العسکری ( أَبِیمُحَمَّدٍالْعَسْکَرِیِّ (أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِأَبِیعَلِیِّبْنِمُحَمَّدٍ (هَلْ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (یُنَاظِرُ الْیَهُودَ وَ الْمُشْرِکِینَ إِذَا عَاتَبُوهُ وَ یُحَاجُّهُمْ قَالَ بَلَی مِرَاراً کَثِیرَهًًْ مِنْهَا مَا حَکَی اللَّهُ تَعَالَی مِنْ قَوْلِهِمْ وَ قالُوا ما لِهذَا الرَّسُولِ یَأْکُلُ الطَّعامَ وَ یَمْشِی فِی الْأَسْواقِ لَوْ لا أُنْزِلَ إِلَیْهِ مَلَکٌ إِلَی قَوْلِهِ رَجُلًا مَسْحُوراً. وَ قالُوا لَوْ لا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلی رَجُلٍ مِنَ الْقَرْیَتَیْنِ عَظِیمٍ وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ یَنْبُوعاً إِلَی قَوْلِهِ کِتاباً نَقْرَؤُهُ ثُمَّ قِیلَ لَهُ فِی آخِرِ ذَلِکَ لَوْ کُنْتَ نَبِیّاً کَمُوسَی (لَنَزَّلْتَ عَلَیْنَا الصَّاعِقَهًَْ فِی مَسْأَلَتِنَا إِلَیْکَ لِأَنَّ مَسْأَلَتَنَا أَشَدُّ مِنْ مَسَائِلِ قَوْمِ مُوسَی (لِمُوسَی قَالَ وَ ذَلِکَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (کَانَ قَاعِداً ذَاتَ یَوْمٍ بِمَکَّهًَْ بِفِنَاءِ الْکَعْبَهًِْ إِذَا اجْتَمَعَ جَمَاعَهًٌْ مِنْ رُؤَسَاءِ قُرَیْشٍ مِنْهُمُ الْوَلِیدُبْنُالْمُغِیرَهًِْ الْمَخْزُومِیُّ وَ أَبُوالْبَخْتَرِیِّبْنُهِشَامٍ وَ أَبُوجَهْلِ‌بْنُ‌هِشَامٍ وَ الْعَاصُبْنُوَائِلٍالسَّهْمِیُّ وَ عَبْدُاللَّهِبْنُأَبِیأُمَیَّهًَْ الْمَخْزُومِیُّ وَ کَانَ مَعَهُمْ جَمْعٌ مِمَّنْ یَلِیهِمْ کَثِیرٌ وَ رَسُولُ اللَّهِ (فِی نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ... فَأَتَوْهُ بِأَجْمَعِهِمْ فَابْتَدَأَ عَبْدُاللَّهِبْنُأَبِیأُمَیَّهًَْ الْمَخْزُومِیُّ فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (لَقَدِ ادَّعَیْتَ دَعْوَی عَظِیمَهًًْ وَ قُلْتَ مَقَالًا هَائِلًا زَعَمْتَ أَنَّکَ رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِینَ ... مَا أَنْتَ یَا مُحَمَّدُ إِلَّا مَسْحُوراً وَ لَسْتَ بِنَبِیٍّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (هَلْ بَقِیَ مِنْ کَلَامِکَ شَیْءٌ ِ فَقَالَ بَلَی لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ یَنْبُوعاً بِمَکَّهًَْ هَذِهِ فَإِنَّهَا ذَاتُ أَحْجَارٍ وَعِرَهًٍْ وَ جِبَالٍ تَکْسَحُ أَرْضَهَا وَ تَحْفِرُهَا وَ تُجْرِی فِیهَا الْعُیُونَ فَإِنَّنَا إِلَی ذَلِکَ مُحْتَاجُونَ أَوْ تَکُونَ لَکَ جَنَّهًٌْ مِنْ نَخِیلٍ وَ عِنَبٍ فَتَأْکُلُ مِنْهَا وَ تُطْعِمُنَا فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها خِلَالَ تِلْکَ النَّخِیلِ وَ الْأَعْنَابِ تَفْجِیراً أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمْتَ عَلَیْنا کِسَفاً فَإِنَّکَ قُلْتَ لَنَا وَ إِنْ یَرَوْا کِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً یَقُولُوا سَحابٌ مَرْکُومٌ فَلَعَلَّنَا نَقُولُ ذَلِکَ ثُمَّ قَالَ أَوْ تَأْتِیَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِکَهًِْ قَبِیلًا تَأْتِی بِهِ وَ بِهِمْ وَ هُمْ لَنَا مُقَابِلُونَ أَوْ یَکُونَ لَکَ بَیْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ تُعْطِینَا مِنْهُ وَ تُغْنِینَا بِهِ فَلَعَلَّنَا نَطْغَی فَإِنَّکَ قُلْتَ لَنَا کَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَیَطْغی أَنْ رَآهُ اسْتَغْنی ثُمَّ قَالَ أَوْ تَرْقی فِی السَّماءِ أَیْ تَصْعَدَ فِیالسَّمَاءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِیِّکَ أَیْ لِصُعُودِکَ حَتَّی تُنَزِّلَ عَلَیْنا کِتاباً نَقْرَؤُهُ مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ إِلَی عَبْدِاللَّهِبْنِأَبِیأُمَیَّهًَْ الْمَخْزُومِیِّ وَ مَنْ مَعَهُ بِأَنْ آمِنُوا بِمُحَمَّدِبْنِعَبْدِاللَّهِبْنِعَبْدِالْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ رَسُولِی فَصَدِّقُوهُ فِی مَقَالِهِ فَإِنَّهُ مِنْ عِنْدِی ثُمَّ لَا أَدْرِی یَا مُحَمَّدُ (إِذَا فَعَلْتَ هَذَا کُلَّهُ أُؤْمِنُ بِکَ أَوْ لَا أُؤْمِنُ بِکَ ... فقال رسول الله (وَ أَمَّا قَوْلُکَ یَا عَبْدَاللَّهِ أَوْ یَکُونَ لَکَ بَیْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ وَ هُوَ الذَّهَبُ أَ مَا بَلَغَکَ أَنَّ لِعَظِیمِ مِصْرَ بُیُوتاً مِنْ زُخْرُفٍ قَالَ بَلَی قَالَ أَفَصَارَ بِذَلِکَ نَبِیّاً قَالَ لَا قَالَ فَکَذَلِکَ لَا تُوجِبُ لِمُحَمَّدٍ (لَوْ کَانَتْ لَهُ نُبُوَّهًٌْ وَ مُحَمَّدٌ (لَا یَغْتَنِمُ جَهْلَکَ بِحُجَجِ اللَّهِ وَ أَمَّا قَوْلُکَ یَا عَبْدَ اللَّهِ أَوْ تَرْقی فِی السَّماءِ ثُمَّ قُلْتَ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِیِّکَ حَتَّی تُنَزِّلَ عَلَیْنا کِتاباً نَقْرَؤُهُ یَا عَبْدَ اللَّهِ الصُّعُودُ إِلَی السَّمَاءِ أَصْعَبُ مِنَ النُّزُولِ عَنْهَا وَ إِذَا اعْتَرَفْتَ عَلَی نَفْسِکَ أَنَّکَ لَا تُؤْمِنُ إِذَا صَعِدْتَ فَکَذَلِکَ حُکْمُ النُّزُولِ ثُمَّ قُلْتَ حَتَّی تُنَزِّلَ عَلَیْنا کِتاباً نَقْرَؤُهُ ثُمَّ مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ لَا أَدْرِی أُؤْمِنُ بِکَ أَوْ لَا أُؤْمِنُ بِکَ فَأَنْتَ یَا عَبْدَ اللَّهِ مُقِرٌّ بِأَنَّکَ تُعَانِدُ حُجَّهًَْ اللَّهِ عَلَیْکَ فَلَا دَوَاءَ لَکَ إِلَّا تَأْدِیبُهُ عَلَی یَدِ أَوْلِیَائِهِ الْبَشَرِ أَوْ مَلَائِکَتِهِ الزَّبَانِیَهًِْ وَ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیَّ حِکْمَهًًْ جَامِعَهًًْ لِبُطْلَانِ کُلِّ مَا اقْتَرَحْتَهُ فَقَالَ تَعَالَی قُلْ یَا مُحَمَّدُ سُبْحانَ رَبِّی هَلْ کُنْتُ إِلَّا بَشَراً رَسُولًا مَا أَبْعَدَ رَبِّی عَنْ أَنْ یَفْعَلَ الْأَشْیَاءَ عَلَی مَا تَقْتَرِحُهُ الْجُهَّالُ بِمَا یَجُوزُ وَ بِمَا لَا یَجُوزُ وَ هَلْ کُنْتُ إِلَّا بَشَراً رَسُولًا لَا یَلْزَمُنِی إِلَّا إِقَامَهًُْ حُجَّهًِْ اللَّهِ الَّتِی أَعْطَانِی وَ لَیْسَ لِی أَنْ آمُرَ عَلَی رَبِّی وَ لَا أَنْهَی وَ لَا أُشِیرَ فَأَکُونَ کَالرَّسُولِ الَّذِی بَعَثَهُ مَلِکٌ إِلَی قَوْمٍ مِنْ مُخَالِفِیهِ فَرَجَعَ إِلَیْهِ یَأْمُرُهُ أَنْ یَفْعَلَ بِهِمْ مَا اقْتَرَحُوهُ عَلَیْه.
