الصّادق ( عَنِ الْمُفَضَّلِ أَنَّهُ کَتَبَ إِلَی أَبِیعَبْدِاللَّهِ (فَجَاءَهُ هَذَا الْجَوَابُ مِنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (أَمَّا بَعْد ... وَ أُخْبِرُکَ أَنِّی لَوْ قُلْتُ إِنَّ الصَّلَاهًَْ وَ الزَّکَاهًَْ وَ صَوْمَ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ الْحَجَّ وَ الْعُمْرَهًَْ وَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ وَ الْبَیْتَ الْحَرَامَ وَ الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ وَ الطَّهُورَ وَ الِاغْتِسَالَ مِنَ الْجَنَابَهًِْ وَ کُلَّ فَرِیضَهًٍْ کَانَ ذَلِکَ هُوَ النَّبِیَّ (الَّذِی جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِ رَبِّهِ لَصَدَقْتُ لِأَنَّ ذَلِکَ کُلَّهُ إِنَّمَا یُعْرَفُ بِالنَّبِیِّ (وَ لَوْ لَا مَعْرِفَهًُْ ذَلِکَ النَّبِیِّ وَ الْإِیمَانُ بِهِ وَ التَّسْلِیمُ لَهُ مَا عُرِفَ ذَلِکَ فَذَلِکَ مِنْ مَنِّ اللَّهِ عَلَی مَنْ یَمُنُّ عَلَیْهِ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ لَمْ یَعْرِفْ شَیْئاً مِنْ هَذَا فَهَذَا کُلُّهُ ذَلِکَ النَّبِیُّ وَ أَصْلُهُ وَ هُوَ فَرْعُهُ وَ هُوَ دَعَانِی إِلَیْهِ وَ دَلَّنِی عَلَیْهِ وَ عَرَّفَنِیهِ وَ أَمَرَنِی بِهِ وَ أَوْجَبَ عَلَیَّ لَهُ الطَّاعَهًَْ فِیمَا أَمَرَنِی بِهِ لَا یَسَعُنِی جَهْلُهُ وَ کَیْفَ یَسَعُنِی جَهْلُ مَنْ هُوَ فِیمَا بَیْنِی وَ بَیْنَ اللَّهِ وَ کَیْفَ یَسْتَقِیمُ لِی لَوْ لَا أَنِّی أَصِفُ أَنَّ دِینِی هُوَ الَّذِی أَتَانِی بِهِ ذَلِکَ النَّبِیُّ أَنْ أَصِفَ أَنَّ الدِّینَ غَیْرُهُ وَ کَیْفَ لَا یَکُونُ ذَلِکَ مَعْرِفَهًَْ الرَّجُلِ وَ إِنَّمَا هُوَ الَّذِی جَاءَ بِهِ عَنِ اللَّهِ وَ إِنَّمَا أَنْکَرَ الدِّینَ مَنْ أَنْکَرَهُ بِأَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللهُ بَشَراً رَسُولًا ثُمَّ قَالُوا أَ بَشَرٌ یَهْدُونَنا فَکَفَّرُوا بِذَلِکَ الرَّجُلَ وَ کَذَّبُوا بِهِ وَ قَالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْهِ مَلَکٌ فَقَالَ اللَّهُ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْکِتابَ الَّذِی جاءَ بِهِ مُوسَی نُوراً وَ هُدیً لِلنَّاسِ ثُمَّ قَالَ فِی آیَهًٍْ أُخْرَی وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَکاً لَقُضِیَ الْأَمْرُ ثُمَّ لا یُنْظَرُونَ وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَکاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِنَّمَا أَحَبَّ أَنْ یُعْرَفَ بِالرِّجَالِ وَ أَنْ یُطَاعَ بِطَاعَتِهِمْ فَجَعَلَهُمْ سَبِیلَهُ وَ وَجْهَهُ الَّذِی یُؤْتَی مِنْهُ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ مِنَ الْعِبَادِ غَیْرَ ذَلِکَ لا یُسْئَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَ هُمْ یُسْئَلُون.
