سورة هود

Verse 83 of 123

11:83

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمينَ بِبَعيدٍ

[سنگ‌هایى] که نزد پروردگارت [براى مجازات گناهکاران] نشانه‌گذارى شده بود؛ و آن [مجازات]، از [سایر] ستمکاران دور نیست.

Marked (for punishment) with your Lord and it is not far off from the unjust.

જે તારા પરવરદિગાર પાસે (અઝાબ માટે) નિશાન કરી રાખેલા હતા; અને (બીજા) ઝાલિમોથી તે દૂર નથી.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عُمَرَ عَنْ أبی‌جَعْفَر: کَانَ قوم لوط (علیه السلام) مِنْ أَفْضَلِ قَوْمٍ خَلَقَهُمُ اللَّهُ فَطَلَبَهُمْ إِبْلِیسُ الطَّلَبَ الشَّدِیدَ ثُمَّ ذَکَرَ کَیْفَ عَلَّمَهُمْ أَنْ یَلُوطُوا بِهِ إِلَی أَنْ قَالَ فَوَضَعُوا أَیْدِیَهُمْ فِیهِ حَتَّی اکْتَفَی الرِّجَالُ بِالرِّجَالِ بَعْضُهُمْ بِبَعْضٍ ثُمَّ جَعَلُوا یَرْصُدُونَ مَارَّهًَْ الطَّرِیقِ فَیَفْعَلُونَ بِهِمْ وَ أَقْبَلُوا عَلَی الْغِلْمَانِ ثُمَّ ذَکَرَ کَیْفَ بَعَثَ اللَّهُ إِلَیْهِمْ جبرئیل (علیه السلام) وَ مِیکَائِیلَ (علیه السلام) وَ إِسْرَافِیلَ (علیه السلام) وَ کَیْفَ أَهْلَکَهُمُ اللَّهُ وَ أَنْجَی لُوطاً (علیه السلام) وَ بَنَاتِهِ إِلَی أَنْ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ ما هِیَ مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ مِنْ ظَالِمِی أُمَّتِکَ إِنْ عَمِلُوا مَا عَمِلَ قوم لوط (علیه السلام) قَالَ وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَنْ أَلَحَّ فِی وَطْءِ الرِّجَالِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یَدْعُوَ الرِّجَالَ إِلَی نَفْسِهِ.

امام باقر (علیه السلام)- عُمر از امام باقر (علیه السلام) نقل می‌کند: «قوم لوط (علیه السلام) از بهترین قوم‌هایی بود که خدا خلقشان کرد؛ پس ابلیس به شدّت در طلب گمراه‌کردن آنان بود. سپس بیان نمود که [ابلیس]، چگونه لواط‌کردن با او را به آن‌ها آموخت. تا اینکه فرمود: «در آن عمل وارد شدند؛ تا آنجا که مردها به هم اکتفا کردند. سپس در مسیر رهگذران کمین می‌کردند، با آن‌ها لواط انجام می‌دادند و برای دفع شهوت به جوانان روی آوردند». سپس بیان فرمود: «که چگونه خداوند جبرئیل، میکائیل و اسرافیل را به‌سوی آن‌ها فرستاد و چگونه خدا آن‌ها را هلاک کرد و لوط (علیه السلام) و دخترانش را نجات داد»؟ آنجا که فرمود: «خدای عزّوجلّ به محمّد (صلی الله علیه و آله) فرمود: «وَ ما هِیَ مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ». و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «هرکس در لواط با مردان اصرار کند، نمیرد مگر اینکه حتّی در لحظه‌ی مرگ نیز مردان را به‌سوی خود [برای لواط] بخواند»».

Imam Baqir (peace be upon him): Umar narrates from Imam Baqir (peace be upon him): "The people of Lut (peace be upon him) were among the best of the peoples that Allah created; so Iblis sought them out intensely [to lead them astray]. Then he explained how [Iblis] taught them to commit sodomy with him. Until he said: 'They engaged in that act, to the point that men made do with one another. Then they would lie in ambush on the paths of travellers, commit sodomy with them, and turned to young boys to satisfy their lust.' Then he explained: 'How Allah sent Jibrail, Mikail and Israfil to them, and how Allah destroyed them and saved Lut (peace be upon him) and his daughters?' Where he said: 'Allah the Mighty and Majestic said to Muhammad (peace be upon him and his family): وَ ما هِیَ مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ [and it is not far off from the unjust] — from the unjust of your ummah, if they do what the people of Lut (peace be upon him) did. And the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: Whoever persists in sodomy with men will not die until he himself calls men to himself [for sodomy].'"

