سورة الانسان

Verse 30 of 31

76:30

وَ ما تَشاؤُنَ إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللهُ إِنَّ اللهَ كانَ عَليماً حَكيماً

و شما [چيزي را] نمي‌خواهيد مگر اينكه خدا بخواهد، خداوند دانا و حكيم بوده و هست.

And you do not please except that Allah please, surely Allah is Knowing, Wise;

અને તમે કંઇપણ ચાહતા નથી સિવાય કે અલ્લાહ ચાહે, બેશક અલ્લાહ જાણનાર અને હિકમતવાળો છે:

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قُلُوبُنَا أَوْعِیَهًٌْ لِمَشِیَّهًِْ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ شِئْنَا وَ اللَّهُ یَقُولُ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ.

امام عسکری (علیه السلام)- دل‌های ما ظرف مشیّت خداست وقتی او بخواهد ما خواهیم خواست. و [خداوند] در قرآن کریم می‌فرماید: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ.

Imam Askari (peace be upon him): Our hearts are the vessels of Allah's will; when He wills, we will. And [Allah] says in the Noble Quran: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [And you do not will except that Allah wills].

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અમારા દિલો અલ્લાહની મશીય્યત (ઇચ્છા)નું પાત્ર છે; જ્યારે તે ઈચ્છે છે ત્યારે અમે ઈચ્છીએ છીએ. અને [અલ્લાહ] કુરઆને કરીમમાં ફરમાવે છે: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [અને તમે ત્યાં સુધી ઈચ્છી શકતા નથી જ્યાં સુધી અલ્લાહ ન ઈચ્છે].

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فِی خَبَرِ الزِّنْدِیقِ الْمُدَّعِی لِلتَّنَاقُضِ فِی الْقُرْآنِ قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی اللهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها وَ قَوْلِهِ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ وَ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ طَیِّبِینَ وَ الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ ظالِمِی أَنْفُسِهِمْ فَهُوَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَجَلُّ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یَتَوَلَّی ذَلِکَ بِنَفْسِهِ وَ فِعْلُ رُسُلِهِ وَ مَلَائِکَتِهِ فِعْلُهُ لِأَنَّهُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ فَاصْطَفَی جَلَّ ذِکْرُهُ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ رُسُلًا وَ سَفَرَهًًْ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ خَلْقِهِ وَ هُمُ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ فِیهِمْ اللهُ یَصْطَفِی مِنَ الْمَلائِکَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النَّاسِ فَمَنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الطَّاعَهًِْ تَوَلَّتْ قَبْضَ رُوحِهِ مَلَائِکَهًُْ الرَّحْمَهًِْ وَ مَنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الْمَعْصِیَهًِْ تَوَلَّی قَبْضَ رُوحِهِ مَلَائِکَهًُْ النَّقِمَهًِْ وَ لِمَلَکِ الْمَوْتِ أَعْوَانٌ مِنْ مَلَائِکَهًِْ الرَّحْمَهًِْ وَ النَّقِمَهًِْ یَصْدُرُونَ عَنْ أَمْرِهِ وَ فِعْلُهُمْ فِعْلُهُ وَ کُلُّ مَا یَأْتُونَهُ مَنْسُوبٌ إِلَیْهِ وَ إِذَا کَانَ فِعْلُهُمْ فِعْلَ مَلَکِ الْمَوْتِ وَ فِعْلُ مَلَکِ الْمَوْتِ فِعْلُ اللَّهِ لِأَنَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ عَلَی یَدِ مَنْ یَشَاءُ وَ یُعْطِی وَ یَمْنَعُ وَ یُثِیبُ وَ یُعَاقِبُ عَلَی یَدِ مَنْ یَشَاءُ وَ إِنَّ فِعْلَ أُمَنَائِهِ فِعْلُهُ کَمَا قَالَ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ.

