سورة نوح

Verse 26 of 28

71:26

وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرينَ دَيَّاراً

نوح گفت: «پروردگارا! هيچ‌كس از كافران را بر روي زمين باقي مگذار!

And Nuh said: My Lord! leave not upon the land any dweller from among the unbelievers:

અને નૂહે કહ્યું કે અય મારા પરવરદિગાર! ઝમીન પર નાસ્તિકોમાંથી કોઇને પણ બાકી ન રાખજે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ‌بْنِ‌عُمَرَ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) بِالْکُوفَهًِْ ... فَقُلْتُ له وَ کَانَتِ الْکُوفَهًُْ وَ مَسْجِدُهَا فِی زَمَنِ نُوحٍ (علیه السلام) فَقَالَ لِی نَعَمْ یَا مُفَضَّلُ وَ کَانَ مَنْزِلُ نُوحٍ وَ قَوْمِهِ فِی قَرْیَهًٍْ عَلَی مَنْزِلٍ مِنَ الْفُرَاتِ مِمَّا یَلِی غَرْبِیَّ الْکُوفَهًِْ قَالَ وَ کَانَ نُوحٌ (علیه السلام) رَجُلًا نَجَّاراً فَجَعَلَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ نَبِیّاً وَ انْتَجَبَهُ وَ نُوحٌ (علیه السلام) أَوَّلُ مَنْ عَمِلَ سَفِینَهًًْ تَجْرِی عَلَی ظَهْرِ الْمَاءِ قَالَ وَ لَبِثَ نُوحٌ (علیه السلام) فِی قَوْمِهِ أَلْفَ سَنَهًٍْ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً یَدْعُوهُمْ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَیَهْزَءُونَ بِهِ وَ یَسْخَرُونَ مِنْهُ فَلَمَّا رَأَی ذَلِکَ مِنْهُمْ دَعَا عَلَیْهِمْ فَقَالَ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیَّاراً* إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً.

امام صادق (علیه السلام)- مفضّل‌بن‌عمر گوید: نزد امام صادق (علیه السلام) در کوفه بودم ... به ایشان عرض کردم: «مگر کوفه و مسجدش در زمان نوح (علیه السلام) بوده است»؟ فرمود: «آری ای مفضّل، خانه‌ی نوح (علیه السلام) و قوم او در قریه‌ای در کنار فرات بوده و آن قریه در سمت غرب کوفه قرار داشته است». فرمود: «و نوح (علیه السلام) مردی نجّار بود، و خدای عزّوجلّ او را به پیغمبری برگزید، و نخستین کسی بود که کشتی ساخت که روی آب راه رود. و نوح هزار سال؛ پنجاه سال کم در میان قوم خود زندگی کرد و در این مدّت آن‌ها را به‌سوی خدای عزّوجلّ دعوت کرد و آن‌ها آن جناب را به ریشخند و مسخره گرفتند، نوح (علیه السلام) به خاطر همین بر آن‌ها نفرین کرده و فرمود: رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیَّاراً* إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً.

Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal ibn Umar said: I was with Imam Sadiq (peace be upon him) in Kufa ... I said to him: "Was Kufa and its mosque in existence in the time of Nuh (peace be upon him)?" He said: "Yes, O Mufaddal. The dwelling of Nuh (peace be upon him) and his people was in a village beside the Euphrates, and that village lay to the west of Kufa." He said: "Nuh (peace be upon him) was a carpenter, and Allah the Mighty and Majestic chose him for prophethood, and he was the first person to build a ship that travelled upon the water. Nuh lived among his people for a thousand years less fifty, and during this period he called them to Allah the Mighty and Majestic, but they mocked and ridiculed him. Because of this Nuh (peace be upon him) invoked [Allah] against them and said: رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّاراً* إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَ لَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِراً کَفَّاراً [My Lord, do not leave upon the earth any dweller from among the unbelievers. Indeed, if You leave them, they will lead Your servants astray and will not beget any but a wicked disbeliever]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફઝ્ઝલ બિન ઉમર કહે છે: હું કૂફામાં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે હતો ... મેં તેમને અરજ કરી: 'શું કૂફા અને તેની મસ્જિદ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ના સમયમાં હતાં?' ફરમાવ્યું: 'હા, ઓ મુફઝ્ઝલ, નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમની કૌમનું ઘર ફુરાત નદીની બાજુમાં એક ગામમાં હતું, અને તે ગામ કૂફાની પશ્ચિમ દિશામાં હતું.' ફરમાવ્યું: 'અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એક સુથાર હતા, અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ તેમને પયગંબરી માટે પસંદ કર્યા, અને તેઓ પ્રથમ વ્યક્તિ હતા જેમણે એવી કશ્તી બનાવી જે પાણી પર ચાલે. અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એક હજાર વર્ષ; પચાસ વર્ષ ઓછાં, પોતાની કૌમ વચ્ચે જીવ્યા અને આ સમય દરમિયાન તેમણે તેઓને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફ બોલાવ્યાં અને તેઓએ તે હઝરતની મશ્કરી અને ઠઠ્ઠા ઉડાવ્યા. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ આ જ કારણે તેમના પર બદદુઆ કરી અને ફરમાવ્યું: رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّاراً* إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَ لَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِراً کَفَّاراً [ઓ મારા પરવરદિગાર, ધરતી પર કાફિરોમાંથી કોઈ વસનારને બાકી ન છોડ. ખરેખર જો તું તેઓને છોડી દેશે, તો તેઓ તારા બંદાઓને ગુમરાહ કરશે અને દુષ્ટ કાફિર સિવાય કોઈને જન્મ નહીં આપે].'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

