سورة التوبة

Verse 54 of 129

9:54

وَ مَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنهْمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُواْ بِاللهِ ‌ وَ بِرَسُولِهِ وَ لَا يَأْتُونَ الصَّلَوةَ إِلَّا وَ هُمْ كُسَالىَ‌ وَ لَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَ هُمْ كَرِهُون

هيچ‌چيز مانع قبول انفاق‌هاى آن‌ها نشد، جز اينكه آن‌ها به خدا و پيامبرش كافر شده‌اند و نماز به‌جا نمى‌آورند جز با كسالت و انفاق نمى‌كنند مگر با كراهت.

And nothing hinders their spendings being accepted from them, except that they disbelieve in Allah and in His Apostle and they do not come to prayer but while they are sluggish, and they do not spend but while they are unwilling.

તેઓનો ઇન્ફાક કબૂલ ન થવાનુ કારણ એ સિવાય બીજુ કાંઇ નથી કે તેઓ અલ્લાહ તથા તેના રસૂલની નાફરમાની કરે છે, અને તેઓ નમાઝ નથી પઢતા પણ આળસની સાથે, અને તેઓ ઇન્ફાક નથી કરતા પણ અણગમા સાથે.

#1 هیچ‌چیز مانع قبول انفاق‌های آن‌ها نشد، جز اینکه آن‌ها به خدا و پیامبرش کافر شده‌اند Nothing prevented their offerings from being accepted except that they disbelieved in Allah and His Messenger તેમના ખર્ચને કબૂલ થવાથી કોઈ વસ્તુ રોકતી નથી, સિવાય એ કે તેઓ અલ્લાહ અને તેના રસૂલના કાફિર થઈ ગયા છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ اللَّهِ لَوْ أَنَّ رَجُلًا صَامَ النَّهَارَ وَ قَامَ اللَّیْلَ ثُمَّ لَقِیَ اللَّهَ بِغَیْرِ وَلَایَتِنَا لَلَقِیَهُ وَ هُوَ غَیْرُ رَاضٍ أَوْ سَاخِطٌ عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا یَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسالی وَ لا یُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کارِهُون ثُمَّ قَالَ وَ کَذَلِکَ الْإِیمَانُ لَا یَضُرُّ مَعَهُ عَمَلٌ کَمَا أَنَّ الْکُفْرَ لَا یَنْفَعُ مَعَهُ عَمَلٌ.

امام صادق (علیه السلام)- به خدا قسم اگر مردی، روز را روزه گیرد و شب را شب زنده‌داری کند، سپس بدون ولایت ما اهل بیت، در برابر خدای عزّوجلّ قرار بگیرد، درحالی در برابر خداوند تبارک‌وتعالی قرار خواهد گرفت و با او دیدار خواهد کرد که از او راضی نیست و یا بر او خشمگین است. سپس فرمود: «و این همان کلام خدای عزّوجلّ است که می فرماید: وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا یَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسالی وَ لا یُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کارِهُون». سپس فرمود: «و ایمان چنین است، عمل همراه با ایمان به ایمان زیان نمی‌رساند و کفر نیز چنین است، یعنی عمل همراه با کفر فایده‌ای ندارد».

