فَأَمَرَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) أَصْحَابَهُ بِالْخُرُوجِ لِیَأْخُذُوهَا فَأَخْبَرَهُمْ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی قَدْ وَعَدَهُ إِحْدَی الطَّائِفَتَیْنِ إِمَّا الْعِیرُ أَوْ قُرَیْشٌ إِنْ أَظْفَرَ بِهِمْ فَخَرَجَ فِی ثَلَاثِمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا فَلَمَّا قَارَبَ بَدْراً کَانَ أَبُوسُفْیَانَ فِی الْعِیرِ فَلَمَّا بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَدْ خَرَجَ یَتَعَرَّضُ الْعِیرَ خَافَ خَوْفاً شَدِیداً أفَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِالرَّحِیلِ حَتَّی نَزَلَ عِشَاءً عَلَی مَاءِ بَدْرٍ وَ هِیَ الْعُدْوَهًُْ الشَّامِیَّهًُْ أوَ حَمَلَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) عَلَی إِبْلِیسَ فَطَلَبَهُ حَتَّی غَاصَ فِی الْبَحْرِ وَ قَالَ رَبِّ أَنْجِزْ لِی مَا وَعَدْتَنِی مِنَ الْبَقَاءِ إِلَی یَوْمِ الدِّینِ وَ رُوِیَ فِی خَبَرٍ أَنَّ إِبْلِیسَ الْتَفَتَ إِلَی جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) وَ هُوَ فِی الْهَزِیمَهًِْ فَقَالَ یَا هَذَا أَ بَدَا لَکُمْ فِیمَا أَعْطَیْتُمُونَا فَقِیلَ لِأَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) أَ تَرَی کَانَ یَخَافُ أَنْ یَقْتُلَهُ فَقَالَ لَا وَ لَکِنَّهُ کَانَ یَضْرِبُهُ ضَرْبَهًًْ یَشِینُهُ مِنْهَا إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًْ أوَ خَرَجَ أَبُوجَهْلٍ مِنْ بَیْنِ الصَّفَّیْنِ فَقَالَ اللَّهُمَّ أَقْطَعَنَا الرَّحِمَ وَ آتَانَا بِمَا لَا نَعْرِفُهُ فَأَحِنْهُ الْغَدَاهًَْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَی رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَکُمُ الْفَتْحُ وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِیَ عَنْکُمْ فِئَتُکُمْ شَیْئاً وَ لَوْ کَثُرَتْ وَ أَنَّ اللهَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَفّاً مِنْ حَصًی فَرَمَی بِهِ فِی وُجُوهِ قُرَیْشٍ وَ قَالَ شَاهَتِ الْوُجُوهُ فَبَعَثَ اللَّهُ رِیَاحاً تَضْرِبُ وُجُوهَ قُرَیْشٍ فَکَانَتِ الْهَزِیمَهًْ.
امام صادق ( پیامبر (به یارانش دستور داد از مدینه خارج شوند تا کاروان تجاری مکّه را مصادره کنند و یارانش را باخبر ساخت که خداوند به او وعده‌ی پیروزی بر یکی از دو گروهِ کاروان تجاری و یا [سپاهِ] قریش را داده است. پیامبر (به همراه سیصدوسیزده نفر از مدینه خارج گردید. چون به نزدیکی منطقه‌ی بدر رسید، ابوسفیان در میان کاروان تجاری بود، هنگامی‌که به او خبر رسید که رسول خدا (به قصد کاروان تجاری از مدینه خارج شده است به شدّت ترسید. رسول خدا (دستور حرکت صادر فرمود تا اینکه اوّل شب به [چاه‌های] آب بدر کنار دامنه‌ی کوه که طرف سرزمین شام بود، رسید و جبرئیل بر ابلیس حمله‌ور شد و او را تعقیب کرد تا اینکه ابلیس در دریا فرورفت و گفت: «پروردگارا! به آن وعده‌ای که به من دادی که تا روز جزا زنده بمانم وفا کن». و در روایتی آمده است: «ابلیس درآن‌حالِ شکست، رو به جبرئیل کرده و گفت: «آیا در آن فرصتی که به من دادید تغییری حاصل شده است»؟! از امام صادق (سؤال شد: «آیا به نظر شما ابلیس ترسید که جبرئیل او را به هلاکت برساند»؟ فرمود: «نه! ولی جبرئیل ضربه‌ای بر او وارد می‌کرد که تا روز قیامت او را لکّه‌دار و ننگین می‌ساخت». و ابوجهل از میان دو سپاه خارج شده و گفت: «خداوندا! محمّد (رابطه‌ی خویشاوندی ما را قطع نموده و چیزی برایمان آورد که آن را نمی‌شناسیم؛ صبحگاهان او را نابود ساز». دراین‌هنگام خداوند این آیه را بر پیامبرش (نازل فرمود: إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَکُمُ الْفَتْحُ وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِیَ عَنْکُمْ فِئَتُکُمْ شَیْئاً وَ لَوْ کَثُرَتْ وَ أَنَّ اللهَ مَعَ المُؤْمِنِینَ. آنگاه رسول خدا (مُشتی از سنگ‌ریزه برداشته به‌سوی مشرکان پاشید و فرمود: «رویتان زشت باد»! و خداوند بادی فرو فرستاد که بر چهره‌ی قریش می‌زد و همین باعث شکست آن‌ها شد.
