سورة التوبة

Verse 32 of 129

9:32

يُريدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللهِ ‌ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللهُ‌ إِلاَّ أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ

آن‌ها مى‌خواهند نورِ خدا را با دهان خود خاموش كنند ولى خدا جز اين نمى‌خواهد كه نور خود را كامل كند، هرچندكافران ناخشنود باشند.

They desire to put out the light of Allah with their mouths, and Allah will not consent save to perfect His light, though the unbelievers are averse.

તેઓ ચાહે છે કે અલ્લાહના નૂર*ને પોતાના મોઢેથી (ફૂંક મારી) બુઝાવી નાખે, અલ્લાહ નથી ચાહતો સિવાય કે પોતાના નૂરને એના કમાલ સુધી પહોંચાડી દે પછી ભલેને નાસ્તિકોને નાપસંદ હોય.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّمَا جَعَلَ اللَّهُ تَعَالَی فِی کِتَابِهِ هَذِهِ الرُّمُوزَ الَّتِی لَا یَعْلَمُهَا غَیْرُهُ وَ غَیْرُ أَنْبِیَائِهِ (وَ حُجَجُهُ فِی أَرْضِهِ لِعِلْمِهِ بِمَا یُحْدِثُهُ فِی کِتَابِهِ الْمُبَدِّلُونَ مِنْ إِسْقَاطِ أَسْمَاءِ حُجَجِهِ مِنْهُ وَ تَلْبِیسِهِمْ ذَلِکَ عَلَی الْأُمَّهًِْ لِیُعِینُوهُمْ عَلَی بَاطِلِهِمْ فَأَثْبَتَ فِیهِ الرُّمُوزَ وَ أَعْمَی قُلُوبَهُمْ وَ أَبْصَارَهُمْ لِمَا عَلَیْهِمْ فِی تَرْکِهَا وَ تَرْکِ غَیْرِهَا مِنَ الْخِطَابِ الدَّالِّ عَلَی مَا أَحْدَثُوهُ فِیهِ وَ جَعَلَ أَهْلَ الْکِتَابِ الْقَائِمِیْنَ بِهِ وَ الْعَالِمِینَ بِظَاهِرِهِ وَ بَاطِنِهِ مِنْ شَجَرَهًٍْ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِی السَّماءِ تُؤْتِی أُکُلَها کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّها أَیْ یُظْهِرُ مِثْلَ هَذَا الْعِلْمِ لِمُحْتَمِلِیهِ فِی الْوَقْتِ بَعْدَ الْوَقْتِ وَ جَعَلَ أَعْدَاءَهَا أَهْلَ الشَّجَرَهًِْ الْمَلْعُونَهًِْ الَّذِینَ حَاوَلُواإِطْفَاءَ نُورِ اللهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ.

امام علی (علیه السلام)- البته خداوند تبارک و تعالی این رموز را که تنها او و پیامبران و حجّت‌هایش در زمین می شناسند، در کتاب خود قرار داد؛ چرا که می دانست تبدیل‌کنندگان با حذف نام های حجّت های او از کتابش در آن بدعت می گذارند و این امر را مبهم می کنند تا امّت، آنان را در راه باطلشان یاری دهند. از این رو حق تعالی این رموز را در کتابش استوار ساخت و دل ها و دیده‌های آنان را کور کرد تا ناگزیر شوند این رمزها و دیگر آیات را رها سازند؛ همان رموز و آیاتی که بر اموری دلالت گرند که آن‌ها آن امور را تحریف می کنند. و نیز خدای عزّوجلّ، اهل کتاب (قرآن) و برپا دارندگان کتاب و کسانی را که به ظاهر و باطن آن آگاهی کامل دارند، از شجره ای قرار دارد که ریشه اش برقرار و شاخه اش در آسمان است و به اذن پروردگارش همیشه میوه می‌دهد؛ یعنی همانند این علم را در هر زمانی برای در بردارندگانش پدید می آورد. دشمنان آن شجره را نیز از شجره ملعون قرار داد؛ همان کسانی که کوشیدند نور خدا را با دهان هایشان خاموش کنند، امّا خداوند تنها روا دید که نور خود را کامل کند.

Imam Ali (peace be upon him)- Indeed Allah, the Blessed and Exalted, placed in His Book these symbols which none knows but He and His prophets and His proofs upon the earth, because He knew that the alterers would introduce innovations into His Book by removing the names of His proofs from it and would obscure that matter so that the community would help them in their falsehood. Therefore, the Most High firmly established these symbols in His Book and blinded their hearts and their eyes so that they would be compelled to abandon these symbols and other verses — the very symbols and verses which point to matters that they distort. And Allah, the Mighty and Majestic, also made the people of the Book (the Qur'an) and those who uphold the Book and those who have complete knowledge of its outer and inner meanings, from a tree شَجَرَهًٍْ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِی السَّماءِ تُؤْتِی أُکُلَها کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّها [a tree whose root is firm and whose branch is in the sky, giving its fruit at all times by the permission of its Lord] — meaning He brings forth the like of this knowledge in every time for those who bear it. And He made the enemies of that tree from the accursed tree; those who حَاوَلُوا إِطْفَاءَ نُورِ اللهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ [strove to extinguish the light of Allah with their mouths, but Allah would only allow His light to be perfected].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)- ખરેખર અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ આ રમૂઝ [સંકેતો]ને, જેને માત્ર તે અને તેના પયગંબરો અને જમીન પરની તેની હુજ્જતો જ ઓળખે છે, પોતાના કિતાબમાં મૂક્યા; કારણ કે તે જાણતો હતો કે તબ્દીલ કરનારાઓ તેની હુજ્જતોના નામોને તેના કિતાબમાંથી હટાવીને તેમાં બિદઅત કરશે અને આ બાબતને મુબહમ [અસ્પષ્ટ] બનાવશે જેથી ઉમ્મત તેમને તેમના બાતિલ માર્ગમાં મદદ કરે. તેથી હકતઆલાએ આ રમૂઝને પોતાના કિતાબમાં મજબૂત કર્યા અને તેમના દિલો અને આંખોને આંધળી કરી દીધી જેથી તેઓ મજબૂરીથી આ સંકેતો અને બીજી આયતોને છોડી દે; એ જ રમૂઝ અને આયતો કે જે એવી બાબતો પર દલાલત કરે છે જેને તેઓ તહરીફ કરે છે. અને એ જ પ્રમાણે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ, અહલે કિતાબ (કુરઆન) અને કિતાબને કાયમ કરનારાઓ અને એ લોકોને જેઓ તેના ઝાહિર અને બાતિનની પૂરી જાણકારી ધરાવે છે, એવા વૃક્ષથી કરાર દીધા છે જેનું મૂળ સ્થિર છે અને જેની શાખા આસમાનમાં છે અને પોતાના રબની ઇજાઝતથી હંમેશા ફળ આપે છે; અર્થાત્ આ ઇલ્મ જેવું ઇલ્મ દરેક સમયે તેને ધારણ કરનારાઓ માટે પ્રગટ કરે છે. અને તે વૃક્ષના દુશ્મનોને પણ મલઊન [શાપિત] વૃક્ષથી કરાર દીધા; એ જ લોકો કે જેમણે અલ્લાહના નૂરને પોતાના મોઢાંઓથી ઓલવવાની કોશિશ કરી, પરંતુ અલ્લાહે માત્ર એ જ યોગ્ય ગણ્યું કે પોતાના નૂરને પૂરું કરે.