امام علی (علیه السلام)- زندیقی که ادّعا می‌کرد در قرآن تناقض وجود دارد، امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «در سخن خدای تعالی: خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض می‌کند. ( زمر/۴۲ ) و سخنش: فرشته‌ی مرگ که بر شما مأمور شده. ( سجده/۱۱ ) و [آیه:] فرستادگان ما جان او را می‌گیرند. ( انعام/۶۱ ) و [آیه:] فرشتگان [مرگ] جانشان را می‌گیرند درحالی‌که پاک و پاکیزه‌اند. ( نحل/۳۲ ) و [آیه:] همان‌ها که فرشتگان [مرگ] روحشان را می‌گیرند درحالی‌که به خود ظلم کرده بودند!. ( نحل/۲۸ ) خداوند تبارک‌وتعالی برتر و بزرگ‌تر از آن است که خودش آن را به عهده بگیرد و کار رسولان و فرشتگان او، کار خود اوست؛ چون آن‌ها [پیوسته] به فرمان او عمل می‌کنند. و آن‌ها کسانی هستند که خداوند درباره‌ی آن‌ها فرمود: خداوند از فرشتگان رسولانی برمی‌گزیند. و همچنین از مردم. ( حج/۷۵ ) پس هرکس از اهل اطاعت بود، قبض روح او را فرشتگان رحمت به عهده می‌گیرند و هرکس از اهل معصیت بود، قبض روح او را فرشتگان عذاب به عهده می‌گیرند و فرشته‌ی مرگ (عزرائیل) یارانی از فرشتگان رحمت و [فرشتگان] عذاب دارد که از دستور او تبعیّت می‌کنند و کار آن‌ها کار اوست و هرچیزی که انجام می‌دهند، منسوب به اوست و هنگامی‌که کار آن‌ها، کار فرشته‌ی مرگ (عزرائیل) باشد، کار فرشته‌ی مرگ کار خداست؛ چون او جان‌ها را به دست هرکسی که می‌خواهد می‌گیرد و عطا می‌کند و منع می‌کند. و به دست هرکسی که بخواهد، پاداش می‌دهد و عذاب می‌کند و کار امانتدارانش کار اوست. همانگونه که فرمود: وَ ما تَشاؤُنَ إِلّا أَنْ یَشاءَ اللهُ.

