سورة الجن

Verse 1 of 28

72:1

قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً

بگو: به من وحى شده ‌است كه جمعى از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجيبى شنيده‌ايم».

Say: It has been revealed to me that a party of the jinn listened, and they said: Surely we have heard a wonderful Quran,

તું કહે કે મારી તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતોના એક સમૂહે કુરઆનને કાન દઇને સાંભળ્યું પછી કહ્યુ કે બેશક અમોએ એક અજાયબી ભર્યુ કુરઆન સાંભળ્યું છે:

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ کَانَ سَبَبُ نُزُولِ هَذِهِ الْآیَهًِْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) خَرَجَ مِنْ مَکَّهًَْ إِلَی سُوقِ عُکَاظٍ وَ مَعَهُ زَیْدُبْنُ‌حَارِثَهًَْ یَدْعُو النَّاسَ إِلَی الْإِسْلَامِ فَلَمْ یُجِبْهُ أَحَدٌ وَ لَمْ یَجِدْ مَنْ یَقْبَلُهُ ثُمَّ رَجَعَ إِلَی مَکَّهًَْ فَلَمَّا بَلَغَ مَوْضِعاً یُقَالُ لَهُ وَادِی مَجَنَّهًَْ تَهَجَّدَ بِالْقُرْآنِ فِی جَوْفِ اللَّیْلِ فَمَرَّ بِهِ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَلَمَّا سَمِعُوا قِرَاءَهًَْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) اسْتَمَعُوا لَهُ فَلَمَّا سَمِعُوا قِرَاءَتَهُ قَالَ: بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَنْصِتُوا یَعْنِی اسْکُتُوا فَلَمَّا قُضِیَ أَیْ فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْقِرَاءَهًِْ وَلَّوْا إِلی قَوْمِهِمْ مُنْذِرِینَ قالُوا یا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا کِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسی (علیه السلام) مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ وَ إِلی طَرِیقٍ مُسْتَقِیمٍ یا قَوْمَنا أَجِیبُوا داعِیَ اللهِ وَ آمِنُوا بِهِ إِلَی قَوْلِهِ أُولئِکَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ فَجَاءُوا إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَأَسْلَمُوا وَ آمَنُوا وَ عَلَّمَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَی نَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله): قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ السُّورَهًَْ کُلَّهَا فَحَکَی اللَّهُ قَوْلَهُمْ وَ وَلَّی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَیْهِمْ مِنْهُمْ وَ کَانُوا یَعُودُونَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی کُلِّ وَقْتٍ فَأَمَرَ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَنْ یُعَلِّمَهُمْ وَ یُفَقِّهَهُمْ فَمِنْهُمْ مُؤْمِنُونَ وَ کَافِرُونَ وَ نَاصِبُونَ وَ یَهُودُ وَ نَصَارَی وَ مَجُوسٌ وَ هُمْ وُلْدُ الْجَانِّ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سبب نزول این آیات این است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به همراه زیدبن‌حارثه از مکّه به بازار عکاظ رفت تا مردم را به اسلام دعوت کند. امّا هیچ‌کس به او پاسخ مثبت نداد. آن حضرت به‌سوی مکّه بازگشت. زمانی‌که به مکانی به نام وادی مجنّه رسید، شب هنگام شروع به خواندن قرآن کرد. در این هنگام گروهی از جنّیان از آنجا عبور می‌کردند. زمانی‌که صدای قرآن خواندن رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را شنیدند، گروهی از آنها به گروهی دیگر می‌گفتند: «أَنصِتُوا» یعنی سکوت کنید. «فَلمَّا قُضِیَ» یعنی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از قرائت قرآن فارغ شد. «به‌سوی قوم خود بازگشتند و آن‌ها را بیم دادند! گفتند: «ای قوم ما! ما کتابی را شنیدیم که بعد از موسی نازل شده، هماهنگ با نشانه‌های کتاب‌های پیش از آن، که به‌سوی حقّ و راه راست هدایت می‌کند. ای قوم ما! دعوت‌کننده‌ی الهی را اجابت کنید و به او ایمان آورید تا گناهانتان را ببخشد و شما را از عذابی دردناک پناه دهد! و هرکس به دعوت‌کننده‌ی الهی پاسخ نگوید، هرگز نمی‌تواند از چنگال عذاب الهی در زمین فرار کند، و غیر از خدا یار و یاوری برای او نیست چنین کسانی در گمراهی آشکارند»!. ( احقاف/۳۲-۲۹ ) آن ها به محضر پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمدند و ایمان آوردند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز شریعت اسلام را به آن ها آموخت. پس از آن، خداوند سوره‌ی جن را به طور کامل بر رسول خدا نازل کرد. خداوند در آن سوره، سخنان آن ها، قبول ولایت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) توسّط آن ها و آمدن پیاپی ایشان نزد آن حضرت را ذکر فرموده است. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نیز به امیرالمؤمنین (علیه السلام) دستور داد تا به آن ها احکام اسلام را یاد دهد. گروهی از آن ها مؤمن، گروهی کافر و برخی ناصبی هستند. همچنین در میان آن ها یهودی، مسیحی و مجوسی نیز یافت می‌شود. همه آن ها از نسل جانّ هستند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The reason for the revelation of these verses is that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), together with Zayd ibn Haritha, went from Mecca to the market of Ukaz to invite people to Islam. But no one responded positively to him. His holiness returned toward Mecca. When he reached a place called Wadi Majannah, at night he began to recite the Quran. At that moment, a party of the jinn was passing by. When they heard the sound of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) reciting the Quran, one group of them said to another: أَنصِتُوا [Be silent], meaning: keep quiet. فَلمَّا قُضِیَ [When it was concluded] means: the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) finished reciting the Quran. "They returned toward their people and warned them! They said: 'O our people! We have heard a Book which has been sent down after Musa (peace be upon him), confirming the signs of the books before it, which guides to the truth and to the straight path. O our people! Answer the caller of Allah and believe in him, so that He may forgive your sins and shelter you from a painful punishment! And whoever does not respond to the caller of Allah can never escape from the grip of Allah's punishment on earth, and there is no protector or helper for him besides Allah — such people are in manifest error!'" (Al-Ahqaf/29-32). They came to the presence of the Prophet (peace be upon him and his family) and believed. The Prophet (peace be upon him and his family) taught them the laws of Islam. After that, Allah revealed Surah al-Jinn in its entirety to the Messenger of Allah. In that surah, Allah has mentioned their words, their acceptance of the wilayah of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and their coming to his holiness one after another. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) also ordered Amir al-Mu'minin (peace be upon him) to teach them the rulings of Islam. A group of them are believers, a group are disbelievers, and some are Nasibis. Likewise, among them are found Jews, Christians and Zoroastrians. All of them are from the offspring of the Jann.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયતોના નુઝૂલનું કારણ એ છે કે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઝયદ બિન હારેસાની સાથે મક્કાથી ઉકાઝના બજારે ગયા જેથી લોકોને ઇસ્લામ તરફ દાવત આપે. પરંતુ કોઈએ તેમને હકારાત્મક જવાબ ન આપ્યો. તે હઝરત મક્કા તરફ પાછા ફર્યા. જ્યારે તેઓ વાદી મજન્નહ નામની જગ્યાએ પહોંચ્યા, ત્યારે રાત્રે કુરઆનનું પઠન કરવાનું શરૂ કર્યું. તે વખતે જિન્નાતોનું એક જૂથ ત્યાંથી પસાર થઈ રહ્યું હતું. જ્યારે તેઓએ રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના કુરઆન પઠનનો અવાજ સાંભળ્યો, ત્યારે એક જૂથે બીજા જૂથને કહ્યું: أَنصِتُوا [ચૂપ રહો] એટલે કે મૌન ધારણ કરો. فَلمَّا قُضِیَ [જ્યારે પૂરું થયું] એટલે કે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) કુરઆન પઠનથી ફારિગ થયા. "તેઓ પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ચેતવણી આપી! તેમણે કહ્યું: 'ઓ અમારી કૌમ! અમે એક કિતાબ સાંભળી છે જે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પછી નાઝિલ થઈ છે, પોતાના પહેલાની કિતાબોની નિશાનીઓ સાથે સુસંગત છે, જે હકની અને સીધા માર્ગ તરફ હિદાયત કરે છે. ઓ અમારી કૌમ! અલ્લાહના દાવત આપનારને જવાબ આપો અને તેના પર ઈમાન લાવો જેથી તે તમારા ગુનાઓ માફ કરે અને તમને દુઃખદ અઝાબથી બચાવે! અને જે વ્યક્તિ અલ્લાહના દાવત આપનારને જવાબ નહીં આપે, તે કદી પણ પૃથ્વી પર અલ્લાહના અઝાબની પકડમાંથી ભાગી શકશે નહીં, અને અલ્લાહ સિવાય તેના માટે કોઈ મદદગાર કે સાથી નથી, આવા લોકો સ્પષ્ટ ગુમરાહીમાં છે!' " (અહકાફ/૨૯-૩૨). તેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની હાજરીમાં આવ્યા અને ઈમાન લાવ્યા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ તેમને ઇસ્લામની શરીઅત શીખવી. તે પછી, અલ્લાહે સૂરએ જિન્ન સંપૂર્ણ રીતે રસૂલે અલ્લાહ પર નાઝિલ કરી. અલ્લાહે તે સૂરએમાં તેમની વાતો, રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વિલાયતનો તેમના દ્વારા સ્વીકાર અને તેમનું તે હઝરત પાસે એક પછી એક આવવાનો ઉલ્લેખ કર્યો છે. રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને હુકમ આપ્યો કે તેમને ઇસ્લામના અહકામ શીખવે. તેમાંથી કેટલાક મોઅમિન છે, કેટલાક કાફિર છે અને કેટલાક નાસિબી છે. તેમની વચ્ચે યહૂદી, ખ્રિસ્તી અને મજૂસી પણ જોવા મળે છે. તે બધા જાન્નની નસ્લમાંથી છે.