Imam Sadiq (peace be upon him): By Allah, if a man were to fast the day and spend the night in worship, then stand before Allah the Mighty and Majestic without the wilayah of us Ahl al-Bayt, he would stand before Allah the Blessed and Exalted and meet Him while He is not pleased with him, or is wrathful with him. Then he said: 'And this is the very word of Allah the Mighty and Majestic, where He says: وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا یَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسالی وَ لا یُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کارِهُون [And nothing hinders their spendings being accepted from them, except that they disbelieve in Allah and in His Apostle and they do not come to prayer but while they are sluggish, and they do not spend but while they are unwilling].' Then he said: 'And iman (faith) is like this — a deed alongside faith does not harm faith; and kufr (disbelief) is likewise, that is, a deed alongside disbelief brings no benefit.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કસમ, જો કોઈ માણસ દિવસે રોઝો રાખે અને રાત્રે શબ-જાગરણ કરે, પછી અમે અહલેબૈતની વિલાયત વગર અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની સામે ઊભો રહે, તો તે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાની સામે એવી હાલતમાં ઊભો રહેશે અને તેમને મળશે કે તેઓ તેનાથી રાજી નહીં હોય અથવા તેના પર ગુસ્સે હશે. પછી ફરમાવ્યું: 'અને આ જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન છે જે ફરમાવે છે: وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا یَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسالی وَ لا یُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کارِهُون [અને તેમના ખર્ચ કબૂલ થવામાં કોઈ વસ્તુ અડચણ નથી બની, સિવાય એ કે તેઓ અલ્લાહ અને તેના રસૂલનો ઇન્કાર કરી ચૂક્યા છે અને તેઓ નમાઝ માટે નથી આવતા સિવાય કે સુસ્તીની હાલતમાં, અને ખર્ચ નથી કરતા સિવાય કે નાખુશીથી].' પછી ફરમાવ્યું: 'અને ઈમાન આવું જ છે, ઈમાન સાથેનું અમલ ઈમાનને નુકસાન નથી પહોંચાડતું, અને કુફ્ર પણ આવું જ છે, એટલે કે કુફ્ર સાથેનું અમલ કોઈ ફાયદો નથી આપતું.'

#2 هیچ‌چیز مانع قبول انفاق‌های آن‌ها نشد، جز اینکه آن‌ها به خدا و پیامبرش کافر شده‌اند Nothing prevented their offerings from being accepted except that they disbelieved in Allah and His Messenger તેમના ખર્ચને કબૂલ થવાથી કોઈ વસ્તુ રોકતી નથી, સિવાય એ કે તેઓ અલ્લાહ અને તેના રસૂલના કાફિર થઈ ગયા છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَا یَضُرُّ مَعَ الْإِیمَانِ عَمَلٌ وَ لَا یَنْفَعُ مَعَ الْکُفْرِ عَمَلٌ أَ لَا تَرَی أَنَّهُ قَالَ وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ مَاتُوا وَ هُمْ کَافِرُونَ.

امام صادق (علیه السلام)- عمل با ایمان ضرری ندارد، و عمل همراه کفر، فایده‌ای ندارد. مگر نمی‌بینی که او فرمود: وَ مَا مَنَعَهُمْ ان تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ انهُمْ کَفَرُواْ بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لاَ یَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسَالَی وَ لاَ یُنفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کَارِهُونَ و درحال کفر مردند.

Imam Sadiq (peace be upon him): A deed alongside iman (faith) does no harm, and a deed alongside kufr (disbelief) brings no benefit. Do you not see that He said: وَ مَا مَنَعَهُمْ ان تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ انهُمْ کَفَرُواْ بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لاَ یَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسَالَی وَ لاَ یُنفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کَارِهُونَ [And nothing hinders their spendings being accepted from them, except that they disbelieve in Allah and in His Apostle and they do not come to prayer but while they are sluggish, and they do not spend but while they are unwilling], and they died in a state of disbelief.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઈમાન સાથેનું અમલ નુકસાનકારક નથી, અને કુફ્ર સાથેનું અમલ ફાયદાકારક નથી. શું તમે નથી જોતા કે તેમણે ફરમાવ્યું: وَ مَا مَنَعَهُمْ ان تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ انهُمْ کَفَرُواْ بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لاَ یَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسَالَی وَ لاَ یُنفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کَارِهُونَ [અને તેમના ખર્ચ કબૂલ થવામાં કોઈ વસ્તુ અડચણ નથી બની, સિવાય એ કે તેઓ અલ્લાહ અને તેના રસૂલનો ઇન્કાર કરી ચૂક્યા છે અને તેઓ નમાઝ માટે નથી આવતા સિવાય કે સુસ્તીની હાલતમાં, અને ખર્ચ નથી કરતા સિવાય કે નાખુશીથી], અને કુફ્રની હાલતમાં જ મરી ગયા.