امام عسکری (علیه السلام)- از امام عسکری (علیه السلام) روایت است که به پدرم امام هادی (علیه السلام) عرض کردم: «آیا پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) با یهودیان و مخالفین وقتی بر او اعتراض می‌کردند مناظره هم کرده است»؟ فرمود: «آری! چندین مرتبه. از آن‌جمله این آیه است که خداوند از قول آنها نقل می‌کند: «و گفتند: «چرا این پیامبر غذا می‌خورد و در بازارها راه می‌رود؟! [نه سنّت فرشتگان را دارد و نه روش شاهان را]! چرا فرشته‌ای بر او نازل نشده ... «شما تنها از مردی مجنون پیروی می‌کنید»! ( فرقان/۸۷ ) و این آیه‌ی دیگر: چرا این قرآن بر مرد بزرگ [و ثروتمندی] از این دو شهر (مکه و طائف) ناز ل نشده است؟! ( زخرف/۳۱ ) وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ یَنْبُوعاً بالاخره در آخر این قسمت گفتند: «اگر تو پیامبری مانند موسی (علیه السلام) آسمان را بر سر ما فرود آور درصورتی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) باشی باید صاعقه‌ای از آسمان ما را فرا گیرد چون درخواست ما از تقاضای قوم موسی (علیه السلام) بزرگ‌تر و شدیدتر است [آنها می‌گفتند ما می‌خواهیم با چشم خدا را ببینیم]». پدرم فرمود: «این جریان‌ها موقعی اتّفاق افتاد که روزی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) کنار خانه‌ی کعبه با اصحاب خود نشسته بود و برای آنها آیات قرآن و دستورات پروردگار را می‌خواند. دراین‌موقع گروهی از سران قریش از قبیل؛ ولیدبن‌مغیره‌مخزومی و ابوالبختری پسر هشام و ابوجهل و عاص‌بن‌وائل‌سهمی و عبدالله‌بن‌ابی‌امیّه مخزومی و گروهی از پیروان آنها اجتماع نمودند، تمام آنها پیش پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمدند، ابتدا عبدالله‌بن‌ابی‌امیّه مخزومی شروع به سخن کرده گفت: «ای محمّد! ادّعای بزرگی کرده‌ای و سخن دشوار می‌گویی، خود را پیامبر خدا می‌دانی ... تو ساحر ماهر باشی». پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «دیگر حرفی نداری»؟ گفت: «چرا. هرگز ایمان به تو نخواهیم آورد، مگر از زمین مکّه چشمه ساری برآوری. چون اینجا سرزمین سخت و خشک و کوهستانی است، زمین آن را پر خاک و قابل شخم و کشت کنی و نهرها و جویبارها در آن به وجود آوری، ما احتیاج به چنین چیزهایی داریم. یا لا اقل خودت باغی داشته باشی پر از انگور و خرما که خود بخوری و به ما نیز بدهی. از میان باغ و بین درختان خرما و انگور، نهرها و جویبارها جاری باشد. یا چنانچه مدّعی هستی، آسمان را بر سر ما فرود آری زیرا خود در قرآن می‌گویی: «آنها [چنان لجوجند که] اگر ببینند قطعه سنگی از آسمان [برای عذابشان] سقوط می‌کند می‌گویند: «این ابر متراکمی است!» ( طور/۴۴ ) تو این کار را بکن شاید ما هم همین حرف را بزنیم. یا خدا و ملائکه را پیش ما بیاوری، طوری که در مقابل و روبروی ما باشند. و یا انباری از جواهر و طلا و نقره داشته باشی و به ما بدهی تا بی‌نیاز و ثروتمند شویم. شاید چنانچه خود می‌گویی سر به طغیان و سرکشی برداریم زیرا در قرآن خود می‌گویی: چنین نیست [که شما می‌پندارید] به یقین انسان طغیان می‌کند، از اینکه خود را