#2 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَمَّا سَمِعُوا النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) یَتْلُو الْقُرْآنَ کَادُوا یَرْکَبُونَهُ مِنَ الْحِرْصِ لِمَا سَمِعُوهُ فَلَمْ یَعْلَمْ بِهِمْ حَتَّی أَتَاهُ الرَّسُولُ فَجَعَلَ یَقْرَأُ: قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- چون شنیدند پیغمبر (صلی الله علیه و آله) قرآن می‌خواند تقریباً از شدّت حرص به دوش او برآمدند، حال آنکه پیامبر (صلی الله علیه و آله) از آن‌ها خبر نداشت تا اینکه فرستاده‌ای نزد او آمد. وشروع کرد به خواند آیه: قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): When they heard the Prophet (peace be upon him and his family) reciting the Quran, out of the intensity of their eagerness for what they heard, they almost climbed onto his shoulders, while the Prophet (peace be upon him and his family) was unaware of them, until a messenger came to him. And he began to recite the verse: قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ [Say: It has been revealed to me that a party of the jinn listened].

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે તેઓએ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કુરઆન પઠન કરતાં સાંભળ્યા, ત્યારે જે તેઓએ સાંભળ્યું તેની તીવ્ર લાલસાના કારણે લગભગ તેમના ખભા પર ચઢી ગયા, જ્યારે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને તેમની ખબર નહોતી, ત્યાં સુધી કે એક ફરિશ્તો તેમની પાસે આવ્યો. અને તેમણે આયત પઠન કરવાનું શરૂ કર્યું: قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ [કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે સાંભળ્યું].

#3 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قُلْ یَا مُحَمَّدُ لِقُرَیْشٍ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً یَهْدِی إِلَی الرُّشْدِ وَ قَدْ کَتَبْنَا خَبَرَهُمْ فِی سُورَهًِْ الْأَحْقَاف.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! به قریش بگو: أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا یَهْدِی إِلَی الرُّشْدِ.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): O Muhammad (peace be upon him and his family)! Say to Quraysh: أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا یَهْدِی إِلَی الرُّشْدِ [It has been revealed to me that a party of the jinn listened, and they said: 'Surely we have heard a wonderful Quran, guiding to right conduct'].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! કુરૈશને કહો: أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا یَهْدِی إِلَی الرُّشْدِ [મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે સાંભળ્યું અને તેઓએ કહ્યું: 'ખરેખર અમે એક અજાયબ કુરઆન સાંભળ્યું છે જે હિદાયત તરફ માર્ગદર્શન કરે છે']. અમે તેમનો અહેવાલ સૂરએ અહકાફમાં લખી ચૂક્યા છીએ.

#4 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ جَابِرِ‌بْنِ‌عَبْدِ‌اللَّهِ قَالَ: لَمَّا قَرَأَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) سُورَهًَْ الرَّحْمَنِ عَلَی النَّاسِ سَکَتُوا فَلَمْ یَقُولُوا شَیْئاً فَقَالَ (علیه السلام) لَلْجِنُ کَانُوا أَحْسَنَ جَوَاباً مِنْکُمْ لَمَّا قَرَأْتُ عَلَیْهِمْ فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ قَالُوا لَا بِشَیْءٍ مِنْ آلَائِکَ رَبَّنَا نُکَذِّبُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- جابربن‌عبدالله انصاری گوید: وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) سوره‌ی الرّحمن را بر مردم خواند، سکوت کردند و چیزی نگفتند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «جنّیان بهتر از شما جواب می‌دادند. وقتی [این آیه را] بر آن‌ها خواندم: پس کدامین نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید [شما ای گروه جنّ و انس]؟!. ( رحمن/۱۳ ) گفتند: «پرودگارا! هیچ‌یک از نعمت‌هایت را تکذیب نمی‌کنیم».

The Prophet (peace be upon him and his family) — Jabir ibn Abdullah al-Ansari said: When the Prophet (peace be upon him and his family) recited Surah al-Rahman to the people, they remained silent and said nothing. The Prophet (peace be upon him and his family) said: "The jinn gave a better answer than you. When I recited [this verse] to them: فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ [So which of your Lord's favours do you two deny, O company of jinn and men?] (al-Rahman 55:13), they said: 'Our Lord, we do not deny any of Your favours.'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — જાબિર બિન અબ્દુલ્લાહ અન્સારી કહે છે: જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ લોકો સમક્ષ સૂરએ રહમાન વાંચી, ત્યારે તેઓ ખામોશ રહ્યા અને કંઈ કહ્યું નહીં. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "જિન્નાતોએ તમારા કરતાં વધુ સારો જવાબ આપ્યો હતો. જ્યારે મેં તેમની સમક્ષ [આ આયત] વાંચી: فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ [તો તમે તમારા પરવરદિગારની કઈ કઈ નેઅમતોને જૂઠલાવો છો, હે જિન્ન અને ઇન્સાનના સમૂહ?!] (રહમાન/૧૩), તેઓએ કહ્યું: 'હે અમારા પરવરદિગાર! અમે તારી કોઈ પણ નેઅમતને જૂઠલાવતા નથી.'"

#5 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

انْطَلَقَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فِی طَائِفَهًٍْ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِینَ إِلَی سُوقِ عُکَاظٍ وَ قَدْ حِیلَ بَیْنَ الشَّیَاطِینِ وَ بَیْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ فَرَجَعَتِ الشَّیَاطِینُ إِلَی قَوْمِهِمْ فَقَالُوا مَا لَکُمْ قَدْ حِیلَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَ أُرْسِلَتْ عَلَیْنَا الشُّهُبُ قَالُوا مَا ذَاکَ إِلَّا مِنْ شَیْءٍ حَدَثَ فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا فَالْتَقَی الَّذِینَ أَخَذُوا نَحْوَ تِهَامَهًَْ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) وَ أَصْحَابَهُ وَ هُوَ بِنَخْلَهًَْ عَامِدِینَ إِلَی سُوقِ عُکَاظٍ وَ هُوَ یُصَلِّی بِأَصْحَابِهِ صَلَاهًَْ الْفَجْرِ فَلَمَّا سَمِعُوا الْقُرْآنَ أَنْصَتُوا وَ قَالُوا هَذَا الَّذِی حَالَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَ رَجَعُوا إِلَی قَوْمِهِمْ فَقالُواإِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً الْآیَتَیْنِ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- پیغمبر (صلی الله علیه و آله) با دسته‌ای از یارانش به‌سوی بازار عکاظ حرکت کردند، درحالی‌که دیوها از خبرگیری از آسمان باز داشته شده بودند. و نزد قوم خود برگشتند و گفتند: «ما را از آسمان باز داشتند و به ما تیر شهاب می‌زنند». گفتند: «سببی دارد که رخ داده است، بروید و ببینید که در شرق و غرب زمین چه خبر است»؟ و آن دسته که به وی تهامه آمده بودند به پیغمبر (صلی الله علیه و آله) و یارانش برخورد کردند که در نخله بودند و قصد داشتند به‌سوی عکاظ بروند و او به همراه اصحاب خود نماز بامداد می خواندند، چون آنان قرآن را شنیدند خاموش شدند و گوش دادند و گفتند همین است که ما را از آسمان جدا کرده و برگشتند نزد قوم خود و گفتند: «فَقالُواإِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً».

