عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌أَبِی‌الْحَسَنِ الْبَصْرِیِّ قَالَ: لَمَّا قَدِمَ عَلَیْنَا أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) الْبَصْرَهًَْ مَرَّ بِی وَ أَنَا أَتَوَضَّأُ فَقَالَ یَا غُلَامُ أَحْسِنْ وُضُوءَکَ یُحْسِنِ اللَّهُ إِلَیْکَ ثُمَّ جَازَنِی فَأَقْبَلْتُ أَقْفُو أَثَرَهُ فَحَانَتْ مِنْهُ الْتِفَاتَهًًْ فَنَظَرَ إِلَیَّ فَقَالَ یَا غُلَامُ أَ لَکَ إِلَیَّ حَاجَهًٌْ قُلْتُ نَعَمْ عَلِّمْنِی کَلَاماً یَنْفَعُنِی اللَّهُ بِهِ فَقَال ... اعْلَمْ یَا عَبْدَاللَّهِ أَنَّ کُلَّ عَامِلٍ فِی الدُّنْیَا لِلْآخِرَهًِْ لَا بُدَّ أَنْ یُوَفَّی أَجْرَ عَمَلِهِ فِی الْآخِرَهًِْ وَ کُلُّ عَامِلِ دُنْیَا لِلدُّنْیَا عُمَالَتُهُ فِی الْآخِرَهًِْ نَارُ جَهَنَّمَ ثُمَّ تَلَا أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَوْلَهُ تَعَالَی فَأَمَّا مَنْ طَغی وَ آثَرَ الْحَیاةَ الدُّنْیا فَإِنَّ الْجَحِیمَ هِیَ الْمَأْوی.
امام علی (علیه السلام)- حسن بصری روایت کند هنگامی‌که امیرالمؤمنین علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) به بصره آمد بر من گذشت و من وضو می‌گرفتم به من فرمود: «پسر وضویت را خوب بگیر! خدا به تو نیکی کند». بعد از من گذشت، من دنبالش رفتم، سپس به من توجّه کرد و فرمود: «ای پسر! به من نیازی داری»؟ گفتم: «آری! به من سخنی بیاموز که خدا مرا سودی دهد به آن سخن». فرمود: «... بنده‌ی خدا! بدان که هرکس در دنیا برای آخرت کار کند ناگزیر پاداش عملش به تمام و کمال به او داده شود و هرکس به امور دینی به‌جهت دستیابی به دنیا عمل کند، اجر و پاداش وی در آخرت آتش دوزخ خواهد بود». سپس امیرالمؤمنین (علیه السلام) این آیات را تلاوت نمود: «فَأَمَّا مَنْ طَغی* وَ آثَرَ الْحَیاةَ الدُّنْیا* فَإِنَّ الْجَحِیمَ هِیَ الْمَأْوی».
Imam Ali (peace be upon him): Hasan al-Basri narrates: when Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) came to Basra, he passed by me while I was performing wudu. He said to me: "Boy, perform your wudu well! May Allah do good to you." Then he passed by me and I followed after him. He then turned to me and said: "Boy! Do you need something from me?" I said: "Yes! Teach me a saying by which Allah will benefit me." He said: "... Servant of Allah! Know that whoever acts in this world for the sake of the hereafter, the reward of his deed will inevitably be given to him in full in the hereafter; and whoever acts in religious matters in order to attain this world, his wage and recompense in the hereafter will be the fire of Hell." Then Amir al-Mu'minin (peace be upon him) recited these verses: فَأَمَّا مَنْ طَغی* وَ آثَرَ الْحَیاةَ الدُّنْیا* فَإِنَّ الْجَحِیمَ هِیَ الْمَأْوی [But as for him who was inordinate and preferred the life of this world, surely Hell is the abode].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હસન બસરી રિવાયત કરે છે કે જ્યારે અમીરુલ મુઅમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) બસરા આવ્યા ત્યારે તેઓ મારી પાસેથી પસાર થયા અને હું વુઝુ કરી રહ્યો હતો. તેમણે મને ફરમાવ્યું: 'દીકરા! તારું વુઝુ સારી રીતે કર! અલ્લાહ તારી સાથે ભલાઈ કરે.' પછી તેઓ મારી પાસેથી પસાર થયા, હું તેમની પાછળ ગયો, પછી તેમણે મારા તરફ ધ્યાન આપ્યું અને ફરમાવ્યું: 'ઓ દીકરા! શું તારે મારી પાસે કોઈ કામ છે?' મેં કહ્યું: 'જી હા! મને એવી વાત શીખવો કે જેનાથી અલ્લાહ મને ફાયદો આપે.' તેમણે ફરમાવ્યું: '... અલ્લાહના બંદા! જાણી લે કે જે કોઈ દુનિયામાં આખેરત માટે અમલ કરે છે તેને તેના અમલનો બદલો આખેરતમાં પૂરેપૂરો આપવામાં આવશે, અને જે કોઈ દીની બાબતોમાં દુનિયા હાંસલ કરવા માટે અમલ કરે, તેનો બદલો અને અજ્ર આખેરતમાં જહન્નમની આગ હશે.' પછી અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ આ આયતોની તિલાવત ફરમાવી: فَأَمَّا مَنْ طَغی* وَ آثَرَ الْحَیاةَ الدُّنْیا* فَإِنَّ الْجَحِیمَ هِیَ الْمَأْوی [પરંતુ જેણે સરકશી કરી અને દુનિયાના જીવનને પસંદ કર્યું, તો ખરેખર જહન્નમ જ તેનું ઠેકાણું છે].