أَنَا أُصَلِّی مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) صَغِیراً لَمْ یُکْتَبْ عَلَیَّ صَلَاهًٌْ وَ هُمْ عَبَدَهًُْ الْأَوْثَانِ، وَ عُصَاهًُْ الرَّحْمَنِ، وَ بِهِمْ تُوقَدُ النِّیرَانُ فَلَمَّا قَرُبَ إِصْعَارُ الْخُدُودِ، وَ إِتْعَاسُ الْجُدُودِ، أَسْلَمُوا کَرْهاً، وَ أَبْطَنُوا غَیْرَ مَا أَظْهَرُوا، طَمَعاً فِی أَنْ یُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ وَ تَرَبَّصُوا انْقِضَاءَ أَمْرِ الرَّسُولِ (صلی الله علیه و آله) وَ فَنَاءَ مُدَّتِهِ، لِمَا أَطْمَعُوا أَنْفُسَهُمْ فِی قَتْلِهِ، وَ مَشُورَتِهِمْ فِی دَارِ نَدْوَتِهِمْ، قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللهُ وَ اللهُ خَیْرُ الْماکِرِینَ. وَ قَالَ یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ.

امام علی (علیه السلام)- از امام علی (علیه السلام) روایت است: ای ابن عباس! وای بر کسی که به من ظلم کرد و مرا از حقّم بازداشت و منزلت والای مرا از بین برد. زمانی که در کودکی، که هنوز نماز بر من واجب نبود، با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نماز می خواندم، و مردم بت پرست و عصیانگر خداوند بودند، و آتش جنگ‌ها به آن‌ها شعله ور می شد، آن‌ها کجا بودند؟ و چون شکست و بداقبالی آن‌ها نزدیک شد، به اجبار اسلام آوردند و با هدف خاموش کردن نور خدا، غیر از آنچه بر زبان گفتند، در دل پنهان داشتند و با طمع به نسبت به کشتن رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و مشورت آن‌ها در دارالندوه، برای پایان عهد و دوران پیامبر لحظه شماری می کردند. خداوند عزوجل می فرماید: و [یهود و دشمنان مسیح، برای نابودی او و آیینش]، نقشه کشیدند و خداوند [بر حفظ او و آیینش]، چاره‌جویی کرد و خداوند، بهترین چاره‌جویان است. ( آل عمران/۵۴ ). وَ قَالَ یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْمشْرِکُونَ.

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Imam Ali (peace be upon him): O Ibn Abbas! Woe to the one who wronged me and kept me from my right and did away with my lofty station. When I, in childhood, when prayer was not yet obligatory upon me, used to pray with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and the people were idolaters and disobedient to Allah, and the fires of wars were kindled by them — where were they then? And when their defeat and misfortune drew near, they embraced Islam by compulsion, and with the aim of extinguishing the light of Allah, they concealed in their hearts what was other than what they uttered on their tongues, and, with greed for killing the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and their consultation in Dar al-Nadwa, they were counting the moments for the end of the era of the Prophet. Allah the Mighty and Majestic says: 'And [the Jews and the enemies of the Messiah, for his destruction and the destruction of his religion] plotted, and Allah [for the protection of him and his religion] devised, and Allah is the best of devisers.' (Al-e-Imran/54). وَ قَالَ یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْمشْرِکُونَ [And He said: They desire to put out the light of Allah with their mouths, and Allah will not consent save to perfect His light, though the polytheists are averse].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે: ઓ ઇબ્ને અબ્બાસ! અફસોસ છે તે વ્યક્તિ પર જેણે મારા પર ઝુલ્મ કર્યો અને મને મારા હકથી રોક્યો અને મારા ઉચ્ચ મરતબાને નષ્ટ કર્યો. જ્યારે હું બાળપણમાં, જ્યારે હજી મારા પર નમાઝ વાજિબ ન હતી, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે નમાઝ પઢતો હતો, અને લોકો બુતપરસ્ત અને અલ્લાહના નાફરમાન હતા, અને યુદ્ધોની આગ તેમનાથી ભડકતી હતી, તેઓ ક્યાં હતા? અને જ્યારે તેમની હાર અને દુર્ભાગ્ય નજીક આવ્યું, ત્યારે તેઓ મજબૂરીથી ઇસ્લામ લાવ્યા અને અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવાના હેતુથી, જે તેમણે જબાનથી કહ્યું તેનાથી અલગ કંઈક દિલમાં છુપાવ્યું અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કત્લ કરવાની લાલચ અને દારુન્નદવામાં તેમની મશવેરાત સાથે, પયગંબરના યુગના અંતની ક્ષણો ગણી રહ્યા હતા. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'અને [યહૂદીઓ અને મસીહના દુશ્મનોએ, તેમને અને તેમના દીનને નષ્ટ કરવા માટે] યોજના બનાવી અને અલ્લાહે [તેમને અને તેમના દીનને સુરક્ષિત રાખવા માટે] તદબીર કરી અને અલ્લાહ શ્રેષ્ઠ તદબીર કરનાર છે.' (આલે ઇમરાન/૫૪). وَ قَالَ یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْمشْرِکُونَ [અને તેમણે કહ્યું: તેઓ ઈચ્છે છે કે અલ્લાહના નૂરને પોતાના મુખોથી બુઝાવી દે, અને અલ્લાહ ઇન્કાર કરે છે સિવાય એના કે તે પોતાના નૂરને પૂર્ણ કરે, ભલે મુશરિકોને ખરાબ લાગે].

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) الْمِنْبَرَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ نَظَرَ إِلَی أَهْلِ الْأَرْضِ نَظْرَهًًْ فَاخْتَارَنِی مِنْهُمْ ثُمَّ نَظَرَ ثَانِیَهًًْ فَاخْتَارَ عَلِیّاً (علیه السلام) أَخِی وَ وَزِیرِی وَ وَارِثِی وَ وَصِیِّی وَ خَلِیفَتِی فِی أُمَّتِی وَ وَلِیَّ کُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِی مَنْ تَوَلَّاهُ تَوَلَّی اللَّهَ وَ مَنْ عَادَاهُ عَادَ اللَّهَ وَ مَنْ أَحَبَّهُ أَحَبَّ اللَّهَ وَ مَنْ أَبْغَضَهُ أبغضه {أَبْغَضَ} اللَّهَ وَ اللَّهِ لَا یُحِبُّهُ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا یُبْغِضُهُ إِلَّا کَافِرٌ وَ هُوَ نُورُ الْأَرْضِ بَعْدِی وَ رُکْنُهَا وَ هُوَ کَلِمَهًُْ التَّقْوَی وَ الْعُرْوَهًُْ الْوُثْقَی ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- علی (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بالای منبر رفت و فرمود: «خداوند توجّهی به مردم زمین کرد و مرا از میان آن‌ها برگزید، برای مرتبه‌ی دوّم نگاهی نمود علی (علیه السلام) را برگزید برادر و وزیر و وارث و وصیّ و جانشین من در میان امّت و ولیّ هر مؤمنی پس از من قرار داد هرکه او را دوست بدارد خدا را دوست داشته و دشمن او دشمن خداست و هرکه با او محبّت ورزد خدا با او محبّت خواهد ورزید و هرکه با او کینه ورزد خدا با او کینه می‌ورزد به خدا سوگند جز مؤمن او را دوست نمی‌دارد و جز کافر با او دشمنی نمی‌ورزد او نور زمین و رکن و پایه‌ی آن است پس از من او کلمه‌ی تقوی و عروهًْ الوثقی است». بعد پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) این آیه را قرائت فرمود: یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ».