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) — The Prophet (peace be upon him and his family) set out with a group of his companions towards the market of Ukaz, while the devils had been barred from getting news from the heavens. They returned to their people and said: "We have been barred from the heavens, and shooting stars are being hurled at us." They said: "There is a cause for this that has taken place. Go and see what news there is in the east and west of the earth." The group that had gone towards Tihama met the Prophet (peace be upon him and his family) and his companions, who were at Nakhla intending to go to Ukaz, and he was praying the dawn prayer with his companions. When they heard the Quran they fell silent and listened, and said: "This is what has cut us off from the heavens." They returned to their people and said: فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً [And they said: Surely we have heard a wonderful Quran].

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) — પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના સાથીઓની એક જમાત સાથે ઉકાઝના બજાર તરફ રવાના થયા, જ્યારે શૈતાનોને આસમાનની ખબર લેવાથી રોકી દેવાયા હતા. અને તેઓ પોતાની કોમ પાસે પાછા ફર્યા અને કહ્યું: "અમને આસમાનથી રોકી દેવાયા છે અને અમારા પર શહાબના તીર મારવામાં આવે છે." તેઓએ કહ્યું: "આનું કોઈ કારણ છે જે બન્યું છે, જાઓ અને જુઓ કે ધરતીના પૂર્વ અને પશ્ચિમમાં શી ખબર છે?" અને જે જમાત તિહામા તરફ ગઈ હતી તે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના સાથીઓને મળી જેઓ નખલામાં હતા અને ઉકાઝ તરફ જવાનો ઇરાદો રાખતા હતા, અને તેઓ પોતાના અસ્હાબ સાથે સવારની નમાઝ પઢી રહ્યા હતા. જ્યારે તેઓએ કુરઆન સાંભળ્યું ત્યારે તેઓ ખામોશ થઈ ગયા અને ધ્યાનથી સાંભળ્યું અને કહ્યું કે આ જ છે જેણે અમને આસમાનથી અલગ કરી દીધા છે, અને પોતાની કોમ પાસે પાછા ફર્યા અને કહ્યું: فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً [અને તેઓએ કહ્યું: ખરેખર અમે એક અજાયબ કુરઆન સાંભળ્યું છે].

#6 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

جَابِرٍالْأَنْصَارِیِّ (رحمة الله علیه) قَالَ ... أَتَیْت مَسْجِدِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَإِذَا أَنَا بِسَاجِدٍ مِنْ نُورٍ وَ سَحَابٍ مِنْ نُورٍ فَتَلَبَّثْتُ قَلِیلًا إِذْ تَطَامَنَ السَّحَابُ وَ انْشَقَّتْ وَ نَزَلَ مِنْهَا أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ فِی کَفِّهِ سَیْفٌ یَقْطُرُ دَماً فَقَامَ إِلَیْهِ السَّاجِدُ فَضَمَّهُ إِلَیْهِ وَ قَبَّلَ بَیْنَ عَیْنَیْهِ وَ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) الَّذِی نَصَرَکَ عَلَی أَعْدَائِکَ فَقُمْتُ إِلَیْهِ وَ قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لَمْ أَرَکَ بِالْمَدِینَهًِْ أَیَّاماً ... فَأَیْنَ کُنْتَ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالَ یَا جَابِرُ (رحمة الله علیه) کُنْتُ فِی برحات مُنْذُ ثَلَاثٍ فَقُلْتُ وَ أَیْشٍ صَنَعْتَ فِی برحات فَقَالَ لِی یَا جَابِرُ مَا أَغْفَلَکَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ وَلَایَتِی عُرِضَتْ عَلَی أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ مَنْ فِیهَا وَ أَهْلِ الْأَرَضِینَ وَ مَنْ فِیهَا فَأَبَتْ طَائِفَهًٌْ مِنَ الْجِنِّ وَلَایَتِی فَبَعَثَنِی حَبِیبِی مُحَمَّدٌ بِهَذَا السَّیْفِ فَلَمَّا وَرَدَتِ الْجِنُّ افْتَرَقَتِ الْجِنُّ ثَلَاثَ فِرَقٍ فِرْقَهًًْ طَارَتْ بِالْهَوَاءِ فَاحْتَجَبَتْ مِنِّی وَ فِرْقَهًٌْ آمَنَتْ بِی وَ هِیَ الْفُرْقَهًُْ الَّتِی نُزِّلَ فِیهَا الْآیَهًُْ: مِنْ قُلْ أُوحِیَ وَ فِرْقَهًٌْ جَحَدَتْنِی حَقِّی فَجَادَلْتُهَا بِهَذَا السَّیْفِ سَیْفِ حَبِیبِی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) حَتَّی قَتَلْتُهَا عَنْ آخِرِهَا.

امام علی (علیه السلام)- جابربن‌عبدالله انصاری گوید: به مسجد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمدم، ناگهان سجده‌کننده‌ای از نور و ابری از نور دیدم؛ پس اندکی منتظر ماندم که ناگهان ابر پایین آمد و میان آن باز شد و امیرالمؤمنین (علیه السلام) از آن فرود آمد درحالی‌که در دستش شمشیری بود که از آن خون چکّه می‌کرد؛ پس سجده‌کننده برخاست و به‌سوی او رفت و او را در آغوش گرفت و پیشانی او را بوسید و گفت: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! حمد و سپاس مخصوص خداوندی است که تو را بر دشمنانت پیروز گردانید». برخاستم و به‌سوی او رفتم و عرض کردم: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! چند روزی تو را در مدینه ندیدم... کجا بودی ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)»! فرمود: «ای جابر! از سه روز پیش در زمین‌های وسیعی بودم که ساختمان و درختی در آن نیست». عرض کردم: «در زمین‌های وسیعی که ساختمان و درختی در آن نیست، چه می‌کردی»؟ به من فرمود: «ای جابر! چقدر غافل هستی! آیا نمی‌دانی که ولایت من بر اهل آسمان‌ها و هرکه در آن‌ها است و بر اهل زمین‌ها و هرکه در آن‌ها است عرضه شد. و گروهی از جن از ولایت من امتناع کردند؛ پس حبیبم محمّد (صلی الله علیه و آله) مرا با این شمشیر فرستاد. وقتی جن‌ها آمدند به سه گروه تقسیم شدند؛ گروهی پرواز کردند و به هوا رفتند و از من مخفی شدند و گروهی به من ایمان آوردند و آن گروهی است که آیات: قُلْ أُوحِیَ (آیات سوره‌ی جن) درباره‌ی آن‌ها نازل شده است. و گروهی حقّ مرا انکار کردند؛ پس با آن‌ها با این شمشیر، شمشیر حبیبم محمّد (صلی الله علیه و آله) جنگیدم تا اینکه همه‌ی آن‌ها را تا آخرین نفر کشتم».

Imam Ali (peace be upon him) — Jabir ibn Abdullah al-Ansari said: I came to the mosque of the Prophet (peace be upon him and his family), and suddenly I saw one prostrating made of light and a cloud of light; I waited a little, when suddenly the cloud descended and split open, and Amir al-Muminin (peace be upon him) came down from it, with a sword in his hand from which blood was dripping. The one prostrating rose and went towards him, embraced him, kissed his forehead, and said: "O Amir al-Muminin (peace be upon him)! Praise be to Allah who has granted you victory over your enemies." I rose and went towards him and said: "O Amir al-Muminin (peace be upon him)! I have not seen you in Medina for several days… Where were you, O Amir al-Muminin (peace be upon him)?" He said: "O Jabir! For the past three days I have been in vast lands where there is no building or tree." I said: "What were you doing in vast lands where there is no building or tree?" He said to me: "O Jabir! How heedless you are! Do you not know that my wilaya (guardianship) was presented to the people of the heavens and all who are in them, and to the people of the earths and all who are in them. A group of the jinn refused my wilaya, so my beloved Muhammad (peace be upon him and his family) sent me with this sword. When the jinn came, they split into three groups: one group flew away into the air and hid from me; another group believed in me — and it is the group about whom the verses قُلْ أُوحِیَ (the verses of Surah al-Jinn) were revealed; and a group denied my right, so I fought them with this sword, the sword of my beloved Muhammad (peace be upon him and his family), until I killed every last one of them."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) — જાબિર બિન અબ્દુલ્લાહ અન્સારી કહે છે: હું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની મસ્જિદમાં આવ્યો, અચાનક મેં નૂરથી બનેલ એક સજદો કરનાર અને નૂરના એક વાદળને જોયું; પછી હું થોડીવાર રાહ જોતો રહ્યો કે અચાનક વાદળ નીચે આવ્યું અને તેની વચ્ચે ફાટ પડી અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) તેમાંથી નીચે ઉતર્યા, જ્યારે તેમના હાથમાં એક તલવાર હતી જેમાંથી લોહી ટપકતું હતું; પછી સજદો કરનાર ઊભો થયો અને તેમની તરફ ગયો અને તેમને ભેટી પડ્યો અને તેમના કપાળને ચૂમ્યું અને કહ્યું: "હે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તમામ હમ્દ અને શુક્ર તે અલ્લાહ માટે છે જેણે તમને તમારા દુશ્મનો પર વિજય આપ્યો." હું ઊભો થયો અને તેમની તરફ ગયો અને અરજ કરી: "હે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! કેટલાય દિવસોથી મેં તમને મદીનામાં જોયા નથી... તમે ક્યાં હતા હે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)?" તેમણે ફરમાવ્યું: "હે જાબિર! ત્રણ દિવસ પહેલાંથી હું એવી વિશાળ ધરતીઓમાં હતો જ્યાં કોઈ ઇમારત કે વૃક્ષ નથી." મેં અરજ કરી: "એવી વિશાળ ધરતીઓમાં જ્યાં કોઈ ઇમારત કે વૃક્ષ નથી, તમે શું કરી રહ્યા હતા?" તેમણે મને ફરમાવ્યું: "હે જાબિર! તું કેટલો ગાફિલ છે! શું તું નથી જાણતો કે મારી વિલાયત આસમાનવાળાઓ અને તેમાં જે છે તે બધા પર અને ધરતીવાળાઓ અને તેમાં જે છે તે બધા પર પેશ કરવામાં આવી. અને જિન્નાતોના એક જૂથે મારી વિલાયતથી ઇન્કાર કર્યો; તેથી મારા હબીબ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ મને આ તલવાર સાથે મોકલ્યો. જ્યારે જિન્નાત આવ્યા ત્યારે તેઓ ત્રણ જૂથોમાં વહેંચાઈ ગયા; એક જૂથ ઊડીને હવામાં ગયું અને મારાથી છુપાઈ ગયું, અને એક જૂથ મારા પર ઈમાન લાવ્યું અને તે એ જૂથ છે જેના વિશે قُلْ أُوحِیَ (સૂરએ જિન્નની આયતો) આયતો ઉતરી છે. અને એક જૂથે મારા હકનો ઇન્કાર કર્યો; તેથી મેં તેમની સાથે આ તલવાર, મારા હબીબ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની તલવારથી લડાઈ કરી ત્યાં સુધી કે તેમના છેલ્લા માણસ સુધી બધાને કત્લ કરી નાખ્યા."

