سورة الجن

Verse 8 of 28

72:8

وَ أَنّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً

و اينكه ما آسمان را جستجو كرديم و آن را پر از محافظان قوى و تيرهاى شهاب يافتيم.

And that we sought to reach heaven, but we found it filled with strong guards and flaming stars.

અને અમે આસમાનની નઝદીક થયા પછી અમોએ તાકતવર ચોકીદારો અને ઊલ્કાથી ભરપૂર જોયું.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ زَیْدِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کُنْتُ نَائِماً فِی الْحِجْرِ إِذْ أَتَانِی جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) فَحَرَّکَنِی تَحْرِیکاً لَطِیفاً ثُمَّ قَالَ لِی عَفَا اللَّهُ عَنْکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) قُمْ وَ ارْکَبْ فَفِدْ إِلَی رَبِّکَ فَأَتَانِی بِدَابَّهًْ فَرَکِبْت فَلَمَّا جُزْتُ الرَّجُلَ وَ انْتَهَیْتُ إِلَی بَیْتِ الْمَقْدِسِ إِذَا أَنَا بِرَجُلٍ أَحْسَنِ النَّاسِ وَجْهاً وَ أَتَمِّ النَّاسِ جِسْماً وَ أَحْسَنِ النَّاسِ بَشَرَهًًْ فَلَمَّا نَظَرَ إِلَیَّ قَالَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا بُنَیَّ وَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَوَّلُ مِثْلَ تَسْلِیمِ الْأَوَّلِ قَالَ فَقَالَ لِی جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) رُدَّ عَلَیْهِ فَقُلْتُ وَ عَلَیْکَ السَّلَامُ وَ رَحْمَهًُْ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ قَالَ فَقَالَ لِی یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) احْتَفِظْ بِالْوَصِیِّ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) الْمُقَرَّبِ مِنْ رَبِّهِ الْأَمِینِ عَلَی حَوْضِکَ صَاحِبِ شَفَاعَهًِْ الْجَنَّهًِْ قَالَ فَنَزَلْتُ عَنْ دَابَّتِی عَمْداً قَالَ فَأَخَذَ جَبْرَئِیلُ بِیَدِی فَأَدْخَلَنِی الْمَسْجِدَ فَخَرَقَ بِی الصُّفُوفَ وَ الْمَسْجِدُ غَاصٌّ بِأَهْلِهِ قَالَ فَإِذَا بِنِدَاءٍ مِنْ فَوْقِی تَقَدَّمْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) قَالَ فَقَدَّمَنِی جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) فَصَلَّیْتُ بِهِمْ قَالَ ثُمَّ وُضِعَ لَنَا مِنْهُ سُلَّمٌ إِلَی السَّمَاءِ الدُّنْیَا مِنْ لُؤْلُؤٍ فَأَخَذَ بِیَدِی جَبْرَئِیلُ فَرَقِیَ بِی إِلَی السَّمَاءِ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِیداً وَ شُهُباً قَالَ: فَقَرَعَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) الْبَابَ فَقَالُوا لَهُ مَنْ هَذَا قَالَ أَنَا جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) قَالُوا مَنْ مَعَکَ قَالَ مَعِی مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) قَالُوا وَ قَدْ أُرْسِلَ قَالَ نَعَمْ. قَالَ: فَفَتَحُوا لَنَا ثُمَّ قَالُوا مَرْحَباً