سورة هود

Verse 17 of 123

11:17

أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى إِماماً وَ رَحْمَةً أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلا تَكُ في مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ

آیا آن‌کس که دلیل آشکارى از پروردگار خویش دارد و به‌دنبال آن شاهدى از سوى [خدا] آمده، و پیش از آن، کتاب موسى که پیشوا و رحمت بوده [گواهى بر آن مى‌دهد، همچون کسى است که چنین نباشد]؟! آن‌ها (حق‌طلبان) به او ایمان مى‌آورند. و هرکس از گروه‌هاى مخالف به او کافر شود، آتش وعده‌گاه اوست. پس تردیدى در آن نداشته‌باش که آن حقّ است از پروردگارت؛ ولى بیشتر مردم ایمان نمى‌آورند.

Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it and before it (is) the Book of Musa, a guide and a mercy? These believe in it; and whoever of the (different) parties disbelieves in it, surely it is the truth from your Lord, but most men do not believe.

શું જે (ઇન્સાન) પોતાના પરવરદિગાર તરફથી રોશન દલીલ સાથે હોય તથા તેમાંથી ગવાહી આપનાર તેની તિલાવત કરે તથા તેની અગાઊ મૂસાની કિતાબ રહેમત અને આ બાબત તરફ હિદાયત કરનારી હતી (તેની ગવાહી આપનાર જેવો બીજો કોઇ હોય શકે છે?) તેઓ (હક કબૂલ કરવાવાળા) તેના ઊપર ઇમાન લાવે છે અને તુ શક ન કરજે જુદા જુદા ગિરોહમાંથી જે આનો ઇન્કાર કરે છે તેના વાયદાની જગ્યા આગ છે. બેશક તે તારા પરવરદિગાર તરફથી હક છે, પરંતુ ઘણા લોકો ઈમાન લાવતા નથી.

#1 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام)- منظور از أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّه؛ رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و منظور از یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ؛ امیرالمؤمنین (علیه السلام) است.

Imam Sadiq (peace be upon him): The meaning of أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّه [Is he then who has with him clear proof from his Lord] is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and the meaning of یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [and a witness from Him recites it] is Amir al-Mu'minin (peace be upon him).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّه [શું તે વ્યક્તિ જે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ ધરાવે છે] થી મુરાદ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, અને یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [અને તેમના પછી તેમના તરફથી એક ગવાહ આવ્યો] થી મુરાદ અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે.

#2 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ یَعْنِی رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ وَصِیُّهُ إِمَاماً وَ رَحْمَةً.

امام علی (علیه السلام)- منظور از أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّه، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ جانشین اوست که پیشوا و رحمت است.

Imam Ali (peace be upon him): The meaning of أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّه [Is he then who has with him clear proof from his Lord] is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [and a witness from Him recites it] is his successor, who is a guide and a mercy.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّه [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે]નો અર્થ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, અને وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [અને તેમની પાછળ તેમના તરફથી એક ગવાહ આવે છે] તેમના જાનશીન છે, જેઓ પેશ્વા અને રહમત છે.

#3 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ یَعْنِی رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ یَعْنِی أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِین (علیه السلام) إِمَاماً وَ رَحْمَةً.

امام باقر (علیه السلام)- منظور از أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) است وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ [یعنی] امیرالمؤمنین (علیه السلام) که پیشوا و رحمت است.

Imam Baqir (peace be upon him): The meaning of أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ [Is he then who has with him clear proof from his Lord] is the noble Prophet (peace be upon him and his family), and وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ [and a witness recites it] [means] Amir al-Mu'minin (peace be upon him), who is a guide and a mercy.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે]નો અર્થ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે અને وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ [અને એક ગવાહ તેમની પાછળ આવે છે] [એટલે કે] અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ), જેઓ પેશ્વા અને રહમત છે.

#4 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أَنَا عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) شَّاهِدُ مِنْهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- من دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارم و علی (علیه السلام) شاهد و گواه من از جانب خدا است.

The Prophet (peace be upon him and his family): I have clear proof from my Lord, and Ali (peace be upon him) is my witness from Allah.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મારી પાસે મારા પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહ તરફથી મારા શાહિદ અને ગવાહ છે.

#5 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

خَطَبَنَا عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) عَلَی مِنْبَرِ الْکُوفَهًِْ، فَقَامَ إِلَیْهِ ابْنُ الْکَوَّاءِ فَقَالَ هَلْ أُنْزِلَتْ فِیکَ آیَهًٌْ لَمْ یُشَارِکْکَ فِیهَا أَحَدٌ قَالَ نَعَمْ أَ مَا تَقْرَأُ أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ فَالنَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ أَنَا شَّاهِدُ مِنْهُ.

امام علی (علیه السلام)- علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) در منبر کوفه خطبه می‌خواند، ابن‌کواء برخاست و گفت: «آیا درباره‌ی تو آیه‌ای نازل شده که کسی در آن شریک تو نبوده است»؟ فرمود: «آری»! آیا نخوانده‌ای: أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) دلیل آشکاری از پروردگار خویش داشت و من شاهدی از سوی [خدا] بودم.

Imam Ali (peace be upon him): Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) was delivering a sermon from the pulpit of Kufa. Ibn al-Kawwa' rose and said: "Has any verse been revealed about you in which no one else shares with you?" He said: "Yes! Have you not read: أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it]? The Prophet (peace be upon him and his family) had clear proof from his Lord, and I was the witness from [Allah]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) કૂફાના મિમ્બર પરથી ખુત્બો આપી રહ્યા હતા, ઇબ્ને કવ્વા ઊભા થયા અને કહ્યું: "શું તમારા વિષે કોઈ આયત નાઝિલ થઈ છે જેમાં કોઈ તમારો શરીક ન હોય?" તમે ફરમાવ્યું: "હા! શું તમે أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે અને એક ગવાહ તેમની પાછળ આવે છે] નથી વાંચી? પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ હતી અને હું [અલ્લાહ] તરફથી ગવાહ હતો."

#6 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

فَقَامَ إِلَیْهِ رَجُلٌ فَقَالَ یَا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَا الْآیَهًُْ الَّتِی نَزَلَتْ فِیکَ قَالَ لَهُ أَمَا سَمِعْتَ اللَّهَ یَقُولُ أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ أَنَا شَاهِدٌ لَهُ فِیهِ وَ أَتْلُوهُ مَعَهُ.

امام علی (علیه السلام)- مردی ایستاد و گفت: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! چه آیه‌ای درباره‌ی شما نازل شده است»؟ فرمود: «مگر این آیه: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ را نشنیده‌ای؟ رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دلیل آشکاری از پروردگار خویش داشت و من شاهد صدق ادّعای او هستم و درپی او آیات را تلاوت می‌کنم».

Imam Ali (peace be upon him): A man stood up and said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! Which verse has been revealed about you?" He said: "Have you not heard this verse: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ [Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it]? The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had clear proof from his Lord, and I am the witness to the truth of his claim, and I recite the verses following him."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક માણસ ઊભો થયો અને કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તમારા વિષે કઈ આયત નાઝિલ થઈ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "શું તમે આ આયત: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે અને એક ગવાહ તેમની પાછળ આવે છે] નથી સાંભળી? રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ હતી અને હું તેમના દાવાની સચ્ચાઈનો ગવાહ છું અને તેમની પાછળ આયતોની તિલાવત કરું છું."

#7 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

قَالَ سُلَیْمُ‌بْنُ‌قَیْسٍ سَأَلَ رَجُلٌ عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ وَ أَنَا أَسْمَعُ أَخْبِرْنِی بِأَفْضَلِ مَنْقَبَهًٍْ لَکَ قَالَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ قَالَ وَ مَا أَنْزَلَ فِیکَ قَالَ أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ قَالَ أَنَا الشَّاهِدُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله).

امام علی (علیه السلام)- سلیم‌بن‌قیس گوید: «شخصی از حضرت امیر (علیه السلام) درحالی‌که من صبحت آنان را می‌شنیدم، پرسید: «مرا از بهترین مناقب خود باخبر ساز». فرمود: «از آنچه خداوند در قرآن نازل فرموده است»؟ گفت: «[آنچه در قرآن است و] آنچه در وصف شماست». فرمود: أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ؛ من آن شاهد، از طرف رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌باشم».

