ٍ عَنْ سُلَیْمَانَبْنِجَعْفَرٍالْجَعْفَرِیِّ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌الْحَسَنِ بِالْحَمْرَاءِ فِی مَشْرَبَهًٍْ مُشْرِفَهًٍْ عَلَی الْبَرِّ وَ الْمَائِدَهًُْ بَیْنَ أَیْدِینَا إِذْ رَفَعَ رَأْسَهُ فَرَأَی رَجُلًا مُسْرِعاً فَرَفَعَ یَدَهُ مِنَ الطَّعَامِ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ فَصَعِدَ إِلَیْهِ فَقَالَ الْبُشْرَی جُعِلْتُ فِدَاکَ مَاتَ الزُّبَیْرِیُّ فَأَطْرَقَ إِلَی الْأَرْضِ وَ تَغَیَّرَ لَوْنُهُ وَ اصْفَرَّ وَجْهُهُ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ إِنِّی أَصَبْتُهُ قَدِ ارْتَکَبَ فِی لَیْلَتِهِ هَذِهِ ذَنْباً لَیْسَ بِأَکْبَرِ ذُنُوبِهِ قَالَ وَ اللَّهِ مِمَّا خَطِیئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا ناراً ثُمَّ مَدَّ یَدَهُ فَأَکَلَ فَلَمْ یَلْبَثْ أَنْ جَاءَ رَجُلٌ مَوْلًی لَهُ فَقَالَ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَاتَ الزُّبَیْرِیُّ فَقَالَ وَ مَا کَانَ سَبَبُ مَوْتِهِ فَقَالَ شَرِبَ الْخَمْرَ الْبَارِحَهًَْ فَغَرِقَ فِیهِ فَمَاتَ.
امام کاظم (علیه السلام)- سلیمان‌بن‌جعفر جعفری می‌گوید: «در حمراء کنار چشمه‌ای که مشرف به بیابان بود، خدمت امام رضا (علیه السلام) نشسته بودم. غذا حاضر بود. در این موقع سر بلند کرد و مشاهده نمود مردی به سرعت می‌آید. حضرت دست از غذا کشید. آن مرد رسید و از جا حرکت نموده گفت: «آقا بشارت! زبیری از دنیا رفت»! امام (علیه السلام) سر به زیر انداخت، رنگش تغییر کرد و صورتش زرد شد. آنگاه سر برداشت و فرمود: «این مرد دیشب گناهی انجام داد که بزرگ‌ترین گناهش نبود»! بعد فرمود: «مِمَّا خَطِیئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نارا». سپس دست دراز کرد و شروع به غذا خوردن نمود. هنوز مدّتی نگذشته بود که غلامش آمد و عرض کرد: «فدایت شوم، زبیری مرد»! فرمود: «سبب مرگش چه بود»؟ عرض کرد: «آنقدر شراب خورده بود که از کثرت شرب خمر مرد».
Imam Kazim (peace be upon him): Sulayman ibn Ja'far al-Ja'fari said: I was in al-Hamra' beside a spring overlooking the desert, sitting in the presence of Imam Rida (peace be upon him). Food was laid out. At that moment he raised his head and saw a man approaching in haste. The Imam withdrew his hand from the food. The man arrived, came up [to him] and said: "Master, glad tidings! al-Zubayri has died!" The Imam (peace be upon him) lowered his head, his colour changed and his face turned yellow. Then he raised his head and said: "This man committed a sin last night which was not [even] the greatest of his sins!" Then he said: مِمَّا خَطِیئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَاراً [Because of their wrongs they were drowned, then made to enter fire]. Then he stretched out his hand and began to eat. Not much time had passed before his servant came and said: "May I be your ransom, al-Zubayri has died!" He said: "What was the cause of his death?" He said: "He had drunk so much wine that he died from the excess of drinking wine."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): સુલયમાન બિન જઅફર જઅફરી કહે છે: હું હમ્રામાં એક ઝરણા પાસે, જે રણ પર દેખાતું હતું, ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની સેવામાં બેઠો હતો. ખાણું હાજર હતું. તે વખતે તેમણે માથું ઊંચું કર્યું અને જોયું કે એક માણસ ઝડપથી આવી રહ્યો છે. હઝરતે ખાણાથી હાથ ખેંચી લીધો. તે માણસ પહોંચ્યો અને આગળ આવીને બોલ્યો: 'આકા, ખુશખબર! ઝુબયરી મરી ગયો!' ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ માથું નીચે ઝુકાવ્યું, તેમનો રંગ બદલાઈ ગયો અને તેમનો ચહેરો પીળો પડી ગયો. પછી માથું ઊંચું કર્યું અને ફરમાવ્યું: 'આ માણસે ગઈ રાત્રે એક ગુનાહ કર્યો હતો જે તેના સૌથી મોટા ગુનાહોમાંનો ન હતો!' પછી ફરમાવ્યું: مِمَّا خَطِیئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَاراً [પોતાના ગુનાહોના કારણે તેઓ ડુબાડવામાં આવ્યા, પછી આગમાં દાખલ કરવામાં આવ્યા]. પછી હાથ લંબાવ્યો અને ખાણું ખાવાનું શરૂ કર્યું. હજુ થોડો સમય જ પસાર થયો હતો કે તેમનો ગુલામ આવ્યો અને અરજ કરી: 'હું આપ પર કુરબાન થાઉં, ઝુબયરી મરી ગયો!' ફરમાવ્યું: 'તેના મૃત્યુનું કારણ શું હતું?' અરજ કરી: 'તેણે એટલી શરાબ પીધી હતી કે વધુ પડતી શરાબખોરીથી મરી ગયો.'