بی‌نیاز ببیند! ( علق/۷۶ )» باز دنباله سخن خود را چنین ادامه داد: «یا به آسمان برآیی. تازه ما برای این بالا رفتن به آسمان به تو ایمان نخواهیم آورد، مگر نامه‌ای از جانب خداوند بیاوری که مضمونش این باشد: ای عبد الله بن امیه مخزومی، با همراهان خود به محمدبن‌عبد الله بن‌عبدالمطلب ایمان بیاورید. او پیامبر من است، گفتارش را بپذیرید که من او را فرستاده‌ام. تازه بعد از تمام این کارها که انجام دهی، اطمینان ندارم که به تو ایمان خواهم آورد یا خیر». پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «... امّا این گفته‌ات که یا خانه‌ای از طلا داشته باشی، مگر نشنیده‌ای که عزیز مصر خزانه‌هائی از طلا داشت، آیا با داشتن این خزانه‌های طلا پیامبر می‌شد»؟ جواب داد: «نه». فرمود: «پس اگر محمّد نیز خانه‌های پر از طلا می‌داشت، موجب نبوتش نمی‌شد. هرگز محمد از نادانی تو برای آوردن دلیل استفاده نمی‌کند. امّا این سخن تو که به آسمان بالا روی. و اضافه کردی که این بالا رفتن به آسمان سبب ایمان آوردن به تو نمی‌شود مگر اینکه فرود آیی و نامه‌ای از جانب خدا بیاوری که آن نامه را بخوانیم. وقتی خود اعتراف می‌کنی که در صورت بالا رفتن به آسمان ایمان نمی‌آوری، پس پایین آمدن از آسمان نیز همین حکم را خواهد داشت. بعد گفتی، مگر اینکه فرود آیی و نامه‌ای بیاوری تا آن را بخوانیم، و باز هم نمی‌دانم ایمان خواهم آورد یا نه. تو خود اعتراف می‌کنی که در مورد حجت خدا عناد و دشمنی داری. بیماری تو را دوایی نیست مگر اینکه به وسیله دوستان خدا ادب گردی و یا به شراره‌های جهنم سپرده شوی. خداوند بر من علم و اطلاعی جامع عنایت کرده که تمام خواسته‌های تو را باطل می‌نمایم. خداوند فرموده است: ای محمّد، بگو: سُبْحانَ رَبِّی هَلْ کُنْتُ إِلَّا بَشَراً رَسُولًا؛ مگر من جز انسان پیامبر هستم. هرگز خداوند کارها را طبق خواسته و نظر نادانان انجام نخواهد داد. چه جایز باشد و چه غیر جایز، مگر من جز انسان پیامبرم و مرا، غیر آن دلائلی که خدا در اختیارم گذاشته الزامی نیست. هرگز در حدی نیستم که به خدا امر و نهی کنم و برایش صلاحدید نمایم، در این صورت مانند آن پیکی هستم که پادشاهی او را پیش دشمنان خود بفرستد و پیک به پادشاه بگوید، باید آنچه دشمنان مایلند انجام دهی».
Imam Askari (peace be upon him): It is narrated from Imam Askari (peace be upon him) that he said: I said to my father Imam Hadi (peace be upon him): "Did the Noble Prophet (peace be upon him and his family) ever debate with the Jews and the opponents when they raised objections against him?" He said: "Yes, many times. Among these is the verse in which Allah reports their words: 'And they said: Why does this Messenger eat food and walk in the markets? [He does not have the way of the angels nor the manner of kings!] Why has an angel not been sent down to him... You are only following a bewitched man!' (Furqan/8, 7). And this other verse: 'Why has this Qur'an not been sent down on a great [and wealthy] man