بَقِیَ نُوحٌ فِی قَوْمِهِ ثَلَاثَ مِائَهًِْ سَنَهًٍْ یَدْعُوهُمْ إِلَی اللَّهِ فَلَمْ یُجِیبُوهُ فَهَمَّ أَنْ یَدْعُوَ عَلَیْهِمْ فَوَافَاهُ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ قَبِیْلٍ مِنْ قَبَائِلِ مَلَائِکَهًِْ سَمَاءِ الدُّنْیَا وَ هُمُ الْعُظَمَاءُ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ فَقَالَ لَهُمْ نُوحٌ مَا أَنْتُمْ فَقَالُوا نَحْنُ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ قَبِیْلٍ مِنْ قَبَائِلِ مَلَائِکَهًِْ السَّمَاءِ الدُّنْیَا وَ إِنَّ غِلَظَ مَسِیرَهًِْ سَمَاءِ الدُّنْیَا خَمْسُمِائَهًِْ عَامٍ وَ مِنْ سَمَاءِ الدُّنْیَا إِلَی الدُّنْیَا مَسِیرَهًُْ خَمْسِمِائَهًِْ عَامٍ وَ خَرَجْنَا عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ وَافَیْنَاکَ فِی هَذَا الْوَقْتِ فَنَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَدْعُوَ عَلَی قَوْمِکَ قَالَ نُوحٌ أَجَّلْتُهُمْ ثَلَاثَمِائَهًِْ سَنَهًٍْ فَلَمَّا أَتَی عَلَیْهِمْ سِتُّمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ لَمْ یُؤْمِنُوا هَمَّ أَنْ یَدْعُوَ عَلَیْهِمْ فَوَافَاهُ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ قَبِیْلٍ مِنْ قَبَائِلِ مَلَائِکَهًِْ سَمَاءِ الثَّانِیَهًِْ فَقَالَ نُوحٌ (علیه السلام) مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا نَحْنُ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ قَبِیْلٍ مِنْ قَبَائِلِ مَلَائِکَهًِْ سَمَاءِ الثَّانِیَهًِْ وَ غِلَظُ سَمَاءِ الثَّانِیَهًِْ مَسِیرَهًُْ خَمْسِمِائَهًِْ عَامٍ وَ مِنْ سَمَاءِ الثَّانِیَهًِْ إِلَی سَمَاءِ الدُّنْیَا مَسِیرَهًُْ خَمْسِمِائَهًِْ عَامٍ وَ غِلَظُ سَمَاءِ الدُّنْیَا مَسِیرَهًُْ خَمْسِمِائَهًِْ عَامٍ وَ مِنَ السَّمَاءِ الدُّنْیَا إِلَی الدُّنْیَا مَسِیرَهًُْ خَمْسِمِائَهًِْ عَامٍ خَرَجْنَا عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ وَافَیْنَاکَ ضَحْوَهًًْ نَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَدْعُوَ عَلَی قَوْمِکَ فَقَالَ نُوحٌ (علیه السلام) قَدْ أَجَّلْتُهُمْ ثَلَاثَمِائَهًِْ سَنَهًٍْ فَلَمَّا أَتَی عَلَیْهِمْ تِسْعُمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ لَمْ یُؤْمِنُوا هَمَّ أَنْ یَدْعُوَ عَلَیْهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما کانُوا یَفْعَلُونَ فَقَالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیَّاراً إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً.

