Al Falaq 113:5

#1

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَادَ الْحَسَدُ أَنْ یَسْبِقَ الْقَدَر.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- نزدیک است که حسد بر قَدَر سبقت گیرد یعنی از کثرت حسد نزدیک است که هر خوبی که برای مردمان مقدّر شده است به بدی مبدّل شود.

The Prophet (peace be upon him and his family): Envy is nearly able to outstrip destiny — meaning, from the abundance of envy, it is close [to happening] that every good which has been decreed for people is transformed into evil.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હસદ કદરથી આગળ નીકળી જવાની નજીક છે, એટલે કે હસદની અધિકતાથી નજીક છે કે લોકો માટે જે દરેક ભલાઈ મુકદ્દર થઈ છે તે બુરાઈમાં બદલાઈ જાય.

#2

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْحَسَدِ فَقَالَ لَحْمٌ وَ دَمٌ یَدُورُ فِی النَّاسِ إِذَا انْتَهَی إِلَیْنَا یَئِسَ وَ هُوَ الشَّیْطَانُ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی حسد پرسیده شد. فرمود: «گوشت و خونی است که در میان مردم می چرخد و چون به ما می رسد، خشک می شود، او شیطان است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about envy. He said: "It is flesh and blood that circulates among people, and when it reaches us, it despairs — and that is Satan."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને હસદ (ઈર્ષ્યા) વિશે પૂછવામાં આવ્યું. તમે ફરમાવ્યું: "તે માંસ અને લોહી છે જે લોકોમાં ફરે છે, અને જ્યારે તે અમારી પાસે પહોંચે છે ત્યારે નિરાશ થઈ જાય છે, અને તે શેતાન છે."

#3

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حَمْزَهًَْ‌بْنِ‌حُمْرَانَ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: ثَلَاثَهًٌْ لَمْ یَنْجُ مِنْهَا نَبِیٌ فَمَنْ دُونَهُ التَّفَکُّرُ فِی الْوَسْوَسَهًِْ فِی الْخَلْقِ وَ الطِّیَرَهًُْ وَ الْحَسَدُ إِلَّا أَنَّ الْمُؤْمِنَ لَا یَسْتَعْمِلُ حَسَدَه.

امام صادق (علیه السلام)- سه چیز است که شخص از آن‌ها رها نیست، از پیغمبر و فروتر، اندیشه‌ی وسوسه‌آور در آفرینش فال‌زدن و حسدبردن جز اینکه مؤمن حسد خود را بکار نگیرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): There are three things from which no one is free, from the Prophet down to those below him: intrusive thoughts about creation, taking omens, and envy — except that the believer does not act upon his envy.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ત્રણ વસ્તુઓ છે જેનાથી કોઈ મુક્ત નથી, પયગંબરથી લઈને તેમનાથી નીચેના સુધી: સર્જન વિશે વસવસાભર્યા વિચારો, શુકન લેવું અને હસદ (ઈર્ષ્યા) કરવી — સિવાય કે મોમિન પોતાની હસદને અમલમાં મૂકતો નથી.

#4

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لِلْحَاسِدِ ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ یَغْتَابُ إِذَا غَابَ وَ یَتَمَلَّقُ إِذَا شَهِدَ وَ یَشْمَتُ بِالْمُصِیبَهًْ.

امام صادق (علیه السلام)- حسود سه نشانه دارد، هنگامی‌که در نزدت نباشد غیبت می‌کند، و هنگامی‌که به نزد تو بیاید تملّق می‌گوید، و هنگامی‌که گرفتار مصیبت شوی شماتت می‌نماید.

Imam Sadiq (peace be upon him): The envious person has three signs: when he is not in your presence he backbites you, when he comes to you he flatters you, and when you are struck by a calamity he gloats over it.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હસદ કરનારની ત્રણ નિશાનીઓ છે: જ્યારે તે તમારી પાસે ન હોય ત્યારે ગીબત કરે છે, જ્યારે તે તમારી પાસે આવે ત્યારે ખુશામત કરે છે, અને જ્યારે તમે મુસીબતમાં ફસાઓ ત્યારે ટોણો મારે છે.

#5

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَرَّاحٍ الْمَدَائِنِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَ الْحَسَدَ یَأْکُلُ الْإِیمَانَ کَمَا تَأْکُلُ النَّارُ الْحَطَب.