Imam Ali (peace be upon him): Sulaym ibn Qays said: "A man asked the Commander of the Faithful (peace be upon him), while I was listening to their conversation: 'Inform me of the best of your virtues.' He said: 'That which Allah has revealed in the Qur'an.' He said: '[What is in the Qur'an and] what is [revealed] describing you.' He said: أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it]; I am that witness from the Messenger of Allah (peace be upon him and his family).'"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સુલયમ બિન કયસ કહે છે: "એક વ્યક્તિએ અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું, જ્યારે હું તેમની વાતચીત સાંભળી રહ્યો હતો: 'મને તમારી શ્રેષ્ઠ મનાકિબ (ગુણો) વિશે જણાવો.' આપે ફરમાવ્યું: 'જે અલ્લાહે કુરઆનમાં નાઝિલ કર્યું છે.' તેણે કહ્યું: '[જે કુરઆનમાં છે અને] જે તમારા વર્ણનમાં છે.' આપે ફરમાવ્યું: أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે તેના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ પુરાવો છે, અને તેની પાછળ તેના તરફથી એક સાક્ષી તિલાવત કરે છે]; હું તે સાક્ષી છું, અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તરફથી."

#8 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) الشَّاهِدُ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ.

امام کاظم (علیه السلام)- مقصود از شاهِدٌ، امیرالمؤمنین (علیه السلام) است که گواه و تصدیق‌کننده‌ی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بود و عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ؛ رسول ‎خدا (صلی الله علیه و آله) بود که بَیّنه و معجزه از پروردگارش داشت».

Imam Kazim (peace be upon him): What is meant by شاهِدٌ [witness] is the Commander of the Faithful (peace be upon him), who was the witness and affirmer of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ [with clear proof from his Lord]; it was the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) who had the clear proof and miracle from his Lord.

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): શાહિદ (شاهِدٌ) [સાક્ષી]નો ઉદ્દેશ્ય અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે, જેઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સાક્ષી અને સમર્થક હતા, અને عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ [પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ પુરાવા સાથે]; અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જ હતા જેમની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી બય્યેનહ અને મોઅજિઝો હતો.

#9 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

الْحَمْدُ لِلَّهِ ... بَعَثَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) لِلنُّبُوَّهًِْ وَ اخْتَارَهُ لِلرِّسَالَهًِْ وَ أَنْزَلَ عَلَیْهِ کِتَاباً ثُمَّ أَمَرَهُ بِالدُّعَاءِ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَکَانَ أَبِی (علیه السلام) أَوَّلَ مَنِ اسْتَجَابَ لِلَّهِ تَعَالَی وَ لِرَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) وَ أَوَّلَ مَنْ آمَنَ وَ صَدَّقَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (صلی الله علیه و آله) وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فِی کِتَابِهِ الْمُنْزَلِ عَلَی نَبِیِّهِ الْمُرْسَلِ أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ فَرَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الَّذِی عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ أَبِی (علیه السلام) الَّذِی یَتْلُوهُ وَ هُوَ شَاهِدٌ مِنْه.

امام حسن (علیه السلام)- سپاس و حمد مخصوص خدایی است که محمّد (صلی الله علیه و آله) را به پیامبری مبعوث گردانیده، او را به رسالت برگزید و قرآن را بر او نازل کرد. و به او فرمان داد که مردم را به اسلام فراخواند و پدر من (علی (علیه السلام)) اوّلین کسی بود که دعوت خدا و رسولش را پذیرفت. وی اوّلین کسی بود که به اسلام ایمان‌آورد، خدا و رسولش (صلی الله علیه و آله) را تصدیق کرد و خداوند در کتابی که آن را بر پیامبرش نازل کرد چنین فرمود: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ که پیامبر (صلی الله علیه و آله) کسی است که دلیل آشکاری از پروردگار خویش داشت و معجزه از پروردگارش داشت و پدر من کسی بود که درپی او، شاهد و گواه صدق پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود.

Imam Hasan (peace be upon him): Praise and thanks belong to Allah, who raised Muhammad (peace be upon him and his family) as a prophet, chose him for the messengership, and sent down the Qur'an upon him. And He commanded him to call people to Islam, and my father (Ali (peace be upon him)) was the first to accept the call of Allah and His Messenger. He was the first to believe in Islam, and to affirm Allah and His Messenger (peace be upon him and his family). And Allah said in the Book which He revealed to His Prophet: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ [Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it]; for the Prophet (peace be upon him and his family) is the one who had clear proof from his Lord and had a miracle from his Lord, and my father is the one who followed him, being the witness and testifier of the truthfulness of the Prophet (peace be upon him and his family).

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): હમ્દ અને પ્રશંસા તે અલ્લાહ માટે છે, જેણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પયગંબરી માટે મબ્ઊસ કર્યા, તેમને રિસાલત માટે પસંદ કર્યા અને તેમના ઉપર કુરઆન નાઝિલ કર્યું. અને તેમને હુકમ આપ્યો કે લોકોને ઇસ્લામ તરફ બોલાવે, અને મારા પિતા (અલી (અલયહિસ્સલામ)) એ પ્રથમ વ્યક્તિ હતા જેમણે અલ્લાહ અને તેના રસૂલની દઅવત કબૂલ કરી. તેઓ ઇસ્લામ ઉપર ઈમાન લાવનાર પ્રથમ વ્યક્તિ હતા, અને અલ્લાહ અને તેના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની તસ્દીક કરી. અને અલ્લાહે તે કિતાબમાં જે તેણે પોતાના પયગંબર ઉપર નાઝિલ કરી, આ પ્રમાણે ફરમાવ્યું: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે તેના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ પુરાવો છે, અને તેની પાછળ તેના તરફથી એક સાક્ષી તિલાવત કરે છે]; કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તે છે જેમની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ પુરાવો હતો અને પોતાના પરવરદિગાર તરફથી મોઅજિઝો હતો, અને મારા પિતા તે હતા જેઓ તેમની પાછળ, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સચ્ચાઈના સાક્ષી અને ગવાહ હતા.

#10 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ زَیْدِ‌بْنِ‌سَلَّامٍ الْجُعْفِی دَخَلْتُ عَلَی أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقُلْتُ أَصْلَحَکَ اللَّهُ حَدَّثَنِی خَیْثَمَهًُْ عَنْکَ فِی قَوْلِ اللَّهِ {تَعَالَی} أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ فَحَدِّثْنِی أَنَّکَ حَدَّثْتَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) {یَتْلُوهُ مِنْ بَعْدِهِ} وَ هُوَ شَّاهِدُ وَ فِیهِ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ قَالَ صَدَقَ وَ اللَّهِ خَیْثَمَهًُْ لَهَکَذَا حَدَّثْتُه.

امام باقر (علیه السلام)- زیدبن‌سلام جعفی گوید: «نزد امام (علیه السلام) رفتم و گفتم: «خدا کارهایت را اصلاح [و آسان] کند! خیثمه از قول تو برایم روایت کرده که در مورد آیه: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ، فرموده‌ای که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) کسی است که دلیل آشکاری از پروردگار خویش داشت و علی (علیه السلام) بعد از او به‌دنبال اوست و او همان شاهد [و گواه صدق او] است و این آیه در مورد او نازل شده است». امام باقر (علیه السلام) فرمود: «به‌خدا سوگند! خیثمه راست گفته است، این چنین به او روایت کرده‌ام»».

Imam Baqir (peace be upon him): Zayd ibn Sallam al-Ju'fi said: "I went to the Imam (peace be upon him) and said: 'May Allah set your affairs right [and make them easy]! Khaythama has narrated to me from you concerning the verse: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ [Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it], that you said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) is the one who had clear proof from his Lord, and Ali (peace be upon him) follows after him, and he is that witness [and testifier of his truthfulness], and this verse was revealed concerning him.' Imam Baqir (peace be upon him) said: 'By Allah! Khaythama has spoken the truth, this is exactly how I narrated it to him.'"

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઝયદ બિન સલ્લામ જુઅફી કહે છે: "હું ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો અને કહ્યું: 'અલ્લાહ તમારા કાર્યોને સુધારે [અને આસાન કરે]! ખયસમાએ તમારા હવાલાથી મને આ આયત વિશે રિવાયત કરી છે: أَفَمَن کَانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ, કે તમે ફરમાવ્યું છે કે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તે છે જેમની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ પુરાવો હતો અને અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમના પછી તેમની પાછળ છે અને તેઓ જ તે સાક્ષી [અને તેમની સચ્ચાઈના ગવાહ] છે અને આ આયત તેમના વિશે નાઝિલ થઈ છે.' ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહની કસમ! ખયસમાએ સાચું કહ્યું છે, મેં આ પ્રમાણે જ તેમને રિવાયત કરી છે.'"