from these two towns (Makkah and Ta'if)?' (Zukhruf/31). وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ یَنْبُوعاً [And they said: We will never believe in you until you cause a spring to gush forth for us from the earth]. Finally, at the end of that section they said: 'If you are a prophet like Musa (peace be upon him), bring the sky down upon our heads; if you are the Prophet (peace be upon him and his family) then a thunderbolt from the sky must overtake us, because our request is greater and more severe than the request of the people of Musa (peace be upon him) [they said: We wish to see Allah with our eyes].'" My father said: "These events took place on a day when the Noble Prophet (peace be upon him and his family) was seated beside the Ka'bah with his companions and was reciting to them the verses of the Qur'an and the commands of the Lord. At that moment, a group of the chiefs of Quraysh — such as Walid ibn al-Mughirah al-Makhzumi, Abu al-Bakhtari ibn Hisham, Abu Jahl, al-As ibn Wa'il al-Sahmi and Abdullah ibn Abi Umayyah al-Makhzumi — together with a group of their followers gathered, and all of them came before the Prophet (peace be upon him and his family). Abdullah ibn Abi Umayyah al-Makhzumi began the discussion and said: 'O Muhammad! You have made a great claim and have said a difficult thing. You consider yourself the Messenger of Allah... You are but a skilled sorcerer.' The Prophet (peace be upon him and his family) said: 'Do you have anything else to say?' He said: 'Yes. We will never believe in you unless you cause a spring to gush forth from the land of Makkah — for this is a hard, dry, mountainous land — and clear its earth so that it becomes fit for ploughing and cultivation, and cause streams and rivulets to flow in it, for we are in need of such things. Or at the least you should have a garden of your own full of grapes and dates from which you yourself eat and give us as well, and streams and rivulets flow amid the garden between the date-palms and the vines. Or, as you claim, bring the sky down upon our heads — for you yourself say in the Qur'an: 'They [are so obstinate that if] they see a fragment of the sky falling down [as punishment for them] they say: "This is a massed cloud!"' (Tur/44). Do this, and perhaps we too shall say the same. Or bring Allah and the angels before us, so that they stand right in front of us. Or you should have a storehouse of jewels and gold and silver and give it to us so that we become free from need and wealthy. Perhaps, as you yourself say, we shall then rise in transgression and rebellion, for you say in your Qur'an: "It is