#7 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ ابْنِ‌جَبَلٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام)، قَالَ: کُنَّا بِبَابِهِ، فَخَرَجَ عَلَیْنَا قَوْمٌ أَشْبَاهُ الزُّطِّ، عَلَیْهِمْ أُزُرٌ وَ أَکْسِیَهًٌْ، فَسَأَلْنَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْهُمْ، فَقَالَ: هؤُلَاءِ إِخْوَانُکُمْ مِنَ الْجِن.

امام صادق (علیه السلام)- از ابن‌جبل روایت است که گوید: ما بر در خانه‌ی امام صادق (علیه السلام) بودیم و مردمی مانند هندی‌ها [از خانه‌اش] بیرون آمدند که ازار و رداء در بر داشتند. ما از امام (علیه السلام) درباره‌ی آن‌ها پرسیدیم. فرمود: «این‌ها برادران شما از پریان هستند».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Ibn Jabal that he said: We were at the door of the house of Imam Sadiq (peace be upon him), and some people resembling Indians came out [from his house], wearing waist-wraps and cloaks. We asked the Imam (peace be upon him) about them. He said: "These are your brothers from among the jinn."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને જબલથી રિવાયત છે કે તેમણે કહ્યું: અમે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરના દરવાજા પર હતા, અને હિન્દીઓ જેવા કેટલાક લોકો [તેમના ઘરમાંથી] બહાર આવ્યા, જેઓ ઇઝાર અને રિદા (કમરબંધ અને ચાદર) પહેરેલા હતા. અમે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)ને તેમના વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "આ તમારા જિન્ન ભાઈઓ છે."

#8 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَعْدٍ الْإِسْکَافِ قَالَ: أَتَیْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السلام) أُرِیدُ الْإِذْنَ عَلَیْهِ فَإِذَا رِحَالُ إِبِلٍ عَلَی الْبَابِ مَصْفُوفَهًٌْ وَ إِذَا الْأَصْوَاتُ قَدِ ارْتَفَعَتْ ثُمَّ خَرَجَ قَوْمٌ مُعْتَمِّینَ بِالْعَمَائِمِ یُشْبِهُونَ الزُّطَّ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ أَبْطَأَ إِذْنُکَ عَلَیَّ الْیَوْمَ وَ رَأَیْتُ قَوْماً خَرَجُوا عَلَیَّ مُعْتَمِّینَ بِالْعَمَائِمِ فَأَنْکَرْتُهُمْ فَقَالَ أَ وَ تَدْرِی مَنْ أُولَئِکَ یَا سَعْدُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَقَالَ أُولَئِکَ إِخْوَانُکُمْ مِنَ الْجِنِّ یَأْتُونَّا فَیَسْأَلُونَّا عَنْ حَلَالِهِمْ وَ حَرَامِهِمْ وَ مَعَالِمِ دِینِهِمْ.

امام باقر (علیه السلام)- سعد اسکاف گوید: خدمت امام باقر (علیه السلام) رهسپار شدم و می‌خواستم اجازه‌ی ورود بگیرم که دیدم جهازهای شتر در خانه صف کشیده و به ردیف است، ناگاه صداهایی برخاست و سپس مردمی عمامه به‌سر شبیه سودانی‌ها بیرون آمدند، من خدمت حضرت (علیه السلام) رسیدم و عرض کردم: «فدایت شوم، امروز به من دیر اجازه فرمودی، و من اشخاصی عمامه به‌سر دیدم بیرون آمدند که آن‌ها را نشناختم». فرمود: «متوجّه نشدی آن‌ها چه کسانی هستند»؟ عرض کردم: «نه»! فرمود: «آن‌ها برادران شما از جنّیان هستند که نزد ما می‌آیند و حلال و حرام و مسائل دینی خود را از ما می‌پرسند».

Imam Baqir (peace be upon him): Sa'd al-Iskaf said: I set out to visit Imam Baqir (peace be upon him) and wished to seek permission to enter, when I saw that camel-saddles were arrayed in a row at the house. Suddenly voices arose, and then some people wearing turbans, resembling Sudanese, came out. I entered the presence of the Imam (peace be upon him) and said: "May I be your ransom, today you delayed in granting me permission, and I saw some people wearing turbans coming out whom I did not recognize." He said: "Did you not realize who they were?" I said: "No!" He said: "They are your brothers from among the jinn who come to us and ask us about their lawful and unlawful matters and the affairs of their religion."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સઅદ ઇસ્કાફે કહ્યું: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં જવા રવાના થયો અને પ્રવેશની ઇજાઝત લેવા ઇચ્છતો હતો, ત્યાં મેં જોયું કે ઘરમાં ઊંટના જહાઝ (પલાણ) એક હરોળમાં ગોઠવેલા હતા, અચાનક અવાજો ઊઠ્યા અને પછી કેટલાક લોકો પાઘડી બાંધેલા, સૂડાનીઓ જેવા બહાર આવ્યા. હું ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં પહોંચ્યો અને અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, આજે તમે મને મોડી ઇજાઝત આપી, અને મેં પાઘડી બાંધેલા કેટલાક લોકોને બહાર આવતા જોયા જેમને હું ઓળખતો નહોતો." તમે ફરમાવ્યું: "તમને ખબર ન પડી કે તેઓ કોણ હતા?" મેં અરજ કરી: "ના!" તમે ફરમાવ્યું: "તેઓ તમારા જિન્ન ભાઈઓ છે જેઓ અમારી પાસે આવે છે અને પોતાના હલાલ અને હરામ તથા દીની મસાએલ અમારાથી પૂછે છે."

#9 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَعْدٍ الْإِسْکَافِ قَالَ: أَتَیْتُ بَابَ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) مَعَ أَصْحَابٍ لَنَا لِنَدْخُلَ عَلَیْهِ فَإِذَا ثَمَانِیَهًُْ نَفَرٍ کَأَنَّهُمْ مِنْ أَبٍ وَ أُمٍّ عَلَیْهِمْ ثِیَابٌ زَرَابِیُّ وَ أَقْبِیَهًٌْ طَاقَ طَاقَ وَ عَمَائِمُ صُفْرٌ دَخَلُوا فَمَا احْتَبَسُوا حَتَّی خَرَجُوا قَالَ لِی یَا أَبَا سَعْدٍ رَأَیْتَهُمْ قُلْتُ نَعَمْ جُعِلْتُ فِدَاکَ قَالَ أُولَئِکَ إِخْوَانُکُمْ مِنَ الْجِنِّ أَتَوْنَا یَسْتَفْتُونَنَا فِی حَلَالِهِمْ وَ حَرَامِهِمْ کَمَا تَأْتُونَّا وَ تَسْتَفْتُونَنَا فِی حَلَالِکُمْ وَ حَرَامِکُمْ.

