Al Muddathir 74:56

#1

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌إبْرَاهِیمَ (رحمة الله علیه) فِی قَوْلِهِ: هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ قَالَ هُوَ أَهْلٌ أَنْ یُتَّقَی وَ أَهْلٌ أَنْ یَغْفِر.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- درباره‌ی سخن خداوند هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ المَغْفِرَةِ گفت: «او شایسته است که از او بترسند و شایسته است که [گناهان بندگانش را] بیامرزد».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Concerning the word of Allah هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ المَغْفِرَةِ [He is worthy to be feared and worthy to forgive], he said: "He is worthy to be feared and worthy to forgive [the sins of His servants]."

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહના કૌલ هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ المَغْفِرَةِ [તે જ ડરવાને લાયક છે અને માફ કરવાને લાયક છે] વિશે કહ્યું: "તે લાયક છે કે તેનાથી ડરવામાં આવે અને લાયક છે કે [તેના બંદાઓના ગુનાહોને] માફ કરે".

#2

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَلَیْکَ بِخَشْیَهًِْ اللَّهِ وَ أَدَاءِ الْفَرَائِضِ فَإِنَّهُ یَقُولُ: هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- بر تو باد به ترس از خدا و انجام واجبات، زیرا خداوند می‌فرماید: هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمغْفِرَةِ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): You must have fear of Allah and perform the obligatory duties, for Allah says: هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ [He is worthy to be feared and worthy to forgive].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તમારા પર અલ્લાહનો ડર રાખવો અને વાજિબાતને અદા કરવા જરૂરી છે, કારણ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ [તે તકવા (ડરવા) યોગ્ય છે અને માફી આપવા યોગ્ય છે].

#3

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَنَا أَهْلٌ أَنْ أُتَّقَی وَ لَا یُشْرِکَ بِی عَبْدِی شَیْئاً وَ أَنَا أَهْلٌ إِنْ لَمْ یُشْرِکْ بِی عَبْدِی شَیْئاً أَنْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّهًَْ. وَ قَالَ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَقْسَمَ بِعِزَّتِهِ وَ جَلَالِهِ أَنْ لَا یُعَذِّبَ أَهْلَ تَوْحِیدِهِ بِالنَّارِ أَبَداً.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر از امام صادق (علیه السلام) روایت می‌کند که فرمود: «هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ المَغْفِرَةِ خدای تبارک‌وتعالی فرموده که من سزاوار آنم که از من پرهیز شود و بندگان از من بترسند و بنده‌ی من چیزی را با من شریک نگرداند. و اگر بنده‌ی من چیزی را با من شریک نکند، او را داخل بهشت می‌گردانم». و فرمود: «خدای تبارک‌وتعالی به عزّت و جلال خود قسم یاد کرده که هرگز اهل توحیدش را به آتش دوزخ عذاب نکند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: "هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ [He is worthy to be feared and worthy to forgive] — Allah the Blessed and Exalted has said that I am worthy that I be feared and that My servants be wary of Me, and that My servant not associate anything with Me. And if My servant does not associate anything with Me, I will admit him into Paradise." And he said: "Allah the Blessed and Exalted has sworn by His might and majesty that He will never punish the people of His tawhid (monotheism) with the fire of Hell."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરે છે કે તેઓએ ફરમાવ્યું: "هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ [તે તકવા યોગ્ય છે અને માફી આપવા યોગ્ય છે] — અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે કે હું આ યોગ્ય છું કે મારાથી પરહેજ કરવામાં આવે અને બંદાઓ મારાથી ડરે, અને મારો બંદો કોઈ વસ્તુને મારી સાથે શરીક ન કરે. અને જો મારો બંદો કોઈ વસ્તુને મારી સાથે શરીક ન કરે, તો હું તેને જન્નતમાં દાખલ કરીશ." અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ પોતાની ઇઝ્ઝત અને જલાલની કસમ ખાધી છે કે તે પોતાના તૌહીદના લોકોને કદી પણ દોઝખની આગથી અઝાબ નહીં આપે."