بِکَ مِنْ أَخٍ وَ مِنْ خَلِیفَهًٍْ فَنِعْمَ الْأَخُ وَ نِعْمَ الْخَلِیفَهًُْ وَ نِعْمَ الْمُخْتَارُ خَاتَمُ النَّبِیِّینَ لَا نَبِیَّ بَعْدَهُ ثُمَّ وُضِعَ لَنَا مِنْهَا سُلَّمٌ مِنْ یَاقُوتٍ مُوَشَّحٍ بِالزَّبَرْجَدِ الْأَخْضَرِ. قَالَ: فَصَعِدْنَا إِلَی السَّمَاءِ الثَّانِیَهًِْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در حجر اسماعیل (علیه السلام) خوابیده بودم که جبرئیل نزد من آمد و به آرامی مرا حرکت داد؛ سپس به من گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خداوند تو را بخشید! برخیز و سوار شو و به‌سوی پروردگارت بیا»! پس مرکبی برایم آورد. و من سوار شدم و حرکت کردم که ناگهان مردی را ایستاده دیدم که موی سرش بر روی شانه‌هایش افتاده است. وقتی به من نگاه کرد، گفت: «سلام بر تو ای اوّل! سلام بر تو ای آخر! سلام بر تو ای جمع‌کننده‌ی [مردم]»! جبرئیل به من گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) جواب او را بده»! گفتم: «سلام و رحمت و برکات خداوند بر تو باد». وقتی از نزد آن مرد عبور کردم و به بیت المقدّس رسیدم، ناگهان مردی را که دارای نیکوترین چهره، کامل‌ترین بدن و زیباترین پوست در میان مردم بود دیدم. وقتی مرا دید، گفت: «سلام بر تو ای فرزندم! سلام بر تو ای اوّل» و مثل سلام اوّل سلام کرد. جبرئیل به من گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) جواب او را بده»! گفتم: «سلام و رحمت و برکات خداوند بر تو باد». آن مرد به من گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! مراقب وصیّ [خود] باش سه مرتبه تکرار کرد علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) که به پروردگارش نزدیک است، امانتدار بر حوض تو است، صاحب شفاعت برای بهشت است». با اراده‌ی [خودم] از مرکبم پایین آمدم. جبرئیل دست مرا گرفت و وارد مسجد [الاقصی] کرد و صف‌ها را برایم شکافت درحالی‌که مسجد پر از جمعیّت بود». ناگهان ندایی از بالای سرم آمد: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! پیش بیا». جبرئیل مرا مقدّم کرد و با آن‌ها نماز خواندم. سپس از آنجا برای ما پلّه‌ای از مروارید به‌سوی آسمان دنیا قرار داده شد و جبرئیل دست مرا گرفت و مرا به آسمان برد فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِیداً وَ شُهُباً. جبرئیل در را کوبید. به او گفتند: «کیست»؟ گفت: «منم جبرئیل». گفتند: «چه کسی همراه توست»؟ گفت: «محمّد (صلی الله علیه و آله) همراه من است». گفتند: «[به رسالت] مبعوث شده است»؟ گفت: «بله». [در آسمان را] برای ما بازکردند. سپس گفتند: «خوش آمدی از نزد برادری و جانشینی که نیکو برادری و نیکو جانشینی است و خاتم پیامبران نیکو برگزیده‌ای است که پیامبری بعد از او نیست». سپس از آنجا برای ما پلّه‌ای از یاقوت که بر روی آن زمّرد سبز آویزان شده بود قرار داده شد. سپس به آسمان دوّم رفتیم.

