سورة هود

Verse 80 of 123

11:80

قالَ لَوْ أَنَّ لي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوي إِلى رُكْنٍ شَديدٍ

گفت: «[افسوس]! اى کاش در برابر شما قدرتى داشتم؛ یا پناهگاه نیرومندى در اختیار من بود. [آنگاه مى‌دانستم با شما زشت سیرتان چه کنم]».

He said: Ah! that I had power to suppress you, rather I shall have recourse to a strong support.

તેણે (અફસોસ સાથે) કહ્યું કે કદાચ તમારા મુકાબલા માટે મારી પાસે કુવ્વત હોત અથવા મેં કોઇ મજબૂત સહારાનો આશરો લીધો હોત!*

#1 گفت: «[افسوس]! ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم؛ یا پناهگاه نیرومندی در اختیار من بود. [آنگاه می‌دانستم با شما زشت سیرتان… He said: If only I had power against you, or could take refuge in a strong support તેમણે કહ્યું: «[અફસોસ]! કાશ મારી પાસે તમારી સામે તાકાત હોત; અથવા કોઈ મજબૂત આશરો મારા હાથમાં હોત»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

رَحِمَ اللَّهُ لُوطاً (علیه السلام) لَوْ یَدْرِی مَنْ مَعَهُ فِی الْحُجْرَهًِْ لَعَلِمَ أَنَّهُ مَنْصُورٌ حَیْثُ یَقُولُ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ أَیُّ رُکْنٍ أَشَدُّ مِنْ جبرئیل (علیه السلام) مَعَهُ فِی الْحُجْرَهًْ.

امام باقر (علیه السلام)- خدا لوط (علیه السلام) را رحمت کند، اگر می‌دانست که در اتاق چه کسی همراه اوست بی‌گمان آگاه می‌شد که پیروزی از آن اوست، آنگاه که گفت: لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِید، چه تکیه‌گاهی استوارتر از جبرئیل که همراه او در اتاق بود.

Imam Baqir (peace be upon him): May Allah have mercy on Lut (peace be upon him); if he had known who was with him in the room, he would certainly have known that victory belonged to him, when he said: لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِید [If only I had power against you, or could take refuge in a strong support], what support is stronger than Jibra'il who was with him in the room.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ લૂત (અલયહિસ્સલામ) પર રહમ કરે, જો તેઓ જાણતા હોત કે ઓરડામાં કોણ તેમની સાથે છે તો ખરેખર જાણી લેત કે વિજય તેમનો જ છે, જ્યારે તેમણે કહ્યું: لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِید [કાશ મારી પાસે તમારી સામે તાકાત હોત અથવા મજબૂત આધારસ્તંભ હોત], જિબ્રઈલ કરતાં કયો આધારસ્તંભ વધુ મજબૂત જે તેમની સાથે ઓરડામાં હતા.

#2 گفت: «[افسوس]! ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم؛ یا پناهگاه نیرومندی در اختیار من بود. [آنگاه می‌دانستم با شما زشت سیرتان… He said: If only I had power against you, or could take refuge in a strong support તેમણે કહ્યું: «[અફસોસ]! કાશ મારી પાસે તમારી સામે તાકાત હોત; અથવા કોઈ મજબૂત આશરો મારા હાથમાં હોત»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَجَاءُوا (قوم لوط (علیه السلام)) إِلَی الْبَابِ لِیَدْخُلُوا بَیْتَه فَلَمَّا رَآهُمْ لُوطٌ (علیه السلام)قَامَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ لَهُمْ یَا قَوْمِ فَاتَّقُوا اللهَ وَ لا تُخْزُونِ فِی ضَیْفِی أَ لَیْسَ مِنْکُمْ رَجُلٌ رَشِید وَ قَالَ لَهُمْ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ فَقَالَ جبرئیل (علیه السلام) لَوْ یَعْلَمُ أَیُّ قُوَّهًٍْ لَهُ قَالَ فَکَاثَرُوهُ حَتَّی دَخَلُوا الْبَیْتَ فَصَاحَ بِهِ جبرئیل (علیه السلام) فَقَالَ یَا لُوطُ (علیه السلام) دَعْهُمْ یَدْخُلُوا فَلَمَّا دَخَلُوا أَهْوَی جبرئیل (علیه السلام) بِإِصْبَعِهِ نَحْوَهُمْ فَذَهَبَتْ أَعْیُنُهُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- قوم لوط (علیه السلام) به‌سوی در آمدند؛ تا وارد خانه‌ی لوط (علیه السلام) شوند. وقتی لوط (علیه السلام) آن‌ها را دید، بلند شد و به‌سوی آن‌ها رفت و به آن‌ها فرمود: ای قوم من! فَاتَّقُوا اللهَ وَ لا تُخْزُونِ فِی ضَیْفِی أَ لَیْسَ مِنْکُمْ رَجُلٌ رَشِید و لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ. پس جبرئیل فرمود: «کاش می‌دانست چه نیرویی دارد»! بر در خانه‌ی لوط (علیه السلام) جمع شدند تا وارد خانه شده و جبرئیل لوط را صدا زد و فرمود: «ای لوط (علیه السلام) بگذار وارد شوند»! و چون وارد خانه شدند، جبرئیل انگشت خود را به‌سوی آن‌ها فرود آورد و نابینا شدند».

