سورة العاديات

Verse 4 of 11

100:4

فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً

كه گرد و غبار به هر سو پراكندند

Then thereby raise dust,

પછી (જંગમાં) ધૂળના ગોટેગોટા ઉડાડનારા છે:

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِه ... فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً قَالَ یَعْنِی الْخَیْلَ یَأْثَرْنَ بِالْوَادِی نَقْعاً.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا یعنی چه؟ فرمود: «منظور، اسب ها هستند که در آن وادی گرد و خاک برانگیختند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "What does فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا [Then thereby raise dust] mean?" He said: "It refers to the horses that raised dust in that valley."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا [પછી તેનાથી ધૂળ ઉડાવે છે]નો અર્થ શું છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તેનાથી મુરાદ તે ઘોડાઓ છે જેમણે તે ખીણમાં ધૂળ ઉડાવી."

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً قَالَ ثَارَتِ الْغُبْرَهًُْ مِنْ رَکْضِ الْخَیْل.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا؛ از تاختن اسبان غبار برخاست.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا [Then thereby raise dust]; the dust rose from the galloping of the horses.

અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا [પછી તેનાથી ધૂળ ઉડાવે છે]; ઘોડાઓના દોડવાથી ધૂળ ઉઠી.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَابِرِ‌بْنِ‌یَزِیدَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ ... فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً قَالَ أَثَرَ بِهِمْ عَلِیٌ (علیه السلام) وَ أَصْحَابُهُ الْجِرَاحَاتِ حَتَّی اسْتَنْقَعُوا فِی دِمَائِهِمْ.

امام باقر (علیه السلام)- جابربن‌یزید گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره کلام خداوند عزّ‌وجلّ: ... فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا پرسیدم. فرمود: «امام علی (علیه السلام) و یاران ایشان چنان زخم هایی به آنان زدند که در خون خود غلتیدند».

Imam Baqir (peace be upon him): Jabir ibn Yazid said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the words of Allah the Mighty and Majestic: ... فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا [Then thereby raise dust]. He said: "Ali (peace be upon him) and his companions inflicted such wounds upon them that they wallowed in their own blood."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર બિન યઝીદ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કલામ: ... فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا [પછી તેનાથી ધૂળ ઉડાવે છે] વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સાથીઓએ તેમને એવા ઘાવ માર્યા કે તેઓ પોતાના ખૂનમાં લોટપોટ થઈ ગયા."