عَنْ عَلِیِّبْنِمُحَمَّدِبْنِالْجَهْمِ قَالَ: حَضَرْتُ مَجْلِسَ الْمَأْمُونِ وَ عِنْدَهُ الرِّضَا عَلِیُّبْنُمُوسَی (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ الْمَأْمُونُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ألَیْسَ مِنْ قَوْلِکَ أَنَّ الْأَنْبِیَاءَ (مَعْصُومُونَ قَالَ بَلَی ... فَقَالَ الْمَأْمُونُ لِلَّهِ دَرُّکَ یَا أَبَا الْحَسَنِ (صلی الله علیه و آله) فَأَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ حَتَّی إِذَا اسْتَیْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ کُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) یَقُولُ عَزَّوَجَلَّ حَتَّی إِذَا اسْتَیْأَسَ الرُّسُلُ مِنْ قَوْمِهِمْ وَ ظَنَّ قَوْمُهُمْ أَنَّ الرُّسُلَ قَدْ کُذِبُوا جَاءَ الرُّسُلَ نَصْرُنَا.
امام رضا (علیه السلام)- علیّ‌بن‌محمّدبن‌جهم گوید: در مجلس مأمون حضور داشتم و امام رضا (علیه السلام) نیز نزد او بود. مأمون از او پرسید: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! مگر شما نگفته‌اید که پیامبران معصومند»؟ فرمود: «بله» گفت: «مفهوم آیه: حَتَّی إِذَا اسْتَیْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّواْ أَنَّهُمْ قَدْ کُذِبُواْ جَاءهُمْ نَصْرُنَا چیست»؟ امام رضا (علیه السلام) فرمود: «مقصود آن است که خداوند متعال می‌فرماید تا آن وقت که پیامبران (از مردم خویش مأیوس گشتند و مردمان گمان بردند؛ الرُّسُلَ قَدْ کُذِبُوا، در اینجا بود که یاری و نصرت ما به کمک پیامبران آمد».
Imam Rida (peace be upon him): Ali ibn Muhammad ibn al-Jahm said: I was present at the assembly of al-Ma'mun, and Imam Rida (peace be upon him) was also with him. Al-Ma'mun asked him: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Have you not said that the prophets are infallible?" He said: "Yes." He said: "What then is the meaning of the verse: حَتَّی إِذَا اسْتَیْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّواْ أَنَّهُمْ قَدْ کُذِبُواْ جَاءهُمْ نَصْرُنَا [Until when the messengers despaired and thought that they had been denied, Our help came to them]?" Imam Rida (peace be upon him) said: "The meaning is that Allah the Exalted says: until the time when the messengers [despaired of their people, and their people thought]; الرُّسُلَ قَدْ کُذِبُوا [that the messengers had been lied to] — it was at this point that Our aid and support came to the messengers."
ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન મુહમ્મદ બિન જહમ કહે છે: હું મામૂનની મજલિસમાં હાજર હતો અને ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) પણ તેની પાસે હતા. મામૂને તેમને પૂછ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના પુત્ર! શું તમે નથી ફરમાવ્યું કે પયગંબરો મઅસૂમ છે?" ફરમાવ્યું: "હા". તેણે કહ્યું: "આ આયતનો અર્થ શું છે: حَتَّی إِذَا اسْتَیْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّواْ أَنَّهُمْ قَدْ کُذِبُواْ جَاءهُمْ نَصْرُنَا [ત્યાં સુધી કે જ્યારે પયગંબરો નિરાશ થઈ ગયા અને તેઓએ ગુમાન કર્યું કે તેમની સાથે જૂઠું બોલાયું છે, ત્યારે અમારી મદદ તેમની પાસે આવી]?" ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "મતલબ એ છે કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે કે ત્યાં સુધી કે જ્યારે પયગંબરો [પોતાના લોકોથી નિરાશ થઈ ગયા અને લોકોએ ગુમાન કર્યું]; الرُّسُلَ قَدْ کُذِبُوا [કે પયગંબરો સાથે જૂઠું બોલાયું છે], આ સમયે અમારી મદદ અને નુસરત પયગંબરોની સહાયતા માટે આવી."