્ત અલ્લાહે હરામ કર્યું છે, ત્યાં સુધી કે ધરતી પર પાક અને પવિત્ર ગોશ્ત સિવાય કંઈ નહીં હોય. હું યહૂદીઓ, નસારા અને બાકીની કૌમો સામે ઇસ્લામ અને તલવાર રજૂ કરીશ અને તેમને ઇસ્લામ અને તલવારની વચ્ચે પસંદગી આપીશ. તેમાંથી જે કોઈ ઇસ્લામ સ્વીકારશે તેના પર હું એહસાન કરીશ અને જે કોઈ ઇસ્લામથી નફરત કરશે, અલ્લાહ તેનું લોહી વહાવશે. ધરતી પર અમારા શિયાઓમાંથી કોઈ પુરુષ એવો નહીં હોય જેની પાસે અલ્લાહ એક ફરિશ્તો ન મોકલે જે તેના ચહેરા પરથી ધૂળ સાફ કરે અને તેને તેની પત્નીઓ અને જન્નતમાં તેનું સ્થાન ઓળખાવે. ધરતી પર કોઈ આંધળી, અપંગ કે બીમાર વ્યક્તિ નહીં હોય સિવાય કે અલ્લાહ અમારા અહલેબૈત દ્વારા તેની બલા દૂર કરે. આસમાનમાંથી ધરતી પર એટલી બરકત નાઝિલ થશે કે વૃક્ષની ડાળી ફળોની અધિકતાથી તૂટી જશે! શિયાળાનું ફળ ઉનાળામાં અને ઉનાળાનું ફળ શિયાળામાં ખાવામાં આવશે. આ જ છે અલ્લાહ સુબ્હાનહુના કલામનો અર્થ જે ફરમાવે છે: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ [અને જો શહેરોના લોકો ઈમાન લાવ્યા હોત અને તકવા ધારણ કરી હોત તો અમે તેમના પર આસમાન અને ધરતીની બરકતો ખોલી નાખી હોત, પરંતુ તેમણે જુઠલાવ્યું, તેથી અમે તેમને તેમની કમાણીના કારણે પકડ્યા]. પછી રહેમદિલ અલ્લાહ અમારા શિયાઓને એવી કરામત આપશે કે ધરતી પર કંઈ પણ તેમનાથી છુપાયેલું નહીં હોય. ત્યાં સુધી કે તેમાંથી કોઈ પુરુષ પોતાના અહલેબૈતનું ઇલ્મ જાણવાનો નિર્ણય કરશે તો તેઓને જે તેઓ જાણે છે તેની જાણ કરાવશે."

الزهرا (سلام الله علیها) Lady Fatima al-Zahra (peace of Allah be upon her) બીબી ફાતિમા ઝહરા (સલામુલ્લાહે અલયહા)

قَالَ سُوَیْدِ‌بْنِ‌غَفَلَهًَْ: ... قَالَت فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها): وَ مَا الَّذِی نَقَمُوا مِنْ أَبِی‌الْحَسَنِ (علیه السلام) نَقَمُوا مِنْهُ وَ اللَّهِ نَکِیرَ سَیْفِهِ وَ قِلَّهًَْ مُبَالَاتِهِ بِحَتْفِهِ وَ شِدَّهًَْ وَطْأَتِهِ وَ نَکَالَ وَقْعَتِهِ وَ تَنَمُّرَهُ فِی ذَاتِ اللَّهِ وَ تَاللَّهِ لَوْ مَالُوا عَنِ الْمَحَجَّهًِْ اللَّائِحَهًِْ وَ زَالُوا عَنْ قَبُولِ الْحُجَّهًِْ الْوَاضِحَهًِْ لَرَدَّهُمْ إِلَیْهَا وَ حَمَلَهُمْ عَلَیْهَا وَ لَسَارَ بِهِمْ سَیْراً سُجُحاً لَا یَکْلُمُ خِشَاشُهُ وَ لَا یَکِلُّ سَائِرُهُ وَ لَا یُمَلُّ رَاکِبُهُ وَ لَأَوْرَدَهُمْ مَنْهَلًا نَمِیراً صَافِیاً رَوِیّاً تَطْفَحُ ضَفَّتَاهُ وَ لَا یَتَرَنَّقُ جَانِبَاهُ وَ لَأَصْدَرَهُمْ بِطَاناً وَ نَصَحَ لَهُمْ سِرّاً وَ إِعْلَاناً وَ لَمْ یَکُنْ یُحَلَّی مِنَ الْغِنَی بِطَائِلٍ وَ لَا یَحْظَی مِنَ الدُّنْیَا بِنَائِلٍ غَیْرَ رَیِّ النَّاهِلِ وَ شُبْعَهًِْ الْکَلِّ وَ لَبَانَ لَهُمُ الزَّاهِدُ مِنَ الرَّاغِبِ وَ الصَّادِقُ مِنَ الْکَاذِبِ وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ. وَ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَیُصِیبُهُمْ سَیِّئاتُ ما کَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِین.