The Prophet (peace be upon him and his family): I was sleeping in the Hijr of Ismail (peace be upon him) when Jibrail came to me and moved me gently. Then he said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Allah has pardoned you! Rise, mount, and come to your Lord!' So he brought me a mount, and I mounted and set off. Suddenly I saw a man standing whose hair had fallen upon his shoulders. When he looked at me, he said: 'Peace be upon you, O first! Peace be upon you, O last! Peace be upon you, O gatherer [of the people]!' Jibrail said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family), answer him!' I said: 'And upon you be peace and the mercy of Allah and His blessings.' When I passed by that man and reached Bayt al-Maqdis, suddenly I saw a man who had the most beautiful face, the most complete body, and the most beautiful skin among people. When he saw me, he said: 'Peace be upon you, O my son! Peace be upon you, O first,' and he greeted with a greeting like the first. Jibrail said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family), answer him!' I said: 'And upon you be peace and the mercy of Allah and His blessings.' That man said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Take care of [your] wasi (successor)' — he repeated it three times — 'Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), who is near to his Lord, is the trustee over your Hawd (pool), and is the possessor of intercession for Paradise.' By [my own] will I dismounted from my mount. Jibrail took my hand and brought me into the Masjid [al-Aqsa] and parted the rows for me, while the mosque was packed with its people. Suddenly a call came from above me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Come forward.' Jibrail brought me forward and I led them in prayer. Then a ladder of pearl was set up for us from there towards the lower heaven, and Jibrail took my hand and brought me up to the heaven, فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِیداً وَ شُهُباً [and we found it filled with strong guards and flaming stars]. Jibrail knocked on the door. They said to him: 'Who is this?' He said: 'I am Jibrail.' They said: 'Who is with you?' He said: 'Muhammad (peace be upon him and his family) is with me.' They said: 'Has he been sent [as a messenger]?' He said: 'Yes.' They opened [the door of heaven] for us. Then they said: 'Welcome, from a brother and a successor — what an excellent brother and what an excellent successor, and the Seal of the Prophets is an excellent chosen one after whom there is no prophet.' Then a ladder of ruby, upon which green emerald was suspended, was set up for us from there. Then we ascended to the second heaven.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હું હિજ્રે ઇસ્માઇલ (અલયહિસ્સલામ)માં સૂતો હતો કે જિબ્રઇલ મારી પાસે આવ્યા અને ધીમેથી મને હલાવ્યો; પછી મને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહે તમને માફ કર્યા! ઊઠો અને સવાર થાઓ અને તમારા પરવરદિગાર તરફ આવો!' પછી મારા માટે એક સવારી લાવ્યા. હું સવાર થયો અને ચાલ્યો કે અચાનક એક માણસને ઊભેલો જોયો જેના માથાના વાળ તેના ખભા પર પડેલા હતા. જ્યારે તેણે મારી તરફ જોયું, તેણે કહ્યું: 'સલામ હો તમારા પર ઓ પ્રથમ! સલામ હો તમારા પર ઓ અંતિમ! સલામ હો તમારા પર ઓ [લોકોના] એકત્ર કરનારા!' જિબ્રઇલે મને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તેમનો જવાબ આપો!' મેં કહ્યું: 'અલ્લાહની સલામ, રહમત અને બરકતો તમારા પર થાય.' જ્યારે હું તે માણસ પાસેથી પસાર થયો અને બૈતુલ મુકદ્દસ પહોંચ્યો, અચાનક એક માણસને જોયો જે લોકોમાં સૌથી સુંદર ચહેરો, સૌથી સંપૂર્ણ શરીર અને સૌથી સુંદર ચામડી ધરાવતો હતો. જ્યારે તેણે મને જોયો, તેણે કહ્યું: 'સલામ હો તમારા પર ઓ મારા પુત્ર! સલામ હો તમારા પર ઓ પ્રથમ,' અને પ્રથમ સલામ જેવી સલામ કરી. જિબ્રઇલે મને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તેમનો જવાબ આપો!' મેં કહ્યું: 'અલ્લાહની સલામ, રહમત અને બરકતો તમારા પર થાય.' તે માણસે મને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! [તમારા] વસી (વારસ)ની સંભાળ રાખો' — ત્રણ વાર દોહરાવ્યું — 'અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ), જે પોતાના પરવરદિગારની નજીક છે, તમારા હૌઝ પર અમાનતદાર છે, જન્નત માટે શફાઅતના માલિક છે.' [મારી પોતાની] ઈચ્છાથી હું મારી સવારી પરથી નીચે ઉતર્યો. જિબ્રઇલે મારો હાથ પકડ્યો અને મને મસ્જિદ [અલ-અક્સા]માં દાખલ કર્યો અને મારા માટે સફો ચીરી નાખી, જ્યારે મસ્જિદ લોકોથી ભરેલી હતી. અચાનક મારા માથા ઉપરથી અવાજ આવ્યો: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આગળ આવો.' જિબ્રઇલે મને આગળ કર્યો અને મેં તેમની સાથે નમાઝ પઢી. પછી ત્યાંથી અમારા માટે મોતીની એક સીડી દુનિયાના આસમાન તરફ મૂકવામાં આવી અને જિબ્રઇલે મારો હાથ પકડ્યો અને મને આસમાન પર લઈ ગયા فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِیداً وَ شُهُباً [તો અમે તેને શક્તિશાળી પહેરેદારો અને જ્વલંત તારાઓથી ભરેલો પામ્યો]. જિબ્રઇલે દરવાજો ખખડાવ્યો. તેમને કહેવામાં આવ્યું: 'કોણ છે?' તેમણે કહ્યું: 'હું જિબ્રઇલ છું.' તેમણે કહ્યું: 'તમારી સાથે કોણ છે?' તેમણે કહ્યું: 'મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મારી સાથે છે.' તેમણે કહ્યું: 'શું તેઓ [રિસાલત માટે] મોકલવામાં આવ્યા છે?' તેમણે કહ્યું: 'હા.' [આસમાનનો દરવાજો] અમારા માટે ખોલવામાં આવ્યો. પછી તેમણે કહ્યું: 'ભાઈ અને જાનશીન તરફથી ખુશ આમદીદ, જે નિકો ભાઈ અને નિકો જાનશીન છે, અને પયગંબરોના ખાતિમ (અંત) નિકો પસંદ કરાયેલા છે જેમના પછી કોઈ પયગંબર નથી.' પછી ત્યાંથી અમારા માટે યાકૂતની એક સીડી મૂકવામાં આવી જેના પર લીલો ઝુમ્મુર્રદ લટકાવેલો હતો. પછી અમે બીજા આસમાન પર ગયા.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مِنْ سُؤَالِ الزِّنْدِیقِ الَّذِی سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ مَسَائِلَ کَثِیرَهًٍْ أَنْ قَالَ ... وَ أَمَّا أَخْبَارُ السَّمَاءِ فَإِنَ الشَّیَاطِینَ کَانَتْ تَقْعُدُ مَقَاعِدَ اسْتِرَاقِ السَّمْعِ إِذْ ذَاکَ وَ هِیَ لَا تَحْجُبُ وَ لَا تُرْجَمُ بِالنُّجُومِ وَ إِنَّمَا مُنِعَتْ مِنِ اسْتِرَاقِ السَّمْعِ لِئَلَّا یَقَعَ فِی الْأَرْضِ سَبَبٌ یُشَاکِلُ الْوَحْیَ مِنْ خَبَرِ السَّمَاءِ وَ لُبِسَ عَلَی أَهْلِ الْأَرْضِ مَا جَاءَهُمْ عَنِ اللَّهِ لِإِثْبَاتِ الْحُجَّهًِْ وَ نَفْیِ الشَّبَهِ وَ کَانَ الشَّیْطَانُ یَسْتَرِقُّ الْکَلِمَهًَْ الْوَاحِدَهًَْ مِنْ خَبَرِ السَّمَاءِ بِمَا یَحْدُثُ مِنَ اللَّهِ فِی خَلْقِهِ فَیَخْتَطِفُهَا ثُمَّ یَهْبِطُ بِهَا إِلَی الْأَرْضِ فَیَقْذِفُهَا إِلَی الْکَاهِنِ فَإِذَا قَدْ زَادَ مِنْ کَلِمَاتٍ عِنْدَهُ فَیَخْتَلِطُ الْحَقُّ بِالْبَاطِلِ فَمَا أَصَابَ الْکَاهِنَ مِنْ خَبَرٍ مِمَّا کَانَ یُخْبِرُ بِهِ فَهُوَ مَا أَدَّاهُ إِلَیْهِ شَیْطَانُهُ مِمَّا سَمِعَهُ وَ مَا أَخْطَأَ فِیهِ فَهُوَ مِنْ بَاطِلِ مَا زَادَ فِیهِ فَمُذْ مُنِعَتِ الشَّیَاطِینُ عَنِ اسْتِرَاقِ السَّمْعِ انْقَطَعَتِ الْکِهَانَهًُْ وَ الْیَوْمَ إِنَّمَا تُؤَدِّی الشَّیَاطِینُ إِلَی کَهَّانِهَا أَخْبَاراً لِلنَّاسِ مِمَّا یَتَحَدَّثُونَ بِهِ وَ مَا یُحَدِّثُونَهُ وَ الشَّیَاطِینُ تُؤَدِّی إِلَی الشَّیَاطِینِ مَا یَحْدُثُ فِی الْعَبْدِ مِنَ الْحَوَادِثِ مِنْ سَارِقٍ سَرَقَ وَ قَاتِلٍ قَتَلَ وَ غَائِبٍ غَابَ وَ هُمْ بِمَنْزِلَهًِْ النَّاسِ أَیْضاً صَدُوقٌ وَ کَذُوبٌ فَقَالَ کَیْفَ صَعِدَتِ الشَّیَاطِینُ إِلَی السَّمَاءِ وَ هُمْ أَمْثَالُ النَّاسِ فِی الْخِلْقَهًِْ وَ الْکَثَافَهًِْ وَ قَدْ کَانُوا یَبْنُونَ لِسُلَیْمَانَ‌بْنِ‌دَاوُدَ مِنَ الْبِنَاءِ مَا یَعْجِزُ عَنْهُ وُلْدُ آدَمَ قَالَ غَلَّظُوا لِسُلَیْمَانَ کَمَا سُخِّرُوا وَ هُمْ خَلْقٌ رَقِیقٌ غِذَاؤُهُمُ التَّنَسُّمُ وَ الدَّلِیلُ عَلَی ذَلِکَ صُعُودُهُمْ إِلَی السَّمَاءِ لِاسْتِرَاقِ السَّمْعِ وَ لَا یَقْدِرُ الْجِسْمُ الْکَثِیفُ عَلَی الِارْتِقَاءِ إِلَیْهَا إِلَّا بِسُلَّمٍ أَوْ سَبَب.

