إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی کَانَ وَ لَا شَیْءَ فَخَلَقَ خَمْسَهًًْ مِنْ نُورِ جَلَالِهِ وَ {جَعَلَ} لِکُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ اسْماً مِنْ أَسْمَائِه ... فَلَمَّا خَلَقَ اللَّهُ تَعَالَی آدَم (علیه السلام) ... عَلَّمَهُ أَسْمَاءَهُمْ ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَی الْمَلائِکَةِ وَ لَمْ یَکُنْ عَلَّمَهُمْ بِأَسْمَائِهِم ... وَ أُمِرُوا بِالسُّجُودِ إِذْ کَانَتْ سَجْدَتُهُمْ لآِدَمَ تَفْضِیلًا لَهُ وَ عِبَادَهًًْ لِلَّهِ إِذْ کَانَ ذَلِکَ بِحَقٍّ لَهُ وَ أَبَی إِبْلِیسُ الْفَاسِقُ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ فَقَالَ ما مَنَعَکَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُکَ قَالَ أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ قَالَ فَقَدْ فَضَّلْتُهُ عَلَیْکَ حَیْثُ أَمَرْ {تُ} بِالْفَضْلِ لِلْخَمْسَهًِْ الَّذِینَ لَمْ أَجْعَلْ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطَاناً وَ لَا مِنْ شِیعَتِهِمْ {یَتَّبِعُهُمْ} فَذَلِکَ اسْتِثْنَاءُ اللَّعِینِ إِلَّا عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ قَالَ إِنَّ عِبادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطانٌ وَ هُمُ الشِّیعَهًُْ.
امام صادق (علیه السلام)- خداوند تبارک‌وتعالی بود، بی‌آنکه چیز دیگری باشد؛ پس پنج‌تن (علیهم السلام) را از نور جلال خویش آفرید و برای هریک نامی از نام‌های خود قرار داد. ... چون خداوند متعال آدم (علیه السلام) را آفرید ... آنگاه نام‌های آنان را به وی آموخت. سپس آن‌ها را به فرشتگان عرضه داشت. ( بقره/۳۱ ) این درحالی است که نام‌های آنان را به فرشتگان نیاموخته بود. هنگامی‌که آدم، فرشتگان را از نام‌های آنان آگاه کرد. ( بقره/۳۳ ) فرشتگان دانستند که آن نام‌ها نزد آدم (علیه السلام) به امانت گزارده شده و او با آگاهی [به آن نام‌ها، بر فرشتگان] برتری یافته است؛ و فرمان یافتند که [بر آدم (علیه السلام)] سجده کنند، زیرا سجده‌ی آن‌ها بر آدم (علیه السلام) بزرگداشت او و عبادت خدا بود؛ چون این سجده در حقیقت سجده برای خدا بود؛ و ابلیس نافرمانبردار از فرمان پروردگارش سرباز زد و خداوند فرمود: در آن هنگام که به تو فرمان دادم، چه چیز تو را مانع شد که سجده کنی؟ گفت: «من از او بهترم». ( اعراف/۱۲ ) خدا فرمود: «من آدم (علیه السلام) را در همان زمانی‌که دستور دادم آن پنج نفر (علیهم السلام) را که هیچ‌گونه تسلّطی برای تو نسبت به آن‌ها و شیعیانشان که از آن‌ها پیروی می‌کنند، قرار ندادم بزرگ بدارد، بر تو برتری دادم». و این سخن إِلَّا عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمخْلَصِینَ؛ استثنایی است که ابلیس ملعون [از کسانی که می‌خواهد گمراه سازد] بیان کرده است؛ و خدا فرمود: بر بندگانم هیچ تسلّطی نخواهی یافت. ( حجر/۴۲ )؛ که آن بندگان، همان شیعیان هستند».