حضرت زهراء ( سویدبن‌غفلهًْ گوید: ... حضرت فاطمه (فرمود: چه چیزی سبب گردید تا از علی (عیبجویی کنند؟ عیب او گفتند؛ زیرا شمشیرش، خویش و بیگانه، شجاع و ترسو نمی‌شناخت. دریافتند که او به مرگ توجّهی ندارد. دیدند که او چگونه بر آن‌ها می‌تازد و آنان را به وادی فنا می‌افکند. و برخی را برای عقوبت و سرمشق دیگران باقی می‌گذارد. به کتاب خدا مسلّط و دانا، و خشم او در راه خشنودی خداوند بود. به خداوند سوگند! اگر از طریق آشکار و نمایان حق منحرف شده از قبول دلایل و حجّت‌های روشن و مبیّن، امتناع می‌نمودند، آنان را به راه مستقیم، هادی و رهنمون می‌شد و از انحراف و اعوجاج آنان جلوگیری می‌نمود. به خداوند سوگند، اگر مردانتان در خارج‌نشدن زمام امور، از دستان علی (پای می‌فشردند و تدبیر کار را آنچنان که پیامبر به او سپرده بود، تحویل او می‌دادند؛ علی (آن را به سهولت راه می‌برد و این شتر را به سلامت به مقصد می‌رساند، آن‌گونه که حرکت این شتر رنج‌آور نمی‌شد. علی (آنان را به آبشخوری صاف و مملو و وسیع هدایت می‌کرد که آب از اطرافش سرازیر می‌شد و هرگز رنگ کدورت به خود نمی‌گرفت. او آنان را از این آبشخور سیراب به در می‌آورد. علی (خیرونیکی را در نهان‌وآشکار برای آنان خوش می‌دارد. او اگر بر مسند می‌نشست هرگز بهره‌ای فراوان از بیت‌المال را به خود اختصاص نمی‌داد و از فزونی و ثروت دنیا جز به مقدار نیاز برداشت نمی‌کرد، به مقدار آبی که تشنگی را فرو نشاند و خوراکی که گرسنگی را برطرف نماید. [در آن‌هنگام] مرد پارسا، از تشنه حطام دنیا باز شناخته می‌شد و راستگو از دروغگو متمایز می‌گشت، لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ. و الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَیُصِیبُهُمْ سَیِّئاتُ ما کَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِین ( زمر/۵۱ )

Lady Zahra (peace be upon her): Suwayd ibn Ghafala said: ... Lady Fatima (peace be upon her) said: What was it that caused them to find fault with Ali (peace be upon him)? They found fault with him — by Allah! — for the sharp edge of his sword, his indifference to death, the severity of his tread, the exemplary force of his strikes, and his fierceness for the sake of Allah. By Allah! Had they turned away from the clear, plainly-marked road and refused to accept the clear and evident proofs, he would have brought them back to it and carried them upon it. He would have led them along a smooth path, in which the bit would not cut, the rider would not tire, and the traveller would not weary. By Allah! Had your men held firm to the reins of authority not leaving the hands of Ali (peace be upon him), and handed over the management of affairs to him just as the Prophet (peace be upon him and his family) had entrusted it to him, Ali (peace be upon him) would have carried it with ease and brought this camel safely to its destination, in a manner that its journey would not have brought hardship. Ali (peace be upon him) would have guided them to a pure, full and abundant watering-place, from whose sides the water overflows and which never becomes turbid. He would have brought them back from that watering-place fully satisfied. Ali (peace be upon him) wishes good for them in secret and in public. Had he sat upon the seat [of rule], he would never have taken a great share of the treasury for himself, nor would he have taken from the abundance and wealth of the world more than what was needed — only as much water as quenches thirst and as much food as removes hunger. [At that time] the ascetic would have been distinguished from the one thirsty for the perishable goods of the world, and the truthful from the liar: لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ [And if the people of the towns had believed and guarded (against evil) We would certainly have opened up for them blessings from the heaven and the earth, but they rejected, so We overtook them for what they had earned]. And وَ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَیُصِیبُهُمْ سَیِّئاتُ ما کَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِین [And those who are unjust from among these shall be overtaken by the evil consequences of what they earned, and they shall not escape] (Zumar/51).