#11 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الَّذِی هُوَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ هَاهُنَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ شَّاهِدُ الَّذِی یَتْلُوهُ مِنْهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) یَتْلُوهُ إِمَاماً مِنْ بَعْدِهِ وَ حُجَّهًًْ عَلَی مَنْ خَلَّفَهُ مِنْ أُمَّتِه.

امام صادق (علیه السلام)- کسی که اینجا دلیل آشکاری از پروردگار خویش است، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است و شاهد و گواهی از وی که به‌دنبال اوست، علی (علیه السلام) است که بعد از پیامبر (صلی الله علیه و آله) امام و حجّت بر امّت اوست.

Imam Sadiq (peace be upon him): The one who here has clear proof from his Lord is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and the witness from him who follows him is Ali (peace be upon him), who follows him as Imam after him and as a proof over those of his ummah whom he left behind.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અહીં જે વ્યક્તિ પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ પુરાવો ધરાવે છે તે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, અને તેમના તરફથી સાક્ષી અને ગવાહ જે તેમની પાછળ છે, તે અલી (અલયહિસ્સલામ) છે, જેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી ઇમામ છે અને તેમની ઉમ્મત ઉપર હુજ્જત છે.

#12 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّا عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّنَا بَیَّنَهَا لِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) فَبَیَّنَهَا نَبِیُّهُ (صلی الله علیه و آله) لَنَا فَلَوْ لَا ذَلِکَ کُنَّا کَهَؤُلَاءِ النَّاسِ.

امام باقر (علیه السلام)- ما از جانب پروردگار خویش دلیل آشکار که بر پیامبرش (صلی الله علیه و آله) بیان نموده و پیامبر (صلی الله علیه و آله) آن را برای ما بیان کرده است. و اگر این‌چنین نبود ما هم مثل این مردم [عادی] بودیم.

Imam Baqir (peace be upon him): We have clear proof from our Lord which He made clear to His Prophet (peace be upon him and his family), and the Prophet (peace be upon him and his family) made it clear to us. And were it not so, we too would have been like these [ordinary] people.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમારી પાસે અમારા પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે જે તેણે પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે સ્પષ્ટ કરી, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તે અમારા માટે સ્પષ્ટ કરી. અને જો એવું ન હોત, તો અમે પણ આ [સામાન્ય] લોકોની જેમ હોત.

#13 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ یعنی أمیرالمؤمنین (علیه السلام).

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- منظور از آیه: أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ، امیرالمؤمنین (علیه السلام) است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): What is meant by the verse أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it] is Amir al-Mu'minin (peace be upon him).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આયત أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે તેના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ તેના તરફથી એક ગવાહ તેને પઢે છે] થી મુરાદ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે.

#14 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

هُوَ عَلِیٌّ شَهِدَ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله).

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- شاهِدٌ علی (علیه السلام) است که به رسالت محمّد (صلی الله علیه و آله) گواهی داد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): شاهِدٌ [the witness] is Ali (peace be upon him), who bore witness to the messengership of Muhammad (peace be upon him and his family).

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): شاهِدٌ [ગવાહ] અલી (અલયહિસ્સલામ) છે, જેમણે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની રિસાલતની ગવાહી આપી.

#15 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عن عَبْدِاللَّهِ‌بْنِ‌عَطَاءٍ: فَقُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) زَعَمُوا أَنَّ أَبَا هَذَا الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ فَقَالَ لَا إِنَّمَا ذَاکَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) نَزَلَ فِیهِ أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ فَالنَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) شَاهِدٌ مِنْهُ.

امام باقر (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌عطاء گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «گمان می‌کنند پدر این فرد (عبدالله‌بن‌سلام) کسی‌است که علم کتاب (آگاهی بر قرآن) نزد اوست. (رعد/ ۴۳) فرمود: «نه! آن شخص فقط امیرالمؤمنین علیّ‌بن‌ابی طالب (علیه السلام) است. آیه: أَفَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ در مورد او (علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)) نازل شده است. پیامبر (صلی الله علیه و آله) دلیل آشکاری از پروردگار خویش داشت و امیرالمؤمنین علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) شاهدی از سوی [خدا] بود».

Imam Baqir (peace be upon him): Abdullah ibn Ata said: I said to Imam Baqir (peace be upon him): 'They claim that the father of this person (Abdullah ibn Salam) is the one with whom is the knowledge of the Book (knowledge of the Quran).' (Ra'd/43) He said: 'No! That person is only Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). The verse أَفَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it] was revealed concerning him (Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)). The Prophet (peace be upon him and his family) had clear proof from his Lord, and Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) was a witness from [Allah].'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન અતા કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: 'તેઓ માને છે કે આ વ્યક્તિ (અબ્દુલ્લાહ બિન સલામ) નો પિતા તે છે જેની પાસે ઇલ્મુલ કિતાબ (કુરઆનનું જ્ઞાન) છે.' (રઅદ/43) આપે ફરમાવ્યું: 'ના! તે વ્યક્તિ ફક્ત અમીરુલ મોઅમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે. આયત أَفَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે તેના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ તેના તરફથી એક ગવાહ તેને પઢે છે] તેમના (અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)) વિષે નાઝિલ થઈ છે. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે તેમના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ હતી અને અમીરુલ મોઅમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) [અલ્લાહ] તરફથી ગવાહ હતા.'

#16 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

الَّذِی عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ الَّذِی تَلَاهُ مِنْ بَعْدِهِ شَّاهِدُ مِنْهُ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) ثُمَّ أَوْصِیَاؤُهُ (وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ.

امام باقر (علیه السلام)- منظور از کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و کسی که بعد از او آیات را تلاوت نموده، یعنی شاهِدٌ مِنْهُ، امیرمؤمنان (علیه السلام) و سپس اوصیاء (او یکی بعد از دیگری می‌باشند.

Imam Baqir (peace be upon him): What is meant by کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ [he who has with him clear proof from his Lord] is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and the one who after him recited the verses, that is, شاهِدٌ مِنْهُ [a witness from Him], is Amir al-Mu'minin (peace be upon him), and then his successors, one after another.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ [જેની પાસે તેના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે] થી મુરાદ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, અને જેમણે તેમના પછી આયતોની તિલાવત કરી, એટલે કે شاهِدٌ مِنْهُ [તેમના તરફથી ગવાહ], અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે, અને પછી તેમના ઓસિયાઓ (એક પછી એક છે).

#17 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

شاهد من الله تعالی محمد (صلی الله علیه و آله).

امام حسین (علیه السلام)- گواهی از سوی خدای تعالی، محمّد (صلی الله علیه و آله) است.

Imam Husayn (peace be upon him): The witness from Allah the Exalted is Muhammad (peace be upon him and his family).

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલા તરફથી ગવાહ, મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે.

#18 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ فَذَلِکَ حُجَّهًُْ اللَّهِ أَقَامَهَا عَلَی خَلْقِهِ وَ عَرَّفَهُمْ أَنَّهُ لَا یَسْتَحِقُّ مَجْلِسَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) إِلَّا مَنْ یَقُومُ مَقَامَهُ وَ لَا یَتْلُوهُ إِلَّا مَنْ یَکُونُ فِی الطَّهَارَهًِْ مِثْلَهُ مَنْزِلَهًًْ لِئَلَّا یَتَّسِعَ لِمَنْ مَاسَّهُ رِجْسُ الْکُفْرِ فِی وَقْتٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ انْتِحَالُ الِاسْتِحْقَاقِ لِمَقَامِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ لِیَضِیقَ الْعُذْرُ عَلَی مَنْ یُعِینُهُ عَلَی إِثْمِهِ وَ ظُلْمِهِ إِذْ کَانَ اللَّهُ قَدْ حَظَرَ عَلَی مَنْ مَاسَّهُ الْکُفْرُ تَقَلُّدَ مَا فَوَّضَهُ إِلَی أَنْبِیَائِهِ (وَ أَوْلِیَائِهِ بِقَوْلِهِ لِإِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) لَا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِین.