#4

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ أَنَا أَهْلٌ أَنْ یَتَّقِیَنِی عَبْدِی فَإِنْ لَمْ یَفْعَلْ فَأَنَا أَهْلٌ أَنْ أَغْفِرَ لَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- فرمود: [خداوند می‌فرماید] من سزاوارم که بنده‌ام تقوای مرا پیشه کند، پس اگر هم این کار را به جای نیاورد، من سزاوارم که او را بیامرزم.

Imam Sadiq (peace be upon him): He said: [Allah says] I am worthy that My servant adopt taqwa (Allah-consciousness) of Me, and if he does not do so, I am worthy that I forgive him.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેઓએ ફરમાવ્યું: [અલ્લાહ ફરમાવે છે] હું આ યોગ્ય છું કે મારો બંદો મારા તકવા (અલ્લાહનો ડર)ને અપનાવે, અને જો તે આ કામ ન કરે, તો પણ હું આ યોગ્ય છું કે તેને માફ કરી દઉં.

#5

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

ٍعَنْ دَاوُدَ‌الرَّقِّیِّ أَنَّ أَبَاحَنِیفَهًَْ قَالَ لِابْنِ‌أَبِی‌لَیْلَی مُرَّ بِنَا إِلَی مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَا لَهُ أَخْبِرْنَا عَنْ أَفَاعِیلِ الْعِبَادِ مِمَّنْ هِیَ فَقَالَ لَهُمَا إِنْ کَانَتْ أَفَاعِیلُ الْعِبَادِ مِنَ اللَّهِ دُونَ خَلْقِهِ فَاللَّهُ أَعْلَی وَ أَعَزُّ وَ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ یُعَذِّبَ عَبِیدَهُ عَلَی فِعْلِ نَفْسِهِ وَ إِنْ کَانَتْ مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ خَلْقِهِ فَإِنَّهُ أَعْلَی وَ أَعَزَّ مِنْ أَنْ یُعَذِّبَ عَبِیدَهُ عَلَی فِعْلٍ قَدْ شَارَکَهُمْ فِیهِ وَ إِنْ کَانَتْ أَفَاعِیلُ الْعِبَادِ مِنَ الْعِبَادِ فَإِنْ عَذَّبَ فَبِعَدْلِهِ وَ إِنْ غَفَرَ فَ هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ.

امام کاظم (علیه السلام)- داود رقّی گوید: ابوحنیفه به ابن‌أبی لیلی گفت: موسی‌بن‌جعفر (علیه السلام) از کنار ما می‌گذشت که گفتند: «به ما خبر بده از کارهای بندگان خدا که از کیست و فاعل حقیقی آن‌ها کیست»؟ در پاسخشان فرمود: «اگر کارهای بندگان از خدا باشد و آن‌ها ابزار صرف باشند و کار آن‌ها نباشد خدا والاتر و عزیزتر و عادل‌تر است که بنده‌هایش را بر کاری که خودش کرده عذاب کند و اگر از خدا و از خلقش هر دو باشند و در کار مشترک باشند خدا والاتر و عزیزتر است از اینکه بندگانش را بر کاری که خودش شریک آنان بوده عذاب کند و اگر کارها از خود بنده‌ها باشند، اگر بر کارهای بد عذاب کند، عدالت است و اگر هم بیامرزد خدا اهل تقوا و اهل آمرزش است!

Imam Kazim (peace be upon him): Dawud al-Raqqi says: Abu Hanifa said to Ibn Abi Layla: Musa ibn Ja'far (peace be upon him) was passing by us, and they said: "Inform us about the actions of the servants — from whom are they, and who is their true doer?" He replied to them: "If the actions of the servants are from Allah alone and the servants are mere instruments and it is not their action, then Allah is too high, too mighty, and too just to punish His servants for an action He Himself has done. And if they are from Allah and from His creation both, and both share in the action, then Allah is too high and too mighty to punish His servants for an action in which He Himself has been their partner. And if the actions are from the servants themselves, then if He punishes them for evil actions, that is justice, and if He forgives, then Allah is worthy of being feared and worthy of forgiving!"