امام صادق (علیه السلام)- نوح (علیه السلام) در میان قومش سیصدسال باقی ماند و آن‌ها را به‌سوی خدا دعوت کرد ولی دعوت او را اجابت نکردند؛ از این‌رو تصمیم گرفت آن‌ها را نفرین کند. هنگام طلوع خورشید دوازده‌هزار گروه از انواع فرشتگان آسمان دنیا نزد او آمدند و آن‌ها بزرگان ملائکه بودند. نوح (علیه السلام) به آن‌ها گفت: «شما چه کسانی هستید»؟ گفتند: «ما دوازده‌هزار گروه از انواع فرشتگان آسمان دنیا هستیم و پهنای مسافت آسمان دنیا [راه] پانصد سال است و از آسمان دنیا تا دنیا مسافت پانصد سال است و ما هنگام طلوع خورشید خارج شدیم و در این وقت نزد تو آمدیم و از تو درخواست می‌کنیم که قومت را نفرین نکنی». نوح (علیه السلام) گفت: «سیصدسال به آن‌ها مهلت دادم». هنگامی‌که ششصد سال تمام شد و آن‌ها ایمان نیاوردند، نوح (علیه السلام) تصمیم گرفت که آن‌ها را نفرین کند. دوازده‌هزار گروه از انواع فرشتگان آسمان دوّم نزد او آمدند. نوح (علیه السلام) گفت: «شما چه کسانی هستید»؟ گفتند: «ما دوازده هزار گروه از انواع فرشتگان آسمان دوّم هستیم و پهنای آسمان دوّم، مسافت پانصد سال است و از آسمان دوّم تا آسمان دنیا مسافت پانصد سال است و پهنای آسمان دنیا مسافت پانصد سال است و از آسمان دنیا تا دنیا مسافت پانصد سال است. هنگام طلوع آفتاب خارج شدیم و هنگام بلندشدن روز و بالاآمدن خورشید نزد تو آمدیم. از تو درخواست می‌کنیم که قومت را نفرین نکنی». نوح (علیه السلام) گفت: «به آن‌ها سیصد سال مهلت دادم». هنگامی‌که نهصد سال تمام شد و ایمان نیاوردند، تصمیم گرفت آنها را نفرین کند؛ پس خدای عزّوجلّ نازل فرمود: که «جز آن‌ها که [تاکنون] ایمان آورده‌اند، دیگر هیچ‌کس از قوم تو ایمان نخواهد آورد! پس، از کارهایی که می‌کردند، غمگین مباش»! نوح گفت: «پروردگارا! هیچ‌کس از کافران را بر روی زمین باقی مگذار! چرا که اگر آن‌ها را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه می‌کنند و جز نسلی فاجر و کافر به دنیا نمی‌آورند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Nuh (peace be upon him) remained among his people for three hundred years, calling them to Allah, but they did not respond to his call. He therefore resolved to invoke a curse upon them. At sunrise, twelve thousand tribes from among the various kinds of angels of the lowest heaven came to him, and they were the great ones among the angels. Nuh (peace be upon him) said to them: "Who are you?" They said: "We are twelve thousand tribes from among the various kinds of angels of the lowest heaven, and the breadth of the lowest heaven is a journey of five hundred years, and from the lowest heaven to the earth is a journey of five hundred years, and we set out at sunrise and came to you at this time, and we ask you not to invoke a curse upon your people." Nuh (peace be upon him) said: "I have granted them a respite of three hundred years." When six hundred years had passed over them and they still did not believe, Nuh (peace be upon him) resolved to invoke a curse upon them. Twelve thousand tribes from among the various kinds of angels of the second heaven came to him. Nuh (peace be upon him) said: "Who are you?" They said: "We are twelve thousand tribes from among the various kinds of angels of the second heaven, and the breadth of the second heaven is a journey of five hundred years, and from the second heaven to the lowest heaven is a journey of five hundred years, and the breadth of the lowest heaven is a journey of five hundred years, and from the lowest heaven to the earth is a journey of five hundred years. We set out at sunrise and came to you when the day had risen high and the sun had climbed. We