Imam Sadiq (peace be upon him): The Prophet (peace be upon him and his family) commanded his companions to set out from Medina to seize the trade caravan of Mecca, and he informed his companions that Allah had promised him victory over one of the two groups — either the trade caravan or [the army of] Quraysh. The Prophet (peace be upon him and his family) set out from Medina with three hundred and thirteen men. When he drew near the region of Badr, Abu Sufyan was with the trade caravan, and when word reached him that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had set out from Medina intending [to intercept] the trade caravan, he was gripped by intense fear. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) gave the order to move on, until at nightfall he reached the [wells of] water at Badr on the flank of the mountain that faced the land of Sham. And Jibra'il (peace be upon him) charged at Iblis and pursued him until Iblis plunged into the sea, and he said: "My Lord! Fulfil for me the promise You gave me, that I would remain alive until the Day of Recompense." And in another narration it is reported: "Iblis, in that state of defeat, turned to Jibra'il (peace be upon him) and said: 'Has some change occurred in that respite you granted me?'" Imam Sadiq (peace be upon him) was asked: "In your view, was Iblis afraid that Jibra'il would destroy him?" He said: "No! But Jibra'il was going to strike him a blow that would leave him stained and disgraced until the Day of Resurrection." And Abu Jahl stepped out from between the two armies and said: "O Allah! Muhammad (peace be upon him and his family) has severed our ties of kinship and brought us something we do not recognise; destroy him this morning." At that moment Allah sent down this verse to His Prophet (peace be upon him and his family): إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَکُمُ الْفَتْحُ وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِیَ عَنْکُمْ فِئَتُکُمْ شَیْئاً وَ لَوْ کَثُرَتْ وَ أَنَّ اللهَ مَعَ المُؤْمِنِینَ [If you demanded a Judgement, the Judgement has then indeed come to you; and if you desist, it will be better for you; and if you turn back (to fight), We (too) shall turn back, and your forces shall avail you nothing, though they may be many, and (know) that Allah is with the believers]. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) took a handful of pebbles and flung them at the polytheists and said: "May your faces be disfigured!" And Allah sent down a wind that struck the faces of Quraysh, and that was the cause of their defeat.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) પોતાના સાથીઓને હુકમ કર્યો કે મદીનાથી બહાર નીકળે જેથી મક્કાના વેપારી કાફલાને કબ્જે કરે, અને પોતાના સાથીઓને જાણ કરી કે અલ્લાહે તેમને બે જૂથોમાંથી એક પર — યા તો વેપારી કાફલો, યા તો [કુરૈશના લશ્કર] — વિજયનું વચન આપ્યું છે. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ત્રણસો તેર માણસો સાથે મદીનાથી બહાર નીકળ્યા. જ્યારે તેઓ બદરના વિસ્તારની નજીક પહોંચ્યા, ત્યારે અબૂ સુફિયાન વેપારી કાફલા વચ્ચે હતો; જ્યારે તેને ખબર મળી કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) વેપારી કાફલાના ઈરાદે મદીનાથી બહાર નીકળ્યા છે, તો તે સખત ડરી ગયો. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ચાલવાનો હુકમ આપ્યો, ત્યાં સુધી કે રાત્રિની શરૂઆતમાં તેઓ બદરના [કૂવાઓના] પાણી પાસે પહોંચ્યા, જે પર્વતની તળેટીએ શામની ધરતી તરફ હતું, અને જિબ્રઈલે ઈબ્લીસ પર હુમલો કર્યો અને તેનો પીછો કર્યો, ત્યાં સુધી કે ઈબ્લીસ દરિયામાં ડૂબી ગયો અને કહ્યું: "પરવરદિગાર! તે વચન કે તેં મને આપ્યું હતું કે હું કયામતના દિવસ સુધી જીવતો રહીશ, તે પૂરું કર". અને એક રિવાયતમાં આવ્યું છે: "ઈબ્લીસે તે હારેલી હાલતમાં જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) તરફ ફરીને કહ્યું: 'શું તે મુદ્દતમાં જે તમે મને આપી હતી કંઈ પરિવર્તન થયું છે?'". ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું: "શું તમારા મતે ઈબ્લીસ ડરી ગયો કે જિબ્રઈલ તેને હલાક કરી નાખશે?" તમે ફરમાવ્યું: "ના! પણ જિબ્રઈલ તેને એવો ફટકો મારવાના હતા કે જે તેને કયામતના દિવસ સુધી કલંકિત અને શરમિંદો બનાવી દેત". અને અબૂ જહલ બે લશ્કરો વચ્ચેથી બહાર નીકળ્યો અને કહ્યું: "અય અલ્લાહ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) અમારા સગપણના સંબંધો તોડી નાખ્યા છે અને અમારા માટે એવી વસ્તુ લાવ્યા છે જેને અમે ઓળખતા નથી; આ સવારે તેમને નાબૂદ કરી દે". આ સમયે અલ્લાહે આ આયત પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ કરી: إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَکُمُ الْفَتْحُ وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِیَ عَنْکُمْ فِئَتُکُمْ شَیْئاً وَ لَوْ کَثُرَتْ وَ أَنَّ اللهَ مَعَ المُؤْمِنِینَ [જો તમે ફેંસલો માગતા હતા તો ખરેખર ફેંસલો તમારી પાસે આવી ગયો છે; અને જો તમે અટકી જાઓ તો તે તમારા માટે વધુ સારું છે; અને જો તમે (લડવા માટે) પાછા આવશો તો અમે પણ પાછા આવીશું, અને તમારા લશ્કરો તમારા કંઈ કામ નહીં આવે, ભલે તે ગમે તેટલા બહુ હોય, અને (જાણી લો કે) અલ્લાહ મોમિનોની સાથે છે]. પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) એક મુઠ્ઠી કાંકરીઓ લઈને મુશરિકો તરફ ફેંકી અને ફરમાવ્યું: "તમારા ચહેરા બગડી જાઓ!" અને અલ્લાહે એવો પવન મોકલ્યો જે કુરૈશના ચહેરાઓ પર લાગતો હતો, અને એ જ તેમની હારનું કારણ બન્યું.