The Prophet (peace be upon him and his family): Ali (peace be upon him) said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) ascended the pulpit and said: 'Allah cast a glance upon the people of the earth and chose me from among them. Then He looked a second time and chose Ali (peace be upon him) — my brother, my vizier, my heir, my legatee, my successor among my Ummah, and the guardian of every believer after me. Whoever befriends him has befriended Allah, and his enemy is the enemy of Allah; whoever loves him, Allah will love him, and whoever bears malice toward him, Allah bears malice toward him. By Allah, none loves him but a believer and none bears enmity toward him but a disbeliever. He is the light of the earth after me, and its pillar and foundation. After me he is the word of taqwa (Allah-consciousness) and al-Urwat al-Wuthqa (the firmest handhold).' Then the Noble Prophet (peace be upon him and his family) recited this verse: یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ [They desire to put out the light of Allah with their mouths, and Allah will not consent save to perfect His light, though the unbelievers are averse].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મિમ્બર પર ચઢ્યા અને ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહે ઝમીનના લોકો પર નજર કરી અને તેમની વચ્ચેથી મને પસંદ કર્યો, બીજી વાર નજર કરી અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પસંદ કર્યા — મારા ભાઈ, વઝીર, વારસ, વસી અને મારી ઉમ્મતમાં મારા જાનશીન અને મારા પછી દરેક મોમિનના વલી. જે તેમને દોસ્ત રાખશે તેણે અલ્લાહને દોસ્ત રાખ્યો, અને તેમનો દુશ્મન અલ્લાહનો દુશ્મન છે; જે તેમની સાથે મોહબ્બત રાખશે અલ્લાહ તેની સાથે મોહબ્બત રાખશે, અને જે તેમની સાથે કીના રાખશે અલ્લાહ તેની સાથે કીના રાખશે. અલ્લાહની કસમ, મોમિન સિવાય કોઈ તેમને દોસ્ત નથી રાખતું અને કાફિર સિવાય કોઈ તેમની સાથે દુશ્મની નથી કરતું. તેઓ મારા પછી ઝમીનનું નૂર અને તેનો સ્તંભ અને પાયો છે. મારા પછી તેઓ કલમએ તકવા (તકવાનો શબ્દ) અને ઉર્વતુલ વુસ્કા (સૌથી મજબૂત આધાર) છે.' પછી પયગંબર અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ આયત તિલાવત કરી: یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ [તેઓ ઈચ્છે છે કે અલ્લાહના નૂરને પોતાના મુખોથી બુઝાવી દે, અને અલ્લાહ ઇન્કાર કરે છે સિવાય એના કે તે પોતાના નૂરને પૂર્ણ કરે, ભલે કાફિરોને ખરાબ લાગે].

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَبْدِ‌اللَّهِ‌بْنِ‌الْعَبَّاسِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) ... قُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَکَمِ الْأَئِمَّهًُْ (بَعْدَکَ قَالَ بِعَدَدِ حَوَارِیِّ عِیسَی وَ أَسْبَاطِ مُوسَی (علیها السلام) وَ نُقَبَاءِ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ قُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَکَمْ کَانُوا قَالَ کَانُوا اثْنَیْ عَشَرَ وَ الْأَئِمَّهًُْ (بَعْدِی اثْنَا عَشَرَ ... یَا ابْنَ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) هُمُ الْأَئِمَّهًُْ بَعْدِی وَ إِنِ قُهِرُوا أُمَنَاءُ مَعْصُومُونَ نُجَبَاءُ أَخْیَارُ یَا ابْنَ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) مَنْ أَتَی یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ عَارِفاً بِحَقِّهِمْ أَخَذْتُ بِیَدِهِ فَأُدْخِلُهُ الْجَنَّهًَْ یَا ابْنَ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) مَنْ أَنْکَرَهُمْ أَوْ رَدَّ وَاحِداً مِنْهُمْ فَکَأَنَّمَا قَدْ أَنْکَرَنِی وَ رَدَّنِی وَ مَنْ أَنْکَرَنِی وَ رَدَّنِی فَکَأَنَّمَا أَنْکَرَ اللَّهَ وَ رَدَّهُ یَا ابْنَ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) سَوْفَ یَأْخُذُ النَّاسُ یَمِیناً وَ شِمَالًا فَإِذَا کَانَ کَذَلِکَ فَاتَّبِعْ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ حِزْبَهُ فَإِنَّهُ مَعَ الْحَقِّ وَ الْحَقُّ مَعَهُ وَ لَا یَفْتَرِقَانِ حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ یَا ابْنَ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) وَلَایَتُهُمْ وَلَایَتِی وَ وَلَایَتِی وَلَایَهًُْ اللَّهِ وَ حَرْبُهُمْ حَرْبِی وَ حَرْبِی حَرْبُ اللَّهِ وَ سِلْمُهُمْ سِلْمِی وَ سِلْمِی سِلْمُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ (صلی الله علیه و آله) یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عبدالله‌بن‌عبّاس گوید: به محضر پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسیدم، ... عرض کردم: «ای رسول خدا! چند امام پس از شما خواهد بود»؟ فرمود: «به تعداد حواریون عیسی (علیه السلام) و اسباط موسی (علیه السلام) و نقباء بنی اسرائیل». عرض کردم: «آن ها چند تن بودند»؟ فرمود: «دوازده؛ امامان بعد از من نیز دوازده خواهند بود... ای پسر عبّاس! اینان امامان بعد از من هستند هرچند از رسیدن به حقّشان باز داشته شوند، امین اند و معصوم، نجیب و برگزیده؛ ای ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)! هرکس درحالی به قیامت درآید که حقّ آنان را شناخته باشد، دست او را گرفته سپس وارد بهشتش می کنم؛ ای ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)! هرکس آنان را انکار کند یا یکی از ایشان را نپذیرد، گویی مرا انکار کرده است و نپذیرفته است، و هرکس مرا انکار کند و نپذیرد، گویی خدا را انکار کرده و نپذیرفته است. ای پسر عبّاس! مردم به راست یا چپ پراکنده خواهند شد و چون چنین شد، پیرو علی (علیه السلام) و حزب او باش که او پیوسته با حق است و حق هم با اوست، و این دو از هم جدا نگردند تا اینکه سر حوض بر من وارد شوند. ای پسر عبّاس! پذیرفتن ولایت ایشان پذیرفتن ولایت من است و ولایت من ولایت خدا؛ جنگ با ایشان جنگ با من است و جنگ با من، جنگ با خداست. صلح با ایشان، صلح با من است و صلح با من صلح با خداست؛ سپس فرمود: یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abdullah ibn Abbas said: I came into the presence of the Prophet (peace be upon him and his family), ... I said: "O Messenger of Allah! How many Imams will there be after you?" He said: "As many as the disciples of Isa (peace be upon him), the tribes of Musa (peace be upon him), and the chieftains of the Children of Israel." I said: "How many were they?" He said: "Twelve; the Imams after me will also be twelve... O son of Abbas! These are the Imams after me, even if they are prevented from attaining their right; they are trustworthy, infallible, noble and chosen. O Ibn Abbas (may Allah have mercy on him)! Whoever comes on the Day of Resurrection knowing their right, I will take his hand and then admit him into Paradise. O Ibn Abbas (may Allah have mercy on him)! Whoever denies them or rejects one of them, it is as if he has denied me and rejected me, and whoever denies me and rejects me, it is as if he has denied Allah and rejected Him. O son of Abbas! People will scatter to the right and to the left, and when that happens, follow Ali (peace be upon him) and his party, for he is always with the truth and the truth is with him, and the two do not separate until they come to me at the Pond. O son of Abbas! Accepting their wilayah is accepting my wilayah, and my wilayah is the wilayah of Allah; war with them is war with me, and war with me is war with Allah. Peace with them is peace with me, and peace with me is peace with Allah." Then he said: يُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ [They desire to put out the light of Allah with their mouths, and Allah will not consent save to perfect His light, though the unbelievers are averse].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબ્દુલ્લાહ બિન અબ્બાસ કહે છે: હું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં હાજર થયો, ... મેં અરજ કરી: "અય અલ્લાહના રસૂલ! તમારા પછી કેટલા ઇમામ થશે?" તમે ફરમાવ્યું: "ઇસા (અલયહિસ્સલામ)ના હવારીઓ અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના અસ્બાત અને બની ઇસરાઇલના નકીબોની સંખ્યા જેટલા." મેં અરજ કરી: "તેઓ કેટલા હતા?" તમે ફરમાવ્યું: "બાર; મારા પછીના ઇમામો પણ બાર હશે... અય ઇબ્ને અબ્બાસ! આ મારા પછીના ઇમામો છે, ભલે તેઓને તેમના હકથી રોકવામાં આવે; તેઓ અમીન અને મઅસૂમ, નજીબ અને પસંદ કરેલા છે; અય ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! જે કોઈ કયામતના દિવસે તેમના હકને ઓળખતો હાજર થશે, હું તેનો હાથ પકડીને તેને જન્નતમાં દાખલ કરીશ; અય ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! જે કોઈ તેમનો ઇન્કાર કરે અથવા તેમાંથી કોઈ એકને ન સ્વીકારે, જાણે તેણે મારો ઇન્કાર કર્યો છે અને મને સ્વીકાર્યો નથી, અને જે કોઈ મારો ઇન્કાર કરે અને મને ન સ્વીકારે, જાણે તેણે અલ્લાહનો ઇન્કાર કર્યો છે અને તેને સ્વીકાર્યો નથી. અય ઇબ્ને અબ્બાસ! લોકો જમણી કે ડાબી બાજુ વિખેરાઈ જશે, અને જ્યારે એવું થાય, તો અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના જૂથના અનુયાયી બનજો, કારણ કે તેઓ હંમેશા હકની સાથે છે અને હક પણ તેમની સાથે છે, અને આ બંને એકબીજાથી અલગ થશે નહીં જ્યાં સુધી હૌઝ પર મારી પાસે ન આવે. અય ઇબ્ને અબ્બાસ! તેમની વિલાયતનો સ્વીકાર મારી વિલાયતનો સ્વીકાર છે અને મારી વિલાયત અલ્લાહની વિલાયત છે; તેમની સાથે યુદ્ધ મારી સાથે યુદ્ધ છે અને મારી સાથે યુદ્ધ અલ્લાહ સાથે યુદ્ધ છે. તેમની સાથે સુલેહ મારી સાથે સુલેહ છે અને મારી સાથે સુલેહ અલ્લાહ સાથે સુલેહ છે"; પછી તમે ફરમાવ્યું: يُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ [તેઓ પોતાના મુખો વડે અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ઇચ્છે છે, અને અલ્લાહ પોતાના નૂરને પૂર્ણ કર્યા વગર માનશે નહીં, ભલે કાફિરો નાપસંદ કરે].

