فَبَقِیَ هُودٌ (علیه السلام) فِی قَوْمِهِ یَدْعُوهُمْ إِلَی اللَّهِ وَ یَنْهَاهُمْ عَنْ عِبَادَهًِْ الْأَصْنَامِ حَتَّی تُخْصِبَ بِلَادُهُمْ وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الْمَطَرَ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ وَ یا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْکُمْ مِدْراراً وَ یَزِدْکُمْ قُوَّةً إِلی قُوَّتِکُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِینَ فَقَالُوا کَمَا حَکَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ یا هُودُ ما جِئْتَنا بِبَیِّنَةٍ وَ ما نَحْنُ بِتارِکِی آلِهَتِنا عَنْ قَوْلِکَ وَ ما نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنِینَ إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ فَلَمَّا لَمْ یُؤْمِنُوا أَرْسَلَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الرِّیحَ الصَّرْصَرَ یَعْنِی الْبَارِدَهًَْ وَ هُوَ قَوْلُهُ فِی سُورَهًِْ الْقَمَرِ کَذَّبَتْ عادٌ فَکَیْفَ کانَ عَذابِی وَ نُذُرِ إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ رِیحاً صَرْصَراً فِی یَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ وَ حَکَی فِی سُورَهًِْ الْحَاقَّهًِْ فَقَالَ وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِکُوا بِرِیحٍ صَرْصَرٍ عاتِیَةٍ سَخَّرَها عَلَیْهِمْ سَبْعَ لَیالٍ وَ ثَمانِیَةَ أَیَّامٍ حسوماً قَالَ کَانَ الْقَمَرُ مَنْحُوساً بِزُحَلَ سَبْعَ لَیالٍ وَ ثَمانِیَهًَْ أَیَّامٍ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- هود (علیه السلام) [سال‌ها] در میان قومش ماند و آن‌ها را به‌سوی خدا دعوت و از عبادت بت‌ها نهی می‌کرد؛ تا دوباره سرزمین‌هایشان سبز و خرّم شد و خداوند باران را بر آنان نازل کرد و در همین رابطه است سخن خداوند عزّوجلّ که می‌فرماید: و ای قوم من، از پروردگارتان آمرزش بخواهید، آنگاه بر آستان او توبه کنید تا باران را پی‌درپی بر شما فروریزد و بر نیرویتان بیفزاید. و چون گنهکاران رخ برمتابید. ( هود/۵۲ ) امّا مردم قومش همان‌طور که خدای عزّوجلّ حکایت فرموده در جواب گفتند: ای هود، تو برای ما دلیل روشنی نیاورده‌ای و ما به گفتار تو خدایان خویش را ترک نمی‌کنیم و به تو ایمان نمی‌آوریم. ( هود/۵۳ ) و زمانی‌که ایمان نیاوردند، خداوند بادی به نام «صَرصَر» به‌معنای «شدید و سرد» به‌سوی آن‌ها فرستاد که در سوره‌ی قمر بیان می‌کند: قوم عاد [هود را] دروغگو انگاشتند پس [بنگر که] عذاب و بیم‌دادن من چگونه بود؟ ما بر آن‌ها باد سرد و سخت را در روزی پیوسته شوم فرستادیم. ( قمر/۱۸ ) و در سوره‌ی حاقّه حکایت کرده و فرموده است: و امّا عاد، به بادی سرد و سخت و از حد گذشته هلاک شدند که آن را هفت شب و هشت روز پیاپی بر آنان گماشت. ( الحاقه/۷۶ ) امام (علیه السلام) فرمود: «ماه، هفت شب و هشت روز در برج زحل شوم بود».
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Hud (peace be upon him) remained [for years] among his people, calling them to Allah and forbidding them from the worship of idols, until their lands became green and lush again and Allah sent down rain upon them. Regarding this is the saying of Allah the Mighty and Majestic: "And, O my people! ask forgiveness of your Lord, then turn to Him; He will send on you clouds pouring down abundance of rain and add strength to your strength, and do not turn back guilty." (Hud/52) But the people of his community, as Allah the Mighty and Majestic has related, answered: "O Hud! you have not brought us any clear proof, and we will not abandon our gods on your word, and we will not believe in you." (Hud/53) And when they did not believe, Allah sent upon them a wind called "Sarsar," meaning "severe and cold," which He describes in Surah al-Qamar: "The people of Ad denied [Hud], so [see] how was My punishment and warning? We sent upon them a cold and violent wind on a day of continuous ill fortune." (Qamar/18) And in Surah al-Haqqah He relates and says: "And as for Ad, they were destroyed by a cold, violent and excessive wind, which He imposed upon them for seven nights and eight days in succession." (al-Haqqah/76) The Imam (peace be upon him) said: "The moon was ill-omened in the house of Saturn for seven nights and eight days."
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): હૂદ (અલયહિસ્સલામ) [વર્ષો સુધી] પોતાની કૌમ વચ્ચે રહ્યા અને તેમને અલ્લાહ તરફ બોલાવતા અને મૂર્તિઓની ઇબાદતથી રોકતા હતા; ત્યાં સુધી કે તેમની ધરતી ફરીથી લીલી અને હરીભરી થઈ ગઈ અને અલ્લાહે તેમના પર વરસાદ ઉતાર્યો. અને આ સંદર્ભમાં અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન છે જે ફરમાવે છે: "અને હે મારી કૌમ, પોતાના પરવરદિગાર પાસેથી માફી માંગો, પછી તેમના તરફ તૌબા કરો, જેથી તે તમારા પર વરસાદ સતત વરસાવે અને તમારી શક્તિમાં વધારો કરે. અને ગુનેહગારો બનીને મોં ન ફેરવો." (હૂદ/૫૨) પરંતુ તેમની કૌમના લોકોએ, જેમ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે વર્ણવ્યું છે, જવાબમાં કહ્યું: "હે હૂદ, તમે અમારા માટે કોઈ સ્પષ્ટ દલીલ લાવ્યા નથી અને અમે તમારી વાતથી અમારા દેવોને છોડીશું નહીં અને અમે તમારા પર ઈમાન લાવીશું નહીં." (હૂદ/૫૩) અને જ્યારે તેઓ ઈમાન ન લાવ્યા, ત્યારે અલ્લાહે "સરસર" નામનો પવન એટલે કે "સખત અને ઠંડો" પવન તેમની તરફ મોકલ્યો, જેને સૂરએ કમરમાં બયાન કરે છે: "કૌમે આદે [હૂદને] જૂઠલાવ્યા, તો [જુઓ કે] મારો અઝાબ અને ડરાવવું કેવું હતું? અમે તેમના પર ઠંડો અને સખત પવન એક સતત મનહૂસ દિવસે મોકલ્યો." (કમર/૧૮) અને સૂરએ હાક્કહમાં વર્ણવ્યું છે અને ફરમાવ્યું છે: "અને જ્યાં સુધી આદનો સવાલ છે, તેઓ એક ઠંડા અને સખત અને હદ વટાવી ગયેલા પવનથી હલાક થયા, જેને સાત રાત અને આઠ દિવસ સતત તેમના પર છોડ્યો." (અલ-હાક્કહ/૭૬) ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ચંદ્ર, સાત રાત અને આઠ દિવસ ઝુહલ (શનિ) ના બુરજમાં મનહૂસ હતો."