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): દાવૂદ રક્કી કહે છે: અબૂ હનીફાએ ઇબ્ને અબી લયલાને કહ્યું: મૂસા બિન જઅફર (અલયહિસ્સલામ) અમારી પાસેથી પસાર થઈ રહ્યા હતા, ત્યારે તેઓએ કહ્યું: "અમને બંદાઓના કામો વિશે જણાવો કે તે કોના તરફથી છે અને તેમનો ખરો કરનાર કોણ છે?" જવાબમાં તેઓએ ફરમાવ્યું: "જો બંદાઓના કામો અલ્લાહ તરફથી હોય અને તેઓ માત્ર સાધન હોય અને તેમનું કામ ન હોય, તો અલ્લાહ આનાથી ઉચ્ચ, અઝીઝતર અને આદિલતર છે કે પોતાના બંદાઓને એવા કામ પર અઝાબ આપે જે તેણે પોતે કર્યું છે. અને જો અલ્લાહ અને તેની મખલૂક બંને તરફથી હોય અને કામમાં શરીક હોય, તો અલ્લાહ આનાથી ઉચ્ચ અને અઝીઝતર છે કે પોતાના બંદાઓને એવા કામ પર અઝાબ આપે જેમાં તે પોતે તેમનો શરીક રહ્યો છે. અને જો કામો બંદાઓના પોતાના તરફથી હોય, તો જો ખરાબ કામો પર અઝાબ આપે, તે અદલ (ઇન્સાફ) છે, અને જો માફ કરી દે, તો અલ્લાહ તકવા યોગ્ય અને માફી યોગ્ય છે!"

#6

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

هَذَا دَعَاءُ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لَیْلَهًَْ بَاتَ عَلَی فِرَاشِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ یَا مَنْ لَیْسَ مَعَهُ رَبٌّ یُدْعَی ... وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ فَإِنَّکَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ وَ أَنْتَ أَهْلُ الْجُودِ وَ الْخَیْرِ وَ الْکَرَمِ.

امام علی (علیه السلام)- این دعای امیرالمؤمنین (علیه السلام) است؛ در شبی که در رختخواب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خوابید، به این صورت: یَا مَنْ لَیْسَ مَعَهُ رَبٌّ یُدْعَی... و آنچه را که خود سزاوار آن هستی با من بکن، که تو اهل تقوا و اهل آمرزش هستی! و نیز زیبنده‌ی بخشش و خیر و بزرگواری می‌باشی.

Imam Ali (peace be upon him): This is the supplication of Amir al-Mu'minin (peace be upon him); on the night he slept in the bed of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), as follows: یَا مَنْ لَیْسَ مَعَهُ رَبٌّ یُدْعَی [O One with whom there is no other Lord to be called upon]... and do with me that of which You are worthy, for You are worthy of being feared and worthy of forgiving! And You are also worthy of generosity, goodness and magnanimity.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): આ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની દુઆ છે; જે રાત્રે તેઓ રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પથારીમાં સૂતા હતા, આ પ્રમાણે: یَا مَنْ لَیْسَ مَعَهُ رَبٌّ یُدْعَی [હે તે જેની સાથે કોઈ બીજો રબ નથી કે જેને પોકારવામાં આવે]... અને જે તારા યોગ્ય છે તે મારી સાથે કર, કારણ કે તું તકવા યોગ્ય અને માફી યોગ્ય છે! અને તેમજ બખ્શિશ, ખૈર અને બુઝુર્ગીને પણ યોગ્ય છે.

#7

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَالتَّقْوَی فِی هَذَا الْمَوْضِعِ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) وَ الْمَغْفِرَهًُْ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام)- تقوی در این آیه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و مغفرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) است.

Imam Baqir (peace be upon him): Taqwa (Allah-consciousness) in this verse is the Noble Prophet (peace be upon him and his family), and maghfirah (forgiveness) is Amir al-Mu'minin (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયતમાં તકવા (ખુદાનો ડર) થી મુરાદ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે અને મગફિરત (માફી) થી મુરાદ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે.

سورة المدثر

Verse 56 of 56