سورة الإسراء

Verse 92 of 111

17:92

أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلاً

يا قطعات [سنگ‌هاى] آسمان را آنچنان‌كه مى‌پندارى، بر سر ما فرود آرى! يا خداوند و فرشتگان را در برابر ما بياورى!

Or you should cause the heaven to come down upon us in pieces as you think, or bring Allah and the angels face to face (with us).

અથવા જેવી રીતે તમારૂ ગુમાન છે તે રીતે આસમાનને ટુકડે ટુકડા કરી અમારા ઉપર તોડી પાડ અથવા અલ્લાહને તથા તેના ફરિશ્તાઓને (અમારી) રૂબરૂ લાવી ઊભા કરી દે:

الباقر ( ِ أَبِی‌الْجَارُود عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (فِی قَوْلِه ... أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمْتَ عَلَیْنا کِسَفاً وَ ذَلِکَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (قَالَ إِنَّهُ سَیَسْقُطُ مِنَ السَّمَاءِ کِسَفٌ لِقَوْلِهِ وَ إِنْ یَرَوْا کِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً یَقُولُوا سَحابٌ مَرْکُومٌ وَ قَوْلِهِ أَوْ تَأْتِیَ بِاللهِ وَ الْمَلائِکَةِ قَبِیلًا وَ الْقَبِیلُ الْکَثِیر.

امام باقر (علیه السلام)- در روایت ابوالجارود آمده است: امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی این آیه: أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمْتَ عَلَیْنا کِسَفاً، فرمود: «و جریان چنین است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: در آینده آسمان بر سر شما فرو می‌ریزد؛ به‌خاطر این کلام خداوند متعال: آن‌ها [چنان لجوجند که] اگر ببینند قطعه سنگی از آسمان [برای عذابشان] سقوط می‌کند می‌گویند: «این ابر متراکمی است»! ( طور/۴۴ ) و آیه: أَوْ تَأْتِیَ بِاللهِ وَ المَلائِکَةِ قَبِیلًا؛ قَبِیلًا؛ یعنی بسیار».

Imam Baqir (peace be upon him): In the narration of Abu al-Jarud it is reported: Imam Baqir (peace be upon him) said concerning this verse: أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمْتَ عَلَیْنا کِسَفاً [Or you should cause the heaven to come down upon us in pieces as you think]: "The matter is that the noble Prophet (peace be upon him and his family) said: In the future the sky will fall down upon you; because of this word of Allah the Exalted: آن‌ها [چنان لجوجند که] اگر ببینند قطعه سنگی از آسمان [برای عذابشان] سقوط می‌کند می‌گویند: این ابر متراکمی است [They (are so obstinate that) if they see a piece of stone from the sky falling (for their punishment), they say: 'This is a piled-up cloud'!] (al-Tur/44); and the verse: أَوْ تَأْتِیَ بِاللهِ وَ المَلائِکَةِ قَبِیلًا [Or bring Allah and the angels face to face]; qabilan means many."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબુલ જારૂદની રિવાયતમાં આવ્યું છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ આ આયત વિશે: أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمْتَ عَلَیْنا کِسَفاً [અથવા આકાશને, જેમ તમે માનો છો, અમારા પર ટુકડે ટુકડા કરીને પાડી દો], ફરમાવ્યું: "વાત એ છે કે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: ભવિષ્યમાં આકાશ તમારા પર પડશે; અલ્લાહ તઆલાના આ કલામને કારણે: તેઓ [એટલા હઠીલા છે કે] જો આકાશમાંથી કોઈ પથ્થરનો ટુકડો [તેમના અઝાબ માટે] પડતો જુએ, તો કહે છે: 'આ ગાઢ વાદળ છે'! (તૂર/૪૪) અને આયત: أَوْ تَأْتِیَ بِاللهِ وَ المَلائِکَةِ قَبِیلًا [અથવા અલ્લાહ અને ફરિશ્તાઓને સામસામે લાવો]; કબીલા એટલે ઘણું."