ask you not to invoke a curse upon your people." Nuh (peace be upon him) said: "I have granted them a respite of three hundred years." When nine hundred years had passed over them and they still did not believe, he resolved to invoke a curse upon them. So Allah the Mighty and Majestic revealed: "None of your people will believe except those who have [already] believed! So do not be grieved by what they have been doing!" Nuh said: "My Lord! Do not leave upon the earth any dweller from among the disbelievers! For if you leave them, they will lead your servants astray and will beget none but a wicked disbeliever."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પોતાની કૌમ વચ્ચે ત્રણસો વર્ષ સુધી રહ્યા અને તેઓને અલ્લાહ તરફ બોલાવ્યા, પરંતુ તેઓએ તેમની દાવત કબૂલ ન કરી; આથી તેમણે તેઓ પર બદદુઆ કરવાનો ઈરાદો કર્યો. સૂર્યોદય સમયે આસ્માને દુનિયાના (સૌથી નીચેના આસમાનના) ફરિશ્તાઓના પ્રકારોમાંથી બાર હજાર જૂથ તેમની પાસે આવ્યાં, અને તેઓ ફરિશ્તાઓમાંના મહાન હતા. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ તેઓને પૂછ્યું: "તમે કોણ છો?" તેઓએ કહ્યું: "અમે આસ્માને દુનિયાના ફરિશ્તાઓના પ્રકારોમાંથી બાર હજાર જૂથ છીએ, અને આસ્માને દુનિયાની પહોળાઈ [મુસાફરી] પાંચસો વર્ષની છે, અને આસ્માને દુનિયાથી દુનિયા સુધીની મુસાફરી પાંચસો વર્ષની છે, અને અમે સૂર્યોદય સમયે નીકળ્યાં અને આ સમયે તમારી પાસે પહોંચ્યાં, અને તમારી પાસે વિનંતી કરીએ છીએ કે તમે તમારી કૌમ પર બદદુઆ ન કરો." નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "મેં તેઓને ત્રણસો વર્ષની મહેતલ આપી." જ્યારે છસો વર્ષ પૂરાં થયાં અને તેઓ ઈમાન ન લાવ્યાં, નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ તેઓ પર બદદુઆ કરવાનો ઈરાદો કર્યો. બીજા આસમાનના ફરિશ્તાઓના પ્રકારોમાંથી બાર હજાર જૂથ તેમની પાસે આવ્યાં. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "તમે કોણ છો?" તેઓએ કહ્યું: "અમે બીજા આસમાનના ફરિશ્તાઓના પ્રકારોમાંથી બાર હજાર જૂથ છીએ, અને બીજા આસમાનની પહોળાઈ પાંચસો વર્ષની મુસાફરી છે, અને બીજા આસમાનથી આસ્માને દુનિયા સુધીની મુસાફરી પાંચસો વર્ષની છે, અને આસ્માને દુનિયાની પહોળાઈ પાંચસો વર્ષની મુસાફરી છે, અને આસ્માને દુનિયાથી દુનિયા સુધીની મુસાફરી પાંચસો વર્ષની છે. અમે સૂર્યોદય સમયે નીકળ્યાં અને જ્યારે દિવસ ચઢી ગયો અને સૂર્ય ઊંચે આવી ગયો ત્યારે તમારી પાસે પહોંચ્યાં. અમે તમારી પાસે વિનંતી કરીએ છીએ કે તમે તમારી કૌમ પર બદદુઆ ન કરો." નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "મેં તેઓને ત્રણસો વર્ષની મહેતલ આપી." જ્યારે નવસો વર્ષ પૂરાં થયાં અને તેઓ ઈમાન ન લાવ્યાં, તેમણે તેઓ પર બદદુઆ કરવાનો ઈરાદો કર્યો; તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ નાઝિલ કર્યું કે: "જેઓ [આજ સુધી] ઈમાન લાવી ચૂક્યાં છે તેમના સિવાય, હવે તમારી કૌમમાંથી કોઈ ઈમાન નહીં લાવે! તો, જે કાર્યો તેઓ કરી રહ્યાં હતાં તેનાથી દુ:ખી ન થાઓ!" નૂહે કહ્યું: "હે પરવરદિગાર! ધરતી પર કાફિરોમાંથી કોઈને પણ બાકી ન રહેવા દે! કારણ કે જો તું તેઓને બાકી રહેવા દઈશ, તો તેઓ તારા બંદાઓને ગુમરાહ કરી દેશે અને ફાજિર અને કાફિર સંતાન સિવાય કોઈને દુનિયામાં નહીં લાવે."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حَنَانِ‌بْنِ‌سَدِیرٍ عَنْ أَبِیهِ قَال قُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) أَ رَأَیْتَ نُوحاً (علیه السلام) حِینَ دَعَا عَلَی قَوْمِهِ فَقَالَ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیَّاراً إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً قَالَ (علیه السلام) عَلِمَ أَنَّهُ لَا یَنْجُبُ مِنْ بَیْنِهِمْ أَحَدٌ قَالَ قُلْتُ وَ کَیْفَ عَلِمَ ذَلِکَ قَالَ أَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَعِنْدَ هَذَا دَعَا عَلَیْهِمْ بِهَذَا الدُّعَاءِ.

