اى كسانى كه ايمان آوردهايد! دعوت خدا و پيامبر را اجابت كنيد هنگامىكه شما را بهسوى چيزى مىخواند كه شما را حيات مىبخشد؛ و بدانيد خداوند [بهاندازهاى به شما نزديك است كه] ميان انسان و قلب او حايل مىشود، و [همه‌ی شما] بهسوى او محشور مىشويد.
O you who believe! answer (the call of) Allah and His Apostle when he calls you to that which gives you life; and know that Allah intervenes between man and his heart, and that to Him you shall be gathered.
અય ઇમાન લાવનારાઓ ! અલ્લાહ અને રસૂલને જવાબ આપો જ્યારે તમને એવી ચીઝ તરફ બોલાવે છે કે જે તમને ઝિંદગી આપે છે અને જાણી લો કે અલ્લાહ ઇન્સાન અને તેના દિલના વચ્ચે હાએલ (આડ) છે, અને એ કે તમે સર્વે તેની તરફ મહેશૂર કરવામાં આવશો.
نَزَلَتْ فِی وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام).
امام صادق ( این آیه درباره‌ی ولایت علی (نازل شد.
Imam Sadiq (peace be upon him): This verse was revealed concerning the wilayah (guardianship) of Ali (peace be upon him).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત (વલી હોવા) વિશે નાઝિલ થઈ.
فِی قَوْلِهِ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ یَقُولُ وَلَایَهًُْ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام)فَإِنَّ اتِّبَاعَکُمْ إِیَّاهُ وَ وَلَایَتَهُ أَجْمَعُ لِأَمْرِکُمْ وَ أَبْقَی لِلْعَدْلِ فِیکُم.
امام باقر ( یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ؛ یعنی ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (زیرا پیروی از ولایتش موجب بقای عدالت و نظام اجتماع شما خواهد بود.
Imam Baqir (peace be upon him): يا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ [O you who believe! Answer (the call of) Allah and His Messenger when He calls you to that which gives you life]; that is, the wilayah (guardianship) of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), because following his wilayah will be the cause of the endurance of justice and of the order of your society.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): يا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ [હે ઈમાન લાવેલાઓ! જ્યારે અલ્લાહ અને તેના રસૂલ તમને એવી વસ્તુ તરફ બોલાવે જે તમને જીવન બક્ષે ત્યારે તેમનો જવાબ આપો]; એટલે કે અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત (વલી હોવા), કારણ કે તેમની વિલાયતનું અનુસરણ તમારા સમાજમાં ન્યાય અને વ્યવસ્થાના ટકી રહેવાનું કારણ બનશે.
وَ قَوْلُهُ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ قَالَ الْحَیَاهًُْ الْجَنَّهًُْ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( [در آیه:] یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ؛ حیات یعنی بهشت.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): [In the verse:] يا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ [O you who believe! Answer (the call of) Allah and His Messenger when He calls you to that which gives you life]; life means Paradise.
અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): [આયતમાં:] يا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ [હે ઈમાન લાવેલાઓ! જ્યારે અલ્લાહ અને તેના રસૂલ તમને એવી વસ્તુ તરફ બોલાવે જે તમને જીવન બક્ષે ત્યારે તેમનો જવાબ આપો]; હયાત એટલે જન્નત.
اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ یَعْنِی الْخُلُودُ فِی الْجَنَّهًِْ وَ الدَّلِیلُ عَلَی ذَلِکَ قَوْلُهُ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوانُ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ؛ مراد [از حیات در این آیه] جاودانگی در بهشت است و دلیل بر این مدّعا، آیه: و زندگی واقعی سرای آخرت است. ( عنکبوت/۶۴ ) می‌باشد.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ [Answer (the call of) Allah and His Messenger when He calls you to that which gives you life]; what is meant [by life in this verse] is eternity in Paradise, and the proof of this claim is the verse: "And indeed the abode of the Hereafter — that is truly life." (al-Ankabut/64).
અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ [અલ્લાહ અને તેના રસૂલનો જવાબ આપો જ્યારે તે તમને એવી વસ્તુ તરફ બોલાવે જે તમને જીવન બક્ષે]; [આ આયતમાં હયાતથી] મુરાદ જન્નતમાં હમેશા રહેવું છે, અને આ દાવાની દલીલ આ આયત છે: "અને ખરેખર આખિરતનું ઘર જ સાચું જીવન છે." (સૂરએ અન્કબૂત/૬૪).
إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَنْزَلَ الْقُرْآنَ عَلَی سَبْعَهًِْ أَقْسَامٍ کُلٌّ مِنْهَا شَافٍ کَافٍ وَ هِیَ أَمْرٌ وَ زَجْرٌ وَ تَرْغِیبٌ وَ تَرْهِیبٌ وَ جَدَلٌ وَ مَثَلٌ وَ قِصَصٌ ... وَالْأَمْرُ وَ النَّهْیُ وَجْهٌ وَاحِدٌ لَا یَکُونُ مَعْنًی مِنْ مَعَانِی الْأَمْرِ إِلَّا وَ یَکُونُ بَعْدَ ذَلِکَ نَهْیاً وَ لَا یَکُونُ وَجْهٌ مِنْ وُجُوهِ النَّهْیِ إِلَّا وَ مُقِرُّونَ بِهِ الْأَمْرَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ.. فَأَخْبَرَ سُبْحَانَهُ أَنَّ الْعِبَادَ لَا یَحْیَوْنَ إِلَّا بِالْأَمْرِ وَ النَّهْیِ.
امام علی ( خداوند تبارک‌وتعالی قرآن را بر هفت قِسم نازل فرموده که هر قسم آن، شفادهنده و بی‌نیازکننده است. و آن هفت قسم عبارت است از: امر، نهی، تشویق، تهدید، جَدل، مَثَل و داستان‌ها. امر و نهی در یک جهت هستند چون معنایی از معانی امر نیست مگر اینکه بعدش نهی می‌آید و گونه‌ای از نهی نیست مگر اینکه همراهش امر می‌آورند. خداوند متعال فرموده است: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ. خداوند با این آیه خبر داده است که بندگان جز با امر و نهی زنده نمی‌باشند.
Imam Ali (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, revealed the Quran in seven categories, each of which is healing and sufficient. Those seven categories are: command, prohibition, encouragement, warning, disputation, parable, and stories. Command and prohibition are in one direction, for there is no meaning among the meanings of command except that a prohibition comes after it, and there is no kind of prohibition except that a command comes with it. Allah the Exalted has said: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ [O you who believe! Answer (the call of) Allah and His Messenger when he calls you to that which gives you life]. Through this verse, Allah has informed us that the servants do not live except through command and prohibition.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ કુરઆનને સાત પ્રકારો પર નાઝિલ કર્યું છે, જેમાંનો દરેક પ્રકાર શિફા આપનાર અને બેનિયાઝ કરનાર છે. અને તે સાત પ્રકાર આ છે: આદેશ, નિષેધ, પ્રોત્સાહન, ધમકી, ચર્ચા, ઉદાહરણ અને કિસ્સાઓ. આદેશ અને નિષેધ એક જ દિશામાં છે, કારણ કે આદેશના અર્થોમાંથી કોઈ અર્થ એવો નથી કે જેની પછી નિષેધ ન આવે, અને નિષેધનો કોઈ પ્રકાર એવો નથી કે જેની સાથે આદેશ ન લાવવામાં આવે. અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું છે: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ [હે ઈમાનવાળાઓ! અલ્લાહ અને તેના રસૂલની દાવત કબૂલ કરો જ્યારે તેઓ તમને એવી વસ્તુ તરફ બોલાવે જે તમને હયાત આપે છે]. અલ્લાહે આ આયત વડે ખબર આપી છે કે બંદાઓ આદેશ અને નિષેધ સિવાય જીવંત નથી.