امام صادق (علیه السلام)- به‌راستی حسد، ایمان را می خورد چنان که آتش هیزم را می خورد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Indeed envy devours faith just as fire devours firewood.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર હસદ ઈમાનને ખાઈ જાય છે જેમ આગ લાકડાંને ખાઈ જાય છે.

#6

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُعَاوِیَهًَْ‌بْنِ‌وَهْبٍ قَالَ قَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) آفَهًُْ الدِّینِ الْحَسَدُ وَ الْعُجْبُ وَ الْفَخْرُ.

امام صادق (علیه السلام)- آفت دین حسد، عجب و فخر و مباهات می‌باشند.

Imam Sadiq (peace be upon him): The banes of religion are envy, self-admiration, and boasting.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): દીનની આફતો હસદ, અહંકાર (ખુદપસંદી) અને ગર્વ-બડાઈ છે.

#7

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْفُضَیْلِ‌بْنِ‌عِیَاضٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَ الْمُؤْمِنَ یَغْبِطُ وَ لَا یَحْسُدُ وَ الْمُنَافِقُ یَحْسُدُ وَ لَا یَغْبطُ.

امام صادق (علیه السلام)- مؤمن به حال دیگران غبطه می‌برد ولی حسودی نمی‌کند، امّا منافق حسد می‌برد و غبطه نمی‌خورد.

Imam Sadiq (peace be upon him): The believer feels ghibtah (admiring wish for the like) toward the condition of others but does not envy, whereas the hypocrite envies and does not feel ghibtah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મોમિન બીજાઓની હાલત પર ગિબ્તા (એવી જ નેઅમતની ઈચ્છા) કરે છે પરંતુ હસદ (ઈર્ષ્યા) કરતો નથી, પરંતુ મુનાફિક હસદ કરે છે અને ગિબ્તા કરતો નથી.

#8

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْجَازِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ (علیه السلام) قَالَ: لَا یُؤْمَنُ رَجُلٌ فِیهِ الشُّحُ وَ الْحَسَدُ وَ الْجُبْنُ وَ لَا یَکُونُ الْمُؤْمِنُ جَبَاناً وَ لَا حَرِیصاً وَ لَا شَحِیحا.

امام کاظم (علیه السلام)- کسی که در او بخل و حسد و ترس باشد، ایمان ندارد. و مؤمن ترسو و حریص و بخیل نباشد.

Imam Kazim (peace be upon him): One in whom there is miserliness, envy and cowardice has no faith. And the believer is not cowardly, nor greedy, nor miserly.

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): જેનામાં કંજૂસાઈ, હસદ અને ભય હોય, તેની પાસે ઈમાન નથી. અને મોમિન ભયભીત, લોભી અને કંજૂસ હોતો નથી.

#9

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَا حَسَدَ إِلَّا فِی اثْنَیْنِ رَجُلٍ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَهُوَ یُنْفِقُ مِنْهُ آنَاءَ اللَّیْلِ وَ آنَاءَ النَّهَارِ وَ رَجُلٍ آتَاهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَهُوَ یَقُومُ بِهِ آنَاءَ اللَّیْلِ وَ آنَاءَ النَّهَارِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- حسد جز در دو چیز روا نیست، شخصی که خداوند [آموزش] قرآن را نصیب او کند و با آن در لحظات شب و روز [به عبادت] بر می‌خیزد و شخصی که خداوند مالی به او بدهد، و او آن را در همه‌ی لحظات شب و روز انفاق کند.

The Prophet (peace be upon him and his family): Envy is not permissible except in two [cases]: a person to whom Allah has granted [knowledge of] the Quran, and he rises with it [in worship] during the moments of the night and the day; and a person to whom Allah has given wealth, and he spends it in all moments of the night and day.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હસદ બે વસ્તુઓ સિવાય જાએઝ નથી: એક એવો શખ્સ કે જેને અલ્લાહે કુરઆન [નું જ્ઞાન] આપ્યું હોય અને તે તેની સાથે રાત અને દિવસની ક્ષણોમાં [ઇબાદત માટે] ઊભો થાય, અને એવો શખ્સ કે જેને અલ્લાહે માલ આપ્યો હોય અને તે તેને રાત અને દિવસની બધી ક્ષણોમાં ખર્ચ કરે.

#10

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَمَاعَهًَْ‌بْنِ‌مِهْرَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ یَا سَمَاعَهًُْ لَا یَنْفَکُ الْمُؤْمِنُ مِنْ خِصَالٍ أَرْبَعٍ مِنْ جَارٍ یُؤْذِیهِ وَ شَیْطَانٍ یُغْوِیهِ وَ مُنَافِقٍ یَقْفُو أَثَرَهُ وَ مُؤْمِنٍ یَحْسُدُهُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مُؤْمِنٌ یَحْسُدُهُ قَالَ یَا سَمَاعَهًُْ أَمَا إِنَّهُ أَشَدُّهُمْ عَلَیْهِ قُلْتُ وَ کَیْفَ ذَاکَ قَالَ لِأَنَّهُ یَقُولُ فِیهِ الْقَوْلَ فَیُصَدَّقُ عَلَیْهِ.

امام صادق (علیه السلام)- سماعهًْ‌بن‌مهران گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «ای سماعه! مؤمن از چهار چیز بر کنار نیست همسایه‌ای که او را آزار بدهد، شیطانی که گمراهش کند، منافقی که دنبالش گیرد و مؤمنی که بر او حسد برد». گفتم: «فدایت شوم! مؤمنی که بر او حسد برد»؟!! فرمود: «ای سماعه آن از همه بر او سخت‌تر است»، گفتم: «چطور»؟ فرمود: «از او بد گوید و باور کنند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Samaʿah ibn Mihran said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "O Samaʿah! The believer is not free from four things: a neighbour who harms him, a satan who leads him astray, a hypocrite who follows his tracks, and a believer who envies him." I said: "May I be your ransom! A believer who envies him?!" He said: "O Samaʿah, that is the hardest of them upon him." I said: "How is that?" He said: "He speaks ill of him, and it is believed."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સમાઅહ બિન મિહરાન કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ સમાઅહ! મોમિન ચાર વસ્તુઓથી અલગ નથી: એક પાડોશી જે તેને પરેશાન કરે, એક શેતાન જે તેને ગુમરાહ કરે, એક મુનાફિક જે તેની પાછળ પડે, અને એક મોમિન જે તેના પર હસદ કરે." મેં કહ્યું: "આપ પર કુરબાન! એક મોમિન જે તેના પર હસદ કરે?!" આપે ફરમાવ્યું: "ઓ સમાઅહ, તે બધાંમાં તેના પર સૌથી સખત છે." મેં કહ્યું: "કેવી રીતે?" આપે ફરમાવ્યું: "તે તેના વિષે ખરાબ કહે છે અને લોકો માની લે છે."

#11

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ حَرِیزِ‌بْنِ‌عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) رُفِعَ عَنْ أُمَّتِی تِسْعَهًُْ أَشْیَاءَ الْخَطَأُ وَ النِّسْیَانُ وَ مَا أُکْرِهُوا عَلَیْهِ وَ مَا لَا یَعْلَمُونَ وَ مَا لَا یُطِیقُونَ وَ مَا اضْطُرُّوا إِلَیْهِ وَ الْحَسَدُ وَ الطِّیَرَهًُْ وَ التَّفَکُّرُ فِی الْوَسْوَسَهًِْ فِی الْخَلْوَهًِْ مَا لَمْ یَنْطِقُوا بِشَفهًٍْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از امّت من نه چیز برداشته شده است: ۱ خطا [اگر از روی خطا انسان چیزی را انجام دهد مورد بازخواست قرار نمی‌گیرد به غیر از موارد قصاص] ۲ فراموشی [که اگر انسان از روی فراموشی کار زشت و ناپسندی را در بسیاری از موارد انجام دهد مورد بازخواست قرار نمی‌گیرد] ۳ آنچه بر انجام آن اجبار شود. ۴ آنچه را انسان نمی‌داند. ۵ آنچه بر آن توانایی ندارد ۶ آنچه از انجام آن ناچار است ۷ حسد ۸ فال بد زدن ۹ تفکّر وسوسه‌آمیز در خلقت و خلق [البتّه در این سه قسمت عذاب و عقاب از فکر آن‌ها برداشته شده نه از عمل آن‌ها].