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઉમર ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે: "લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમ એ કૌમોમાંથી હતી જેમને અલ્લાહે શ્રેષ્ઠ પેદા કરી હતી; પછી ઇબ્લીસ તેમને ગુમરાહ કરવા માટે સખ્તાઈથી પ્રયત્નશીલ થયો. ત્યારબાદ બયાન કર્યું કે [ઇબ્લીસે] તેમને પોતાની સાથે લિવાત (સમલૈંગિકતા) કરવાનું કેવી રીતે શીખવ્યું. ત્યાં સુધી કે ફરમાવ્યું: 'તે અમલમાં દાખલ થઈ ગયા; ત્યાં સુધી કે પુરુષો એકબીજાથી સંતુષ્ટ થવા લાગ્યા. પછી રાહગીરોના રસ્તા પર છુપાઈને બેસતા, તેમની સાથે લિવાત કરતા, અને શહવત પૂરી કરવા યુવાનો તરફ વળ્યા.' પછી ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહે કેવી રીતે જિબ્રઈલ, મીકાઈલ અને ઇસ્રાફીલને તેમની તરફ મોકલ્યા અને કેવી રીતે અલ્લાહે તેમને હલાક કર્યા અને લૂત (અલયહિસ્સલામ) અને તેમની દીકરીઓને નજાત આપી?' જ્યાં ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવ્યું: وَ ما هِیَ مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ [અને તે અત્યાચારીઓથી દૂર નથી] — તમારી ઉમ્મતના અત્યાચારીઓથી, જો તેઓ તે કરે જે લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમે કર્યું. અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: જે કોઈ પુરુષો સાથે લિવાત પર આગ્રહ કરે, તે મરશે નહીં જ્યાં સુધી મૃત્યુની ક્ષણે પણ પુરુષોને પોતાની તરફ [લિવાત માટે] ન બોલાવે.'"

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

أَلَا یَا أَیُّهَا النَّاسُ سَلُونِی قَبْلَ أَنْ تَشْغَرَ بِرِجْلِهَا فِتْنَهًٌْ شَرْقِیَّهًٌْ تَطَأُ فِی خِطَامِهَا بَعْدَ مَوْتٍ وَ حَیَاهًٍْ ... وَ لِذَلِکَ آیَاتٌ وَ عَلَامَاتٌ أَوَّلُهُنَّ إِحْصَارُ الْکُوفَهًِْ بِالرَّصَدِ وَ الْخَنْدَقِ وَ تَخْرِیقُ الزَّوَایَا فِی سِکَکِ الْکُوفَهًِْ وَ تَعْطِیلُ الْمَسَاجِدِ أَرْبَعِینَ لَیْلَهًًْ وَ خُرُوجُ السُّفْیَانِیِّ بِرَایَهًٍْ خَضْرَاءَ ... وَ یَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ رَاهِبٌ یَسْتَجِیبُ الْإِمَامَ فَیَکُونُ أَوَّلَ النَّصَارَی إِجَابَهًًْ وَ یَهْدِمُ صَوْمَعَتَهُ وَ یَدُقُّ صَلِیبَهَا وَ یَخْرُجُ بِالْمَوَالِی وَ ضُعَفَاءِ النَّاسِ وَ الْخَیْلِ فَیَسِیرُونَ إِلَی النُّخَیْلَهًِْ بِأَعْلَامِ هُدًی فَیَکُونُ مَجْمَعُ النَّاسِ جَمِیعاً مِنَ الْأَرْضِ کُلِّهَا بِالْفَارُوقِ وَ هِیَ مَحَجَّهًُْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ هِیَ مَا بَیْنَ الْبُرْسِ وَ الْفُرَاتِ فَیُقْتَلُ یَوْمَئِذٍ فِیمَا بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ ثَلَاثَهًُْ آلَافٍ مِنَ الْیَهُودِ وَ النَّصَارَی فَیَقْتُلُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فَیَوْمَئِذٍ تَأْوِیلُ هَذِهِ الْآیَهًِْ فَما زاَلَتْ تِلْکَ دَعْواهُمْ حَتَّی جَعَلْناهُمْ حَصِیداً خامِدِینَ بِالسَّیْفِ وَ تَحْتَ ظِلِّ السَّیْفِ وَ یَخْلُفُ مِنْ بَنِی أَشْهَبَ الزَّاجِرُ اللَّحْظِ فِی أُنَاسٍ مِنْ غَیْرِ أَبِیهِ هُرَّاباً حَتَّی یَأْتُونَ سِبَطْرَی عُوَّذاً بِالشَّجَرِ فَیَوْمَئِذٍ تَأْوِیلُ هَذِهِ الْآیَهًِْ فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها یَرْکُضُونَ لا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلی ما أُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَساکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْئَلُونَ وَ مَسَاکِنُهُمُ الْکُنُوزُ الَّتِی غَنِمُوا مِنْ أَمْوَالِ الْمُسْلِمِینَ وَ یَأْتِیهِمْ یَوْمَئِذٍ الْخَسْفُ وَ الْقَذْفُ وَ الْمَسْخُ فَیَوْمَئِذٍ تَأْوِیلُ هَذِهِ الْآیَهًِْ وَ ما هِیَ مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ وَ یُنَادِی مُنَادٍ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ مِنْ نَاحِیَهًِْ الْمَشْرِقِ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ یَا أَهْلَ الْهُدَی اجْتَمِعُوا وَ یُنَادِی مِنْ نَاحِیَهًِْ الْمَغْرِبِ بَعْدَ مَا تَغِیبُ الشَّمْسُ یَا أَهْلَ الْهُدَی اجْتَمِعُوا وَ مِنَ الْغَدِ عِنْدَ الظُّهْرِ بَعْدَ تَکَوُّرِ الشَّمْسِ فَتَکُونُ سَوْدَاءَ مُظْلِمَهًًْ وَ الْیَوْمَ الثَّالِثَ یُفَرَّقُ بَیْنَ الْحَقِّ وَ الْبَاطِلِ بِخُرُوجِ دَابَّةِ الْأَرْضِ.