امام باقر (علیه السلام)- حنان‌بن‌سدیر گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «نظر شما درباره‌ی این آیه: رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا * إِنَّکَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا کَفَّارًا چیست؟ آن هنگام که نوح (علیه السلام) علیه قوم خویش دعا کرد»؟ حضرت فرمود: «هیچ‌کس از آنان صاحب فرزند نمی شد». عرض کردم: «از کجا به این امر آگاهی یافت»؟ فرمود: «خداوند به وی وحی کرد که دیگر هیچ‌کس به تو ایمان نخواهد آورد، و تنها آنانی که به تو ایمان آورده‌اند، بر ایمان خویش خواهند ماند. در این هنگام نوح (علیه السلام) علیه آن‌ها دعا کرد».

Imam Baqir (peace be upon him): Hanan ibn Sadir said: I asked Imam Baqir (peace be upon him): "What is your view regarding this verse: رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا * إِنَّکَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا کَفَّارًا [My Lord! Leave not upon the land any dweller from among the unbelievers. Indeed, if You leave them, they will lead Your servants astray and will beget none but wicked disbelievers], at the time when Nuh (peace be upon him) supplicated against his people?" The Imam said: "None of them would have a [righteous] child." I asked: "How did he come to know of this matter?" He said: "Allah revealed to him that no one else from your people will believe in you, and only those who have already believed in you will remain upon their faith. At that point, Nuh (peace be upon him) supplicated against them."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હનાન બિન સદીર કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "આ આયત વિશે તમારો શું અભિપ્રાય છે: رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا * إِنَّکَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا کَفَّارًا [હે મારા રબ! ધરતી પર કાફિરોમાંથી કોઈને પણ રહેવા ન દે. ખરેખર જો તું તેમને છોડી દઈશ, તો તેઓ તારા બંદાઓને ગુમરાહ કરશે અને દુષ્કર્મી કાફિર સિવાય કોઈને જન્મ નહીં આપે], જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાની કૌમ વિરુદ્ધ બદદુઆ કરી?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "તેઓમાંથી કોઈને પણ [નેક] સંતાન ન થાત." મેં પૂછ્યું: "તેઓએ આ વાત ક્યાંથી જાણી?" ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે તેમને વહી કરી કે હવે તમારા પર કોઈ ઈમાન નહીં લાવે, અને જેઓ તમારા પર ઈમાન લાવ્યા છે તેઓ જ પોતાના ઈમાન પર બાકી રહેશે. તે વખતે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ તેઓ વિરુદ્ધ બદદુઆ કરી."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا دَعَا نُوحٌ (علیه السلام) رَبَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَی قَوْمِهِ أَتَاهُ إِبْلِیسُ لَعَنَهُ اللَّهُ فَقَالَ یَا نُوحُ إِنَّ لَکَ عِنْدِی یَداً أُرِیدُ أَنْ أُکَافِئَکَ عَلَیْهَا فَقَالَ نُوحٌ وَ اللَّهِ إِنِّی لَبَغِیضٌ إِلَیَّ أَنْ یَکُونَ لَکَ عِنْدِی یَدٌ فَمَا هِیَ قَالَ بَلَی دَعَوْتَ اللَّهَ عَلَی قَوْمِکَ فَأَغْرَقْتَهُمْ فَلَمْ یَبْقَ أَحَدٌ أُغْوِیهِ فَأَنَا مُسْتَرِیحٌ حَتَّی یَنْشَأَ قَرْنٌ آخَرُ فَأُغْوِیَهُمْ فَقَالَ لَهُ نُوحٌ مَا الَّذِی تُرِیدُ أَنْ تُکَافِئَنِی بِهِ قَالَ لَهُ اذْکُرْنِی فِی ثَلَاثَهًِْ مَوَاطِنَ فَإِنِّی أَقْرَبَ مَا أَکُونُ إِلَی الْعَبْدِ إِذَا کَانَ فِی إِحْدَاهُنَّ اذْکُرْنِی إِذَا غَضِبْتَ وَ اذْکُرْنِی إِذَا حَکَمْتَ بَیْنَ اثْنَیْنِ وَ اذْکُرْنِی إِذَا کُنْتَ مَعَ امْرَأَهًٍْ خَالِیاً لَیْسَ مَعَکُمَا أَحَدٌ.