امام علی (علیه السلام)- آیه: و یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ خود یک دلیل روشن از جانب خدا برای بندگان خود است که به آنان می‌فهماند هیچ‌کس حقّ آن را ندارد که [پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله)] جانشین پیامبر (صلی الله علیه و آله) باشد مگر کسی که قائم مقام [و در طراز] او باشد. پس از او کسی نمی‌آید [و جانشین او نمی‌شود] مگر آنکه از لحاظ طهارت [نفسانی] هم‌رتبه‌ی او باشد، زیرا استحقاق رسیدن به مقام [جانشینی] پیامبر (صلی الله علیه و آله) آنچنان وسیع و گسترده نیست که هر فردی که حتّی در یک زمان خاص از طول عمر خود، پلیدی کفر او را فراگرفته [و گناهی مرتکب شده] به آن مقام برسد و مستحقّ آن شود! و عذر افرادی که به گناه و ظلم آلوده شده‌اند برای کمک‌رساندن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) [برای جانشینی او] خواسته شده [و این دایره بر آنان تنگ شده] زیرا خداوند افرادی را که کفر آن‌ها را فراگرفته از رسیدن به آنچه خداوند به پیامبران (و دوستان خود داده به‌سبب این کلام خود که به ابراهیم (علیه السلام) فرمود: پیمان من ستمکاران را در بر نگیرد. ( بقره/۱۲۴ )، منع کرد.

Imam Ali (peace be upon him): The verse وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [and a witness from Him recites it] is itself a clear proof from Allah for His servants, making them understand that no one has the right to be the successor of the Prophet (peace be upon him and his family) [after him] except one who stands in his place [and is of his rank]. After him no one comes [and becomes his successor] unless he is his equal in [inner] purity, because the entitlement to reach the station of [succession to] the Prophet (peace be upon him and his family) is not so wide and extensive that any individual whom the filth of disbelief has covered — even for one particular time in the length of his life [and has committed a sin] — should attain that station and be deserving of it. And the excuse of those who have been stained with sin and injustice for helping the Prophet (peace be upon him and his family) [for succeeding him] has been demanded [and this circle has been narrowed upon them], because Allah forbade those whom disbelief has covered from reaching what Allah has given to the prophets (and His friends, by His statement to Ibrahim (peace be upon him): 'My covenant does not reach the wrongdoers.' (Baqarah/124)).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): આયત: وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [અને તેની પાછળ તેના તરફથી એક ગવાહ તિલાવત કરે છે] પોતે અલ્લાહ તરફથી પોતાના બંદાઓ માટે એક સ્પષ્ટ દલીલ છે, જે તેઓને સમજાવે છે કે કોઈને પણ એ હક નથી કે [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી] પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના જાનશીન બને સિવાય એ વ્યક્તિ જે તેમના કાઈમ મકામ [અને તેમની બરાબરીના] હોય. તેમના પછી કોઈ આવતું નથી [અને તેમનો જાનશીન બનતું નથી] સિવાય કે તે [નફ્સાની] પવિત્રતાના લિહાજથી પણ તેમની બરાબરીનો હોય, કારણ કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના [જાનશીનીના] મકામ સુધી પહોંચવાની હકદારી એટલી વિશાળ અને વ્યાપક નથી કે દરેક એ વ્યક્તિ કે જેને પોતાની ઉંમરના કોઈ એક ખાસ સમયમાં પણ કુફ્રની ગંદકીએ ઘેરી લીધો હોય [અને ગુનાહ કર્યો હોય] તે એ મકામ સુધી પહોંચે અને તેનો હકદાર બને! અને એ લોકોનું બહાનું જેઓ ગુનાહ અને ઝુલ્મથી પ્રદૂષિત થઈ ગયા છે, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને [તેમની જાનશીની માટે] મદદ કરવા બાબતે માંગવામાં આવ્યું [અને આ દાયરો તેમના પર સંકોચાઈ ગયો], કારણ કે અલ્લાહે એ લોકોને જેમને કુફ્રે ઘેરી લીધા છે, એ વસ્તુ સુધી પહોંચવાથી રોક્યા છે જે અલ્લાહે પયગંબરો (અને પોતાના દોસ્તોને આપ્યું, પોતાના આ કલામને કારણે જે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: મારો કરાર ઝાલિમોને પ્રાપ્ત થતો નથી. (બકરહ/૧૨૪)).

#19 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

عَن أبُوالطُّفَیْل: فَقُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُکَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ کانُوا بِآیاتِنا لا یُوقِنُونَ مَا الدَّابَّهًُْ قَالَ یَا أَبَا الطُّفَیْلِ الْهُ عَنْ هَذَا فَقُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَخْبِرْنِی بِهِ جُعِلْتُ فِدَاکَ قَالَ هِیَ دَابَّهًٌْ تَأْکُلُ الطَّعَامَ وَ تَمْشِی فِی الْأَسْوَاقِ وَ تَنْکِحُ النِّسَاءَ فَقُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَنْ هُوَ قَالَ هُوَ زِرُّ الْأَرْضِ الَّذِی تَسْکُنُ الْأَرْضُ بِهِ قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَنْ هُوَ قَالَ صِدِّیقُ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ وَ فَارُوقُهَا وَ رِبِّیُّهَا وَ ذُو قَرْنَیْهَا قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَنْ هُوَ قَالَ الَّذِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ وَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ وَ الَّذِی جاءَ بِالصِّدْقِ وَ الَّذِی صَدَّقَ بِهِ وَ النَّاسُ کُلُّهُمْ کَافِرُونَ غَیْرَهُ قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَسَمِّهِ لِی قَالَ قَدْ سَمَّیْتُهُ لَکَ یَا أَبَاالطُّفَیْلِ وَ اللَّهِ لَوْ أُدْخِلْتُ عَلَی عَامَّهًِْ شِیعَتِی الَّذِینَ بِهِمْ أُقَاتِلُ الَّذِینَ أَقَرُّوا بِطَاعَتِی وَ سَمَّوْنِی أَمِیرَالْمؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ اسْتَحَلُّوا جِهَادَ مَنْ خَالَفَنِی فَحَدَّثْتُهُمْ بِبَعْضِ مَا أَعْلَمُ مِنَ الْحَقِّ فِی الْکِتَابِ الَّذِی نَزَلَ بِهِ جبرئیل (علیه السلام) عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لَتَفَرَّقُوا عَنِّی حَتَّی أَبْقَی فِی عِصَابَهًٍْ مِنَ الْحَقِّ قَلِیلَهًٍْ أَنْتَ وَ أَشْبَاهُکَ مِنْ شِیعَتِی فَفَزِعْتُ وَ قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَنَا وَ أَشْبَاهِی مُتَفَرِّقٌ عَنْکَ أَوْ نَثْبُتُ مَعَکَ قَالَ بَلْ تَثْبُتُونَ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَیَّ فَقَالَ إِنَّ أَمْرَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ لَا یَعْرِفُهُ وَ لَا یُقِرُّ بِهِ إِلَّا ثَلَاثَهًٌْ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ أَوْ نَبِیٌّ مُرْسَلٌ (علیه السلام) أَوْ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ نَجِیبٌ امْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِیمَان.

امام علی (علیه السلام)- ابوطفیل به امام علی (علیه السلام)گفت: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! در سخن خدای‌عزّوجلّ: و هنگامی‌که فرمان عذاب آن‌ها رسد [در آستانه رستاخیز قرارگیرند]، جنبنده‌ای را از زمین برای آن‌ها خارج می‌کنیم؛ که با آنان تکلّم می‌کند [می‌گوید] که مردم به آیات ما ایمان نمی‌آوردند. ( نمل/۸۲ ) منظور از دَابَّةً چیست؟ فرمود: «ای اباطُفیل! از این سؤال درگذر». گفتم: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! فدایت گردم مرا از آن باخبر کن». فرمود: «آن جنبنده‌ای است که [مانند باقی مردم] غذا می‌خورد و در بازارها راه می‌رود و با زنان ازدواج می‌کند»! گفتم: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! او کیست»؟! فرمود: «محور زمین، که زمین به خاطر وجود او آرامش یابد». گفتم: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! او کیست»؟! فرمود: «صدّیق این امّت و فاروق (جداکننده‌ی حق از باطل)، مرد الهی و ذوالقرنین آن است»! گفتم: «ای امیرمؤمنان! او کیست»؟! فرمود: «کسی که خداوند درباره‌اش فرموده: وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ و کسی که نزد او علم‌الکتاب است. ( رعد/۴۳ ) و کسی که سخن راست آورد و تصدیقش کرد. ( زمر/۳۳ ) درحالی‌که همه‌ی مردم جز او کافر بودند. (یعنی زمانی‌که او ایمان آورد همه کافر بودند و او اوّلین مؤمن بود). گفتم: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! او کیست برایم نام ببر»؟! فرمود: «برایت نام بردم! ای ابوطفیل! به خدا سوگند! حتّی اگر پیش همین شیعیانم که همراه آنان می‌جنگم و همین کسانی که به اطاعتم اقرارکرده و مرا امیرالمؤمنین نامیده‌اند و جهاد با مخالفانم را حلال دانسته‌اند بیایم و درباره‌ی برخی حقایق کتابی که جبرئیل بر محمّد (صلی الله علیه و آله) نازل‌کرده سخن گویم، از گرد من پراکنده می‌شوند و با گروهی اندک امّا بر حق مانند تو و امثال تو از شیعیانم تنها می‌مانم»! هراسان شدم و گفتم: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! من و مانند من از گرد تو پراکنده می‌شویم یا می‌مانیم»؟ فرمود: «نه! شما می‌مانید»! سپس روی به من کرده و فرمود: «همانا که امر ما موضوعی سخت و دشوار است که آن را جز سه کس نشناسند و به آن اقرار نکنند؛ فرشته‌ای مقرّب یا پیامبری مرسل یا بنده‌ی مؤمن پاک و با فضیلتی که خداوند قلبش را برای ایمان آزموده‌باشد».

