سورة هود

Verse 74 of 123

11:74

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهيمَ الرَّوْعُ وَ جاءَتْهُ الْبُشْرى‌ يُجادِلُنا في‌ قَوْمِ لُوطٍ

هنگامى‌که ترس ابراهیم فرو نشست، و بشارت به او رسید، درباره‌ی قوم لوط با ما مجادله مى‌کرد؛ [و تقاضاى عفو آنان را داشت] .

So when fear had gone away from Ibrahim and good news came to him, he began to plead with Us for Lut's people.

પછી જ્યારે ઇબ્રાહીમનો ડર દૂર થયો અને તેને ખુશખબર પહોંચી ગઇ ત્યારે તે લૂતની કોમની બાબતે અમારી સાથે દલીલ કરવા લાગ્યો.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَلَمَّا جَاءَتْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) الْبِشَارَهًُْ بِإِسْحَاقَ (علیه السلام) فَذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ أَقْبَلَ یُنَاجِی رَبَّهُ فِی قوم لوط (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام)- وقتی به ابراهیم (علیه السلام) بشارت تولّد اسحاق (علیه السلام) داده شد، ترسش فرونشست و شروع به گفتگو با خداوند در مورد قوم لوط (علیه السلام) کرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): When Ibrahim (peace be upon him) was given the good news of the birth of Ishaq (peace be upon him), his fear subsided and he began to converse with Allah concerning the people of Lut (peace be upon him).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને ઇસ્હાક (અલયહિસ્સલામ)ના જન્મની ખુશખબરી આપવામાં આવી, ત્યારે તેમનો ડર શાંત થયો અને તેઓ લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમ વિશે અલ્લાહ સાથે વાતચીત કરવા લાગ્યા.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عن أبی یزید الحَمّار عن ابی‌عبدالله (رحمة الله علیه): إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ بَعَثَ أَرْبَعَهًَْ أَمْلَاکٍ فِی إِهْلَاکِ قوم لوط (علیه السلام) جبرئیل وَ مِیکَائِیلَ وَ إِسْرَافِیلَ وَ کَرُوبِیلَ (فَمَرُّوا بِإِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) ... فَقَالَ لَهُمْ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) لِمَا ذَا جِئْتُمْ قَالُوا فِی إِهْلَاکِ قوم لوط (علیه السلام) فَقَالَ لَهُمْ إِنْ کَانَ فِیهِمْ مِائَهًٌْ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَ تُهْلِکُونَهُمْ فَقَالَ جبرئیل (علیه السلام) لَا قَالَ فَإِنْ کَانَ فِیهَا خَمْسُونَ قَالَ لَا قَالَ فَإِنْ کَانَ فِیهَا ثَلَاثُونَ قَالَ لَا قَالَ فَإِنْ کَانَ فِیهَا عِشْرُونَ قَالَ لَا قَالَ فَإِنْ کَانَ فِیهَا عَشَرَهًٌْ قَالَ لَا قَالَ فَإِنْ کَانَ فِیهَا خَمْسَهًٌْ قَالَ لَا قَالَ فَإِنْ کَانَ فِیهَا وَاحِدٌ قَالَ لَا قَالَ فَإِنَّ فِیها لُوطاً قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِیها لَنُنَجِّیَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ کانَتْ مِنَ الْغابِرِینَ.