Imam Ali (peace be upon him): To a heretic who claimed there were contradictions in the Quran, Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "Concerning the saying of Allah the Exalted: اللهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها [Allah takes the souls at the time of their death] (Zumar/42), and His saying: یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ [The angel of death appointed over you takes you] (Sajdah/11), and [the verse:] تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا [Our messengers take his soul] (An'am/61), and [the verse:] تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ طَیِّبِینَ [Those whom the angels [of death] take while they are pure] (Nahl/32), and [the verse:] الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ ظالِمِی أَنْفُسِهِمْ [those whom the angels [of death] take while they have wronged themselves] (Nahl/28) — Allah the Blessed and Exalted is too high and great to undertake that Himself, and the action of His messengers and angels is His own action, because they [continuously] act by His command. And they are those about whom Allah said: اللهُ یَصْطَفِی مِنَ الْمَلائِکَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النَّاسِ [Allah chooses messengers from among the angels and from among men] (Hajj/75). So whoever is of the people of obedience, the angels of mercy take charge of taking his soul; and whoever is of the people of disobedience, the angels of punishment take charge of taking his soul. And the angel of death (Azrail) has helpers from the angels of mercy and [angels] of punishment who follow his command, and their action is his action, and everything they do is attributed to him. And when their action is the action of the angel of death (Azrail), the action of the angel of death is the action of Allah, because He takes souls by the hand of whomever He wills, and gives and withholds, and rewards and punishes by the hand of whomever He wills. And the action of His trustees is His action, just as He said: وَ ما تَشاؤُنَ إِلّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [And you do not will except that Allah wills]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક ઝિંદીક જે દાવો કરતો હતો કે કુરઆનમાં વિરોધાભાસ છે, તેને અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાના કથન: اللهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها [અલ્લાહ મૃત્યુ સમયે રૂહોને કબ્ઝ કરે છે] (ઝુમર/૪૨), અને તેમના કથન: یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ [મૌતનો ફરિશ્તો જે તમારા પર નિયુક્ત કરાયો છે] (સજદહ/૧૧), અને [આયત:] تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا [અમારા ફરિશ્તાઓ તેની જાન લે છે] (અન્આમ/૬૧), અને [આયત:] تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ طَیِّبِینَ [ફરિશ્તાઓ [મૌતના] તેમની જાન લે છે જ્યારે તેઓ પાક-પવિત્ર છે] (નહલ/૩૨), અને [આયત:] الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ ظالِمِی أَنْفُسِهِمْ [તેઓ જ છે જેમની રૂહ ફરિશ્તાઓ [મૌતના] લે છે જ્યારે તેઓએ પોતાના પર ઝુલ્મ કર્યો હતો] (નહલ/૨૮). અલ્લાહ તબારક વ તઆલા આના કરતાં ઉચ્ચ અને મહાન છે કે તે પોતે આ કામ પોતાના જિમ્મે લે અને તેના રસૂલો અને ફરિશ્તાઓનું કામ તેનું જ કામ છે; કારણ કે તેઓ [હંમેશા] તેના હુકમ પ્રમાણે અમલ કરે છે. અને તેઓ એ છે જેમના વિશે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: اللهُ یَصْطَفِی مِنَ الْمَلائِکَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النَّاسِ [અલ્લાહ ફરિશ્તાઓમાંથી અને લોકોમાંથી રસૂલો પસંદ કરે છે] (હજ/૭૫). તો જે કોઈ ઇતાઅતવાળાઓમાંથી હોય, તેની રૂહ કબ્ઝ કરવાનું કામ રહમતના ફરિશ્તાઓ સંભાળે છે, અને જે કોઈ મઅસિયતવાળાઓમાંથી હોય, તેની રૂહ કબ્ઝ કરવાનું કામ અઝાબના ફરિશ્તાઓ સંભાળે છે. અને મૌતનો ફરિશ્તો (અઝરાઇલ) પાસે રહમત અને [અઝાબના] ફરિશ્તાઓમાંથી મદદગારો છે જેઓ તેના હુકમનું પાલન કરે છે, અને તેમનું કામ તેનું જ કામ છે, અને જે કંઈ તેઓ કરે છે તે તેની તરફ મન્સૂબ છે. અને જ્યારે તેમનું કામ મૌતના ફરિશ્તા (અઝરાઇલ)નું કામ હોય, તો મૌતના ફરિશ્તાનું કામ અલ્લાહનું જ કામ છે; કારણ કે તે જેની પણ મરજી હોય તેના હાથે જાનો લે છે, અને અતા કરે છે અને રોકે છે, અને જેની મરજી હોય તેના હાથે બદલો આપે છે અને અઝાબ કરે છે. અને તેના અમાનતદારોનું કામ તેનું જ કામ છે, જેમ તેણે ફરમાવ્યું: وَ ما تَشاؤُنَ إِلّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [અને તમે ત્યાં સુધી ઈચ્છી શકતા નથી જ્યાં સુધી અલ્લાહ ન ઈચ્છે]."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

یَا مُفَضَّلُ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَنَا مِنْ نُورِهِ وَ خَلَقَ شِیعَتَنَا مِنَّا وَ سَائِرُ الْخَلْقِ فِی النَّارِ بِنَا یُطَاعُ اللَّهُ وَ بِنَا یُعْصَی یَا مُفَضَّلُ سَبَقَتْ عَزِیمَهًٌْ مِنَ اللَّهِ أَنَّهُ لَا یَتَقَبَّلُ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِنَا وَ لَا یُعَذِّبُ أَحَداً إِلَّا بِنَا فَنَحْنُ بَابُ اللَّهِ وَ حُجَّتُهُ وَ أُمَنَاؤُهُ عَلَی خَلْقِهِ وَ خُزَّانُهُ فِی سَمَائِهِ وَ أَرْضِهِ حَلَّلْنَا عَنِ اللَّهِ وَ حَرَّمْنَا عَنِ اللَّهِ لَا نَحْتَجِبُ عَنِ اللَّهِ إِذَا شِئْنَا وَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ وَ هُوَ قَوْلُهُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ اللَّهَ جَعَلَ قَلْبَ وَلِیِّهِ وَکْراً لِإِرَادَتِهِ فَإِذَا شَاءَ اللَّهُ شِئْنَا.

