یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ إِلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ أَهْلِ بَیْتِهِ ارْجِعِی إِلی رَبِّکِ راضِیَةً بِالْوَلَایَهًِْ مَرْضِیَّةً بِالثَّوَابِ.
امام صادق (علیه السلام)- یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ المُطْمَئِنَّةُ ای نفسی که اطمینان به محمّد (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت (علیهم السلام) او داشتی: ارْجِعِی إِلی رَبِّکِ راضِیَةً برگرد به‌سوی خدا با خشنودی ولایت مَّرْضِیَّةً خوشحال از ثواب.
Imam Sadiq (peace be upon him): یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ [O soul that was at peace] — O soul who had assurance in Muhammad (peace be upon him and his family) and his Ahl al-Bayt (peace be upon them): ارْجِعِی إِلی رَبِّکِ راضِیَةً [Return to your Lord, well-pleased] — return to Allah, well-pleased with the wilayah (guardianship), مَرْضِیَّةً [well-pleasing] — rejoicing in the reward.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ [ઓ સંતુષ્ટ આત્મા] — ઓ એ નફ્સ જેને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના અહલે બૈત (અલયહેમુસ્સલામ) પર ઇત્મીનાન હતું: ارْجِعِی إِلی رَبِّکِ راضِیَةً [તારા રબ તરફ પાછી ફર, રાજી થઈને] — વિલાયતની ખુશી સાથે અલ્લાહ તરફ પાછી ફર, مَرْضِیَّةً [પસંદ કરાયેલી] — સવાબથી ખુશ થઈને.