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) دَعَا أَبَا سَعِیدٍ الْخُدْرِیَ وَ هُوَ فِی الصَّلَاهًِْ فَلَمْ یُجِبْهُ فَوَبَّخَهُ وَ قَالَ أَ لَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ اللَّه: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ.
پیامبر ( رسول خدا (ابوسعید خُدری را نزد خود فراخواند و او چون مشغول نمازخواندن بود جواب ایشان را نداد، به همین‌خاطر پیامبر (او را توبیخ نموده و فرمود: «آیا این کلام الهی را نشنیده‌ای که می‌فرماید: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ»؟!
The Prophet (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) called Abu Sa'id al-Khudri to himself, and since he was busy performing the prayer, he did not answer him. For this reason, the Prophet (peace be upon him and his family) rebuked him and said: "Have you not heard this divine speech which says: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ [O you who believe! Answer (the call of) Allah and His Messenger when he calls you]?!"
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અબૂ સઈદ ખુદરીને પોતાની પાસે બોલાવ્યા અને તેઓ નમાઝ પઢવામાં મશગૂલ હોવાથી તેમણે જવાબ ન આપ્યો, આ કારણે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમને ઠપકો આપ્યો અને ફરમાવ્યું: "શું તેં આ ઇલાહી કલામ સાંભળ્યો નથી જે ફરમાવે છે: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ [હે ઈમાનવાળાઓ! અલ્લાહ અને તેના રસૂલની દાવત કબૂલ કરો જ્યારે તેઓ તમને બોલાવે]?!"
وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ یَقُولُ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ الْمُؤْمِنِ وَ مَعْصِیَتِهِ أَنْ تَقُودَهُ إِلَی النَّارِ وَ یَحُولُ بَیْنَ الْکَافِرِ وَ بَیْنَ طَاعَتِهِ أَنْ یَسْتَکْمِلَ بِهَا الْإِیمَانَ.
امام باقر ( آیه: وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ؛ یعنی بین مؤمن و معصیت او فاصله می‌شود تا او را به جانب آتش نکشاند؛ و بین کافر و اطاعت او از خدا فاصله می‌شود تا نتواند ایمان خود را کامل کند.
Imam Baqir (peace be upon him): The verse: وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ [And know that Allah intervenes between man and his heart]; means that He comes between the believer and his sin, so that it does not drag him toward the Fire; and He comes between the disbeliever and his obedience to Allah, so that he cannot complete his faith.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આયત: وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ [અને જાણી લો કે અલ્લાહ માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે આડ બની જાય છે]; એટલે કે મોમિન અને તેના ગુનાહની વચ્ચે અંતર પડી જાય છે જેથી તે તેને આગ તરફ ન ખેંચી જાય; અને કાફિર અને અલ્લાહની તેની ઇતાઅતની વચ્ચે અંતર પડી જાય છે જેથી તે પોતાના ઈમાનને પૂર્ણ ન કરી શકે.
ِعَنْ حَمْزَهًَْبْنِالطَّیَّارِ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ قَالَ هُوَ أَنْ یَشْتَهِیَ الشَّیْءَ بِسَمْعِهِ وَ بَصَرِهِ وَ لِسَانِهِ وَ یَدِهِ أَمَا إِنْ هُوَ غَشِیَ شَیْئاً بِمَا یَشْتَهِی فَإِنَّهُ لَا یَأْتِیهِ إِلَّا وَ قَلْبُهُ مُنْکِرٌ لَا یَقْبَلُ الَّذِی یَأْتِی یَعْرِفُ أَنَّ الْحَقَّ لَیْسَ فِیه.
امام صادق ( حمزهًْبنطیّار از امام صادق (درباره‌ی این سخن خدای تبارک‌وتعالی: یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ روایت می‌کند که فرمود: «آن چیزی است که بنده با گوش و چشم و زبان و دست به انجام آن رغبت پیدا می‌کند و در عین حالی که آن را انجام می دهد، قلبش از آن متنفّر است و می‌داند که آن کار حقّ نیست».
