عَن عَبَّاسِبْنِحَریش عَنْ أبی‌جعفر (علیه السلام): سَأَلْت أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ سُورَهًِْ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ فَقَالَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ نُورٌ عِنْدَ الْأَنْبِیَاءِ وَ الْأَوْصِیَاءِ لَا یُرِیدُونَ حَاجَهًًْ مِنَ السَّمَاءِ وَ لَا مِنَ الْأَرْضِ إِلَّا ذَکَرُوهَا لِذَلِکَ النُّورِ فَأَتَاهُمْ بِهَا فَإِنَّ مِمَّا ذَکَرَ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) مِنَ الْحَوَائِجِ أَنَّهُ قَالَ لِأَبِیبَکْرإِیَّاکَ أَنْ تَقُول ان رَسُولَ اللَّه (صلی الله علیه و آله) مَیِّت وَ اللَّهِ لَیَأْتِیَنَّکَ فَاتَّقِ اللَّهَ إِذَا جَاءَکَ الشَّیْطَانُ غَیْرَ مُتَمَثِّلٍ بِهِ فَبَعَثَ {فَعَجِبَ} بِهِ أَبُو بَکْرٍ فَقَالَ إِنْ جَاءَنِی وَ اللَّهِ أَطَعْتُهُ وَ خَرَجْتُ مِمَّا أَنَا فِیهِ قَالَ وَ ذَکَرَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لِذَلِکَ النُّورِ فَعَرَجَ إِلَی أَرْوَاحِ النَّبِیِّینَ فَإِذَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) قَدْ أُلْبِسَ وَجْهَهُ ذَلِکَ النُّورُ وَ أَتَی وَ هُوَ یَقُولُ یَا أَبَا بَکْرٍ آمِنْ بِعَلِیٍّ (علیه السلام) ... فَلَمَّا أَخْبَرَ أَبُوبَکْرٍ الْخَبَرَ عُمَرَ قَالَ سَحَرَکَ وَ إِنَّهَا لَفِی بَنِی هَاشِمٍ لَقَدِیمَهًٌْ قَالَ ثُمَّ قَامَا یُخْبِرَانِ النَّاسَ فَمَا دَرَیَا مَا یَقُولَانِ قُلْتُ لِمَا ذَا قَالَ لِأَنَّهُمَا قَدْ نَسِیَاهُ وَ جَاءَ النُّورُ فَأَخْبَرَ عَلِیّاً (علیه السلام) خَبَرَهُمَا فَقَالَ بُعْداً لَهُمَا کَما بَعِدَتْ ثَمُودُ.
امام باقر (علیه السلام)- عبّاس‌بن‌حریش گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی سوره‌ی قدر پرسیدم. [ایشان] فرمود: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ، نوری‌است در نزد انبیاء و اوصیاء که هر نیازی در آسمان یا زمین داشته باشند؛ به آن نور می‌گویند و او برآورده می‌کند. از جمله مطالبی که امیرالمؤمنین (علیه السلام) به این نور مراجعه کرد، آن بود که روزی به ابوبکر فرمود: [پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) شهید از دنیا رفت]. مبادا بگویی پیامبر (صلی الله علیه و آله) مرده است! به خدا قسم! او را برای تو حاضر می‌کنم. از خدا بترس! وقتی شیطان پیش تو آید بی اینکه به شکل او درآید». ابابکر این سخن را به مسخره گرفت و گفت: «اگر پیامبر (صلی الله علیه و آله) را ببینم به‌خدا قسم! از او اطاعت می‌کنم و دست از خلافت برمی‌دارم». امیرالمؤمنین (علیه السلام) به آن نور امر کرد و او به جانب ارواح پیامبران (رفت. ناگاه حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) درحالی‌که صورتش غرق در نور بود، آمد و فرمود: ابابکر! به علی (علیه السلام) ایمان بیاور وقتی ابابکر جریان را برای عمر تعریف کرد، گفت: «تو را سحر کرده! سحر از قدیم در میان بنی‌هاشم بوده است». از جای برخاستند، با مردم صحبت می‌کردند و نمی‌دانستند چه بگویند. پرسیدم: «به چه جهت؟ [امام باقر (علیه السلام)] فرمود: زیرا فراموش کرده بودند؛ آن نور پیش علی (علیه السلام) آمد و جریان آن دو را نقل کرد». امام (علیه السلام) فرمود: «دور باشند از رحمت خدا! کَما بَعِدَتْ ثَمُودُ».