The Prophet (peace be upon him and his family): Nine things have been lifted from my ummah: 1. error [if a person does something by error, he is not held accountable, except in cases of qisas]; 2. forgetfulness [that if a person out of forgetfulness commits an ugly and disliked act, in many cases he is not held accountable]; 3. what they are coerced into; 4. what they do not know; 5. what they are not capable of; 6. what they are compelled to; 7. envy; 8. taking bad omens; 9. thinking with whispering doubts about creation and the created [of course, in these three, the punishment and reckoning is lifted from their thought, not from their action].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મારી ઉમ્મત પરથી નવ વસ્તુઓ ઉઠાવી લેવામાં આવી છે: ૧. ભૂલ [જો માણસ ભૂલથી કંઈ કરે તો તેની પૂછપરછ થતી નથી, કિસાસના મામલા સિવાય]; ૨. ભૂલી જવું [કે જો માણસ ભૂલી જવાના કારણે કોઈ ખરાબ અને નાપસંદ કાર્ય ઘણા મામલાઓમાં કરે તો તેની પૂછપરછ થતી નથી]; ૩. જેના પર તેને મજબૂર કરવામાં આવે; ૪. જે માણસ જાણતો નથી; ૫. જેની તાકાત તેની પાસે નથી; ૬. જે કરવા માટે તે લાચાર હોય; ૭. હસદ; ૮. ખરાબ શુકન લેવો; ૯. સૃષ્ટિ અને મખ્લૂક વિષે વસવસાભર્યો વિચાર [અલબત્તા આ ત્રણ ભાગોમાં તેમના વિચાર પરથી અઝાબ અને સજા ઉઠાવી લેવામાં આવી છે, તેમના અમલ પરથી નહીં].

#12

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌خَالِدٍ عَنْ زَیْدِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ: شَکَوْتُ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) حَسَدَ مَنْ یَحْسُدُنِی فَقَالَ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) أَ مَا تَرْضَی أَنَ أَوَّلَ أَرْبَعَهًٍْ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهًَْ أَنَا وَ أَنْتَ وَ ذَرَارِیُّنَا خَلْفَ ظُهُورِنَا وَ شِیعَتُنَا عَنْ أَیْمَانِنَا وَ شَمَائِلِنَا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- علی (علیه السلام) فرمود: «به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از رشک حسودان خود گله کردم». فرمود: «یا علی (علیه السلام) آیا خشنود نیستی که تو نخستین از چهار گروه باشی که به بهشت می‌روند؟ من و تو، فرزندان ما در پشت‌سر ما و شیعیان ما از طرف راست و چپ ما».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Imam Ali (peace be upon him) said: "I complained to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) about the envy of those who envy me." He said: "O Ali (peace be upon him), are you not pleased that you should be the first of four groups to enter Paradise? Myself and you, our children behind us, and our Shia on our right and left."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "મેં અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે મારા હાસદો (ઈર્ષ્યા કરનારાઓ)ની ઈર્ષ્યાની ફરિયાદ કરી." તમે ફરમાવ્યું: "હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે ખુશ નથી કે જન્નતમાં જનારા ચાર જૂથોમાંથી પ્રથમ તમે હશો? હું અને તમે, અમારા સંતાનો અમારી પાછળ, અને અમારા શિયાઓ અમારી જમણી અને ડાબી બાજુ."

#13

السجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

أَخَذْنَا ثَلَاثَهًًْ عَنْ ثَلَاثَهًٍْ أَخَذْنَا الصَّبْرَ عَنْ أَیُّوبَ (علیه السلام) وَ الشُّکْرَ عَنْ نُوحٍ (علیه السلام) وَ الْحَسَدَ عَنْ بَنِی یَعْقُوب (علیه السلام).

امام سجّاد (علیه السلام)- ما سه چیز را از سه کس دریافته‌ایم، شکیبایی را از ایوب (علیه السلام) سپاس نعمت را از نوح (علیه السلام) و زشتی حسد را از فرزندان یعقوب (علیه السلام).

Imam Sajjad (peace be upon him): We have taken three things from three people: patience from Ayyub (peace be upon him), gratitude for blessings from Nuh (peace be upon him), and [the ugliness of] envy from the sons of Yaqub (peace be upon him).

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): અમે ત્રણ વસ્તુઓ ત્રણ વ્યક્તિઓ પાસેથી શીખી છે: ધીરજ અય્યુબ (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી, નેઅમતની શુક્રગુઝારી નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી, અને હસદ (ઈર્ષ્યા)ની ખરાબી યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ના સંતાનો પાસેથી.