Imam Ali (peace be upon him): Abu al-Tufayl said to Imam Ali (peace be upon him): "O Commander of the Faithful (peace be upon him)! Regarding the words of Allah the Mighty and Majestic: 'And when the decree of punishment befalls them [when they stand at the threshold of the resurrection], We will bring forth for them a creature from the earth that will speak to them [saying] that the people did not believe in Our signs.' (Naml/82) — what is meant by دَابَّةً (the creature)?" He said: "O Aba Tufayl, let this question pass." I said: "O Commander of the Faithful (peace be upon him)! May I be made your ransom, inform me of it." He said: "It is a creature that [like the rest of the people] eats food, walks in the markets, and marries women." I said: "O Commander of the Faithful (peace be upon him)! Who is he?!" He said: "The axis of the earth, by whose existence the earth finds tranquility." I said: "O Commander of the Faithful (peace be upon him)! Who is he?!" He said: "He is the siddiq (truthful one) of this ummah, its faruq (the one who distinguishes truth from falsehood), the man of Allah, and its Dhul-Qarnayn!" I said: "O Commander of the Faithful! Who is he?!" He said: "The one about whom Allah has said: وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [And a witness from Him recites it], and the one with whom is the knowledge of the Book (Ra'd/43), and the one who brought the truth and confirmed it (Zumar/33), while all the people apart from him were disbelievers." (Meaning: at the time when he believed, all others were disbelievers, and he was the first believer.) I said: "O Commander of the Faithful (peace be upon him)! Who is he? Name him for me!" He said: "I have named him for you! O Abu Tufayl! By Allah! Even if I were to go to these very Shia of mine, alongside whom I fight, those who have professed obedience to me and named me the Commander of the Faithful (peace be upon him) and deemed lawful the jihad against those who oppose me, and I were to speak to them about some of the truths of the Book which Jibra'il brought down upon Muhammad (peace be upon him and his family), they would scatter from around me, and I would be left with only a small band of the truth — such as you and those like you from among my Shia." I became alarmed and said: "O Commander of the Faithful (peace be upon him)! Will I and those like me scatter from around you, or shall we remain?" He said: "No! You will remain!" Then he turned to me and said: "Indeed our affair is a difficult, arduous matter; none recognises it or acknowledges it except three: a close-drawn angel, a messenger prophet (peace be upon him), or a pure and virtuous believing servant whose heart Allah has tested for faith."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબૂ તુફૈલે ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "હે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના આ કથન વિશે: અને જ્યારે તેમના પર અઝાબનો હુકમ આવી પહોંચશે [કયામતના ઉંબરે ઊભા હશે], ત્યારે અમે તેમના માટે ધરતીમાંથી એક જીવ (દાબ્બહ) બહાર કાઢીશું; જે તેમની સાથે વાત કરશે [કહેશે] કે લોકો અમારી નિશાનીઓ પર ઈમાન લાવતા ન હતા. (નમ્લ/૮૨) — દાબ્બહથી શું મુરાદ છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "હે અબૂ તુફૈલ! આ સવાલ છોડી દે." મેં કહ્યું: "હે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! હું આપ પર કુરબાન થાઉં, મને એના વિશે જણાવો." તેમણે ફરમાવ્યું: "તે એક એવો જીવ છે જે [બાકી લોકોની જેમ] ખોરાક ખાય છે, બજારોમાં ચાલે છે અને સ્ત્રીઓ સાથે લગ્ન કરે છે!" મેં કહ્યું: "હે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તે કોણ છે?!" તેમણે ફરમાવ્યું: "ધરતીની ધરી, જેના અસ્તિત્વથી ધરતી શાંતિ પામે છે." મેં કહ્યું: "હે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તે કોણ છે?!" તેમણે ફરમાવ્યું: "આ ઉમ્મતના સિદ્દીક (સત્યવાદી) અને ફારૂક (હક અને બાતિલને અલગ કરનાર), ઇલાહી પુરુષ અને એના ઝુલ્કરનૈન છે!" મેં કહ્યું: "હે અમીરુલ મુઅમેનીન! તે કોણ છે?!" તેમણે ફરમાવ્યું: "તે જેના વિશે અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: وَ یَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [અને એની પાછળ એની તરફથી એક સાક્ષી તિલાવત કરે છે], અને તે જેની પાસે ઇલ્મુલ કિતાબ છે (રઅ્દ/૪૩), અને તે જે સાચી વાત લાવ્યો અને એની પુષ્ટિ કરી (ઝુમર/૩૩), જ્યારે તેના સિવાયના તમામ લોકો કાફિર હતા." (એટલે કે જ્યારે તે ઈમાન લાવ્યા ત્યારે બાકી બધા કાફિર હતા અને તે પ્રથમ મુઅમિન હતા). મેં કહ્યું: "હે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તે કોણ છે, મારા માટે તેમનું નામ લો!" તેમણે ફરમાવ્યું: "મેં તારા માટે તેમનું નામ લઈ દીધું છે! હે અબૂ તુફૈલ! અલ્લાહની કસમ! જો હું મારા આ જ શિયાઓ પાસે જાઉં જેમની સાથે મળીને હું લડું છું અને એ જ લોકો જેમણે મારી ઇતાઅતનો ઇકરાર કર્યો છે અને મને અમીરુલ મુઅમેનીન નામ આપ્યું છે અને મારા વિરોધીઓ સામે જિહાદને હલાલ ઠરાવ્યો છે, અને તેમની સાથે એ કિતાબની કેટલીક હકીકતો વિશે વાત કરું જે જિબ્રઈલ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ કરી, તો તેઓ મારી પાસેથી વિખેરાઈ જશે, અને હું હક પર રહેલા થોડા લોકો — તારા અને તારા જેવા મારા શિયાઓ — સાથે એકલો રહી જઈશ!" હું ડરી ગયો અને કહ્યું: "હે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! શું હું અને મારા જેવા આપની પાસેથી વિખેરાઈ જઈશું કે આપની સાથે રહીશું?" તેમણે ફરમાવ્યું: "ના! તમે લોકો રહેશો!" પછી મારી તરફ ફરીને ફરમાવ્યું: "ખરેખર અમારો મામલો ખૂબ જ કઠિન અને દુર્ગમ છે જેને ત્રણ સિવાય કોઈ ઓળખતું નથી અને એનો ઇકરાર કરતું નથી; મુકર્રબ ફરિશ્તો, મુરસલ પયગંબર (અલયહિસ્સલામ), અથવા પવિત્ર અને ફઝીલતવાળો મુઅમિન બંદો જેના દિલને અલ્લાહે ઈમાન માટે અજમાવ્યું હોય."

