عَنْ مُحَمَّدِبْنِالْفُضَیْلِ عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ‌الْمَاضِی (علیه السلام) قَال سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ... یُدْخِلُ مَنْ یَشاءُ فِی رَحْمَتِهِ قَالَ فِی وَلَایَتِنَا قَالَ وَ الظَّالِمِینَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِیماً أَ لَا تَرَی أَنَّ اللَّهَ یَقُولُ وَ ما ظَلَمُونا وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ أَعَزُّ وَ أَمْنَعُ مِنْ أَنْ یَظْلِمَ أَوْ یَنْسُبَ نَفْسَهُ إِلَی ظُلْمٍ وَ لَکِنَّ اللَّهَ خَلَطَنَا بِنَفْسِهِ فَجَعَلَ ظُلْمَنَا ظُلْمَهُ وَ وَلَایَتَنَا وَلَایَتَهُ ثُمَّ أَنْزَلَ بِذَلِکَ قُرْآناً عَلَی نَبِیِّهِ فَقَالَ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ قُلْتُ هَذَا تَنْزِیلٌ قَالَ نَعَمْ.
امام کاظم (علیه السلام)- محمّدبن‌فضیل گوید: از امام کاظم (علیه السلام) درباره‌ی این آیه: یُدْخِلُ مَنْ یَشاءُ فِی رَحْمَتِهِ پرسیدم. فرمود: «یعنی در ولایت ما [داخل می‌کند]». فرمود: گفتم: وَ الظَّالِمِینَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِیماً فرمود: «مگر در این آیه دقّت نکرده‌ای: [ولی شما کفران کردید]! آنها به ما ستم نکردند بلکه به خود ستم می‌نمودند. ( بقره/۷۹ ) خداوند عزیزتر و قوی تر است از اینکه به او ستم روا شود یا اینکه به خود نسبت ظلم دهد، امّا در این آیات که می‌فرماید: به ما ستم روا نداشته‌اند، ما را با نفس خود قرین و همراه قرار داده و به همین جهت ظلم به ما را ظلم به خود نسبت داده و ولایت ما را ولایت خود محسوب نموده، سپس در این مورد بر پیامبرش آیه نازل کرده است: ما به آنها ستم نکردیم، اما آنها به خودشان ظلم و ستم می‌کردند! ( نحل/۱۱۸ ) گفتم: «آیه همین طور نازل شده است»؟ فرمود: «آری».
Imam Kazim (peace be upon him): Muhammad ibn Fudayl said: I asked Imam Kazim (peace be upon him) about this verse: یُدْخِلُ مَنْ یَشاءُ فِی رَحْمَتِهِ [He admits whom He wills into His mercy]. He said: "That is, [He admits them] into our wilayah." He said: I said: وَ الظَّالِمِینَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِیماً [And for the wrongdoers He has prepared a painful punishment]. He said: "Have you not reflected on this verse: [but you were ungrateful]! They did not wrong Us, but they were wronging themselves. (Baqara/79) Allah is too mighty and too invulnerable for wrong to be done to Him, or for Him to attribute wrong to Himself, but in these verses where He says: 'they did not wrong Us', He has joined and associated us with His own self, and for this reason He has ascribed wronging us as wronging Himself, and considered our wilayah as His wilayah. Then He sent down a verse about this to His Prophet: We did not wrong them, but they were wronging themselves! (Nahl/118)." I said: "Was the verse revealed in this way?" He said: "Yes."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન ફઝલ કહે છે: મેં ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: یُدْخِلُ مَنْ یَشاءُ فِی رَحْمَتِهِ [જેને તે ઇચ્છે તેને પોતાની રહેમતમાં દાખલ કરે છે]. ફરમાવ્યું: "એટલે અમારી વિલાયતમાં [દાખલ કરે છે]." ફરમાવ્યું: મેં કહ્યું: وَ الظَّالِمِینَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِیماً [અને ઝાલિમો માટે તેણે દર્દનાક અઝાબ તૈયાર કર્યો છે]. ફરમાવ્યું: "શું તેં આ આયત પર ધ્યાન નથી આપ્યું: [પરંતુ તમે કુફ્ર કર્યું]! તેઓએ અમારા પર ઝુલ્મ નથી કર્યો, પરંતુ પોતાના પર જ ઝુલ્મ કરતા હતા. (બકરહ/૭૯) અલ્લાહ એટલો ઇજ્જતવાળો અને શક્તિશાળી છે કે તેના પર ઝુલ્મ થઈ શકે અથવા તે પોતાની જાત તરફ ઝુલ્મની નિસ્બત આપે, પરંતુ આ આયતોમાં કે જેમાં ફરમાવે છે: 'તેઓએ અમારા પર ઝુલ્મ નથી કર્યો', અમને પોતાની જાત સાથે જોડી અને સાથે રાખી છે, અને એ જ કારણથી અમારા પર ઝુલ્મને પોતાના પર ઝુલ્મ ગણાવ્યો છે અને અમારી વિલાયતને પોતાની વિલાયત ગણી છે, પછી આ બાબતમાં પોતાના પયગંબર પર આયત નાઝિલ કરી છે: અમે તેઓ પર ઝુલ્મ નહોતો કર્યો, પરંતુ તેઓ પોતાના પર જ ઝુલ્મ કરતા હતા! (નહલ/૧૧૮)." મેં કહ્યું: "શું આયત આ પ્રમાણે જ નાઝિલ થઈ છે?" ફરમાવ્યું: "હા."