الصّادق ( قَالَ عَبْدُاللَّهِ‌بْنُ‌أُمَیَّهًَْ لِرَسُولِ اللَّهِ (إِنَّا لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی تَأْتِیَنَا بِاللَّهِ وَ الْمَلائِکَهًِْ قَبِیلًا أَوْ یَکُونَ لَکَ بَیْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقی فِی السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِیِّکَ وَ اللَّهِ لَوْ فَعَلْتَ ذَلِکَ مَا کُنْتُ أَدْرِی أَ صَدَقْتَ أَمْ لَا فَانْصَرَفَ النَّبِیُّ (ثُمَّ نَظَرُوا فِی أُمُورِهِمْ فَقَالَ أَبُوجَهْلٍ لَئِنْ أَصْبَحْتُ وَ هُوَ قَدْ دَخَلَ الْمَسْجِدَ لَأَطْرَحَنَّ عَلَی رَأْسِهِ أَعْظَمَ حَجَرٍ أَقْدِرُ عَلَیْهِ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ (الْمَسْجِدَ فَصَلَّی فَأَخَذَ أَبُوجَهْلٍ الْحَجَرَ وَ قُرَیْشٌ تَنْظُرُ فَلَمَّا دَنَا لِیَرْمِیَ بِالْحَجَرِ مِنْ یَدِهِ أَخَذَتْهُ الرِّعْدَهًُْ فَقَالُوا مَا لَکَ قَالَ رَأَیْتُ أَمْثَالَ الْجِبَالِ مُتَقَنِّعِینَ فِی الْحَدِیدِ لَوْ تَحَرَّکْتُ أَخَذُونِی.

امام صادق (علیه السلام)- عبداللَّه‌بن‌امیّه به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) گفت: «من به تو ایمان نمی‌آورم مگر اینکه خدا و ملائکه را به ما نشان دهی یا خانه‌ای از طلا داشته باشی یا نردبانی باشد که از آن به آسمان بروی. اگر این‌ها را هم انجام بدهی، معلوم نیست تو را تصدیق بکنم یا نه»! حضرت (صلی الله علیه و آله) از پیش آن‌ها رفت و آن‌ها مشغول صحبت شدند. ابوجهل گفت: «فردا اگر او را در مسجد ببینم سنگ بزرگی را بر سرش می‌اندازم»! فردا حضرت (صلی الله علیه و آله) به مسجد آمد و نماز خواند. ابوجهل سنگی را برداشت. قریش نیز تماشا می‌کردند، خواست که سنگ را پرتاب کند، لرزه‌ای بر اندامش افتاد. مردم گفتند: «چه شد»؟ گفت: «اشخاصی را دیدم مثل کوه که تمام بدنشان از آهن پوشیده بود و اگر حرکت می‌کردم مرا می‌گرفتند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abdullah ibn Umayya said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "I will not believe in you unless you show us Allah and the angels, or you have a house of gold, or you have a ladder by which you climb to the sky. Even if you do these things, it is not clear whether I will believe you or not!" The Prophet (peace be upon him and his family) left them, and they began to talk among themselves. Abu Jahl said: "Tomorrow, if I see him in the mosque, I will throw a large stone at his head!" The next day, the Prophet (peace be upon him and his family) came to the mosque and prayed. Abu Jahl picked up a stone, and Quraysh were watching. When he was about to hurl the stone, a trembling seized his body. The people said: "What is the matter?" He said: "I saw persons like mountains, their whole bodies clad in iron, and if I had moved they would have seized me."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન ઉમય્યાએ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહ્યું: "હું તમારા પર ઈમાન નહીં લાવું જ્યાં સુધી તમે અમને અલ્લાહ અને ફરિશ્તાઓને બતાવો, અથવા તમારી પાસે સોનાનું ઘર હોય, અથવા એક નિસરણી હોય જેના પર ચઢીને તમે આસમાન પર જાઓ. જો તમે આ બધું કરી પણ બતાવો, તો ખબર નથી કે હું તમારી પુષ્ટિ કરીશ કે નહીં!" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમની પાસેથી ચાલ્યા ગયા, અને તેઓ વાતચીતમાં લાગી ગયા. અબૂ જહલે કહ્યું: "કાલે જો હું તેમને મસ્જિદમાં જોઈશ તો તેમના માથા પર એક મોટો પથ્થર ફેંકીશ!" બીજા દિવસે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મસ્જિદમાં આવ્યા અને નમાઝ પઢી. અબૂ જહલે એક પથ્થર ઉપાડ્યો. કુરૈશ પણ જોઈ રહ્યા હતા. તેણે પથ્થર ફેંકવા ચાહ્યો, ત્યાં તેના શરીર પર કંપારી છૂટી. લોકોએ પૂછ્યું: "શું થયું?" તેણે કહ્યું: "મેં પર્વત જેવા લોકોને જોયા જેમનું આખું શરીર લોખંડથી ઢંકાયેલું હતું, અને જો હું હલ્યો હોત તો તેઓ મને પકડી લેત."

