فِی قَوْلِهِ لَتَرْکَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ أَیْ لَتَصْعَدُنَّ لَیْلَهًَْ الْمِعْرَاجِ مِنْ سَمَاءٍ إِلَی سَمَاءٍ. ثُمَّ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله): لَمَّا کَانَتْ لَیْلَهًُْ الْمِعْرَاجِ کُنْتُ مِنْ رَبِّی قَابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنَی فَقَالَ لِی رَبِّی: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) السَّلَامُ عَلَیْکَ مِنِّی أَقْرِئْ مِنِّی عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) السَّلَامَ وَ قُلْ لَهُ: فَإِنِّی أُحِبُّهُ وَ أُحِبُّ مَنْ یُحِبُّهُ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) مِنْ حُبِّی لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ اشْتَقَقْتُ لَهُ اسْماً مِنْ أَسْمَائِی، فَأَنَا الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ وَ هُوَ عَلِیٌّ وَ أَنَا الْمَحْمُودُ وَ أَنْتَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لَوْ عَبَدَنِی عَبْدٌ أَلْفَ سَنَهًٍْ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً -قَالَ ذَلِکَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ- لَقِیَنِی یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ لَهُ عِنْدِی حَسَنَهًٌْ مِنْ حَسَنَاتِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام). قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَمَا لَهُمْ یَعْنِی الْمُنَافِقِینَ لَا یُؤْمِنُونَ یَعْنِی لَا یُصَدِّقُونَ بِهَذِهِ الْفَضِیلَهًِْ لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام).
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- در مورد این آیه نقل می‌کند: لَتَرْکَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ، منظور این است که در شب معراج ، از آسمانی به آسمان دیگری بالا می‌روید. پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌فرماید: «در شب معراج فاصله‌ی من از پروردگارم به‌اندازه‌ی دو سر یک کمان یا کمتر بود». و پروردگارم فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! درود من بر تو باد، و درود مرا به علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) برسان و به او بگو: من او را دوست دارم و دوستداران وی را دوست دارم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! به خاطر عشق و دوستی من به علی (علیه السلام)، نامی از نام های خودم را برای او مشتق کردم و برگزیدم؛ من علی (علیه السلام) عظیم هستم و او علی (علیه السلام) است، و من محمود و ستایش‌شده هستم و تو محمّد (صلی الله علیه و آله) هستی. اگر بنده‌ای نهصدوپنجاه سال مرا عبادت کند چهار بار این جمله را تکرار کرد درحالتی در روز قیامت مرا خواهد دید که تنها یکی از نیکی‌های علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) را نزد من خواهد یافت [به او خواهم داد]. خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: فَمَا لَهُمْ منظور، منافقان هستند که: لَا یُؤْمِنُونَ چرا این فضیلت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) را تصدیق و تأیید نمی‌کنند»؟
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) narrates regarding this verse: لَتَرْکَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ [That you shall most certainly enter one state after another] means that on the night of Mi'raj, you ascend from one heaven to another. The Prophet (peace be upon him and his family) says: "On the night of Mi'raj my distance from my Lord was the length of two ends of a bow or less." And my Lord said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! My peace be upon you, and convey my peace to Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and say to him: I love him and I love those who love him. O Muhammad (peace be upon him and his family)! Because of my love and affection for Ali (peace be upon him), I derived and chose a name for him from my own names; I am al-Ali al-Azim (the High, the Great) and he is Ali (peace be upon him), and I am al-Mahmud (the Praised) and you are Muhammad (peace be upon him and his family). If a servant were to worship me for nine hundred and fifty years" — He repeated this sentence four times — "he would meet me on the Day of Judgement in such a state that he would find only one of the good deeds of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) with me [I will give it to him]. Allah the Mighty and Majestic says: فَمَا لَهُمْ [But what is the matter with them] — meaning the hypocrites — لَا یُؤْمِنُونَ [that they do not believe] — why do they not affirm and acknowledge this virtue of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)?"
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયત વિષે વર્ણન કરે છે: લَتَرْکَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ [તમે ચોક્કસ એક હાલતથી બીજી હાલતમાં પ્રવેશશો] થી હેતુ એ છે કે મેરાજની રાત્રે, તમે એક આસમાનથી બીજા આસમાન સુધી ઉપર જાઓ છો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવે છે: "મેરાજની રાત્રે મારા અને મારા પરવરદિગાર વચ્ચેનું અંતર એક કમાનના બે છેડા જેટલું અથવા તેનાથી ઓછું હતું." અને મારા પરવરદિગારે ફરમાવ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા પર મારો સલામ, અને મારો સલામ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) ને પહોંચાડો અને તેમને કહો: હું તેમને ચાહું છું અને તેમને ચાહનારાઓને ચાહું છું. હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલી (અલયહિસ્સલામ) પ્રત્યેના મારા પ્રેમ અને મોહબ્બતના કારણે, મેં મારા નામોમાંથી એક નામ તેમના માટે વ્યુત્પન્ન કર્યું અને પસંદ કર્યું; હું અલ-અલી અલ-અઝીમ (ઉચ્ચ, મહાન) છું અને તેઓ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે, અને હું અલ-મહમૂદ (પ્રશંસિત) છું અને તમે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છો. જો કોઈ બંદો મારી નવસો પચાસ વર્ષ ઇબાદત કરે" — આ વાક્ય ચાર વાર દોહરાવ્યું — "તો કયામતના દિવસે તે મને એવી હાલતમાં જોશે કે તે મારી પાસે અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) ની નેકીઓમાંથી માત્ર એક જ નેકી મેળવશે [જે હું તેને આપીશ]. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: فَمَا لَهُمْ [પરંતુ તેમને શું થયું છે] થી હેતુ મુનાફિકો છે કે: لَا یُؤْمِنُونَ [કે તેઓ ઈમાન નથી લાવતા] શા માટે તેઓ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) ની આ ફઝીલતને તસ્દીક અને પુષ્ટિ નથી કરતા?"