امام باقر (علیه السلام)- پس از اینکه نوح (علیه السلام) درباره‌ی امّتش نفرین کرد شیطان آمد و گفت: «تو به من احسانی کرده‌ای می‌خواهم عوض آن را بدهم». نوح (علیه السلام) فرمود: «پناه بر خدا که من به تو خدمتی کرده باشم، چه احسانی به تو کرده‌ام»؟ گفت: «آری تو نفرین کردی خدا قومت را غرق کرد و دیگر کسی نماند که من رنج گمراه‌کردنش را تحمّل کنم، و تا قرن بعدی بیاید من راحتم». حضرت نوح (علیه السلام) فرمود: «اینک چه پاداشی می‌خواهی بدهی»؟ گفت: «مرا در سه جا یاد کن که در این سه مورد من از هر وقت به انسان نزدیکترم: وقت غضب، هنگام حکم بین دو نفر، و موقعی‌که با زن نامحرمی نشسته‌ای و دیگری نیست».

Imam Baqir (peace be upon him): After Nuh (peace be upon him) supplicated against his people, Satan came and said: "You have done me a favour, and I wish to repay you for it." Nuh (peace be upon him) said: "I seek refuge in Allah from ever having done you a service — what favour have I done you?" He said: "Indeed you did. You supplicated, and Allah drowned your people, and no one remained for me to bear the trouble of leading astray, so until the next generation comes I am at ease." Nuh (peace be upon him) said: "So what recompense do you now wish to give me?" He said: "Remember me in three situations, for in these three I am closer to a person than at any other time: at the time of anger; when passing judgment between two people; and when you are seated alone with a non-mahram woman and no one else is present."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાની ઉમ્મત વિરુદ્ધ બદદુઆ કરી તે પછી શેતાન આવ્યો અને કહ્યું: "તમે મારા પર એક એહસાન કર્યો છે, હું તેનો બદલો આપવા ઈચ્છું છું." નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની પનાહ કે મેં તારી કોઈ ખિદમત કરી હોય, મેં તારા પર શું એહસાન કર્યો છે?" તેણે કહ્યું: "હા, તમે બદદુઆ કરી અને અલ્લાહે તમારી કૌમને ડુબાડી દીધી અને હવે કોઈ બાકી ન રહ્યું જેને ગુમરાહ કરવાની તકલીફ હું ઉઠાવું, અને આગલી સદી આવે ત્યાં સુધી હું આરામમાં છું." હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હવે તું શું બદલો આપવા ઈચ્છે છે?" તેણે કહ્યું: "મને ત્રણ જગ્યાએ યાદ કરજો, કારણ કે આ ત્રણ પ્રસંગોમાં હું દરેક વખત કરતાં ઇન્સાનની વધુ નજીક હોઉં છું: ગુસ્સાના સમયે, બે વ્યક્તિઓ વચ્ચે ચુકાદો આપતી વખતે, અને જ્યારે તમે નામહરમ સ્ત્રી સાથે બેઠા હો અને બીજું કોઈ ન હોય."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ لَبِثَ نُوحٌ فِی قَوْمِهِ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِینَ عاماً یَدْعُوهُمْ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَیَهْزَءُونَ بِهِ وَ یَسْخَرُونَ مِنْهُ فَلَمَّا رَأَی ذَلِکَ مِنْهُمْ دَعَا عَلَیْهِمْ فَقَالَ رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیَّاراً إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَ لَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِراً کَفَّاراً.

امام صادق (علیه السلام)- نوح (علیه السلام) نهصدوپنجاه سال در میان قوم خویش بود و آنان را به‌سوی خداوند عزّ‌وجلّ فرامی‌خواند و ایشان او را مسخره می‌کردند و به تمسخر می کشیدند. لذا علیه آنان دعا کرد و فرمود: رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا * إِنَّکَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا کَفَّارًا.

Imam Sadiq (peace be upon him): Nuh (peace be upon him) remained among his people for nine hundred and fifty years, calling them to Allah the Mighty and Majestic, and they mocked him and ridiculed him. So he supplicated against them and said: رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا * إِنَّکَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا کَفَّارًا [My Lord! Leave not upon the land any dweller from among the unbelievers. Indeed, if You leave them, they will lead Your servants astray and will beget none but wicked disbelievers].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ) નવસો પચાસ વર્ષ સુધી પોતાની કૌમ વચ્ચે રહ્યા અને તેઓને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફ બોલાવતા રહ્યા, અને તેઓ તેમની મશ્કરી કરતા અને ઠઠ્ઠા ઉડાવતા. તેથી તેમણે તેઓ વિરુદ્ધ બદદુઆ કરી અને ફરમાવ્યું: رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکَافِرِینَ دَیَّارًا * إِنَّکَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَکَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا کَفَّارًا [હે મારા રબ! ધરતી પર કાફિરોમાંથી કોઈને પણ રહેવા ન દે. ખરેખર જો તું તેઓને છોડી દઈશ, તો તેઓ તારા બંદાઓને ગુમરાહ કરશે અને દુષ્કર્મી કાફિર સિવાય કોઈને જન્મ નહીં આપે].