امام صادق (علیه السلام)- هشام‌بن‌حکم در پرسش‌های زندیق از امام صادق (علیه السلام) روایت می‌کند که: ... امام صادق (علیه السلام) فرمود: ... و اما اخبار آسمانی را شیاطین در آن روزگار استراق سمع می‌کردند و پرده‌ای در کار نبود و با ستاره‌ها تیرباران نمی‌شدند، و همانا از استراق سمع بازداشته شدند تا در زمین وسیله‌ای مانند وحی نباشد و بر مردم زمین اشتباهی رخ ندهد، در آنچه از طرف خدا برای اثبات حجت و نفی شبهه می آید. و شیطان یک کلمه از اخبار آسمانی، درباره‌ی آنچه خدا در خلقش پدید می‌آورد، را می دزدید و آن را می‌گرفت و به زمین فرو می‌آورد و به دل کاهن می‌افکند، و او هم سخنانی به آن می‌افزود و حق را با ناحق در می‌آمیخت، لذا هر پیشگوئی کاهن که درست بود، همان چیزی بود که شیطان شنیده بود و به او رسانده بود، و آنچه خطا بود خودش افزوده بود، و از آن روز که شیاطین از استراق سمع منع شدند، کهانت بر افتاد. و امروزه شیاطین به کاهنان خود از گفتگوهای مردم و از کارهای آنان گزارش می‌دهند، و شیاطین حوادث دور دست را به هم می‌رسانند که کی دزدی کرده و کی کشته و کی نهان شده و مانند مردم راستگو دارند و دروغگو». [زندیق گفت:] «چگونه شیاطین به آسمان بالا می‌رفتند، با اینکه با مردم در خلقت و پیکر همانند بودند و برای سلیمان‌بن‌داود بناها ساختند که بشر از آن درمانده است». فرمود: «پیکر آن‌ها برای سلیمان کلفت و قوی شد همان‌طورکه مسخّر او شدند، حال آنکه آنان آفریده‌ای ظریف هستند و خوراکشان باد است، و دلیلش این است تا بر آسمان بر آیند و گوش گیرند، و پیکر کلفت نتواند بالا رود جز با نردبان یا وسیله».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hisham ibn Hakam narrates in the questions of the zindiq (heretic) from Imam Sadiq (peace be upon him) that... Imam Sadiq (peace be upon him) said: '... As for the news of the heavens, the satans in those times used to eavesdrop on it, and there was no veil in place, nor were they pelted with stars. They were prevented from eavesdropping only so that there would be no means on earth resembling revelation, and so that no confusion would befall the people of the earth regarding what comes from Allah for the establishment of the proof and the removal of doubt. The satan used to steal a single word from the news of the heavens concerning what Allah brings about in His creation; he would snatch it and bring it down to earth and cast it into the heart of the soothsayer, who would then add words of his own to it, mixing truth with falsehood. So whatever prediction of the soothsayer turned out correct was what the satan had heard and delivered to him, and whatever was mistaken was what he himself had added. From the day the satans were prevented from eavesdropping, soothsaying came to an end. Today the satans convey to their soothsayers reports of people's conversations and their affairs, and the satans convey to one another far-off events — who has stolen, who has killed, who has gone into hiding — and, like people, among them are the truthful and the liars.' [The zindiq said:] 'How did the satans ascend to the heavens, when they resembled people in creation and body, and they built for Sulayman ibn Dawud structures which mankind is incapable of?' He said: 'Their bodies were made thick and strong for Sulayman, just as they were made subservient to him, whereas they are a delicate creation whose food is the breeze (air). The proof of this is their ascent to the heavens to eavesdrop, for a dense body cannot rise up there except by a ladder or some means.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હિશામ બિન હકમ ઝિન્દીકના પ્રશ્નોમાં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરે છે કે... ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: '... અને આકાશની ખબરોને શેતાનો તે જમાનામાં કાનોકાન સાંભળી લેતા હતા અને કોઈ પડદો ન હતો અને તેમને તારાઓથી મારવામાં આવતા ન હતા, અને ખરેખર તેમને કાનોકાન સાંભળવાથી એટલા માટે રોકવામાં આવ્યા કે જમીન પર વહી જેવું કોઈ સાધન ન હોય અને જમીનવાળાઓ પર, જે અલ્લાહ તરફથી હુજ્જત સાબિત કરવા અને શંકા દૂર કરવા માટે આવે છે તેમાં કોઈ ભૂલ ન થાય. અને શેતાન આકાશની ખબરોમાંથી એક કલિમો, જે અલ્લાહ પોતાની મખ્લૂકમાં પેદા કરે છે તેના વિશે, ચોરી લેતો અને તેને પકડી લેતો અને જમીન પર લાવતો અને કાહિન (જોષી) ના દિલમાં નાંખતો, અને તે પણ કેટલીક વાતો તેમાં ઉમેરી દેતો અને હકને બાતિલ સાથે ભેળવી દેતો, તેથી કાહિનની જે પણ ભવિષ્યવાણી સાચી પડતી, તે એ જ હોતી જે શેતાને સાંભળી હતી અને તેને પહોંચાડી હતી, અને જે ખોટી હતી તે તેણે પોતે ઉમેરેલી હતી, અને જે દિવસથી શેતાનોને કાનોકાન સાંભળવાથી રોકવામાં આવ્યા, કિહાનત (જ્યોતિષવિદ્યા) સમાપ્ત થઈ ગઈ. અને આજકાલ શેતાનો પોતાના કાહિનોને લોકોની વાતચીતો અને તેમના કાર્યોની ખબર આપે છે, અને શેતાનો દૂરના બનાવો એકબીજાને પહોંચાડે છે કે કોણે ચોરી કરી અને કોણે કત્લ કર્યું અને કોણ છુપાયો, અને લોકોની જેમ તેમનામાં પણ સાચા બોલનારા છે અને જુઠ્ઠા બોલનારા છે.' [ઝિન્દીકે કહ્યું:] 'શેતાનો કેવી રીતે આકાશ પર ચઢી જતા હતા, જ્યારે કે તેઓ ખિલ્કત અને પિકરમાં લોકોના જેવા હતા અને સુલયમાન બિન દાઉદ માટે એવી ઈમારતો બનાવી કે જેનાથી બશર આજિઝ છે.' ફરમાવ્યું: 'તેમનું પિકર સુલયમાન માટે જાડું અને મજબૂત થઈ ગયું જેમ તેઓ તેમને તાબે કરવામાં આવ્યા, જ્યારે કે તેઓ એક નાજુક મખ્લૂક છે અને તેમનો ખોરાક હવા છે, અને તેનો દલીલ એ છે કે તેઓ આકાશ પર ચઢે અને કાન લગાવે, અને જાડું પિકર સીડી કે સાધન વગર ઉપર જઈ શકતું નથી.'