#20 آیا آن کس که دلیل آشکاری از پروردگار خویش دارد، و به‌دنبال آن، شاهدی از سوی [خدا] آمده [همچون کسی است که چنین نباشد] Is One Who Stands Upon Clear Proof From His Lord, Followed by a Witness From Him શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે પોતાના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ દલીલ છે, અને તેની પાછળ [અલ્લાહ] તરફથી એક ગવાહ આવ્યો [એવી વ્યક્તિ જેવો હોઈ શકે જે આવો ન હોય]

إِنَّمَا هَلَکَ النَّاسُ حِینَ سَاوَوْا بَیْنَ أَئِمَّهًِْ الْهُدَی (وَ بَیْنَ أَئِمَّهًِْ الْکُفْرِ وَ قَالُوا إِنَّ الطَّاعَهًَْ مَفْرُوضَهًٌْ لِکُلِّ مَنْ قَامَ مَقَامَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) بَرّاً کَانَ أَوْ فَاجِراً فَأْتُوا مِنْ قِبَلِ ذَلِکَ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ما لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ... فَأَخْبَرَهُمُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ بِعَظِیمِ افْتِرَائِهِمْ عَلَی جُمْلَهًِْ أَهْلِ الْإِیمَانِ بِقَوْلِهِ تَعَالَی إِنَّما یَفْتَرِی الْکَذِبَ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِآیاتِ اللهِ وَ قَوْلِهِ تَعَالَی وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَیْرِ هُدیً مِنَ اللهِ وَ بِقَوْلِهِ سُبْحَانَهُ أَ فَمَنْ کانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کانَ فاسِقاً لا یَسْتَوُونَ وَ بِقَوْلِهِ تَعَالَی أَ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ ،أَ فَمَن یَعْلَمُ أَنَّمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ االْحَقُّ کَمَنْ هُوَ أَعْمَی کَمَنْ هُوَ أَعْمی فَبَیَّنَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بَیْنَ الْحَقِّ وَ الْبَاطِلِ فِی کَثِیرٍ مِنْ آیَاتِ الْقُرْآنِ وَ لَمْ یَجْعَلْ لِلْعِبَادِ عُذْراً فِی مُخَالَفَهًِْ أَمْرِهِ بَعْدَ الْبَیَانِ وَ الْبُرْهَانِ وَ لَمْ یَتْرُکْهُمْ فِی لَبْسٍ مِنْ أَمْرِهِمْ.

امام علی (علیه السلام)- مردم هنگامی هلاک شدند که بین رهبران حقّ و کفر فرقی قائل نشدند همه را یکسان دانستند و گفتند: «هرکس که در جای رسول اکرم (صلی الله علیه و آله)نشست اطاعتش واجب می‌باشد خواه نیکوکار و یا بدکار باشند. و از همین‌جا هلاک شدند». خداوند متعال فرمود: آیا با تسلیم‌شدگان چون مجرمان رفتار می‌کنیم شما را چه می‌شود؟ چه سان داوری می‌کنید؟ ( قلم/۳۶۳۵ ) خداوند آنان را به سخت و بزرگ‌بودن دروغی که به تمامی افراد اهل ایمان بسته‌اند مطلع کرده و در قرآن فرموده است: کسانی دروغ می‌بافند که به آیات خدا ایمان ندارند. ( نحل/۳۵ ) در قرآن فرموده است: کیست گمراه‌تر از آن کس که بی‌آنکه راهنمایی از خدا خواهد، از پی هوای نفس خویش رود. ( قصص/۵۰ ) در جای دیگر فرمود: آیا آن کس که ایمان آورده همانند کسی است که عصیان می‌ورزد؟ نه، برابر نیستند. ( سجده/۱۸ ) در آیه‌ای دیگر فرمود: أَ فَمَن کاَنَ عَلیَ بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَ مِن قَبْلِهِ کِتَابُ مُوسیَ إِمَامًا وَ رَحْمَةً أُوْلَئکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ. [در آیه‌ی دیگر چنین فرموده است]: آیا کسی که می‌داند آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده حق است، همانند کسی است که نابیناست. ( رعد/۱۹ ) خداوند عزّوجلّ در آیات بسیاری از قرآن کریم اختلاف بین حق و باطل را آشکار کرده و با وجود این بیانات آشکار و ادلّه و برهان‌ها دیگر هیچ جای عذر و بهانه‌ای برای مخالفت بندگان از فرمان الهی [در اطاعت از ائمّه هدی (] وجود ندارد، خداوند مردم را در مورد فرمان خود، در شکّ و شبهه قرار نداده است.

Imam Ali (peace be upon him): People perished when they made no distinction between the leaders of truth and the leaders of disbelief, considered them all equal, and said: "Whoever sits in the place of the noble Messenger (peace be upon him and his family), obedience to him is obligatory, whether they be righteous or wicked. And from this very point they were destroyed." Allah the Exalted said: Shall We then treat those who submit like the criminals? What is the matter with you? How do you judge? (Qalam/35-36) Allah informed them of the enormity and gravity of the lie they have fabricated against the entire people of faith, and said in the Qur'an: Only those fabricate lies who do not believe in the signs of Allah. (Nahl/105) He also said in the Qur'an: Who is more astray than one who follows his own desire without any guidance from Allah? (Qasas/50) In another place He said: Is then the one who has believed like the one who transgresses? No, they are not equal. (Sajdah/18) In another verse He said: أَ فَمَن کاَنَ عَلیَ بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَ مِن قَبْلِهِ کِتَابُ مُوسیَ إِمَامًا وَ رَحْمَةً أُوْلَئکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ [Is he then who has with him clear proof from his Lord, and a witness from Him recites it, and before it is the Book of Musa, a guide and a mercy? These believe in it]. [In another verse He said thus]: Is the one who knows that what has been revealed to you from your Lord is the truth like the one who is blind? (Ra'd/19) Allah the Mighty and Majestic has made clear the difference between truth and falsehood in many verses of the Noble Qur'an, and with the existence of these clear statements, proofs and evidences, there remains no excuse or pretext for the servants to oppose the divine command [in obeying the Imams of guidance], and Allah has not left the people in doubt or ambiguity concerning His command.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): લોકો ત્યારે નષ્ટ થયા જ્યારે તેમણે હકના રહબરો અને કુફ્રના રહબરો વચ્ચે કોઈ ભેદ ન રાખ્યો, બધાને એકસમાન ગણ્યા અને કહ્યું: "જે કોઈ પણ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની જગ્યાએ બેસે તેની આજ્ઞાપાલન વાજિબ છે, પછી ભલે તે નેક હોય કે બદકાર. અને આ જ સ્થાનેથી તેઓ નષ્ટ થયા." અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: શું અમે તાબેદારીવાળાઓની સાથે ગુનેગારો જેવો વર્તાવ કરીશું? તમને શું થયું છે? તમે કેવો ન્યાય કરો છો? (કલમ/૩૫-૩૬) અલ્લાહે તેમને એ મોટા અને ભારે જૂઠાણાથી માહિતગાર કર્યા જે તેઓએ ઈમાનવાળા તમામ લોકો પર બાંધ્યું છે, અને કુરઆનમાં ફરમાવ્યું: જૂઠાણું તો એ લોકો જ ઘડે છે જેઓ અલ્લાહની આયતો પર ઈમાન નથી લાવતા. (નહલ/૧૦૫) અને કુરઆનમાં ફરમાવ્યું: તેનાથી વધુ ગુમરાહ કોણ છે જે અલ્લાહ તરફથી હિદાયત મેળવ્યા વગર પોતાની નફસની ઈચ્છા પાછળ ચાલે? (કસસ/૫૦) બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું: શું જે ઈમાન લાવ્યો છે તે એના જેવો છે જે નાફરમાની કરે છે? ના, બંને બરાબર નથી. (સજદહ/૧૮) બીજી આયતમાં ફરમાવ્યું: أَ فَمَن کاَنَ عَلیَ بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ یَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَ مِن قَبْلِهِ کِتَابُ مُوسیَ إِمَامًا وَ رَحْمَةً أُوْلَئکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ [શું તે વ્યક્તિ જેની પાસે તેના પરવરદિગાર તરફથી સ્પષ્ટ પુરાવો છે, અને તેની પાછળ તેના તરફથી એક ગવાહ તેને પઢે છે, અને તેની પહેલાં મૂસાની કિતાબ પિશવા અને રહમત તરીકે હતી? આ લોકો તેના પર ઈમાન લાવે છે]. [બીજી આયતમાં આ પ્રમાણે ફરમાવ્યું]: શું તે વ્યક્તિ જે જાણે છે કે તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારા પર જે નાઝિલ થયું છે તે હક છે, તે વ્યક્તિ જેવો છે જે અંધ છે? (રઅદ/૧૯) અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ કુરઆનની ઘણી આયતોમાં હક અને બાતિલ વચ્ચેનો ભેદ સ્પષ્ટ કર્યો છે, અને આ સ્પષ્ટ કથનો અને દલીલો અને પુરાવાઓની હાજરીમાં હવે અલ્લાહના હુકમની વિરુદ્ધ [ઇમામે હુદા (અલયહિમુસ્સલામ)ની આજ્ઞાપાલનમાં] બંદાઓ માટે કોઈ બહાનું અથવા ઉજ્ર બાકી નથી, અલ્લાહે લોકોને પોતાના હુકમની બાબતમાં શંકા અને સંશયમાં નથી મૂક્યા.

