عَنِ الْحُسَیْنِبْنِعَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ أَنَّ یَهُودِیّاً مِنْ یَهُودِ الشَّامِ وَ أَحْبَارِهِمْ کَانَ قَدْ قَرَأَ التَّوْرَاهًَْ وَ الْإِنْجِیلَ وَ الزَّبُورَ وَ صُحُفَ الْأَنْبِیَاءِ (علیه السلام) وَ عَرَفَ دَلَائِلَهُمْ جَاءَ إِلَی مَجْلِسٍ فِیهِ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ فِیهِمْ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) وَ ابْنُعَبَّاسٍ وَ أَبُومَعْبَدٍ الْجُهَنِیُّ فَقَالَ یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مَا تَرَکْتُمْ لِنَبِیٍّ دَرَجَهًًْ وَ لَا لِمُرْسَلٍ فَضِیلَهًًْ إِلَّا نَحَلْتُمُوهَا نَبِیَّکُمْ فَهَلْ تُجِیبُونِّی عَمَّا أَسْأَلُکُمْ عَنْهُ فَکَاعَ الْقَوْمُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) نَعَمْ مَا أَعْطَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ نَبِیّاً دَرَجَهًًْ وَ لَا مُرْسَلًا فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ جَمَعَهَا لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ زَادَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْأَنْبِیَاءِ أَضْعَافاً مُضَاعَفَهًًْ فَقَالَ لَهُ الْیَهُودِیُّ فَهَلْ أَنْتَ مُجِیبُنِی قَالَ لَهُ نَعَم ... قَالَ لَهُ الْیَهُودِیُّ فَإِنَّ هَذَا مُوسَیبْنُعِمْرَانَ قَدْ أَرْسَلَهُ اللَّهُ إِلَی فِرْعَوْنَ وَ أَرَاهُ الْآیَهًَْ الْکُبْری قَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أَرْسَلَهُ إِلَی فَرَاعِنَهًٍْ شَتَّی مِثْلَ أَبِی جَهْلِبْنِهِشَامٍ وَ عُتْبَهًَْبْنِرَبِیعَهًَْ وَ شَیْبَهًَْ وَ أَبِی الْبَخْتَرِیِّ وَ النَّضْرِبْنِالْحَارِثِ وَ أُبَیِّبْنِخَلَفٍ وَ مُنَبِّهٍ وَ نُبَیْهٍ ابْنَیِ الْحَجَّاجِ وَ إِلَی الْخَمْسَهًِْ الْمُسْتَهْزِءِینَ الْوَلِیدِبْنِالْمُغِیرَهًِْ الْمَخْزُومِیِّ وَ الْعَاصِبْنِوَائِلٍ السَّهْمِیِّ وَ الْأَسْوَدِبْنِعَبْدِ یَغُوثَ الزُّهْرِیِّ وَ الْأَسْوَدِبْنِالْمُطَّلِبِ وَ الْحَارِثِبْنِالطَّلَاطِلَهًِْ فَأَرَاهُمُ الْآیَاتِ فِی الْآفاقِ وَ فِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَق.
امام علی (علیه السلام)- امام حسین (علیه السلام) فرمود: مردی یهودی از شام که تورات و انجیل و زبور و صحف انبیاء (علیهم السلام) را خوانده بود و اطّلاعاتی از استدلالهای آنها داشت، وارد مجلسی شد که اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) در آن حضور داشتند. علیّبنابیطالب (علیه السلام) نیز بود و ابنعبّاس (رحمة الله علیه) و ابومعبد جهنی. گفت: «ای امّت محمّد (صلی الله علیه و آله)! هیچ مقام و منزلتی را برای پیامبری وانگذاشتید جز اینکه تمام آنها را برای پیامبر خود ادعا کردید آیا پاسخ سؤالهای مرا میدهید»؟ مردم از او روی برگردانیدند. امام علی (علیه السلام) فرمود: «آری! خداوند هیچ درجهای به پیامبر و فضیلتی برای رسولی نداده مگر اینکه تمام آنها را در پیامبر ما جمع کرده و به آنجناب چند برابر افزونتر بخشیده است». یهودی گفت: «تو جواب مرا میدهی»؟ فرمود: «آری»! یهودی گفت: «موسی (علیه السلام) را خداوند پیش فرعون فرستاد و به او آیت کبری را نشان داد». امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «همینطور است، محمّد (صلی الله علیه و آله) را بهسوی چندین فرعون فرستاد، مانند ابیجهل و عتبةبنربیعه و شیبه و ابوالبختری و نضربنحارث و ابیّبنخلف و منبه و نبیّه دو فرزند حجّاج و پنج نفر از استهزاءکنندگان، ولیدبنمغیره مخزومی و عاصبنوائل سهمی و اسودعبدیغوث زهری و اسودبنالمطلّب و حارثبنالطلاطله، به آنها معجزاتی در آفاق و انفس خودشان نشان داد تا واقعیّت برای آنها آشکار گردید».
