Tafsir Ahl al-Bayt تفسیر اهل بیت علیهم السلام
Surah 12

سورة يوسف

Yusuf

સુરએ યુસુફ
111 verses Makki Verses 101–110 of 111
12:101
رَبِّ قَدْ آتَيْتَني مِنَ الْمُلْكِ وَ عَلَّمْتَني مِنْ تَأْويلِ الْأَحاديثِ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ تَوَفَّني مُسْلِماً وَ أَلْحِقْني بِالصَّالِحينَ

پروردگارا! بهره‌اى [عظيم] از حكومت به من بخشيدى، و مرا از علم تعبير خواب آگاه ساختى. اى آفريننده‌ی آسمان‌ها و زمين! تو ولىّ و سرپرست من در دنيا و آخرت هستى، مرا مسلمان بميران؛ و به صالحان ملحق فرما».

My Lord! Thou hast given me of the kingdom and taught me of the interpretation of sayings: Originator of the heavens and the earth! Thou art my guardian in this world and the hereafter; make me die a muslim and join me with the good.

અય મારા પરવરદિગાર! તેં મને હુકૂમત અતા કરી અને મને ખ્વાબની તાબીરનું ઇલ્મ આપ્યું; અય આકાશો તથા ઝમીનના ખાલિક! તું જ દુનિયા અને આખેરતમાં મારો વલી છે; મને ફરમાબરદારીની હાલતમાં (મુસ્લીમ સ્થિતિમાં) દુનિયાથી ઉઠાવજે અને મને સાલેહીન બંદાઓ સાથે મેળવી દે જે.

12:102
ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحيهِ إِلَيْكَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ يَمْكُرُونَ

[اى پيامبر]! اين از اخبار غيبى است كه به تو وحى مى‌فرستيم؛ تو [هرگز] نزد آن‌ها نبودى هنگامى‌كه به اتّفاق تصميم مى‌گرفتند و توطئه مى‌كردند.

This is of the announcements relating to the unseen (which) We reveal to you, and you were not with them when they resolved upon their affair, and they were devising plans.

ગૈબની ખબરોમાંથી આ એક ખબર છે જે અમે તને (અય રસૂલ સ.અ.વ.) વહી થકી જણાવીએ છીએ, અને જે વખતે તેઓ (યુસુફના ભાઇઓ) પોતાના મામલામાં એકમત થઇ ગયા હતા અને ચાલ ચાલતા હતા ત્યારે તું તેમની પાસે ન હતો.

12:103
وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ

ولى اكثر مردم، هر‌چند اصرار داشته باشى، ايمان نمى‌آورند.

And most men will not believe though you desire it eagerly.

અને તમે ગમે તેટલુ ચાહો તો પણ ઘણાંખરા લોકો ઇમાન લાવશે નહિં.

12:104
وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

و تو [هرگز] از آن‌ها در برابر اين دعوت پاداشى نمى‌طلبى؛ آن نيست مگر تذكّرى براى جهانيان.

And you do not ask them for a reward for this; it is nothing but a reminder for all mankind.

અને તું તેમની પાસેથી કોઇ બદલો માંગતો નથી; આ (કુરઆન) તમામ દુનિયા-વાળાઓ માટે એક નસીહત છે.

12:105
وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ

وچه بسيار نشانه‌اى [از خدا] درآسمان‌ها و زمين است كه آن‌ها از كنارش مى‌گذرند، در‌حالى‌كه از آن روى‌گردان و غافلند.

And how many a sign in the heavens and the earth which they pass by, yet they turn aside from it.

અને આકાશો તથા ઝમીનમાં ઘણી નિશાનીઓ છે કે જેની પાસેથી તેઓ બેદરકારીની હાલતમાં પસાર થતા રહે છે.

12:106
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ

و بيشتر آن‌ها به خدا ايمان نمى‌آورند، مگر آنكه ايمان خود را با شرك آلوده مى‌كنند.

And most of them do not believe in Allah without associating others (with Him).

અને તેઓમાંથી ઘણાખરા અલ્લાહની સાથે બીજાઓને શરીક કર્યા વગર ઇમાન લાવતા નથી.