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّهُ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) جَهَدَ النَّاسُ عَلَی إِطْفَاءِ نُورِ اللهِ فَأَبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ بِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ وَقَفَ عَلَیَّ أَبُو الْحَسَنِ الثَّانِی (علیه السلام) فِی بَنِی زُرَیْقٍ فَقَالَ لِی فَلَمَّا مَاتَ أَبُوالْحَسَنِ (علیه السلام) جَهَدَ ابْنُ أَبِی‌حَمْزَهًَْ وَ أَصْحَابُهُ عَلَی إِطْفَاءِ نُورِ اللهِ فَأَبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ.

امام رضا (علیه السلام)- وقتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از دنیا رفت، مردم کوشش کردند که نور خدا را خاموش کنند، ولی خداوند نور خود را به وسیله امیر المؤمنین (علیه السلام) تمام کرد. هم چنین وقتی ابا الحسن موسی (علیه السلام) از دنیا رفت، ابن ابی حمزه و اصحابش کوشیدند که نور خدا را خاموش کنند، ولی خداوند نور خویش را تمام کرد.

Imam Rida (peace be upon him): When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) passed away, people strove to extinguish the light of Allah, but Allah completed His light through the Commander of the Faithful (peace be upon him). Likewise, when Aba al-Hasan Musa (peace be upon him) passed away, Ibn Abi Hamza and his companions strove to extinguish the light of Allah, but Allah completed His light.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દુનિયાથી વિદાય થયા, ત્યારે લોકોએ અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવાની કોશિશ કરી, પરંતુ અલ્લાહે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) દ્વારા પોતાના નૂરને પૂર્ણ કર્યું. એ જ રીતે જ્યારે અબુલ હસન મૂસા (અલયહિસ્સલામ) દુનિયાથી વિદાય થયા, ત્યારે ઇબ્ને અબી હમ્ઝા અને તેના સાથીઓએ અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવાની કોશિશ કરી, પરંતુ અલ્લાહે પોતાના નૂરને પૂર્ણ કર્યું.

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌سَنَان قَالَ ذُکِرَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌حَمْزَهًَْ عِنْدَ الرِّضَا (علیه السلام) فَلَعَنَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌حَمْزَهًَْ أَرَادَ أَنْ لَا یُعْبَدَ اللَّهُ فِی سَمَائِهِ وَ أَرْضِهِ فَأَبَی اللَّهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ ... وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ وَ لَوْ‌کَرِهَ اللَّعِینُ الْمُشْرِکُ قُلْتُ الْمُشْرِکُ قَالَ نَعَمْ وَ اللَّهِ رَغِمَ أَنْفُهُ کَذَلِکَ هُوَ فِی کِتَابِ اللَّهِ یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ قَدْ جَرَتْ فِیهِ وَ فِی أَمْثَالِهِ أَنَّهُ أَرَادَ أَنْ یُطْفِئَ نُورَ اللَّهِ.

امام رضا (علیه السلام)- محمّدبن‌سنان گوید: در محضر امام رضا (علیه السلام) صحبت از علی‌بن‌ابی حمزه به میان آمد؛ ایشان او را لعنت کرده و سپس فرمود: «علی‌بن‌ابی حمزه خواست که خدا در زمین و آسمانش پرستش نشود، ولی خداوند نورش را تمام می کند، ... اگرچه مشرکان بدشان بیاید، و اگرچه آن ملعون مشرک بدش بیاید». عرض کردم: «[آیا او] مشرک [است]؟ فرمود: «آری، به خدا! دماغش به خاک مالیده می‌شود. او در کتاب خدا این چنین است: یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ، این سنّت در مورد او و آن ها که شبیه او هستند جاری است. چراکه او خواست نور خدا را خاموش کند».