امام صادق (علیه السلام)- مفضّل‌بن‌عمر گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «ای مفضّل! خداوند ما را از نور خود آفرید و شیعیان ما را از ما آفرید. و بقیّه‌ی مردم در آتشند به‌وسیله‌ی ما خدا اطاعت می‌شود و به‌وسیله‌ی ما معصیت می‌گردد. ای مفضّل! خدا تصمیم غیرقابل برگشت گرفته که از کسی عملی را نپذیرد مگر به‌واسطه‌ی ما و کسی را عذاب ننماید مگر به‌واسطه‌ی ما. ما باب اللَّه و حجّت و امین او بر خلق و خزانه‌دار او در آسمان و زمین هستیم. از جانب خدا حلال می‌کنیم و به دستور او حرام می‌نماییم. بین ما و خدا پرده‌ای نیست وقتی بخواهیم. این آیه اشاره به همان است: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ و این فرمایش پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نیز ناظر برهمین‌مطلب است: «خداوند دل ولیّ خود را آشیانه اراده‌ی خویش قرار داده هرگاه او بخواهد ما نیز می‌خواهیم».

Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal ibn Umar said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "O Mufaddal! Allah created us from His light and created our Shia from us, and the rest of the people are in the Fire. Through us Allah is obeyed and through us He is disobeyed. O Mufaddal! Allah has made an irrevocable decree that He will not accept any deed from anyone except through us, and He will not punish anyone except through us. We are the door of Allah (Bab Allah), His proof (hujjah), His trustees over His creation, and His treasurers in His heaven and His earth. We make lawful on behalf of Allah and make unlawful by His command. There is no veil between us and Allah when we will. This verse points to that very matter: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [And you do not will except that Allah wills]. And this saying of the Noble Prophet (peace be upon him and his family) also refers to this same matter: 'Allah has made the heart of His wali (friend) the nest of His will; whenever He wills, we too will.'"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફઝ્ઝલ બિન ઉમર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હે મુફઝ્ઝલ! અલ્લાહે અમને પોતાના નૂરથી પૈદા કર્યા અને અમારા શીઆઓને અમારાથી પૈદા કર્યા, અને બાકીના લોકો આગમાં છે. અમારા થકી અલ્લાહની ઇતાઅત કરવામાં આવે છે અને અમારા થકી તેની મઅસિયત કરવામાં આવે છે. હે મુફઝ્ઝલ! અલ્લાહે અફર નિર્ણય કર્યો છે કે તે કોઈનો પણ અમલ કબૂલ નહીં કરે સિવાય કે અમારા વસીલાથી, અને કોઈને પણ અઝાબ નહીં આપે સિવાય કે અમારા વસીલાથી. અમે બાબુલ્લાહ, તેની હુજ્જત, તેની મખ્લૂક પર તેના અમીન અને આસમાન અને ઝમીનમાં તેના ખઝાનેદાર છીએ. અમે અલ્લાહ તરફથી હલાલ કરીએ છીએ અને તેના હુકમથી હરામ કરીએ છીએ. જ્યારે અમે ઈચ્છીએ ત્યારે અમારા અને અલ્લાહ વચ્ચે કોઈ પરદો નથી. આ આયત એ જ તરફ ઇશારો કરે છે: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [અને તમે ત્યાં સુધી ઈચ્છી શકતા નથી જ્યાં સુધી અલ્લાહ ન ઈચ્છે]. અને પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું આ ફરમાન પણ આ જ મુદ્દા તરફ ઇશારો કરે છે: 'અલ્લાહે પોતાના વલીના દિલને પોતાની ઇરાદાનું આશિયાનું બનાવ્યું છે, જ્યારે તે ઈચ્છે છે ત્યારે અમે પણ ઈચ્છીએ છીએ.'"