#21 و پیش از آن، کتاب موسی که پیشوا و رحمت بوده است And before it, the Book of Musa, a guide and mercy અને તે પહેલાં મૂસાની કિતાબ જે પેશવા અને રહમત હતી

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

تَفْتَرِقُ أُمَّتِی بَعْدِی ثَلَاثَ فِرَقٍ فِرْقَهًٌْ أَهْلُ حَقٍّ لَا یَشُوبُونَهُ بِبَاطِلٍ مَثَلُهُمْ کَمَثَلِ الذَّهَبِ کُلَّمَا فَتَنْتَهُ بِالنَّارِ ازْدَادَ جَوْدَهًًْ وَ طِیباً وَ إِمَامُهُمْ هَذَا لَأَحَدُ الثَّلَاثَهًِْ وَ هُوَ الَّذِی أَمَرَ اللَّهُ بِهِ فِی کِتَابِهِ إِماماً وَ رَحْمَةً.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امّتم بعد از من به سه گروه تقسیم می‌شوند: گروهی اهل حقّ هستند که هیچ‌گاه با باطل نمی‌آمیزند آن‌ها مانند طلا هستند که هر قدر آن را در آتش برای خالص و ناخالص بودن، امتحان کنی، بر کیفیّت و زیبایی آن افزوده می‌شود و امام و پیشوای این گروه، این فرد است که پیشوای یکی از آن سه گروه است همان کسی که خدا در کتابش به او امرکرده إِماماً وَ رَحْمَةً [که او] پیشوا و رحمت است.

The Prophet (peace be upon him and his family): My community after me will split into three groups: one group are the people of truth who never mix it with falsehood; they are like gold — however much you test it in fire for its purity or impurity, its quality and beauty only increase. And the leader and Imam of this group is this man, who is the leader of one of those three groups — the very one whom Allah has commanded in His Book: إِماماً وَ رَحْمَةً [that he is] a guide and a mercy.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મારી ઉમ્મત મારા પછી ત્રણ જૂથોમાં વહેંચાઈ જશે: એક જૂથ હકવાળા છે જે ક્યારેય બાતિલ સાથે ભળતા નથી; તેઓ સોના જેવા છે કે તેને ખાલિસ અને નાખાલિસ હોવા માટે તમે જેટલી વાર આગમાં પરીક્ષણ કરો, તેની ગુણવત્તા અને સુંદરતામાં વધારો થાય છે. અને આ જૂથના ઇમામ અને પિશવા આ વ્યક્તિ છે, જે એ ત્રણ જૂથોમાંથી એકના પિશવા છે — એ જ વ્યક્તિ જેને અલ્લાહે પોતાની કિતાબમાં હુકમ કર્યો છે إِماماً وَ رَحْمَةً [કે તેઓ] પિશવા અને રહમત છે.

#22 و پیش از آن، کتاب موسی که پیشوا و رحمت بوده است And before it, the Book of Musa, a guide and mercy અને તે પહેલાં મૂસાની કિતાબ જે પેશવા અને રહમત હતી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَمّارِبّنِ‌سُوَیْد قَالَ سَمِعْتُ أبَاعَبْدِالله (علیه السلام): وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِماماً وَ رَحْمَةً قَالَ کَانَ وَلَایَهًُْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فِی کِتَابِ مُوسَی (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام)- عمّاربن‌سوید گفت: «از امام صادق (علیه السلام)شنیدم در مورد آیه: وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِماماً وَ رَحْمَةً فرمود: « ولایت علی (علیه السلام) در کتاب موسی (علیه السلام) بیان شده بود»».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ammar ibn Suwayd said: "I heard from Imam Sadiq (peace be upon him) that regarding the verse وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِماماً وَ رَحْمَةً [And before it is the Book of Musa, a guide and a mercy] he said: 'The wilayah of Ali (peace be upon him) was set forth in the Book of Musa (peace be upon him).'"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અમ્માર બિન સુવૈદે કહ્યું: "મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેમણે આ આયત وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِماماً وَ رَحْمَةً [અને તેની પહેલાં મૂસાની કિતાબ પિશવા અને રહમત તરીકે હતી] ના સંદર્ભમાં ફરમાવ્યું: 'અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની કિતાબમાં બયાન થઈ હતી.'"

#23 و هرکس از گروه‌های مخالف به او کافر شود، آتش وعده‌گاه اوست And whoever of the factions disbelieves in him, the Fire is his promised place અને વિરોધી જૂથોમાંથી જે કોઈ તેનો ઇન્કાર કરે, આગ તેનું વાયદાનું સ્થાન છે

قَالَ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللهَ وَ مَنْ تَوَلَّی فَما أَرْسَلْناکَ عَلَیْهِمْ حَفِیظاً فَقَرَنَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِهِ وَ مَعْصِیَتَهُ بِمَعْصِیَتِهِ فَکَانَ ذَلِکَ دَلِیلًا عَلَی مَا فَوَّضَ إِلَیْهِ وَ شَاهِداً لَهُ عَلَی مَنِ اتَّبَعَهُ وَ عَصَاهُ وَ بَیَّنَ ذَلِکَ فِی غَیْرِ مَوْضِعٍ مِنَ الْکِتَابِ الْعَظِیمِ فَقَالَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فِی التَّحْرِیضِ عَلَی اتَّبَاعِهِ وَ التَّرْغِیبِ فِی تَصْدِیقِهِ وَ الْقَبُولِ بِدَعْوَتِهِ قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْکُمُ اللهُ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ فَاتِّبَاعُهُ (صلی الله علیه و آله) مَحَبَّهًُْ اللَّهِ وَ رِضَاهُ غُفْرَانُ الذُّنُوبِ وَ کَمَالُ الْفَوْزِ وَ وُجُوبُ الْجَنَّهًِْ وَ فِی التَّوَلِّی عَنْهُ وَ الْإِعْرَاضِ مُحَادَّهًُْ اللَّهِ وَ غَضَبُهُ وَ سَخَطُهُ وَ الْبُعْدُ مِنْهُ مُسْکِنُ النَّارِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ وَ مَنْ یَکْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ یَعْنِی الْجُحُودَ بِهِ وَ الْعِصْیَانَ لَهُ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ اسْمُهُ امْتَحَنَ بِی عِبَادَهُ وَ قَتَلَ بِیَدِی أَضْدَادَهُ وَ أَفْنَی بِسَیْفِی جُحَّادَهُ وَ جَعَلَنِی زُلْفَهًًْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ حِیَاضَ مَوْتٍ عَلَی الْجَبَّارِینَ وَ سَیْفَهُ عَلَی الْمُجْرِمِینَ وَ شَدَّ بِی أَزْرَ رَسُولِهِ وَ أَکْرَمَنِی بِنَصْرِهِ وَ شَرَّفَنِی بِعِلْمِهِ وَ حَبَانِی بِأَحْکَامِهِ وَ اخْتَصَّنِی بِوَصِیَّتِهِ وَ اصْطَفَانِی بِخِلَافَتِهِ فِی أُمَّتِهِ.