#14

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِمُوسَی‌بْنِ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) یَا ابْنَ‌عِمْرَانَ! لَا تَحْسُدَنَ النَّاسَ عَلَی مَا آتَیْتُهُمْ مِنْ فَضْلِی وَ لَا تَمُدَّنَ عَیْنَیْکَ إِلَی ذَلِکَ وَ لَا تُتْبِعْهُ نَفْسَکَ فَإِنَّ الْحَاسِدَ سَاخِطٌ لِنِعْمَتِی صَادٌّ لِقَسْمِیَ الَّذِی قَسَمْتُ بَیْنَ عِبَادِی وَ مَنْ یَکُ کَذَلِکَ فَلَسْتُ مِنْهُ وَ لَیْسَ مِنّی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خداوند متعال به موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) وحی فرستاد و گفت: «ای موسی (علیه السلام) بر بندگان من به خاطر لطفی که به آن‌ها کرده‌ام حسادت نکن. ای موسی (علیه السلام) دیدگان خود را به‌طرف آن‌ها ندوز و خود را تابع دیدگان قرار نده، کسانی که حسود هستند به نعمت‌های من کفران می‌کنند، آن‌ها جلو روزی‌هایی که بین آن‌ها تقسیم کرده‌ام سد می‌کنند، هرکس چنین باشد نه من با وی می‌باشم و نه وی با من خواهد بود».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Allah the Exalted sent revelation to Musa ibn Imran (peace be upon him) and said: "O Musa (peace be upon him), do not envy My servants for the favour I have bestowed upon them. O Musa (peace be upon him), do not fix your eyes upon that, and do not make yourself follow [your] eyes. Those who are envious are ungrateful for My blessings; they block the sustenance which I have apportioned among them. Whoever is like that, I am not with him nor is he with Me."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) પર વહી મોકલી અને ફરમાવ્યું: "હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! મારા બંદાઓ પર જે લુત્ફ (કૃપા) મેં કરી છે તેના કારણે તેમની સાથે હસદ (ઈર્ષ્યા) ન કરો. હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! તમારી નજરો તેમની તરફ ન લગાવો અને પોતાને નજરોના તાબે ન બનાવો. જે લોકો હાસદ છે તેઓ મારી નેઅમતોની નાશુક્રી કરે છે, તેઓ તે રિઝ્ક (રોજી)ને રોકે છે જે મેં તેમની વચ્ચે વહેંચી છે. જે કોઈ આવો હોય, ન હું તેની સાથે છું અને ન તે મારી સાથે હશે."

#15

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ اتَّقُوا اللَّهَ وَ لَا یَحْسُدْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً إِنَ عِیسَی‌بْنَ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) کَانَ مِنْ شَرَائِعِهِ السَّیْحُ فِی الْبِلَادِ فَخَرَجَ فِی بَعْضِ سَیْحِهِ وَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ قَصِیرٌ وَ کَانَ کَثِیرَ اللُّزُومِ لِعِیسَی‌بْنِ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) فَلَمَّا انْتَهَی عِیسَی (علیه السلام) إِلَی الْبَحْرِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ بِصِحَّهًِْ یَقِینٍ مِنْهُ فَمَشَی عَلَی ظَهْرِ الْمَاءِ فَقَالَ الرَّجُلُ الْقَصِیرُ حِینَ نَظَرَ إِلَی عِیسَی (علیه السلام) جَازَهُ بِسْمِ اللَّهِ بِصِحَّهًِْ یَقِینٍ مِنْهُ فَمَشَی عَلَی الْمَاءِ وَ لَحِقَ بِعِیسَی (علیه السلام) فَدَخَلَهُ الْعُجْبُ بِنَفْسِهِ فَقَالَ هَذَا عِیسَی رُوحُ اللَّهِ یَمْشِی عَلَی الْمَاءِ وَ أَنَا أَمْشِی عَلَی الْمَاءِ فَمَا فَضْلُهُ عَلَیَّ قَالَ فَرُمِسَ فِی الْمَاءِ فَاسْتَغَاثَ بِعِیسَی فَتَنَاوَلَهُ مِنَ الْمَاءِ فَأَخْرَجَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ مَا قُلْتَ یَا قَصِیرُ قَالَ قُلْتُ هَذَا رُوحُ اللَّهِ یَمْشِی عَلَی الْمَاءِ وَ أَنَا أَمْشِی فَدَخَلَنِی مِنْ ذَلِکَ عُجْبٌ فَقَالَ لَهُ عِیسَی (علیه السلام) لَقَدْ وَضَعْتَ نَفْسَکَ فِی غَیْرِ الْمَوْضِعِ الَّذِی وَضَعَکَ اللَّهُ فِیهِ فَمَقَتَکَ اللَّهُ عَلَی مَا قُلْتَ فَتُبْ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مِمَّا قُلْتَ قَالَ فَتَابَ الرَّجُلُ وَ عَادَ إِلَی الْمَرْتَبَهًِْ الَّتِی وَضَعَهُ اللَّهُ فِیهَا فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ لَا یَحْسُدَنَّ بَعْضُکُمْ بَعْضا.