الرّسول ( قَالَتْ قُرَیْشٌ یَا مُحَمَّدُ (تُخْبِرُنَا عَنْ مُوسَی وَ عِیسَی وَ عَادٍ وَ ثَمُودَ (فَأْتِ بِآیَهًٍْ حَتَّی نُصَدِّقَکَ فَقَالَ (أَیَّ شَیْءٍ تُحِبُّونَ أَنْ آتِیَکُمْ بِهِ قَالُوا اجْعَلْ لَنَا الصَّفَا ذَهَباً وَ ابْعَثْ لَنَا بَعْضَ مَوْتَانَا حَتَّی نَسْأَلَهُمْ عَنْکَ وَ أَرِنَا الْمَلَائِکَهًَْ یَشْهَدُونَ لَکَ أَوِ ائْتِنَا بِاللَّهِ وَ الْمَلائِکَهًِْ قَبِیلًا فَقَالَ (فَإِنْ فَعَلْتُ بَعْضَ مَا تَقُولُونَ أَتُصَدِّقُونِّی قَالُوا وَ اللَّهِ لَئِنْ فَعَلْتَ لَنَتَّبِعَنَّکَ أَجْمَعِینَ فَقَامَ (یَدْعُو أَنْ یُجْعَلَ الصَّفَا ذَهَباً فَجَاءَهُ جَبْرَئِیلُ (فَقَالَ إِنْ شِئْتَ أَصْبَحَ الصَّفَا ذَهَباً وَ لَکِنْ إِنْ لَمْ یُصَدِّقُوا عَذَّبْتُهُمْ وَ إِنْ شِئْتَ تَرَکْتَهُمْ حَتَّی یَتُوبَ تَائِبُهُمْ فَقَالَ (بَلْ یَتُوبُ تَائِبُهُمْ فَنَزَلَ وَ أَقْسَمُوا بِاللهِ جَهْدَ أَیْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَهُمْ نَذِیرٌ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- قریش گفتند: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! تو به ما اطّلاع داده‌ای که موسی (علیه السلام) دارای عصایی بود که آن را به سنگ زد و دوازده چشمه باز شد و به ما می‌گویی عیسی (علیه السلام) مرده را زنده می‌کرد و خودت اطّلاع می‌دهی که ثمود دارای ناقه و شتری بودند، خودت نیز نشانه‌ای مانند آن‌ها بیاور تا تصدیقت کنیم». پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «چه چیز مایلی برایت بیاوریم»؟ گفتند: «کوه صفا را برای ما به‌صورت طلا درآور و بعضی از مرده‌های ما را زنده کن تا از آن‌ها پرسش‌هایی بکنیم که آیا ادّعای تو صحیح است یا باطل و ملائکه را به ما نشان بده تا گواهی برای تو بدهند یا خدا را برای ما بیاور و فرشتگان را دسته‌دسته بیاور». پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «اگر بعضی از خواسته‌های شما را برآورم مرا تصدیق می‌کنید»؟ گفتند: «آری! به خدا قسم اگر بیاوری همه‌ی ما پیرو تو خواهیم شد». مسلمانان نیز تقاضا کردند پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) این تقاضاها را برآورد تا [مشرکان] مسلمان شوند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) از جای حرکت کرده شروع به دعا کرد که خداوند صفا را طلا نماید جبرئیل بر او نازل شده و گفت: «اگر بخواهی صفا طلا خواهد شد ولی اگر تصدیق نکردند آن‌ها را عذاب خواهم کرد و اگر آن‌ها را رها کنی هرکدام توبه نمایند توبه‌ی آن‌ها را می‌پذیرم». پیامبر (صلی الله علیه و آله) گفت: «نه! باشد تا توبه نمایند». و این آیه نازل شد: «آنان با نهایت تأکید به خدا سوگند خوردند که اگر پیامبری انذارکننده به سراغشان آید. ( فاطر/۴۲ )».