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

رُوِِیَ أنّ الأسْوَدَ‌بْنَ‌الْحَارِِثِ عَنْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) یَذْکُرُ فِیهِ مَنَاقِبَ الرَّسُولِ (صلی الله علیه و آله) وَ فِیهِ: وَ لَقَدْ رُئِیَتِ الْمَلَائِکَهًُْ لَیْلَهًَْ وُلِدَ تَصْعَدُ وَ تَنْزِلُ وَ تُسَبِّحُ وَ تُقَدِّسُ وَ تَضْطَرِبُ النُّجُومُ وَ تَتَسَاقَطُ عَلَامَهًًْ لِمِیلَادِهِ وَ لَقَدْ هَمَّ إِبْلِیسُ بِالظَّعْنِ فِی السَّمَاءِ لِمَا رَأَی مِنَ الْأَعَاجِیبِ فِی تِلْکَ اللَّیْلَهًِْ وَ کَانَ لَهُ مَقْعَدٌ فِی السَّمَاءِ الثَّالِثَهًِْ وَ الشَّیَاطِینُ یَسْتَرِقُونَ السَّمْعَ فَلَمَّا رَأَوُا الْعَجَائِبَ أَرَادُوا أَنْ یَسْتَرِقُوا السَّمْعَ فَإِذَا هُمْ قَدْ حُجِبُوا مِنَ السَّمَاوَاتِ کُلِّهَا، وَ رُمُوا بِالشُّهُبِ جَلَالَهًًْ لِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).