امام علی (علیه السلام)- خداوند در کتاب استوار و پایدارش (قرآن) فرمود: کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت‌کرده و کسی‌که سرباز زند، تو را نگهبان [و مراقب] او نفرستادیم [و دربرابر او مسئول نیستی]. ( نساء/۸۰ ) [در این آیه]، اطاعت یا نافرمانی از پیامبر (صلی الله علیه و آله) را، در کنار اطاعت یا نافرمانی از خودش قرار داده که این خود دلیلی است بر آنچه بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) واگذار کرده است و دلیلی است برای کسانی که از او پیروی یا معصیت می‌کنند و این مطلب را در مواضع گوناگون از کتاب بزرگ خود (قرآن) بیان فرمود؛ خدای تبارک‌وتعالی در تشویق بر پیروی و تصدیق او و قبول دعوتش فرمود: بگو: اگر خدا را دوست می‌دارید، از من پیروی کنید! تا خدا [نیز] شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد. ( آل‌عمران/۳۱ ) پس تبعیّت از او محبّت خدا، رضایت او، آمرزش گناهان، رستگاری کامل و واجب‌شدن بهشت است و پشت‌کردن به او و روی‌گرداندن از او، مخالفت با خدا، غضب و سخط اوست و دورشدن از او، باعث واردشدن در آتش جهنّم است و این [معنای] سخن خداست: وَ مَنْ یَکْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ که منظور، انکار او و نافرمانی اوست. خدای تبارک‌وتعالی، به‌وسیله‌ی من بندگان خود را امتحان‌کرد، به دست من دشمنانش را کشت و با شمشیر من انکارکنندگانش را نابود کرد؛ و مرا وسیله‌ی نزدیک‌شدن مؤمنین [به خود] و مسبّب مرگ زورگویان و شمشیری برای کشتن مجرمان قرار داد؛ و مرا پشتیبان رسولش گردانید؛ با یاری خود مرا گرامی‌داشت؛ با علمش به من شرافت داد؛ احکامش را به من عطاء فرمود؛ و مَنصب وصیّ خدابودن را مخصوص من کرد و برای جانشینی او در امّتش، مرا برگزید.

Imam Ali (peace be upon him): Allah said in His firm and enduring Book (the Quran): whoever obeys the Messenger has obeyed Allah, and whoever turns away — We have not sent you as a keeper [and guardian] over him [and you are not responsible for him]. (Nisa/80) [In this verse], He placed obedience or disobedience to the Prophet (peace be upon him and his family) alongside obedience or disobedience to Himself, which is itself a proof of what He has entrusted to the Prophet (peace be upon him and his family), and a proof concerning those who follow him or disobey him. He explained this matter in various places of His great Book (the Quran). Allah the Blessed and Exalted said, encouraging following him, affirming him and accepting his call: Say: if you love Allah, follow me, so that Allah [too] may love you and forgive your sins. (Al-Imran/31) So following him is the love of Allah, His pleasure, forgiveness of sins, complete salvation, and the assurance of Paradise; and turning one's back on him and turning away from him is opposition to Allah, His wrath and His displeasure; and distancing oneself from him causes entry into the Fire of Hell. This is [the meaning of] the word of Allah: وَ مَنْ یَکْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ [And whoever of the parties disbelieves in it, the Fire is his promised place], meaning denial of him and disobedience to him. Allah the Blessed and Exalted tested His servants through me, killed His enemies by my hand, and destroyed His deniers with my sword; and He made me the means of the believers drawing near [to Him], the cause of death for tyrants, and a sword for slaying criminals; and He made me the supporter of His Messenger; He honored me with His help; He ennobled me with His knowledge; He bestowed His rulings upon me; He made the station of being Allah's wasi (successor) exclusive to me; and He chose me for succession over his ummah.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે પોતાની મજબૂત અને સ્થિર કિતાબ (કુરઆન) માં ફરમાવ્યું: જે વ્યક્તિ પયગંબરની આજ્ઞાનું પાલન કરે, તેણે અલ્લાહની આજ્ઞાનું પાલન કર્યું, અને જે મોઢું ફેરવે, અમે તમને તેના પર નિગેહબાન [અને દેખરેખ રાખનાર] બનાવીને નથી મોકલ્યા [અને તમે તેની સામે જવાબદાર નથી]. (નિસા/૮૦) [આ આયતમાં], પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની આજ્ઞાપાલન અથવા અવજ્ઞાને, પોતાની આજ્ઞાપાલન અથવા અવજ્ઞાની સાથે મૂકી છે, જે પોતે એ વાતની દલીલ છે કે અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને શું સોંપ્યું છે, અને એવા લોકો માટે દલીલ છે જેઓ તેમનું અનુસરણ કરે છે અથવા તેમની અવજ્ઞા કરે છે. અને આ વાતને પોતાની મહાન કિતાબ (કુરઆન) ના જુદા જુદા સ્થાનોમાં બયાન કરી છે; અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ તેમના અનુસરણ અને સત્યાપન અને તેમની દઅવત સ્વીકારવા માટે પ્રોત્સાહન આપતાં ફરમાવ્યું: કહો: જો તમે અલ્લાહને ચાહો છો, તો મારું અનુસરણ કરો! જેથી અલ્લાહ [પણ] તમને ચાહે અને તમારા ગુનાહો માફ કરે. (આલે ઇમરાન/૩૧) તો તેમનું અનુસરણ અલ્લાહની મોહબ્બત, તેની રઝામંદી, ગુનાહોની માફી, પૂર્ણ સફળતા અને જન્નતનું વાજિબ થવું છે, અને તેમનાથી પીઠ ફેરવવી અને તેમનાથી મોઢું ફેરવવું, અલ્લાહનો વિરોધ, તેનો ગઝબ અને સખ્ત ગુસ્સો છે, અને તેમનાથી દૂર થવું, જહન્નમની આગમાં દાખલ થવાનું કારણ છે, અને આ [અર્થ] અલ્લાહનું કલામ છે: وَ مَنْ یَکْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ [અને જૂથોમાંથી જે તેનો ઇન્કાર કરે, આગ તેનું વાયદારૂપ ઠેકાણું છે], જેનો હેતુ, તેમનો ઇન્કાર અને તેમની અવજ્ઞા છે. અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ, મારા દ્વારા પોતાના બંદાઓની પરીક્ષા લીધી, મારા હાથે તેના દુશ્મનોને મારી નાખ્યા, અને મારી તલવારથી તેના ઇન્કારીઓને નાબૂદ કર્યા; અને મને મોમિનોના [પોતાની તરફ] નજદીક થવાનું માધ્યમ અને જાલિમોના મૃત્યુનું કારણ અને ગુનેગારોને મારવા માટે એક તલવાર બનાવ્યો; અને મને પોતાના રસૂલનો સહાયક બનાવ્યો; પોતાની મદદથી મને સન્માનિત કર્યો; પોતાના ઇલ્મથી મને શરાફત આપી; પોતાના અહકામ મને અર્પણ કર્યા; અને અલ્લાહના વસી હોવાનો હોદ્દો મારા માટે ખાસ કર્યો અને તેમની ઉમ્મતમાં તેમના જાનશીન બનવા માટે મને પસંદ કર્યો.

#24 و هرکس از گروه‌های مخالف به او کافر شود، آتش وعده‌گاه اوست And whoever of the factions disbelieves in him, the Fire is his promised place અને વિરોધી જૂથોમાંથી જે કોઈ તેનો ઇન્કાર કરે, આગ તેનું વાયદાનું સ્થાન છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَا یَسْمَعُ بِی أَحَدٌ مِنَ الْأُمَّهًِْ لَا یَهُودِیٌّ وَ لَا نَصْرَانِیٌّ ثُمَّ لَمْ یُؤْمِنْ بِی إِلَّا کَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکسی از این امّت؛ چه یهودی و چه نصرانی ،کلام مرا بشنود ولی ایمان نیاورد بی‌شک اهل آتش است.

The Prophet (peace be upon him and his family): Anyone from this ummah — whether Jew or Christian — who hears my word but does not believe, is without doubt of the people of the Fire.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): આ ઉમ્મતમાંથી કોઈપણ; યહૂદી હોય કે નસરાની, મારું કલામ સાંભળે પરંતુ ઈમાન ન લાવે તો બેશક તે આગવાળાઓમાંથી છે.

#25 پس، تردیدی در آن نداشته باش So be in no doubt about it તો, તેમાં કોઈ શક ન રાખ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَلا تَکُ فِی مِرْیَةٍ مِنْهُ فِی وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ.

امام صادق (علیه السلام)- فَلا تَکُ فِی مِرْیَةٍ مِنْهُ؛ [یعنی] در ولایت علی (علیه السلام) تردیدی نداشته باش؛ إِنَّهُ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): فَلا تَکُ فِی مِرْیَةٍ مِنْهُ [So do not be in doubt about it]; [meaning] do not have any doubt regarding the wilayah of Ali (peace be upon him); إِنَّهُ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ [indeed it is the truth from your Lord].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): فَلا تَکُ فِی مِرْیَةٍ مِنْهُ [તો તમે તેના વિશે શંકામાં ન રહો]; [એટલે કે] અલી (અલયહિસ્સલામ) ની વિલાયતમાં કોઈ શંકા ન કરો; إِنَّهُ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ [ખરેખર તે તમારા રબ તરફથી હક છે].