امام باقر (علیه السلام)- سعد اسکاف گفت: با چند نفر از اصحاب در خانه‌ی امام باقر (علیه السلام) رفتیم که خدمت ایشان برسیم. ناگاه هشت نفر را دیدیم که گویا همه از یک پدر و مادر بودند؛ همگی لباس های زرابی داشتند، هرکدام یک قبای تنها پوشیده بودند و عمامه‌هایی زرد داشتند. آن‌ها وارد شدند، ولی خیلی زود برگشتند. حضرت به من فرمود: «ای سعد! این‌ها را دیدی»؟ گفتم: «آری فدایت شوم»! فرمود: «این‌ها برادران شما از جنّ بودند. می‌آیند که مسائل حلال و حرام خود را بپرسند، همان‌طورکه شما می‌آیید برای پرسش حلال و حرام».

Imam Baqir (peace be upon him): Sa'd al-Iskaf said: I went with some of our companions to the house of Imam Baqir (peace be upon him) to enter his presence. Suddenly we saw eight people who looked as if they were all from one father and mother; all of them wore fine garments (zarabi), each had put on a single robe, and they wore yellow turbans. They went in, but returned very quickly. The Imam said to me: "O Sa'd! Did you see them?" I said: "Yes, may I be your ransom!" He said: "These were your brothers from among the jinn. They come to ask about their matters of lawful and unlawful, just as you come to ask about your lawful and unlawful."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સઅદ ઇસ્કાફે કહ્યું: અમારા કેટલાક અસ્હાબ સાથે હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરે ગયો જેથી તેમની ખિદમતમાં હાજર થઈએ. અચાનક અમે આઠ લોકોને જોયા, જાણે તેઓ બધા એક જ મા-બાપના હોય; બધાએ ઝરાબી કપડાં પહેરેલા હતા, દરેકે એક જ કબા (ઝભ્ભો) પહેરેલો હતો અને પીળી પાઘડીઓ બાંધેલી હતી. તેઓ અંદર ગયા, પરંતુ ખૂબ જલદી પાછા ફર્યા. ઇમામે મને ફરમાવ્યું: "ઓ સઅદ! તમે આમને જોયા?" મેં કહ્યું: "હા, હું આપ પર કુરબાન થાઉં!" તમે ફરમાવ્યું: "આ તમારા જિન્ન ભાઈઓ હતા. તેઓ પોતાના હલાલ અને હરામના મસાએલ પૂછવા આવે છે, જેમ તમે હલાલ અને હરામ પૂછવા આવો છો."

#10 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

فَجَاءُوا إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَآمَنُوا بِهِ وَ عَلَّمَهُمُ النَّبِیُ (صلی الله علیه و آله) شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ وَ أُنْزِلَ قُلْ أُوحِیَ إِلَی آخِرِ السُّورَهًِْ وَ کَانُوا یَفِدُونَ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فِی کُلِّ وَقْتٍ وَ مَکَانٍ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- جنّیان نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمدند و به او ایمان آوردند. و پیامبر (صلی الله علیه و آله) آیین اسلام را به آن‌ها آموخت: و قُلْ أُوحِیَ تا آخر سوره نازل شد و در هر زمان و مکانی نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌آمدند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The jinn came to the Prophet (peace be upon him and his family) and believed in him. The Prophet (peace be upon him and his family) taught them the laws of Islam, and قُلْ أُوحِیَ [Say: It has been revealed to me] until the end of the Surah was revealed, and they used to come to the Prophet (peace be upon him and his family) at every time and place.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જિન્ન પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા અને તમારા પર ઈમાન લાવ્યા. અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) તેમને ઇસ્લામના આદેશો શીખવ્યા: અને قُلْ أُوحِیَ [કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે] સૂરાની આખર સુધી નાઝિલ થઈ, અને દરેક સમય અને સ્થળે તેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવતા હતા.

#11 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الْجِنُّ عَلَی ثَلَاثَهًِْ أَجْزَاءٍ فَجُزْءٌ مَعَ الْمَلَائِکَهًِْ وَ جُزْءٌ یَطِیرُونَ فِی الْهَوَاءِ وَ جُزْءٌ کِلَابٌ وَ حَیَّات.

امام صادق (علیه السلام)- پری سه بخش است: بخشی همراه فرشته‌ها، بخشی پرنده در هوا، بخشی سگان و ماران هستند.

Imam Sadiq (peace be upon him): The jinn are of three parts: one part is with the angels, one part flies in the air, and one part are dogs and snakes.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જિન્ન ત્રણ ભાગમાં છે: એક ભાગ ફરિશ્તાઓની સાથે છે, એક ભાગ હવામાં ઉડનારા છે, અને એક ભાગ કૂતરાઓ અને સાપો છે.

#12 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَعْدٍ الْإِسْکَافِ قَالَ: أَتَیْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی بَعْضِ مَا أَتَیْتُهُ فَجَعَلَ یَقُولُ لَا تَعْجَلْ حَتَّی حَمِیَتِ الشَّمْسُ عَلَیَّ وَ جَعَلْتُ أَتَتَبَّعُ الْأَفْیَاءَ فَمَا لَبِثَ أَنْ خَرَجَ عَلَیَّ قَوْمٌ کَأَنَّهُمُ الْجَرَادُ الصُّفْرُ عَلَیْهِمُ الْبُتُوتُ قَدِ انْتَهَکَتْهُمُ الْعِبَادَهًُْ قَالَ فَوَ اللَّهِ لَأَنْسَانِی مَا کُنْتُ فِیهِ مِنْ حُسْنِ هَیْئَهًِْ الْقَوْمِ فَلَمَّا دَخَلْتُ عَلَیْهِ قَالَ لِی أَرَانِی قَدْ شَقَقْتُ عَلَیْکَ قُلْتُ أَجَلْ وَ اللَّهِ لَقَدْ أَنْسَانِی مَا کُنْتُ فِیهِ قَوْمٌ مَرُّوا بِی لَمْ أَرَ قَوْماً أَحْسَنَ هَیْئَهًًْ مِنْهُمْ فِی زِیِّ رَجُلٍ وَاحِدٍ کَأَنَّ أَلْوَانَهُمُ الْجَرَادُ الصُّفْرُ قَدِ انْتَهَکَتْهُمُ الْعِبَادَهًُْ فَقَالَ یَا سَعْدُ رَأَیْتَهُمْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أُولَئِکَ إِخْوَانُکَ مِنَ الْجِنِّ قَالَ فَقُلْتُ یَأْتُونَکَ قَالَ نَعَمْ یَأْتُونَّا یَسْأَلُونَّا عَنْ مَعَالِمِ دِینِهِمْ وَ حَلَالِهِمْ وَ حَرَامِهِمْ.

امام باقر (علیه السلام)- سعد اسکاف گوید: درباره‌ی بعضی از کارهای خود به منزل امام باقر (علیه السلام) رفتم [هرچه می‌خواستم وارد اتاق شوم] می‌فرمود: «عجله نکن»! تا آنکه آفتاب مرا سوزاند و هرجا سایه می‌رفت می‌رفتم. ناگاه برخلاف انتظار اشخاصی از اتاق خارج شده و به‌سوی من آمدند که مانند ملخ‌های زرد بوده و پوستین در بر کرده بودند. از کثرت عبادت لاغر شده‎ بودند، به خدا که از سیمای زیبای آن‌ها وضع خود (انتظار در هوای گرم) را فراموش کردم». چون خدمتش رسیدم، به من فرمود: «گویا تو را ناراحت کردم»، عرض‎ کردم: «آری، به خدا من وضع خود را فراموش ‎کردم، اشخاصی از کنار من گذشتند که همه یکنواخت و من مردمی خوش قیافه‌تر از آن‌ها ندیده بودم، آن‌ها مانند ملخ‌های زرد بودند و عبادت لاغرشان کرده بود». فرمود: «ای سعد! آن‌ها را دیدی»؟ گفتم! «آری»! فرمود: «ایشان برادران تو از طایفه‎ی جن هستند»، عرض ‎کردم: «خدمت شما می‌آیند»؟ فرمود: «آری می‌آیند و مسائل دینی و حلال و حرام خود را از ما می‎پرسند».