امام صادق (علیه السلام)- مفضّل نقل می‌کند: نامه‌ای برای امام صادق (علیه السلام) نوشتم در جواب نامه این مطالب از طرف امام صادق (علیه السلام) آمده بود: «... توجّه داشته باش! که اگر گفتم نماز و زکات و روزه‌ی ماه رمضان و حجّ و عمره و مسجد الحرام و خانه‌ی خدا و مشعر الحرام و طهارت و غسل جنابت و هر واجبی پیامبر است که این دستورات را از جانب خدا آورده، حرف صحیحی زده‌ام زیرا تمام این دستورات به‌وسیله‌ی پیامبر شناخته شده است. اگر معرفت پیامبر و ایمان به او و تسلیم نسبت به فرمانش نباشد این دستورات شناخته نخواهد شد، این موهبتی است از خدا بر کسانی که چنین نعمتی را دارند. پس تمام این‌ها [اصل و فرع او] پیامبر است. مرا دعوت به دین نمود راهنمایی کرد و شناساند و امر به این دستورات نمود و فرمانبرداری را به من واجب کرد که شناختن او برایم لازم شد، چگونه ممکن است نشناسم کسی را که واسطه‌ی بین من و خداست، چگونه می‌توانم بگویم؛ دین غیر پیامبر (صلی الله علیه و آله) است با اینکه او دین را از جانب خدا برایم آورده و چطور این شناختن شخص نیست با اینکه همان شخص دین را از جانب خدا آورده منکر دین کسی است که منکر پیغمبر (صلی الله علیه و آله) باشد». گفتند: «آیا بشرهایی [مثل ما] می‌خواهند ما را هدایت کنند؟! ( تغابن/۶ ) منکر او شدند و تکذیب نموده گفتند: «چرا فرشته‌ای بر او نازل نشده. ( انعام/۸ )». خداوند فرمود: «بگو: «چه کسی کتابی را که موسی آورد، نازل کرد؟! کتابی که برای مردم، نور و هدایت بود». ( انعام/۹۱ ) در آیه‌ی دیگر می‌فرماید: ولی اگر فرشته‌ای بفرستیم، [و موضوع، جنبه حسی و شهود پیدا کند]، کار تمام می‌شود (یعنی اگر مخالفت کنند)، دیگر به آن‌ها مهلت داده نخواهد شد [و همه هلاک می‌شوند]. و اگر او را فرشته‌ای قرار می‌دادیم، حتماً وی را به‌صورت انسانی درمی‌آوردیم. ( انعام/۹۸ ) خداوند می‌خواهد به‌وسیله‌ی مردان شناخته شود و با پیروی از آن‌ها اطاعت او را کرده باشند و راه آن مردان را راه خویش قرار داده جز این از کسی نمی‌پذیرد از او نمی‌توان بازخواست کرد مردم مورد بازخواست قرار می‌گیرند».
Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal narrates: I wrote a letter to Imam Sadiq (peace be upon him), and in reply the following came from Imam Sadiq (peace be upon him): "...Pay attention! If I were to say that prayer, zakat, the fast of the month of Ramadan, Hajj, Umrah, al-Masjid al-Haram, the House of Allah, al-Mash'ar al-Haram, purification, ghusl of janabah, and every obligation, is the Prophet who brought these commands from Allah, I would have spoken the truth, because all of these commands are known only through the Prophet. If there were no knowledge of the Prophet and no faith in him and no submission to his command, these commands would not be known. This is a favour from Allah upon those who possess such a blessing. So all of these [both root and branch] are the Prophet. He invited me to the religion, guided me, made it known, and commanded me with these directives and made obedience obligatory upon me, so that knowing him became necessary for me. How can I fail to know the one who is the intermediary between me and Allah? How can I say that religion is other than the Prophet (peace be upon him and his family), when it is he who brought the religion for me from Allah? And how is this not knowledge of the person, when it is the very same person who brought the religion from Allah? The