امام صادق (علیه السلام)- [یزید حمّار از امام صادق (علیه السلام) روایت می‌کند]: خداوند متعال برای نابودکردن قوم لوط (علیه السلام) چهار فرشته به نام‌های جبرئیل، میکائیل، اسرافیل، و کروبیل فرستاد. آن‌ها بر ابراهیم (علیه السلام) گذر کردند. ابراهیم (علیه السلام) به آن‌ها فرمود: «برای چه آمده‌اید»؟ فرشتگان گفتند: «برای نابودکردن قوم لوط (علیه السلام) آمده‌ایم». ابراهیم (علیه السلام) فرمود: «اگر در میان آن‌ها صد مؤمن یافت شود باز هم آن‌ها را نابود خواهید کرد»؟ جبرئیل فرمود: «خیر»! پرسید: «اگر پنجاه‌نفر باشند چه»؟ گفت: «خیر»! پرسید: «اگر سی‌تن باشند چه»؟ گفت: «خیر»! پرسید: «اگر بیست‌تن باشند چه»؟ گفت: «خیر»! پرسید: «اگر ده‌تن باشند چه»؟ گفت: «خیر»! پرسید: «اگر پنج‌تن باشند چه»؟ گفت: «خیر»! پرسید: «اگر یک‌تن باشد چه»؟ جبرئیل گفت: «خیر»! در این‌هنگام ابراهیم (علیه السلام) گفت: در این آبادی لوط است! گفتند: «ما به کسانی که در آن هستند آگاه‌تریم! او و خانواده‌اش را نجات می‌دهیم جز همسرش که در میان قوم [گنهکار] باقی خواهد ماند. ( عنکبوت/۳۲ ).

Imam Sadiq (peace be upon him): [Yazid al-Hammar narrates from Imam Sadiq (peace be upon him)]: Allah the Exalted sent four angels — Jibra'il, Mika'il, Israfil and Karubil — to destroy the people of Lut (peace be upon him). They passed by Ibrahim (peace be upon him). Ibrahim (peace be upon him) said to them: "For what have you come?" The angels said: "We have come to destroy the people of Lut (peace be upon him)." Ibrahim (peace be upon him) said: "If a hundred believers are found among them, will you still destroy them?" Jibra'il said: "No!" He asked: "What if there are fifty?" He said: "No!" He asked: "What if there are thirty?" He said: "No!" He asked: "What if there are twenty?" He said: "No!" He asked: "What if there are ten?" He said: "No!" He asked: "What if there are five?" He said: "No!" He asked: "What if there is one?" Jibra'il said: "No!" At that point Ibrahim (peace be upon him) said: Indeed Lut is in this settlement! They said: "We know better who is in it! We shall save him and his family, except his wife, who will remain among the [sinful] people." (al-Ankabut/32).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [યઝીદ હમ્માર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરે છે]: અલ્લાહ તઆલાએ લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમને નષ્ટ કરવા માટે ચાર ફરિશ્તાઓ - જિબ્રઈલ, મીકાઈલ, ઇસરાફીલ અને કરૂબીલને મોકલ્યા. તેઓ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી પસાર થયા. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને ફરમાવ્યું: "શા માટે આવ્યા છો?" ફરિશ્તાઓએ કહ્યું: "અમે લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમને નષ્ટ કરવા આવ્યા છીએ." ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જો તેમની વચ્ચે સો મોમિન મળે તો પણ તમે તેમને નષ્ટ કરશો?" જિબ્રઈલે ફરમાવ્યું: "ના!" પૂછ્યું: "જો પચાસ હોય તો?" કહ્યું: "ના!" પૂછ્યું: "જો ત્રીસ હોય તો?" કહ્યું: "ના!" પૂછ્યું: "જો વીસ હોય તો?" કહ્યું: "ના!" પૂછ્યું: "જો દસ હોય તો?" કહ્યું: "ના!" પૂછ્યું: "જો પાંચ હોય તો?" કહ્યું: "ના!" પૂછ્યું: "જો એક હોય તો?" જિબ્રઈલે કહ્યું: "ના!" તે વખતે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: આ વસ્તીમાં લૂત છે! તેમણે કહ્યું: "જેઓ તેમાં છે તેમને અમે વધુ સારી રીતે જાણીએ છીએ! અમે તેમને અને તેમના પરિવારને બચાવીશું સિવાય તેમની પત્ની જે [ગુનેહગાર] કૌમની વચ્ચે બાકી રહેશે." (અંકબૂત/૩૨).