امام صادق (علیه السلام)- از خداوند بترسید و به یکدیگر حسد نبرید، یکی از شریعت‌های عیسی (علیه السلام) سیاحت در شهرها بود، او در یکی از سیاحت‌های خود با مردی کوتاه که از اصحابش بود حرکت می‌کرد آن مرد همواره با عیسی (علیه السلام) همراه بود، هنگامی‌که عیسی (علیه السلام) به دریا رسید بسم الله را بر زبان جاری کرد و با یقین خود را به آب زد و روی آب حرکت نمود، آن مرد کوتاه هنگامی‌که عیسی (علیه السلام) را چنان دید او هم بسم الله گفت و خود را در آب انداخت بعد از اینکه وارد دریا گردید آن مرد گرفتار عجب و خودپسندی شد و گفت: اینک عیسی روح الله (علیه السلام) روی آب حرکت می‌کند و من هم حرکت می‌کنم پس او را به من چه فضیلتی می‌باشد، هنگامی‌که این مطلب در خاطره‌اش آمد در آب فرو رفت او ناگهان متوجّه شد و به عیسی (علیه السلام) متوسّل گردید و از وی فریادرسی نمود، عیسی (علیه السلام) آمد و او را نجات داد و بعد گفت: «ای قیصر چه گفتی که چنین شد». گفت: «من با خود گفتم این عیسی روح الله از آب می‌گذرد و من هم می‌گذرم و عجب مرا فرا گرفت». عیسی (علیه السلام) به او گفت: «تو خود را در جایی حساب کردی که خود در آن مقام نبودی و از این جهت گرفتار غضب خداوند شدی، اکنون از آنچه گفتی توبه کن». او توبه کرد و بار دیگر به همان مرتبه رسید، اکنون از خداوند بترسید و حسادت نکنید.