one who denies the religion is the one who denies the Prophet (peace be upon him and his family)." They said: "Are human beings [like us] going to guide us?!" (Taghabun/6). They denied him and rejected him, saying: "Why has an angel not been sent down to him?" (An'am/8). Allah said: "Say: Who sent down the Book which Musa brought, a light and guidance for the people?" (An'am/91). In another verse He says: But if We were to send an angel, [and the matter became visible and tangible], the affair would be concluded (meaning if they were to oppose), and they would not be given any respite [and all would be destroyed]. And if We had made him an angel, We would certainly have made him a man. (An'am/9-8). Allah wishes to be known through men, and that He be obeyed through obedience to them, and He has made the path of those men His own path, and He does not accept anything else from anyone. He cannot be questioned about what He does, but the people will be questioned.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફદ્દલ વર્ણવે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) માટે એક પત્ર લખ્યો, જવાબમાં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) તરફથી આ બાબતો આવી: "...ધ્યાન રાખો! કે જો મેં કહ્યું કે નમાઝ અને ઝકાત અને રમઝાન મહિનાના રોઝા અને હજ્જ અને ઉમરહ અને મસ્જિદુલ હરામ અને અલ્લાહનું ઘર અને મશ્અરુલ હરામ અને તહારત અને જનાબતનું ગુસ્લ અને દરેક વાજિબ એ પયગંબર છે જેમણે આ આદેશો અલ્લાહ તરફથી લાવ્યા છે, તો મેં સાચી વાત કરી છે, કારણ કે આ બધા આદેશો પયગંબરના માધ્યમથી ઓળખાયેલા છે. જો પયગંબરની મઅરેફત અને તેમના પર ઈમાન અને તેમના આદેશ સામે તસ્લીમ ન હોય તો આ આદેશો ઓળખાશે નહીં. આ અલ્લાહ તરફથી એક ભેટ છે તે લોકો પર જેમને આવી નેઅમત મળી છે. તો આ બધા [તેમના અસલ અને ફર્અ] પયગંબર છે. તેમણે મને દીન તરફ દાવત આપી, માર્ગદર્શન કર્યું અને ઓળખાવ્યું અને આ આદેશોનો હુકમ કર્યો અને આજ્ઞાપાલનને મારા પર વાજિબ કર્યું જેથી તેમને ઓળખવું મારા માટે જરૂરી થયું, જે મારા અને અલ્લાહ વચ્ચે માધ્યમ છે તેમને હું કેવી રીતે ન ઓળખું, હું કેવી રીતે કહી શકું કે દીન પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સિવાયનું છે જ્યારે કે તેમણે દીનને અલ્લાહ તરફથી મારા માટે લાવ્યા છે અને આ વ્યક્તિને ઓળખવું કેમ નથી જ્યારે કે એ જ વ્યક્તિએ દીનને અલ્લાહ તરફથી લાવ્યો છે, દીનનો ઇન્કાર કરનાર એ છે જે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો ઇન્કાર કરે." તેમણે કહ્યું: "શું [અમારા જેવા] મનુષ્યો અમને હિદાયત આપશે?!" (તગાબુન/૬). તેમનો ઇન્કાર કર્યો અને તેમને જૂઠલાવીને કહ્યું: "તેમના પર કોઈ ફરિશ્તો કેમ ઉતારવામાં ન આવ્યો." (અન્આમ/૮). અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "કહો: 'એ કિતાબ કોણે ઉતારી જે મૂસા લાવ્યા? એ કિતાબ જે લોકો માટે નૂર અને હિદાયત હતી.'" (અન્આમ/૯૧). બીજી આયતમાં ફરમાવે છે: પરંતુ જો અમે કોઈ ફરિશ્તો મોકલીએ, [અને વિષય હિસ્સી અને શુહૂદનું પાસું લે], તો કામ ખતમ થઈ જાય (એટલે કે જો વિરોધ કરે), તો પછી તેમને મોહલત આપવામાં નહીં આવે [અને બધા હલાક થઈ જશે]. અને જો અમે તેમને ફરિશ્તો બનાવ્યા હોત, તો ચોક્કસ તેમને એક માણસના રૂપમાં લાવ્યા હોત. (અન્આમ/૯-૮). અલ્લાહ ઈચ્છે છે કે માણસો દ્વારા ઓળખાય અને તેમનું અનુસરણ કરીને તેમની ઇતાઅત કરી હોય અને તે માણસોના માર્ગને પોતાનો માર્ગ બનાવ્યો છે અને આ સિવાય કોઈ પાસેથી કંઈ સ્વીકારતો નથી, તેની પાસેથી પૂછી શકાતું નથી, લોકોને પૂછવામાં આવે છે.