امام علی (علیه السلام)- ای مردم! از من سؤال بپرسید! پیش از آنکه فتنه‌ی مشرق‌زمین [چونان شتری بی‌صاحب] پایش را بالا ببرد (حرکت کند) و مهار خود را پس از آنکه جمعی را کشت و عدّه‌ای را زنده گذاشت، پایمال و لگدکوب نماید [و غیر قابل کنترل شود]... و برای آن (ظهور قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)) نشانه‌ها و علامت‌هایی است که اوّلین آن‌ها محاصره‌کردن کوفه با دیده‌بانان و کندن خندق است و درست‌کردن مخفیگاه‌هایی (سنگرهایی) در راه‌های ورودی کوفه و چهل شب تعطیلی مساجد و خروج سفیانی با پرچمی سبز است. و مردی راهب از اهل نجران خروج می‌کند، دعوت امام را اجابت می‌کند و اوّلین فرد از نصاری در اجابت امام می‌شود و صومعه (عبادتگاه) خود را خراب می‌کند و صلیبش را قطعه‌قطعه می‌کند. با دوستان، پیروان و مردم ضعیف و با اسب خروج می‌کند. با پرچم‌های هدایت به‌سوی نُخیله (محلی در کوفه) حرکت می‌کنند. در آن هنگام اجتماع همه‌ی مردم روی زمین در فاروق که در مسیر رفتن به مزار امیرالمؤمنین (علیه السلام) و بین برس و فرات است. قرار دارد. در آن هنگام بین مشرق و مغرب سه‌هزار یهود و نصاری کشته می‌شود و بعضی بعض دیگر را می‌کشند و آن روز تأویل این آیه است: و هم‌چنان این سخن را تکرار می‌کردند، تا آن‌ها را دروکرده و خاموش ساختیم. ( انبیاء/۱۵ ) با شمشیر و زیر سایه‌ی شمشیر. و در میان قبیله‌ی بنی‌اشهب فردی کاهن و تیزبین جانشین می‌شود که بر مردمی حرام‌زاده حکومت می‌کند، پس فرار کرده و به سِبطری آمده، به درختی پناهنده می‌شوند و در آن‌هنگام تأویل این آیه خواهد بود: هنگامی‌که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند! [گفتیم]: فرار نکنید و به زندگی پر ناز و نعمت ، و به مسکن‌های پر زرق و برقتان بازگردید! شاید [سائلان بیایند و] از شما تقاضا کنند [شما هم آنان را محروم بازگردانید]! ( انبیاء/۱۳۱۲ ) مسکن‌هایشان، گنج‌هایی است که از اموال مسلمانان به غنیمت برده‌اند و سزای آن در آن روز فرورفتن در زمین، پرتاب‌شدن [سنگ] به آن‌ها و مسخ‌شدن خواهد بود و در آن روز تأویل این آیه خواهد بود: وَ ما هِیَ مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ. و در ماه رمضان موقع طلوع آفتاب نداکننده‌ای، از طرف مشرق ندا می‌کند: «ای اهل هدایت جمع شوید»! و بعد از غروب آفتاب از طرف مغرب فریاد می‌کند: «ای اهل هدایت جمع شوید»! و فردای آن روز در وقت ظهر بعد از گرفتن خورشید که سیاه و تاریک خواهد شد [باز چنین فریاد کند] و در روز سوّم با خروج «دَابَّةُ الْأَرْض»، حقّ از باطل جدا شود.