امام علی (علیه السلام)- امیرالمومنین (علیه السلام) درباره‌ی مناقب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌فرمایند: «در شب تولّد پیامبر (صلی الله علیه و آله) بسیار نورانی شد؛ به‌طوری‎که جن و انس و شیاطین ترسیدند و گفتند در جهان پیش آمدی شده است. ملائکه را دیدند که در رفت و آمد و تسبیح و تقدیس خدایند و ستارگان در اضطرابند و به علامت میلاد آن جناب سقوط می‌کنند، ابلیس تصمیم گرفت به‌طرف آسمان برود به واسطه‌ی عجایبی که آن شب مشاهده کرده بود، در آسمان سوّم جایگاهی داشت. و شیاطین گوش می‌دادند در آنجا وقتی این عجایب را مشاهده کردند خواستند گوش بدهند همین که چنین تصمیمی می‌گرفتند به‌واسطه‌ی علامت پیامبری آن جنابحجابی از آسمان‌ها در برابر آن‌ها قرار گرفت و به‌وسیله‌ی شهاب‌ها تیرباران شدند».

Imam Ali (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said concerning the virtues of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): 'On the night of the Prophet's (peace be upon him and his family) birth it became exceedingly luminous, so much so that the jinn, mankind and the satans were frightened and said that something momentous had occurred in the world. They saw the angels coming and going, glorifying and sanctifying Allah, and the stars in commotion, falling as a sign of his blessed birth. Iblis resolved to head towards the heaven because of the wonders he had witnessed that night; he had a station in the third heaven, and the satans used to eavesdrop there. When they observed these wonders, they wanted to listen; but as soon as they made such a resolve, by the sign of the prophethood of that noble one, a veil was placed before them from the heavens, and they were pelted with flaming stars.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના ફઝાઈલ વિશે ફરમાવે છે: 'પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની વિલાદતની રાત્રે (દુનિયા) ખૂબ નૂરાની થઈ ગઈ; એટલી હદે કે જિન્ન, ઇન્સાન અને શેતાનો ડરી ગયા અને કહ્યું કે દુનિયામાં કોઈ મોટો બનાવ બન્યો છે. તેમણે ફરિશ્તાઓને જોયા કે તેઓ આવ-જા કરી રહ્યા છે અને અલ્લાહની તસ્બીહ અને તકદીસ કરી રહ્યા છે અને તારાઓ પરેશાનીમાં છે અને તે બુઝુર્ગવારની વિલાદતની નિશાની તરીકે નીચે પડી રહ્યા છે. ઇબ્લીસે નક્કી કર્યું કે આકાશ તરફ જાય તે અજાયબીઓના કારણે જે તેણે તે રાત્રે જોઈ હતી, ત્રીજા આકાશમાં તેનું એક સ્થાન હતું. અને શેતાનો ત્યાં કાન લગાવીને સાંભળતા હતા, જ્યારે તેમણે આ અજાયબીઓ જોઈ તો સાંભળવા ચાહ્યું, જેવો તેમણે આવો નિર્ણય કર્યો કે તે બુઝુર્ગવારની નબુવ્વતની નિશાનીના કારણે આકાશોમાંથી એક પડદો તેમની સામે આવી ગયો અને શહાબોથી તેમના પર તીરો વરસાવવામાં આવ્યા.'