The Prophet (peace be upon him and his family): Quraysh said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! You have informed us that Musa (peace be upon him) had a staff which he struck against a rock and twelve springs gushed forth, and you tell us that Isa (peace be upon him) used to bring the dead to life, and you yourself inform us that Thamud had a she-camel. So bring us a sign like theirs so that we may believe you." The Noble Prophet (peace be upon him and his family) said: "What would you like me to bring you?" They said: "Turn Mount Safa into gold for us, and bring some of our dead back to life so that we may ask them whether your claim is true or false, and show us the angels so that they may testify for you, or bring us Allah and bring the angels group by group." The Noble Prophet (peace be upon him and his family) said: "If I fulfil some of your demands, will you believe me?" They said: "Yes! By Allah, if you bring it about, all of us will follow you." The Muslims too requested that the Noble Prophet (peace be upon him and his family) fulfil these demands so that [the polytheists] would embrace Islam. The Noble Prophet (peace be upon him and his family) rose from his place and began to pray that Allah turn Safa into gold. Jibra'il descended upon him and said: "If you wish, Safa will become gold; but if they still do not believe, I will punish them. And if you leave them alone, whoever of them repents, I will accept his repentance." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "No, let them be, so that they may repent." And this verse was revealed: "They swore by Allah with their strongest oaths that if a warner came to them..." (Fatir/42).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): કુરૈશે કહ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે અમને જણાવ્યું છે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસે એક લાકડી હતી જેને તેમણે પથ્થર પર માર્યું અને બાર ઝરણાં ફૂટી નીકળ્યાં, અને તમે અમને કહો છો કે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) મુર્દાને જીવતા કરતા હતા, અને તમે પોતે અમને જણાવો છો કે ષમૂદ પાસે એક ઊંટણી હતી. તમે પોતે પણ તેમના જેવી કોઈ નિશાની લાવો જેથી અમે તમારી પુષ્ટિ કરીએ." પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "તમે શું ચાહો છો કે હું તમારા માટે લાવું?" તેઓએ કહ્યું: "સફા પર્વતને અમારા માટે સોનાનું બનાવી દો, અને અમારા કેટલાક મુર્દાઓને જીવતા કરો જેથી અમે તેમને પૂછીએ કે તમારો દાવો સાચો છે કે ખોટો, અને ફરિશ્તાઓને અમને બતાવો જેથી તેઓ તમારા માટે ગવાહી આપે, અથવા અલ્લાહને અમારા માટે લાવો અને ફરિશ્તાઓને ટોળા-ટોળે લાવો." પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જો હું તમારી કેટલીક માંગણીઓ પૂરી કરું તો શું તમે મારી પુષ્ટિ કરશો?" તેઓએ કહ્યું: "હા! અલ્લાહની કસમ, જો તમે લાવશો તો અમે બધા તમારા અનુયાયી બની જઈશું." મુસલમાનોએ પણ વિનંતી કરી કે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આ માંગણીઓ પૂરી કરે જેથી [મુશરિકો] મુસલમાન થઈ જાય. પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાની જગ્યાએથી ઊભા થયા અને દુઆ કરવા લાગ્યા કે અલ્લાહ સફાને સોનું બનાવી દે. જિબ્રઈલ તેમના પર નાઝિલ થયા અને કહ્યું: "જો તમે ચાહો તો સફા સોનું બની જશે, પણ જો તેઓ પુષ્ટિ ન કરે તો હું તેમને અઝાબ આપીશ. અને જો તમે તેમને છોડી દો, તો તેમાંથી જે તૌબા કરશે તેની તૌબા હું કબૂલ કરીશ." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ કહ્યું: "નહીં! રહેવા દો, જેથી તેઓ તૌબા કરે." અને આ આયત નાઝિલ થઈ: "તેઓએ અંતિમ તાકીદ સાથે અલ્લાહની કસમ ખાધી કે જો કોઈ ચેતવણી આપનાર પયગંબર તેમની પાસે આવે. (ફાતિર/૪૨)."

علی‌بن‌إبراهیم ( وَ قَوْلُهُ أَوْ تَأْتِیَ بِاللهِ وَ الْمَلائِکَةِ قَبِیلًا وَ الْقَبِیلُ أَیِ الْکَثِیرُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أَوْ تَأْتِیَ بِاللهِ وَ المَلائِکَةِ قَبِیلًا، القَبیِلُ یعنی بسیار.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): أَوْ تَأْتِیَ بِاللهِ وَ المَلائِکَةِ قَبِیلًا [Or bring Allah and the angels qabilan] — al-qabil means many.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): أَوْ تَأْتِیَ بِاللهِ وَ المَلائِکَةِ قَبِیلًا [અથવા અલ્લાહ અને ફરિશ્તાઓને કબીલન લાવો], અલ-કબીલ એટલે ઘણું.