Imam Baqir (peace be upon him): Sa'd al-Iskaf said: I went to the house of Imam Baqir (peace be upon him) about some of my affairs. [Whenever I wanted to enter the room] he would say: "Do not hurry!" until the sun scorched me and I went wherever there was shade. Suddenly, unexpectedly, some persons came out of the room and approached me who were like yellow locusts and were wearing fur cloaks. They had become emaciated from the abundance of worship. By Allah, from the beauty of their appearance I forgot my own condition (waiting in the hot weather). When I came into his presence, he said to me: "It seems I caused you discomfort." I said: "Yes, by Allah, I forgot my own condition. Persons passed by me who were all uniform, and I had never seen people more handsome than them. They were like yellow locusts, and worship had made them lean." He said: "O Sa'd! Did you see them?" I said: "Yes!" He said: "They are your brothers from the tribe of the jinn." I said: "Do they come to you?" He said: "Yes, they come and ask us about their religious matters and their halal and haram."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સઅદ ઇસ્કાફ કહે છે: મારા કેટલાક કામોના સંબંધમાં હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરે ગયો. [જ્યારે પણ હું ઓરડામાં દાખલ થવા ઇચ્છતો] તમે ફરમાવતા: "ઉતાવળ ન કરો!" ત્યાં સુધી કે સૂર્યે મને બાળી નાખ્યો અને જ્યાં પણ છાંયડો જતો ત્યાં હું જતો. અચાનક, અપેક્ષા વિરુદ્ધ, કેટલાક લોકો ઓરડામાંથી બહાર નીકળીને મારી તરફ આવ્યા જેઓ પીળા તીડ જેવા હતા અને પોસ્તીન (ચામડાનો ડગલો) પહેર્યો હતો. ઇબાદતની અધિકતાથી તેઓ દુબળા થઈ ગયા હતા. અલ્લાહની કસમ, તેમના સુંદર ચહેરાથી હું મારી પોતાની સ્થિતિ (ગરમ હવામાનમાં રાહ જોવી) ભૂલી ગયો. જ્યારે હું તમારી ખિદમતમાં પહોંચ્યો, તમે મને ફરમાવ્યું: "જાણે મેં તમને પરેશાન કર્યા." મેં અરજ કરી: "જી હા, અલ્લાહની કસમ મેં મારી સ્થિતિ ભૂલી ગઈ, કેટલાક લોકો મારી પાસેથી પસાર થયા જેઓ બધા એકસમાન હતા અને મેં તેમના કરતાં વધુ સુંદર ચહેરાવાળા લોકો જોયા ન હતા, તેઓ પીળા તીડ જેવા હતા અને ઇબાદતે તેમને દુબળા બનાવી દીધા હતા." તમે ફરમાવ્યું: "ઓ સઅદ! શું તેં તેમને જોયા?" મેં કહ્યું: "જી હા!" તમે ફરમાવ્યું: "તેઓ જિન્નના કબીલામાંથી તારા ભાઈઓ છે." મેં અરજ કરી: "શું તેઓ તમારી ખિદમતમાં આવે છે?" તમે ફરમાવ્યું: "જી હા, આવે છે અને પોતાના દીની મસાઇલ અને પોતાના હલાલ અને હરામ વિશે અમારાથી પૂછે છે."

#13 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَ لَنَا أَتْبَاعاً مِنَ الْجِنِ کَمَا أَنَّ لَنَا أَتْبَاعاً مِنَ الْإِنْسِ فَإِذَا أَرَدْنَا أَمْراً بَعَثْنَاهُمْ.

امام باقر (علیه السلام)- ما پیروانی از جن داریم چنانکه پیروانی از انس داریم، چون اراده‌ی کاری کنیم، آن‌ها را می‌فرستیم.

Imam Baqir (peace be upon him): We have followers from the jinn just as we have followers from mankind. When we intend some matter, we send them.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમારા જિન્નમાંથી અનુયાયીઓ છે જેમ કે અમારા મનુષ્યોમાંથી અનુયાયીઓ છે, જ્યારે અમે કોઈ કામનો ઇરાદો કરીએ, તેમને મોકલીએ છીએ.

#14 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَدِیرٍ الصَّیْرَفِیِّ قَالَ: أَوْصَانِی أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) بِحَوَائِجَ لَهُ بِالْمَدِینَهًِْ فَخَرَجْتُ فَبَیْنَا أَنَا بَیْنَ فَجِّ الرَّوْحَاءِ عَلَی رَاحِلَتِی إِذَا إِنْسَانٌ یَلْوِی ثَوْبَهُ قَالَ فَمِلْتُ إِلَیْهِ وَ ظَنَنْتُ أَنَّهُ عَطْشَانُ فَنَاوَلْتُهُ الْإِدَاوَهًَْ فَقَالَ لِی لَا حَاجَهًَْ لِی بِهَا وَ نَاوَلَنِی کِتَاباً طِینُهُ رَطْبٌ قَالَ فَلَمَّا نَظَرْتُ إِلَی الْخَاتَمِ إِذَا خَاتَمُ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقُلْتُ مَتَی عَهْدُکَ بِصَاحِبِ الْکِتَابِ قَالَ السَّاعَهًَْ وَ إِذَا فِی الْکِتَابِ أَشْیَاءُ یَأْمُرُنِی بِهَا ثُمَّ الْتَفَتُّ فَإِذَا لَیْسَ عِنْدِی أَحَدٌ قَالَ ثُمَّ قَدِمَ أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَلَقِیتُهُ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ رَجُلٌ أَتَانِی بِکِتَابِکَ وَ طِینُهُ رَطْبٌ فَقَالَ یَا سَدِیرُ إِنَّ لَنَا خَدَماً مِنَ الْجِنِّ فَإِذَا أَرَدْنَا السُّرْعَهًَْ بَعَثْنَاهُمْ.

امام باقر (علیه السلام)- سدیر صیرفی گوید: امام باقر (علیه السلام) مرا به حوائجی که در مدینه داشت سفارش فرمود، وقتی خارج شدم و در میان درّه‌ی روحاء بر شتر سوار بودم، ناگاه انسانی دیدم جامه درنوردیده، به‌سویش رفتم، گمان کردم تشنه است، ظرف آب را به او دادم، گفت: «احتیاجی به آن ندارم، و نامه‌ای به من داد که مهرش هنوز تر بود، چون نگاه کردم دیدم مهر امام باقر (علیه السلام) است، گفتم: «چه زمانی نزد صاحب این نامه بودی»؟ گفت: «هم اکنون»، و در نامه مطالبی بود که حضرت مرا به آن‌ها دستور داده بود، چون من متوجّه شدم کسی را نزد خود ندیدم (آورنده‎ی نامه غایب شد). سپس امام باقر (علیه السلام) وارد مدینه شد، من ملاقاتش کردم و عرض کردم: «فدایت شوم، مردی نامه‌ی شما را به من داد و مهرش‌تر بود»، فرمود: «ای سدیر ما خدمتگزارانی از طایفه‎ی جن داریم که هرگاه شتاب داریم، آن‌ها را می‌فرستیم».

Imam Baqir (peace be upon him): Sadir al-Sayrafi said: Imam Baqir (peace be upon him) commissioned me with some needs he had in Madinah. When I set out and was riding my camel in the valley of al-Rawha, I suddenly saw a man with his garment tucked up. I went towards him thinking he was thirsty and offered him the water vessel. He said: "I have no need of it," and he handed me a letter whose clay seal was still moist. When I looked, I saw it was the seal of Imam Baqir (peace be upon him). I said: "When were you with the owner of this letter?" He said: "Just now." And in the letter were matters which the Imam had instructed me about. When I turned my attention, I saw no one beside me (the bearer of the letter had vanished). Then Imam Baqir (peace be upon him) arrived in Madinah. I met him and said: "May I be your ransom, a man brought me your letter and its seal was still moist." He said: "O Sadir, indeed we have servants from the tribe of the jinn, and whenever we are in a hurry, we send them."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સદીર સૈરફી કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ મદીનામાં તમારી કેટલીક જરૂરિયાતો વિશે મને સોંપણી કરી. જ્યારે હું નીકળ્યો અને રૌહાની ખીણમાં ઊંટ પર સવાર હતો, ત્યારે અચાનક એક માણસને જોયો જેણે પોતાનું વસ્ત્ર સંકેલી લીધું હતું, હું તેની તરફ ગયો, મને લાગ્યું કે તે તરસ્યો છે, પાણીનું વાસણ તેને આપ્યું, તેણે કહ્યું: "મને તેની જરૂર નથી," અને એક પત્ર મને આપ્યો જેની મહોર હજુ ભીની હતી, જ્યારે મેં જોયું તો તે ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની મહોર હતી, મેં કહ્યું: "તું આ પત્રના માલિક પાસે ક્યારે હતો?" તેણે કહ્યું: "હમણાં જ," અને પત્રમાં એવી બાબતો હતી જેનો હઝરતે મને આદેશ આપ્યો હતો, જ્યારે મેં ધ્યાન આપ્યું, મારી પાસે કોઈને જોયું નહીં (પત્ર લાવનાર ગાયબ થઈ ગયો). પછી ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) મદીનામાં આવ્યા, હું તમને મળ્યો અને અરજ કરી: "હું તમારા પર કુરબાન થાઉં, એક માણસે તમારો પત્ર મને આપ્યો અને તેની મહોર ભીની હતી," તમે ફરમાવ્યું: "ઓ સદીર! અમારા જિન્નના કબીલામાંથી ખિદમતગુજારો છે, જ્યારે અમને ઉતાવળ હોય, અમે તેમને મોકલીએ છીએ."