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

ِ اللَّهُمَّ إِنِّی وَجَدْتُ فِی کِتَابِکَ الصَّادِقِ أَنَّکَ مَدَحْتَ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلَکَ (علیه السلام) عَلَیْهِ السَّلَامُ لَمَّا جَادَلَکَ عَنِ الْکَافِرِینَ فِی قَوْلِکَ جَلَّ جَلَالُکَ یُجادِلُنا فِی قَوْمِ لُوطٍ إِنَّ إِبْراهِیمَ لَحَلِیمٌ أَوَّاهٌ مُنِیبٌ وَ وَجَدْتُکَ قَدْ مَنَعْتَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) نَبِیَّکَ سَیِّدَ الْمُرْسَلِینَ أَنْ یُجَادِلَکَ فِی الْخَائِنِینَ الْآثِمِینَ فَقُلْتَ لَهُ جَلَّ جَلَالُکَ وَ لا تُجادِلْ عَنِ الَّذِینَ یَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللهَ لا یُحِبُّ مَنْ کانَ خَوَّاناً أَثِیماً فَعَرَفْتُ عِنْدَ ذَلِکَ أَنَّ الْخِیَانَهًَْ وَ النِّفَاقَ أَعْظَمُ عِنْدَکَ مِنَ الْکُفْرِ وَ الشِّقَاقِ.

امام رضا (علیه السلام)- خدایا! من در کتاب راستینت یافتم که تو دوستت ابراهیم (علیه السلام) را به خاطر دفاع از کافران، در این کلامت یُجادِلُنا فِی قَوْمِ لُوطٍ إِنَّ إِبْراهِیمَ لَحَلِیمٌ أَوَّاهٌ مُنِیبٌ مدح کرده‌ای! و در قرآن یافتم که پیامبرت و سرور پیامبران محمّد (صلی الله علیه و آله) را از دفاع از افراد خیانت‌پیشه و گنهکار منع‌کرده‌ای و به او فرمودی: و از آن‌ها که به خود خیانت کردند، دفاع مکن! زیرا خداوند، افراد خیانت‌پیشه گنهکار را دوست ندارد. ( نساء/۱۰۷ ) از تدبّر در این دو آیه فهمیدم، که خیانت و نفاق نزد تو از کفر و دشمنی و مخالفت بدتر است.

Imam Rida (peace be upon him): O Allah! I found in Your truthful Book that You praised Your friend Ibrahim (peace be upon him) for defending the disbelievers, in Your saying يُجادِلُنا فِی قَوْمِ لُوطٍ إِنَّ إِبْراهِیمَ لَحَلِیمٌ أَوَّاهٌ مُنِیبٌ [he began to plead with Us for Lut's people; indeed Ibrahim was forbearing, tender-hearted, oft-returning]! And I found in the Qur'an that You forbade Your Prophet and the master of the messengers, Muhammad (peace be upon him and his family), from defending the treacherous and sinful, and said to him: "And do not plead on behalf of those who betray themselves! For indeed Allah does not love the treacherous, sinful person." (al-Nisa/107). From reflecting on these two verses I understood that treachery and hypocrisy are worse in Your sight than disbelief and enmity and opposition.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): હે અલ્લાહ! મેં તારા સાચા કિતાબમાં જોયું કે તેં તારા દોસ્ત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને કાફિરોના બચાવ કરવા બદલ તારા આ કલામમાં يُجادِلُنا فِی قَوْمِ لُوطٍ إِنَّ إِبْراهِیمَ لَحَلِیمٌ أَوَّاهٌ مُنِیبٌ [તેઓ લૂતની કૌમ વિશે અમારી સાથે વાદ કરવા લાગ્યા; ખરેખર ઇબ્રાહીમ સહનશીલ, નમ્ર હૃદયી, વારંવાર રુજૂઅ કરનારા હતા] પ્રશંસા કરી છે! અને કુરઆનમાં મેં જોયું કે તેં તારા પયગમ્બર અને પયગમ્બરોના સરદાર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ખિયાનતકાર અને ગુનેહગાર લોકોના બચાવથી રોક્યા છે અને તેમને ફરમાવ્યું: "અને જેઓ પોતાની જાત સાથે ખિયાનત કરે છે તેમનો બચાવ ન કરો! કારણ કે અલ્લાહ ખિયાનતકાર ગુનેહગાર લોકોને પસંદ કરતો નથી." (નિસા/૧૦૭) આ બે આયતોમાં ચિંતન કરવાથી હું સમજ્યો કે ખિયાનત અને નિફાક તારી નજરમાં કુફ્ર અને દુશ્મની અને વિરોધ કરતાં વધુ ખરાબ છે.