Imam Sadiq (peace be upon him): The people of Lut (peace be upon him) came towards the door to enter the house of Lut (peace be upon him). When Lut (peace be upon him) saw them, he stood up and went towards them and said to them: O my people! فَاتَّقُوا اللهَ وَ لا تُخْزُونِ فِی ضَیْفِی أَ لَیْسَ مِنْکُمْ رَجُلٌ رَشِید [Fear Allah and do not disgrace me before my guests. Is there not among you a right-minded man?] and لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ [Ah! that I had power to suppress you, or that I had recourse to a strong support]. Then Jibra'il said: 'If only he knew what power he has!' They gathered at the door of Lut's (peace be upon him) house to enter it, and Jibra'il called out to Lut and said: 'O Lut (peace be upon him), let them enter!' And when they entered the house, Jibra'il brought his finger down towards them and they became blind.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમ લૂત (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરમાં દાખલ થવા માટે દરવાજા તરફ આવી. જ્યારે લૂત (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને જોયા, તો ઊભા થયા અને તેમની તરફ ગયા અને તેમને કહ્યું: ઓ મારી કૌમ! فَاتَّقُوا اللهَ وَ لا تُخْزُونِ فِی ضَیْفِی أَ لَیْسَ مِنْکُمْ رَجُلٌ رَشِید [અલ્લાહથી ડરો અને મારા મહેમાનોના મામલામાં મને શરમિંદો ન કરો, શું તમારામાં કોઈ સમજદાર માણસ નથી?] અને لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ [કાશ! તમારી સામે મારી પાસે શક્તિ હોત, અથવા હું કોઈ મજબૂત આશરાનો સહારો લઈ શકતો]. પછી જિબ્રઈલે કહ્યું: 'કાશ તે જાણતા કે તેમની પાસે કેવી શક્તિ છે!' તેઓ ઘરમાં દાખલ થવા માટે લૂત (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરના દરવાજા પર ભેગા થયા, અને જિબ્રઈલે લૂતને પોકારીને કહ્યું: 'ઓ લૂત (અલયહિસ્સલામ)! તેમને દાખલ થવા દો!' અને જ્યારે તેઓ ઘરમાં દાખલ થયા, જિબ્રઈલે પોતાની આંગળી તેમની તરફ નીચે કરી અને તેઓ આંધળા થઈ ગયા.

#3 گفت: «[افسوس]! ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم؛ یا پناهگاه نیرومندی در اختیار من بود. [آنگاه می‌دانستم با شما زشت سیرتان… He said: If only I had power against you, or could take refuge in a strong support તેમણે કહ્યું: «[અફસોસ]! કાશ મારી પાસે તમારી સામે તાકાત હોત; અથવા કોઈ મજબૂત આશરો મારા હાથમાં હોત»

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَجِبْتُ مِنْ أَخِی لُوطٍ (علیه السلام) کَیْفَ قَالَ أَوْ آوِی إِلَی رُکْنٍ شَدِیدٍ وَ هُوَ یَأْوِی إِلَی اللَّهِ تَعَالَی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- تعجّب می‌کنم از برادرم لوط (علیه السلام) که چگونه گفت: أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ، درحالی‌که پناهگاه او خدای تعالی بود.

