بَعَثَ اللَّهُ نُوحاً (علیه السلام) وَ ظَهَرَتْ وَصِیَّهًُْ هِبَهًِْ اللَّهِ حِینَ نَظَرُوا فِی وَصِیَّهًِْ آدم (علیه السلام) فَوَجَدُوا نُوحاً (علیه السلام) نَبِیّاً (قَدْ بَشَّرَ بِهِ آدم (علیه السلام) فَآمَنُوا بِهِ وَ اتَّبَعُوهُ وَ صَدَّقُوهُ وَ قَدْ کَانَ آدم (علیه السلام) وَصَّی هِبَهًَْ اللَّهِ أَنْ یَتَعَاهَدَ هَذِهِ الْوَصِیَّهًَْ عِنْدَ رَأْسِ کُلِّ سَنَهًٍْ فَیَکُونَ یَوْمَ عِیدِهِمْ فَیَتَعَاهَدُونَ نُوحاً (علیه السلام) وَ زَمَانَهُ الَّذِی یَخْرُجُ فِیهِ وَ کَذَلِکَ جَاءَ فِی وَصِیَّهًِْ کُلِّ نَبِیٍّ حَتَّی بَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ إِنَّمَا عَرَفُوا نُوحاً (علیه السلام) بِالْعِلْمِ الَّذِی عِنْدَهُمْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی قَوْمِهِ إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ وَ کَانَ مَنْ بَیْنَ آدم (علیه السلام) وَ نُوحٍ (علیه السلام) مِنَ الْأَنْبِیَاءِ مُسْتَخْفِینَ (وَ لِذَلِکَ خَفِیَ ذِکْرُهُمْ فِی الْقُرْآنِ فَلَمْ یُسَمَّوْا کَمَا سُمِّیَ مَنِ اسْتَعْلَنَ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَیْکَ مِنْ قَبْلُ وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَیْکَ یَعْنِی لَمْ أُسَمِّ الْمُسْتَخْفِینَ کَمَا سَمَّیْتُ الْمُسْتَعْلِنِینَ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (فَمَکَثَ نُوحٌ (علیه السلام) فِی قَوْمِهِ أَلْفَ سَنَهًٍْ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً لَمْ یُشَارِکْهُ فِی نُبُوَّتِهِ أَحَدٌ وَ لَکِنَّهُ قَدِمَ عَلَی قَوْمٍ مُکَذِّبِینَ لِلْأَنْبِیَاءِ (الَّذِینَ کَانُوا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ آدم (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام)- خداوند نوح (علیه السلام) را مبعوث فرمود و جریان وصیّت‌نامه‌ی هبهًْاللَّه (شیث پسر آدم (علیها السلام)) معلوم شد. هنگامی‌که در وصیّت‌نامه‌ی آدم (علیه السلام) نگریستند و دیدند که نوح (علیه السلام) پیغمبری است که آدم (علیه السلام) آمدن او را [در وصیّت‌نامه‌ی خود] بشارت داده، پس به او ایمان آورده، پیروی و تصدیقش نمودند؛ آدم (علیه السلام) به هبهًْاللَّه (علیه السلام) سفارش کرده بود که این وصیّت‌نامه‌ی را در سر هر سالی یک‌بار بررسی کنند و آن روز تا آمدن نوح (علیه السلام) عید آن‌ها باشد و زمان خروجش را یادآوری کنند. و به همین‌ترتیب در وصیّت هر پیامبری آمده است تا اینکه خداوند محمّد (صلی الله علیه و آله) را برانگیخت، مردم نوح (علیه السلام) را به آن علمی می‌شناختند که در نزدشان [بود] (یعنی وصیّت‌نامه‌ی آدم (علیه السلام))، و همین است کلام خداوند عزّوجّل: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی قَوْمِهِ إِنِّی لَکُمْ نَذیرٌ مُبینٌ و هر پیغمبری که میان آدم (علیه السلام) و نوح (علیه السلام) آمد همگی خود را پنهان می‌داشتند و از این‌جهت در قرآن نیز نامشان مخفی شده است، همین‌طور سایر پیامبرانی که به‌طور آشکارا می‌زیستند، نامشان به صراحت در قرآن مذکور است و این است معنای کلام خدای عزّوجّل: و پیامبرانی که پیش از این داستان‌هایشان را برای تو گفته‌ایم و آنان که داستان‌هایشان را برای تو نگفته‌ایم. ( نساء/۱۶۴ ) یعنی آنان‌که به‌طور پنهانی می‌زیستند؛ مانند پیامبرانی آشکارا می‌زیستند و ما نامشان را ذکر کرده‌ایم، نامشان را نگفته‌ایم. حضرت نوح (علیه السلام) در میان قوم خویش نهصدو پنجاه‌سال ماند و در این مدّت کس دیگری با او در نبوّت شریک نبود، ولی او با مردمی روبرو شد که پیامبرانی را که میان او و آدم (علیه السلام) بودند تکذیب کرده بودند.