Imam Baqir (peace be upon him): Abbas ibn Harish said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about Surah al-Qadr. He said: "إِنَّا أَنْزَلْناهُ [Indeed We revealed it] is a light with the prophets and the successors; whatever need they have in the heavens or the earth, they speak of it to that light, and it fulfils it. Among the matters for which Amir al-Mu'minin (peace be upon him) turned to this light was that one day he said to Abu Bakr: '[The noble Prophet (peace be upon him and his family) has departed this world as a martyr.] Beware of saying that the Prophet (peace be upon him and his family) is dead! By Allah, I will bring him before you. Fear Allah! When Satan comes to you without taking his form.' Abu Bakr mocked this speech and said: 'If I see the Prophet (peace be upon him and his family), by Allah, I will obey him and withdraw my hand from the caliphate.' Amir al-Mu'minin (peace be upon him) commanded that light, and it went towards the souls of the prophets. Suddenly Muhammad (peace be upon him and his family) came, his face drowned in light, and said: 'O Abu Bakr! Believe in Ali (peace be upon him).' When Abu Bakr recounted the matter to Umar, he said: 'He has bewitched you! Sorcery has been with the Bani Hashim from ancient times.' They rose up and began speaking with the people, and did not know what to say." I asked: "For what reason?" [Imam Baqir (peace be upon him)] said: "Because they had forgotten; that light came to Ali (peace be upon him) and reported what those two had done." The Imam (peace be upon him) said: "May they be far removed from the mercy of Allah! كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ [as Thamud were removed far]."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્બાસ બિન હરીશ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને સૂરએ કદ્ર વિશે પૂછ્યું. [તેમણે] ફરમાવ્યું: "إِنَّا أَنْزَلْناهُ [ખરેખર અમે તેને નાઝિલ કરી] એક નૂર છે જે અંબિયા અને અવસિયા પાસે છે; આકાશો કે ઝમીનમાં તેમને જે પણ જરૂરિયાત હોય, તેઓ તે નૂરને કહે છે અને તે તેને પૂરી કરે છે. જે બાબતોમાં અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) આ નૂર તરફ રજૂ થયા તેમાંથી એક એ હતું કે એક દિવસ તમણે અબૂબક્રને ફરમાવ્યું: '[પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) શહીદ થઈને દુનિયાથી ગયા છે.] ખબરદાર, એમ ન કહેજો કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મરી ગયા છે! અલ્લાહની કસમ! હું તેમને તારી પાસે હાજર કરીશ. અલ્લાહથી ડર! જ્યારે શેતાન તારી પાસે આવે તેમના રૂપમાં આવ્યા વગર.' અબૂબક્રે આ વાતની મશ્કરી કરી અને કહ્યું: 'જો હું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને જોઈશ તો અલ્લાહની કસમ! હું તેમની આજ્ઞાનું પાલન કરીશ અને ખિલાફતથી હાથ ઉઠાવી લઈશ.' અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ તે નૂરને હુકમ કર્યો અને તે અંબિયાની રૂહો તરફ ગયું. અચાનક હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ સ્થિતિમાં આવ્યા કે તમારો ચહેરો નૂરમાં ડૂબેલો હતો, અને ફરમાવ્યું: 'અબૂબક્ર! અલી (અલયહિસ્સલામ) પર ઈમાન લાવ.' જ્યારે અબૂબક્રે આ વાત ઉમરને કહી, તેણે કહ્યું: 'તને જાદુ કર્યો છે! જાદુ કદીમથી બની હાશિમમાં રહ્યો છે.' તેઓ ઊભા થયા, લોકો સાથે વાત કરતા હતા અને ખબર ન હતી કે શું કહે." મેં પૂછ્યું: "શા માટે?" [ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)] એ ફરમાવ્યું: "કારણ કે તેઓ ભૂલી ગયા હતા; તે નૂર અલી (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યું અને તે બંનેની વાત જણાવી." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તેઓ અલ્લાહની રહમતથી દૂર થાય! كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ [જેમ ષમૂદ દૂર કરવામાં આવ્યા]."