عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّه (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ خَوِّفْنِی فَإِنَّ قَلْبِی قَدْ قَسَا فَقَالَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ اسْتَعِدَّ لِلْحَیَاهًِْ الطَّوِیلَهًِْ فَإِنَّ جَبْرَائِیلَ جَاءَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ قَاطِبٌ وَ قَدْ کَانَ قَبْلَ ذَلِکَ یَجِیءُ وَ هُوَ مُبْتَسِمٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): یَا جَبْرَئِیلُ جِئْتَنِی الْیَوْمَ قَاطِباً فَقَالَ: یَا مُحَمَّدُ قَدْ وُضِعَتْ مَنَافِخُ النَّارِ، فَقَالَ: وَ مَا مَنَافِخُ النَّارِ یَا جَبْرَئِیلُ فَقَالَ: یَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَمَرَ بِالنَّارِ فَنُفِخَ عَلَیْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّی ابْیَضَّتْ وَ نُفِخَ عَلَیْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّی احْمَرَّتْ ثُمَّ نُفِخَ عَلَیْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّی اسْوَدَّتْ، فَهِیَ سَوْدَاءُ مُظْلِمَهًٌْ لَوْ أَنَّ قَطْرَهًًْ مِنَ الضَّرِیعِ قَطَرَتْ فِی شَرَابِ أَهْلِ الدُّنْیَا لَمَاتَ أَهْلُهَا مِنْ نَتْنِهَا.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابوبصیر از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است: همانا جبرئیل غضبناک و عبوس نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمد درحالی‌که قبلاً وقتی می‌آمد خندان و شادمان بود. پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای جبرئیل امروز غضبناک و گرفته، نزد من آمده‌ای»؟! گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! شعله‌ورشدن آتش آغاز گردید». فرمود: «چگونه، ای جبرئیل»؟ گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) خدای عزّوجلّ به آتش فرمان داد پس هزار سال بر آتش دمید تا سفید شد سپس هزار سال بر آن دمید تا سرخ شد آنگاه هزار سال بر آتش دمید تا سیاه گشت، سیاه تاریک و ظلمانی، اگر قطره‌ای از خار بن‌تلخ و ضریع در شراب اهل دنیا بریزد همه از بوی تعفّن آن می‌میرند».
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Abu Basir narrated from Imam Sadiq (peace be upon him): Indeed Jibra'il came to the Prophet (peace be upon him and his family) angry and frowning, whereas before this, whenever he came he was smiling and cheerful. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "O Jibra'il, today you have come to me angry and gloomy?!" He said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! The kindling of the Fire has begun." He said: "How, O Jibra'il?" He said: "O Muhammad (peace be upon him and his family), Allah the Mighty and Majestic gave the command concerning the Fire, so it was blown upon for a thousand years until it turned white, then it was blown upon for a thousand years until it turned red, then it was blown upon for a thousand years until it turned black — black, dark and gloomy. If a drop of the bitter thorn-bush and al-dari' (a thorny plant of Hellfire) were to fall into the drink of the people of this world, they would all die from the stench of it."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- અબૂ બસીરે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કર્યું છે: ખરેખર જિબ્રઈલ ગુસ્સે અને ઉદાસ ચહેરે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા, જ્યારે કે આ પહેલાં જ્યારે પણ આવતા હતા ત્યારે હસતા અને પ્રસન્ન હતા. અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ જિબ્રઈલ! આજે તમે ગુસ્સે અને ઉદાસ થઈને મારી પાસે આવ્યા છો?!" તેમણે કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આગ ભડકાવવાની શરૂઆત થઈ ગઈ છે." તેમણે ફરમાવ્યું: "કેવી રીતે, ઓ જિબ્રઈલ?" તેમણે કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે આગને હુકમ આપ્યો, પછી હજાર વર્ષ સુધી આગ પર ફૂંક મારવામાં આવી ત્યાં સુધી કે તે સફેદ થઈ ગઈ, પછી હજાર વર્ષ સુધી તેના પર ફૂંક મારવામાં આવી ત્યાં સુધી કે તે લાલ થઈ ગઈ, પછી હજાર વર્ષ સુધી આગ પર ફૂંક મારવામાં આવી ત્યાં સુધી કે તે કાળી થઈ ગઈ — કાળી, અંધકારમય અને ઘોર. જો કડવા કાંટાળા ઝાડ અને ઝરી'અ (જહન્નમનો કાંટાળો છોડ)નું એક ટીપું દુનિયાવાળાઓના પીણામાં પડી જાય, તો બધા તેની દુર્ગંધથી મરી જાય."