The Prophet (peace be upon him and his family): I am amazed at my brother Lut (peace be upon him), how he said: أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ [or that I had recourse to a strong support], while his refuge was Allah the Exalted.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મને મારા ભાઈ લૂત (અલયહિસ્સલામ) પર આશ્ચર્ય થાય છે કે તેમણે કેવી રીતે કહ્યું: أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ [અથવા હું કોઈ મજબૂત આશરાનો સહારો લઈ શકતો], જ્યારે કે તેમનો આશરો તો અલ્લાહ તઆલા હતો.

#4 گفت: «[افسوس]! ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم؛ یا پناهگاه نیرومندی در اختیار من بود. [آنگاه می‌دانستم با شما زشت سیرتان… He said: If only I had power against you, or could take refuge in a strong support તેમણે કહ્યું: «[અફસોસ]! કાશ મારી પાસે તમારી સામે તાકાત હોત; અથવા કોઈ મજબૂત આશરો મારા હાથમાં હોત»

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

{روی} أَنَّ أَمِیرَالْمؤْمِنِینَ (علیه السلام) کَانَ جَالِساً فِی بَعْضِ مَجَالِسِهِ بَعْدَ رُجُوعِهِ عَنِ النَّهْرَوَانِ فَجَرَی الْکَلَامُ حَتَّی قِیلَ لِمَ لَا حَارَبْتَ أَبَا بَکْرٍ وَ عُمَرَ کَمَا حَارَبْتَ طَلْحَهًَْ وَ الزُّبَیْرَ وَ مُعَاوِیَهًَْ. فَقَالَ (علیه السلام) إِنِّی کُنْتُ لَمْ أَزَلْ مَظْلُوماً مُسْتَأْثِراً عَلَی حَقِّی، فَقَامَ إِلَیْهِ أَشْعَثُ‌بْنُ‌قَیْسٍ فَقَالَ یَا أَمِیرَالْمؤْمِنِینَ (علیه السلام) لِمَ لَمْ تَضْرِبْ بِسَیْفِکَ وَ تَطْلُبْ بِحَقِّکَ فَقَالَ یَا أَشْعَثُ قَدْ قُلْتَ قَوْلًا فَاسْمَعِ الْجَوَابَ وَ عِهْ وَ اسْتَشْعِرِ الْحُجَّهًَْ، إِنَّ لِی أُسْوَهًًْ بِسِتَّهًٍْ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (... وَ ثَانِیهِمْ لُوطٌ (علیه السلام) حَیْثُ قَالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ. فَإِنْ قَالَ قَائِلٌ إِنَّهُ قَالَ هَذَا لِغَیْرِ خَوْفٍ فَقَدْ کَفَرَ، وَ إِلَّا فَالْوَصِیُّ أَعْذَرُ.

امام علی (علیه السلام)- روایت شده است: امیرالمؤمنین (علیه السلام) بعد از رجوع از [جنگ] نهروان در مجلسی نشسته بود، سخن به اینجا کشیده شد که گفته شد: «چرا همان‌طوری که با طلحه و زبیر و معاویه جنگیدی، با ابوبکر و عمر نجنگیدی»؟ فرمود: «من همیشه مظلوم و حقّم مورد دستبرد دیگران بود». اشعث‌بن‌قیس برخاست و گفت: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! چرا با شمشیرت نجنگیدی و حقّ خود را نگرفتی»؟! فرمود: «ای اشعث! سخنی گفتی؛ پس جوابش را بشنو و به خاطر بسپار و علّت را درک کن! من شش الگو از پیامبران (دارم. دومین آن‌ها لوط (علیه السلام) است؛ جایی که فرمود: قَالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ؛ [لوط (علیه السلام) قطعاً به خاطر ترس از ضرررساندن آنان به جان خود چنین کرد و] هرکس غیر از این بگوید، حق را انکار کرده، [با این حال که پیامبر خدا، از ترس جانش سکوت می‌کند] اوصیاء پیامبران به این کار مستحق‌تراند».

