عَنْ مَسْعَدَهًَْبْنِصَدَقَهًَْ قَالَ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ قَالَ کَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِیَّهًِْ یَحْلِفُونَ بِهَا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ قَالَ عَظُمَ أَمْرُ مَنْ یَحْلِفُ بِهَا قَالَ وَ کَانَتِ الْجَاهِلِیَّهًُْ یُعَظِّمُونَ الْمُحَرَّمَ وَ لَا یُقْسِمُونَ بِهِ وَ لَا بِشَهْرِ رَجَبٍ وَ لَا یَعْرِضُونَ فِیهِمَا لِمَنْ کَانَ فِیهِمَا ذَاهِباً أَوْ جَائِیاً وَ إِنْ کَانَ قَدْ قَتَلَ أَبَاهُ وَ لَا لِشَیْءٍ یَخْرُجُ مِنَ الْحَرَمِ دَابَّهًًْ أَوْ شَاهًًْ أَوْ بَعِیراً أَوْ غَیْرَ ذَلِکَ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ* وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ قَالَ فَبَلَغَ مِنْ جَهْلِهِمْ أَنَّهُمُ اسْتَحَلُّوا قَتْلَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ عَظَّمُوا أَیَّامَ الشَّهْرِ حَیْثُ یُقْسِمُونَ بِهِ فَیَفُونَ.
امام صادق (علیه السلام)- مسعده‌بن‌صدقه گوید: امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی کلام خداوند عزّوجلّ: سوگند به جایگاه ستارگان [و محل طلوع و غروب آن‌ها]! ( واقعه/۷۵ ) فرمود: «اهل جاهلیّت به جایگاه های ستارگان سوگند یاد می کردند، از این‌رو خداوند عزّوجلّ فرمود: فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ و این‌گونه امر کسی را که چنین سوگندی یاد کند، بزرگ شمرد و بالا برد. اهل جاهلیّت ماه محرّم و ماه رجب را بزرگ می داشتند و به آن دو سوگند یاد نمی کردند و در این دو ماه به کسی که در میان آن‌ها رفت و آمد می کرد حتّی اگر پدر یکی از آنان را کشته بود متعرّض نمی شدند و هیچ جنبنده ای را از گوسفند و بز گرفته تا هر حیوان دیگری از حرم بیرون نمی کردند، به‌همین‌خاطر خداوند عزّوجلّ به پیامبرش (صلی الله علیه و آله) فرمود: لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ * وَ أَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ، نادانی آنان به جایی رسیده بود که خون پیامبر (صلی الله علیه و آله) را حلال می پنداشتند، امّا روزهای ماه را بزرگ می داشتند و به آن‌ها سوگند یاد می کردند و به سوگند خود وفا می کردند».
Imam Sadiq (peace be upon him): Mas'adah ibn Sadaqah said: Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding the words of Allah the Mighty and Majestic: "I swear by the setting of the stars [and their place of rising and setting]!" (Waqi'ah/75): "The people of Jahiliyyah used to swear by the positions of the stars, so Allah the Mighty and Majestic said: فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ [Nay, I swear by the setting of the stars], and in this way He magnified and exalted the affair of whoever swears such an oath. The people of Jahiliyyah used to hold the month of Muharram and the month of Rajab in high regard, and they would not swear by them, and during these two months they would not molest anyone who came and went among them — even if he had killed one of their fathers — and they would not drive out any living creature from the Haram, from sheep and goats to any other animal. For this reason, Allah the Mighty and Majestic said to His Prophet (peace be upon him and his family): لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ * وَ أَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ [Nay, I swear by this city, and you shall be made free from obligation in this city]. Their ignorance had reached the point where they considered the blood of the Prophet (peace be upon him and his family) lawful, yet they held the days of the month in high regard, swore by them, and fulfilled their oaths."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મસ્અદા બિન સદકાએ કહ્યું: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કલામ: સિતારાઓના સ્થાનોની [અને તેમના ઉદય તથા અસ્તના સ્થાનની] કસમ! (વાકિઅહ/૭૫) વિશે ફરમાવ્યું: "જાહિલિય્યતના લોકો સિતારાઓના સ્થાનોની કસમ ખાતા હતા, તેથી અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું: فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ [સિતારાઓના સ્થાનોની કસમ] અને આ રીતે એવી કસમ ખાનારના મામલાને મોટો અને ઉચ્ચ ગણાવ્યો. જાહિલિય્યતના લોકો મુહર્રમ અને રજબ મહિનાને મોટા ગણતા હતા અને તેમની કસમ ખાતા ન હતા, અને આ બે મહિનામાં તેમની વચ્ચે આવ-જા કરનાર કોઈને પણ - ભલે તેણે તેમાંથી કોઈના પિતાને માર્યા હોય - ત્રાસ આપતા ન હતા, અને હરમમાંથી કોઈ પણ પ્રાણી, ઘેટાં-બકરાંથી લઈને બીજા કોઈ પણ પ્રાણીને બહાર કાઢતા ન હતા. તેથી જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવ્યું: لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ * وَ أَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ [આ શહેરની કસમ, અને તમે આ શહેરમાં હલાલ ઠરાવેલા છો]. તેમની અજ્ઞાનતા એ હદે પહોંચી ગઈ હતી કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના લોહીને હલાલ સમજતા હતા, પરંતુ મહિનાના દિવસોને મોટા ગણતા હતા અને તેમની કસમ ખાતા હતા અને પોતાની કસમને પૂરી કરતા હતા."