Imam Rida (peace be upon him): Muhammad ibn Sinan said: Ali ibn Abi Hamza was mentioned in the presence of Imam Rida (peace be upon him); he cursed him and then said: "Ali ibn Abi Hamza wanted Allah not to be worshipped on His earth and in His heaven, but Allah will perfect His light... even if the polytheists are averse, and even if that accursed polytheist is averse." I said: "[Is he] a polytheist?" He said: "Yes, by Allah! His nose is rubbed in the dust. He is like this in the Book of Allah: يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ [They desire to put out the light of Allah with their mouths]. This practice applies to him and to those who resemble him, because he desired to extinguish the light of Allah."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન સિનાન કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની હાજરીમાં અલી બિન અબી હમ્ઝાની વાત નીકળી; આપે તેના પર લાનત મોકલી અને પછી ફરમાવ્યું: "અલી બિન અબી હમ્ઝાએ ઈચ્છ્યું કે અલ્લાહની ઇબાદત તેની ધરતી અને આસમાનમાં ન થાય, પરંતુ અલ્લાહ પોતાના નૂરને પૂર્ણ કરશે... ભલે મુશરિકોને નાપસંદ હોય, અને ભલે તે મલઊન મુશરિકને નાપસંદ હોય." મેં અરજ કરી: "[શું તે] મુશરિક [છે]?" ફરમાવ્યું: "હા, અલ્લાહની કસમ! તેનું નાક માટીમાં ઘસાય છે. તે અલ્લાહની કિતાબમાં આ પ્રમાણે છે: یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ [તેઓ પોતાના મોંઢાથી અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ઈચ્છે છે]. આ સુન્નત તેના અને તેના જેવા લોકોના વિષયમાં જારી છે, કારણ કે તેણે અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ઈચ્છ્યું."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سُدَیْرِ الصیرفی: قَالَ: ... قَالَ (علیه السلام): إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَدَارَ فِی الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مِنَّا ثَلَاثَهًًْ أَدَارَهَا فِی ثَلَاثَهًٍْ مِنَ الرُّسُلِ (قَدَّرَ مَوْلِدَهُ تَقْدِیرَ مَوْلِدِ مُوسَی (علیه السلام) وَ قَدَّرَ غَیْبَتَهُ تَقْدِیرَ غَیْبَهًِْ عِیسَی (علیه السلام) وَ قَدَّرَ إِبْطَاءَهُ تَقْدِیرَ إِبْطَاءِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ عُمُرَ الْعَبْدِ الصَّالِحِ أَعْنِی الْخَضِرَ دَلِیلًا عَلَی عُمُرِهِ فَقُلْتُ اکْشِفْ لَنَا یَا ابْنَ‌رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ وُجُوهِ هَذِهِ الْمَعَانِی قَالَ أَمَّا مَوْلِدُ مُوسَی (علیه السلام) فَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَمَّا وَقَفَ عَلَی أَنَّ زَوَالَ مُلْکِهِ عَلَی یَدِهِ أَمَرَ بِإِحْضَارِ الْکَهَنَهًِْ فَدَلُّوهُ عَلَی نَسَبِهِ وَ أَنَّهُ یَکُونُ مِنْ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ لَمْ یَزَلْ یَأْمُرُ أَصْحَابَهُ بِشَقِّ بُطُونِ الْحَوَامِلِ مِنْ نِسَاءِ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ حَتَّی قَتَلَ فِی طَلَبِهِ نَیِّفاً وَ عِشْرِینَ أَلْفَ مَوْلُودٍ وَ تَعَذَّرَ عَلَیْهِ الْوُصُولُ إِلَی قَتْلِ مُوسَی (علیه السلام) لِحِفْظِ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِیَّاهُ کَذَلِکَ بَنُوأُمَیَّهًَْ وَ بَنُوالْعَبَّاسِ لَمَّا وَقَفُوا عَلَی أَنَّ زَوَالَ مُلْکِهِمْ وَ الْأُمَرَاءِ وَ الْجَبَابِرَهًِْ مِنْهُمْ عَلَی یَدِ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مِنَّا نَاصَبُونَا الْعَدَاوَهًَْ وَ وَضَعُوا سُیُوفَهُمْ فِی قَتْلِ آلِ بَیْتِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ إِبَادَهًِْ نَسْلِهِ طَمَعاً مِنْهُمْ فِی الْوُصُولِ إِلَی قَتْلِ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ یَأْبَی اللَّهُ أَنْ یَکْشِفَ أَمْرَهُ لِوَاحِدٍ مِنَ الظَّلَمَهًِْ إِلَی أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ ... وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ.