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated that Amir al-Mu'minin (peace be upon him), after returning from the [battle of] Nahrawan, was seated in a gathering. The conversation reached a point where it was said: 'Why did you not fight Abu Bakr and Umar as you fought Talha, Zubayr and Mu'awiya?' He said: 'I have always been wronged, and my right has been usurped by others.' Ash'ath ibn Qays stood up and said: 'O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! Why did you not draw your sword and take your right?' He said: 'O Ash'ath! You have spoken; so listen to the reply, commit it to memory, and understand the reason! I have six examples from the Prophets. The second of them is Lut (peace be upon him), where he said: قَالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ [He said: Ah! that I had power to suppress you, or that I had recourse to a strong support]; [Lut (peace be upon him) certainly did this out of fear that they would harm his life,] and whoever says otherwise has denied the truth. [Given that the Prophet of Allah keeps silent out of fear for his life,] the successors of the Prophets are all the more entitled to do so.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): રિવાયત થયું છે કે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) [જંગે] નહરવાનથી પાછા ફર્યા બાદ એક મજલિસમાં બેઠા હતા, વાત અહીં સુધી પહોંચી કે કહેવામાં આવ્યું: 'જેમ તમે તલ્હા, ઝુબૈર અને મુઆવિયા સાથે લડ્યા, તેમ અબૂ બક્ર અને ઉમર સાથે કેમ ન લડ્યા?' આપે ફરમાવ્યું: 'હું હંમેશા મઝલૂમ રહ્યો છું અને મારો હક બીજાઓ દ્વારા છીનવી લેવામાં આવ્યો.' અશ્અસ બિન કૈસ ઊભા થયા અને કહ્યું: 'ઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તમે તમારી તલવારથી કેમ ન લડ્યા અને તમારો હક કેમ ન લીધો?' આપે ફરમાવ્યું: 'ઓ અશ્અસ! તેં વાત કરી; તો તેનો જવાબ સાંભળ અને યાદ રાખ અને કારણ સમજ! મારા માટે પયગંબરોમાંથી છ નમૂનાઓ છે. તેમાંથી બીજા લૂત (અલયહિસ્સલામ) છે; જ્યાં આપે ફરમાવ્યું: قَالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ [આપે કહ્યું: કાશ! તમારી સામે મારી પાસે શક્તિ હોત, અથવા હું કોઈ મજબૂત આશરાનો સહારો લઈ શકતો]; [લૂત (અલયહિસ્સલામ)એ ખરેખર તેમના પોતાના જીવ પર નુકસાનના ડરથી આમ કર્યું] અને જે કોઈ આ સિવાય કહે, તેણે હકનો ઇનકાર કર્યો છે. [આમ છતાં કે અલ્લાહના પયગંબર, પોતાના જીવના ડરથી ચૂપ રહે છે,] પયગંબરોના ઔસિયા આ કામના વધારે હકદાર છે.'

#5 گفت: «[افسوس]! ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم؛ یا پناهگاه نیرومندی در اختیار من بود. [آنگاه می‌دانستم با شما زشت سیرتان… He said: If only I had power against you, or could take refuge in a strong support તેમણે કહ્યું: «[અફસોસ]! કાશ મારી પાસે તમારી સામે તાકાત હોત; અથવા કોઈ મજબૂત આશરો મારા હાથમાં હોત»

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَمَا بَالُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَعَدَ عَنْ حَقِّهِ حَیْثُ لَمْ یَجِدْ نَاصِراً أَ وَ لَمْ تَسْمَعِ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ فِی قِصَّهًِْ لُوطٍ (علیه السلام) قالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ وَ یَقُولُ فِی حِکَایَهًٍْ عَنْ نُوحٍ (علیه السلام) فَدَعا رَبَّهُ أَنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ وَ یَقُولُ فِی قِصَّهًِْ مُوسَی (علیه السلام) رَبِّ إِنِّی لا أَمْلِکُ إِلَّا نَفْسِی وَ أَخِی فَافْرُقْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِینَ فَإِذَا کَانَ النَّبِیُّ هَکَذَا فَالْوَصِیُّ أَعْذَرُ.

امام باقر (علیه السلام)- امیرالمؤمنین (علیه السلام) وقتی یاوری نیافت چه باید می‌کرد جز آنکه، از حق خود صرف‌نظر کرد؟! آیا [کلام] خدا را نشنیده‌ای که در جریان لوط (علیه السلام) می‌فرماید: قالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ و در حکایتی از نوح (علیه السلام) می‌فرماید: او به‌درگاه پروردگار عرضه داشت: من مغلوب [این قوم طغیانگر] شده‌ام، انتقام مرا از آن‌ها بگیر! ( قمر/۱۰ ) و در قصّه‌ی موسی (علیه السلام) می‌فرماید: پروردگارا! من تنها اختیار خودم و برادرم را دارم، میان ما و این جمعیّت گنهکار، جدایی بیفکن! ( مائده/۲۵ ) بنابراین وقتی پیامبر این‌چنین باشد، وصّی معذورتر است.

