عَنْ مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: دَخَلَ عَمْرُوبْنُ‌عُبَیْدٍ عَلَی أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) ... فَقَالَ أُحِبُّ أَنْ أَعْرِفَ الْکَبَائِرَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ نَعَمْ یَا عَمْرُو أَکْبَرُ الْکَبَائِرِ الْإِشْرَاکُ بِاللَّهِ یَقُولُ اللَّهُ وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ الْجَنَّهًَْ وَ بَعْدَهُ الْإِیَاسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکافِرُونَ ثُمَّ الْأَمْنُ لِمَکْرِ اللَّهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ.
امام صادق ( امام کاظم (فرمود: عمروبن‌عبید بر پدرم حضرت صادق (وارد شد چون بر آن حضرت سلام کرد و نشست این آیه را خواند: همان کسانی که از گناهان بزرگ و اعمال زشت اجتناب می‌ورزند. ( شوری/۳۷ ) بعد ساکت شد. حضرت فرمود: «چرا ساکت شدی»؟ عرض کرد: «دوست دارم گناهان کبیره را از کتاب خدای عزّوجلّ بشناسم». حضرت فرمود: «بلی ای عمرو بزرگترین گناهان شرک به خدای عزّوجلّ است؛ و هرکس شرک به خدا آورد مسلّم بهشت بر او حرامست. ( مائده/۷۲ ) و بعد از شرک بزرگترین گناهان ناامیدی از رحمت خداست؛ چنانکه خدای متعال می‌فرماید: و از رحمت خدا ناامید مشوید همانا جز کافران کسی از رحمت خدا ناامید نمی‌شود. ( یوسف/۸۷ ) بعد از آن ایمن‌بودن از نیرنگ خداست چنانکه می‌فرماید: فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ.
Imam Sadiq (peace be upon him) [Imam Kazim (peace be upon him)] said: Amr ibn Ubayd came to my father, Imam Sadiq (peace be upon him). When he greeted him and sat down, he recited this verse: "Those who avoid the great sins and shameful deeds." (Shura/37) Then he fell silent. The Imam said: "Why did you fall silent?" He said: "I would like to know the great sins from the Book of Allah the Mighty and Majestic." The Imam said: "Yes, O Amr, the greatest of sins is associating partners with Allah the Mighty and Majestic; and whoever associates partners with Allah, Paradise is certainly forbidden to him. (Ma'idah/72) And after shirk, the greatest of sins is despair of Allah's mercy; as Allah the Exalted says: 'And do not despair of Allah's mercy — indeed, none despairs of Allah's mercy except the disbelieving people.' (Yusuf/87) After that is feeling secure from Allah's plan, as He says: فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ [But none feels secure from Allah's plan except the people who shall perish]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) [ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું]: અમ્ર બિન ઉબૈદ મારા પિતા હઝરત સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની સેવામાં આવ્યા. જ્યારે તેમણે સલામ કરી અને બેઠા, ત્યારે તેમણે આ આયત વાંચી: "જેઓ મોટા ગુનાહો અને અશ્લીલ કાર્યોથી બચે છે." (શૂરા/૩૭) પછી ચૂપ થઈ ગયા. હઝરતે ફરમાવ્યું: "કેમ ચૂપ થઈ ગયા?" તેમણે અરજ કરી: "હું અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કિતાબમાંથી કબીરા ગુનાહોને ઓળખવા ઈચ્છું છું." હઝરતે ફરમાવ્યું: "હા, ઓ અમ્ર, સૌથી મોટો ગુનાહ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ સાથે શિર્ક છે; અને જે કોઈ અલ્લાહ સાથે શિર્ક કરે તેના પર જન્નત ચોક્કસપણે હરામ છે. (માએદહ/૭૨) અને શિર્ક પછી સૌથી મોટો ગુનાહ અલ્લાહની રહેમતથી નિરાશ થવું છે; જેમ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: 'અને અલ્લાહની રહેમતથી નિરાશ ન થાઓ, ખરેખર કાફિરો સિવાય કોઈ અલ્લાહની રહેમતથી નિરાશ થતું નથી.' (યુસુફ/૮૭) તે પછી અલ્લાહની તદબીરથી બેફિકર થવું છે, જેમ કે ફરમાવે છે: فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ [ખાસરૂન (નુકસાન ઉઠાવનારાઓ) સિવાય કોઈ અલ્લાહની તદબીરથી બેફિકર થતું નથી]."