امام صادق (علیه السلام)- سدیر صیرفی گوید: ... امام (علیه السلام) فرمود: «خداوند متعال سه چیز را که درمورد پیغمبران (عملی ساخت، در خصوص قائم ما (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز عملی می‌سازد؛ ولادت او را مانند ولادت موسی (علیه السلام) و غیبتش را چون غیبت عیسی (علیه السلام) و طول عمرش را بسان طول عمر نوح (علیه السلام) مقدّر فرموده و سپس طول عمر بنده‌ی صالح خدا، خضر پیغمبر (علیه السلام) را دلیل طول عمر آن حضرت (علیه السلام) قرار داده است». عرض کردیم: «ای فرزند رسول خدا! علّل این معانی را که فرمودی برای ما شرح بده». فرمود: «ولادت موسی (علیه السلام) بدین‌گونه بود که چون فرعون دانست زوال ملکش به دست او انجام می‌پذیرد، کاهنان را احضار کرد و آن‌ها به وی گفتند: این مرد از تیره‌ی بنی‌اسرائیل خواهد بود، او هم به مأمورین خود دستور داد که شکم زنان آبستن را شکافته و اطفال آن‌ها را سر ببرند. برای نیل به این منظور بیش از بیست‌هزار طفل را به قتل رساندند، و مع‌الوصف خداوند موسی (علیه السلام) را حفظ کرد و آن‌ها به وی دسترسی نیافتند. بنی‌امیّه و بنی‌عبّاس هم چون دانستند که دولت و امراء و ستمگرانشان به دست قائم ما (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نابود می‌شود، دشمنی ما را به دل گرفتند و با شمشیر کشیده به کشتن و قطع نسل خاندان پیغمبر پرداختند، با این امید که قائم آل محمّد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را به قتل رسانند، ولی خداوند نگذاشت که یک نفر از ستمگران به وی دست یابد؛ و بدین گونه نور خود را کامل کرد؛ هرچند مشرکان ناخشنود باشند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Sadir al-Sayrafi said: ... The Imam (peace be upon him) said: "Allah the Exalted has decreed for our Qa'im (may Allah hasten his noble relief) three things that He decreed regarding [three] prophets; He decreed his birth like the birth of Musa (peace be upon him), his occultation like the occultation of Isa (peace be upon him), and his long life like the long life of Nuh (peace be upon him), and then He made the long life of the righteous servant of Allah, Khidr the prophet (peace be upon him), a proof for the long life of that Imam (peace be upon him)." We said: "O son of the Messenger of Allah! Explain to us the reasons for these matters that you have mentioned." He said: "The birth of Musa (peace be upon him) was such that when Pharaoh knew that the decline of his kingdom would take place at his hand, he summoned the soothsayers, and they told him: This man will be from the tribe of Bani Isra'il. So he ordered his agents to slit the bellies of pregnant women and slaughter their infants. To attain this aim they killed more than twenty thousand infants, and even so, Allah protected Musa (peace be upon him) and they did not reach him. Likewise Bani Umayya and Bani Abbas, when they knew that their state and their princes and tyrants would be destroyed at the hand of our Qa'im (may Allah hasten his noble relief), took enmity toward us to heart, and with drawn swords set about killing and cutting off the progeny of the Prophet's family, with the hope that they might kill the Qa'im of the family of Muhammad (may Allah hasten his noble relief). But Allah did not allow any one of the oppressors to reach him; and in this way He perfected His light, even if the polytheists are averse."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સદીર સૈરફી કહે છે: ... ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ ત્રણ બાબતો જે પયગંબરોના વિષયમાં અમલમાં મૂકી છે, તે અમારા કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના બાબતમાં પણ અમલમાં મૂકશે; તેમની વિલાદત મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાદત જેવી અને તેમની ગૈબત ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની ગૈબત જેવી અને તેમની ઉંમરની લંબાઈ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની ઉંમરની લંબાઈ જેવી નક્કી કરી છે, અને પછી અલ્લાહના સાલેહ બંદા, ખિઝર પયગંબર (અલયહિસ્સલામ)ની ઉંમરની લંબાઈને તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)ની ઉંમરની લંબાઈની દલીલ કરાર આપી છે." અમે અરજ કરી: "હે રસૂલુલ્લાહના ફરઝંદ! આ બાબતોના કારણો જે તમે ફરમાવ્યા તે અમને સમજાવો." ફરમાવ્યું: "મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાદત આ પ્રમાણે હતી કે જ્યારે ફિરઔનને ખબર પડી કે તેની બાદશાહતનો અંત તેમના હાથે થશે, ત્યારે તેણે કાહિનોને બોલાવ્યા અને તેમણે તેને કહ્યું: આ માણસ બની ઇસરાઈલની જાતિમાંથી હશે, તેણે પણ પોતાના અધિકારીઓને હુકમ કર્યો કે ગર્ભવતી સ્ત્રીઓના પેટ ચીરીને તેમના બાળકોને કાપી નાખે. આ હેતુ સિદ્ધ કરવા માટે વીસ હજારથી વધુ બાળકોને કત્લ કર્યા, છતાં અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની હિફાઝત કરી અને તેઓ તેમના સુધી પહોંચી શક્યા નહીં. બની ઉમય્યા અને બની અબ્બાસ પણ જ્યારે જાણ્યું કે તેમની હુકૂમત અને અમીરો અને ઝાલિમોનો નાશ અમારા કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના હાથે થશે, ત્યારે તેમણે અમારી દુશ્મની દિલમાં લીધી અને તલવારો ખેંચીને પયગંબરના ખાનદાનને કત્લ કરવા અને તેમની નસ્લ કાપવા લાગ્યા, આ આશા સાથે કે કાઈમ આલે મુહમ્મદ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ને કત્લ કરી શકે, પરંતુ અલ્લાહે ઝાલિમો પૈકી કોઈને પણ તેમના સુધી પહોંચવા ન દીધા; અને આ રીતે પોતાના નૂરને પૂર્ણ કર્યું; ભલે મુશરિકો નાખુશ હોય."

وَ کَتَب إلی مُعَاوِیَهًَْ: أَیْضاً (علیه السلام) أَمَّا بَعْدُ فَطَالَ مَا دَعَوْتَ أَنْتَ وَ أَوْلِیَاؤُکَ أَوْلِیَاءُ الشَّیْطَانِ الْحَقَّ أَسَاطِیرَ وَ نَبَذْتُمُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِکُمْ وَ حَاوَلْتُمْ إِطْفَاءَهُ بِأَفْوَاهِکُمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ وَ لَعَمْرِی لَیُنْفِذَنَّ الْعِلْمَ فِیکَ وَ لَیُتِمَّنَّ النُّورَ بِصِغَرِکَ وَ قَمْأَتِکَ وَ لَتُخْسَأَنَّ طَرِیداً مَدْحُوراً أَوْ قَتِیلًا مَثْبُوراً وَ لَتُجْزَیَنَّ بِعَمَلِکَ حَیْثُ لَا نَاصِرَ لَکَ وَ لَا مصرح {مُصْرِخَ} عِنْدَک.

امام علی (علیه السلام)- امام (علیه السلام) به معاویه نامه نوشت: «امّا بعد دیرهنگامی است که تو و دوستانت، دوستان شیطان واقعی اساطیر را دعوت کرده‌اید، و آن را پشت سر خویش انداخته‌اید و با زبان‌هایتان تلاش کردید که آن را خاموش کنید: ولی خدا جز این نمی‌خواهد که نور خود را کامل کند، هرچندکافران ناخشنود باشند. و به جانم سوگند! به یقین علم در تو اجرا خواهد شد و نور با حقارت تو کامل خواهد شد و مطرود رانده شده یا مقتول هلاک‌شده رانده خواهی شد و به خاطر عملت مجازات خواهی شد، به‌گونه‌ای که نه یاری‌گری برای توست و نه توضیح‌دهنده‌ای نزد توست».

Imam Ali (peace be upon him): The Imam (peace be upon him) wrote to Mu'awiya: "To proceed: For a long time you and your friends, the friends of Satan, have called the truth 'fables of the ancients' and have cast it behind your backs, and have tried with your tongues to extinguish it: but Allah will not consent save to perfect His light, even if the disbelievers are averse. By my life! Surely knowledge will be carried out upon you, and the light will be perfected through your smallness and vileness, and you will surely be driven off as an outcast and repelled, or slain and destroyed, and you will surely be recompensed for your deed, in such a way that you will have no helper and no one to give you succour."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ મુઆવિયાને પત્ર લખ્યો: "અમ્મા બાદ, ઘણા લાંબા સમયથી તું અને તારા દોસ્તો, શેતાનના દોસ્તોએ, હકને 'પૂર્વજોની કહાનીઓ' કહીને પોકાર્યું છે, અને તેને પોતાની પીઠ પાછળ ફેંકી દીધું છે અને પોતાની જીભોથી તેને બુઝાવવાનો પ્રયાસ કર્યો છે: પરંતુ અલ્લાહ આ સિવાય કંઈ ઈચ્છતો નથી કે પોતાના નૂરને પૂર્ણ કરે, ભલે કાફિરો નાખુશ હોય. અને મારા જીવની કસમ! ખરેખર ઇલ્મ તારા ઉપર જારી થશે અને નૂર તારી હકારત સાથે પૂર્ણ થશે અને તું તિરસ્કૃત હાંકી કાઢેલો અથવા હલાક થયેલો કત્લ થયેલો બની જઈશ, અને તારા અમલના કારણે તને સજા મળશે, એવી રીતે કે ન તારો કોઈ મદદગાર હશે અને ન તારી પાસે કોઈ ફરિયાદ સાંભળનાર હશે."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ النُّورُ وَلَایَهًُْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَصَارُوا إِلَی الظُّلْمَهًِْ وَلَایَهًِْ أَعْدَائِهِ وَ قَدْ نَزَلَ فِیهِمْ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ وَ قَوْلُهُ تَعَالَی یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون.