Imam Baqir (peace be upon him): When Amir al-Mu'minin (peace be upon him) found no helper, what could he have done except to withhold from his right? Have you not heard [the word of] Allah where, in the account of Lut (peace be upon him), He says: قالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ [He said: Ah! that I had power to suppress you, or that I had recourse to a strong support], and in a report from Nuh (peace be upon him) He says: He called upon his Lord: 'I have been overcome [by this rebellious people], so take my revenge from them!' (Qamar/10), and in the story of Musa (peace be upon him) He says: 'My Lord! I have authority only over myself and my brother, so separate us from this sinful people!' (Ma'ida/25). Therefore, when the Prophet is like this, the successor is all the more excused.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને જ્યારે કોઈ મદદગાર ન મળ્યો ત્યારે તેઓ પોતાના હકથી હાથ ખેંચી લેવા સિવાય શું કરી શકતા હતા? શું તમે અલ્લાહના [કલામ] નથી સાંભળ્યા કે લૂત (અલયહિસ્સલામ)ના પ્રસંગમાં ફરમાવે છે: قالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ [આપે કહ્યું: કાશ! તમારી સામે મારી પાસે શક્તિ હોત, અથવા હું કોઈ મજબૂત આશરાનો સહારો લઈ શકતો], અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની હિકાયતમાં ફરમાવે છે: તેમણે પોતાના પરવરદિગારની બારગાહમાં અરજ કરી: હું [આ સરકશ કૌમથી] મગ્લૂબ થઈ ગયો છું, તું મારો બદલો તેમનાથી લે! (કમર/૧૦), અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના પ્રસંગમાં ફરમાવે છે: પરવરદિગાર! હું ફક્ત મારા પોતાના અને મારા ભાઈના ઇખ્તિયારનો માલિક છું, અમારી અને આ ગુનેહગાર જમાઅતની વચ્ચે જુદાઈ નાખ! (માઇદહ/૨૫). તેથી જ્યારે પયગંબર આવા હોય, તો વસી વધુ માઅઝૂર છે.

#6 گفت: «[افسوس]! ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم؛ یا پناهگاه نیرومندی در اختیار من بود. [آنگاه می‌دانستم با شما زشت سیرتان… He said: If only I had power against you, or could take refuge in a strong support તેમણે કહ્યું: «[અફસોસ]! કાશ મારી પાસે તમારી સામે તાકાત હોત; અથવા કોઈ મજબૂત આશરો મારા હાથમાં હોત»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً بَعْدَ لُوطٍ (علیه السلام) إِلَّا فِی عِزٍّ مِنْ قَوْمِه.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند بعد از لوط (علیه السلام) هر پیامبری را که مبعوث گردانید، او را در میان قومش عزیز و ارجمند کرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah did not raise any prophet after Lut (peace be upon him) except in honour among his people.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે લૂત (અલયહિસ્સલામ) પછી જે પણ પયગંબરને મબઊસ કર્યા, તેમને તેમની કૌમમાં અઝીઝ અને પ્રતિષ્ઠિત રાખ્યા.

#7 قائم The Qa'im કાઇમ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ صَالح عَنْ أبی‌عَبدالله (علیه السلام): فِی قَوْلِهِ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً قَالَ الْقُوَّهًُْ الْقَائِمُ (علیه السلام) وَ الرُّکْنُ الشَّدِیدُ ثَلَاثُمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ.

امام صادق (علیه السلام)- صالح از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند: «درباره‌ی لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً؛ در این سوره و این آیه از قرآن فرمود: «منظور از قُوَّةً، حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است و منظور از، رُکْن شَدِید؛ سیصدوسیزده تن یاران او می‌باشند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Salih narrates from Imam Sadiq (peace be upon him): Regarding لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً [Ah! that I had power to suppress you] in this surah and this verse of the Qur'an, he said: 'What is meant by قُوَّةً [power] is the Qa'im (may Allah hasten his noble relief), and what is meant by رُکْن شَدِید [strong support] is his three hundred and thirteen companions.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સાલિહ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે: કુરઆનની આ સૂરહ અને આ આયત લَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً [કાશ કે મારી પાસે તમારા વિરુદ્ધ તાકાત હોત] વિશે ફરમાવ્યું: 'قُوَّةً [તાકાત] થી મુરાદ હઝરત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) છે અને رُکْن شَدِید [મજબૂત આધાર] થી મુરાદ તેમના ત્રણસો તેર સાથીઓ છે.'