#15 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

حَکِیمَهًُْ بِنْتُ مُوسَی (علیه السلام) قَالَتْ رَأَیْتُ الرِّضَا (علیه السلام) وَاقِفاً عَلَی بَابِ بَیْتِ الْحَطَبِ وَ هُوَ یُنَاجِی وَ لَسْتُ أَرَی أَحَداً فَقُلْتُ سَیِّدِی مَنْ تُنَاجِی فَقَالَ هَذَا عَامِرٌ الدَّهْرَانِیُّ أَتَانِی یَسْأَلُنِی وَ یَشْکُو إِلَیَّ فَقُلْتُ سَیِّدِی أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَ کَلَامَهُ فَقَالَ إِنَّکِ إِنْ سَمِعْتِ حُمِمْتِ سَنَهًًْ فَقُلْتُ سَیِّدِی أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ فَقَالَ لِیَ اسْمَعِی فَاسْتَمَعْتُ فَسَمِعْتُ شِبْهَ الصَّفِیرِ وَ رَکِبَتْنِی الْحُمَّی سَنَهًًْ.

امام رضا (علیه السلام)- حکیمه دختر امام کاظم (علیه السلام) گوید: دیدم امام رضا (علیه السلام) بر در انبار هیزم ایستاده و پنهانی سخن می‌گوید و من کسی را نمی‌دیدم، گفتم: «ای آقایم! با که پنهانی سخن می گوئی»؟ فرمود: «این عامر الدهرانی است آمده و به من از کسی شکایت دارد». گفتم: «ای آقایم! می‌خواهم سخن او را بشنوم». فرمود: «اگر سخنش را بشنوی یک سال تب می‌کنی»، گفتم: «ای آقایم می‌خواهم بشنوم». فرمود: «بشنو»! گوش دادم صدایی مانند سوت بود و تب بر من غالب شد و یک سال تب کردم.

Imam Rida (peace be upon him): Hakima, the daughter of Imam Kazim (peace be upon him), said: I saw Imam Rida (peace be upon him) standing at the door of the firewood storeroom, and he was speaking secretly, while I saw no one. I said: "O my master! With whom are you speaking secretly?" He said: "This is Amir al-Dahrani; he has come and has a complaint to make to me against someone." I said: "O my master! I wish to hear his speech." He said: "If you hear his speech, you will have a fever for a year." I said: "O my master, I wish to hear it." He said: "Listen!" I listened, and there was a sound like whistling, and fever overcame me and I had a fever for a year.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): હકીમા, ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ની પુત્રી, કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને લાકડાંના ભંડારના દરવાજા પર ઊભેલા જોયા અને તમે ગુપ્ત રીતે વાત કરી રહ્યા હતા અને હું કોઈને જોતી ન હતી, મેં કહ્યું: "ઓ મારા આકા! તમે કોની સાથે ગુપ્ત રીતે વાત કરી રહ્યા છો?" તમે ફરમાવ્યું: "આ આમિર દહરાની છે, આવ્યો છે અને મને કોઈની વિરુદ્ધ ફરિયાદ છે." મેં કહ્યું: "ઓ મારા આકા! હું તેમની વાત સાંભળવા ઇચ્છું છું." તમે ફરમાવ્યું: "જો તું તેની વાત સાંભળીશ તો એક વર્ષ સુધી તાવ આવશે," મેં કહ્યું: "ઓ મારા આકા, હું સાંભળવા ઇચ્છું છું." તમે ફરમાવ્યું: "સાંભળ!" મેં કાન દીધા, અવાજ સીટી જેવો હતો અને તાવ મારા પર છવાઈ ગયો અને એક વર્ષ સુધી મને તાવ આવ્યો.

#16 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: بَیْنَا أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَلَی الْمِنْبَرِ إِذْ أَقْبَلَ ثُعْبَانٌ مِنْ نَاحِیَهًِْ بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ فَهَمَّ النَّاسُ أَنْ یَقْتُلُوهُ فَأَرْسَلَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَنْ کُفُّوا فَکَفُّوا وَ أَقْبَلَ الثُّعْبَانُ یَنْسَابُ حَتَّی انْتَهَی إِلَی الْمِنْبَرِ فَتَطَاوَلَ فَسَلَّمَ عَلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَأَشَارَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) إِلَیْهِ أَنْ یَقِفَ حَتَّی یَفْرُغَ مِنْ خُطْبَتِهِ وَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ خُطْبَتِهِ أَقْبَلَ عَلَیْهِ فَقَالَ مَنْ أَنْتَ فَقَالَ عَمْرُوبْنُ‌عُثْمَانَ خَلِیفَتِکَ عَلَی الْجِنِّ وَ إِنَّ أَبِی مَاتَ وَ أَوْصَانِی أَنْ آتِیَکَ فَأَسْتَطْلِعَ رَأْیَکَ وَ قَدْ أَتَیْتُکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ فَمَا تَأْمُرُنِی بِهِ وَ مَا تَرَی فَقَالَ لَهُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أُوصِیکَ بِتَقْوَی اللَّهِ وَ أَنْ تَنْصَرِفَ فَتَقُومَ مَقَامَ أَبِیکَ فِی الْجِنِّ فَإِنَّکَ خَلِیفَتِی عَلَیْهِمْ قَالَ فَوَدَّعَ عَمْرٌو أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ انْصَرَفَ فَهُوَ خَلِیفَتُهُ عَلَی الْجِنِّ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَیَأْتِیکَ عَمْرٌو وَ ذَاکَ الْوَاجِبُ عَلَیْهِ قَالَ نَعَمْ.

امام علی (علیه السلام)- امام باقر (علیه السلام) می‌فرماید: امیرالمؤمنین (علیه السلام) بر منبر بود که اژدهایی از یکی از درهای مسجد وارد شد، پس مردم قصد کشتن آن را کردند، امیرالمؤمنین (علیه السلام) پیام داد که دست نگاه دارید، و آن ها دست برداشتند، و اژدها به راه خود ادامه داد تا اینکه به منبر رسید، آن گاه سربلند کرده و به امیرالمؤمنین (علیه السلام) سلام کرد. امیرالمؤمنین (علیه السلام) به وی اشاره فرمود که درنگ کند تا وی از خطبه اش فارغ شود. و چون از خطبه فراغت یافت، فرمود: «کیستی»؟ گفت: «من عمروبن‌عثمان خلیفه شما بر جنیّان هستم، پدرم مرده و مرا وصیّت نمود که نزد شما بیایم و نظرتان را جویا شوم. اکنون ای امیرالمؤمنین! نزد شما آمده ام تا چه دستور فرمایی و چه صلاح می دانی»؟ امیرالمؤمنین (علیه السلام) به وی فرمود: «تو را به ترس از خدا سفارش می کنم و اینکه بازگردی و در میان جنیّان به جای پدرت باشی که جانشین من بر آن ها تویی». سپس عمرو با امیرالمؤمنین (علیه السلام) خداحافظی کرده و درحالی‌که جانشین وی بر جنّیان شده بود، بازگشت. عرض کردم: «فدایت شوم، آیا عمرو خدمت شما می آید و آمدنش واجب است»؟ فرمود: «آری»!