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

کَانَتِ الْجِنُّ قَبْلَ أَنْ یُبْعَثَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) یَسْتَمِعُونَ مِنَ السَّمَاءِ فَلَمَّا بُعِثَ حُرِسَتْ فَلَمْ یَسْتَطِیعُوا أَنْ یَسْتَمِعُوا فَجَاءُوا إِلَی قَوْمِهِمْ یَقُولُ لِلَّذِینَ لَمْ یَسْتَمِعُوا فَقَالُوا أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِیداً وَ هُمُ الْمَلَائِکَهًُْ وَ شُهُباً وَ هِیَ الْکَوَاکِبُ وَ أَنَّا کُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ یَسْتَمِعِ الْآنَ یَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً یَقُولُ: نَجْماً قَدْ أُرْصِدَ لَهُ یُرْمَی بِهِ. قَالَ: فَلَمَّا رُمُوا بِالنُّجُومِ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ أَنَّا لا نَدْرِی أَ شَرٌّ أُرِیدَ بِمَنْ فِی الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- ابن‌عباس (رحمة الله علیه) روایت می‌کند که: «جن پیش از بعثت پیغمبر (صلی الله علیه و آله) اخبار را از آسمان می‌شنیدند، امّا زمانی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) مبعوث شد، دیگر نمی‌توانستند که بشنوند و به دیگر جنّیان که دیگر اخبار را نمی‌شنیدند، گفتند: «و اینکه ما آسمان را جستجو کردیم و آن را پر از محافظان قوی و تیرهای شهاب یافتیم». از جمله فرشتگان و شهاب‌ها که همان ستاره‌هایند، و اینکه ما پیش از این به استراق سمع در آسمان‌ها می‌نشستیم؛ امّا اکنون هرکس بخواهد استراق سمع کند، شهابی را در کمین خود می‌یابد. می‌گوید: ستاره‌ای را در کمین خود می‌یابد که با آن تیر خورد، خداوند می‌فرماید: چون با شهاب‌ها مورد هدف قرار گرفتند به قوم خود گفتند: وَ أَنَّا لا نَدْری أَ شَرٌّ أُریدَ بِمَنْ فِی الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) narrates: "Before the Prophet (peace be upon him and his family) was sent, the jinn used to listen to news from the heaven, but when the Prophet (peace be upon him and his family) was sent, they could no longer listen, and they said to the other jinn who no longer heard the news: 'And that we sought to reach heaven, but we found it filled with strong guards and flaming stars' — meaning the angels, and the shihabs (flaming stars) which are the stars, 'and that we used to sit in some of its places to eavesdrop; but now whoever wishes to eavesdrop finds a flame lying in wait for him.' He says: he finds a star lying in wait for him, with which he is shot. Allah says: when they were targeted with the flames, they said to their people: وَ أَنَّا لا نَدْری أَ شَرٌّ أُریدَ بِمَنْ فِی الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً [And that we know not whether evil is meant for those on earth or whether their Lord means to bring them good]."

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) રિવાયત કરે છે કે: "પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની બેઅસત પહેલાં જિન્નાત આસમાનમાંથી ખબરો સાંભળતા હતા, પરંતુ જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મબઊસ થયા, ત્યારે તેઓ સાંભળી શકતા ન હતા, અને બીજા જિન્નાતોને જે હવે ખબરો સાંભળી શકતા ન હતા તેમને કહ્યું: 'અને ખરેખર અમે આસમાનને શોધ્યું અને તેને શક્તિશાળી રક્ષકો અને શહાબના તીરોથી ભરેલું જોયું' — એટલે કે ફરિશ્તાઓ અને શહાબો જે તારાઓ છે, અને એ કે અમે પહેલાં આસમાનમાં ચોરીછૂપીથી સાંભળવા બેસતા હતા; પરંતુ હવે જે કોઈ ચોરીછૂપીથી સાંભળવા ઈચ્છે છે, તે પોતાની ઘાતમાં એક શહાબ જુએ છે. તે કહે છે: તે પોતાની ઘાતમાં એક તારો જુએ છે જેનાથી તેને તીર મરાય. અલ્લાહ ફરમાવે છે: જ્યારે તેઓ શહાબોથી નિશાનો બન્યા ત્યારે તેઓએ પોતાની કોમને કહ્યું: وَ أَنَّا لا نَدْری أَ شَرٌّ أُریدَ بِمَنْ فِی الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً [અને ખરેખર અમે નથી જાણતા કે ઝમીનવાળાઓ માટે કોઈ શરનો ઇરાદો છે કે તેમના પરવરદિગારે તેમના માટે ભલાઈનો ઇરાદો કર્યો છે]."