#3 هیچ‌چیز مانع قبول انفاق‌های آن‌ها نشد، جز اینکه آن‌ها به خدا و پیامبرش کافر شده‌اند Nothing prevented their offerings from being accepted except that they disbelieved in Allah and His Messenger તેમના ખર્ચને કબૂલ થવાથી કોઈ વસ્તુ રોકતી નથી, સિવાય એ કે તેઓ અલ્લાહ અને તેના રસૂલના કાફિર થઈ ગયા છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

جَاءَ بَعْضُ الزَّنَادِقَهًِْ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ قَالَ لَوْ لَا مَا فِی الْقُرْآنِ مِنَ الِاخْتِلَافِ وَ التَّنَاقُضِ لَدَخَلْتُ فِی دِینِکُمْ فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ مَا هُوَ قَال ... وَ أَجِدُهُ یَقُولُ فَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا کُفْرانَ لِسَعْیِهِ وَ یَقُولُ وَ إِنِّی لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدی أَعْلَمَ فِی الْآیَهًِْ الْأَوْلَی أَنَّ الْأَعْمَالَ الصَّالِحَهًَْ لَا تُکَفَّرُ وَ أَعْلَمَ فِی الْآیَهًِْ الثَّانِیَهًِْ أَنَّ الْإِیمَانَ وَ الْأَعْمَالَ الصَّالِحَهًَْ لَا یَنْفَعُ إِلَّا بَعْدَ الِاهْتِدَاء ... قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِین (علیه السلام) ... فَکُلُّ عَمَلٍ مِنْ أَعْمَالِ الْخَیْرِ یَجْرِی عَلَی غَیْرِ أَیْدِی أَهْلِ الِاصْطِفَاءِ وَ عُهُودُهُمْ وَ حُدُودُهُمْ وَ شَرَائِعُهُمْ وَ سُنَنُهُمْ وَ مَعَالِمُ دِینِهِمْ مَرْدُودٌ غَیْرُ مَقْبُولٍ وَ أَهْلُهُ بِمَحَلِّ کُفْرٍ وَ إِنْ شَمِلَتْهُمْ صِفَهًُْ الْإِیمَانِ أَ لَمْ تَسْمَعْ إِلَی قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ کَفَرُوا بِا اللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا یَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَ هُمْ کُسالی وَ لا یُنْفِقُونَ إِلَّا وَ هُمْ کارِهُونَ فَمَنْ لَمْ یَهْتَدِ مِنْ أَهْلِ الْإِیمَانِ إِلَی سَبِیلِ النَّجَاهًِْ لَمْ یُغْنِ عَنْهُ إِیمَانُهُ بِاللَّهِ مَعَ دَفْعِهِ حَقَّ أَوْلِیَائِهِ وَ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَهًِْ مِنَ الْخاسِرِینَ وَ کَذَلِکَ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فَلَمْ یَکُ یَنْفَعُهُمْ إِیمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا وَ هَذَا کَثِیرٌ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الْهِدَایَهًُْ هِیَ الْوَلَایَهًُْ.

امام علی (علیه السلام)- یکی از زندیقان نزد امیرمؤمنان علی (علیه السلام) رفت و عرض کرد: «اگر در قرآن اختلاف و تناقض نبود، به دینتان می گرویدم». حضرت علی (علیه السلام) به او فرمود: «از چه سخن می‌گویی (در کجای قرآن اختلاف و تناقض هست)»؟ عرض کرد: «در این کلام خداوند متعال ... و هرکس چیزی از اعمال شایسته بجا آورد، درحالی‌که ایمان داشته باشد، کوشش او ناسپاسی نخواهد شد. ( انبیاء/۹۴ ). و می‌فرماید: و من هرکه را توبه کند، و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، سپس هدایت شود، می‌آمرزم!. ( طه/۸۲ ). در آیه‌ی اوّل چنین دانسته که کارهای نیک، کفران نمی شوند و در آیه‌ی دوّم چنین دانسته که ایمان و کارهای نیک، تنها پس از هدایت‌یافتن، سودمند است...». امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «... پس هر عمل نیکی که بر دستی به جز دست اهل برگزیده و براساسی جز پیمان ها و حدود و قانون ها و سنّت ها و نشانه‌های دین ایشان جاری شود، مردود است و پذیرفته نمی شود و اهل چنین عملی، گرچه مشمول صفت ایمان باشند، در جایگاه کفر هستند؛ مگر نشنیده ای که خداوند متعال فرمود: وَ مَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ کَفَرُواْ بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لاَ یَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسَالَی وَ لاَ یُنفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کَارِهُونَ پس هرکه از اهل ایمان سوی راه نجات، هدایت نیابد، ایمان او به خداوند تبارک‌وتعالی همراه با پایمال‌کردن حقّ اولیای خدا، هیچ بهره ای به او نمی رساند و عملش به هیچ می انجامد و در آخرت از جمله زیانکاران خواهد بود. همچنین خداوند سبحان فرمود: امّا هنگامی‌که عذاب ما را مشاهده کردند، ایمانشان برای آن‌ها سودی نداشت!. ( غافر/۸۵ ) و از این دست آیه، در کتاب خداوند عزّوجلّ بسیار است و هدایت همان ولایت است».