Imam Ali (peace be upon him): Imam Baqir (peace be upon him) says: Amir al-Mu'minin (peace be upon him) was on the pulpit when a dragon entered from one of the doors of the mosque. The people intended to kill it, but Amir al-Mu'minin (peace be upon him) sent word that they should hold back, and they held back. The dragon continued on its way until it reached the pulpit, then it raised its head and gave greetings to Amir al-Mu'minin (peace be upon him). Amir al-Mu'minin (peace be upon him) signalled to it to wait until he had finished his sermon. When he had finished the sermon, he said: "Who are you?" It said: "I am Amr ibn Uthman, your deputy over the jinn. My father has died and instructed me to come to you and seek your view. Now, O Amir al-Mu'minin, I have come to you — what do you command me and what do you deem best?" Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said to him: "I enjoin upon you the fear of Allah, and that you return and take the place of your father among the jinn, for you are my deputy over them." Then Amr took his leave of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and returned as his deputy over the jinn. I said: "May I be your ransom, does Amr come to you and is his coming an obligation upon him?" He said: "Yes!"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)- ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) મિમ્બર પર હતા ત્યારે એક અજગર મસ્જિદના એક દરવાજામાંથી દાખલ થયો. લોકોએ તેને મારી નાખવાનો ઈરાદો કર્યો, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ સંદેશો મોકલ્યો કે હાથ રોકી લો, અને તેઓ રોકાઈ ગયા. અજગર પોતાની રીતે આગળ વધતો રહ્યો, ત્યાં સુધી કે તે મિમ્બર સુધી પહોંચી ગયો, પછી તેણે માથું ઊંચું કર્યું અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ને સલામ કરી. અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ તેને ઈશારો કર્યો કે તે થોભે ત્યાં સુધી કે તેઓ પોતાના ખુત્બાથી ફારેગ થઈ જાય. અને જ્યારે ખુત્બાથી ફારેગ થયા, તો ફરમાવ્યું: 'તું કોણ છે?' તેણે કહ્યું: 'હું અમ્ર બિન ઉષ્માન છું, જિન્નાત પર તમારો ખલીફો છું. મારા પિતા મૃત્યુ પામ્યા છે અને મને વસિય્યત કરી છે કે તમારી પાસે આવું અને તમારો અભિપ્રાય જાણું. હવે હે અમીરુલ મોઅમેનીન! તમારી પાસે આવ્યો છું, તો શું આજ્ઞા આપો છો અને શું યોગ્ય સમજો છો?' અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ તેને ફરમાવ્યું: 'હું તને અલ્લાહનો તકવો રાખવાની અને પાછો ફરીને જિન્નાતોમાં તારા પિતાના સ્થાને રહેવાની ભલામણ કરું છું, કારણ કે તેમના પર મારો જાનશીન તું છે.' પછી અમ્રે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ને વિદાય કરી અને એવી હાલતમાં પાછો ફર્યો કે તે તેમનો જાનશીન જિન્નાત પર બની ગયો હતો. મેં અરજ કરી: 'હું આપ પર કુરબાન થાઉં, શું અમ્ર આપની ખિદમતમાં આવે છે અને શું તેનું આવવું વાજિબ છે?' ફરમાવ્યું: 'હા!'

#17 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الثُّمَالِیِّ قَالَ کُنْتُ أَسْتَأْذِنُ عَلَی أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقِیلَ إِنَّ عِنْدَهُ قَوْمٌ {قَوْماً} أَثْبُتُ قَلِیلًا حَتَّی یَخْرُجُوا فَخَرَجَ قَوْمٌ أَنْکَرْتُهُمْ وَ لَمْ أَعْرِفْهُمْ ثُمَّ أَذِنَ لِی فَدَخَلْتُ عَلَیْهِ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ هَذَا زَمَانُ بَنِی أُمَیَّهًَْ وَ سَیْفُهُمْ یَقْطُرُ دَماً فَقَالَ لِی یَا أَبَا حَمْزَهًَْ هَؤُلَاءِ وَفْدُ شِیعَتِنَا مِنَ الْجِنِّ جَاءُوا یَسْأَلُونَنَا عَنْ مَعَالِمِ دِینِهِمْ.

امام باقر (علیه السلام)- ثمالی گوید: نزد امام باقر (علیه السلام) رفتم تا طلب اذن نمایم. به من فرمود: «نزد او قومی هستند، کمی صبر کن تا خارج شوند». دیدم گروهی خارج شدند که من آنان را نمی‌شناختم. حضرت اجازه‌ی ورود داد. داخل شدم و گفتم: «اکنون عصر بنی‌امیّه است و از شمشیرهای آنان خون می‌چکد. درحالی‌که نزد شما گروهی ناآشنا را دیدم». حضرت فرمود: «این‌ها گروهی از شیعیان ما از جن می‌باشند و از ما درباره‌ی مسائل دینمان سؤال کردند».

Imam Baqir (peace be upon him): Thumali said: I went to Imam Baqir (peace be upon him) to seek permission. He said to me: "There is a group with him, wait a little until they leave." I saw a group come out whom I did not recognise. Then the Imam granted permission to enter. I entered and said: "This is the time of the Banu Umayya and their swords are dripping with blood, and yet I saw an unfamiliar group with you." He said: "These are a delegation of our Shia from the jinn who came asking us about the matters of their religion."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- સુમાલી કહે છે: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો કે અંદર આવવાની ઇજાઝત માંગુ. તેમણે મને ફરમાવ્યું: 'તેમની પાસે એક કૌમ છે, થોડું સબર કર જ્યાં સુધી તેઓ બહાર નીકળે.' મેં જોયું કે એક જૂથ બહાર નીકળ્યું જેમને હું ઓળખતો ન હતો. ઇમામે અંદર આવવાની ઇજાઝત આપી. હું અંદર ગયો અને કહ્યું: 'હાલમાં બની ઉમય્યાનો સમય છે અને તેમની તલવારોમાંથી લોહી ટપકે છે. તે છતાં આપની પાસે એક અજાણ્યું જૂથ જોયું.' ઇમામે ફરમાવ્યું: 'આ અમારા શિયાઓમાંનું એક જૂથ છે જિન્નાતોમાંથી, અને તેઓએ અમને પોતાના ધર્મના મસાઈલ વિષે પૂછ્યું.'

#18 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌حَمْزَهًَْ قَالَ: کُنْتُ مَعَ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِیمَا بَیْنَ مَکَّهًَْ وَ الْمَدِینَهًِْ إِذَا الْتَفَتَ عَنْ یَسَارِهِ فَإِذَا کَلْبٌ أَسْوَدُ فَقَالَ مَا لَکَ قَبَّحَکَ اللَّهُ مَا أَشَدَّ مُسَارَعَتَکَ فَإِذَا هُوَ شَبِیهٌ بِالطَّائِرِ فَقُلْتُ مَا هُوَ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَقَالَ هَذَا عتم بَرِیدُ الْجِنِّ مَاتَ هِشَامٌ السَّاعَهًَْ فَهُوَ یَطِیرُ یَنْعَاهُ فِی کُلِّ بَلْدَهًٍْ.

امام صادق (علیه السلام)- ثمالی گفت: بین مکّه و مدینه در خدمت امام صادق (علیه السلام) بودم. ناگاه امام متوجّه طرف چپ خود شد که سگی سیاه دیده می‌شد. فرمود: «تو را چه شده؟ خدا زشت کند تو را! چقدر عجله کردی»؟ یک مرتبه دیدم شبیه پرنده شد. عرض کردم: «این چیست فدایت شوم»؟ فرمود: «این «عثم» پیک جن است. هشام از دنیا رفت و هم اکنون او پرواز می‌کند و در هر شهر خبر مرگ او را منتشر می کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Thumali said: I was in the service of Imam Sadiq (peace be upon him) between Makkah and Madinah. Suddenly the Imam turned to his left, where a black dog was seen. He said: "What is the matter with you? May Allah make you ugly! How you have hurried!" All at once I saw it become like a bird. I said: "What is this, may I be your ransom?" He said: "This is 'Atam, the courier of the jinn. Hisham has passed away just now, and he is flying and spreading the news of his death in every city."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- સુમાલીએ કહ્યું: મક્કા અને મદીના વચ્ચે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ની ખિદમતમાં હતો. અચાનક ઇમામ પોતાની ડાબી બાજુ મુતવજ્જેહ થયા, જ્યાં એક કાળો કૂતરો દેખાયો. ફરમાવ્યું: 'તને શું થયું છે? અલ્લાહ તને કુરૂપ કરે! કેટલી ઉતાવળ કરી તેં?' એકાએક મેં જોયું કે તે પક્ષી જેવો બની ગયો. મેં અરજ કરી: 'આ શું છે, હું આપ પર કુરબાન થાઉં?' ફરમાવ્યું: 'આ 'અતમ' છે, જિન્નનો સંદેશવાહક. હિશામ હમણાં જ મૃત્યુ પામ્યો છે, અને હાલમાં તે ઊડી રહ્યો છે અને દરેક શહેરમાં તેના મૃત્યુના સમાચાર ફેલાવી રહ્યો છે.'

#19 بگو: به من وحی شده است که جمعی از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجیبی شنیده‌ایم» Say: it has been revealed to me that a group of the jinn listened to my speech and said: We have heard a wondrous Quran કહો: મારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જિન્નાતના એક જૂથે મારી વાતો ધ્યાનથી સાંભળી, પછી કહ્યું: «અમે એક અજીબ કુરઆન સાંભળ્યું છે»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

یَوْمُ الْأَحَدِ لِلْجِنِ لَیْسَ تَظْهَرُ فِیهِ لِأَحَدٍ غَیْرِنَا.

امام صادق (علیه السلام)- روز یکشنبه نوبت جنّیان است و آن‌ها بر کسی غیر از ما عیان نمی‌شوند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Sunday is the turn of the jinn, and they do not appear to anyone other than us.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- રવિવારનો દિવસ જિન્નાતોનો વારો છે, અને તેઓ અમારા સિવાય કોઈની સામે પ્રગટ થતા નથી.