not so [as you suppose]; indeed man transgresses when he sees himself as free from need!" (Alaq/6, 7).' He then continued his speech thus: 'Or ascend into the sky. Even then we will not believe in your ascending into the sky unless you bring us a letter from Allah whose content is this: O Abdullah ibn Umayyah al-Makhzumi, along with your companions, believe in Muhammad ibn Abdillah ibn Abd al-Muttalib. He is My Messenger; accept his words, for I have sent him. Even after all these things you might do, I am still not certain whether I will believe in you or not.' The Prophet (peace be upon him and his family) said: '... As for your saying that you should have a house of gold — have you not heard that the ruler of Egypt had treasuries of gold? Did having those treasuries of gold make him a prophet?' He answered: 'No.' He said: 'Then, likewise, even if Muhammad had houses full of gold, that would not necessitate his prophethood. Muhammad never exploits your ignorance to bring proof. As for your saying that you should ascend into the sky — and you added that this ascent into the sky would not cause belief in you unless you come down and bring a letter from Allah for us to read — since you yourself admit that even if you ascend into the sky you will not believe, the ruling for descending from the sky is the same. Then you said, unless you come down and bring a letter for us to read, and even then I do not know whether I will believe or not. You yourself admit that you harbour obstinacy and enmity toward the proof of Allah. For your sickness there is no cure except that you be disciplined at the hand of the friends of Allah, or be consigned to the flames of Hell. Allah has granted me a comprehensive knowledge by which I nullify all your demands. Allah has said: O Muhammad, say: سُبْحانَ رَبِّی هَلْ کُنْتُ إِلَّا بَشَراً رَسُولًا [Glory be to my Lord; am I anything but a mortal messenger?]. Am I anything but a mortal messenger? Allah will never carry out matters according to the demands and opinions of the ignorant, whether permissible or impermissible. Am I anything but a mortal messenger? Nothing is incumbent on me except to establish the proof of Allah which He has granted me. I am in no way in a position to command or forbid my Lord, or to give Him advice; in that case I would be like a messenger whom a king sends to his enemies, and the messenger says to the king: 'You must do what the enemies wish.'"