Imam Ali (peace be upon him): One of the heretics went to the Commander of the Faithful, Ali (peace be upon him), and said, "If there were no discrepancy and contradiction in the Quran, I would embrace your religion." Imam Ali (peace be upon him) said to him, "What are you speaking about (where in the Quran is there discrepancy and contradiction)?" He said, "In this word of Allah the Exalted... 'And whoever does righteous deeds while he is a believer, his effort shall not be met with ingratitude.' (al-Anbiya/94). And He says: 'And indeed I am Most Forgiving to whoever repents, believes, does righteous deeds, and is then guided!' (Ta-Ha/82). In the first verse, He has made it known that good deeds are not rejected, and in the second verse, He has made it known that faith and good deeds are of benefit only after being guided..." The Commander of the Faithful (peace be upon him) said, "...So every good deed that is carried out at hands other than the hands of the chosen ones, and upon a basis other than their covenants, limits, laws, sunan and the signposts of their religion, is rejected and not accepted, and the doers of such a deed, even if they are included within the description of faith, are in the station of disbelief. Have you not heard that Allah the Exalted said: وَ مَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ کَفَرُواْ بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لاَ یَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسَالَی وَ لاَ یُنفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کَارِهُونَ [And nothing hinders their spendings being accepted from them, except that they disbelieve in Allah and in His Apostle and they do not come to prayer but while they are sluggish, and they do not spend but while they are unwilling.] So whoever among the people of faith is not guided to the path of salvation, his faith in Allah, the Blessed and Exalted, together with his trampling upon the right of the friends of Allah, brings him no benefit, and his deed comes to nothing, and in the Hereafter he will be among the losers. Likewise, Allah the Glorified said: 'But their faith was of no benefit to them when they beheld Our punishment!' (Ghafir/85). And of this kind of verse, there is much in the Book of Allah, the Mighty and Majestic, and the guidance is none other than wilayah."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઝિન્દીકોમાંથી એક વ્યક્તિ અમીરુલ મોમેનીન અલી (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો અને કહ્યું: "જો કુરઆનમાં મતભેદ અને વિરોધાભાસ ન હોત, તો હું તમારા દીનમાં દાખલ થઈ જાત." હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) એ તેને ફરમાવ્યું: "તું શેની વાત કરે છે (કુરઆનમાં ક્યાં મતભેદ અને વિરોધાભાસ છે)?" તેણે કહ્યું: "અલ્લાહ તઆલાના આ કલામમાં... 'અને જે કોઈ સત્કાર્યોમાંથી કંઈ કરે, જ્યારે તે મોમિન હોય, તો તેની કોશિશની નાશુક્રી નહીં કરવામાં આવે.' (અંબિયા/૯૪). અને ફરમાવે છે: 'અને હું ખરેખર દરેક તેને માફ કરી દઉં છું જે તૌબા કરે, અને ઈમાન લાવે, અને સત્કાર્ય કરે, પછી હિદાયત પામે!' (તાહા/૮૨). પહેલી આયતમાં આવું જણાવ્યું છે કે નેક કાર્યોની નાશુક્રી થતી નથી અને બીજી આયતમાં આવું જણાવ્યું છે કે ઈમાન અને નેક કાર્યો ફક્ત હિદાયત પામ્યા પછી જ ફાયદાકારક છે..." અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "...તો દરેક નેક કાર્ય જે બરગુઝીદા (પસંદ કરાયેલા) લોકોના હાથ સિવાય બીજા હાથે, અને તેમના પ્રતિજ્ઞાઓ, હદો, કાનૂનો, સુન્નતો અને તેમના દીનની નિશાનીઓ સિવાય બીજા આધારે અંજામ પામે, તે નામંજૂર છે અને સ્વીકારવામાં આવતું નથી, અને એવા કાર્યના કરનારાઓ, ભલે તેઓ ઈમાનની સિફતમાં આવતા હોય, કુફ્રના સ્થાને છે; શું તેં નથી સાંભળ્યું કે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: وَ مَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ کَفَرُواْ بِاللهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لاَ یَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَ هُمْ کُسَالَی وَ لاَ یُنفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ کَارِهُونَ [અને તેમના ખર્ચ સ્વીકારવામાં આવવાથી તેમને કંઈ પણ રોકતું નથી, સિવાય એ કે તેઓએ અલ્લાહ અને તેના રસૂલનો ઇન્કાર કર્યો, અને તેઓ નમાઝ માટે નથી આવતા સિવાય કે તેઓ સુસ્ત હોય, અને તેઓ ખર્ચ નથી કરતા સિવાય કે તેઓ નાખુશ હોય.] તો અહલે ઈમાનમાંથી જે કોઈ નજાતના માર્ગ તરફ હિદાયત ન પામે, અલ્લાહ તબારક વ તઆલા પરનું તેનું ઈમાન, અલ્લાહના ઔલિયાઓના હક્કને પાયમાલ કરવા સાથે, તેને કોઈ ફાયદો પહોંચાડતું નથી અને તેનું કાર્ય નિષ્ફળ જાય છે અને આખિરતમાં નુકસાન ઉઠાવનારાઓમાં હશે. એ જ રીતે અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ ફરમાવ્યું: 'પરંતુ જ્યારે તેમણે અમારો અઝાબ જોયો, ત્યારે તેમનું ઈમાન તેમના માટે ફાયદાકારક ન થયું!' (ગાફિર/૮૫). અને આ પ્રકારની આયતો, અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબમાં ખૂબ છે અને હિદાયત એ જ વિલાયત છે."