Imam Ali (peace be upon him): O people! Ask me before the fitna of the East [like an ownerless camel] raises its foot (moves) and, after killing a group and leaving some alive, tramples its reins underfoot [and becomes uncontrollable]... And for that (the appearance of the Qaim (may Allah hasten his noble reappearance)) there are signs and marks, the first of which is the besieging of Kufa with watchmen and the digging of a trench, and the making of hideouts (bunkers) at the entryways of Kufa, and the closing of the mosques for forty nights, and the rising of the Sufyani with a green banner. And a monk-man from the people of Najran comes forth, responds to the call of the Imam, and becomes the first of the Christians to respond to the Imam. He destroys his monastery (place of worship) and breaks his cross into pieces. He comes forth with his friends, followers, and the weak people, and with horses. With the banners of guidance they move toward Nukhayla (a place in Kufa). At that time the gathering of all the people of the earth is at al-Faruq, which lies on the route to the shrine of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and is between Burs and the Euphrates. At that time, between the East and the West, three thousand Jews and Christians are killed, and they kill one another, and that day is the interpretation (ta'wil) of this verse: And they kept repeating this saying until We made them reaped down and extinguished. (Anbiya/15) — by the sword and under the shadow of the sword. And within the tribe of Bani Ashhab a soothsayer and sharp-sighted man succeeds, ruling over an illegitimate-born people, so they flee and come to Sibatra and take refuge under a tree, and at that time will be the interpretation of this verse: When they felt Our punishment, suddenly they took to flight! [We said]: Do not flee, and return to the life of luxury and comfort, and to your ornate dwellings! Perhaps [beggars will come and] request from you [so that you may turn them away deprived]! (Anbiya/12-13) — their dwellings are the treasures they seized as spoils from the wealth of the Muslims, and their recompense on that day will be being swallowed into the earth, having [stones] hurled at them, and being transformed. And on that day will be the interpretation of this verse: وَ ما هِیَ مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ [And it is not far off from the unjust]. And in the month of Ramadan at sunrise a caller calls from the East: 'O people of guidance, gather!' And after sunset a caller shouts from the West: 'O people of guidance, gather!' And the next day at noon, after the eclipse of the sun when it will be black and dark, [it calls again], and on the third day, with the coming forth of the Dabbat al-Ard (the Beast of the Earth), truth will be separated from falsehood.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઓ લોકો! મને પ્રશ્ન પૂછો! એ પહેલાં કે પૂર્વ [દેશ]ની ફિતના [માલિક વગરના ઊંટની જેમ] તેનો પગ ઉઠાવે (ચાલે) અને એક જૂથને મારી નાખ્યા પછી અને કેટલાકને જીવતા છોડ્યા પછી, પોતાની લગામને પગ તળે કચડી નાખે [અને અનિયંત્રિત બની જાય]... અને તેના (કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના ઝુહૂર) માટે નિશાનીઓ અને સંકેતો છે, જેમાંથી પ્રથમ છે કૂફાને દેખરેખ રાખનારાઓ સાથે ઘેરી લેવું અને ખાઈ ખોદવી, અને કૂફાના પ્રવેશ માર્ગોમાં છુપાયેલા સ્થળો (મોરચાઓ) બનાવવા, અને ચાળીસ રાત મસ્જિદોનું બંધ થવું, અને સુફિયાનીનું લીલા અલમ સાથે નીકળવું. અને નજરાનના લોકોમાંથી એક રાહિબ (સાધુ) માણસ નીકળશે, ઇમામની દાવતને કબૂલ કરશે અને ઇમામની દાવત કબૂલ કરવામાં નસારા [ખ્રિસ્તીઓ]માંથી પ્રથમ વ્યક્તિ બનશે અને પોતાના સૌમઅ (ઇબાદતગાહ)ને તોડી નાખશે અને પોતાના સલીબ [ક્રોસ]ને ટુકડેટુકડા કરશે. મિત્રો, અનુયાયીઓ અને નબળા લોકો સાથે અને ઘોડા સાથે નીકળશે. હિદાયતના અલમો સાથે નુખૈલા (કૂફામાં એક જગ્યા) તરફ ચાલશે. તે સમયે ધરતી પરના તમામ લોકોનું એકત્ર થવું ફારૂકમાં થશે, જે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ના મઝાર જવાના માર્ગ પર અને બુર્સ અને ફુરાત વચ્ચે છે. તે સમયે પૂર્વ અને પશ્ચિમ વચ્ચે ત્રણ હજાર યહૂદી અને ખ્રિસ્તીઓ માર્યા જશે અને એકબીજાને મારી નાખશે અને તે દિવસ આ આયતનું તાવીલ છે: અને તેઓ આ વાત દોહરાવતા રહ્યા, ત્યાં સુધી કે અમે તેમને લણી લીધા અને બુઝાવી દીધા. (અંબિયા/૧૫) તલવારથી અને તલવારના પડછાયા હેઠળ. અને બની અશ્હબ કબીલામાં એક કાહિન અને તીક્ષ્ણ દ્રષ્ટિવાળો માણસ ખલીફા બનશે જે હરામઝાદા લોકો પર હકૂમત કરશે, પછી ભાગીને સિબતરી આવશે, વૃક્ષની પનાહ લેશે અને તે સમયે આ આયતનું તાવીલ થશે: જ્યારે તેઓએ અમારા અઝાબને મહસૂસ કર્યો, ત્યારે અચાનક ભાગવા લાગ્યા! [અમે કહ્યું]: ભાગશો નહીં અને પોતાની નાઝ-નેમતવાળી જિંદગી અને શણગારેલા મકાનો તરફ પાછા ફરો! કદાચ [માંગનારા આવે અને] તમારી પાસેથી માંગણી કરે [અને તમે તેમને પણ મહરૂમ પાછા મોકલી દો]! (અંબિયા/૧૨-૧૩) તેમના મકાનો, તે ખજાનાઓ છે જે તેઓએ મુસલમાનોના માલમાંથી ગનીમત તરીકે લીધા છે, અને તેની સજા તે દિવસે ધરતીમાં ધસી જવું, તેમના પર [પથ્થર] ફેંકવામાં આવવો અને મસ્ખ થવું હશે અને તે દિવસે આ આયતનું તાવીલ થશે: وَ ما هِیَ مِنَ الظَّالِمِینَ بِبَعِیدٍ [અને તે ઝાલિમોથી દૂર નથી]. અને રમઝાન મહિનામાં સૂર્યોદય વખતે એક નિદા કરનાર, પૂર્વ તરફથી અવાજ આપશે: 'ઓ હિદાયતવાળા લોકો, એકત્ર થાઓ'! અને સૂર્યાસ્ત પછી પશ્ચિમ તરફથી બૂમ પાડશે: 'ઓ હિદાયતવાળા લોકો, એકત્ર થાઓ'! અને બીજા દિવસે બપોરના સમયે સૂર્યગ્રહણ પછી, જ્યારે તે કાળો અને અંધકારમય થઈ જશે [ફરી એવી બૂમ પાડશે] અને ત્રીજા દિવસે 'દાબ્બતુલ અર્ઝ'ના ખુરૂજ સાથે, હક બાતિલથી અલગ થઈ જશે.