હઝરત ઝહરા (અલયહસ્સલામ): સુવૈદ બિન ગફલા કહે છે: ... હઝરત ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: કઈ વસ્તુએ તેમને અલી (અલયહિસ્સલામ) પર દોષ કાઢવા પ્રેર્યા? અલ્લાહની કસમ! તેમણે તેમના પર દોષ એ કાઢ્યો કે તેમની તલવાર સગા અને પરાયા, બહાદુર અને ડરપોકને ઓળખતી ન હતી. તેમણે જોયું કે તેઓ મૃત્યુની પરવા કરતા ન હતા. તેમણે જોયું કે તેઓ કેવી રીતે તેમના પર હુમલો કરે છે અને તેમને ફનાની ખીણમાં ધકેલી દે છે. અને કેટલાકને બીજાઓ માટે સજા અને પાઠરૂપે બાકી રાખે છે. તેઓ અલ્લાહની કિતાબ પર પ્રભુત્વ ધરાવતા અને જ્ઞાની હતા, અને તેમનો ક્રોધ અલ્લાહની ખુશનૂદીના માર્ગમાં હતો. અલ્લાહની કસમ! જો તેઓ હકના સ્પષ્ટ અને પ્રગટ માર્ગથી ભટકી જાય અને સ્પષ્ટ અને પ્રગટ દલીલો તથા હુજ્જતોને સ્વીકારવાથી ઇનકાર કરે, તો તેઓ (અલી) તેમને સીધા માર્ગ પર માર્ગદર્શન આપત અને તેમના ભટકાવ અને વક્રતાને રોકત. અલ્લાહની કસમ, જો તમારા પુરુષોએ અલી (અલયહિસ્સલામ) ના હાથોમાંથી શાસનની લગામ બહાર ન નીકળવા દેવા પર દૃઢતા દાખવી હોત અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ જે રીતે તેમને કાર્યની વ્યવસ્થા સોંપી હતી તે રીતે તેમને સોંપી હોત; તો અલી (અલયહિસ્સલામ) એને સહેલાઈથી ચલાવત અને આ ઊંટને સલામતી સાથે મંઝિલ પર પહોંચાડત, એવી રીતે કે આ ઊંટનું ચાલવું કષ્ટદાયક ન બનત. અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમને એક સ્વચ્છ, ભરેલા અને વિશાળ પાણીના ઘાટ પર માર્ગદર્શન આપત જેની આસપાસથી પાણી વહેતું હોય અને જે ક્યારેય ગંદકીનો રંગ ન લેત. તેઓ તેમને એ ઘાટ પરથી તૃપ્ત થઈને બહાર કાઢત. અલી (અલયહિસ્સલામ) ગુપ્ત અને પ્રગટમાં તેમના માટે ભલાઈ ઈચ્છે છે. તેઓ જો ગાદી પર બિરાજમાન થાત તો ક્યારેય બૈતુલ-માલમાંથી પોતાના માટે વધુ ભાગ ફાળવત નહીં અને દુનિયાની વધુ સંપત્તિ અને ધનમાંથી જરૂરિયાત જેટલું જ લેત, એટલું પાણી જે તરસ છીપાવે અને એટલો ખોરાક જે ભૂખ મટાડે. [તે સમયે] પરહેજગાર માણસ, દુનિયાના તુચ્છ સામાન માટે તરસ્યા માણસથી અલગ ઓળખાત અને સાચો બોલનાર જૂઠા બોલનારથી અલગ પડત, لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ [અને જો વસ્તીઓના લોકો ઈમાન લાવ્યા હોત અને તકવા અખત્યાર કરી હોત તો અમે તેમના પર આકાશ અને ધરતીની બરકતોના દ્વાર ખોલી દેત, પરંતુ તેમણે જુઠલાવ્યું, તો અમે તેમને તેમની કમાણી કરેલી બાબતોના કારણે પકડી લીધા]. અને وَ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَیُصِیبُهُمْ سَیِّئاتُ ما کَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِین [અને આ લોકોમાંથી જેઓએ ઝુલ્મ કર્યો છે, તેમની કમાણીની બુરાઈઓ તેમને પહોંચશે અને તેઓ (અલ્લાહને) લાચાર કરી શકનારા નથી] (ઝુમર/૫૧).