Imam Sadiq (peace be upon him): Hamzah ibn al-Tayyar narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) about this saying of Allah, Blessed and Exalted: یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ [He intervenes between man and his heart], that he said: "It is when the servant, with his ear, eye, tongue, and hand, inclines toward doing something, and at the very time he does it, his heart detests it and he knows that this act is not the truth."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્ઝા બિન તય્યાર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી અલ્લાહ તબારક વ તઆલાના આ કથન: یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ [તે માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે આડ બની જાય છે] વિશે રિવાયત કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "તે એ છે કે બંદો કાન, આંખ, જીભ અને હાથ વડે કોઈ કામ કરવાની ઇચ્છા કરે છે અને તે જ સમયે જ્યારે તે તેને અંજામ આપી રહ્યો હોય, ત્યારે તેનું દિલ તેનાથી નફરત કરે છે અને જાણે છે કે તે કામ હક નથી."
ِعَنْ حَمْزَهًَْبْنِالطَّیَّارِ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) وَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ قَالَ یَشْتَهِی سَمْعُهُ وَ بَصَرُهُ وَ لِسَانُهُ وَ یَدُهُ وَ قَلْبُهُ أَمَّا إِنَّهُ هُوَ عَسَی شَیْءٌ {غَشِیَ شَیْئاً} مِمَّا یَشْتَهِی فَإِنَّهُ لَا یَأْتِیهِ إِلَّا وَ قَلْبُهُ مُنْکِرٌ لَا یَقْبَلُ الَّذِی یَأْتِی یَعْرِفُ أَنَّ الْحَقَّ غَیْرُه.
امام صادق ( حمزهًْبنطیّار از امام صادق (نقل کرده است که فرمود: «از ایشان درباره‌ی این سخن خدای تبارک‌وتعالی: یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ پرسیدم. فرمود: «با گوش و چشم و دست و زبان و قلبش به کاری رغبت پیدا می‌کند، امّا اگر مرتکب کاری می‌شود که به آن رغبت دارد، آن را انجام نمی‌دهد، مگر اینکه قلبش آن کار را انکار می‌کند (نمی‌پسندد) و کاری را که درحال انجام آن است، نمی‌پذیرد و می‌داند که حق، غیر از آن است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Hamzah ibn al-Tayyar has narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: "I asked him about this saying of Allah, Blessed and Exalted: یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ [He intervenes between man and his heart]. He said: 'With his ear, eye, hand, tongue and heart he inclines toward a deed; but if he commits a deed toward which he inclines, he does not carry it out except that his heart denies (does not approve) it, and does not accept the deed he is carrying out, and knows that the truth is other than that.'"
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્ઝા બિન તય્યારે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી નકલ કર્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "મેં તેમને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાના આ કથન: یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ [તે માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે આડ બની જાય છે] વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: 'કાન, આંખ, હાથ, જીભ અને દિલ વડે તે કોઈ કામની ઇચ્છા કરે છે, પરંતુ જો તે એવું કામ કરે છે જેની તે ઇચ્છા ધરાવે છે, તો તેને અંજામ આપતો નથી સિવાય કે તેનું દિલ તે કામનો ઇન્કાર કરે (પસંદ કરતું નથી) અને જે કામ તે અંજામ આપી રહ્યો હોય તેને સ્વીકારતું નથી અને જાણે છે કે હક તેના સિવાય છે.'"
هَذَا الشَّیْءُ یَشْتَهِیهِ الرَّجُلُ بِقَلْبِهِ وَ سَمْعِهِ وَ بَصَرِهِ لَا یَتُوقُ نَفْسُهُ إِلَی غَیْرِ ذَلِکَ فَقَدْ حِیلَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ قَلْبِهِ إِلَّا ذَلِکَ الشَّیْءَ.