Imam Sadiq (peace be upon him): Fear Allah and do not envy one another. One of the practices of Isa (peace be upon him) was travelling through the lands. On one of his journeys he was travelling with a short man who was among his companions, and that man was constantly with Isa (peace be upon him). When Isa (peace be upon him) reached the sea, he uttered Bismillah upon his tongue and, with certainty, cast himself upon the water and walked upon the water. When the short man saw Isa (peace be upon him) doing so, he too said Bismillah and cast himself into the water. After he had entered the sea, the man was seized by self-conceit and vanity and said: This is Isa Ruhullah (peace be upon him) walking upon the water, and I too am walking; so what merit has he over me? When this thought came to his mind, he sank into the water. He suddenly came to his senses and turned to Isa (peace be upon him), calling upon him for rescue. Isa (peace be upon him) came and saved him and then said: "O Qaysar, what did you say that this happened?" He said: "I said to myself, this Isa Ruhullah crosses the water and I too cross it, and self-conceit overtook me." Isa (peace be upon him) said to him: "You placed yourself in a station in which you were not; and for this reason you were struck by Allah's wrath. Now repent from what you said." He repented and once again reached the same station. So now fear Allah and do not envy [one another].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહથી ડરો અને એકબીજા પર હસદ (ઈર્ષ્યા) ન કરો. ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની શરીઅતોમાંથી એક શહેરોમાં પ્રવાસ કરવાનું હતું. તેઓ પોતાના એક પ્રવાસમાં એક ઠીંગણા માણસ સાથે ચાલી રહ્યા હતા જે તેમના સહાબીઓમાંથી હતો, તે માણસ હંમેશા ઈસા (અલયહિસ્સલામ) સાથે રહેતો હતો. જ્યારે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) દરિયા પર પહોંચ્યા ત્યારે તેમણે બિસ્મિલ્લાહ જીભ પર જારી કરી અને પોતાના યકીન સાથે પોતાને પાણી પર નાખ્યા અને પાણી પર ચાલ્યા. તે ઠીંગણા માણસે જ્યારે ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને એવું જોયું તો તેણે પણ બિસ્મિલ્લાહ કહી અને પોતાને પાણીમાં ફેંક્યો. દરિયામાં દાખલ થયા પછી તે માણસ ઉજ્બ (સ્વ-ગૌરવ) અને ખુદપસંદીમાં ફસાયો અને કહ્યું: આ ઈસા રૂહુલ્લાહ (અલયહિસ્સલામ) પાણી પર ચાલે છે અને હું પણ ચાલું છું, તો તેમની મારા પર શું ફઝીલત છે? જ્યારે આ વાત તેના મનમાં આવી ત્યારે તે પાણીમાં ડૂબી ગયો. તે અચાનક સાવધ થયો અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તરફ વળ્યો અને તેમની પાસેથી મદદ માંગી. ઈસા (અલયહિસ્સલામ) આવ્યા અને તેને બચાવ્યો અને પછી કહ્યું: "હે કૈસર! તેં શું કહ્યું કે આવું થયું?" તેણે કહ્યું: "મેં પોતાની જાતને કહ્યું કે આ ઈસા રૂહુલ્લાહ પાણી પરથી પસાર થાય છે અને હું પણ પસાર થાઉં છું, અને ઉજ્બે મને ઘેરી લીધો." ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેને કહ્યું: "તેં પોતાને એવી જગ્યાએ ગણ્યો જ્યાં તું ખરેખર ન હતો, અને એ કારણે અલ્લાહના ગઝબમાં ફસાયો, હવે જે કંઈ કહ્યું છે તેનાથી તૌબા કર." તેણે તૌબા કરી અને ફરીથી એ જ મરતબા સુધી પહોંચ્યો. હવે અલ્લાહથી ડરો અને હસદ ન કરો.

#16

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ مِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ وَ قَدْ فَسَّرَهُ الصَّادِقُ (علیه السلام) فَقَالَ: هُوَ الْعَیْنُ وَ الْعَیْنُ حَقٌّ وَ هُوَ قَوْلُ النَّبِیِّ (علیه السلام) وَ قَدْ عَوَّذَ الْحَسَنَ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) وَ قَالَ فِی عُوذَتِهِ: وَ أُعِیذُکُمَا مِنْ کُلِّ عَیْنٍ لَامَّهًٍْ.

امام صادق (علیه السلام)- وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ، امام صادق (علیه السلام) آن را تفسیر کرد و فرمود: آن چشم زخم است و چشم زخم واقعیّت دارد و آن [مطابق] سخن پیامبر (صلی الله علیه و آله) است و برای سلامتی حسن و حسین (علیها السلام) دعا کرد و در دعایش فرمود: «شما را از هر چشمی که شور است در پناه [خداوند] قرار می‌دهم».

Imam Sadiq (peace be upon him): وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ [And from the evil of the envious when he envies] — Imam Sadiq (peace be upon him) interpreted it and said: It is the evil eye, and the evil eye is real. And that is [in accordance with] the saying of the Prophet (peace be upon him and his family), when he sought protection for [Imam] Hasan (peace be upon him) and [Imam] Husayn (peace be upon him) and said in his supplication of protection: "I place you both in the refuge [of Allah] from every harmful eye."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ [અને હાસદની બુરાઈથી જ્યારે તે હસદ કરે], ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ તેની તફસીર કરી અને ફરમાવ્યું: આ નજરનો ઘા (ચશ્મ-ઝખ્મ) છે અને નજરનો ઘા હકીકત છે, અને આ [મુજબ] પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું કથન છે, અને તમે હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ)ની સલામતી માટે દુઆ કરી અને પોતાની દુઆમાં ફરમાવ્યું: "હું તમને દરેક નુકસાનકારક નજરથી [અલ્લાહની] પનાહમાં આપું છું."