Imam Ali (peace be upon him): Imam Husayn (peace be upon him) said: A Jewish man from Sham, who had read the Torah, the Injil, the Zabur and the scriptures of the prophets (peace be upon them) and had knowledge of their arguments, entered a gathering in which the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) were present. Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) was also there, along with Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) and Abu Ma'bad al-Juhani. He said: "O Ummah of Muhammad (peace be upon him and his family)! You have not left any rank or station for any prophet without claiming all of them for your own Prophet. Will you answer my questions?" The people turned away from him. Imam Ali (peace be upon him) said: "Yes! Allah has not given any rank to a prophet or any excellence to a messenger without gathering all of them in our Prophet and granting him many times more than that." The Jew said: "Will you answer me?" He said: "Yes!" The Jew said: "Allah sent Musa (peace be upon him) to Pharaoh and showed him the mighty sign." Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "That is so, and He sent Muhammad (peace be upon him and his family) to several pharaohs, such as Abu Jahl, Utba ibn Rabi'a, Shayba, Abu al-Bakhtari, Nadr ibn al-Harith, Ubayy ibn Khalaf, Munabbih and Nubayh the two sons of al-Hajjaj, and the five mockers: Walid ibn al-Mughira al-Makhzumi, al-As ibn Wa'il al-Sahmi, al-Aswad ibn Abd Yaghuth al-Zuhri, al-Aswad ibn al-Muttalib, and al-Harith ibn al-Talatila. He showed them signs in the horizons and within themselves until the truth became clear to them."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: શામનો એક યહૂદી માણસ, જેણે તૌરાત, ઇન્જીલ, ઝબૂર અને અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) ના સહીફા વાંચ્યા હતા અને તેમની દલીલોની જાણકારી ધરાવતો હતો, એક એવી મજલિસમાં દાખલ થયો જ્યાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના સહાબીઓ હાજર હતા. અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) પણ હતા, અને ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) અને અબૂ મઅબદ જુહની પણ. તેણે કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની ઉમ્મત! તમે કોઈ પણ પયગંબર માટે કોઈ પણ મરતબો કે મંઝિલત છોડી નથી, પરંતુ તે બધું તમારા પયગંબર માટે દાવો કર્યો છે. શું તમે મારા સવાલોના જવાબ આપશો?" લોકોએ તેનાથી મોઢું ફેરવી લીધું. ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "હા! અલ્લાહે કોઈ પણ પયગંબરને કોઈ દરજ્જો કે કોઈ રસૂલને કોઈ ફઝીલત નથી આપી, સિવાય કે તે બધું અમારા પયગંબરમાં એકત્ર કરી દીધું છે અને તે હઝરતને કેટલાય ગણું વધારે અતા કર્યું છે." યહૂદીએ કહ્યું: "શું તમે મારો જવાબ આપશો?" ફરમાવ્યું: "હા!" યહૂદીએ કહ્યું: "અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ને ફિરઔન પાસે મોકલ્યા અને તેને આયતે કુબરા [મહાન નિશાની] દેખાડી." અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "એવું જ છે, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને કેટલાય ફિરઔનો તરફ મોકલ્યા, જેમ કે અબૂ જહલ, ઉત્બા બિન રબીઆ, શયબા, અબુલ બખ્તરી, નઝ્ર બિન હારિસ, ઉબય્ય બિન ખલફ, મુનબ્બહ અને નબીહ - હજ્જાજના બે પુત્રો, અને પાંચ મશ્કરી કરનારાઓ - વલીદ બિન મુગીરહ મખ્ઝૂમી, આસ બિન વાઇલ સહમી, અસ્વદ બિન અબ્દે યગૂસ ઝુહરી, અસ્વદ બિન મુત્તલિબ અને હારિસ બિન તલાતિલહ. તેમને આફાક [ક્ષિતિજો] અને પોતાના નફ્સોમાં મોઅજિઝાઓ દેખાડ્યા ત્યાં સુધી કે તેમના માટે હકીકત સ્પષ્ટ થઈ ગઈ."