عَنْ جَابِرٍ الْأَنْصَارِی (رحمة الله علیه) أَنَّهُ رَأَی النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ عَلَیْهَا کِسَاءٌ مِنْ أَجِلَّهًِْ الْإِبِلِ وَ هِیَ تَطْحَنُ بِیَدَیْهَا وَ تُرْضِعُ وُلْدَهَا فَدَمَعَتْ عَیْنَا رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ: یَا بِنْتَاهْ تَعَجَّلِی مَرَارَهًَْ الدُّنْیَا بِحَلَاوَهًِْ الْآخِرَهًِْ فَقَالَتْ یَا رَسُولَ اللَّهِ (سلام الله علیها) الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَی نَعْمَائِهِ وَ الشُّکْرُ لِلَّهِ عَلَی آلَائِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ: وَ لَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضی.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- جابر (رحمة الله علیه) گوید: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) حضرت فاطمه (سلام الله علیها) را دید حال آنکه ایشان ردایی از زین شتر بر تن داشت و با دست های خود گندم آسیاب می کرد و فرزندش را شیر می داد. چشمان رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پر از اشک شد و فرمود: «ای دخترم! تلخی دنیا را برای شیرینی آخرت زود پشت سر بگذار». حضرت فاطمه (سلام الله علیها) پاسخ داد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! ستایش مخصوص خداست به خاطر نعمت هایش و سپاس برای اوست به خاطر موهباتش». آنگاه خداوند متعال نازل فرمود: وَلَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضَی.
The Prophet (peace be upon him and his family): Jabir (may Allah have mercy on him) said: The noble Prophet (peace be upon him and his family) saw Lady Fatima (peace be upon her) while she was wearing a cloak made from a camel's saddle, grinding wheat with her hands and nursing her child. The eyes of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) filled with tears and he said: "O my daughter! Bear the bitterness of this world swiftly for the sweetness of the Hereafter." Lady Fatima (peace be upon her) replied: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Praise be to Allah for His blessings and thanks be to Him for His gifts." Then Allah the Exalted revealed: وَلَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضَی [And soon will your Lord give you so that you shall be well pleased].
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જાબિર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હઝરત ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ને જોયા, જ્યારે તેઓ ઊંટના પલાણમાંથી બનેલી ચાદર પહેરેલા હતા અને પોતાના હાથોથી ઘઉં દળી રહ્યા હતા અને પોતાના બાળકને દૂધ પિવડાવી રહ્યા હતા. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની આંખો આંસુઓથી ભરાઈ ગઈ અને ફરમાવ્યું: 'હે મારી દીકરી! આખેરતની મીઠાશ માટે દુનિયાની કડવાશને જલ્દી પસાર કરી લો.' હઝરત ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)એ જવાબ આપ્યો: 'હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહની નેઅમતો બદલ તેની જ પ્રશંસા છે અને તેની બક્ષિશો બદલ તેનો જ આભાર છે.' ત્યારે અલ્લાહ તઆલાએ નાઝિલ ફરમાવ્યું: وَلَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضَی [અને જલ્દી જ તમારો પરવરદિગાર તમને એટલું આપશે કે તમે રાજી થઈ જશો].