عَنْ زُرَارَهًَْ عَنْ أَبِیجَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ قَالَ: مَا مِنْ عَبْدٍ إِلَّا وَ فِی قَلْبِهِ نُکْتَهًٌْ بَیْضَاءُ فَإِذَا أَذْنَبَ ذَنْباً خَرَجَ فِی النُّکْتَهًِْ نُکْتَهًٌْ سَوْدَاءُ فَإِنْ تَابَ ذَهَبَ ذَلِکَ السَّوَادُ وَ إِنْ تَمَادَی فِی الذُّنُوبِ زَادَ ذَلِکَ السَّوَادُ حَتَّی یُغَطِّیَ الْبَیَاضَ فَإِذَا غَطَّی الْبَیَاضَ لَمْ یَرْجِعْ صَاحِبُهُ إِلَی خَیْرٍ أَبَداً وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ کَلَّا بَلْ رانَ عَلی قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ.
امام باقر (علیه السلام)- در دل هر بندهی مؤمن یک لمحه سپید و نورانی است، پس اگر به ارتکاب گناهی دست یازد، در آن لمحه سپید نقطهی سیاهی پدید آید که اگر توبه و بازگشت نماید زائل شود و اگر در ارتکاب گناهان اصرار ورزد سیاهی بر سیاهی میافزاید تا روی آن لمحه سفید را میپوشاند، و چون سپیدی در زیر زنگار سیاهی ناپدید شود، صاحب آن دل روی رستگاری نمیبیند. و این است کلام خدای عزّوجلّ که میگوید: کَلَّا بَلْ رانَ عَلی قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ.
Imam Baqir (peace be upon him): In the heart of every believing servant there is a white, luminous spot. If he commits a sin, a black point appears on that white spot; if he repents and turns back, it disappears, but if he persists in committing sins, blackness is added upon blackness until it covers that white spot. And when the whiteness vanishes beneath the rust of blackness, the owner of that heart never again sees the path of salvation. And this is the word of Allah the Mighty and Majestic, who says: کَلَّا بَلْ رانَ عَلی قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ [Nay! rather, what they used to do has become like rust upon their hearts].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): દરેક મોમિન બંદાના દિલમાં એક સફેદ અને નૂરાની જગ્યા હોય છે, તો જો તે કોઈ ગુનાહ કરે તો તે સફેદ જગ્યા પર એક કાળું ટપકું પ્રગટ થાય છે, જો તે તૌબા કરે અને પાછો ફરે તો તે દૂર થઈ જાય છે, અને જો તે ગુનાહ કરવામાં ડટ્ટા રહે તો કાળાશ પર કાળાશ વધતી જાય છે ત્યાં સુધી કે તે સફેદ જગ્યાને ઢાંકી દે છે, અને જ્યારે સફેદી કાળાશના કાટ નીચે અદૃશ્ય થઈ જાય છે, ત્યારે તે દિલનો માલિક નજાતનો રસ્તો જોઈ શકતો નથી. અને આ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ની વાત છે જે ફરમાવે છે: کَلَّا بَلْ رانَ عَلی قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ [ના, બલ્કે તેમના દિલો પર તેમના કાર્યોનો કાટ ચઢી ગયો છે].