امام باقر (علیه السلام)- منظور از نور [در آیه]، ولایت علی (علیه السلام) است. اینان مردم را از نور که همانا ولایت علی (علیه السلام) است بیرون آورده و به تاریکی روی آوردند که همان پذیرش ولایت دشمنان ایشان است؛ پس کسانی که به او ایمان آوردند، و حمایت و یاریش کردند، و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند. ( اعراف/۱۵۷ )، و این کلام خداوند: یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون نیز درباره‌ی آنان نازل شده است.

Imam Baqir (peace be upon him): The meaning of "light" [in the verse] is the wilayah of Ali (peace be upon him). These people brought the people out of the light, which is the wilayah of Ali (peace be upon him), and turned to darkness, which is accepting the wilayah of his enemies; so "those who believed in him, and honoured him, and helped him, and followed the light which was sent down with him" (Al-A'raf/157), and this word of Allah: يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون [They desire to put out the light of Allah with their mouths, and Allah will not consent save to perfect His light, though the unbelievers are averse] was also revealed about them.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [આયતમાં] "નૂર"નો અર્થ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત છે. આ લોકોએ લોકોને નૂરથી, જે ખરેખર અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત છે, બહાર કાઢ્યા અને અંધકાર તરફ વળ્યા, જે તેમના દુશ્મનોની વિલાયતનો સ્વીકાર છે; તો "જે લોકો તેમના પર ઈમાન લાવ્યા, અને તેમની હિમાયત અને મદદ કરી, અને તેમની સાથે નાઝિલ થયેલ નૂરનું અનુસરણ કર્યું" (અઅરાફ/૧૫૭), અને અલ્લાહનું આ કલામ: يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون [તેઓ પોતાના મુખો વડે અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ઈચ્છે છે અને અલ્લાહ પોતાના નૂરને પૂર્ણ કર્યા વગર નહીં માને, ભલે કાફિરો નાપસંદ કરે] પણ તેમના વિશે નાઝિલ થયું છે.

#10

یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ یَعْنِی نُورَ الْإِسْلَامِ بِکُفْرِهِمْ وَ جُحُودِهِم.

امام علی (علیه السلام)- یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ؛ یعنی نور اسلام را با کفر و انکارشان خاموش کنند.

Imam Ali (peace be upon him): يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ [They desire to put out the light of Allah with their mouths]; that is, they want to extinguish the light of Islam through their disbelief and denial.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ [તેઓ પોતાના મુખો વડે અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ઈચ્છે છે]; એટલે કે તેઓ ઇસ્લામના નૂરને પોતાના કુફ્ર અને ઇન્કાર વડે બુઝાવવા ઈચ્છે છે.

#11

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا وَلَایَهًَْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بِأَفْواهِهِمْ وَ اللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ اللَّهُ مُتِمُّ الْإِمَامَهًِْ لِقَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِی أَنْزَلْنا وَ النُّورُ هُوَ الامام (علیه السلام).

امام رضا (علیه السلام)- یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا؛ یعنی می خواهند نور ولایت امیر المؤمنین (علیه السلام) را با زبان‌های خود خاموش کنند و خداوند نورش را کامل می‌کند یعنی خداوند امامت را تکمیل می‌کند، به دلیل این آیه: حال که چنین است، به خدا و رسول او و نوری که نازل کرده‌ایم ایمان بیاورید. ( تغابن/۸ )، که نور همان امام است.

Imam Rida (peace be upon him): يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا [They desire to put out]; that is, they want to extinguish the light of the wilayah of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) with their tongues, and Allah will perfect His light — meaning Allah will complete the Imamate, on the evidence of this verse: "Now that this is so, believe in Allah and His Messenger and the light which We have sent down" (Taghabun/8), and the light is the Imam himself.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا [તેઓ બુઝાવવા ઈચ્છે છે]; એટલે કે તેઓ અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતના નૂરને પોતાની જીભો વડે બુઝાવવા ઈચ્છે છે, અને અલ્લાહ પોતાના નૂરને પૂર્ણ કરે છે એટલે કે અલ્લાહ ઇમામતને પૂર્ણ કરે છે, આ આયતના પુરાવે: "હવે જ્યારે એવું છે, તો અલ્લાહ અને તેના રસૂલ અને જે નૂર અમે નાઝિલ કર્યું છે તેના પર ઈમાન લાવો" (તગાબુન/૮), કે નૂર એ જ ઇમામ છે.

#12

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی الْجَارُودِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) أَنَّهُ قَالَ: یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ اللَّهِ لَوْ تَرَکْتُمْ هَذَا الْأَمْرَ مَا تَرَکَهُ اللَّهُ.

امام باقر (علیه السلام)- در روایت ابوالجارود از امام باقر (علیه السلام) آمده است که فرمود: «یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ؛ به خدا سوگند! اگر شما این امر را رها کردید، خدا آن را رها نخواهد کرد».

Imam Baqir (peace be upon him): In the narration of Abu al-Jarud from Imam Baqir (peace be upon him) it is reported that he said: "يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ [They desire to put out the light of Allah with their mouths]; by Allah! If you abandon this matter, Allah will not abandon it."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબુલ જારૂદની રિવાયતમાં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી આવ્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "يُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ [તેઓ પોતાના મુખો વડે અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ઈચ્છે છે]; અલ્લાહની કસમ! જો તમે આ અમ્રને છોડી દેશો, તો અલ્લાહ તેને છોડશે નહીં."

#13

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَمَّا أَصبَحَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) یَومَ بَدرٍ عَبأ أَصحَابَهُ ... نَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِلَی عُبَیْدَهًَْ‌بْنِ الْحَارِثِ‌بْنِ‌عَبْدِالْمُطَّلِبً فَقَالَ لَهُ قُمْ یَا عُبَیْدَهًُْ ثُمَّ نَظَرَ إِلَی حَمْزَهًَْ‌بْنِ‌عَبْدِ‌الْمُطَّلِبِ (رحمة الله علیه) فَقَالَ لَهُ قُمْ یَا عَمِّ ثُمَّ نَظَرَ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ قُمْ یَا عَلِیْ (علیه السلام) فَقَالَ فَاطْلُبُوا بِحَقِّکُمُ الَّذِی جَعَلَهُ اللَّهُ لَکُمْ فَقَدْ جَاءَتْ قُرَیْشٌ بِخُیَلَائِهَا وَ فَخْرِهَا تُرِیدُ أَنْ تُطْفِئَ نُورَ اللهِ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در بحارالانوار آمده است: هنگامی که صبح شد، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اصحابش را آماده کرد ... سپس به عبیدهًْ‌بن‌حارث بن‌عبدالمطلب که هفتاد سال عمر داشت نگاه کرد و به وی فرمود: «ای عبیده برخیز»! سپس به حمزهًْ‌بن‌عبدالمطلب (رحمة الله علیه) نگاه کرد و فرمود: «عمو! برخیز»! و سپس به امیرمؤمنان (علیه السلام) نگاه کرد و به او فرمود: «ای علی (علیه السلام) برخیز»! و فرمود: «حقّتان را که خدا برای شما قرار داده است، بگیرید، چرا که قریش با غرور و تکبّرش آمده است و می‌خواهد نور خدا را خاموش نماید؛ ولی خدا جز این نمی‌خواهد که نور خود را کامل کند».