امام باقر ( چیزی که انسان با قلب و گوش و چشمش به آن رغبت پیدا می‌کند و جانش به چیز دیگری اشتیاق پیدا نمی‌کند. در این‌صورت، خداوند میان او و رغبت قلبی اش به آن چیز، مانع قرار داده است.
Imam Baqir (peace be upon him): Something that a person becomes inclined to with his heart, his hearing and his sight, and his soul yearns for nothing other than it — in this case, Allah has placed a barrier between him and his heart's inclination toward that thing.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): એવી કોઈ વસ્તુ કે જેની તરફ માણસ પોતાના દિલ, કાન અને આંખથી રુચિ ધરાવે છે અને તેનો જીવ બીજી કોઈ વસ્તુની ઇચ્છા કરતો નથી. આ સ્થિતિમાં, અલ્લાહ તેની અને તે વસ્તુ પ્રત્યેની તેની દિલી રુચિની વચ્ચે અડચણ મૂકી દે છે.
عَنْ هِشَامِ‌بْنِ‌سَالِمٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ قَالَ یَحُولُ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ أَنْ یَعْلَمَ أَنَّ الْبَاطِلَ حَقٌّ وَ قَدْ قِیلَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ بِالْمَوْتِ وَ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ یَنْقُلُ الْعَبْدَ مِنَ الشَّقَاءَ إِلَی السَّعَادَهًِْ وَ لَا یَنْقُلُهُ مِنَ السَّعَادَهًِْ إِلَی الشَّقَاءِ.
امام صادق ( هشام‌بن‌سالم گوید: امام صادق (درباره‌ی این کلام خدای عزّوجلّ: وَ اعْلَمُواْ أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ المَرْءِ وَ قَلْبِهِ؛ فرمود: «خداوند بین انسان و بین اینکه باطلی را حق بداند مانع می‌شود. گفته شده است: «خدای تبارک‌وتعالی به‌وسیله‌ی مرگ بین انسان و قلب او مانع قرار می‌دهد». امام صادق (فرمود: «خداوند [ممکن است که] بنده را از شقاوت به سعادت منتقل کند، ولی او را از سعادت به شقاوت نمی برد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Hisham ibn Salim said: Imam Sadiq (peace be upon him), concerning this word of Allah the Mighty and Majestic: وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ [And know that Allah intervenes between man and his heart], said: "Allah places a barrier between a person and his considering falsehood to be truth. It has been said: 'Allah, the Blessed and Exalted, places a barrier between a person and his heart by means of death.'" Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Allah [may] transfer a servant from wretchedness to felicity, but He does not transfer him from felicity to wretchedness."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હિશામ બિન સાલિમ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના આ કલામ: وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ [અને જાણી લો કે અલ્લાહ માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે આડ બની જાય છે] વિશે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ માણસ અને તેના બાતિલને હક સમજવાની વચ્ચે અડચણ મૂકે છે. કહેવાયું છે: 'અલ્લાહ તબારક વ તઆલા મૃત્યુ દ્વારા માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે અડચણ મૂકે છે.'" ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ [શક્ય છે કે] બંદાને દુર્ભાગ્યથી સૌભાગ્ય તરફ લઈ જાય, પરંતુ તેને સૌભાગ્યથી દુર્ભાગ્ય તરફ લઈ જતો નથી."
وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ یَقُولُ: یَحُولُ بَیْنَ الْمُؤْمِنِ وَ مَعْصِیَتِهِ الَّتِی تَقُودُهُ إِلَی النَّارِ وَ یَحُولُ بَیْنَ الْکَافِرِ وَ بَیْنَ طَاعَتِهِ أَنْ یَسْتَکْمِلَ بِهِ الْإِیمَانَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ الْأَعْمَالَ بِخَوَاتِیمِهَا.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ اعْلَمُواْ أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمرْءِ وَ قَلْبِهِ؛ خداوند متعال میان بنده و معصیت، حایل و مانع قرار می‌دهد تا این معصیت، او را به‌سوی آتش هدایت نکند و میان کافر و اطاعت، مانعی قرار می‌دهد تا ایمان را به‌وسیله‌ی آن کامل نکند. بدانید که اعمال به عاقبت آن‌هاست.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمرْءِ وَ قَلْبِهِ [And know that Allah intervenes between man and his heart]; Allah the Exalted places a barrier between the servant and disobedience, so that this disobedience does not lead him toward the Fire, and He places a barrier between the disbeliever and obedience, so that he does not perfect faith through it. Know that deeds are [judged] by their endings.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمرْءِ وَ قَلْبِهِ [અને જાણી લો કે અલ્લાહ માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે આડ બની જાય છે]; અલ્લાહ તઆલા બંદા અને ગુનાહની વચ્ચે અડચણ મૂકે છે જેથી આ ગુનાહ તેને આગ તરફ ન લઈ જાય, અને કાફિર અને ઇતાઅત (આજ્ઞાપાલન)ની વચ્ચે અડચણ મૂકે છે જેથી તે તેના દ્વારા ઈમાનને પૂર્ણ ન કરી શકે. જાણી લો કે અમલો તેમના અંજામ પર [આધારિત] છે.
مَعْنَاهُ لایَسْتَیْقِنُ الْقَلْبُ أَنَ الْحَقَ بَاطِلٌ أَبَداً وَ لَا یَسْتَیْقِنُ أَنَّ الْبَاطِلَ حَقٌّ أَبَداً.
امام صادق ( هیچ‌گاه قلب یقین پیدا نمی‌کند که حقّ، باطل و باطل، حق است.
Imam Sadiq (peace be upon him): The heart never attains certainty that truth is falsehood, nor that falsehood is truth.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): દિલ ક્યારેય એ યકીન કરતું નથી કે હક બાતિલ છે અને બાતિલ હક છે.
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ أَیْ یَحُولُ بَیْنَ مَا یُرِیدُ اللَّهُ وَ بَیْنَ مَا یُرِیدُهُ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمرْءِ وَ قَلْبِه؛ ِ یعنی بین آنچه خدا خواسته و آنچه او خواسته است، فاصله می‌شود.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمرْءِ وَ قَلْبِهِ [Know that Allah intervenes between man and his heart]; that is, He comes between what Allah wills and what he wills.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمرْءِ وَ قَلْبِهِ [જાણી લો કે અલ્લાહ માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે આડ બની જાય છે]; એટલે કે અલ્લાહે જે ઇચ્છ્યું છે અને તેણે જે ઇચ્છ્યું છે તેની વચ્ચે અંતર પડી જાય છે.
یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ حُلْ بَیْنِی وَ بَیْنَ التَّعَرُّضِ لِسَخَطِکَ وَ أَقْبِلْ بِقَلْبِی إِلَی طَاعَتِکَ.
امام سجّاد ( یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمرْءِ وَ قَلْبِهِ [بخشی از مناجات امام زین‌العابدین (]: ای خدایی که میان انسان و قلب او حایل می‌شود؛ میان من و پرداختن به آنچه موجب خشم تو می‌شود فاصله بیانداز و دلم را به عبادتت متوجّه ساز.
Imam Sajjad (peace be upon him) [part of the munajat of Imam Zayn al-Abidin (peace be upon him)]: O يَا مَنْ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ [O One who intervenes between man and his heart]; O Allah who intervenes between man and his heart; place a barrier between me and engaging in what causes Your wrath, and turn my heart towards Your worship.
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ) [ઇમામ ઝયનુલ આબેદીન (અલયહિસ્સલામ)ની મુનાજાતનો ભાગ]: يَا مَنْ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ [હે તે અલ્લાહ જે માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે આડ બને છે]; હે તે અલ્લાહ જે માણસ અને તેના દિલની વચ્ચે આડ બને છે; મારી અને તારા ગુસ્સાનું કારણ બને તેવી બાબતોમાં પડવાની વચ્ચે અંતર મૂકી દે અને મારા દિલને તારી ઇબાદત તરફ વાળી દે.