#17

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) رَقَی النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) حَسَناً وَ حُسَیْناً (علیها السلام) فَقَالَ أُعِیذُکُمَا بِکَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ وَ أَسْمَائِهِ الْحُسْنَی کُلِّهَا عَامَّهًًْ مِنْ شَرِّ السَّامَّهًِْ وَ الْهَامَّهًِْ وَ مِنْ شَرِّ کُلِ عَیْنٍ لَامَّهًٍْ وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ ثُمَّ الْتَفَتَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) إِلَیْنَا فَقَالَ هَکَذَا کَانَ یُعَوِّذُ إِبْرَاهِیمُ إِسْمَاعِیلَ وَ إِسْحَاقَ

امام علی (علیه السلام)- امام علی (علیه السلام) فرمود: پیامبر (صلی الله علیه و آله) این تعویذ و دعا را برای حضرت حسنین (علیها السلام) خواند؛ اعیذ کما بکلمات اللَّه التامة، و اسمائه الحسنی، کلّها عامة، من السامة و الهامة، و من شر کلّ عین لامة وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ. سپس حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) متوجّه ما شد و فرمود: «حضرت ابراهیم (علیه السلام) هم برای اسماعیل و اسحاق (علیها السلام) همین‌طور تعویذ و دعا می‌خواند».

Imam Ali (peace be upon him): Imam Ali (peace be upon him) said: The Prophet (peace be upon him and his family) recited this incantation and prayer for Hasan and Husayn (peace be upon them): أُعِیذُکُمَا بِکَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ، وَ أَسْمَائِهِ الْحُسْنَی، کُلِّهَا عَامَّةً، مِنَ السَّامَّةِ وَ الْهَامَّةِ، وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ عَیْنٍ لَامَّةٍ وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ [I seek refuge for you both in the perfect words of Allah, and in all of His Most Beautiful Names, from every venomous and crawling creature, from the evil of every envious eye, and from the evil of the envious when he envies]. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) turned to us and said: 'Ibrahim (peace be upon him) also used to recite this incantation and prayer for Ismail and Ishaq (peace be upon them) in the same way.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ) માટે આ તાવીઝ અને દુઆ પઢી: أُعِیذُکُمَا بِکَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ، وَ أَسْمَائِهِ الْحُسْنَی، کُلِّهَا عَامَّةً، مِنَ السَّامَّةِ وَ الْهَامَّةِ، وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ عَیْنٍ لَامَّةٍ وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ [હું તમને બંનેને અલ્લાહના સંપૂર્ણ કલિમાઓ અને તેના તમામ સૌથી સુંદર નામોના વસીલાથી, દરેક ઝેરીલા અને હાનિકારક જીવથી, દરેક ઈર્ષાળુ આંખની બુરાઈથી અને ઈર્ષા કરનારની ઈર્ષાની બુરાઈથી પનાહમાં આપું છું]. પછી હઝરત રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અમારી તરફ મુતવજ્જહ થયા અને ફરમાવ્યું: 'હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) પણ ઇસ્માઈલ અને ઇસ્હાક (અલયહિમસ્સલામ) માટે આ જ પ્રમાણે તાવીઝ અને દુઆ પઢતા હતા.'

#18

عَنِ ابْنِ‌أَبِی‌عُمَیْرٍ رَفَعَهُ فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ قَالَ أَ مَا رَأَیْتَهُ إِذَا فَتَحَ عَیْنَیْهِ وَ هُوَ یَنْظُرُ إِلَیْکَ هُوَ ذَاکَ.

امام صادق (علیه السلام)- از ابن ابی‌عمیر، در حدیثی مرفوع، از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است که ایشان درباره‌ی این کلام خداوند متعال: وَ مِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ فرمود: «آیا او را ندیده ای که چشم می گشاید و به تو می نگرد؟ او همان کس است».

Imam Sadiq (peace be upon him): It has been narrated from Ibn Abi Umayr, in a marfu' hadith, from Imam Sadiq (peace be upon him) that regarding this word of Allah the Exalted: وَ مِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ [And from the evil of the envious when he envies], he said: 'Have you not seen him when he opens his eyes and looks at you? He is that one.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને અબી ઉમૈરથી, એક મરફૂઅ હદીસમાં, ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરવામાં આવી છે કે તેઓએ અલ્લાહ તઆલાના આ કલામ: وَ مِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ [અને ઈર્ષા કરનારની બુરાઈથી જ્યારે તે ઈર્ષા કરે] વિશે ફરમાવ્યું: 'શું તમે તેને જોયો નથી કે જ્યારે તે આંખ ખોલે છે અને તારી તરફ જુએ છે? તે એ જ છે.'

سورة الفلق

Verse 5 of 5