#4 و نماز بجا نمی‌آورند جز با کسالت And they do not perform the prayer except with laziness અને નમાઝ કાહિલી સાથે જ પઢે છે

لَا یَقُومَنَّ أَحَدُکُمْ فِی الصَّلَاهًِْ مُتَکَاسِلًا وَ لَا نَاعِساً وَ لَا یُفَکِّرَنَّ فِی نَفْسِهِ فَإِنَّهُ بَیْنَ یَدَیْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ إِنَّمَا لِلْعَبْدِ مِنْ صَلَاتِهِ مَا أَقْبَلَ عَلَیْهِ مِنْهَا {بِقَلْبِهِ}.

امام علی (علیه السلام)- هرگز احدی از شما با حالت کسالت و خواب‌آلودگی به نماز نایستد و خودش را به سختی وارد نماز نکند، چراکه او پیش‌روی خداوند عزّوجلّ است و بهره‌ی بنده از نماز، به‌اندازه‌ای است که در آن حضور قلب دارد.

Imam Ali (peace be upon him): Let none of you stand for prayer in a state of sluggishness or drowsiness, nor introduce himself into the prayer with difficulty, for he is standing before Allah, the Mighty and Majestic; and a servant's share of his prayer is only to the extent that he is present in it with his heart.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તમારામાંથી કોઈ પણ કસલ (સુસ્તી) અને ઊંઘરેટી હાલતમાં નમાઝ માટે ઊભો ન થાય અને પોતાને મુશ્કેલીથી નમાઝમાં દાખલ ન કરે, કારણ કે તે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની સામે ઊભો છે; અને બંદાનો નમાઝમાંથી હિસ્સો એટલો જ છે જેટલી તેની અંદર તેની હાજિરે કલ્બ (દિલની હાજરી) હોય.