#8 قائم The Qa'im કાઇમ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا کَانَ یَقُولُ لُوطٌ (علیه السلام) لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ إِلَّا تَمَنِیّاً لِقُوَّهًِْ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ لَا ذَکَرَ إِلَّا شِدَّهًَْ أَصْحَابِهِ فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ یُعْطَی قُوَّهًَْ أَرْبَعِینَ رَجُلًا وَ إِنَّ قَلْبَهُ لَأَشَدُّ مِنْ زُبَرِ الْحَدِیدِ وَ لَوْ مَرُّوا بِجِبَالِ الْحَدِیدِ لَقَطَعُوهَا لَا یَکُفُّونَ سُیُوفَهُمْ حَتَّی یَرْضَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ.

امام صادق (علیه السلام)- لوط (علیه السلام) جمله لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلَی رُکْنٍ شَدِیدٍ را تنها به این سبب گفته‌است که در آرزوی داشتن توانایی حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بوده و منظورش از رُکْنٍ شَدِیدٍ هم این بوده که آرزوی قدرت و توانایی یاران حضرت را داشته است؛ زیرا هریک از اصحاب امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به‌اندازه‌ی چهل مرد قوی، قدرت دارند و قلب هرکدام از آن‌ها از آهن محکم‌تراست و اگر بر کوه ها گذر کنند، کوه ها منهدم شده و از هم می‌پاشند [ولی آنان پایدار می‌مانند] و تا وقتی رضای خدای متعال را به دست نیاورند، دست از جهاد بر نمی‌دارند و شمشیرهایشان را در نیام، نمی‌گذارند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Lut (peace be upon him) said the sentence لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلَی رُکْنٍ شَدِیدٍ [Ah! that I had power to suppress you, rather I shall have recourse to a strong support] only because he longed for the power of the Qa'im (may Allah hasten his noble relief), and what he meant by رُکْنٍ شَدِیدٍ [strong support] was that he longed for the power and strength of the companions of that Imam; for each of the companions of Imam Zaman (may Allah hasten his noble relief) has the strength of forty strong men, and the heart of each of them is firmer than solid iron, and if they pass by mountains of iron they cut through them [and are themselves unshaken], and until they have obtained the pleasure of Allah the Exalted, they do not withhold their hand from jihad and do not sheathe their swords.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): લૂત (અલયહિસ્સલામ) એ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلَی رُکْنٍ شَدِیدٍ [કાશ કે મારી પાસે તમારા વિરુદ્ધ તાકાત હોત અથવા હું કોઈ મજબૂત આધારનો સહારો લેત] આ વાક્ય ફક્ત એટલા માટે કહ્યું કે તેઓ હઝરત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ની તાકાત મેળવવાની આરઝુ કરતા હતા, અને رُکْنٍ شَدِیدٍ [મજબૂત આધાર] થી તેમનો હેતુ એ હતો કે તેઓ તે હઝરતના સાથીઓની કુવ્વત અને તાકાતની આરઝુ કરતા હતા; કારણ કે ઇમામે ઝમાના (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ના દરેક સાથી ચાલીસ મજબૂત પુરુષોની બરાબર તાકાત ધરાવે છે અને તેમાંથી દરેકનું દિલ મજબૂત લોખંડ કરતાં પણ સખત છે, અને જો તેઓ લોખંડના પહાડો પરથી પસાર થાય તો પહાડો તૂટી જાય અને વિખેરાઈ જાય [પરંતુ તેઓ સ્થિર રહે છે], અને જ્યાં સુધી અલ્લાહ તઆલાની રઝામંદી હાસિલ ન કરી લે ત્યાં સુધી તેઓ જિહાદથી હાથ પાછો ખેંચતા નથી અને પોતાની તલવારો મ્યાનમાં મૂકતા નથી.