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે કે તેમણે કહ્યું: મેં મારા પિતા ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "શું પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ યહૂદીઓ અને વિરોધીઓ સાથે, જ્યારે તેઓ તેમના પર એતરાજ કરતા હતા, ત્યારે મુનાઝરો (ચર્ચા) પણ કર્યો છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "હા, અનેક વાર. તેમાંથી એક આ આયત છે જેમાં અલ્લાહ તેમના કથન થી નકલ કરે છે: 'અને તેઓએ કહ્યું: આ પયગંબર કેમ ખાવાનું ખાય છે અને બજારોમાં ચાલે છે?! [ન તો ફરિશ્તાઓની સુન્નત ધરાવે છે અને ન રાજાઓની રીત]! કેમ તેમના પર કોઈ ફરિશ્તો નાઝિલ થયો નથી... તમે તો માત્ર એક પાગલ માણસનું અનુસરણ કરો છો!' (ફુરકાન/૮, ૭). અને આ બીજી આયત: 'આ કુરઆન આ બે શહેરો (મક્કા અને તાએફ) માંથી કોઈ મોટા [અને શ્રીમંત] માણસ પર કેમ નાઝિલ થયું નથી?!' (ઝુખરુફ/૩૧). وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّی تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ یَنْبُوعاً [અને તેઓએ કહ્યું: અમે તમારા પર ત્યાં સુધી ઈમાન નહીં લાવીએ જ્યાં સુધી તમે અમારા માટે ધરતીમાંથી કોઈ ઝરણું ન વહાવો]. છેલ્લે આ ભાગના અંતમાં તેઓએ કહ્યું: 'જો તમે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) જેવા પયગંબર છો તો આસમાનને અમારા માથા પર પાડી દો; જો તમે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છો તો આસમાનમાંથી કોઈ વીજળી અમને પકડી લે, કારણ કે અમારી માંગ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ની કૌમની માંગ કરતાં મોટી અને શદીદ છે [તેઓ કહેતા હતા કે અમે અલ્લાહને પોતાની આંખે જોવા ઈચ્છીએ છીએ].'" મારા પિતાએ ફરમાવ્યું: "આ બનાવો તે વખતે બન્યા જ્યારે એક દિવસ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) કાબાના ઘરની બાજુમાં પોતાના સહાબીઓ સાથે બેઠા હતા અને તેમને કુરઆનની આયતો અને પરવરદિગારના હુકમો પઢી સંભળાવતા હતા. તે વખતે કુરૈશના સરદારોનું એક જૂથ, જેમ કે વલીદ બિન મુગીરહ મખઝૂમી, અબુલ બખ્તરી બિન હિશામ, અબૂ જહલ, આસ બિન વાએલ સહમી અને અબ્દુલ્લાહ બિન અબી ઉમય્યહ મખઝૂમી અને તેમના અનુયાયીઓનું એક જૂથ ભેગું થયું, અને તે બધા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા. પ્રથમ અબ્દુલ્લાહ બિન અબી ઉમય્યહ મખઝૂમી એ વાત શરૂ કરીને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ! તમે એક મોટો દાવો કર્યો છે અને ભારે વાત કહી છે. પોતાને અલ્લાહનો પયગંબર માનો છો... તમે તો એક ચતુર જાદુગર છો.' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'બીજી કોઈ વાત છે?' તેણે કહ્યું: 'હા. અમે તમારા પર કદી ઈમાન નહીં લાવીએ, સિવાય કે તમે મક્કાની ધરતીમાંથી કોઈ ઝરણું વહાવો. કારણ કે અહીં કઠણ, સૂકી અને પર્વતાળ જમીન છે, તેની જમીનને ધૂળવાળી અને ખેડવા તથા વાવવા લાયક બનાવો અને તેમાં નહેરો અને ઝરણાં વહાવો, અમને આવી વસ્તુઓની જરૂર છે. અથવા ઓછામાં ઓછું તમારી પોતાની એક બગીચી હોય જે દ્રાક્ષ અને ખજૂરથી ભરેલી હોય, જેમાંથી તમે પોતે ખાઓ અને અમને પણ આપો. બગીચીની વચ્ચે અને ખજૂર તથા દ્રાક્ષના ઝાડોની વચ્ચે નહેરો અને ઝરણાં વહેતાં હોય. અથવા જેમ તમે દાવો કરો છો, આસમાનને અમારા માથા પર પાડી દો, કારણ કે તમે પોતે કુરઆનમાં કહો છો: "તેઓ [એટલા હઠીલા છે કે] જો આસમાનમાંથી કોઈ ટુકડો [તેમના અઝાબ માટે] પડતો જુએ તો કહે છે: આ ગાઢ વાદળું છે!" (તૂર/૪૪). તમે આ કામ કરો, કદાચ અમે પણ આ જ વાત કહીએ. અથવા અલ્લાહ અને ફરિશ્તાઓને અમારી પાસે લાવો, એ રીતે કે તેઓ અમારી સામે અને સામસામે હોય. અથવા ઝવેરાત અને સોના-ચાંદીનો ભંડાર તમારી પાસે હોય અને અમને આપો જેથી અમે નિરાવલંબી અને શ્રીમંત બનીએ. કદાચ જેમ તમે પોતે કહો છો, અમે તુગ્યાની અને સરકશીમાં પડીએ, કારણ કે તમે પોતાના કુરઆનમાં કહો છો: એવું નથી [જેવું તમે ધારો છો], ખરેખર ઇન્સાન તુગ્યાની કરે છે, જ્યારે તે પોતાને નિરાવલંબી જુએ છે! (અલક/૬, ૭).' પછી તેણે પોતાની વાત આ રીતે આગળ ચલાવી: 'અથવા આસમાનમાં ચઢો. તો પણ આ આસમાનમાં ચઢવા બદલ અમે તમારા પર ઈમાન નહીં લાવીએ, સિવાય કે અલ્લાહ તરફથી એક પત્ર લાવો જેનો મઝમૂન આ હોય: ઓ અબ્દુલ્લાહ બિન ઉમય્યહ મખઝૂમી, પોતાના સાથીઓ સાથે મુહમ્મદ બિન અબ્દુલ્લાહ બિન અબ્દુલ મુત્તલિબ પર ઈમાન લાવો. તેઓ મારા પયગંબર છે, તેમની વાત સ્વીકારો કેમ કે મેં તેમને મોકલ્યા છે. તો પણ આ બધા કામ કર્યા પછી, મને ખાત્રી નથી કે હું તમારા પર ઈમાન લાવીશ કે નહીં.' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: '... પણ તારી આ વાત કે તારી પાસે સોનાનું ઘર હોય, શું તેં સાંભળ્યું નથી કે અઝીઝે મિસ્રની પાસે સોનાના ખજાના હતા, શું આ સોનાના ખજાના રાખવાથી તે પયગંબર બન્યો હતો?' તેણે જવાબ આપ્યો: 'ના.' ફરમાવ્યું: 'તો જો મુહમ્મદ પાસે પણ સોનાથી ભરેલા ઘરો હોત, તો તે તેમની નબુવ્વતનું કારણ ન બનત. મુહમ્મદ કદી પણ દલીલ લાવવા માટે તારી નાદાનીનો ફાયદો નથી ઉઠાવતા. પણ તારી આ વાત કે તું આસમાનમાં ઉપર ચઢી જા. અને તેં ઉમેર્યું કે આસમાનમાં આ ચઢવું તારા પર ઈમાન લાવવાનું કારણ નહીં બને, સિવાય કે તું નીચે આવે અને અલ્લાહ તરફથી એક પત્ર લાવે જેને અમે વાંચીએ. જ્યારે તું પોતે કબૂલ કરે છે કે આસમાનમાં ચઢી જવાની સ્થિતિમાં પણ ઈમાન નહીં લાવે, તો આસમાનમાંથી નીચે ઊતરવાનું પણ આ જ હુકમ રહેશે. પછી તેં કહ્યું, સિવાય કે તું નીચે આવે અને એક પત્ર લાવે જેને અમે વાંચીએ, અને તો પણ મને ખબર નથી કે ઈમાન લાવીશ કે નહીં. તું પોતે કબૂલ કરે છે કે અલ્લાહની હુજ્જત વિશે તારામાં એનાદ (વિરોધ) અને દુશ્મની છે. તારી બીમારીની કોઈ દવા નથી સિવાય કે અલ્લાહના દોસ્તોના હાથે તારી અદબ થાય અથવા જહન્નમની જ્વાળાઓમાં તને સોંપી દેવામાં આવે. અલ્લાહે મારા પર એક જામેઅ ઈલ્મ અને માહિતી ઈનાયત કરી છે જેના દ્વારા હું તારી બધી માંગોને બાતિલ કરું છું. અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: ઓ મુહમ્મદ, કહો: سُبْحانَ رَبِّی هَلْ کُنْتُ إِلَّا بَشَراً رَسُولًا [મારો રબ પાક છે; શું હું એક ઇન્સાન પયગંબર સિવાય કંઈ છું?]. શું હું એક ઇન્સાન પયગંબર સિવાય કંઈ છું? અલ્લાહ કદી પણ કામોને નાદાનોની માંગ અને મરજી પ્રમાણે અંજામ નહીં આપે, જાએઝ હોય કે ન હોય. શું હું એક ઇન્સાન પયગંબર સિવાય કંઈ છું, અને મારા પર, અલ્લાહે જે દલીલો મારા હાથમાં આપી છે તે સિવાય કંઈ લાઝિમ નથી. હું એ હદમાં નથી કે અલ્લાહને હુકમ કે મનાઈ કરું અને તેમના માટે સલાહ આપું; આ સ્થિતિમાં હું તે એલચી જેવો હોઈશ કે જેને કોઈ બાદશાહ પોતાના દુશ્મનો પાસે મોકલે અને એલચી બાદશાહને કહે કે તમારે તે જ કરવું જોઈએ જે દુશ્મનો ઈચ્છે છે.'"