Imam Baqir (peace be upon him): Allah sent Nuh (peace be upon him), and the matter of the testament of Hibatullah (Shith son of Adam (peace be upon him)) became known. When they looked into the testament of Adam (peace be upon him) and saw that Nuh (peace be upon him) was a prophet whose coming Adam (peace be upon him) had given glad tidings of [in his testament], they believed in him, followed him and affirmed him. Adam (peace be upon him) had instructed Hibatullah (peace be upon him) that this testament be examined once at the head of every year, and that day be a festival for them until the coming of Nuh (peace be upon him), and that the time of his emergence be recalled. And likewise it came in the testament of every prophet, until Allah raised up Muhammad (peace be upon him and his family). The people recognised Nuh (peace be upon him) by that knowledge which was with them (that is, the testament of Adam (peace be upon him)), and this is the word of Allah the Mighty and Majestic: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی قَوْمِهِ إِنِّی لَکُمْ نَذیرٌ مُبینٌ [And certainly We sent Nuh to his people: Surely I am a plain warner for you]. And every prophet who came between Adam (peace be upon him) and Nuh (peace be upon him) kept himself hidden, and for that reason their names too are concealed in the Qur'an, just as the other prophets who lived openly, their names are mentioned explicitly in the Qur'an. And this is the meaning of the word of Allah the Mighty and Majestic: 'And messengers whose stories We have narrated to you before, and messengers whose stories We have not narrated to you.' (Nisa/164) — that is, those who lived in concealment, unlike the prophets who lived openly and whose names We have mentioned, We have not stated their names. Nuh (peace be upon him) remained among his people for nine hundred and fifty years, and during this period no one else shared with him in prophethood, but he was faced with a people who had denied the prophets who were between him and Adam (peace be upon him).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને મબઊસ કર્યા, અને હિબતુલ્લાહ (શીષ, આદમ (અલયહિસ્સલામ)ના પુત્ર)ની વસિય્યતનામાની બાબત જાહેર થઈ. જ્યારે તેઓએ આદમ (અલયહિસ્સલામ)ના વસિય્યતનામામાં જોયું અને જોયું કે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એક પયગંબર છે જેમના આગમનની આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ [પોતાના વસિય્યતનામામાં] બશારત આપી હતી, ત્યારે તેઓ તેમના પર ઈમાન લાવ્યા, તેમની પૈરવી કરી અને તેમની તસ્દીક કરી. આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ હિબતુલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ)ને તાકીદ કરી હતી કે આ વસિય્યતનામાની દર વર્ષની શરૂઆતમાં એક વાર તપાસ કરવામાં આવે, અને તે દિવસ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ના આગમન સુધી તેઓ માટે ઈદ હોય, અને તેમના ખુરૂજના સમયને યાદ કરવામાં આવે. અને એ જ રીતે દરેક પયગંબરની વસિય્યતમાં આવ્યું છે, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને મબઊસ કર્યા. લોકો નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને તે ઇલ્મ દ્વારા ઓળખતા હતા જે તેમની પાસે [હતું] (એટલે કે આદમ (અલયહિસ્સલામ)નું વસિય્યતનામું), અને આ જ છે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કલામ: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی قَوْمِهِ إِنِّی لَکُمْ نَذیرٌ مُبینٌ [અને ખરેખર અમે નૂહને તેમની કૌમ તરફ મોકલ્યા: ખરેખર હું તમારા માટે સ્પષ્ટ ડરાવનાર છું]. અને દરેક પયગંબર જે આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ) વચ્ચે આવ્યા તે બધા પોતાને છુપાવી રાખતા હતા, અને એ કારણે કુરઆનમાં પણ તેઓના નામ છુપાયેલા છે. એ જ રીતે અન્ય પયગંબરો જેઓ જાહેરમાં જીવતા હતા, તેઓના નામ કુરઆનમાં સ્પષ્ટ રીતે ઉલ્લેખિત છે, અને આ છે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કલામનો અર્થ: 'અને એવા પયગંબરો કે જેમની કથાઓ અમે તમને પહેલાં કહી છે, અને એવા પયગંબરો કે જેમની કથાઓ અમે તમને કહી નથી.' (નિસા/૧૬૪) એટલે કે તેઓ જેઓ છુપાયેલી રીતે જીવતા હતા; જે પયગંબરો જાહેરમાં જીવતા હતા અને અમે તેઓના નામનો ઉલ્લેખ કર્યો છે, તેમની જેમ તેઓના નામ અમે કહ્યા નથી. હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પોતાની કૌમ વચ્ચે નવસો પચાસ વર્ષ રહ્યા, અને આ મુદ્દતમાં કોઈ બીજું તેમની નબુવ્વતમાં શરીક ન હતું, પરંતુ તેઓ એવા લોકોનો સામનો થયો જેમણે તે પયગંબરોને જુઠલાવ્યા હતા જેઓ તેમની અને આદમ (અલયહિસ્સલામ) વચ્ચે હતા.