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فِی قَوْلِهِ وَ جَاءَهُ قَوْمُهُ یُهْرَعُونَ إِلَیْهِ أَیْ یُسْرِعُونَ وَ یَعْدُونَ. وَ قَالَ فِی قَوْلِهِ تَعَالَی مُسَوَّمَةً أَیْ مَنْقُوطَهًًْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- در توضیح آیه‌ی وَجَاءهُ قَوْمُهُ یُهْرَعُونَ إِلَیْهِ؛ فرمود: «منظور از یُهْرَعُونَ؛ شتاب می‌کردند و به‌سوی او می‌دویدند است و امّا معنی، مسومة، «نقطه‌دار» است».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): In explanation of the verse وَجَاءهُ قَوْمُهُ یُهْرَعُونَ إِلَیْهِ [And his people came rushing towards him], he said: "The meaning of یُهْرَعُونَ is 'they were hastening and running towards him', and the meaning of مسومة is 'marked with dots'."

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આયત وَجَاءهُ قَوْمُهُ یُهْرَعُونَ إِلَیْهِ [અને તેની કૌમ તેની તરફ દોડતી આવી]ના સ્પષ્ટીકરણમાં ફરમાવ્યું: "یُهْرَعُونَ નો અર્થ 'ઉતાવળ કરતા હતા અને તેની તરફ દોડતા હતા' છે, અને مسومة નો અર્થ 'નિશાન કરેલી (નુક્તાવાળી)' છે".