سورة يوسف

Verse 22 of 111

12:22

وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنينَ

و هنگامى‌كه به بلوغ و رشد رسيد، ما حكم [پيامبرى] و «علم» به او داديم؛ و اينچنين نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم!

And when he had attained his maturity, We gave him wisdom and knowledge: and thus do We reward those who do good.

અને જ્યારે તે બાલિગ (પરિપકવ) થઇ ગયો ત્યારે અમોએ તેને હિકમત તથા ઇલ્મ અતા કર્યુ અને નેક કીરદારોને અમે આવી રીતે બદલો આપીએ છીએ.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌النُّعْمَانِ الْأَحْوَلِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ: وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَیْناهُ حُکْماً وَ عِلْماً، قَالَ أَشُدُّهُ ثَمَانِیَ عَشْرَهًَْ سَنَهًًْ وَ اسْتَوَی الْتَحَی.

امام صادق (علیه السلام)- محمّدبن‌نعمان نقل می‌کند، امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی این کلام خداوند: وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَیْنَاهُ حُکْمًا وَ عِلْمًا فرموده است: مقصود از أَشُدَّهُ یعنی به سن هیجده سالگی رسید و استوی یعنی ریش درآورد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad ibn Nu'man narrates that Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding this saying of Allah the Mighty and Majestic: وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَیْنَاهُ حُکْمًا وَ عِلْمًا [And when he had attained his maturity, We gave him wisdom and knowledge]: What is meant by أَشُدَّهُ is that he reached the age of eighteen, and اسْتَوَی means that his beard grew in.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન નોઅમાન રિવાયત કરે છે કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના આ કલામ: وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَیْنَاهُ حُکْمًا وَ عِلْمًا [અને જ્યારે તેઓ પોતાની પુખ્તતાએ પહોંચ્યા, ત્યારે અમે તેમને હિકમત અને ઇલ્મ આપ્યું] વિશે ફરમાવ્યું: أَشُدَّهُ નો અર્થ એ છે કે તેઓ અઢાર વર્ષની ઉંમરે પહોંચ્યા, અને اسْتَوَی નો અર્થ એ છે કે તેમની દાઢી નીકળી આવી.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ احْتَجَّ فِی الْإِمَامَهًِْ بِمِثْلِ مَا احْتَجَّ بِهِ فِی النُّبُوَّهًِْ فَقَالَ وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا. وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً فَقَدْ یَجُوزُ أَنْ یُؤْتَی الْحِکْمَهًَْ وَ هُوَ صَبِیٌّ وَ یَجُوزُ أَنْ یُؤْتَاهَا وَ هُوَ ابْنُ أَرْبَعِینَ سَنَهًًْ.

امام باقر (علیه السلام)- به راستی خدا در امامت ما حجّتی آورده است، مانند آنچه در نبوّت آورده و فرموده است: و ما فرمان نبوّت [و عقل کافی] در کودکی به او دادیم. ( مریم/۱۲ ) و تا زمانی‌که به کمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگی بالغ گردد. ( احقاف/۱۵ ) رواست که به او نبوّت داده شود و کودکی باشد، و رواست در سن چهل‌سالگی به او داده شود.

Imam Baqir (peace be upon him): Indeed Allah has brought a proof for our Imamate just as He brought for prophethood, and He said: وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا [And We gave him the command of prophethood (and sufficient intellect) while he was a child] (Maryam/12), and: 'until he reaches the fullness of strength and growth and attains forty years' (Ahqaf/15). It is permissible that prophethood be given to him while he is a child, and it is permissible that it be given to him at the age of forty.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર અલ્લાહે અમારી ઇમામતમાં તેવી જ હુજ્જત રજૂ કરી છે જેવી નબુવ્વતમાં રજૂ કરી છે, અને ફરમાવ્યું: وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا [અને અમે નબુવ્વતનો હુકમ (અને પૂરતી અક્લ) બાળપણમાં જ તેમને આપ્યો] (મરયમ/૧૨), અને 'જ્યાં સુધી તે પોતાની કુવ્વત અને વિકાસની પૂર્ણતાએ પહોંચે અને ચાલીસ વર્ષની ઉંમરે પહોંચે' (અહકાફ/૧૫). એ જાઇઝ છે કે તેમને નબુવ્વત આપવામાં આવે જ્યારે તેઓ બાળક હોય, અને એ પણ જાઇઝ છે કે તે તેમને ચાલીસ વર્ષની ઉંમરે આપવામાં આવે.