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ جَعَلَ قُلُوبَ الْأَئِمَّهًِْ (علیهم السلام) مَوْرِداً لِإِرَادَتِهِ فَإِذَا شَاءَ اللَّهُ شَیْئاً شَاءُوهُ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ.

امام هادی (علیه السلام)- خداوند دل‌های ائمّه (علیهم السلام) را محلّ اراده‌ی خود قرار داده اگر خدا چیزی را بخواهد آن‌ها خواهند خواست و این معنی آیه است ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ.

Imam Hadi (peace be upon him): Allah has made the hearts of the Imams (peace be upon them) the receptacle of His will; if Allah wills something, they will it. And this is the meaning of the verse: ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [You do not will except that Allah wills].

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ)ના દિલોને પોતાની ઇરાદાનું સ્થાન બનાવ્યું છે, અગર અલ્લાહ કંઈ ઈચ્છે તો તેઓ પણ ઈચ્છશે, અને આ જ આયતનો અર્થ છે: ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [તમે ત્યાં સુધી ઈચ્છી શકતા નથી જ્યાં સુધી અલ્લાહ ન ઈચ્છે].

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَحْمَدَ‌بْنِ‌مُحَمَّدِ‌بْنِ‌أَبِی نَصْرٍ قَالَ قَالَ أَبُوالْحَسَنِ‌الرِّضَا (علیه السلام) ... یَا یُونُسُ إِنَّ الْقَدَرِیَّهًَْ لَمْ یَقُولُوا بِقَوْلِ اللَّهِ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللَّه ... ثُمَّ قَالَ قَالَ اللَّهُ یَا ابْنَ آدَمَ (علیه السلام) بِمَشِیَّتِی کُنْتَ أَنْتَ الَّذِی تَشَاءُ وَ بِقُوَّتِی أَدَّیْتَ إِلَیَّ فَرَائِضِی وَ بِنِعْمَتِی قَوِیتَ عَلَی مَعْصِیَتِی وَ جَعَلْتُکَ سَمِیعاً بَصِیراً قَوِیّاً فَمَا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَهًٍْ فَمِنِّی وَ مَا أَصَابَکَ مِنْ سَیِّئَهًٍْ فَمِنْ نَفْسِک.

امام رضا (علیه السلام)- ابونصر گوید: امام رضا (علیه السلام) فرمود: «ای یونس! قَدَری ها نه سخن خداوند را گفتند که فرمود: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ ... ای فرزند آدم! به خواست من است که تو چیزی می خواهی و به [کمک] نیروی من است که فرائض من را ادا می کنی و به [سبب] نعمت من است که تو بر معصیت من قوّت یافتی، من تو را شنوا و بینا و قوی قرار دادم، [آری]، آنچه از نیکی‌ها به تو می‌رسد، از طرف خداست و آنچه از بدی به تو می‌رسد، از سوی خود توست. ( نساء/۷۹ ) زیرا من از آن چه انجام می‌دهم بازخواست نمی شوم ولی آنان سؤال خواهند شد. سپس فرمود: هرچه که می خواستی را به صورت منظّم برایت گفتم».