Imam Sadiq (peace be upon him): Allah, the Blessed and Exalted, was, and there was nothing else; so He created five [beings] (peace be upon them) from the light of His majesty, and for each of them He appointed a name from His own names. ... When Allah the Exalted created Adam (peace be upon him) ... He then taught him their names. Then He presented them to the angels (al-Baqara/31), while He had not taught the angels their names. When Adam informed the angels of their names (al-Baqara/33), the angels realized that those names had been entrusted to Adam (peace be upon him) and that through his knowledge [of those names, over the angels] he had been given superiority; and they were commanded to prostrate [before Adam (peace be upon him)], for their prostration to Adam (peace be upon him) was an honouring of him and worship of Allah, since this prostration was in reality a prostration to Allah. And Iblis, the disobedient one, refused to obey the command of his Lord, and Allah said: "What prevented you from prostrating when I commanded you?" He said: أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ [I am better than him] (al-A'raf/12). Allah said: "I gave Adam (peace be upon him) superiority over you at the very time when I commanded him to honour those five (peace be upon them), over whom I have not given you any authority — neither over them nor over their Shia who follow them." And this word إِلَّا عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ [Except Your servants from among them, the devoted ones] is an exception which the accursed Iblis stated [from those he wants to lead astray]; and Allah said: إِنَّ عِبادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطانٌ [Indeed, over My servants you shall have no authority] (al-Hijr/42); and those servants are the very Shia.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલા હતો, અને બીજું કંઈ ન હતું; પછી તેણે પોતાના જલાલના નૂરમાંથી પાંચ તન (અલયહેમુસ્સલામ) ને પેદા કર્યા અને દરેક માટે પોતાના નામોમાંથી એક નામ નક્કી કર્યું. ... જ્યારે અલ્લાહ તઆલાએ આદમ (અલયહિસ્સલામ) ને પેદા કર્યા ... ત્યારે તેમને તેમના (પાંચ તનના) નામો શીખવ્યા. પછી તેમને ફરિશ્તાઓ સમક્ષ રજૂ કર્યા. (બકરહ/૩૧) આ એ સ્થિતિમાં હતું કે તેમના નામો ફરિશ્તાઓને શીખવ્યા ન હતા. જ્યારે આદમે ફરિશ્તાઓને તેમના નામોથી અવગત કર્યા (બકરહ/૩૩), ફરિશ્તાઓ જાણી ગયા કે તે નામો આદમ (અલયહિસ્સલામ) પાસે અમાનત તરીકે મૂકવામાં આવ્યા છે અને તેઓ [તે નામોના] જ્ઞાનથી [ફરિશ્તાઓ પર] શ્રેષ્ઠતા પામ્યા છે; અને તેમને હુકમ મળ્યો કે [આદમ (અલયહિસ્સલામ) ને] સિજદો કરે, કારણ કે તેમનો સિજદો આદમ (અલયહિસ્સલામ) ને તેમનું સન્માન અને અલ્લાહની ઇબાદત હતી; કારણ કે આ સિજદો હકીકતમાં અલ્લાહ માટેનો સિજદો હતો; અને ઇબ્લીસ નાફરમાને પોતાના પાલનહારના હુકમથી મોં ફેરવ્યું, અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: જ્યારે મેં તને હુકમ આપ્યો, ત્યારે કઈ વસ્તુએ તને સિજદો કરવાથી રોક્યો? તેણે કહ્યું: أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ [હું તેના કરતાં શ્રેષ્ઠ છું] (અઅરાફ/૧૨). અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "મેં આદમ (અલયહિસ્સલામ) ને તે જ સમયે તારા પર શ્રેષ્ઠતા આપી જ્યારે મેં હુકમ આપ્યો કે તે પાંચ તન (અલયહેમુસ્સલામ) ને — જેમના પર અને જેમના શિયાઓ પર જેઓ તેમની પૈરવી કરે છે તારા માટે કોઈપણ પ્રકારની સત્તા મેં નથી આપી — સન્માન આપે, અને તે (આદમ) એ કર્યું." અને આ વચન إِلَّا عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمخْلَصِینَ [સિવાય તમારા મુખ્લિસ બંદાઓના]; એ અપવાદ છે જે ઇબ્લીસ મલઊને [જેમને તે ગુમરાહ કરવા માંગે છે તેમાંથી] બયાન કર્યો છે; અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: إِنَّ عِبادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطانٌ [ખરેખર મારા બંદાઓ પર તને કોઈ સત્તા નહીં મળે] (હિજ્ર/૪૨); અને તે બંદાઓ, એ જ શિયાઓ છે.