12:107
أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ

آيا از اين ايمن هستيد كه عذاب فراگيرى از سوى خدا به سراغ آنان بيايد، يا قيامت ناگهان فرا رسد، در‌حالى‌كه متوجّه نيستند؟!

Do they then feel secure that there may come to them an extensive chastisement from Allah or (that) the hour may come to them suddenly while they do not perceive?

શું તેઓ સલામત છે અલ્લાહના ઘેરી લેનાર અઝાબથી અથવા કયામતના અચાનક આવી જવાથી તે પણ એવી હાલતમાં કે તેઓ કાંઇ સમજી પણ ન શકે?

12:108
قُلْ هذِهِ سَبيلي أَدْعُوا إِلَى اللهِ عَلى بَصيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَني وَ سُبْحانَ اللهِ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكينَ

بگو: «اين راه من است! من و پيروانم، با بصيرت كامل، به‌سوى خدا دعوت مى‌كنيم. منزّه است خدا! و من از مشركان نيستم».

Say: This is my way: I call to Allah, I and those who follow me being certain, and glory be to Allah, and I am not one of the polytheists.

તું કહે કે આ મારો રસ્તો છે, હું અને મારી તાબેદારી કરનારાઓ* પૂરી જાણકારી સાથે અલ્લાહ તરફ બોલાવીએ છીએ અને અલ્લાહ પાક છે, અને હું મુશરિકોમાંથી નથી.

12:109
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلاَّ رِجالاً نُوحي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرى أَ فَلَمْ يَسيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذينَ اتَّقَوْا أَفَلا تَعْقِلُونَ

و ما نفرستاديم پيش از تو،جز مردانى از اهل آبادي‌ها كه به آن‌ها وحى مى‌كرديم. آيا [مخالفان دعوت تو]، در زمين سير نكردند تا ببينند سرانجام كسانى كه پيش از آن‌ها بودند چگونه شد؟! و سراى آخرت براى پرهيزگاران بهتر است! آيا فكر نمى‌كنيد؟!

And We have not sent before you but men from (among) the people of the towns, to whom We sent revelations. Have they not then travelled in the land and seen what was the end of those before them? And certainly the abode of the hereafter is best for those who guard (against evil); do you not then understand?

અને અમોએ તારી પહેલાં રસૂલો નથી મોકલ્યા સિવાય કે વસ્તીવાળાઓમાંથી હતા કે જેમની તરફ અમે વહી મોકલી; શું તેઓ (તારા વિરોધીએ) ઝમીન પર હરીફરીને જોયું નથી કે તેઓની અગાઉના લોકોનો શું અંજામ થયો? અને આખેરતનું ઘર પરહેઝગારો માટે બહેતર છે; તો શું તમે વિચારતા નથી?

12:110
حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا فَنُجِّيَ مَنْ نَشاءُ وَ لا يُرَدُّ بَأْسُنا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمينَ

[پيامبران به دعوت خود، و دشمنان به مخالفت با آن‌ها، همچنان ادامه دادند] تا آنگاه كه پيامبران مأيوس شدند، و [گروهى] گمان كردند كه به آنان دروغ گفته‌شده است؛ در‌اين‌هنگام، يارى ما به سراغ آن‌ها آمد؛ آنان را كه خواستيم نجات يافتند؛ و مجازات و عذاب ما از قوم گنهكار بازگردانده نمى‌شود.

Until when the apostles despaired and the people became sure that they were indeed told a lie, Our help came to them and whom We pleased was delivered; and Our punishment is not averted from the guilty people.

અહીં સુધી કે જ્યારે રસૂલો (નાસ્તિકોના ઇમાન લાવવા બાબતે) નિરાશ થઇ ગયા અને (અમુક) એવું ગુમાન કરવા લાગ્યા કે ખરેજ તેઓને જૂઠું કહેવામાં આવ્યું છે કે તે જ વખતે અમારી મદદ તેમની પાસે (રસૂલો પાસે) આવી પહોંચી,* પછી અમોએ જેઓને ચાહ્યા તેઓને બચાવી લીધા; અને મુજરીમો ઉપરથી અમારો અઝાબ ટાળી શકાતો નથી.

← Surah 11 Surah 13 →