Imam Rida (peace be upon him): Abu Nasr said: Imam Rida (peace be upon him) said: "O Yunus! The Qadariyya did not accept the word of Allah where He said: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [And you do not will except that Allah wills] ... O son of Adam! It is by My will that you will something, and it is by [the help of] My strength that you fulfil My obligations, and it is by [reason of] My favour that you gained the strength to disobey Me. I made you hearing, seeing and strong. [Yes,] whatever good reaches you is from Allah, and whatever evil reaches you is from your own self. (Nisa/79) For I am not questioned about what I do, but they will be questioned. Then he said: I have told you in an orderly manner all that you wanted."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબૂનસ્ર કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હે યુનુસ! કદરિય્યાએ અલ્લાહની આ વાત ન સ્વીકારી કે જેમાં તેણે ફરમાવ્યું: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ [અને તમે ઇચ્છતા નથી સિવાય એ કે અલ્લાહ ઇચ્છે] ... હે આદમના પુત્ર! મારી ઇચ્છાથી જ તું કંઈક ઇચ્છે છે, અને મારી શક્તિ [ની મદદ] થી તું મારા ફરાએઝ (વાજિબાત) અદા કરે છે, અને મારી નેઅમત [ના કારણે] તું મારી નાફરમાની પર શક્તિ પામ્યો. મેં તને સાંભળનારો, જોનારો અને શક્તિશાળી બનાવ્યો. [હા], જે ભલાઈ તને પહોંચે છે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે બુરાઈ તને પહોંચે છે તે તારા પોતાના તરફથી છે. (નિસા/૭૯) કારણ કે હું જે કરું છું તેના વિશે મને પૂછવામાં આવતું નથી, પણ તેઓને પૂછવામાં આવશે. પછી ફરમાવ્યું: તું જે કંઈ ઇચ્છતો હતો તે બધું મેં તને વ્યવસ્થિત રીતે કહી દીધું."

الجواد (علیه السلام) Imam Jawad (peace be upon him) ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌سِنَانٍ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌جَعْفَرٍ‌الثَّانِی (علیه السلام) فَأَجْرَیْتُ اخْتِلَافَ الشِّیعَهًِْ فَقَال یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمْ یَزَلْ مُتَفَرِّداً بِوَحْدَانِیَّتِهِ ثُمَّ خَلَقَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) فَمَکَثُوا أَلْفَ دَهْرٍ ثُمَّ خَلَقَ جَمِیعَ الْأَشْیَاءِ فَأَشْهَدَهُمْ خَلْقَهَا وَ أَجْرَی طَاعَتَهُمْ عَلَیْهَا وَ فَوَّضَ أُمُورَهَا إِلَیْهِمْ فَهُمْ یُحِلُّونَ مَا یَشَاءُونَ وَ یُحَرِّمُونَ مَا یَشَاءُونَ وَ لَنْ یَشَاءُوا إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی.

امام جواد (علیه السلام)- محمّدبن‌سنان گوید: نزد امام جواد (علیه السلام) بودم فرمود: «ای محمّد! همانا خدای تبارک‌وتعالی همواره به یگانگی خود یکتا بود (یگانه‌ای غیر او نبود) سپس محمّد و علی و فاطمه (سلام الله علیها) را آفرید، آن‌ها هزار دوران ماندند، سپس چیزهای دیگر را آفرید. و ایشان را بر آفرینش آن‌ها گواه گرفت و اطاعت ایشان را در میان مخلوق جاری ساخت [بر آن‌ها واجب کرد] و کارهای مخلوق را به ایشان واگذاشت. پس ایشان هرچه را خواهند حلال کنند و هرچه را خواهند حرام سازند، ولی هرگز جز آنچه خدای تبارک‌وتعالی خواهد، نخواهند.

Imam Jawad (peace be upon him): Muhammad ibn Sinan said: I was with Imam Jawad (peace be upon him) and he said: "O Muhammad! Indeed Allah the Blessed and Exalted was ever alone in His oneness (there was no one but Him), then He created Muhammad and Ali and Fatima (peace be upon her); they remained for a thousand ages, then He created other things. And He made them witnesses over the creation of those things and made obedience to them binding among the creation [made it obligatory upon them] and entrusted the affairs of the creation to them. So they make lawful whatever they wish and make unlawful whatever they wish, but they will never wish except what Allah the Blessed and Exalted wishes."

ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન સિનાન કહે છે: હું ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે હતો, તેમણે ફરમાવ્યું: "હે મુહમ્મદ! ખરેખર અલ્લાહ તબારક વ તઆલા હંમેશા પોતાની વહદાનિય્યત (એકતા)માં એકલો હતો (તેના સિવાય કોઈ એક ન હતું), પછી તેણે મુહમ્મદ, અલી અને ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ને પૈદા કર્યા, તેઓ હજાર દોર (યુગો) સુધી રહ્યા, પછી બીજી વસ્તુઓ પૈદા કરી. અને તેઓને તે વસ્તુઓની પૈદાઇશ પર ગવાહ બનાવ્યા અને તેઓની ઇતાઅત (આજ્ઞાપાલન) મખલૂક (સર્જન) વચ્ચે જારી કરી [તેમના પર વાજિબ કરી] અને મખલૂકના કામો તેમને સોંપી દીધા. પછી તેઓ જે ઇચ્છે તેને હલાલ કરે અને જે ઇચ્છે તેને હરામ કરે, પરંતુ તેઓ ક્યારેય તે સિવાય ઇચ્છશે નહીં જે અલ્લાહ તબારક વ તઆલા ઇચ્છે."

لِأَنَّا کُلَّنَا وَاحِدٌ أَوَّلُنَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ آخِرُنَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ أَوْسَطُنَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ کُلُّنَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) فَلَا تَفَرَّقُوا بَیْنَنَا وَ نَحْنُ إِذَا شِئْنَا شَاءَ اللَّهُ وَ إِذَا کَرِهْنَا کَرِهَ اللَّهُ الْوَیْلُ کُلُّ الْوَیْلِ لِمَنْ أَنْکَرَ فَضْلَنَا وَ خُصُوصِیَّتَنَا وَ مَا أَعْطَانَا اللَّهُ رَبُّنَا لِأَنَّ مَنْ أَنْکَرَ شَیْئاً مِمَّا أَعْطَانَا اللَّهُ فَقَدْ أَنْکَرَ قُدْرَهًَْ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مَشِیَّتَهُ فِینَا.

امام علی (علیه السلام)- چون ما همه یکی هستیم اوّل ما محمّد (صلی الله علیه و آله) آخر ما محمّد (صلی الله علیه و آله) و وسط ما محمّد (صلی الله علیه و آله) است. همه‌ی ما محمّدیم. بین ما جدایی نیاندازید. ما وقتی بخواهیم، خدا هم می‌خواهد. وقتی نخواهیم خدا هم نمی‌خواهد. وای بس وای بر کسی که منکر فضل و امتیازات و الطافی که خدا به ما عنایت کرده باشد؛ زیرا هرکسی منکر یکی از چیزهایی باشد که خدا به ما عنایت کرده منکر قدرت خدا و مشیّت خداوند درباره‌ی ماست.

Imam Ali (peace be upon him): Because we are all one — the first of us is Muhammad (peace be upon him and his family), the last of us is Muhammad (peace be upon him and his family), and the middle of us is Muhammad (peace be upon him and his family). All of us are Muhammad. Do not separate between us. When we will, Allah wills; when we do not will, Allah does not will. Woe, all woe, upon the one who denies the virtue and the distinctions and the favours which Allah has bestowed upon us; for whoever denies any of the things which Allah has granted us has denied the power of Allah the Mighty and Majestic and His will concerning us.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): કારણ કે અમે બધા એક છીએ — અમારો પ્રથમ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, અમારો છેલ્લો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે અને અમારો મધ્યવર્તી પણ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે. અમે બધા મુહમ્મદ છીએ. અમારી વચ્ચે જુદાઈ ન નાખો. જ્યારે અમે ઇચ્છીએ ત્યારે અલ્લાહ પણ ઇચ્છે છે. જ્યારે અમે ન ઇચ્છીએ ત્યારે અલ્લાહ પણ નથી ઇચ્છતો. અફસોસ, ખૂબ અફસોસ તે વ્યક્તિ પર કે જે અમારી ફઝીલત અને વિશેષતાઓ અને તે નેઅમતોનો ઇન્કાર કરે જે અલ્લાહે અમને અતા કરી છે; કારણ કે જે કોઈ પણ તે વસ્તુઓમાંથી કોઈનો ઇન્કાર કરે જે અલ્લાહે અમને અતા કરી છે, તેણે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કુદરત અને અમારા વિશે અલ્લાહની મશીય્યત (ઇચ્છા)નો ઇન્કાર કર્યો છે.