The Prophet (peace be upon him and his family): In Bihar al-Anwar it is reported: When morning came, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) arranged his companions ... then he looked at Ubaydah ibn al-Harith ibn Abd al-Muttalib, who was seventy years old, and said to him: "Rise, O Ubaydah!" Then he looked at Hamzah ibn Abd al-Muttalib (may Allah have mercy on him) and said: "Uncle! Rise!" Then he looked at Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and said to him: "O Ali (peace be upon him), rise!" And he said: "Claim your right which Allah has appointed for you, for the Quraysh have come with their pride and arrogance, wishing to extinguish the light of Allah; but Allah wills nothing except to perfect His light."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): બિહારુલ અન્વારમાં આવ્યું છે: જ્યારે સવાર થઈ, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાના અસ્હાબોને તૈયાર કર્યા ... પછી ઉબૈદહ બિન હારિસ બિન અબ્દુલ મુત્તલિબ, જેમની ઉંમર સિત્તેર વર્ષ હતી, તેમની તરફ જોયું અને તેમને ફરમાવ્યું: "ઓ ઉબૈદહ, ઊભા થાવ!" પછી હમ્ઝહ બિન અબ્દુલ મુત્તલિબ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) તરફ જોયું અને ફરમાવ્યું: "કાકા! ઊભા થાવ!" અને પછી અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) તરફ જોયું અને તેમને ફરમાવ્યું: "ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ), ઊભા થાવ!" અને ફરમાવ્યું: "તમારો હક જે અલ્લાહે તમારા માટે નક્કી કર્યો છે, તે લઈ લો, કારણ કે કુરૈશ પોતાના ગર્વ અને અહંકાર સાથે આવ્યા છે અને અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ઈચ્છે છે; પરંતુ અલ્લાહ આ સિવાય કંઈ નથી ઈચ્છતો કે પોતાના નૂરને પૂર્ણ કરે."

#14

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ هَرْثَمَهًَْ بْنَ أَعْیَنَ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ یَعْنِی الرِّضَا (علیه السلام) فِی دَارِ الْمَأْمُونِ ... وَ کَانَ فِی بَعْضِ ثِقَاتِ خَدَمِ الْمَأْمُونِ غُلَامٌ یُقَالُ لَهُ صَبِیحٌ الدَّیْلَمِیُّ وَ کَانَ یَتَوَلَّی سَیِّدِی حَقَّ وَلَایَتِه ... فَقَالَ قُمْ یَرْحَمُکَ اللَّهُ یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون ... وَ قَالَ لِی یَا هَرْثَمَهًُْ وَ اللَّهِ لَا یَضُرُّنَا کَیْدُهُمْ شَیْئاً حَتَّی یَبْلُغَ الْکِتَابُ أَجَلَهُ.

امام رضا (علیه السلام)- هرثمهًْ‌بن‌اعین گوید: خدمت آقا و مولایم علی‌بن‌موسی الرضا (علیه السلام) در خانه مأمون رسیدم ... میان غلامان مورد اعتماد مأمون شخصی بود به نام صبیح دیلمی که به واقع ارادتمند حضرت رضا (علیه السلام) بود ... صبیح گفت: امام (علیه السلام) به من فرمود: «حرکت کن! خدا تو را رحمت کند. آنان می‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند؛ ولی خدا نور خود را کامل می‌کند هر چند کافران خوش نداشته باشند! ( صف/۸ ) ...». امام (علیه السلام) به من فرمود: «ای هرثمه! به خدا قسم، مکر و حیله‌ی آن‌ها در ما اثر ندارد تا وقتش برسد».

Imam Rida (peace be upon him): Harthama ibn A'yan said: I entered upon my master and lord Ali ibn Musa al-Rida (peace be upon him) in the house of Ma'mun ... Among Ma'mun's trusted servants was a man named Sabih al-Daylami, who was truly devoted to Imam al-Rida (peace be upon him) ... Sabih said: The Imam (peace be upon him) said to me: "Get up! May Allah have mercy on you. یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون [They desire to put out the light of Allah with their mouths, but Allah will perfect His light, though the unbelievers are averse] (As-Saff 8) ..." The Imam (peace be upon him) said to me: "O Harthama! By Allah, their plots and schemes will not affect us until the appointed time arrives."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): હરષમા બિન અઅયન કહે છે: હું મારા આકા અને મૌલા અલી બિન મૂસા અલ-રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં મામૂનના ઘરે પહોંચ્યો ... મામૂનના વિશ્વાસુ ગુલામોમાં એક વ્યક્તિ હતો જેનું નામ સબીહ દયલમી હતું, જે ખરેખર ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ના ભક્ત હતા ... સબીહે કહ્યું: ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: "ઊઠો! અલ્લાહ તમારા પર રહમ કરે. یُرِیدُونَ أَنْ یُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُون [તેઓ પોતાના મોંઢાથી અલ્લાહના નૂરને બુઝાવવા ઈચ્છે છે; પરંતુ અલ્લાહ પોતાના નૂરને પૂર્ણ કરશે, ભલે કાફિરો નાખુશ હોય] (સૂરએ સફ્ફ ૮) ...". ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: "ઓ હરષમા! અલ્લાહની કસમ, તેમનું કપટ અને છળ અમારા પર અસર નહીં કરે જ્યાં સુધી તેનો સમય ન આવે".

#15

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ الْعَسْکَرِیِّ (علیه السلام): ... فَقَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) یَا حُذَیْفَهًُْ إِذَا کَانَ اللَّهُ یُثَبِّتُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) لَمْ یَقْدِرْ هَؤُلَاءِ وَ لَا الْخَلْقُ أَجْمَعُونَ أَنْ یُزِیلُوهُ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی بَالِغٌ فِی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) أَمْرَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از امام عسکری (علیه السلام) روایت است: ... رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای حذیفه! اگر پروردگار، محمّد (صلی الله علیه و آله) را استوار و پابرجا گرداند، نه اینان و نه همه‌ی خلق را یارای از میان برداشتن او نیست که خداوند متعال امر خود را درباره محمّد (صلی الله علیه و آله) به اجرا می‌رساند، هرچند مشرکان ناخشنود باشند».

The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam al-Askari (peace be upon him): ... The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "O Hudhayfa! If the Lord makes Muhammad (peace be upon him and his family) firm and steadfast, neither these nor all of creation have the power to remove him, for Allah the Exalted will bring His command concerning Muhammad (peace be upon him and his family) into effect, though the polytheists be averse."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે: ... રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ હુઝયફા! જો પરવરદિગાર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને દૃઢ અને સ્થાપિત કરે, તો ન આ લોકો કે ન સમગ્ર સૃષ્ટિ તેમને દૂર કરવાની શક્તિ ધરાવે છે, કારણ કે અલ્લાહ તઆલા મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બાબતે પોતાના હુકમને અમલમાં લાવશે, ભલે મુશરિકો નાખુશ હોય".